Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Τα 7 θανάσιμα συναισθήματα...!!!!

Γιατί μερικές φορές ντρεπόμαστε για τις απαγορευμένες σκέψεις που κάνουμε και τα συναισθήματα που έχουμε; Στην κουλτούρα της κλειδαρότρυπας και της εξομολόγησης είναι κοινωνικά αποδεκτό να μπαίνουμε στα άδυτα της προσωπικής ζωής των σταρ, συζητάμε ανοιχτά για τις σεξουαλικές μας προτιμήσεις, τα προβλήματα του συντρόφου μας και η λίστα δεν έχει τέλος.

Αυτό έχει και μια θεραπευτική ιδιότητα.
Ωστόσο, πολλά συναισθήματα παραμένουν κρυμμένα. Μέσα μας μπορεί να ανατριχιάζουμε στη θέα ενός ατόμου σε αναπηρική καρέκλα, να ευχόμαστε το θάνατο ενός υπέργηρου και άρρωστου συγγενούς, να σκεφτόμαστε ότι οι φίλοι μας είναι κακόγουστοι, τα μωρά απλώς ενοχλητικά και άλλες παρόμοιες σκέψεις, ενώ ταυτόχρονα θεωρούμε τον εαυτό μας καλό άνθρωπο.

Ψυχολογία της επιβίωσης
Η ψυχολογία της ανθρώπινης εξέλιξης εξηγεί ότι τα συναισθήματα ντροπής είναι γενετικά «καλωδιωμένα» στον εγκέφαλό μας - πρόκειται για στρατηγικές που οδήγησαν τον άνθρωπο στην επιτυχή επιβίωση στη σαβάνα της πλειστοκαίνου εποχής. Γιατί τότε είναι τόσο δύσκολο να τα παραδεχτούμε;

Η επιμονή των απαγορευμένων συναισθημάτων έχει γίνει αντικείμενο μελέτης της θρησκείας και γοήτευε τον Φρόιντ. Τόσο η ψυχανάλυση όσο και η συγχώρεση που προσφέρει η εξομολόγηση απεκδύουν τις σκέψεις - ταμπού από τη δύναμή τους. Η προσπάθεια να εξαφανίσουμε ή να εξηγήσουμε αυτές τις σκέψεις δεν τις εμποδίζει από το να επιστρέφουν εντονότατες, κάνοντάς μας να αισθανόμαστε άσχημα στη συνέχεια.

Γιατί ντρεπόμαστε τόσο για κρυμμένα συναισθήματα;
Το να συμπεριφερθούμε άσχημα βάσει κάποιας κακής παρόρμησης μπορεί να είναι πηγή ντροπής. Γιατί όμως νιώθουμε ένοχοι ακόμα και για ένα κακό συναίσθημα, το οποίο κρύβουμε βαθιά μέσα μας;

Μια θεωρία υποστηρίζει ότι αυτή η ενοχή πηγάζει από το φόβο μας ότι θα αποκαλυφθούμε, ακόμα και αν δεν έχουμε κάνει τίποτα. Γενικά, όταν αποκαλυφθεί ότι κάποιος έκανε κάτι άσχημο και αμέσως το παραδεχτεί και δείξει ότι νιώθει άσχημα, τότε μετριάζεται η ένταση της πράξης του. 

Έτσι, κατά κάποιον τρόπο, το να αισθάνεται κανείς προκαταβολικά άσχημα για αυτό που νιώθει, χωρίς να έχει κάνει κάτι συγκεκριμένο, είναι σαν να προετοιμάζεται να τον συγχωρέσουν αν τον ανακαλύψουν.
Η ντροπή που αισθάνεται κανείς είναι συναίσθημα ακόμα πιο έντονο από το φόβο ότι μπορεί να τον ανακαλύψουν, και αυτό γιατί σχετίζεται με την αίσθηση του «προβληματικού εαυτού». Αυτό εξηγεί το λόγο που έντονα συναισθήματα ντροπής -όταν κανείς αισθάνεται ότι ο πυρήνας του είναι προβληματικός,- οδηγούν μερικές φορές τους ανθρώπους σε ξεδιάντροπες συμπεριφορές, όπως υπερβολικά ξεσπάσματα ζήλιας.

Το «καλό» στα κακά συναισθήματα
Παρόλα αυτά, μια μικρή δόση «κακών» συναισθημάτων μπορεί να αποβεί καλή και θετική. Συναισθήματα όπως η ντροπή, η αλαζονεία μπορεί να χρησιμεύσουν ως σταθεροποιητές της ψυχικής υγείας, διότι εμποδίζουν το άτομο να κάνει απερίσκεπτα κάτι για το οποίο θα μετάνιωνε αργότερα. Η ντροπή και η ενοχή, στον κατάλληλο βαθμό, μπορεί να χαλιναγωγήσουν παρορμητικά ξεσπάσματα

Πώς αντιμετωπίζονται τα αρνητικά συναισθήματα;
Πώς λοιπόν κανείς αντιμετωπίζει τη ζήλια που νιώθει για τους πετυχημένους φίλους του, για τον όμορφο συνάδελφο της γυναίκας του, για τη χαριτωμένη γραμματέα του άντρα της;

Σύμφωνα με τον Δρ Lewis, που έχει γράψει και ένα βιβλίο για τη ντροπή, υπάρχουν τρεις τρόποι :

· Να το παραδεχτεί κανείς στον εαυτό του και με τον καιρό να το ξεχάσει

· Να το εξομολογηθεί

· Ή να γελάσει με αυτό.

Το γέλιο είναι ίσως ο υγιέστερος τρόπος αντιμετώπισης, γιατί μπορεί κανείς να δει τον εαυτό του από τη θέση ενός παρατηρητή και να συνειδητοποιήσει πόσο χαζό είναι να νιώθει κανείς έτσι.

1. Σκέψεις απιστίας
«Δεν είναι απιστία αφού μόνο το σκέφτομαι»

Οι σεξουαλικές φαντασιώσεις είναι μέρος μιας υγιούς σεξουαλικής ζωής. Ωστόσο, όταν η εικόνα ενός προηγούμενου ή ενός φανταστικού εραστή εισβάλλει δραστικά στη ζωή ενός ζευγαριού, αυτό μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες και ανησυχίες. 

Οι άνθρωποι φοβούνται ότι οι φαντασιώσεις τους λένε περισσότερα για τα τι θα μπορούσαν να κάνουν. Ωστόσο, οι ειδικοί διαβεβαιώνουν ότι οι φαντασιώσεις δεν οδηγούν από μόνες τους στην απιστία και οι σεξολόγοι «συνταγογραφούν» και προτρέπουν τα ζευγάρια να έχουν και -σε ορισμένες περιπτώσεις- να μοιράζονται τις φαντασιώσεις τους.

2. Τα λεφτά είναι σημαντικά
«Αν κερδίζω περισσότερα, είμαι σημαντικότερος»

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν κρίνουμε κάποιον από το πορτοφόλι του, αλλά στην πραγματικότητα το κάνουμε. Ψυχολογικές έρευνες δείχνουν ότι δίνουμε σημασία στα χρήματα γιατί έχουμε ανάγκη να γνωρίζουμε ποιος έχει τη δύναμη και το στάτους σε μια ομάδα, κάτι που παραπέμπει στη ζωή στη σαβάνα.

Από την άλλη, είναι σημαντικό για κάποιον να αισθάνεται ότι έχει περισσότερα από κάποιους άλλους, γιατί έτσι νιώθει σημαντικότερος (ακόμα και αν δεν είναι πάμπλουτος, αλλά απλώς συγκρίνει «προς τα κάτω»).

3. Schadenfreude
«Τα ήθελε και τα έπαθε»

Για πολλούς ανθρώπους είναι μεγάλη ευχαρίστηση να βλέπουν κάποιον διάσημεο και πετυχημένο (που δεν τον γνωρίζουν προσωπικά) να καταστρέφεται (και γι’ αυτό τα κουτσομπολίστικα περιοδικά πουλάνε). Από εξελικτική άποψη, αυτό είναι φυσιολογικό: το να ευχαριστηθεί κανείς βλέποντας την πτώση του αντιπάλου του σημαίνει ότι ο ίδιος τα πάει καλύτερα και αισθάνεται καλύτερα για τον εαυτό του.

4. Προτιμήσεις
«Γιατί δε μπορείς να είσαι σαν την αδερφή σου;»

Οι δυο συχνότερες ατάκες της παιδικής ηλικίας είναι: «Δεν είναι δίκαιο» και «τον/την αγαπάς περισσότερο». Δυστυχώς, τα ίδια παράπονα συνεχίζουν και στην ενήλικη ζωή, αφού οι γονείς τείνουν να βοηθούν και να υποστηρίζουν περισσότερο το παιδί τους που έχει κάποια δυσκολία ή πρόβλημα - ιδίως μάλιστα αν προέρχεται από κακή τύχη. 

Οι μαμάδες ευνοούν το μικρότερο παιδί, ενώ τα αγόρια τείνουν προς τον πατέρα και τα κορίτσια προς τη μητέρα. Το να ξοδεύει κανείς λίγο χρόνο περισσότερο με το ένα και όχι το άλλο παιδί δε σημαίνει περισσότερη αγάπη. 

Οι γονείς δεν θα πρέπει να νιώθουν ενοχές για το ότι πρέπει να φέρονται στα παιδιά του ακριβώς το ίδιο: όταν η απόκλιση είναι μικρή, δείχνουν οι έρευνες, ούτε τα ίδια τα παιδιά δε τις θεωρούν σημαντικές. 

Φυσικά, δεν πρέπει να δείχνει κανείς περισσότερη αγάπη, στοργή ή ζεστασιά στο ένα και όχι στο άλλο παιδί, γιατί οι μεγάλες αποκλίσεις δημιουργούν και μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα.

5. Ο συναισθηματικός χαζοτουρίστας
«Οι κηδείες έχουν πλάκα»

Είναι άτομα που έχετε συναντήσει σε κηδείες: οι 3-4 ξάδερφοι, οι «καλοί» φίλοι (που δεν έχουν δει τον αποβιώσαντα για 15 χρόνια), είναι οι συναισθηματικοί χαζοτουρίστες που περηφανεύονται ότι ήξεραν καλά τον αποβιώσαντα. Γιατί όμως να το κάνει κανείς αυτό; 

Η δημόσια έκφραση πένθους καθιστά κάποιον εμφανώς μέλος μιας κοινότητας, δημιουργεί το συναίσθημα ότι ανήκει στην ομάδα, ενώ από την άλλη θεωρείται ότι η υπερβολική έκφραση πένθους μπορεί να καλύπτει ασυνείδητη ενοχή για το ότι το ίδιο το άτομο ζει. Το πένθος έχει και μια υπαρξιακή διάσταση : πενθώντας άλλους επεξεργαζόμαστε το γεγονός ότι κάποτε δε θα ζούμε.

Οι άνθρωποι περηφανεύονται ότι ήξεραν αυτόν που πέθανε για τον ίδιο λόγο που λένε φανταστικές ιστορίες: για να τραβήξουν πάνω τους την προσοχή. Οι άνθρωποι εμπλέκονται συναισθηματικά πολύ στην περίπτωση θανάτου γιατί ξαφνικά αισθάνονται σημαντικοί, μέσα από μια διαδικασία ταύτισης με τον νεκρό.

6. Ανακούφιση από το πένθος
«Ευτυχώς όλα τελείωσαν»

Μερικές φορές οι στενοί συγγενείς δε μπορούν να κλάψουν στην κηδεία ή αισθάνονται ανακούφιση. Αυτό συμβαίνει συνήθως διότι είχαν όλο το χρόνο να πενθήσουν (όπως συμβαίνει σε μια χρόνια, ανίατη νόσο), οπότε το «τέλος» φέρνει κάποια ανακούφιση, γιατί το προσφιλές πρόσωπο δεν υποφέρει πια, αλλά ούτε και ο ίδιος. 

Αυτό δε σημαίνει ότι το άτομο αυτό δεν αγαπάει τον αποβιώσαντα - σημαίνει ότι είναι έτοιμο να επενδύσει συναισθηματική και φυσική ενέργεια στο μέλλον. Είναι όμως δύσκολο να παραδεχτεί κανείς ότι δεν αισθάνεται βαθύτατη θλίψη, αισθάνεται ενοχή και ντροπή να το παραδεχτεί σε τρίτους, ενώ μέσα του δε νιώθει τόσο θλίψη, όσο ανακούφιση.

7. Το άγχος απέναντι στην αναπηρία
«Δεν ξέρω τι να πω σε αυτό το άτομο»

Όλοι ξέρουμε ότι τα άτομα με κάποια αναπηρία μπορεί να είναι εξίσου έξυπνα, συμπαθητικά ή αντιπαθητικά όπως και τα άτομα χωρίς αναπηρία, και, βέβαια, η τετραπληγία ή η δυσμορφία δεν είναι κολλητικά. Γιατί τότε τόσοι άνθρωποι αντιδρούν με τρόμο όταν συναντούν ένα άτομο με κάποια αναπηρία ή δυσμορφία; 

Ένας λόγος είναι γιατί η κατάστασή τους μας θυμίζει την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και τη θνητότητά μας. Και όσο πιο άγνωστο είναι αυτό το άτομο, τόσο εντονότερα είναι αυτά τα συναισθήματα (γιατί δεν είχαμε την ευκαιρία να τα επεξεργαστούμε), ενώ αν πρόκειται για οικείο πρόσωπο τα συναισθήματα αυτά είναι λιγότερο έντονα.




Λίζα Βάρβογλη, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια
sciencearchives.wordpress.com
Γ.Δ

10 χρυσοί κανόνες για να τηρείτε τις αποφάσεις σας...!!!!

Οι περισσότεροι άνθρωποι συνηθίζουν να παίρνουν μία σοβαρή απόφαση με τον ερχομό κάθε νέας χρονιάς – ίσως να χάσουν βάρος, να κόψουν το κάπνισμα ή να αρχίσουν γυμναστική – αλλά μόνο ο ένας στους δέκα θα πετύχει τον στόχο που θέτει.

Ο ψυχολόγος δρ Ρίτσαρντ Γουάιζμαν, από το Πανεπιστήμιο του Hertfordshire, στην Αγγλία, ηγήθηκε μελέτης με 5.000 εθελοντές που αποκάλυψε τα μυστικά όσων επιτυγχάνουν τους στόχους τους. Να ποια είναι :

1. Να λάβετε μόνο μία απόφαση ώστε να ρίξετε σε αυτήν όλο το βάρος της προσπάθειάς σας.

2. Μη λάβετε βιαστικά την απόφαση. Σκεφθείτε καλά τι θέλετε να κάνετε και γιατί.

3. Αποφύγετε τις παλαιότερες, αποτυχημένες αποφάσεις σας διότι ασυνείδητα θα νιώθετε εκ των προτέρων απογοήτευση.

4. Μην κάνετε ό,τι οι άλλοι αλλά ό,τι είναι για εσάς και μόνο σημαντικό.

5. Σπάστε τον μακρόπνοο στόχο σας σε μικρά βήματα, τα οποία θα είναι συγκεκριμένα, μετρήσιμα και με ορισμένη διάρκεια, και αρχίστε να τα εφαρμόζετε ένα ένα.

6. Μιλήστε με τους φίλους και την οικογένειά σας γι’ αυτό που θέλετε να επιτύχετε ώστε να σας στηρίξουν.

7. Δημιουργήστε έναν κατάλογο με τα οφέλη που θα αποκομίσετε όταν πετύχετε τον στόχο σας και φροντίστε να τον διαβάζετε συχνά.

8. Να κάνετε ένα μικρό δώρο στον εαυτό σας κάθε φορά που επιτυγχάνετε ένα από τα υποστάδια που έχετε ορίσει.

9. Να τηρείτε ημερολόγιο της προόδου σας.

10. Να είστε προετοιμασμένοι ότι θα επιστρέφετε στις παλιές συνήθειες/συμπεριφορές από καιρού εις καιρόν αλλά πείστε τον εαυτό σας ότι αυτό είναι παροδική αναποδιά και όχι λόγος για να εγκαταλείψετε την προσπάθεια. 




24 πράγματα για τα οποία δεν αξίζει να σπαταλάτε το χρόνο σας...!!!!

Πολλές φορές ασχολούμαστε με πολλά – πολλά μικρά πράγματα τα οποία μας κάνουν να χάνουμε τη μεγαλύτερη εικόνα, αυτή της ζωής. Οι καθημερινές υποχρεώσεις, οι λεπτομέρειες, οι δευτερεύουσες ανάγκες, έρχονται να υπερκαλύψουν όλο αυτό το θαύμα που ονομάζεται βιωματική εμπειρία. 

Πολλοί άνθρωποι που έχουν γλιτώσει από θανατηφόρα ατυχήματα ή από βαριές ασθένειες, φαίνεται σαν να ξυπνούν από έναν λήθαργο, όπως λένε οι ίδιοι, και συνειδητοποιούν πόσο σημαντικός είναι ο χρόνος και ότι δεν αξίζει να σπαταλάς ούτε ένα δευτερόλεπτο από αυτόν. 

Ας δούμε λοιπόν μια συνοπτική λίστα με πράγματα που κυριολεκτικά κλέβουν χρόνο από την πραγματική ζωή μας. Σε αυτή την λίστα δεν θα βρείτε τίποτα που δεν έχει ήδη ειπωθεί. Είναι απλά μια υπενθύμιση…

1. Πράγματα που σας αποσπούν την προσοχή από την απόλαυση των ιδιαίτερων στιγμών σας.
Δώστε προσοχή στα μικρά πράγματα – συνήθως όταν μας λείπει κάποιος, μας λείπουν κυρίως οι λεπτομέρειες που τον χαρακτηρίζουν, όπως για παράδειγμα το χαμόγελό τους ή οι στιγμές που γελούσατε μαζί. Αρχίστε να πηγαίνετε μεγάλες βόλτες, αφεθείτε στην μαγεία των συζητήσεων. Αφεθείτε ακόμα και αν είναι για λίγο.

2. Οι ψυχαναγκαστικές εργασίες.
Προγραμματίστε την μέρα σας έτσι ώστε να μην είναι ποτέ εξουθενωτική. Να αφιερώνετε χρόνο στον εαυτό σας – κρατήστε μερικά κενά στη μέρα σας για να ξεκουραστείτε και να επαναφορτιστείτε. Μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας, δεν είναι δυνατόν να είστε τόσο πολυάσχολοι που να μην μπορείτε να εξασφαλίσετε ούτε λίγα λεπτά γαλήνης.

3. Οι αρνητικές σκέψεις.
Η ζωή είναι σαν καθρέφτης – τα καλύτερα αποτελέσματα ξεπροβάλλουν όταν χαμογελάμε. Επιλέξτε λοιπόν να μιλάτε για τα πράγματα που είναι καλά παρά για τα προβλήματα ή της ατυχίες σας. Όταν αγωνίζεστε για κάτι δεν σημαίνει πως αποτυγχάνετε. Κάθε μεγάλη επιτυχία απαιτεί και τον ανάλογο αγώνα.

4. Το περιττό δράμα γύρω σας.
Αποφύγετε τις ανοησίες γύρω σας. Εστιάστε στα θετικά, και θα παρατηρήσετε πως οτιδήποτε αρνητικό θα αρχίσει να εξασθενεί.

5. Η επιθυμία των πραγμάτων που δεν έχετε.
Δεν θα έχετε ποτέ ακριβώς αυτό που θέλετε, να θυμάστε όμως το εξής : Θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που δεν έχουν ούτε τα μισά από αυτά που έχετε εσείς τώρα. Τα πράγματα που εσείς θεωρείτε δεδομένα, άλλοι τα θεωρούν ευλογία. Η ευτυχία δεν έρχεται ποτέ σε εκείνους που δεν θα την εκτιμήσουν. Βάλτε στόχους για να κατακτήσετε ό,τι επιθυμείτε αλλά έχετε πάντα ευγνωμοσύνη στην καρδιά σας για όλα όσα ήδη έχετε.

6. Η διαρκής σύγκριση με τους άλλους.
Η κοινωνική σύγκριση είναι ο κλέφτης της ευτυχίας. Μπορείτε να περάσετε μια ολόκληρη ζωή ανησυχώντας και ζηλεύοντας τα πράγματα ή τις συνθήκες των ανθρώπων γύρω σας, δε θα πάρετε όμως πίσω τίποτα.

7. Η διαρκής σύγκριση με τον εαυτό σας.
Δεν είστε το ίδιο άτομο που ήσασταν πριν από έναν χρόνο, ένα μήνα ή ακόμα και μια εβδομάδα. Αναπτύσσεστε διαρκώς, οι εμπειρίες σας δε σταματούν ποτέ. Έτσι είναι η ζωή. Δεν έχει νόημα να αναπολείτε διαρκώς την ενεργητικότητά σας στα 18 σας. Αντ’ αυτού εστιάστε στη σοφία που έχετε στο παρόν.

8. Η συνεχής ανησυχία και μετάνοια για τα λάθη του παρελθόντος.
Δεν πειράζει αν κάνετε λάθος – τα λάθη είναι που μας κάνουν σοφότερους. Μην τα παρατάτε, οι μεγάλες επιτυχίες παίρνουν χρόνο. Επιλέξτε τα λάθη σας να αποτελέσουν κίνητρο, όχι δικαιολογία. Αποφασίστε, αυτήν τη στιγμή, πως οι εμπειρίες του παρελθόντος σας δεν θα επηρεάζουν πλέον το μέλλον σας.

9. Η ανησυχία για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σας.
Μην παίρνετε τα πάντα προσωπικά, ακόμα και αν έτσι φαίνονται. Σπάνια θα είστε ο λόγος των πράξεων άλλων ανθρώπων – συνήθως ο λόγος των πράξεων τους θα είναι ο ίδιος τους ο εαυτός. Δεν μπορείτε να ελέγξετε ή να αλλάξετε τον τρόπο που θα σας φέρονται οι άλλοι. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να αλλάξετε τον τρόπο που αντιδράτε και να επιλέξετε τους ανθρώπους με τους οποίους θα συναναστρέφεστε.

10. Ένα μονοπάτι ζωής που δεν σας ταιριάζει
Η ζωή είναι για να την απολαμβάνετε, όχι για να επιβιώνετε. Όταν πραγματικά πιστεύετε ότι κάνετε το σωστό, φαίνεται. Η επιτυχία στη ζωή είναι για εκείνους που αισθάνονται ενθουσιασμένοι για αυτά που ζουν. Η ζωή πρέπει να εκτιμάται. Ακολουθήστε τα όνειρά σας.

11. Ο ορισμός των άλλων για την επιτυχία και την ευτυχία
Δεν μπορείτε να βασίζετε τις απόψεις και τα όνειρα σας στις προσδοκίες και τις ιδέες των άλλων.

12. Άνθρωποι που επιμένουν να σας χρησιμοποιούν και να σας χειραγωγούν.
Ότι επιτρέπετε να συμβαίνει, είναι αυτό που θα συνεχίσει να συμβαίνει. Δώστε όσα περισσότερα μπορείτε, αλλά μην επιτρέψετε ποτέ και σε κανέναν να σας χρησιμοποιήσει. Ακούστε τις συμβουλές των άλλων, αλλά προσέξτε να μην χάσετε τη δική σας φωνή στην διαδικασία.

13. Η διαρκής προσπάθεια να εντυπωσιάσετε τους άλλους.
Ένα από τα πιο απελευθερωτικά μαθήματα της ζωής είναι πως δεν είστε υποχρεωμένοι να συμπαθείτε τους πάντες και αντίστροφα κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να σας συμπαθεί. Δεν έχει σημασία πόσο καλά θεωρείτε πως ζείτε, πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα πιστεύει πως κάτι κάνετε λάθος. Επιλέξτε λοιπόν να ζήσετε την δική σας πραγματικότητα – σιγουρευτείτε όμως πως δεν θα απογοητευτείτε στο τέλος.

14. Οι φόβοι που σας κρατούν πίσω.
Ο φόβος είναι συναίσθημα, όχι γεγονός. Ο καλύτερος τρόπος για να αποκτήσετε δύναμη και αυτοπεποίθηση είναι να κάνετε πράγματα που φοβάστε. Τολμήστε να αλλάξετε και να αναπτυχθείτε. Γιατί τελικά, υπάρχει μόνο ένα πράγμα που μπορεί να καταστήσει ένα όνειρο ανέφικτο – η έλλειψη δράσης.

15. Οι αμφιβολίες.
Όταν αμφιβάλλετε για κάτι, πάρτε μια βαθιά ανάσα και κάντε το επόμενο βήμα. Μερικές φορές το επόμενο βήμα αυτό, όσο μικρό και αν είναι, μπορεί να αποδειχθεί το μεγαλύτερο βήμα της ζωής σας.

16. Οι άνθρωποι που απορρίπτουν και χλευάζουν συνεχώς τα όνειρά σας.
Είναι προτιμότερο να είστε μοναχικοί από το να επιτρέπετε σε ανθρώπους με αρνητική στάση και τις απόψεις τους να σας εκτροχιάσουν από τον δρόμο σας. Μην αφήνετε τους άλλους να συντρίψουν τα όνειρά σας. Επιλέξτε για μια φορά να κάνετε κάτι που άλλοι σας λένε πως δεν μπορείτε – θα παρατηρήσετε πως δεν θα ξαναδώσετε προσοχή στην αρνητικότητα τους ποτέ ξανά.

17. Η πίστη στην περιβόητη «κατάλληλη στιγμή».
Δεν μπορείτε να περιμένετε πάντα την τέλεια στιγμή. Μερικές φορές πρέπει απλώς να ρισκάρετε, η ζωή είναι μικρή για να κάθεστε και να αναρωτιέστε τι θα μπορούσε να συμβεί.

18. Τα «μπαλώματα».
Δεν μπορείτε να αλλάξετε ότι αρνείστε να αντιμετωπίσετε. Δεν θα μπορέσετε ποτέ να βρείτε τη γαλήνη εάν επιμένετε να αποφεύγετε τα πράγματα που δεν είναι βολικά. Ασχοληθείτε με τα προβλήματά σας άμεσα πριν μπουν εμπόδιο στην ευτυχία σας.

19. Η στενομυαλιά.
Ανοίξτε την πηγή του νου σας πριν ανοίξετε το στόμα σας. Μην βιαστείτε να μισήσετε ότι δεν ξέρετε. Το μυαλό είναι σαν αλεξίπτωτο, δεν λειτουργεί ποτέ όταν είναι κλειστό.

20. Τα λάθη και οι παραλείψεις των άλλων ανθρώπων.
Να είστε ανεκτικοί με τα λάθη των άλλων, μερικές φορές καλοί άνθρωποι κάνουν λάθος επιλογές. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι κακοί, σημαίνει απλώς πως είναι άνθρωποι.

21. Η δυσαρέσκεια.
Η καλοσύνη δεν πρέπει ποτέ να συγχέεται με την αδυναμία, ούτε η συγχώρεση για αποδοχή. Πρέπει να γνωρίζετε πως η δυσαρέσκεια είναι ένα μπόδιο στον δρόμο σας για την ευτυχία. Να θυμάστε, όταν συγχωρείτε κάποιον δεν σημαίνει πως είστε αδύναμοι. Συγχωρείτε, επειδή είστε αρκετά δυνατοί για να καταλάβετε πως οι άνθρωποι μπορούν, και κάνουν λάθη.

22. Οι σκέψεις μίσους.
Δώστε το σωστό παράδειγμα. Αντιμετωπίστε τον κόσμο με ευγένεια και σεβασμό. Κάντε την καλοσύνη μια καθημερινή ιεροτελεστία – θα δείτε πως αυτή η μικρή λεπτομέρεια θα σας κάνει να αισθάνεστε πιο ευτυχισμένοι και ολοκληρωμένοι.

23. Η μετάνοια για τα πάντα.
Τα πράγματα που κάνατε ή δεν κάνατε στο παρελθόν, δεν είναι αυτά που σας καθορίζουν. Μην αφήνετε τον εαυτό σας να ελέγχεται από την λύπη και τη μετάνοια. Ίσως υπάρχει κάτι που θα μπορούσατε να έχετε κάνει διαφορετικά, ίσως και όχι – ούτως ή άλλως είναι κάτι που ανήκει στο παρελθόν και πλέον δεν αλλάζει. Αφήστε το αμετάβλητο παρελθόν πίσω σας και αφεθείτε στο παρόν.

24. Η προσκόλληση στις στιγμές που δεν ανήκουν στο τώρα.
Μη κλαίτε για το παρελθόν, έχει πλέον φύγει. Μην αγχώνεστε για το μέλλον, δεν έχει έρθει ακόμα. Κάντε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να ζήσετε στη στιγμή, και κάντε την να αξίζει! 




Αξίζω, μπορώ και θα τα καταφέρω...!!!!

Η προσωπική μας αξία είναι η ποιότητα που φωτίζει το παρόν και το μέλλον μας. Το αίσθημα της προσωπικής αξίας για τον καθένα είναι το όχημα που οδηγεί στην επιτυχία και την υλοποίηση των προσωπικών του στόχων.

Την πρώτη γεύση της προσωπικής μας αξίας την ζούμε μέσα από την γέννησή μας, την εμπειρία εκείνη που χρειάστηκε για πρώτη φορά να συγκεντρώσουμε όλη μας τη δύναμη για να μπορέσουμε να γεννηθούμε. 

Αυτή η πρώτη εμπειρία έχει το αποτύπωμά της στα κύτταρά μας και η δυναμική της μας συνοδεύει σε κάθε στιγμή της ζωής μας όπου χρειάζεται να βάλουμε τα «δυνατά μας» και να τα καταφέρουμε.

Με το πέρασμα του χρόνου το αίσθημα της προσωπικής αξίας εξελίσσεται και δίνει τη σκυτάλη του στο αίσθημα της εμπιστοσύνης που έχουμε για τον εαυτό μας, δηλαδή την αυτοπεποίθηση μας και αυτή με τη σειρά της δίνει τη σκυτάλη της στο αίσθημα της εκτίμησης μου έχουμε για τον εαυτό μας, δηλαδή την αυτοεκτίμηση μας. 

Αυτές οι τρεις ποιότητες καθορίζουν στον καθένα μας πόσο επιτρέπει στον εαυτό του να αυτοπροβάλλεται μέσα από τις δεξιότητές του και τελικά να θέτει και να επιτυγχάνει τους στόχους του.

Σε έναν ιδανικό κόσμο αυτές οι τρεις ποιότητες μέρα με τη μέρα θα εξελίσσονταν όλο και περισσότερο και θα ενισχύονταν μέσα μας κάνοντάς μας λαμπερούς και πετυχημένους ανθρώπους. 

Στον δικό μας κόσμο μπορεί αυτές οι ποιότητες να τσαλακώνονται καθημερινά μέσα από την άγνοια, την ελλιπή γνώση και τις τραυματικές εμπειρίες, όμως συνεχίζουν να υπάρχουν και κάθε μέρα μας κάνουν ικανούς να τα καταφέρνουμε με τις προκλήσεις της ζωής μας.

Αυτές οι ποιότητες είμαστε εμείς οι ίδιοι, είναι τα εφόδιά μας, είναι οι πόροι δύναμης που έχουμε συλλέξει μέσα από τις εμπειρίες μας. Την «αξία» του εαυτού μας μπορούμε να την τονώσουμε και να την αναδείξουμε, αρκεί πρώτα να την αναγνωρίσουμε μέσα μας και να την πιστέψουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό να γνωρίσουμε τι κάνουμε καλά στη ζωή μας, γιατί αυτή η επίγνωση θα μας βοηθήσει να ανθίσουμε και να καρποφορήσουμε, ενώ η εστίαση σε όσα δεν πετυχαίνουμε είναι σαν ρεύμα ποταμού που ξεριζώνει τα πάντα στο πέρασμά του. 

Οι προσωπικές εμπειρίες μπορεί να χρωμάτισαν τη ζωή μας, όμως την παλέτα των χρωμάτων την κρατάμε εμείς στα χέρια μας. Ας αλλάξουμε λοιπόν τα χρώματα στη ζωή μας γιατί αξίζουμε, μπορούμε και θα τα καταφέρουμε! 




Ευγνωμοσύνη, το μονοπάτι προς την ευτυχία...!!!!

«Αν η μόνη προσευχή που λέτε ποτέ στη ζωή σας είναι ''Ευχαριστώ'', αυτό αρκεί»

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει βελτιωμένα αποτελέσματα όταν κάποιος εστιάζει σε μία «στάση ευγνωμοσύνης» αντί να έχει αρνητικά συναισθήματα, καθώς επίσης έχουν φανεί χαμηλότερα επίπεδα των ορμονών του άγχους και ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. 

Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών είναι πολύ ενδιαφέροντα επειδή για μας, τους ανθρώπους, δεν είναι εύκολο να κατανοήσουμε πως μία νοητική δραστηριότητα, όπως η ευγνωμοσύνη, μπορεί να αλλάξει τη φυσική δραστηριότητα του εγκεφάλου.

Έχει αποδειχθεί, επίσης, πως η πρακτική της ευγνωμοσύνης μπλοκάρει τοξικά συναισθήματα, όπως η ζήλια και οι τύψεις, δυναμώνει την αυτό-εκτίμηση, βελτιώνει την αίσθηση της ευημερίας και επιτρέπει την αποδοχή και τον εορτασμό της παρούσας στιγμής. Συμπεραίνω λοιπόν πως ο εγκέφαλος δέχεται την θετική τροφοδοσία και ανταποκρίνεται ανάλογα.

Τίποτα καινούργιο δεν μπορεί να έρθει στη ζωή μας εκτός κι αν εκτιμούμε αυτά που ήδη έχουμε. Η ευγνωμοσύνη φέρνει χαρά και ευτυχία και αλλάζει το ενεργειακό μας επίπεδο. Η ευγνωμοσύνη είναι η ανοιχτή πόρτα στον ουρανό, στο ενοποιημένο συμπαντικό πεδίο της ενέργειας. 

Όταν μιλάμε για το σύμπαν, πρέπει να μιλάμε με όρους δονήσεων και συχνοτήτων, όπως έχει πει ο Nicola Tesla, και γνωρίζουμε ότι οι όμοιες συχνότητες έλκονται. Η αφθονία έλκει και δημιουργεί αφθονία. Κάτω από αυτό το πρίσμα, δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι η στάση ευγνωμοσύνης για όσα ήδη έχουμε, έλκει ακόμη περισσότερα από αυτά στη ζωή μας.

Το να νοιώθουμε ευγνωμοσύνη για τα καλά που έχουμε στη ζωή μας και να την εκφράζουμε, είναι το κλειδί για την ευτυχία. Δεν είναι ποτέ πολύ αργά για να βιώσουμε μία νέα κατάσταση σκέψης, μία νέα κατάσταση ύπαρξης. 

Το μόνο που χρειάζεται είναι να είμαστε ικανοί να δούμε μέσα από τα μάτια της καρδιάς μας, μέσα από την αγάπη. Ο Χριστός έλεγε «Ευχαριστώ» πριν κάνει ένα θαύμα.

Φυσικά έχουμε όλοι νιώσει ευγνώμονες όταν κάτι καλό συνέβη στη ζωή μας, αλλά ήταν, πολύ συχνά, μία περαστική στιγμή, μία επιφανειακή στιγμή κι αμέσως επιστρέψαμε στη γνωστή, οικεία και συνηθισμένη στάση μας της απογοήτευσης και του φόβου. 

Αν σταματήσουμε ένα λεπτό, όταν νοιώθουμε ευγνωμοσύνη, και εστιάσουμε στις εσωτερικές μας αισθήσεις, θα αντιληφθούμε την ηρεμία και τη γαλήνη που πλημμυρίζει τον εσωτερικό μας πυρήνα. 

Αυτό το συγκεκριμένο λεπτό νοιώθουμε αναγνώριση, εκτίμηση, γενναιοδωρία, αγάπη, εμπιστοσύνη, νοιώθουμε συνδεδεμένοι με τον εαυτό μας, τους άλλους και τη ζωή, νοιώθουμε ότι ανήκουμε. Πόσο υπέροχο είναι αυτό;

Ένας εξαιρετικός τρόπος για να αποκτήσουμε επίγνωση όλων των καλών πραγμάτων, των θετικών καταστάσεων και των υπέροχων ανθρώπων που έχουμε στη ζωή μας, και να αλλάξουμε την αντίληψη και την οπτική μας γωνία, είναι να έχουμε ένα ημερολόγιο στο οποίο θα γράφουμε καθημερινά τρία πράγματα για τα οποία είμαστε ευγνώμονες.

Αυτό και μόνο θα πυροδοτήσει τα εξαιρετικά οφέλη της ευγνωμοσύνης. Ένας άλλος τρόπος είναι να γράψουμε μία εμπειρία μας της προηγούμενης χρονιάς, όπου τα πράγματα εξελίχθηκαν άσχημα, και να εστιάσουμε στα μαθήματα που πήραμε από την συγκεκριμένη εμπειρία. 

Μ’ αυτόν τον τρόπο θα συνειδητοποιήσουμε ότι τα πάντα στη ζωή μας, κάθε δυσκολία και δοκιμασία, είναι ένα πολύτιμο μήνυμα για να μας υπενθυμίσει ποιοι πραγματικά είμαστε και ποιος είναι ο σκοπός μας.

Η ευγνωμοσύνη μπορεί ν’ αλλάξει το μέλλον μας, όχι μόνο ατομικά αλλά και συλλογικά, σε κάθε επίπεδο. Με το να επιλέξουμε την ευγνωμοσύνη, ενημερώνουμε τον εγκέφαλό μας πως χρειάζεται να προσαρμοστεί στη νέα μας θετική πραγματικότητα και θα το κάνει, αρκεί να είμαστε συνεπείς. 

Η στιγμή που θα συνειδητοποιήσουμε ότι μας δίνεται ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε για το ανώτερο καλό μας, είναι η στιγμή της ευγνωμοσύνης. Η αλήθεια είναι πως πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για κάθε μία και όλες τις στιγμές μας, γιατί αυτές οι στιγμές αποτελούν τη ζωή μας. 




Certified Professional Coach,

Τα λάθος άτομα τα ελκύεις εσύ...!!!!

Η πρώτη εντύπωση, κατά πλειοψηφία και πάντα χωρίς προκαταλήψεις, είναι και η αληθινή. Είναι αυτή η πρώτη φορά που γνωρίζεις κάποιον και αρχίζεις να παρατηρείς όσο πιο διακριτικά μπορείς τα χαρακτηριστικά του, τις κινήσεις του, τον τρόπο συμπεριφοράς του, τη φωνή του. Είτε είναι μέσα σε μία παρέα, είτε την πρώτη φορά που θα βγείτε οι δυο σας.

Όλοι μας έχουμε ένστικτο, και δυστυχώς όσο πιστά κι ακράδαντα το ακούμε για περιπτώσεις άλλων, φίλων μας και μη, τόσο το αγνοούμε και το κλοτσάμε, όταν αφορά δικές μας καταστάσεις.

Πολλές φορές όμως θα σου τύχει και το άλλο. Γνωρίζεις ένα πρόσωπο, και σου βγάζει κάτι που δεν μπορείς να το προσδιορίσεις. Όχι απαραίτητα κάτι κακό, γιατί είναι βαριά λέξη, αλλά έστω, κάτι πολύ αρνητικό, που όμως το κρύβει πολύ καλά. 

Το κρύβει πίσω από μία καλοστημένη σκληρή και ατσαλάκωτη εικόνα που θέλει να μεταδώσει σε όλους τους άλλους, μην τυχόν κι ανακαλύψουν ότι έχει έστω κι ένα ελάττωμα.

Τέτοιες μάσκες είναι πιο εύκολο από όσο νομίζεις να πέσουν, στο δευτερόλεπτο κιόλας. Αρκεί να παρατηρήσεις προσεκτικά τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Οι υπόλοιποι που φαινομενικά δείχνουν να έχουν πειστεί ότι αυτό που δείχνει αυτό είναι, το κάνουν κυρίως επειδή δεν επιθυμούν να γνωρίσουν αυτό το άτομο περισσότερο, πέραν του φιλικού και του χαβαλέ.

Το ένστικτό σου λοιπόν, σε έχει προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή για τι άνθρωπο μιλάμε. Σου φωνάζει, σου μιλάει με τις ώρες για να βεβαιωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ότι δε θα κάνεις το λάθος να πιστέψεις ότι αυτός ο άνθρωπος είναι κάτι άλλο πέραν αυτού που σου έβγαλε από την αρχή ότι είναι.

Και κάπου εκεί αρχίζει το παράδοξο της υπόθεσης. Αυτό το πρόσωπο σε πλησιάζει. Μιλάτε, σου δείχνει ενδιαφέρον, τρυφερότητα, σε διεκδικεί, και βγάζει μία εικόνα τελείως διαφορετική από αυτήν που σου έβγαλε στην αρχή.

«Τόσο λάθος έκανα;» σκέφτεσαι, όσο το ένστικτο σε βαράει δυνατά χαστούκια μπας και συνέλθεις.

Έλα όμως που έχεις υποστεί πλήρης αναισθησία ειδικά στο σημείο του εγκεφάλου, και ούτε σφαλιάρες, ούτε κλοτσίδια νιώθεις.

Ξαφνικά, ξεχνάς πλήρως την εικόνα που είχες σχηματίσει από την αρχή, και υιοθετείς αυτήν που σου πλασάρει ο άλλος ότι είναι.

Και είναι από τις φορές που πραγματικά αναρωτιέμαι πόσο αφελής μπορούμε εμείς οι άνθρωποι να γίνουμε. Φταίει η ανάγκη μας να μη μείνουμε μόνοι, κι έτσι πιστεύουμε το πρώτο παραμύθι που μας αραδιάζει κάποιος, όσο καλά κι αν ξέρουμε μέσα μας πως ό,τι λέει το λέει για να πετύχει δικούς του σκοπούς κι ανάγκες; 

Φταίει ότι μας προσέλκυσαν άλλα πράγματα σε αυτόν τον άνθρωπο, όπως η εμφάνιση ή η συμπεριφορά του με τους άλλους, που ήταν άριστη, και δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι αυτό το φαινομενικά «καλό παιδί» κρύβει μέσα του έναν μαλάκα;

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό ανθρώπων είναι οι καλύτεροι φίλοι που θα μπορούσες να έχεις, άντρες και γυναίκες, αλλά ταυτόχρονα και οι χειρότεροι σύντροφοι. Δηλαδή το γεγονός ότι κάποιο άτομο είναι τύπος κι υπογραμμός με την παρέα του, δεν αναιρεί το γεγονός ότι στα προσωπικά του τα θαλασσώνει. Για δικούς του λόγους.

Και πες ότι εσύ θες να δοκιμάσεις με έναν τέτοιο άνθρωπο, για να σου φύγει κι η απορία. Με ‘γειά σου με χαρά σου, η ζωή δική σου είναι, ό,τι θες θα κάνεις.

Στην αρχή λοιπόν, θα είναι όλα καλά. Θα έχεις καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το ένστικτό σου ήταν υπερβολικό, αναξιόπιστο, και μάλιστα ότι επηρεάστηκες από παλαιότερες ερωτικές σου αποτυχίες, για αυτό και είχες σχηματίσει αυτή την εικόνα για τον άνθρωπο που τώρα είναι δίπλα σου και τον θεωρείς λαχείο.

Έλα όμως που τώρα σιγά-σιγά εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια. Γιατί πόσο θέατρο νομίζεις μπορεί να παίξει ένας άνθρωπος;

Μπορεί να παίζει για όσο χρονικό διάστημα εκείνος θέλει, και όταν δε βρίσκει λόγους πια για να παίζει, σταματάει το θέατρο και σου δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο. Και μάντεψε ποιο είναι.

Ναι. Αυτό που κατάλαβες από την αρχή πως είναι. Τι περίμενες δηλαδή; Από τη στιγμή που εθελοτυφλούμε σε ανθρώπους και καταστάσεις, και πόσο μάλλον όταν υποτιμάμε τόσο πολύ τη δική μας κρίση, πρέπει να αναμένουμε και τις ανάλογες συνέπειες. Όπως είναι η απογοήτευση, η κατάρρευση προσδοκιών, και φυσικά, ο πόνος.

Ο πόνος που ξεγελαστήκαμε, που την πατήσαμε, και που οικειοθελώς δε βλέπαμε καθαρά και τώρα τα λουζόμαστε.

Σε αυτές τις περιπτώσεις μία είναι η λύση. Η αυτογνωσία, και η αντικειμενική εκτίμηση καταστάσεων. Μην μπεις καν στη διαδικασία να κατηγορήσεις τον άλλον, γιατί ήταν απλά ο εαυτός του. Τη δουλειά του έκανε, να στο πω και πιο λαϊκά. Το ότι δεν εμπιστεύτηκες το ίδιο σου το ένστικτό και έπεσες με τα μούτρα σε κάτι που έμπαζε από την αρχή, αποτελεί καθαρά και μόνο δικό σου φταίξιμο.

Όσο δε θες να πουλάς ανθρώπους στη ζωή σου, άλλο τόσο να μην πουλάς και το ένστικτό σου. Είναι σαν να πουλάς τον ίδιο σου τον εαυτό. 




Επιμέλεια Κειμένου Ειρήνης Μανουσαρίδου: 
Σοφία Καλπαζίδου 

Είμαστε αυτό που μας βγάζει το απέναντί μας...!!!!

Ναι, είπαμε, να είσαι ο εαυτός σου. Αλλά. Είναι και το τι εαυτό, μαγικά και αβίαστα, σου βγάζει ο κάθε ένας άνθρωπος ξεχωριστά. Είναι απίστευτο το πώς αλλάζει, πώς διαφοροποιείται ο εαυτός μας, πώς παίρνει άλλη μορφή, άλλο αέρα, άλλη ιδιότητα (κι ας μην το συνειδητοποιούμε εκείνη τη στιγμή) κάθε φορά που βρίσκεται πλάι μας, απέναντί μας, εντός, εκτός και επί τα αυτά μας, ο κάθε ένας άλλος άνθρωπος που «έπρεπε» να συναντηθεί με τον εαυτό μας.

Δεν σας έτυχε φορές - φορές να βιώσετε έναν απρόσμενα όμορφο εαυτό, όντας δίπλα από κάποιο άτομο; Και να πείτε το all-time-classic: “it feels like home”; Υπέρτατο συναίσθημα. 

Σας έτυχε να νιώθετε πως «αυτός ο άνθρωπος, μου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι»; Και πως ο άλλος, μου προκαλεί τέτοια νύστα, που από το πολύ χασμουρητό κοντεύει να μετακινηθεί η άνω γνάθος; Σας έτυχε. Σίγουρα σας έτυχε.

Υπάρχουν κι αυτοί, που σου ξυπνούν κάτι ένστικτα, από κείνα που ήταν πολύ καλά κλειδωμένα μέσα σου. Αυτοί, που σου γεννούν κάτι συναισθήματα, που ούτε εσύ ο ίδιος καλά-καλά δεν ήξερες ότι υπήρχαν.

Άλλοι πάλι, σε κάνουν να παλαβώνεις από ασφάλεια και θαυμασμό, να περνάς κάθε φορά και καλύτερα, και να λες, «τώρα κατανοώ τι εννοούν στα αεροπλάνα με το «προσδεθείτε, ξαπλώστε πίσω στο κάθισμα και απολαύστε»! 

Αλλά ακόμη και μόνοι μας όταν είμαστε, πάντοτε θα στέκεται απέναντι μας το γύρω μας. Κι αυτό το γύρω μας, ερέθισμα και πρόκληση είναι για τον εαυτό μας. Η φύση, η ύλη, όλα αυτά που έφτιαξαν η ανώτερη και η εγκόσμια δύναμη.

Η θάλασσα, η καταιγίδα, ο πρωινός ήλιος, το σούρουπο, το φεγγάρι της νύκτας. Πανταχού παρόντες, σε μια προσπάθεια να κάνουν κάθε εαυτό ομορφότερο. Εμένα πάντως, όταν ο εαυτός μου βρεθεί αντιμέτωπος με εκείνο το απογευματινό ηλιοβασίλεμα, είναι στα καλύτερά του! Ή μάλλον καλύτερα, να είσαι ο καλύτερος εαυτός που σου βγάζει, το κάθε απέναντί σου.»​ 




Άννας Ιωαννίδου
enallaktikidrasi.com

Έχε πίστη, ζήτα το αδύνατο και θα γενεί το θαύμα...!!!!

''Πώς να πιστέψουν οι άπιστοι τι θάματα μπορεί να γεννήσει η πίστη;

Ξεχνούν πως η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη, όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα. Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις… γιατί δεν μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άνανδρες πράξεις σου, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους.

Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι και αν κάμεις, ό,τι και αν γίνεις ακέραιη την ευθύνη. Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περγελάς αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο.

Καλά.....πια καταλαβαίνεις πως αυτή 'ναι η αξία του ανθρώπου : να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο και να ‘ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δε λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε μπορούσε να το μαντέψει:

Το αδύνατο γίνεται δυνατό''.




Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Καπετάν Μιχάλης»

9 Τρόποι να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τους αγενείς ανθρώπους...!!!!

'' Όταν κάποιος είναι αγενής, μη διστάσετε να διατηρήσετε το χαμόγελό σας. Όταν τον αντιμετωπίζετε με αξιοπρέπεια, τον αποδυναμώνετε''. – Joel Osteen

Εμείς, οι άνθρωποι διατηρούμε σχέσεις αγάπης και μίσους, είτε με τις οικογένειές μας, τους προϊσταμένους μας, τους φίλους ακόμη και τους συζύγους μας. 

Τη μια στιγμή είναι οι πιο τρυφεροί και υπέροχοι άνθρωποι με τις καλύτερες προθέσεις και το επόμενο δευτερόλεπτο μας πετάνε μια κουβέντα τόσο προσβλητική και επιθετική που με το ζόρι κρατάμε την ψυχραιμία μας και δεν τους βρίζουμε κατάμουτρα. 

Ερωτήσεις όπως «Έλα βρε, μήπως πάχυνες λίγο τώρα τελευταία;» ή «πότε θα ξαναπαντρευτείς;» ή «ακόμη δεν βρήκες δουλειά;» μπορεί πραγματικά να είναι χτυπήματα κάτω από τη ζώνη και λόγοι για να χάσουμε τον ύπνο μας. Πολλοί άνθρωποι δεν σκέφτονται συχνά πριν μιλήσουν, κάτι που μπορεί να είναι καταστροφικό εάν ο άλλος (εμείς) νιώσουμε προσβεβλημένοι.

Έχουμε το δικαίωμα να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας και να εκφράσουμε την άποψή μας, αλλά υπάρχουν κάποιοι τρόποι που μπορεί να μας βοηθήσουν να εκφράσουμε τη γνώμη μας με ευγένεια και θετική ενέργεια.

Δεν είναι πάντα εύκολο να βρούμε τρόπους να αντιμετωπίσουμε ανθρώπους με αγενή συμπεριφορά, ειδικά αν το πρόσωπο αυτό είναι ο εργοδότης μας. 

Εάν αναρωτιέστε πώς να χειριστείτε την πεθερά σας που δεν κρατά το στόμα της κλειστό και σας κακολογεί συνεχώς, ή το αφεντικό σας που χωρίς ενοχές σας φορτώνει με παραπάνω υποχρεώσεις χωρίς πληρωμή, μελετήστε καλά τους παρακάτω τρόπους που σας προτείνουμε και ίσως βρείτε κάποια λύση για να αντιμετωπίσετε έναν αγενή προϊστάμενο, ή φίλο με όμορφο και ευγενικό τρόπο.

9 ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΑΓΕΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.

1. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Ένα απλό «ευχαριστώ» είναι πολύ ισχυρό απέναντι σε μια αγενή συμπεριφορά. Όχι μόνο δείχνει στο άλλο άτομο ότι δεν αφήσατε τα λόγια του να σας επηρεάσουν, αλλά αντανακλά ωριμότητα από την πλευρά σας. Επιλέξατε να μην αγνοήσετε τα λόγια του προσώπου αυτού αλλά και να μη θυμώσετε, οπότε η συμπεριφορά σας έχει μια μέση οδό. 

Ένα «ευχαριστώ» συνήθως σημαίνει ότι αναγνωρίζετε τη σκέψη κάποιου άλλου και ανταποκρίνεστε. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, το «ευχαριστώ» σας θα σημαίνει ότι αναγνωρίζετε την αγενή συμπεριφορά αυτού του ατόμου και επιλέγετε να μην τον αφήσετε να σας επηρεάσει. 

Αυτό θα διακόψει απότομα κάθε σκέψη του άλλου προσώπου να συνεχίζει την απρεπή συμπεριφορά, καθώς θα δει ότι δεν πτοήστε.

Εσείς επιλέγετε πώς να αντιδράσετε σε κάθε περίπτωση, οπότε επιλέξτε να είστε χαρούμενος. Αυτό θα δώσει θετική ενέργεια στις πράξεις σας και στη σκέψη σας και θα δείξει στους άλλους ότι δεν μπορούν να σας αποδυναμώσουν.

2. ΕΚΤΙΜΩ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΣΟΥ!
Αυτή είναι μια έξυπνη προσέγγιση, η οποία δείχνει στον άλλον ότι ξέρετε να επικοινωνείτε με ωριμότητα και ότι στέκεστε στο ύψος των περιστάσεων. Τυχόν αγενή σχόλια αντικατοπτρίζουν την αίσθηση του άλλου ατόμου για τον εαυτό του, οπότε να το θυμάστε αυτό όταν κάποιος σας μιλήσει με αγένεια.

Ενδεχομένως να θέλει να σας υποβιβάσει, αλλά μην τον αφήσετε. Δείξτε ότι θα συνεχίσετε τη συζήτηση με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Το πιθανότερο είναι να σας δείξει μεγαλύτερο σεβασμό εάν αντιδράσετε κι εσείς έτσι. Εάν αυτό δεν συμβεί, προσέξτε την επόμενη συμβουλή!

3. ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΔΩ!
Εάν είστε πολύ θυμωμένος για να απαντήσετε με διπλωματικό τρόπο, απλά δώστε τέλος στη συζήτηση. Σίγουρα δεν θέλετε να καταστρέψετε μια σχέση, χάνοντας την ψυχραιμία σας, αλλά ούτε να αφήσετε τον εαυτό σας εκτεθειμένο σε απαράδεκτα σχόλια.

Επιλέξτε να δώσετε τέλος στη συζήτηση και να μην επιτρέψετε τη συνέχιση της συζήτησης, διατηρώντας την αξιοπρέπεια σας και παρακάμπτοντας μια πιθανή φιλονικία ή ένα θερμό επεισόδιο.

4. ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΚΑΙ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ;
Ειδικά όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε ομάδες ατόμων, η απάντηση αυτή πιθανόν να βάλει τον άλλον στη θέση του πολύ γρήγορα. Αντί να πάρει μια απάντηση, ο άλλος συναντά μια ήρεμη, λογική και αξιοπρεπή συμπεριφορά. 

Επίσης, θα τους δώσει την ευκαιρία να σκεφτεί την ενέργειά του και να σας ζητήσει συγγνώμη μπροστά στους φίλους, την οικογένεια ή τους συναδέλφους σας.

Οι άλλοι πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν ανέχεστε αγενείς ή απαράδεκτες συμπεριφορές και ερωτήσεις και ότι θα δώσετε ιδιαίτερη προσοχή σε μια κακή συμπεριφορά. Εάν απαντήσουν «ναι» στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, μπορείτε απλά να απαντήσετε το εξής «Λοιπόν, φαίνεται ότι αυτή δεν είναι η τυχερή ημέρα σας», και να τελειώσετε τη συζήτηση.

5. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΑΤΕ ΜΕ ΠΛΗΓΩΣΕ!
Ίσως είναι λίγο σαρκαστικό, αλλά δείχνει στον άλλον με σαφήνεια ότι η αρνητικότητά του δεν σας προσβάλλει. Δείχνει επίσης μια ώριμη συμπεριφορά κακόβουλων σχολίων και ανθρώπων και αποθαρρύνει τον άλλον από να κάνει προβεί σε άλλες παρατηρήσεις όταν δει ότι εσείς δεν επηρεάζεστε.

6. ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ!
Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να εκφράσουν αυτές τις δύο λέξεις, θα σας κάνει πολύ καλό να οδηγήσετε τον άλλον να πιστέψει ότι είναι σωστό αυτό που είπε, και πιθανότατα θα προκαλέσει τη διακοπή της συζήτησης. Τι περισσότερο μπορεί να πει μετά από αυτό; 

Παραδέχεστε ότι έχει δίκιο και τελειώνετε τη συζήτηση. Παρόλο που μπορεί να μην πάρετε τόσο μεγάλη ικανοποίηση χρησιμοποιώντας αυτή την τακτική, θα δείτε ότι θα παγώσει τη συμπεριφορά του άλλου και θα διακόψει τη δική του ικανοποίηση, καθώς θα δει ότι δεν μπορεί να σας οδηγήσει στα άκρα, καθώς αυτή είναι η πρωταρχική του επιθυμία.

7. ΠΑΝΤΑ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ;
Αυτό ρίχνει το βάρος της προσοχής στο άλλο πρόσωπο και το κάνει να σκεφτεί λίγο παραπάνω το θέμα που επιλέγει να συζητήσει. Όχι μόνο εσείς, και δικαιολογημένα, εστιάζετε την προσοχή σας σε αυτό που λέει, αλλά και τον αναγκάζετε να επανεξετάσει τι θα πει στο μέλλον.

Το να εκφράζετε την άποψή σας όταν ένα άτομο επαναλαμβάνει μια συμπεριφορά που σας προσβάλλει δεν είναι μια λανθασμένη τακτική. Εάν αισθάνεστε ότι πρέπει να επικεντρώσετε την προσοχή στη συμπεριφορά κάποιου, τότε κάντε το. 

Η αρνητικότητα του προσώπου αυτού, πιθανότατα επηρεάζει άλλους ανθρώπους εκτός από εσάς, οπότε εσείς με τον δικό σας τρόπο τους δείχνετε την τοξικότητα της δική του συμπεριφοράς, οπότε αυτό θα ωφελήσει τόσο εσάς και άλλα πρόσωπα στο μέλλον.

8. ΑΓΑΠΑΩ ΕΣΕΝΑ ΑΛΛΑ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ!
Αυτό μπορεί να ισχύει μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις με τους φίλους, την οικογένεια και τον/την σύζυγό σας. Αν το πείτε στον προϊστάμενό σας, μπορεί να λάβετε μια απάντηση που δεν θα σας αρέσει, ή θα βρεθείτε εκτός μισθολογικού πίνακα, γι ‘αυτό χρησιμοποιήστε το κατά την κρίση σας. 

Ωστόσο, αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης είναι πολύ αποτελεσματικός στην αντιμετώπιση των ανθρώπων με αγενή συμπεριφορά.

Η καλοσύνη πάντα υπερισχύει απέναντι στην αρνητικότητας, ενώ το σκοτάδι δεν μπορεί να ζήσει εκεί όπου υπάρχει φως. Όταν εκφράζετε στο άλλο άτομο πόσο πολύ αγαπάτε τη ζωή και τους άλλους, τα σχόλιά τους αποδυναμώνονται και χάνουν γρήγορα την αξία τους. 

Η αρνητική τους διάθεση και η ζοφερή προοπτική που έχουν για τον εαυτό τους δε θα σας στερήσουν τη χαρά και τη λαχτάρα για τη ζωή. Οι άνθρωποι επίσης δεν είναι συνηθισμένοι σε μια τέτοια ακατέργαστη συγκίνηση από τους άλλους, και πιθανότατα θα δυσκολευτούν να δώσουν μια σωστή απάντηση.

Τα λόγια σας έχουν τη δυνατότητα να εκτοξεύσουν την θετική ενέργεια και να σας κάνουν να αισθανθείτε νικητής!

9. ΓΕΛΙΟ!
Αυτή η αντίδραση σίγουρα οδηγεί έναν άνθρωπο με αγενή συμπεριφορά να αισθάνεται αμηχανία και να αισθανθεί άσχημα για τα σχόλια που έχει κάνει. Για παράδειγμα, εάν η θεία σας ρωτήσει ξανά εάν έχετε βρει δουλειά, απλά χαμογελάστε. 

Θα κάνει εκείνη τη στιγμή να φανεί λιγότερο σοβαρή και θα στείλει ένα μήνυμα ότι δεν αφήνετε τα αγενή σχόλια των άλλων ανθρώπων να επηρεάζουν τη διάθεσή σας ή τις προοπτικές της ζωής.

Με απλά λόγια: Εσείς επιλέγετε πώς να αντιδράτε σε οποιαδήποτε δεδομένη κατάσταση, γι ‘αυτό επιλέξτε την χαρά!




Κείμενο – Απόδοση, Λ.Τ.

Ο Όμηρος μας εξηγεί πως δεν θα αρρωσταίνουμε Ποτέ....!!!!

40[4]= Αλγεα* .-[ αλγεα = τα βάσανα -οι στενοχώριες] 

40[4]= α γέλα *.-[ α = επιφώνημα θαυμασμού-λύπης / Ω τα βάσανα τις στενοχώριες να περιγελάς ] 

Τι καλύτερο αγχολυτικό από το γέλιο;;; Ειδικά όταν είσαι αγχωμένος;;; Ο Όμηρος μας εξηγεί πως δεν υπάρχει τίποτα τόσο σοβαρό στην απλή ζωή μας, ώστε να στενοχωριόμαστε. Αυτή είναι η αλήθεια.Δες την μεγάλη εικόνα της ύπαρξης σου και θα καταλάβεις. 

Η άλλη εικόνα των καθημερινών αναγκών σου, που δημιουργούνται από τις αισθήσεις σου και τις απαιτήσεις του ΕΓΩ, μέσα σε μια άκρως καταναλωτική, βάρβαρη και υποκριτική κοινωνία, είναι λανθασμένη.Ζήσε απλά, τίμια και σοφά και θα έχεις μια ζωή ευτυχισμένη χωρίς αρρώστιες και βάσανα κάθε είδους και μην ξεχνάς να περιγελάς τα Γήινα. 

Υπάρχει μηχανισμός αυτό-θεραπείας για τον άνθρωπο;;;
Η απάντηση είναι ναι υπάρχει!!!

Πως λέγεται ;Τον έχουμε ονομάσει ανοσοποιητικό σύστημα !!!Ο αριστερός καθημερινός εγκέφαλος σου, αποδεδειγμένα με πειράματα, αγνοεί την ύπαρξη του άλλου του εαυτού [δεξιός εγκεφαλικός λοβός] και των ικανοτήτων του. 

Οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν την ύπαρξη του υπέρτερου τους εαυτού. Παρά τις σαφείς ενδείξεις - αποδείξεις πως κάτι συμβαίνει μέσα στο σώμα τους και το κρανίο τους, που οι ίδιοι δεν έχουν κανένα λόγο, καμία συμμετοχή.

Έτσι, ενώ καταλαβαίνουν πως πολύπλοκες διεργασίες λαμβάνουν χώρα στο σώμα τους , εγκέφαλο τους, 24 ώρες το 24ωρο, αρνούνται να κάνουν την παραμικρή νοητική προσπάθεια να ψάξουν σε βάθος ποιος είναι υπεύθυνος για όλα αυτά.

Απλά το διογκωμένο ΕΓΩ μας απαγορεύει να δούμε με καθαρό μυαλό την αδιαπραγμάτευτη και θλιβερή αλήθεια πως σε αυτή την κατάσταση δεν είμαστε τίποτα άλλο παρά αναλώσιμο βιολογικό υλικό.

Διαχρονικά έχει αποδειχτεί, στον καθένα από εμάς, η ύπαρξη ενός παράγοντα στον ανθρώπινο οργανισμό ικανού για το χειρότερο και το καλλίτερο.Του δώσαμε διάφορα ονόματα όπως ασυνείδητο-υποσυνείδητο-πίστη-θέληση-θεό κ.α.π.

Οι γιατροί μας το ονόμασαν ανοσοποιητικό σύστημα και αρνούνται πεισματικά να ανοίξουν την επόμενη πόρτα που οδηγεί στην αλήθεια και την σωτηρία μας.Ο παράγοντας αυτός, ασχέτου ονόματος, είναι υπεύθυνος και για το φαινόμενο της αυτό-θεραπείας, αυτό-ίασης, αυθυποβολής, όπως και για το φαινόμενο με το όνομα placebo effect.

Ο Όμηρος μας αποκαλύπτει μέσα από την Οδύσσεια πως ο παράγοντας αυτός δεν είναι άλλος από την Ελληνική διπλή βίο-νάνο-έλικα [ ασυνείδητο] που κάτοικο-εδρεύει στα εγκεφαλικά μας κύτταρα του δεξιού λοβού.Το ασυνείδητο μας δίνει την όποια εντολή για καλό, η για κακό. Το ανοσοποιητικό σύστημα απλά εκτελεί.

Οι άνθρωποι και πολύ περισσότερο οι γιατροί των ανθρώπων σήμερα αρνούνται να προχωρήσουν την σκέψη τους ένα βήμα μπροστά και να δεχτούν πως το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο ανίχνευσαν μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό, δέχεται εντολές από τον μηχανισμό που έχει την συνολική ευθύνη της ομαλής, η όχι λειτουργίας του κλειστού συστήματος που λέγεται ανθρώπινος οργανισμός.

Όταν αυτό γίνει κατανοητό από τους επιστήμονες μας θα έχουμε κάνει το επόμενο βήμα στην εξελικτική μας πορεία για την αθανασία.Όταν δηλαδή δώσουμε «σάρκα και οστά» σε αυτό που είναι μέσα μας και καθορίζει την ζωή και τον θάνατο μας. Και από την ονομασία [ασυνείδητο] του δώσουμε αυτή που πραγματικά του αρμόζει π.χ. [Απολλώνιο φως ]. 

Ρώτησα κάποτε ένα γιατρό.
Ποιος δίνει γιατρέ την μικρό – εντολή σε μοριακό επίπεδο στο [χ] ιό να μου επιτεθεί ;;;

Ποιος δίνει την εντολή στο ανοσοποιητικό μου σύστημα να αντιδράσει εναντίον του εισβολέα, η όχι ;;;

Και ποιοι μπορεί να είναι οι λόγοι για αυτήν την αντίδραση, η την άλλη;;;

Δεν πήρα ποτέ απάντηση και μάλλον κατάλαβε πως είχε να κάνει με κάποιο διαταραγμένο άτομο.

Ο παράγοντας που κάνει την διαφορά είναι ο τρόπος ζωής του καθενός από εμάς και του «ελεγκτή» μέσα μας . Ζεις απλά, σοφά, τίμια ,δεν αρρωσταίνεις ποτέ .

Ζεις εγωκεντρικά, ανέντιμα και αλαζονικά , υβρίζοντας σε κάθε βήμα σου , εσύ και οι άμεσοι συγγενείς σου θα υποφέρεται.Ο αναγραμματισμός του [θεράποντες] μας βοηθά να κατανοήσουμε που βρίσκεται και πως λέγεται. 

820[10]=Θ ε ρ α π ο ν τ ε ς*.-[ακόλουθοι-υπηρέτες/αλληγορικα το ανθρώπινο γονιδιωμα ].-α109 

820[10]=ερθ ‘[ω] α π ο ν τ ε ς*.-[οι «υπηρέτες» που κινούνται και ταυτοχρονα είναι αόρατοι].-α109 

820[10]=’ρ’ επτά θεον σ’*.-[θεον =του θεω = τρέχω/επτά «υπηρέτες» τρέχουν για σένα].-α109 

820[10]=προ θεά όντες *.-[μπροστά από την θεά υπάρχουν].-α109 

820[10]=Θ’ερον σ’επτα*.-[έρωτα-αγάπη με τους επτά «υπηρέτες»/ επιθυμία για τους επτά «υπηρέτες»].-α109 

820[10]=ρεον σ’επτα θ’*.-[ και οι επτά [7] «υπηρέτες» ρέουν σε εσένα].-α109 

820[10]=νερό σ’ επτά θ’*.-[και οι επτά [7] «υπηρέτες» ρέουν εσένα με ιερή γνώση].-α109 

Ο αριθμος [7] επτα διαχρονικά θεωρείται τυχερός αριθμός από πλήθος λαών-κοινωνιών του πλανήτη αρχαίων και νέων. 

Είναι τόσο σημαντικός που οι δημιουργοί μας φρόντισαν να τον βάλλουν μέσα στην καθημερινότητα μας ως τον τυχερό αριθμό. 

Έχουμε.
7 οι χημικές ενώσεις του γονιδιωματος αγγελιοφόρος.[ 6 αμινοξέα και ένα στοπ].

7 ημέρες της εβδομάδος [έξι ημέρες να εργάζεσαι και μια να ξεκουράζεσαι].

Ο θεός έφτιαξε τον κόσμο σε έξι [6] ημέρες και ξεκουράστηκε την εβδόμη.

7 οι χορδές της κιθάρας του Απόλλωνα θεού του φωτός.

7 οι Εσπερίδες

7 οι πύλες της Θήβας

7 τα χρώματα του Ουράνιου τόξου

Αποκάλυψη του Ιωάννη
7 εκκλησίες – 7 άστρα – 7 πνεύματα του θεού – 7 σφραγίδες – 7 σάλπιγγες – 7 κεραυνοί – 7 κεφάλια – 7 καταστροφές – 7 κύπελλα – 7 βασιλιάδες. 

Ο Όμηρος μας εξηγεί πως όλες οι εντολές για την καλή, η κακή λειτουργία του οργανισμού μας πηγάζουν από τον πυρήνα των εγκεφαλικών μας κύτταρων του δεξιού λοβού. Εκεί παίρνονται όλες οι αποφάσεις που αφορούν κάθε ανθρώπινο οργανισμό .είτε για καλό , είτε για κακό ,με την έννοια πάντα που δίνουμε εμείς στις λέξεις. 

Ο άυλος εαυτός μας ελέγχει το νου με τον οποίο επικοινωνεί όπως ο οδηγός το αυτοκίνητο, η όπως ο προγραμματιστής τον υπολογιστή. 

Η πνευματική παρουσία του ανθρώπο, το φάντασμα μέσα στη μηχανή ,ασκεί μια υποψία υλικής επιρροής στον εγκέφαλο, τόση, ώστε να ενθαρρύνει ορισμένα νευρωνια να ενεργοποιηθούν και αλλα να παραμείνουν σιωπηλά. 

Τα [20.000] γονίδια είναι υπεύθυνα για ότι μας συμβαίνει στην καθημερινότητα μας καλό, η κακό .Αυτος είναι ο λόγος για τον οποίο τοποθετηθήκαν στην βίο-νάνο-έλικα μας. Η πληροφορία δεν είναι γνώστη ακόμη στους επιστήμονες μας πολύ σύντομα όμως θέλω να πιστεύω πως θα γίνει. 

Η Ιατρική επιστήμη μόλις έχει αρχίσει να κατανοεί τους τρόπους με τους οποίους ο νους επηρεάζει το σώμα. 

Τι είναι αυτό, λοιπόν, που επηρεάζει αντίστοιχα τον θεό μέσα στο πυρήνα των κυττάρων μας να πάρει την [α], η [β] απόφαση για την υγεία μας ;;; 

Ο Όμηρος αποδεικνύει πως είναι ο τρόπος που διαχειριζόμαστε το δώρο της ζωής, που μας χάρισε ο δημιουργός μας. 

Η συμπεριφορά μας, δηλαδή, απέναντι στον ίδιο τον εαυτό μας και στους άλλους γύρω μας με τους όποιους αποτελούμε ενιαίο σύνολο .Και οι κάτοικοι του πλανήτη Ιθάκη 33 είμαστε ενιαίο σύνολο για τον γαλαξία. 

Πολύ δε περισσότερο οι κάτοικοι του γεωγραφικού χώρου που ονομάζεται Ελλάδα, η ακόμη περισσότερο τα μέλη μιας οικογένειας. 

Το δίλλημα, λοιπόν, για τον σημερινό άνθρωπο είναι αλαζονική, εγωιστική ζωή, με ανέσεις , χρήματα και κέρδη, με προδιαγεγραμμένο καταστροφικό παρόν και μέλλον, η ταπείνωση και παγκοσμία συνεχής έρευνα για την ανακάλυψη του γονιδίου της αθανασίας και την λύτρωση του πλανήτη;;; 

Εσείς αποφασίζετε. 
Μιλώντας για υγεία συχνά ακούμε για ασθένειες κληρονομικές . Ναι υπάρχουν και τέτοιες ασθένειες .Η λεπτομέρεια που μας ενδιαφέρει εδώ είναι ο λόγος που δεν εκδηλώνονται πάντα. 

Τι έχει να πει ο Όμηρος για αυτό ;;; 
Το σκεπτικό παραμένει το ίδιο. Οποίες ασθένειες και αν κληρονόμησες από τους προγόνους σου υπάρχουν μέσα στο γενετικό σου μόριο. Η ενεργοποίηση τους ,η όχι αποφασίζεται σε μοριακό επίπεδο από τον υπέρτατο εαυτό σου και έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής που βιώνεις .

Ζώντας απλά, τίμια και σοφά, χωρίς ύβρεις,δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα απολύτως .Ότι και αν ήταν αυτό που οι πρόγονοι σου σε κληροδότησαν.Αυτή είναι η αλήθεια των πραγμάτων.Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε λοιπόν είναι προσοχή στην συμπεριφορά μας, ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ. 

Ο Όμηρος μας εξηγεί επίσης πως οι πληροφορίες για την ανακάλυψη του γονιδίου της αθανασίας βρίσκονται ήδη στον Γενετικό μας Κώδικα, ο δε τρόπος πρόσληψης αυτών των πληροφοριών είναι και αυτός γνωστός, Ο.Δ. Πεδίο λαμπρό για όλους τους νέους [20 έως 40] ετών.Βρίσκονται επίσης και στο Ομηρικό κείμενο .Αφού τα δυο, έχει ηδη αποδειχτεί, περιέχουν τις ίδιες πληροφορίες. 

Η λύση είναι μια για απόλυτη υγεία ζήσε τη ζωή σου ΑΠΛΑ –ΤΙΜΙΑ-ΣΟΦΑ

Αντιληψη=1107[9] 
Είναι η διαδικασία μέσω της οποίας επιλέγουμε, προσλαμβάνουμε ,οργανώνουμε και αναγνωρίζουμε τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, ώστε να τα συνδέσουμε με νόημα και σημασία.Όταν βλέπουμε ένα ανθισμένο δένδρο δεχόμαστε ηλεκτρομαγνητικά κύματα διαφόρων συχνοτήτων.

Είναι αυτά τα κύματα ορατά;;; όχι στο αριστερό καθημερινό μυαλό μας, αλλά ναι στο θεό μέσα μας .Ότι αντιλαμβανόμαστε είναι συνέπεια της δομής και των διεργασιών του εγκεφάλου μας. 

Της διττής μας υπόστασης.
Συναισθησια=1089[9] 

Η αντίληψη μιας αίσθησης σε δυο [χρώμα –ζεστό, η ψυχρό]-[μυρωδιά-γλυκιά –πικρή –μεθυστική ]-[ήχος-οξύς-γλυκός] 




Από το βιβλίο του Β. Ι. Λυκιαρδόπουλου..Ο κώδικας των Ελλήνων αθανάτων [2] Θέμα από τον επίλογο 

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Πώς περνούν οι επιτυχημένοι άνθρωποι τα Σαββατοκύριακα...!!!!

Είναι εβδομάδες που περνούν μόνο και μόνο επειδή στο βάθος υπάρχει η σκέψη πως στο τέλος υπάρχει το Σαββατοκύριακο. Όσο λάθος και αν είναι αυτή η τακτική, γιατί στιγμές της ζωής μας είναι και οι εργάσιμες μέρες, συμβαίνει, και το Σαββατοκύριακο αποτελεί μια λύτρωση της καθημερινότητας.

Άραγε, την ίδια αντίληψη έχουν και οι πετυχημένοι άνθρωποι; Άνθρωποι που οι περισσότεροι θα περιμέναμε πως δεν ξέρουν από Κυριακές και αργίες; Που οι 24 ώρες δεν τους είναι αρκετές; Που είναι εργασιομανείς και που μπορεί να επισκέπτονται το γραφείο και το Σαββατοκύριακο;

Σύμφωνα με άρθρο του «Inc.» το Σαββατοκύριακο των πετυχημένων ανθρώπων δεν θυμίζει τις εργάσιμες μέρες, αλλά σίγουρα δεν είναι νωχελικό. Συγκεκριμένα:

Μένουν δραστήριοι
Οι πετυχημένοι άνθρωποι ξέρουν πόσο σημαντική είναι η ισορροπία ανάμεσα στο πνεύμα και το σώμα γι’αυτό και εκμεταλλεύονται το Σαββατοκύριακο για να αναπληρώσουν τις προπονήσεις που ενδεχομένως να μην πρόλαβαν μέσα στην εβδομάδα ή για να συνεχίσουν τη φυσική δραστηριότητα των εργάσιμων μερών. Για παράδειγμα, η διευθύντρια της αμερικανικής Vogue Anna Wintour, έχει δηλώσει πως παίζει 1 ώρα τένις κάθε μέρα, είτε είναι Δευτέρα, είτε Σάββατο.

Eφαρμόζουν το J.O.M.O, όχι το F.O.M.O
Αντί να φοβούνται πως κάτι χάνουν όταν δεν είναι δικτυωμένοι στα social media (Fear Of Missing Out), απολαμβάνουν να κάνουν ακριβώς αυτό (Joy Of Missing Out). Σύμφωνα με το άρθρο του Inc. η Randi Zuckerberg, CEO του Facebook και αδερφή του Mark Zuckerberg, εφαρμόζει το J.O.M.O. 

Ο πετυχημένος άνθρωπος δεν θα ενδιαφερθεί για το τι χάνει κατά τη διάρκεια του διημέρου, θα απολαύσει τον ελεύθερο χρόνο και τις δραστηριότητες που έχει προγραμματίσει, γιατί ξέρει πως με τον πρωινό καφέ της Δευτέρας μα μάθει τι έγινε μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Βάζουν προτεραιότητες
Αυτή είναι μια συνήθης πρακτική των πετυχημένων ανθρώπων : ξέρουν να βάζουν σωστά προτεραιότητες. Τακτική που εφαρμόζουν και το Σαββατοκύριακο μόνο που οι προτεραιότητες του Σαββατοκύριακου είναι να περάσουν χρόνο με οικογένεια με φίλους, να πάνε μια εκδρομή, να ασχοληθούν με τα χόμπι τους. 

Αναπόφευκτα, προγραμματίζουν και το Σαββατοκύριακο τους αλλά το κάνουν για τα πράγματα και τους ανθρώπους που αγαπούν.

Κάνουν μια ανασκόπηση της εβδομάδας
Όταν το μυαλό ηρεμεί και παίρνει απόσταση από τα γεγονότα, αποκτά διαύγεια και εντέλει βρίσκει καλύτερες λύσεις και διδάγματα. Η επόμενη πετυχημένη στρατηγική συνήθως καταστρώνεται στο μυαλό ενός πετυχημένου ανθρώπου μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Εκμεταλλεύονται το βράδυ της Κυριακής
Το βράδυ της Κυριακής, όταν τα παιδιά έχουν πέσει για ύπνο ή έχει γυρίσει από μια κινηματογραφική βραδιά με σύντροφο ή φίλους, ο πετυχημένος άνθρωπος θα εκμεταλλευτεί τις τελευταίες ώρες ηρεμίας πριν ξημερώσει μια εβδομάδα υποχρεώσεων για να κάνει το πλάνο του πως να τις διαχειριστεί με τον πιο αποδοτικό τρόπο. Τώρα, αν το πλάνο γίνει με ένα ποτήρι κρασί, ίσως να είναι ακόμα πιο αποτελεσματικό.




govastileto.gr

Γιατί οι άνθρωποι αργούν στα ραντεβού τους ;

Προσπαθείτε να βάλετε ένα τέλος στην αργοπορία σας; Οι παρακάτω μελέτες θα σας κάνουν να αναθεωρήσετε καθώς, όσοι είστε μονίμως αργοπορημένοι, είστε και ατέρμονα αισιόδοξοι.

Όσο περίεργο και αν ακούγεται, η αργοπορία «κυκλοφορεί» στο DNA μερικών ανθρώπων, καθώς εκείνοι έχουν μία ιδιαίτερη σχέση με τον χρόνο, που δεν έχουν όλοι οι υπόλοιποι.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι που αργούν, το κάνουν σε όλη τους τη ζωή και στις περισσότερες δραστηριότητές τους. Μάλιστα, οι μελέτες δείχνουν πως ένα συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου συσχετίζεται με την έννοια του χρόνου και την τυπικότητα ή μη στο χρόνο», αποκαλύπτει ερευνητής από το Πανεπιστήμιο του Mandanao.

Έτσι, όλοι όσοι θεωρούν του αργοπορημένους αγενείς και χωρίς τρόπους, τότε θα πρέπει να σκεφτούν πως δεν είναι -ουσιαστικά - επιλογή τους, αλλά οφείλεται και σε νευρολογικά θέματα.

Μάλιστα, αν υπάρχει μία κοινή ώρα που χρησιμοποιούν όλοι οι άνθρωποι, το λεγόμενο GMT (Greenwich Meantime), οι μονίμως αργοπορημένοι άνθρωποι ανήκουν και επιστημονικά στην ζώνη NOT (Never On Time),όπου ο μέσος όρος βρίσκεται 45 λεπτά πίσω από το GMT.

Μία δεύτερη μελέτη στο Πανεπιστήμιο του San Diego, στηρίζει πως υπάρχουν δύο τύπων ανθρώπων, οι Β και οι Α. Οι άνθρωποι τύπου Α είναι συνήθως ακριβείς, επειδή έχουν το «εγκεφαλικό – ενσωματωμένο» τους ρολόι υπολογίζει ότι ένα λεπτό διαρκεί 58 δευτερόλεπτα. 

Για τους αργοπορημένους, που ανήκουν στον τύπο Β, υπολογίζεται πως ένα λεπτό διαρκεί 77 δευτερόλεπτα. Μάλιστα οι άνθρωποι τύπου Β είναι σε μόνιμη βάση λιγότερο αγχωμένοι, χαλαροί, απολαμβάνουν περισσότερο τη ζωή και είναι ατέρμονα αισιόδοξοι.

Αν, λοιπόν, κάθε φορά που αργείτε κατηγορείτε τον εαυτό σας γι΄αυτό, σκεφτείτε ότι τουλάχιστον είστε περισσότερο φιλόδοξοι και αισιόδοξοι άνθρωποι.




govastileto.gr

10 σκέψεις που πρέπει να κάνουμε όταν όλα πηγαίνουν στραβά...!!!!

Είναι στιγμές που οι καταστάσεις και οι άνθρωποι μάς κάνουν να λυγίζουμε και να σπάμε. Ωστόσο, αν έχουμε το μυαλό μας συγκεντρωμένο και την καρδιά μας ανοιχτή σε αυτά που θα έρθουν, και αν συνεχίζουμε να βάζουμε το ένα μας πόδι μπροστά από το άλλο, γρήγορα θα είμαστε σε θέση να ανακτήσουμε τη δύναμή μας και να επιστρέψουμε, καλύτεροι και διαφορετικοί.

Οι στενάχωρες και δύσκολες μέρες είναι μια κανονικότητα της ζωής και όχι κάτι που πρέπει να μας κάνει να νιώθουμε άσχημα και ενοχικά. Η ευτυχία δεν είναι ποτέ σταθερή και διαρκής. Το να αφεθείς στη θλίψη ή σε κάποιο αρνητικό συναίσθημα, δεν σε κάνει κακό. 

Θυμήσου όμως ότι αν δεν λες ειλικρινά “ευχαριστώ” για κάθε χαρά και χαμόγελο, τα δάκρυα και η θλίψη μπορεί να έρχονται πιο συχνά στην επιφάνεια. Κράτα τη ζωή πάντα σε μια προοπτική.

Όταν είσαι στο ''χαμηλότερο'' σημείο σημαίνει ότι έρχεται η ώρα για την αλλαγή. Η ευτυχία δεν χαρακτηρίζεται από την απουσία προβλημάτων και προκλήσεων από τη ζωή, αλλά από τη δύναμη που σταδιακά αποκτούμε για να τα αντιμετωπίζουμε. 

Η δύναμη δεν γεννιέται από αυτά που μπορούμε να κάνουμε, αλλά από την ικανότητά μας να υπερβαίνουμε τον εαυτό μας και τα όσα, έως σήμερα, κάναμε.

Υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ του “τα παρατάω” και του “προχωράω”. Το να προχωράς και να αφήνεις μια κατάσταση πίσω μας δεν σημαίνει ότι “τα παρατάς”. 

Σημαίνει ότι αποδέχεσαι ότι κάποια πράγματα δεν λειτουργούν όπως είναι. Το να προχωράς σημαίνει, επίσης, ότι επιλέγεις να είσαι χαρούμενος και ευτυχισμένος και όχι πληγωμένος και δυστυχής. 

 Για μερικούς ανθρώπους οι καλές μέρες διαρκούν για μια ζωή, για μερικούς άλλους το να μην ξέρουν πότε πρέπει να προχωρήσουν μπροστά, μπορεί να τους κρατήσει για πάντα κολλημένους σε μια κακή κατάσταση.

Θα πρέπει να κάνουμε ό, τι μπορούμε, με ό, τι έχουμε, όπως ακριβώς είμαστε. Δεν θα είναι πάντα εύκολο, αλλά αξίζει τον κόπο. Δεν υπάρχει τέλεια ζωή, αλλά υπάρχουν τέλειες στιγμές. Και αυτές είναι οι στιγμές που αγαπάμε να θυμόμαστε και που κάνουν αυτή τη μεγάλη διαδρομή της ζωής να αξίζει τον κόπο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι επιζητούν την ευτυχία υπό προϋποθέσεις, αλλά την ευτυχία μπορείς να τη ζήσεις μόνο αν καταργήσεις τις προϋποθέσεις. Δέξου τη ζωή χωρίς όρους. Η ζωή ισορροπεί μεταξύ χαράς και απογοήτευσης. Και οι απογοητεύσεις είναι ο τρόπος που χρησιμοποιεί η ζωή για να σου πει “έχω κάτι καλύτερο για σένα που σε περιμένει στην επόμενη στροφή του δρόμου”. 

Όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσεις ότι αυτή είναι η μόνη συνθήκη, οι απογοητεύσεις θα λιγοστέψουν και η πίστη θα μεγαλώσει.
Πολύ συχνά, αυτά που κουβαλάμε από το παρελθόν μας, μας πληγώνουν. Λύπη, οργή, θυμός; Μην αφήνεις όσα αρνητικά έχουν συμβεί στο παρελθόν να ληστεύουν την ευτυχία που θα μπορούσες να νιώθεις σήμερα. 

Το παρελθόν δεν μπορεί να αλλάξει, ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Αν ο τόπος που ζεις είναι το μυαλό σου και πατρίδα σου είναι οι σκέψεις, τότε περπάτησε και δες τι άλλο μπορείς να δεις σε αυτή τη μεγαλειώδη χώρα, αφήνοντας πίσω όσα τοπία έχεις δει ήδη.

Εμείς επιλέγουμε αν θα δούμε τα πράγματα διαφορετικά. Επίλεξε κάτι που συμβαίνει στη ζωή σου και θεωρείς ότι σου στερεί την ευτυχία και προσπάθησε να το δεις από διαφορετική σκοπιά. 

Ένα καλό παράδειγμα είναι η βροχή: δυσκολεύει τη μέρα και τη μετακίνησή σου, αλλά προσφέρει νερό στα λουλούδια που θα ανταπτυχθούν και θα ανθίσουν την άνοιξη, ομορφαίνοντας τον κήπο σου. 

Μείνε για λίγο μόνος και άκουσε την εσωτερική σου φωνή. Δες αυτό που σου λείπει, ως μια ευκαιρία να μάθεις ή να ανακαλύψεις νέους τρόπους. Μια δύσκολη στιγμή είναι η δυνατότητα για να δεις το φως ή να μπεις στο σκοτάδι. Γιατί να μην επιλέξεις το φως;

Γινόμαστε πιο ώριμοι συνειδητοποιώντας ότι μια αρνητική είδηση είναι μόνο η απόδειξη ότι χρειάζεται μια αλλαγή. Ό, τι κι αν σου φέρνει η ζωή, ακόμα κι αν πονάει, να είσαι δυνατός και να παλεύεις για να γίνεις πιο δυνατός. Ένα γερό οικοδόμημα θα ταρακουνηθεί, αλλά δεν θα καταρρεύσει. Η ζωή είναι εκεί να σου προσφέρει άλλη μία ευκαιρία που τη λένε : αύριο.

Τα ελαττώματα και οι αδυναμίες μας, είναι στοιχεία της αλήθειας και της ομορφιάς μας. Είναι καλύτερα να είσαι αληθινός με τον εαυτό σου και τους άλλους, παρά να προσποιήσε και να ακυρώνεις όλη την ομορφιά της προσωπικότητάς σου, που είσαι εσύ! 

Ποτέ μην αφήνεις κάποιον άλλον να σου πεις ποιος είσαι. Ο μόνος που μπορεί να πει και να επιλέξει αυτό που θέλεις να είσαι είσαι εσύ.

Έχουμε την ικανότητα να γιατρέψουμε τις πληγές μας. Όπως ακριβώς ρέει η λάβα από ένα ηφαίστειο, έτσι συμβαίνει με τον πόνο, την οργή, το θυμό, τη θλίψη. Μπορείς να δημιουργήσεις τη διέξοδο για να φύγουν από τη ζωή σου. 

Αν έχεις πληγωθεί, είναι σημαντικό να δώσεις κάποιο χρόνο στον εαυτό σου να σκεφτεί και να νιώσει, να παρατηρήσει και να συνειδητοποιήσει, τόσο ώστε να είναι ικανός να ξαναβγεί στο φως και όχι να παράγει περισσότερο πόνο και αρνητικότητα.

Ο στόχος σου είναι να είσαι εσύ αυτός που θέλεις, πραγματικά, να είσαι. Αποφάσισε το πρώτα και μετά πες: “σήμερα είναι η μέρα μου”. 




Γ.Δ

Πώς να βρείτε τι είναι αυτό που σας κάνει ευτυχισμένους...!!!!

Πράγματι, πολλοί άνθρωποι βλέπουν την ευτυχία σαν κάτι που πέφτει απ΄τον ουρανό και γι’ αυτό ο ένας την έχει κι ο άλλος δεν την έχει. Εκτός αυτού, τα συστατικά της ευτυχίας είναι στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων πολλά, απρόσιτα ή πολύ δύσκολα να αποκτηθούν, δυσεύρετα, σπάνια. Αυτό το γεγονός είναι λίγο παράδοξο. 

Ενώ από τη μια πιστεύουμε ότι ξέρουμε, είμαστε σχεδόν βέβαιοι για το ποια πράγματα θα μπορούσαν να μας κάνουν ευτυχισμένους, ταυτόχρονα τοποθετούμε τα πράγματα αυτά είτε στο απώτερο μέλλον είτε στη σφαίρα του (σχεδόν) αδυνάτου. Λέμε «εγώ θα μπορούσα να είμαι ευτυχισμένος αν… αλλά πού…».

Από μία άποψη αυτή είναι μια πολύ βολική στάση που μας καθηλώνει όμως σε μια κατάσταση παθητικότητας και αυτοδικαίωσης. Αφού η ζωή, η μοίρα, η τύχη, ο θεός, οι συνθήκες δεν μας βοηθούν να έχουμε αυτά που θα μπορούσαν να μας κάνουν ευτυχισμένους, τότε έχουμε κάθε δικαίωμα να παραμένουμε δυστυχισμένοι ή έστω ανικανοποίητοι.

Άλλωστε οι ειδικοί στην μελέτη των συναισθημάτων ισχυρίζονται ότι φυλογενετικά τα αρνητικά συναισθήματα μας είναι πιο «οικεία». Για να το καταλάβουμε αυτό πρέπει να ξέρουμε πώς αναπτύχθηκαν οι συναισθηματικές λειτουργίες στον άνθρωπο.

Ο φόβος ή η επιθυμία είναι συναισθήματα πιο παλιά από εμάς τους ανθρώπους. Είναι συνυφασμένα με την ύπαρξη μας και υπάρχουν για να καθοδηγούν τα ζωντανά πλάσματα. Όταν κάποιος μας απειλεί τρομάζουμε πριν καν προλάβουμε να σκεφτούμε κάτι. 

Πολλές φορές χαμογελάμε πριν καν συνειδητοποιήσουμε ότι χαιρόμαστε. Επειδή όμως τα «αρνητικά» συναισθήματα (φόβος, ανησυχία, πόνος) ήταν πιο σημαντικά για την επιβίωση (και μόνο) από τα θετικά, είναι και πιο προσιτά. Ίσως γι’ αυτό είναι πολύ συχνά πιο εύκολο να διατηρήσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα μια κατάσταση δυσαρέσκειας, φόβου, λύπης, άγχους από μια ευτυχισμένη.

Υπάρχει όμως και η άλλη εκδοχή, των πιο δυναμικών κι αισιόδοξων που κυνηγάνε τους στόχους τους και ξέρουν ότι «όταν θα έχω… θα είμαι ευτυχισμένος». Εδώ η δυσκολία δεν βρίσκεται τόσο στην επίτευξη των στόχων όσο στο ότι συναρτάται με αυτούς η απόκτηση της ευτυχίας. 

Πράγματι, δεν μπορεί ν’ αρνηθεί κανείς ότι ορισμένες καταστάσεις, όταν καταφέρουμε να τις δημιουργήσουμε για τον εαυτό μας, μπορούν να μας δώσουν χαρά και ικανοποίηση, να συνεισφέρουν στην ευτυχία μας. Αυτό που παραμένει όμως αβέβαιο και προς διερεύνηση είναι το πραγματικό μέγεθος αυτής της συνεισφοράς στην ευτυχία.

Προσπαθήστε λοιπόν να φανταστείτε ποια θα είναι τα συναισθήματα σας αν το μεγαλύτερο όνειρο, η μεγαλύτερη επιθυμία που έχετε αυτή τη στιγμή πραγματοποιηθεί. Αν πάρετε την προαγωγή που περιμένετε, αν αγοράσετε το σπίτι των ονείρων σας, αν βρείτε το σύντροφο της ζωής σας, αν κερδίσετε το λαχείο. 

Θα πετάτε στα σύννεφα, θα είστε χαρούμενοι, περήφανοι, ευγνώμονες; Πόσο πιο ευτυχισμένοι θα είστε από τώρα; Πόσο πιστεύετε ότι θα κρατήσει αυτή η ευτυχία;

Οι περισσότεροι από μας πιστεύουμε ότι ξέρουμε ακριβώς ποιες θα είναι οι συναισθηματικές μας αντιδράσεις σε κάθε γεγονός της ζωής μας. Οι έρευνες όμως αποδεικνύουν καταφανώς ότι απατόμαστε. 

Δηλαδή : ενώ μπορούμε να προγνώσουμε την συναισθηματική χροιά μιας μελλοντικής κατάστασης (χαρά, λύπη, φόβος, άγχος, οργή, απογοήτευση), δεν είμαστε σε θέση να προβλέψουμε σωστά τις «λεπτομέρειες», π.χ. ένταση και διάρκεια των συναισθημάτων μας στο μέλλον.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η προαγωγή στη δουλειά. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την πεποίθηση ότι το πολυπόθητο «ανέβασμα» στην καρριέρα τους δεν θα τους χαρίσει απλώς μία παροδική ευφορία αλλά θα φέρει μόνιμη αύξηση της ικανοποίησης και της ευημερίας τους. Μια μεγάλη έρευνα που διεξάγη με την συνεργασία τεσσάρων από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, απέδειξε πόσο λάθος είναι τέτοιου είδους προγνώσεις.

Διαπιστώθηκε λοιπόν ότι όλοι έχουμε την τάση να υπερεκτιμάμε το μέγεθος και την διάρκεια των θετικών συνασθηματικών συνεπειών από γεγονότα και καταστάσεις που προσδοκούμε και επιδιώκουμε, είτε είναι η προαγωγή, η επιτυχία της ομάδας μας, το σπίτι των ονείρων μας είτε οι επιδόσεις μας στις σχέσεις με το άλλο φύλο. 

Χαρακτηριστικά αποδείχτηκε, για να μείνουμε στο παράδειγμα μας, ότι 2-3 χρόνια μετά την προαγωγή δεν υπήρχε καμιά διαφορά στην συναισθηματική κατάσταση αυτών που προάγησαν από άλλους, σε παρόμοια επαγγελματική κατάσταση των οποίων οι προσπάθειες για προαγωγή δεν είχαν τελεσφορήσει.

Φαίνεται λοιπόν,σύμφωνα με όλα αυτά, πως έχουμε ένα έλλειμμα στην ικανότητα πρόγνωσης των συναισθημάτων μας. Υπάρχουν μερικές αρκετά κατανοητές εξηγήσεις για αυτό. Φανταζόμαστε μελλοντικές καταστάσεις απλά λάθος.

Κάποιος που ονειρεύεται ότι ο πρώτος αριθμός του λαχείου θα τον έβγαζε απ’ τη μιζέρια και θα του χάριζε την ονειρεμένη ζωή με ταξίδια, ανέσεις, ψώνια ή φιλανθρωπίες παραλείπει να υπολογίσει τα ψυχοφθόρο πάρε-δώσε με την εφορία, αυτούς που απαιτούν δάνεια ή δωρεές, τις συγκρούσεις και τις αλλαγές στο κοινωνικό περιβάλλον και τις οικογενεακές σχέσεις και α αρνητικά συναισθήματα που συνεπάγονται όλα αυτά.

Η πρόγνωση μελλοντικών συναισθημάτων βασίζεται σε προηγούμενες εμπειρίες. Μόνο που αυτές συνήθως τις ανακαλούμε στη μνήμη μας στρεβλωμένες. Συγκρατούμε δηλαδή το σημείο κορύφωσης της ευχαρίστησης καθώς και την διάθεση μας στο τέλος μιας κατάστασης. 

Για παράδειγμα, από τις διακοπές στο Μπαλί μας μένουν στη μνήμη κυρίως το καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα στην παραλία και το καμάρι όταν δείχναμε το βίντεο στους φίλους μας. Η ταλαιπωρία του ταξιδιού και της προσαρμογής, το κακό φαγητό και οι στιγμές βαρεμάρας φιλτράρονται απ’ τις αναμνήσεις μας και δεν τις χρησιμοποιούμε πια.

Η πρόβλεψη μελλοντικών συναισθημάτων εξαρτάται από την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε την κάθε στιγμή. Έτσι, ένας πεινασμένος αγοραστής γεμίζει το καλάθι του πιο πολύ από ένα χορτάτο γιατί προβάλλει την ανάγκη του της στιγμής στο μέλλον, χωρίς να είναι σε θέση να συνυπολογίσει ότι όταν θα είναι χορτάτος όλα αυτά τα φαγητά δεν θα του προσφέρουν μεγαλύτερη ευχαρίστηση. Όταν είμαστε άρρωστοι, η πρόσκληση στο πάρτυ την άλλη βδομάδα μας φαίνεται σαν τιμωρία.

Δεν γνωρίζουμε πάντα καλά τον εαυτό μας και τα συναισθήματα μας. Κάποιος ονειρεύεται την συνταξιοδότηση του για να έχει χρόνο, να πηγαίνει βόλτες, να κοιμάται κι ανακαλύπτει εκ των υστέρων πόσο ανάγκη έχει από σταθερό ωράριο, συμμετοχή και αναγνώριση από άλλους γύρω του για να νιώθει ευχαριστημένος.

Η απλοική λοιπόν θεώρηση της ευτυχίας «επιθυμία-εκπλήρωση-ευτυχία» φαίνεται πως κάπου χάνει πολύ. Το γεγονός ότι επιθυμούμε κάτι πολύ δεν σημαίνει ότι θα είμαστε ευτυχισμένοι όταν θα το αποκτήσουμε όπως και αντιστρόφως η μη απόκτηση του δεν θα μας κάνει οπωσδήποτε πιο δυστυχισμένους. 

Μια τέτοιου είδους θεώρηση αγνοεί ένα σημαντικό παράγοντα που είναι η ρευστότητα και η διακύμανση των συναισθημάτων. Τα συναισθήματα μας, ιδιαίτερα τα πιο έντονα υπόκεινται σε ένα σύστημα παρόμοιο με το ανοσοποιητικό που τους αφαιρεί την οξύτητα και τα εξομαλύνει ούτως ώστε να μην επιβαρύνεται ούτε το σώμα ούτε το μυαλό. 

Έτσι προσαρμοζόμαστε σχετικά γρήγορα στα νέα δεδομένα και επανερχόμαστε λίγο ως πολύ στην προηγούμενη συναισθηματική μας κατάσταση.

Σημαίνουν λοιπόν όλα αυτά ότι είναι μάταιο, άχρηστο να έχουμε στόχους, επιθυμίες, όνειρα; Σημαίνουν ότι δεν χρειάζεται να προσπαθούμε για τίποτα αφού δεν πρόκειται έτσι κι αλλιώς να καταφέρουμε να πάρουμε την ευτυχία που περιμένουμε; Ή ακόμα χειρότερα ότι αν δεν είμαστε ευτυχισμένοι τώρα κι ελπίζουμε να αλλάξει κάτι για να γίνουμε, δεν έχουμε ελπίδες να συμβεί αυτό;

Όχι, δεν είναι τα πράγματα ακριβώς έτσι. Οι στόχοι, οι επιθυμίες και τα όνειρα είναι απολύτως απαραίτητα στη ζωή μας. Το γεγονός ότι προσβλέπουμε σε κάτι που θα μας κάνει ευτυχισμένους μας κινητοποιεί και μας δίνει ενέργεια και δύναμη να συνεχίζουμε, ακόμα κι αν οι προβλέψεις μας για το πόση ευτυχία τελικά θα αποκτήσουμε είναι εντελώς ή αρκετά αβάσιμες. 

Το βουδιστικό «ο δρόμος είναι το ταξίδι» μπορεί να μεταφραστεί κάπως έτσι. Η ύπαρξη στόχων κι επιθυμιών από μόνη της είναι συστατικό της ευτυχίας, που χωρίς αυτό η ζωή θα ήταν ανούσια, βαρετή, χωρίς νόημα.

Όπως επίσης η ανησυχία μας για το τι μπορεί να μας στερήσει την ευτυχία και η προσπάθεια αποφυγής αρνητικών συναισθημάτων μας κάνει να είμαστε προσεκτικοί, να επιλέγουμε με περισσότερη σύνεση και να αναγνωρίζουμε τα όρια μας. 

Από την άλλη μεριά όμως οι πολλοί και μεγάλοι στόχοι μπορεί να κρύβουν την παγίδα της συνεχούς αναβολής της ευτυχίας για το μέλλον. Κάποιος που φαντασιώνεται συνέχεια τον παραδεισένιο κόσμο ενός που κέρδισε εκατομμύρια στο καζίνο κινδυνεύει να προσπερνάει και να χάνει ρεαλιστικές και χειροπιαστές ευκαιρίες να καλυτερέψει τη ζωή του. Κάτι παρόμοιο μπορεί να συμβαίνει και με μικρότερους στόχους ευτυχίας.

Όποιος «κωπηλατεί» με πείσμα προσπαθώντας να φτάσει κάθε φορά έναν καινούργιο στόχο ελπίζοντας ότι «όταν θα γίνει και αυτό, τότε θα μπορέσω να ευχαριστηθώ» το πιθανότερο είναι ότι θα διαπιστώνει ξανά και ξανά ότι πάντα κάτι ακόμα είναι απαραίτητο κι ότι ποτέ δεν φτάνει σ’ αυτή την ευχαρίστηση που προσβλέπει ή ότι αυτή η ευχαρίστηση είναι πολύ φευγαλέα.

Τι προκύπτει απ’ όλα αυτά;

Καταρχήν ότι δεν είναι τόσο χρήσιμο και βοηθητικό ούτε για αυτή τη στιγμή που ζούμε αλλά ούτε για το μέλλον το να ανησυχούμε πολύ και να προσπαθούμε να το προγραμματίσουμε με λεπτομέρειες γιατί καθώς φαίνεται –για να εκφράσουμε τα παραπάνω και με θετικό τρόπο- οι άνθρωποι μπορούν να είναι σε πολύ περισσότερες καταστάσεις ευτυχισμένοι από ό,τι περιμένουν κι οι ίδιοι απ’ τον εαυτό τους.

Επειδή όμως συμβαίνει το παράδοξο, όσο λιγότερο ευχαριστημένοι είμαστε με το παρόν τόσο πιο έντονα να προσβλέπουμε στο μέλλον, χωρίς ταυτόχρονα να μπορούμε να το προβλέψουμε σωστά, αξίζει ίσως τον κόπο να αμφισβητήσουμε τις ίδιες μας τις προσδοκίες της ευτυχίας.

Αυτό που βοηθάει πολύ - όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν οι ειδικοί στην έρευνα των συναισθημάτων ευτυχίας - είναι ο προσανατολισμός (όχι η σύγκριση « αυτός έχει… ενώ εγώ…») προς άλλους ανθρώπους.

Το νιόπαντρο ζευγάρι στο φιλικό μας κύκλο, η θεία που έχασε πέρσι τον άντρα της, η συνάδελφος που πήγε σε καλύτερη θέση, ο γνωστός που αρρώστησε σοβαρά, η φίλη που αγόρασε πρόσφατα μονοκατοικία με κήπο, όλοι αυτοί έχουν συναισθήματα είτε άμεσα μετά από αυτό που τους συνέβη είτε αργότερα κι απ’ αυτά μπορούμε κι εμείς να μάθουμε, αρκεί βέβαια να έχουμε την εμπιστοσύνη ότι είναι μαζί μας ειλικρινείς. 

Όποιος παρατηρεί σε διάρκεια αλλά και συζητάει με άλλους πώς αντιμετωπίζουν διάφορα ευχάριστα ή δυσάρεστα συμβάντα της ζωής μπορεί να αποκτήσει μία καλή εικόνα για το πώς θα ένιωθε ενδεχομένως κι ο ίδιος σε μια παρόμοια κατάσταση.

Τέτοιες μικρές προσωπικές «έρευνες» είναι πιθανό να μπορούν να μας βοηθήσουν να αποκτήσουμε μια πιο πραγματική εικόνα για το πώς είναι φτιαγμένη η ευτυχία. 

Κι αν συνειδητοποιήσουμε πόσο διαφορετικά είναι πολλές φορές τα πράγματα από αυτό που φαντασιωνόμαστε τότε μπορεί να καταφέρουμε να σπαταλάμε λιγότερο την ενέργεια μας παλεύοντας για αυτά που θα μας κάνουν ευτυχισμένους στο μέλλον και να επενδύσουμε περισσότερο σε αυτά που κάνουν τη ζωή μας καλύτερη στο παρόν.

Ποια είναι αυτά που αποδεδειγμένα μας κάνουν να νιώθουμε ευτυχισμένοι…

Άνθρωποι : Οι καλές κοινωνικές σχέσεις ανήκουν στους πιο σημαντικούς παράγοντες ευτυχίας. Η δοσολογία είναι διαφορετική για τον καθένα καθώς και ο τρόπος. Πάντως είτε είναι οικογένεια, φίλοι, συνάδελφοι, παρέες, ομάδες ενδιαφερόντων, γείτονες, οι άνθρωποι που περιβάλλονται και σχετίζονται με ανθρώπους μοιάζουν να είναι από τους πιο ευτυχισμένους.

Έρωτας-γάμος : Γενικά όσοι ζουν σε σχετικά σταθερές ερωτικές σχέσεις δηλώνουν πιο ευτυχισμένοι από όσους ζουν μόνοι. Με ένα περιορισμό : όσοι ζουν σε «αποτυχημένους» γάμους είναι πιο δυσαρεστημένοι απ’ τη ζωή τους από ανύπαντρους ή χωρισμένους.

Δραστηριότητες : Το να είναι κανείς δραστήριος - με μέτρο - προστατεύει από το να νιώθει δυστυχισμένος, σε όλες τις ηλικίες. Οι άνθρωποι αντλούν ικανοποίηση από το να κάνουν πράγματα που μπορούν να κάνουν σχετικά καλά και να απορροφηθούν απ’ αυτή τους τη δραστηριότητα.

Εσωτερική τοποθέτηση : Αισιοδοξία και ευγνωμοσύνη συντελούν στο να αισθανόμαστε ευτυχισμένοι. Όποιος έχει κάθε μέρα έστω ένα πράγμα για το οποίο μπορεί να νιώσει ευγνωμοσύνη και το κάνει, είναι συναισθηματικά πιο ισορροπημένος και ικανοποιημένος απ’ τη ζωή από κάποιον που στον απολογισμό της ημέρας του βρίσκει μόνο αδιάφορα ή αρνητικά πράγματα. 

Επίσης η ικανότητα να συγχωρεί κανείς τους άλλους για τα μικρά και μεγάλα «λάθη» τους είναι μια ιδιότητα που συνδέεται άμεσα με την ικανότητα να νιώθει ευτυχισμένος.

…και ποια όχι

Πλούτος και υλικά αγαθά : Το ότι «τα λεφτά δεν κάνουν την ευτυχία» το ήξεραν κι οι παππούδες μας. Φυσικά δεν μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι άνθρωποι που ζουν σε δραματικές συνθήκες φτώχειας είναι ή μπορούν να είναι εξίσου ευτυχισμένοι με πιο εύπορους. 

Σε χώρες όμως με σχετικά σταθερό κοινωνικό δίκτυο πρόνοιας, μακροπρόθεσμα ο περισσότερος πλούτος δεν φέρνει μεγαλύτερη ικανοποίηση. Αντίθετα η επιθυμία για περισσότερα λεφτά και αγαθά μοιάζει να είναι εμπόδιο στην ευτυχία. Έχει διαπιστωθεί ότι άνθρωποι που θεωρούν σημαντικό στόχο την υλική ευημερία είναι κατά μέσο όρο λιγότερο ευχαριστημένοι απ’ τη ζωή τους, όσο πλούτο κι αν διαθέτουν ήδη.

Υγεία(!) : Ξανά και ξανά επιβεβαιώνουν έρευνες ότι άνθρωποι με διάφορες ασθένειες κατά μέσο όρο δεν είναι πιο δυστυχισμένοι από τους υγιείς. Είτε πρόκειται για καρκίνο, διαβήτη, aids, αναπηρία, αποφασιστικό ρόλο παίζει η εσωτερική τοποθέτηση. 

Οι ασθένειες μοιάζουν μάλιστα πολλές φορές να αυξάνουν την ικανότητα ευτυχίας, κάτι που εκφράζεται σαν «έπρεπε να αρρωστήσω έτσι για να μάθω να ζω καλύτερα;». Φυσικά όταν οι ασθένειες έχουν επώδυνα συμπτώματα που διαρκούν πολύ τότε επηρεάζεται αρνητικά και η συναισθηματική κατάσταση ενός ανθρώπου.

Μόρφωση : Ίσως εκπλήσσει αλλά φαίνεται πως το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο δεν φέρνει περισσότερη ευτυχία. Αμόρφωτοι άνθρωποι είναι κατά μέσο όρο εξίσου ευχαριστημένοι με τους μορφωμένους. Με μία εξαίρεση κι εδώ: Όταν το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο λόγω φτώχειας είναι εμπόδιο στην βελτίωση και των υπόλοιπων άσχημων συνθηκών ζωής. 




Λουίζα Βογιατζή : Ψυχολόγος