Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2019

Πως να πετύχω ό,τι επιθυμώ...!!!!


Θετικός προγραμματισμός 
Για να μπορέσεις να πετύχεις περισσότερα θα πρέπει να νιώθεις καλύτερα και για να συμβεί αυτό θα πρέπει να ασχολείσαι, όσο το δυνατόν περισσότερο, με θετικές έννοιες και αντιλήψεις. 

Σαφώς το να βλέπεις τη θετική πλευρά των πραγμάτων είναι πρόκληση, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιο εύκολο να είναι αρνητικοί παρά θετικοί. Αξίζει όμως να προσπαθήσεις γιατί αυτό θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στην καθημερινότητα σου και θα μεγιστοποιήσει την παραγωγικότητα σου. 

Επιμονή 
Όσες δυνατότητες κι αν έχεις, όσο ταλέντο κι αν διαθέτεις, όσο αξιόλογο άτομο κι αν είσαι, κάποια στιγμή θα συναντήσεις δυσκολίες. Κάποιες φορές τα πράγματα δεν θα είναι όπως θέλεις, δεν θα πηγαίνουν όπως υπολόγιζες. Θα τύχουν αναποδιές, ίσως χρειαστεί να συναντήσεις την αποτυχία, ίσως σκεφτείς πολλές φορές να τα παρατήσεις. 

Εδώ είναι που έρχεται η επιμονή και αλλάζει τους κανόνες υπέρ σου. Όσο μεγάλος κι αν είναι ο στόχος σου, όσες φορές κι αν αποτύχεις, αν βάλεις την επιμονή στο παιχνίδι πάντα θα κερδίζεις. Αν δεν τα παρατήσεις, μπορείς να πετύχεις τα πάντα! 

Γνώση 
Η γνώση είναι δύναμη για αυτόν που είναι διατεθειμένος να την αξιοποιήσει. Θα πρέπει να γνωρίζεις με ακρίβεια τι θέλεις να πετύχεις. Πολλές φορές θα συναντήσεις «σταυροδρόμια», σε πολλές περιπτώσεις οι επιλογές που θα έχεις μπορεί να είναι πάμπολλες κι αν δεν γνωρίζεις που ακριβώς θέλεις να πας, το πιθανότερο είναι να χαθείς. 

Αν γνωρίζεις που θέλεις ακριβώς να πας, είναι πιο εύκολο να φτάσεις εκεί. Ο δημιουργικός οραματισμός, δηλαδή το να φαντάζεσαι αυτό που επιθυμείς μπορεί να σε βοηθήσει πολύ. Καθώς οπτικοποιείς την επιθυμία σου δίνεις χρήσιμες πληροφορίες στον εγκέφαλο σου για το ποια κατεύθυνση θέλεις. 

Πράξεις 
Για να μπορέσουν να εκφραστούν οι δυνατότητες που έχεις και για να υλοποιηθούν οι ιδέες σου θα πρέπει να πράξεις. Αρκετοί έχουν την αίσθηση ότι μπορούν να «κατακτήσουν τον κόσμο» από την άνεση του καναπέ τους, όμως κάτι τέτοιο δεν είναι αλήθεια. Κάποιες επιθυμίες ίσως χρειάζονται λιγότερες προσπάθειες και άλλες ίσως χρειάζονται περισσότερες. Όμως σε κάθε περίπτωση χρειάζεται δράση. 

Θα πρέπει να κινητοποιηθείς. Σε καθημερινή βάση θα πρέπει να σκέφτεσαι, να λες και να πράττεις οτιδήποτε σε φέρνει πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου. Οι κατάλληλες πράξεις είναι κομβικής σημασίας στην υλοποίηση της επιθυμίας σου. 

Αυτοβελτίωση 
Σκοπός της αυτοβελτίωσης δεν είναι να αγγίξεις την τελειότητα, αλλά να βελτιώνεσαι καθημερινά. Το να γίνεσαι καθημερινά ένα καλύτερο άτομο μπορεί να συμβάλλει τα μέγιστα στην επίτευξη του στόχου σου. 

Βάζοντας ένα στόχο πρακτικά αυτό που ζητάς είναι εξέλιξη, βρίσκεσαι στο σημείο Α και επιθυμείς να προχωρήσεις προς κάτι καλύτερο, δηλαδή προς το σημείο Β. 

Από το σημείο που βρίσκεσαι, ως το σημείο που θέλεις να πας υπάρχει μια διαφορά. Η αυτοβελτίωση σε βοηθάει να καλύψεις αυτή τη διαφορά καθώς σου δίνει τη δυνατότητα να εξελιχθείς και να προοδεύσεις. Οποιοσδήποτε κι αν είναι ο στόχος σου, αυτό που σου ζητάει είναι : εξέλιξη – αυτοβελτίωση. 




John Evans – Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης 
και Προσωπικής Εξέλιξης 

Για να διώξεις το σκοτάδι, ανάβεις το φως. Και το φως, είναι η αγάπη...!!!!

Θλίψη πόνος προδοσία… θυμός, μίσος, εκδίκηση… παγωμένα συναισθήματα, παγωμένα βλέμματα… αγωνία… αγανάκτηση… εξαθλίωση… δολοφονίες… θάνατος… και κάπου εκεί, μέσα σε βαλτωμένα νερά να πνίγεται η κατανόηση και η αγάπη… 

Από αυτά είναι γεμάτη η πραγματικότητα των καιρών. Η φτώχεια που κυριαρχεί είναι τουλάχιστον θλιβερή. Απαξιώνει τον άνθρωπο και θρυμματίζει την ψυχή του… η πείνα φανερή… και η συναισθηματική πείνα ακόμα μεγαλύτερη… 

Ταμπουρωμένοι όλοι, ο καθένας στον προμαχώνα του, ότι όνομα κι αν έχει αυτός (πόνος, φόβος, μίσος, αγωνία…), μοιράζουμε δεξιά κι αριστερά ματωμένα λόγια, άδειες αγκαλιές, διψασμένα χάδια και κραυγάζουμε την αγωνία μας δικάζοντας και καταδικάζοντας, εξαπολύοντας κατάρες ολόγυρα χωρίς να αναλαμβάνει κανένας από εμάς την ευθύνη αυτού που βιώνουμε. 

«Βγείτε όλοι στους δρόμους» με έχω ακούσει να φωνάζω… 

Φτάνει πια! Ξεκουνηθείτε επαναστάτες του καναπέ και αναλάβετε την ευθύνη της αλλαγής της κατάστασης που βιώνουμε… 

Πως μεταφράζετε αυτό στ΄ αυτιά του καθενός αναρωτιέμαι; 

Εδώ εγώ που το λέω, κάθε φορά του δίνω και μια άλλη ερμηνεία… Τελικά τι χρειάζεται αντίδραση, δράση, στωικότητα, αδιαφορία, απόσυρση, πόλεμος; Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν χρειάζονται λόγια αλλά πράξεις… 

Και υπάρχει κάτι που κανένας δεν μπορεί να μας εμποδίσει να το κάνουμε όπου και να βρισκόμαστε, όποια και να είναι η κοινωνική, η οικονομική ή η συναισθηματική μας κατάσταση. Να δούμε με ποιο τρόπο υπάρχει μέσα μας αυτό που βιώνουμε γύρω μας. 

Με ποιο τρόπο προδίδουμε, εκμεταλλευόμαστε, ακυρώνουμε, ασελγούμε, δολοφονούμε τον εαυτό μας… 

Με ποιο τρόπο λαμπαδιάζουμε τη χαρά και την ευημερία μέσα μας… Mε ποιο τρόπο τσαλαπατάμε την ευαισθησία μας, τσαλακώνουμε την αξιοπρέπεια μας και χάνουμε την ανθρωπιά μας… 

Αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο χρειάζεται να αλλάξουμε τα μάτια που τον ¨κυττάνε¨ και για να αλλάξουμε τα μάτια που τον ¨κυττάνε¨ χρειάζεται να αλλάξουμε εμάς. Να κάνουμε την επανάσταση μέσα μας… 

Είμαστε εθισμένοι στη δυστυχία… η αρνητικότητα κυκλοφορεί στο μεδούλι μας και τροφοδοτεί τις σκέψεις και τις πράξεις μας… Γινόμαστε ανθρωποειδή και ξεχνάμε τι σημαίνει να είσαι Άνθρωπος. 

Γιατί η λύση δεν είναι “βία στη βία”… η λύση είναι η μεταμόρφωση, η μετουσίωση. Για να διώξεις το σκοτάδι από ένα σκοτεινό δωμάτιο απλά ανάβεις το φως. Δεν ασχολείσαι με το σκοτάδι… ασχολείσαι με το φως… και το φως είναι η αγάπη… 

Η Μέθοδος του Ατίσα 

Η Διαλογιστική άσκηση της συμπόνιας, της Αγάπης 
Ο Ατίσα λέει ότι ο πόνος προέρχεται από τρία δηλητήρια: Από την προσκόλληση, από την αποστροφή και από την αδιαφορία. Πώς λοιπόν μπορείς να μην έχεις προσκολλήσεις, να μην αποστρέφεσαι τίποτα και να μην είσαι αδιάφορος; Με το να μάθεις να απορροφάς τον πόνο. Τότε το δηλητήριο τού πόνου μεταμορφώνεται σε συμπόνια. 

Άρχισε λοιπόν να αναπνέεις. Να αναπνέεις συνειδητά… 

Όταν εισπνέεις, φαντάσου ότι εισπνέεις όλα τα βάσανα, όλο τον πόνο, όλων των ανθρώπων στον κόσμο. Εισπνέεις όλο το σκοτάδι, όλη την αρνητικότητα, όλη την κόλαση που υπάρχει παντού. Άφησε την καρδιά σου να τα απορροφήσει. 

Όταν εκπνέεις, βγάλε προς τα έξω όλη τη χαρά που έχεις, όλη την ευτυχία, όλη την ευλογία. Να εκπνέεις αφήνοντας τον εαυτό σου να λιώσει μέσα στην ύπαρξη. Πάρε μέσα σου όλο τον πόνο και δώσε προς τα έξω όλες τις ευλογίες. Όταν το κάνεις, θα εκπλαγείς. 

Από τη στιγμή που θα πάρεις μέσα σου όλο τον πόνο του κόσμου, δεν θα είναι πια πόνος. Η καρδιά αυτόματα μεταμορφώνει την ενέργεια. Η καρδιά έχει τη δύναμη να μεταμορφώνει το κάθε τι. Πιες τον πόνο και θα τον δεις να μεταμορφώνεται σε ευτυχία. Ύστερα, άφησε την ευτυχία να απλωθεί προς τα έξω. 

Ο Ατίσα όμως λέει και κάτι άλλο, που είναι το κλειδί για να βιώσεις τη μέθοδο και να μη μείνει θεωρητική, στα λόγια. Λέει: Άρχισε την ανάπτυξη από τον εαυτό σου. 

Πριν μπορέσεις να μεταμορφώσεις τον πόνο ολόκληρης της ύπαρξης, πρέπει να αρχίσεις πρώτα από τον εαυτό σου. Αυτό είναι ένα από τα θεμελιώδη μυστικά της εσωτερικής ανάπτυξης. 

Άρχισε λοιπόν να αναπνέεις πρώτα το δικό σου πόνο. Το δικό σου φόβο. Το δικό σου θυμό. Τη δική σου αρνητικότητα. Το δικό σου σκοτάδι. Πήγαινέ τα στην καρδιά σου, το μεγάλο σου μετασχηματιστή και άφησέ τα εκεί να μεταμορφωθούν. 

Και σε κάθε εκπνοή σου χάρισε ευλογίες στον εαυτό σου. Χάρισε γέλιο, χαρά, ελευθερία, θάρρος, δύναμη, αγάπη, φως, ότι σου βγαίνει αυθόρμητα… 

Άφησε όλες αυτές τις ευλογίες να απλωθούν μέσα σου… να πλημμυρίσουν κάθε κύτταρό σου… κι όταν τις χορτάσει το σώμα σου άρχισε να τις εκπνέεις στην αύρα σου… στο αιθέριο σου ούτως ώστε να φτιάξεις μια σφαίρα πληρότητας γύρω σου… 

Όταν εξασκηθείς αρκετά σε αυτήν τη διαλογιστική άσκηση με τον εαυτό σου άρχισε να εισπνέεις τον πόνο και το σκοτάδι των ανθρώπων γύρω σου και να τον μετασχηματίζεις σε φως… 

Αυτός είναι ο τρόπος που ο ένας αλλάζει τους πολλούς… που αλλάζει τον κόσμο… 




Δέσποινα Παλαμάρη. 
Image by s-haboom

Καρμικές ασθένειες : πως σας ακολουθούν τα λάθη προηγούμενων ζωών...!!!!

Το Κάρμα είναι κάτι που πολλοί άνθρωποι δεν κατανοούν όσο θα έπρεπε. 

Ενώ τείνουμε να συνειδητοποιούμε πως υπάρχουν συνέπειες με κάθε πράξη μας, οι περισσότεροι δεν υπολογίζουν πως αυτές οι συνέπειες μπορούν να μας ακολουθήσουν στις επόμενες ζωές μας. 

Το Κάρμα είναι κάτι πολύ πνευματικό και ακόμα και αν δεν θυμάστε τα λάθη που έχετε κάνει στις προηγούμενες ζωές σας, ακόμα σας κυνηγούν. Πρέπει να μάθετε τα μαθήματα που σχετίζονται μαζί τους με κάποιον τρόπο. 

Όταν συσσωρεύουμε πολλή αρνητική ενέργεια, εξαντλούμαστε θεαματικά. Το αρνητικό κάρμα δεν φεύγει απλώς, πρέπει να το αντιμετωπίσετε. 

Έτσι όσον αφορά τις καρμικές ασθένειες πρέπει να εμβαθύνουμε περισσότερο. Οι καρμικές ασθένειες είναι συνήθως πνευματικές ασθένειες που όμως εκδηλώνονται με πολύ φυσικό τρόπο. Μας αναγκάζουν να αντιδράσουμε και δεν μας δίνουν τρόπο διαφυγής. 

Πρέπει να αντιδράσουμε σωστά στην ασθένεια αλλιώς θα μας ακολουθεί για όσο χρειάζεται. Παρόλο που κάποιοι πιστεύουν ότι μετά από ένα σημείο αυτές οι ασθένειες φεύγουν, οι περισσότεροι πιστεύουν πως η ταλαιπωρία για να επιτευχθεί αυτό είναι πολύ μεγαλύτερη. 

Ο Έντγκαρ Κέισυ έγραψε τα παρακάτω σχετικά με το θέμα: 

“Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που μπορούν να οδηγήσουν κάποιον να υποθέσει πως σε μια πραγματική καρμική κατάσταση θα ήταν άσκοπο να προσπαθήσουμε να πετύχουμε μια πλήρη επιστροφή στο φυσιολογικό. 

Ωστόσο, υπάρχει πάντα ένα σημείο όπου το Κάρμα σταματά. Δεδομένου ότι πραγματικά πρόκειται για ένα χρέος, μπορεί να εξοφληθεί όπως κάθε άλλο χρέος. Κανένας γραπτός νόμος δεν λέει πως το χρέος πρέπει να πληρωθεί. 

Ωστόσο, η διαδικασία της ασθένειας τελειώνει με τον θάνατο του φυσικού σώματος. Οπότε υπάρχει ένα σημείο όπου το Κάρμα σταματά - ένα μέρος πνευματικής κατανόησης όπου τα μαθήματα έχουν διδαχθεί και κατανοηθεί. 

Μπορούμε να ονομάσουμε αυτή τη διαδικασία «Εκεί όπου το Κάρμα σταματά και ξεκινά η χάρη». (Ο Χιού Κάις μίλησε γι αυτό το θέμα πολλές φορές). Αυτό που αποκαλούμε χάρη φαίνεται να είναι ένα σημείο συγχώρεσης, αποδεκτό από το άτομο που βιώνει το κάρμα. 

Η συγχώρεση μπορεί να προσφερόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά η αποδοχή της μπορεί να είχε καθυστερήσει. Το υλικό του Κάις φαίνεται να υποδεικνύει πως η απόρριψη είναι επανάσταση και η επανάσταση αμαρτία - όπως και η ασθένεια που εκφράζεται ως «αμαρτία που βρίσκεται στην πόρτα σας». 

Η αποδοχή λοιπόν πρέπει - σε αυτό το πλαίσιο σκέψης - να είναι ένα κομμάτι της θεραπευτικής διαδικασίας και πρέπει επίσης να αποτελεί κομμάτι της πνευματικής εκμάθησης που βιώνει μια οντότητα στο διάστημα της στην γη. 

Αν οι καρμικές δυνάμεις μπορούν να βρεθούν σε συγκεκριμένους πνευματικούς σκοπούς, τότε ο γιατρός που δουλεύει με έναν ασθενή με μια «ανίατη» ασθένεια καλείται να φροντίσει ένα τέτοιο άτομο σαν κάποιον που ανά πάσα στιγμή ίσως μάθει το μάθημα της εμπειρίας. 

Το πρόγραμμα θεραπείας τότε πρέπει να έχει μια πνευματική κατεύθυνση συμπεριλαμβάνοντας και το μυαλό στην συνολική εκπαιδευτική διαδικασία. Και ο γιατρός πρέπει να δουλέψει υπομονετικά με αυτόν που προσπαθεί να ξεπεράσει αυτό που έχει γίνει κομμάτι ολόκληρης της ζωής του.” 

Όταν πρόκειται να ανακαλύψετε το αν υποφέρετε εξαιτίας κάποιου καρμικού χρέους ή ασθένειας υπάρχουν πολλά που πρέπει να λάβετε υπόψη σας. Πρέπει να ταξιδέψετε μέσα σας και να επανεξετάσετε τις σκέψεις και τις πράξεις σας. Μπορεί να χρειαστεί πνευματική θεραπεία ανάλογα με το που βρίσκεστε στην ζωή σας, κάτι που για κάποιους είναι πολύ δύσκολο. 

Τέτοιου είδους ζητήματα μπορούν να εμφανιστούν με οποιαδήποτε μορφή και πολλοί άνθρωποι παραβλέπουν την πνευματική πλευρά όλων όσων αντιμετωπίζουμε. Σίγουρα η ιατρική θεραπεία είναι απαραίτητη αλλά πιθανώς το να φροντίσετε το πνεύμα σας μπορεί να σας ωφελήσει με περισσότερους τρόπους από όσους φανταζόσασταν. 




Μαγεία Τ. 

Όταν σε βλέπουν δυνατή, νομίζουν ότι δεν έχεις ανάγκη...!!!!


Αφιερωμένο σε κάθε γυναίκα που είναι Αυτή. Η μάνα, η γιαγιά, η σύζυγος, η αδερφή, η συνάδελφος, η φίλη, εσύ…

Όταν σε βλέπουν δυνατή, νομίζουν ότι δεν έχεις ανάγκη.

Όταν σε βλέπουν μια δυνατή γυναίκα, νομίζουν ότι δε χρειάζεσαι τίποτα και κανέναν, μπορείς να τα χειριστείς όλα και να ξεπεράσεις μόνη σου ότι και αν σου συμβαίνει.

Ότι δε σε νοιάζει αν θα σε ακούσουν, δε σε νοιάζει αν θα σε φροντίσουν ή θα σε χαϊδέψουν.

Όταν σε βλέπουν μια δυνατή γυναίκα, απλά σου ζητούν με τον τρόπο τους να τους βοηθήσεις να κουβαλήσουν τους σταυρούς τους. Σου μιλάνε μόνο. Νομίζουν ότι δε χρειάζεται να σε ακούσουν κιόλας.

Δε ρωτάς μια δυνατή γυναίκα αν είναι κουρασμένη, αν υποφέρει, αν καταρρέει. Αν είναι αγχωμένη ή φοβάται.

Το σημαντικό είναι ότι είναι ακόμα εκεί: ένας φάρος στην ομίχλη. Ένας βράχος στη μέση της θάλασσας.

Η δυνατή γυναίκα δε συγχωρείται ποτέ και για τίποτα. Αν χάσει τον έλεγχο, γίνεται αδύναμη.

Αν χάσει την ψυχραιμία της, γίνεται υστερική.

Όταν η δυνατή γυναίκα εξαφανίζεται για ένα λεπτό, η απουσία της είναι αμέσως αισθητή. Αλλά όταν είναι εκεί, η παρουσία της περνάει απαρατήρητη.

Αλλά η δύναμη που χρειάζεται κάθε μέρα για να μπορεί να είναι μια δυνατή γυναίκα, δεν έχει σημασία για κανέναν.

Τιμήστε, αναγνωρίστε, σεβαστείτε τις δυνατές γυναίκες που συναντάτε στη ζωή σας. Και εκείνες πρέπει να αγαπηθούν βαθιά και να αισθάνονται ότι μπορούν να ξαλαφρώσουν το φορτίο τους… 




Πως γεννούσαν στην Αρχαία Ελλάδα οι γυναίκες...!!!!

Η γέννηση στην αρχαία Ελλάδα ήταν μια διαδικασία επικίνδυνη για τη μητέρα και για το βρέφος. Οι πιθανότητες θανάτου ήταν αυξημένες και για τους δύο και δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που η μητέρα έχανε την ζωή της στη γέννα. 

Η πρόοδος της Ιατρικής βοήθησε τη διαδικασία αυτή. Ο Ιπποκράτης τον 5ο π.χ. αιώνα συγγράφει ειδικά για τα γυναικολογικά και τον 2ο αιώνα μ.χ. ο Έλληνας Σωρανός ο Εφέσιος ξεχωρίζει ως ο διασημότερος γυναικολόγος στη Ρώμη.

Για μια κανονική γέννα θα έπρεπε να έχουν ετοιμάσει: ελαιόλαδο, χλιαρό νερό, χλιαρά επιθέματα (θερμάσματα), μαλακούς σπόγγους, κομμάτια μαλλί, επιδέσμους, 

ένα μαξιλάρι, πράγματα για να μυρίσει η επίτοκος, το σκαμνί ή την καρέκλα της μαίας, δύο κρεβάτια και ένα κατάλληλο δωμάτιο. 

Το λάδι χρειάζεται για να εγχυθεί και να επαλειφθεί. Το χλιαρό νερό για να ξεπλυθούν τα διάφορα μέρη. Τα θερμάματα για να ανακουφιστούν οι πόνοι. και το μαλλί για να σκεπαστούν τα μέρη της γυναίκας. 

Το μαξιλάρι για να τοποθετηθεί εκεί το μωρό κάτω από την γυναίκα μέχρι να τελειώσει ο τοκετός. Πράγματα για να μυρίσει η γυναίκα και να συνέλθει, όπως μέντα, κριθάρι, μήλο, κ.α.

Ο τοκετός θεωρούνταν διαδικασία που προκαλούσε πνευματική μόλυνση. Για το λόγο αυτό απαγορευόταν να πραγματοποιείται σε ιερά. Η νέα μητέρα θεωρούνταν μολυσμένη τουλάχιστον για τις δέκα πρώτες ημέρες μετά τη γέννα. 

Στο διάστημα αυτό ήταν περιορισμένη στο σπίτι και με ελάχιστους ανθρώπους ερχόταν σε επαφή. Το μίασμα δεν περιοριζόταν μόνο σε αυτή, αλλά σε όποιονδήποτε βοήθησε στον τοκετό ή βρισκόταν στο σπίτι την ώρα του τοκετού.

Όσοι εκτέθηκαν στην μόλυνση δεν επιτρεπόταν να εισέρχονται σε ιερά ή να ασκούν τη λατρεία. 

Αυτή η απομόνωση των δέκα πρώτων ημερών είχε χαρακτήρα θρησκευτικό, επιπλέον όμως κάλυπτε και πρακτικές ανάγκες : τον αποκλεισμό της γυναίκας από τις δουλειές της καθημερινής ζωής. 

Και τη βιολογική προστασία της μητέρας και του βρέφους από τους κινδύνους που ελλόχευε η έκθεσή τους στον έξω κόσμο τις πρώτες αυτές κρίσιμες ημέρες. 

Στην Αθήνα, αμέσως μετά τη γέννηση ενός παιδιού οι γυναίκες του σπιτιού που είχαν βοηθήσει στη διαδικασία του τοκετού έπλεναν το νεογνό με καθαρό, κρύο νερό, το σπαργάνωναν και στη συνέχεια το παρουσίαζαν στον πατέρα.

Στην περίπτωση που το παιδί ήταν αγόρι, κρεμούσαν στην εξώπορτα του σπιτιού ένα κλαδί από ελιά - σύμβολο των ανταμοιβών του άνδρα στον στίβο και στην πολιτική και στρατιωτική ζωή -, ενώ αν ήταν κορίτσι μια μάλλινη κορδέλα, η οποία συμβόλιζε τη δεμένη με το σπίτι ζωή της γυναίκας. 

Την πέμπτη ή την έβδομη μέρα από τη γέννηση γίνονταν τα Αμφιδρόμια , τα οποία εκτός του ότι αποτελούσαν το βασικό τελετουργικό έθιμο που συνέδεε το νεογνό με τον οίκο όπου ανήκε.

Ταυτόχρονα σηματοδοτούσαν και την επίσημη αναγνώρισή του από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν φυσικά παρών στη διαδικασία. 

Κατά την τελετή όσοι είχαν μιανθεί από τον τοκετό, αφού πρώτα έπλεναν τελετουργικά τα χέρια, περιέφεραν κυκλικά - και μάλλον ελαφριά ντυμένοι - γύρω από τη φωτιά που έκαιγε στην εστία του σπιτιού το μωρό, και μετά το τοποθετούσαν καταγής ,ενώ στη συνέχεια ακολουθούσε δείπνο. 

Τη δέκατη μέρα μετά τη γέννηση, τη λεγόμενη δεκάτη, έδιναν στο μωρό το όνομά του, ενώ οι προσκεκλημένοι που έβλεπαν για πρώτη φορά το νεογέννητο έφερναν δώρα τα λεγόμενα γενέθλια ή οπτήρια. 

Στη συνέχεια, ακολουθούσε θυσία και εορταστικό δείπνο με συμπόσιο μεταξύ των συγγενών και φίλων, με σκοπό να συμβάλλει στην συνένωση των δεσμών που είχαν μεταξύ τους.

Το αμέσως επόμενο και σημαντικότερο στάδιο, το οποίο δεν είχε την ίδια σπουδαιότητα και για τα δύο φύλα, αφορούσε στις τελετές, οι οποίες σηματοδοτούσαν και το πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση. 

Αυτές γίνονταν κάθε χρόνο, την τρίτη ημέρα της εορτής των Απατουρίων (αρχαία γιορτή, η οποία διαρκούσε τρεις μέρες και ήταν αφιερωμένη στον πανηγυρισμό της εγγραφής των παιδιών στους φρατρικούς καταλόγους) η οποία λεγόταν Κουρεώτις. 

Για τα αγόρια ήταν το μείον και το Κούρειον, για τα κορίτσια ήταν η γαμηλία. Το μείον ήταν θυσία που πρόσφερε ο πατέρας την επόμενη χρονιά της γέννησης του παιδιού, ενώ το κούρειον ήταν η θυσία του ζώου που συνόδευε την τελετουργική κουρά του αγοριού και συμβόλιζε τη μετάβασή του από την παιδική ηλικία στην εφηβεία. 

Τέλος, η γαμηλία περιλάμβανε τη θυσία και το γεύμα που παρέθετε ο Αθηναίος που επιθυμούσε να γνωστοποιήσει στα μέλη της κοινωνίας τον πρόσφατο γάμο του και να τους συστήσει τη γυναίκα του. 

Μετά από αυτό , η νύφη αναγνωριζόταν ως θυγατέρα Αθηναίου πολίτη, ενώ η αποδοχή της από την κοινωνία αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση για να θεωρηθούν Αθηναίοι πολίτες τα αρσενικά παιδιά του ζεύγους. 




Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

Για τα αγέννητα παιδιά - Υπάρχω - Μια μικρή τηλεταινία που μας συγκίνησε βαθιά...!!!!

Για τα αγέννητα παιδιά
Υπάρχω — Μια μικρή τηλεταινία που μας συγκίνησε βαθιά

Αφορά τις εκτρώσεις. 
Ας προβληματιστούμε θετικά. 
Ας αυξήσουμε τη δική μας προσευχή. 

Για τα παιδιά που δεν θα γεννηθούν, για τα παιδιά που πρόκειται να γεννηθούν αλλά και για εκείνα που γεννήθηκαν. 
Ας δοξάζουμε κι ας ευχαριστούμε, επίσης, τον Θεό για όλα.

Μπορείτε να δείτε την σύντομη (4 λεπτών) τηλεταινία εδώ 
Ο Άνθρωπος - Ιατρός που δίδασκε την πρόνοια του Θεού στους μέλλοντες γονείς.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Επιστημονική έρευνα επιβεβαιώνει ότι οι άνθρωποι απορροφούν ενέργεια από τους άλλους ανθρώπους...!!!!

Μήπως έχει συμβεί και σε σας, όταν βρίσκεστε με ένα άτομο, να αισθάνεσθε ένα κακό vibe, λες και το άτομο σας κλέβει την ενέργειά σας; 

Τα πάντα είναι ενέργεια» και αυτό είναι ένα από τα κύρια αξιώματα της επιστήμης, αφού και τα ανθρώπινα όντα δεν εξαιρούνται από αυτή την διαδικασία μεταλλαγής. 

Μια ενδιαφέρουσα μελέτη που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Bielefeld, της Γερμανίας, δείχνει ότι τα φυτά μπορούν να απορροφήσουν ενέργεια από άλλα φυτά. Η Γιατρός Ολίβια Bader-Lee, παρακολούθησε τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας και για τους ανθρώπους. 

Η επιστήμη που μελετά τη συμπεριφορά της ενέργειας σε έμβια όντα ονομάζεται βιοενεργητική. 
           Δρ Olaf Kruse από το Πανεπιστήμιο του Bielefeld 

Η έρευνα διεξήχθη αρχικά σε φύκια Chlamydomonas reinhardtii (Χλαμυδομονάς του Ράινχαρτ). Ανακαλύφθηκε ότι εκτός από την φωτοσύνθεση, τα φυτά έχουν επίσης μια εναλλακτική πηγή ενέργειας και ότι αυτή είναι να απορροφούν ενέργεια από άλλα φύκια. Η έρευνα έγινε από τον Γερμανό Βιολόγο Olaf Kruse, και τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας έχουν δημοσιευτεί στο Naturesite.com.

Σύμφωνα με την γιατρό Ολίβια Bader-Lee, το σώμα μας είναι σαν ένα σφουγγάρι, που απορροφά την ενέργεια που υπάρχει γύρω μας. 

Εξαιτίας αυτού συμβαίνει κάποιοι άνθρωποι να αισθάνονται άβολα όταν βρίσκονται με μια συγκεκριμένη ομάδα ατόμων ή με ένα συγκεκριμένο μείγμα ενέργειας και συναισθημάτων. 

“Το ανθρώπινο σώμα - πολύ παρόμοιο με ένα φυτό - απορροφά την ενέργεια που απαιτείται για να τροφοδοτήσει τη συναισθηματική σας κατάσταση. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να ενεργοποιηθούν τα κύτταρα και να αυξήσουν το ποσό της κορτιζόλης τροφοδοτώντας τα κύτταρα ανάλογα με τη συναισθηματική ανάγκη.» Συμπληρώνει η Bader-Lee. 

Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν τη διάθεσή τους, η οποία τους οδηγεί στο να είναι νευρικοί, θυμωμένοι, ανήσυχοι, λυπημένοι, αλλά και χαρούμενοι, αισιόδοξοι και γελαστοί. 
Η Bader-Lee λέει ότι κατά τη διάρκεια των αιώνων, ο άνθρωπος έχει χάσει αυτή τη σύνδεση με τη φύση, στην οποία η ανταλλαγή ενέργειας θα μπορούσε να αποφέρει τεράστια οφέλη στην ανθρωπότητα. 

Τελικά, αυτό που λέμε “υπερφυσικό” δεν είναι τίποτα περισσότερο από την εκδήλωση των διαφορετικών πηγών ενέργειας στον κόσμο. 

Αυτό ήταν γνωστό στους αρχαίους πολιτισμούς από κάθε ήπειρο, αλλά η επιστήμη έχει αποφασίσει να το αγνοήσει και μόνο λίγοι επιστήμονες τολμούν να αντιμετωπίσουν αυτά τα ζητήματα, από το φόβο της κακής κριτικής και της απόρριψης από την επιστημονική κοινότητα. 




Επιμέλεια μετάφρασης: antexeistinalitheia.gr