Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Αναπτύξτε όλες τις δυνατότητές σας...!!!!


Για να αναπτύξτε όλες τις δυνατότητές σας θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας τους παρακάτω τέσσερεις πνευματικούς νόμους.

Ο πρώτος είναι ο νόμος της συνήθειας.
Σύμφωνα με αυτόν «οτιδήποτε επαναλαμβάνεται τελικά γίνεται συνήθεια». Με απλά λόγια, σημαίνει ότι μπορείτε να αποκτήσετε οποιαδήποτε συνήθεια σκέψης, δράσης επιθυμείτε, εάν την εξασκείτε συνεχώς και για πολύ καιρό.

Ο δεύτερος νόμος είναι ο νόμος του συναισθήματος
σύμφωνα με τον οποίο, «κάθε δράση που αναλαμβάνετε υπαγορεύεται από ένα συναίσθημα, είτε θετικό είτε αρνητικό». 


Τα συναισθήματα πρέπει να τροφοδοτούνται συνεχώς, καθώς λειτουργούν όπως η φωτιά, η οποία για να συνεχίσει να καίει χρειάζεται ξύλα. Εάν σε οποιαδήποτε φάση σταματήσετε να βάζετε ξύλα, η φωτιά σβήνει.

Ο τρίτος νόμος είναι ο νόμος της συγκέντρωσης
σύμφωνα με τον οποίο «οτιδήποτε χτίζετε μέσα σας, μεγαλώνει και εξαπλώνεται».
Με άλλα λόγια, οτιδήποτε σκέφτεστε συνεχώς, αναπτύσσεται.

Τα συναισθήματά σας και οι ψυχικές σας ενέργειες εστιάζονται και συγκεντρώνονται όλο και περισσότερο σ’ αυτό που εσείς έχετε χτίσει. Όσο περισσότερο σκέφτεστε τους στόχους σας και πως θα τους επιτύχετε, τόσο πιο γρήγορα θα κινείστε προς αυτούς.

Θα εστιάζετε με την συναισθηματική σας ενέργεια όλο και περισσότερο και θα αφιερώνετε λιγότερη διαθέσιμη ενέργεια για να σκέφτεστε αρνητικές καταστάσεις, προβλήματα, στενοχώριες και δυσάρεστα άλλα θέματα.

Τέταρτος είναι ο νόμος της υποσυνείδητης δράσης
σύμφωνα με τον οποίο, «το υποσυνείδητό σας δέχεται κάθε σκέψη, σχέδιο ή στόχο που δημιουργείται από το συνειδητό και οργανώνει τις σκέψεις και τις συμπεριφορές για να κάνει τον στόχο πραγματικότητα».

Οποιεσδήποτε σκέψεις επαναλαμβάνετε συνεχώς στο συνειδητό σας, αυτές γίνονται δεκτές από το υποσυνείδητό σας, το οποίο αναλαμβάνει δράση 24 ώρες το 24ωρο να συντονίσει τις σκέψεις, τις λέξεις, τις δράσεις για να εκπληρωθούν οι στόχοι σας

του Νέστορα Κολοβού

Η Αξία της Αυτοεκτίμησης....!!!


Παρόλο που όλοι μας γνωρίζουμε την αξία της ″πρόληψης″, συχνά ξεχνάμε ότι η πρόληψη σε θέματα ψυχολογικής υγείας βασίζεται σε έννοιες απλές, όπως : ″αγάπη″, ″αποδοχή″, ″ενθάρρυνση″, ″επιβράβευση″ και πάνω απ' όλα, υψηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Αυτοεκτίμηση σημαίνει νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας,
να θεωρούμε ότι αξίζουμε, να αποδεχόμαστε
τον εαυτό μας όπως είναι.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση βρίσκεται συχνά στη βάση
της πυραμίδας των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε
στις σχέσεις, στη συμπεριφορά, στα συναισθήματα.
             
Ενώ η υψηλή αυτοεκτίμηση, αυξάνει τις πιθανότητες να δημιουργούμε υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, να είμαστε ικανοποιημένοι και αποτελεσματικοί στις καθημερινές μας δραστηριότητες.

Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων με χαμηλή αυτοεκτίμηση ;

Αναφέρονται συχνά στον εαυτό τους με αρνητικούς
χαρακτηρισμούς ή μειώνουν/υποβιβάζουν τα θετικά
τους στοιχεία.

Εστιάζουν στην αρνητική διάθεση των άλλων, ακόμα
κι αν αυτή δε σχετίζεται με τη δική τους συμπεριφορά.

Δεν δέχονται την κριτική ακόμα και όταν είναι εποικοδομητική, επειδή δημιουργεί δυσβάσταχτο άγχος.

Ασκούν όμως σκληρή κριτική στους άλλους.
Η απόδοση στο χώρο της εργασίας δεν
ανταποκρίνεται στις δυνατότητές τους.


Έχουν δυσκολία στη δημιουργία φιλικών
ή ερωτικών σχέσεων.

Επηρεάζονται πολύ από τα αρνητικά σχόλια των άλλων.

Στενοχωριούνται επίσης υπερβολικά από τις αποτυχίες τους.

Κατά συνέπεια είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς
στο άγχος και την κατάθλιψη.

Αντίστοιχα, τι κερδίζουμε όταν έχουμε υψηλή αυτοεκτίμηση;

Είμαστε και νιώθουμε αυτόνομοι, όχι εξαρτημένοι
από τους άλλους ή έρμαια των περιστάσεων.
Έχουμε πιο συχνά επιτυχίες σε όλους τους τομείς.

Παίρνουμε πρωτοβουλίες και δεν φοβόμαστε να δοκιμάσουμε νέες δραστηριότητες ή να κάνουμε αλλαγές.

Έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και δεν μας αποθαρρύνουν εύκολα οι δυσκολίες.
Αναλαμβάνουμε μόνο τις ευθύνες που μας αναλογούν,
δεν είμαστε '' θύματα ''

Αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά την ψυχολογική
πίεση της καθημερινότητας.Διαχειριζόμαστε και ξεπερνάμε τα αρνητικά
συναισθήματα (π.χ. άγχος, θλίψη, θυμός).

Ξέρουμε να παίρνουμε, αλλά και να δίνουμε θετικά συναισθήματα στους συνανθρώπους μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης;
Να εκπαιδευτούμε!
Ξέρουμε άραγε καλά τον εαυτό μας;

Και η αυτογνωσία αλλά και οι επιτυχημένες ανθρώπινες σχέσεις (προσωπικές και εργασιακές) περνούν μέσα από μια διαδικασία μάθησης.
Αν ανακαλύψουμε τις δυνατότητες και τις δυνάμεις μας, αν αποκτήσουμε καλές διαπροσωπικές σχέσεις, εκτιμάμε τον εαυτό μας πολύ περισσότερο. Να μη διστάσουμε λοιπόν να απευθυνθούμε στον κατάλληλο σύμβουλο / επαγγελματία ψυχικής υγείας που θα μας διευκολύνει προς αυτή την κατεύθυνση.

Επίσης, μπορούμε να παρακολουθήσουμε εκπαιδευτικά
ή και βιωματικά σεμινάρια στον τομέα της συμβουλευτικής και της ψυχολογίας.

Έτσι ενισχύουμε τις γνώσεις μας, μας δίνονται νέες προοπτικές, αποκτάμε νέες ικανότητες διερεύνησης
του εαυτού μας και δεξιότητες διαπροσωπικής επικοινωνίας.

Να ξεκινήσουμε μια νέα δραστηριότητα σε κάτι που μας ενδιαφέρει. Εκεί θα βρούμε ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα και θα αποκτήσουμε εμπιστοσύνη
στις ικανότητές μας.

Γενικά, η επικοινωνία με ανθρώπους που μας καταλαβαίνουν και η ενασχόληση με κάτι που
ξέρουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε, τονώνει
άριστα το ηθικό!

Τέλος, μπορούμε να εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας
ζωή μερικές απλές τεχνικές για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, όπως περιγράφονται παρακάτω.

Ενδεικτικές Τεχνικές για Ενίσχυση της Αυτοεκτίμησης

Κάνω μία λίστα με τα θετικά μου χαρακτηριστικά.

Αν επιμένω να καταγράψω και τα αρνητικά μου χαρακτηριστικά, βρίσκω τη θετική τους όψη.

Καταγράφω τα θετικά της κάθε ημέρας (π.χ. έκανα ηλιοθεραπεία, αγόρασα ένα δώρο στη φίλη μου,
έφτιαξα ένα ωραίο κέικ, πέρασα καλά στη δουλειά)
και το θετικό συναίσθημα που είχα.

Κάνω μία λίστα με τα επιτεύγματά μου, τις επιτυχίες μου,
ότι κάνω καλά, ότι καταφέρνω, από τα πιο σημαντικά
ως τα πιο ασήμαντα.

Καταγράφω τις γκάφες ή τις αποτυχίες μου και βρίσκω την αστεία τους πλευρά. Αντιμετωπίζω τα λάθη μου με χιούμορ και μαθαίνω από αυτά, αποφασίζω να αποφεύγω την τελειοθηρία ή την τελειομανία, η ζωή είναι εδώ και τώρα και καλό είναι να την απολαύσουμε χωρίς να παίρνουμε τα πάντα πολύ σοβαρά!

Γράφω το πώς θα ήθελα να νιώθω ή τι θα ήθελα
να κάνω και το θυμίζω στον εαυτό μου π.χ. ″είμαι άξιος″, ″φροντίζω τον εαυτό μου″, ″αρέσω στους φίλους μου″.

Κάνω μία λίστα με τα στοιχεία που μου αρέσουν στον εαυτό μου: «Μου αρέσω γιατί....»

Καταγράφω τρόπους με τους οποίους θα νιώσω καλύτερα, που δεν κοστίζουν σε χρήμα ούτε έχουν σχέση με φαγητό, π.χ. να κάνω μια βόλτα στην εξοχή, να χαζέψω τις βιτρίνες, να χαϊδέψω τη γάτα μου.

Σκέφτομαι πράγματα που θα με κάνουν να γελάσω, τρόπους να βοηθάω τους άλλους, λόγους για να γιορτάζω, για τι μπορώ να είμαι περήφανος.

Τέλος, κάθομαι παρέα με έναν καλό φίλο και συμφωνούμε
να επαινούμε ο ένας τον άλλον για 10 λεπτά!

Κλείνοντας, να επισημάνουμε ότι είναι καλό να θυμόμαστε ότι στη ζωή δεν έρχονται πάντα τα πράγματα όπως τα περιμένουμε και υπάρχουν πολλοί λόγοι για να μην καταφέρουμε κάτι που θέλουμε, όσο κι αν προσπαθήσουμε.

Εμπόδια υπάρχουν πολλά, αν δεν εκτιμάμε τον εαυτό μας βάζουμε από μόνοι μας ένα ακόμα!...

ΤΖΙΝΑ ΧΟΝΔΡΟΥ

Εσύ ξέρεις να διεκδικείς ?

                        

Διεκδικητική Συμπεριφορά
Φανταστείτε τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε με τους γύρω μας, τους ζητάμε και τους δίνουμε πράγματα, σαν μία ευθεία γραμμή. 

Στο ένα άκρο της βρίσκεται η παθητικότητα, η τάση του ατόμου να μην διεκδικεί και συνεπώς να μην καταφέρνει να καλύψει τις ανάγκες του (ψυχολογικές και άλλες). 

Στο άλλο άκρο αυτής της γραμμής βρίσκεται η επιθετικότητα, η τάση του ατόμου να απαιτεί και να «αρπάζει» ότι θέλει ή χρειάζεται με αποτέλεσμα να συγκρούεται συχνά με το περιβάλλον του. 

Ποια είναι λοιπόν η μέση λύση; 
Με ποιο τρόπο θα καταφέρουμε να φροντίσουμε τον εαυτό μας και να προσπαθήσουμε να του παρέχουμε αυτά που χρειάζεται, χωρίς να δημιουργούμε συγκρούσεις και προβλήματα; 

Η διεκδικητικότητα αναφέρεται σε μία στάση κατά την οποία το άτομο γνωρίζει, εκφράζει και διεκδικεί δυναμικά τα δικαιώματα και τα θέλω του, λαμβάνοντας όμως υπ’ όψιν του τα δικαιώματα και τα θέλω των άλλων. 

Με αυτό τον τρόπο, εξασφαλίζεται ο αλληλοσεβασμός σε μία οποιαδήποτε επικοινωνία ή σχέση (προσωπική, επαγγελματική, φιλική κλπ.) και υπάρχει η δυνατότητα διαπραγμάτευσης έτσι ώστε να επιτευχτεί η καλύτερη δυνατή λύση για όλους. 

Πολλές φορές ο φόβος για τις συνέπειες ή ακόμα και η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας, μας εμποδίζουν από το να συμπεριφερθούμε διεκδικητικά.

                             
Άλλες φορές αμφισβητούμε τα δικαιώματα μας ή δεν γνωρίζουμε πώς να ζητήσουμε αυτό που χρειαζόμαστε. 

Η διεκδικητικότητα όμως είναι μία επίκτητη συμπεριφορά. Ένας τρόπος ύπαρξης και επικοινωνίας που μπορούμε με προσπάθεια να κατακτήσουμε, αλλάζοντας μικρά καθημερινά πράγματα στη συμπεριφορά μας και υπενθυμίζοντας στον εαυτό μας ότι είμαστε υπεύθυνοι για την προσωπική μας ικανοποίηση και ευτυχία.

Ας δούμε τρόπους με τους οποίους μπορεί κάποιος σταδιακά να γίνει πιο διεκδικητικός:

Μιλήστε σε πρώτο πρόσωπο : η διεκδικητικότητα είναι, όπως είπαμε, μια στάση κατά την οποία το άτομο γνωρίζει και διεκδικεί δυναμικά τα δικαιώματα και τα θέλω του. 

Ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να εκφραζόμαστε σε πρώτο πρόσωπο, παίρνοντας την ευθύνη αυτού που λέμε. 

Έτσι, αποφεύγουμε να κατηγορήσουμε τον συνομιλητή μας ή να του αποδώσουμε χαρακτηρισμούς και περιοριζόμαστε στα δικά μας συναισθήματα και σκέψεις πάνω σε μία δεδομένη κατάσταση.

Αντιμετώπιση καταστάσεων πρώτα στη φαντασία μας : 
πριν έρθετε αντιμέτωποι με την πραγματική κατάσταση κάντε μία «πρόβα» στη φαντασία σας.

Σκεφτείτε τι θα θέλατε να πείτε, πως θέλετε να θέσετε
τα επιχειρήματα σας και με ποιά σειρά.

Με αυτό τον τρόπο θα είστε πιο προετοιμασμένοι όταν έρθει η στιγμή να αντιμετωπίσετε την πραγματικότητα και πιο αποτελεσματικοί σε αυτό που θέλετε να πετύχετε.

Θετική σκέψη : μην καταστροφολογείτε με αποτέλεσμα
να αναβάλλετε ή ακόμα και να αποφεύγετε τελείως κάποιες καταστάσεις ή άτομα. Πριν καταλήξετε στα συμπεράσματα σας πάνω σε μία οποιαδήποτε κατάσταση, αναρωτηθείτε αν οι σκέψεις, οι προβλέψεις και οι φόβοι σας είναι αντικειμενικοί και ορθοί.

Σκεφτείτε ακόμα αν η προσπάθεια σας για αντιμετώπιση μπορεί να αξίζει άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα.

Σε κάθε περίπτωση, προσπαθείτε να βρείτε τρόπους επίλυσης και όχι δικαιολογίες παραίτησης.

Ας «κολλήσει η βελόνα» αν χρειάζεται: όταν έχουμε
να κάνουμε με επίμονα και «δύσκολα» άτομα, είναι πολλές φορές χρήσιμο να επαναλαμβάνουμε την άποψη μας
για να αντιμετωπίσουμε τις προσπάθειες τους να
μας επηρεάσουν ή να μας αλλάξουν γνώμη.

Μην αντιμετωπίζετε καταστάσεις «εν βρασμώ»: ο θυμός δεν αποτελεί ποτέ καλό σύμβουλο. Συγκρατηθείτε και δώστε στον εαυτό σας λίγο χρόνο πριν αντιδράσετε σε οτιδήποτε. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που ο συνομιλητής
σας βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση. 

Εξηγήστε του  ότι μπορείτε να συζητήσετε ότι θέλει, 
αφού πρώτα ηρεμήσει.
                               

Ξεκάθαρα μηνύματα :

Πολλές φορές, στην προσπάθεια μας να μην απογοητεύσουμε ή να μη θυμώσουμε κάποιον, θυσιάζουμε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε και θα θέλαμε να πούμε για κάτι πιο ήπιο ή συμβιβαστικό. 

Αυτό είναι λάθος, και το μόνο που μπορεί να επιτύχουμε 
έτσι είναι παρεξηγήσεις, παρανοήσεις και μπερδέματα. 

Αντισταθείτε στην τάση σας να συμβιβαστείτε, 
πείτε όχι αν χρειάζεται και υποστηρίξτε τον εαυτό σας. 

Μπορεί βραχυπρόθεσμα αυτό να φαίνεται ότι προκαλεί ανεπιθύμητα αποτελέσματα, στην πραγματικότητα όμως είναι πολύ σημαντικό να εκφράζουμε αυτό που πραγματικά σκεφτόμαστε. 

Ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας, θέτουμε τα όρια μας, κτίζουμε την αυτοπεποίθησή μας και θέτουμε τις βάσεις για υγιείς και εποικοδομητικές σχέσεις.

Οι παραπάνω «τεχνικές» είναι μια πολύ καλή αρχή για να υιοθετήσει κάποιος μία πιο διεκδικητική συμπεριφορά. 

Εξασκηθείτε και δείτε πως μπορεί η διεκδικητική συμπεριφορά να βελτιώσει τις δικές σας σχέσεις και την επικοινωνία με τους γύρω σας.



Τις Νικολέττα Γεωργίου

Δημιουργικότητα και εξυπνάδα.....!!!!


Τι σημαίνει δημιουργικότητα;
Δημιουργικότητα σημαίνει δημιουργική σκέψη και δημιουργική δράση. Δημιουργικότητα σημαίνει πρόοδος.

Δουλέψτε έξυπνα!

Η πρόοδός σας είναι αποτέλεσμα της εξεύρεσης των καλύτερων, των γρηγορότερων, των φθηνότερων, των ευκολότερων, των διαφορετικών τρόπων δράσης, για την αντιμετώπιση των διαφόρων καταστάσεων. Για να το επιτύχετε αυτό, απαιτείται εξυπνάδα και συνεχής εξάσκηση της δημιουργικής σας σκέψης.

Τι σημαίνει εξυπνάδα;
Εξυπνάδα δεν είναι οι καλοί βαθμοί στο σχολείο ή ο υψηλός βαθμός IQ. Εξυπνάδα είναι να ενεργείς γρήγορα και κυρίως να επιτυγχάνεις αποτελέσματα. Η εξυπνάδα συνδέεται άμεσα με την δημιουργικότητα, η οποία αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα προόδου και το κλειδί της επιτυχίας σας για το μέλλον.

Δουλέψτε πραγματικά
Εξυπνάδα είναι να δουλεύεις πραγματικά και όχι απλά να απασχολείσαι.
Να αξιοποιείς τον χρόνο σου και να μην τον σπαταλάς. Εξυπνάδα είναι να κάνεις περισσότερα πράγματα σε λιγότερο χρόνο. Εξυπνάδα είναι να ασχολείσαι με τα σημαντικά, αυτά που σου προσφέρουν μεγαλύτερη αξία και περισσότερα κέρδη. Μάθετε να δίνετε λύσεις στα καθημερινά σας προβλήματα, μάθετε να παίρνετε αποφάσεις και η επιτυχία σας είναι κοντά.

Όλα είναι δυνατά

Έρευνες και μελέτες επάνω στη δημιουργική σκέψη και δράση των ανθρώπων έχουν δείξει ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα που να μην μπορείτε να λύσετε, κανένας στόχος που να μην μπορείτε να πετύχετε και κανένα εμπόδιο που να μην μπορείτε να υπερβείτε, εάν γνωρίζετε πώς να αξιοποιήσετε την δημιουργική σας σκέψη.

Κερδίστε περισσότερα, πιο γρήγορα
Με το να σκέφτεστε και να ενεργείτε πιο δημιουργικά, τα κέρδη σας μπορούν να είναι πολλαπλάσια. Κάθε ένας θέλει να κερδίζει περισσότερα, να προάγεται στην εργασία του πιο γρήγορα και να απολαμβάνει καλύτερη κοινωνική θέση, κύρος και αναγνώριση. Στις περισσότερες περιπτώσεις μπορείτε να κερδίζετε περισσότερα εάν παράγετε περισσότερα, καλύτερη ποιότητα, φθηνότερα, γρηγορότερα. Αυτό όμως απαιτεί να σκέφτεστε και να ενεργείτε διαφορετικά, χρησιμοποιώντας τη δημιουργικότητά σας.

Επιταχύνετε τους ρυθμούς σας

Το ευχάριστο της υπόθεσης είναι ότι η δημιουργικότητα είναι μια δεξιότητα, μια συνήθεια, που μαθαίνεται και αναπτύσσεται μέσα από την καθημερινή εξάσκηση. Με την ανάπτυξη της δημιουργικότητας επιταχύνετε την προσωπική και επαγγελματική σας επιτυχία.
                   
Οξύνοντας τη δημιουργική σκέψη και εξασκώντας την καθημερινά, μπορείτε να πολλαπλασιάσετε την αξία των προσπαθειών σας και γρήγορα να αυξήσετε την ποιότητα και την ποσότητα των απολαβών σας.

Αναπτύξτε τη δύναμη της θέλησης και αυτοπειθαρχίας ...!!!


Οι περισσότεροι άνθρωποι θαυμάζουμε και σεβόμαστε ισχυρούς χαρακτήρες, που έχουν επιτύχει μέσω της θέλησης και της αυτοπειθαρχίας. Θαυμάζουμε ανθρώπους που αξιοποιώντας τη θέληση, την αυτοπειθαρχία και την φιλοδοξία, έχουν βελτιώσει τη ζωή τους, έμαθαν νέες δεξιότητες, ξεπέρασαν τις δυσκολίες και τα εμπόδια και διέπρεψαν στον τομέα τους.

Η αλήθεια είναι ότι ο καθένας μπορεί να φθάσει σε υψηλά επίπεδα θέλησης και αυτοπειθαρχίας, μέσω της πρακτικής εξάσκησης και της εκπαίδευσης, αρκεί να αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά και να ενισχύσει τις δύο αυτές αρετές με συστηματικό τρόπο.

Τι είναι η δύναμη της θέλησης;

Είναι η εσωτερική δύναμη για να πάρετε μια απόφαση, να δράσετε και να φέρετε εις πέρας κάθε δραστηριότητα, μέχρι να ολοκληρώσετε ένα στόχο, ανεξαρτήτως εσωτερικών ή εξωτερικών αντιστάσεων και δυσκολιών. Εκφράζει την ικανότητα να ξεπεράσετε την οκνηρία, την αναβλητικότητα, τους πειρασμούς, τις αρνητικές σκέψεις. Εκφράζει επίσης την ικανότητα να αναλάβετε δράσεις, ακόμη κι αν αυτές χρειάζονται προσπάθεια, είναι δυσάρεστες, ανιαρές ή έρχονται σε αντίθεση με συνήθειες άλλων.

Τι είναι η αυτοπειθαρχία;
Είναι η απόρριψη της προσωρινής ικανοποίησης για κάτι καλύτερο. Είναι η παραίτηση από μια πρόσκαιρη ικανοποίηση για κάποιο καλύτερο στόχο. Με την αυτοπειθαρχία οι δράσεις σας, οι σκέψεις σας και οι συμπεριφορές, σας οδηγούν στην βελτίωση και την επιτυχία. 


Η αυτοπειθαρχία σημαίνει αυτοέλεγχο, αυτοκυριαρχία και εκδηλώνεται στην πνευματική, διανοητική, συναισθηματική και φυσική πειθαρχία.

Σκοπός της αυτοπειθαρχίας δεν είναι να ζείτε μια ζωή με περιορισμούς. Αποτελεί μια από τις κολώνες της επιτυχίας και της δύναμης. Επιβάλλει την εσωτερική δύναμη να εστιάσει όλη την ενέργειά σας προς την επίτευξη του στόχου και την διατηρεί μέχρι την ολοκλήρωση της επιτυχίας.

Και οι δύο αυτές ικανότητες απαιτούνται για να παίρνετε αποφάσεις και να αναλαμβάνετε δράσεις, καθώς επίσης να παίρνετε σημαντικές αποφάσεις για να πετυχαίνετε σημαντικούς στόχους. 


Χρειάζονται σε όλους τους τομείς της ζωής, για να έχετε μια καλή δουλειά, για μελέτη, για να δημιουργήσετε μια επιχείρηση, να χάσετε βάρος, να αποκτήσετε καλή φυσική κατάσταση, να διατηρείτε καλές σχέσεις, να αλλάξετε συνήθειες, να αυτοβελτιωθείτε, να διαλογισθείτε, να αναπτυχθείτε πνευματικά, να κρατάτε υποσχέσεις, καθώς και για οτιδήποτε άλλο.

Μια από τις πιο απλές και αποτελεσματικές μεθόδους να αναπτύξετε τη δύναμη της θέλησης και της αυτοπειθαρχίας είναι να μην ασχολείστε με ασήμαντα και αχρείαστα πράγματα. 


Μάθετε να βάζετε προτεραιότητες και να ξεχωρίζετε τα σημαντικά από τα ασήμαντα. Κάθε ένας από εμάς κατακλύζεται καθημερινά από ατελείωτες επιθυμίες και πειρασμούς, περισσότερα των οποίων είναι ασήμαντα χωρίς καμιά ουσιαστική σημασία. 

Εάν μάθετε να αρνείστε την ικανοποίησή τους θα γίνεστε δυνατότεροι, θα αποκτάτε αυτοπεποίθηση και θα γίνεστε πιο αποτελεσματικοί.

Του Νέστορα Κολοβού.

Επενδύστε στον εαυτό σας.....!!!

Το τελευταίο διάστημα η λέξη επιχειρηματικότητα έρχεται όλο και πιο πολύ στο προσκήνιο, καθώς όλοι αναγνωρίζουν πως με την επιχειρηματικότητα

Δημιουργούνται επιχειρήσεις,
Δημιουργούνται θέσεις εργασίας,
Δημιουργείται πλούτος,
Δημιουργείται ανάπτυξη

Τι εννοούμε όμως με τον όρο επιχειρηματικότητα;

Ένας σύντομος ορισμός θεωρεί την επιχειρηματικότητα ως το ξεκίνημα μιας επιχείρησης.

Ένας άλλος ορισμός θεωρεί ως επιχειρηματικότητα την εξεύρεση λύσεων για την ικανοποίηση αναγκών, πιο γρήγορα και πιο οικονομικά από άλλους.

Τι χρειάζεται όμως για να αναπτύξει κάποιος επιχειρηματικότητα;

Οι επιχειρήσεις δημιουργούνται για δύο λόγους. Είτε από έμπνευση είτε από απόγνωση.

Στην πρώτη περίπτωση κάποιος/α αξιολογεί μια ιδέα ως επιχειρηματική ευκαιρία, εμπνέεται από αυτήν και ξεκινάει τη δημιουργία μιας επιχείρησης.
Στην δεύτερη περίπτωση, κάποιος/α ευρισκόμενος/η σε απόγνωση και προσπαθώντας να επιβιώσει, ξεκινάει μια επιχείρηση.

Και οι δύο μπαίνουν στον επιχειρηματικό στίβο με σκοπό να παράγουν ένα προϊόν ή να προσφέρουν μια υπηρεσία. Και για τους δύο απαιτούνται οι ίδιες προϋποθέσεις, τα ίδια εφόδια για να ξεκινήσουν και να επιτύχουν.

Τι σημαίνει για εσάς επιχείρηση;

Για τον περισσότερο κόσμο επιχείρηση σημαίνει κεφάλαιο, σημαίνει ρίσκο, σημαίνει εγκαταστάσεις, σημαίνει εξοπλισμός, σημαίνει αριθμός εργαζομένων. Ωστόσο αυτά δεν αρκούν για την επιτυχία μιας επιχείρησης. Αυτά σχετίζονται με την λειτουργία της, αλλά δεν αρκούν για την επιτυχία της. Πολλές μεγάλες επιχειρήσεις διαθέτουν κεφάλαια, διαθέτουν εγκαταστάσεις, σύγχρονο εξοπλισμό, μεγάλο αριθμό εργαζομένων, αλλά αποτυγχάνουν να επιβιώσουν. Τι είναι λοιπόν αυτό που πρωταρχικά πρέπει να έχει μια επιχείρηση;

Επιχείρηση σημαίνει επιχειρηματίας, σημαίνει άνθρωποι, σημαίνει έμπνευση, σημαίνει πάθος, σημαίνει συνεχείς γνώσεις, σημαίνει κουράγιο, σημαίνει αυτοπεποίθηση, σημαίνει πίστη, σημαίνει διορατικότητα, σημαίνει αυτοπειθαρχία, σημαίνει αισιοδοξία, σημαίνει αρχές, σημαίνει όραμα.

Από τα παραπάνω φαίνεται ξεκάθαρα πως αυτό που χρειάζεται μια επιχείρηση είναι ένας επιχειρηματίας που να διαθέτει όλα αυτά τα προσόντα για να ανταπεξέλθει στις καθημερινές αντιξοότητες και να βλέπει πάντα μπροστά. Η επιτυχία μια επιχείρησης είναι θέμα ανθρώπων. Οι άνθρωποι θα κινήσουν τα μηχανήματα, οι άνθρωποι θα διαχειριστούν την λειτουργία της επιχείρησης, οι άνθρωποι θα την στηρίξουν στις δύσκολες στιγμές.                                                
Ξεκινώντας λοιπόν το ταξίδι σας στον κόσμο της επιχειρηματικότητας, επενδύστε πρώτα στον εαυτό σας, αναπτύξτε την προσωπικότητά σας και τις αρχές με τις οποίες θα πορευτείτε και προχωρήστε με αισιοδοξία.

Κάθε επιχείρηση χρειάζεται όραμα, χρειάζεται στόχους, χρειάζεται σχέδιο, χρειάζεται πρόγραμμα, χρειάζεται αυτοδέσμευση για την επιτυχία, χρειάζεται σωστή διαχείριση του χρόνου, χρειάζεται προσήλωση στην επίτευξη των στόχων και κυρίως καθημερινή δράση.

του Νέστορα Κολοβού.

10 Λόγοι γιατί δεν είστε " πλούσιος " ....!!!


Ο λόγος για τον οποίο δεν είστε εκατομμυριούχος (ή έχετε τις προοπτικές να γίνετε) είναι πραγματικά απλός. Υποθέτετε ότι είναι επειδή δεν βγάζετε αρκετά χρήματα, αλλά η αλήθεια είναι ότι για τους περισσότερους ανθρώπους, το εάν γίνεστε ή όχι εκατομμυριούχος εξαρτάται πολύ λίγο από το χρηματικό ποσό. Είναι ο τρόπος που μεταχειρίζεστε τα χρήματα καθημερινά.

1. Σας ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων
Εάν ανταγωνίζεστε ενάντια άλλων και των υλικών κατοχών τους, σπαταλάτε τα χρήματά σας στα εφέ για να τους εντυπωσιάσετε αντί της οικοδόμησης του πλούτου σας.

2. Δεν είστε υπομονετικοί
Μέχρι την εποχή των πιστωτικών καρτών, ήταν δύσκολο να ξοδέψει κανείς περισσότερα από αυτά που έχει. Αυτό δεν γίνεται σήμερα. Εάν έχετε χρέος πιστωτικών καρτών είναι επειδή δεν μπορέσατε να περιμένετε έως ότου έχετε αρκετά χρήματα για να αγοράσετε κάτι σε μετρητά. Κάνετε άλλους πλούσιους ενώ εσείς βυθίζεστε στο χρέος.

3. Έχετε κακές συνήθειες
Εάν καπνίζετε, πίνετε, παίζετε στο καζίνο ή κάποια έχετε κακή συνήθεια, η συνήθεια καταναλώνει πολλά χρήματα που θα μπορούσαν να πάνε προς την οικοδόμηση της περιουσίας σας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι το κόστος των κακών συνηθειών τους επεκτείνεται αρκετά πέρα από το άμεσο κόστος. Πάρτε το κάπνισμα, για παράδειγμα : 


Κοστίζει πολύ περισσότερο από το πακέτο των τσιγάρων που αγοράζονται. Επίσης έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην περιουσίας σας υπό μορφή υψηλότερων ασφαλιστικών ποσοστών και μειωμένης αξίας του σπιτιού σας.

4. Δεν έχετε κανέναν στόχο
Είναι δύσκολο να χτιστεί μια περιουσία εάν δεν έχετε επενδύσει τον χρόνο για να αποφασίσετε τι θέλετε.
Εάν δεν έχετε θέσει τους στόχους της περιουσίας σας, δεν είναι πιθανό να τους φτάσετε. 

Πρέπει να κάνετε περισσότερο από τον στόχο, "θέλω να είμαι εκατομμυριούχος."
Πρέπει να δαπανήσετε τον χρόνο για να θέσετε στόχους αποταμίευσης και επένδυσης σε ετήσια βάση και να βρείτε ένα σχέδιο για το πώς να θα πετύχετε αυτούς τους στόχους.

5. Δεν έχετε προετοιμαστεί.

Μερικά άσχημα πράγματα συμβαίνουν και στο καλύτερο των ανθρώπων κατά διαστήματα, και εάν δεν έχετε προετοιμαστεί για ένα τέτοιο πράγμα οποιαδήποτε περιουσία που μπορεί να έχετε χτίσει μπορεί να εξαφανιστεί σε μια στιγμή.

6. Προσπαθείτε να γίνετε πλούσιος γρήγορα
Για τους περισσότερους από μας, ο πλούτος δεν έρχεται αμέσως. Μπορείτε να θεωρήσετε ότι το λαχείο είναι μια καλή περίπτωση, αλλά η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ πιθανότερο να σας χτυπήσει κεραυνός παρά να κερδίσετε το λαχείο. 


Αυτή η επιθυμία να αποκτηθεί πλούσιος γρήγορα πιθανός επεκτείνεται στον τρόπο που επενδύετε, με παρόμοια αποτελέσματα.

7. Στηρίζεστε σε άλλους για να φροντίζουν τα χρήματά σας. Θεωρείτε ότι άλλοι έχουν περισσότερη γνώση σε θέματα χρημάτων και στηρίζεστε αποκλειστικά στην κρίση τους για 

την απόφαση του που και πως θα πρέπει να επενδύσετε τα χρήματά σας. 
Δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να βγάλουν χρήματα οι ίδιοι, και αυτό είναι ο αρχικός στόχος τους όταν σας λένε πως να επενδύσουν τα χρήματά σας. Ακούστε τις συμβουλές άλλων ανθρώπων για να πάρετε νέες ιδέες αλλά στο τέλος πρέπει εσείς να πάρετε την απόφαση για την επένδυσής σας.

8. Επενδύετε σε πράγματα που δεν καταλαβαίνετε
Ακούτε ότι κάποια επένδυση είναι καλή, ξέρετε ότι πολύ έχουν επενδύσει εκεί και θέλετε να μπείτε στο παιχνίδι. 

Εάν κάποιοι επένδυσαν εκεί τα χρήματά τους είναι επειδή καταλαβαίνουν πως λειτουργεί αυτή η επένδυση. Δίνοντας τα χρήματά σας επειδή κάποιος άλλος το έκανε και κέρδισε χωρίς να καταλαβαίνετε πλήρως πως έγινε αυτο θα σας αποτρέψει να επιτύχετε.

9. Είστε οικονομικά φοβισμένοι.
Είστε τόσο φοβισμένοι που κρατάτε όλα τα χρήματά σας σε έναν αποταμιευτικό λογαριασμό στην τράπεζα όπου τα χρήματά σας χάνουν στην ουσία την αξία τους αν αναλογιστούμε τον πληθωρισμό. 

Όμως αρνείστε να τα μετακινήσετε κάπου όπου τα υψηλότερα ποσοστά κέρδους είναι δυνατά επειδή φοβάστε ότι θα τα χάσετε.

10. Αγνοείτε τα οικονομικά σας.
Έχετε την νοοτροπία πως εάν έχετε αρκετά χρήματα, θα γίνουν περισσότερα από μόνα τους. Εάν αυτήν την περίοδο χρωστάτε, θα ξεχρεώσετε με κάποιον τρόπο, κάπως στο μέλλον. Δυστυχώς, χρειάζεται προγραμματισμός για να γίνει κάποιος πλούσιος. Δεν συμβαίνει δια μαγείας στη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων.

Στην πραγματικότητα, είναι πιθανό πως δεν είναι μόνο μια από τις παραπάνω κακές συνήθειες που σας έχει αποτρέψει από να γίνετε εκατομμυριούχος, αλλά ένας συνδυασμός μερικών από αυτών. Ρίξτε μια ειλικρινή ματιά στον κατάλογο και κάνετε σκέψεις.

Εάν θέλετε να αποκτήσετε αρκετά χρήματα είναι στο δικό σας χέρι, αλλά θα πρέπει να αντιμετωπίσετε τα ζητήματα που σας κρατούν αυτήν την περίοδο από το να γίνετε πλούσιος προτού μπορέσετε να αποκαλέσετε τον εαυτό σας πλούσιο.

Αλλαγή ή στασιμότητα ;

     
Διλήμματα ζωής… Η δύναμη είναι μέσα μας...!!!
Όλοι ανησυχούμε ή φοβόμαστε λίγο ή πολύ στις αλλαγές, ακόμα κι αν είναι για κάτι που το επιθυμούμε. Μας ανησυχεί το άγνωστο, αν όλα θα πάνε καλά, αν θα τα καταφέρουμε… Ανάμεσα στις 10 πιο σημαντικές καταστάσεις ζωής που προκαλούν τη μεγαλύτερη εσωτερική αναταραχή σύμφωνα με τη κλίμακα των Holmes και Rahe (1978), είναι :

- η απώλεια αγαπημένου προσώπου, η ασθένεια,
- η απόλυση από την εργασία αλλά και ο γάμος,
- η επανασύνδεση με το/τη σύντροφο…

Όλες οι επιλογές μας είναι στο βάθος συναισθηματικές, ακόμα κι αυτές που θεωρούμε ''λογικές''.

Αποφασίζουμε και πράττουμε, είτε επειδή επιθυμούμε κάτι ή θέλουμε να πετύχουμε ένα στόχο, αλλά και αντίθετα επειδή θέλουμε ν’ αποφύγουμε κάτι. Συνήθως κάνουμε μια φαινομενικά ''λογική'' επιλογή όταν φοβόμαστε τις συνέπειες όποιας άλλης επιλογής.

Ότι μας εμποδίζει ν’ αλλάξουμε ή να κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε, είναι ο δικός μας φόβος που τον προβάλλουμε στους άλλους ή στις καταστάσεις : ο/η σύντροφος μου δεν… , οι αντίδραση των άλλων αν εγώ…, πως θα με δουν οι άλλοι, τι θα σκεφτούν για μένα, θα πονέσω, θα καταστραφώ… 


Στο βάθος δηλαδή, φοβόμαστε εμείς οι ίδιοι, αλλά ″ βλέπουμε ″ τους φόβους μας σαν νοερή εικόνα στις αντιδράσεις των άλλων ή σ’ ένα καταστροφικό μέλλον.

Ότι και να κάνουμε αντανακλάται στο περιβάλλον μας, ″ αν κάνω κάτι διαφορετικό’″ δεν είναι η αντίδραση των άλλων που μας φοβίζει πραγματικά, αλλά το αν θα καταφέρουμε να διαχειριστούμε τις αντιδράσεις ή τις ″ διαφορετικές ″ καταστάσεις.

Τι συμβαίνει όταν ″μπουκώνουμε ″ μέσα μας αυτό που πραγματικά θέλουμε. Χωρίς να το συνειδητοποιούμε αρνούμαστε στον εαυτό 
μας την ελευθερία επιλογής να εκφράσουμε, να ζήσουμε, να κάνουμε αυτό που θέλουμε, που νοιώθουμε βαθύτερα μέσα μας. 

Απλώς '' μπουκώνουμε '' μέσα μας αυτό που πραγματικά επιθυμούμε. Αυτό που δεν αναγνωρίζουμε είναι πως 
με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, αυτό που καταπιέζουμε 
θα ″ βγει ″ , θα βρει έναν δρόμο να εκφραστεί.

Είτε μ’ ένα χειμαρρώδες ξέσπασμα, είτε από τους ″παραπόταμους ″ : γκρίνια, παράπονα, μούτρα, αποφυγή, ″ να ξεχνάμε πράγματα ″ , κλείσιμο με τις ώρες σ’ ένα κομπιούτερ…

Είτε θα στραφεί, χωρίς να το καταλάβουμε προς τον εαυτό μας: νοιώθουμε σαν να μην είμαστε καλά, ακόμα και μαζί με τους άλλους, κατηγορούμε τον εαυτό μας, μερικές φορές μας λυπόμαστε, δεν μας ικανοποιεί η ζωή μας…

Θαρραλέος δεν είναι αυτός που δεν έχει φόβους, αλλά αυτός που τολμά ν’ αντιμετωπίσει τους φόβους του…

Το βασικό δίλημμα της ζωής είναι : να τολμήσω να σπάσω τ’ αυγά ή όχι; Δηλαδή, να κάνω αυτό που πραγματικά θέλω και ν’ αναζητήσω νέους τρόπους για να το διαχειριστώ; 

Η αντιμετώπιση της δυσκολίας αυτής είναι ζωή, το αντίθετο προκαλεί ένα εσωτερικό ″έλος ″ – στάσιμα εσωτερικά νερά που συντηρούνται απ’ τους βαθύτερους φόβους μας. 

Αν διατηρούμε το έλος αυτό μέσα μας χρόνια, τα νερά 
είναι τόσο θολά που δεν μπορούμε να διακρίνουμε πια καθαρά ‘τι θέλουμε’.

Πώς να διαχειριστούμε το καινούργιο, την αλλαγή…
Οι μικρές αλλαγές ή ''ανανεώσεις'', βοηθούν να τολμήσουμε σημαντικότερες αλλαγές. Αν δεν ξέρουμε από πού να ξεκινήσουμε ή πώς να διαχειριστούμε το διαφορετικό, δοκιμάστε τα εξής ερωτήματα :

Πως νοιώθω; (διατυπώστε τις προτάσεις σε πρώτο ενικό π.χ. εγώ νοιώθω θυμό όταν με πιέζουν στο γραφείο αντί 
η πίεση με θυμώνει).

Ποια είναι η πηγή του προβλήματος/δυσκολίας ; Εδώ αναζητήστε ξεκάθαρα και τους προσωπικούς σας φόβους π.χ. δεν τολμώ να διεκδικήσω αυτά που θέλω, δεν έχω τον κατάλληλο τρόπο κ.λπ.).

Τι μου χρειάζεται, πως μπορώ να υποστηρίξω τον εαυτό μου για να κάνω ένα διαφορετικό βήμα ; (Αναζητήστε κάθε πηγή πληροφοριών, τις σχέσεις σας με τους άλλους ή την κατάλληλη βοήθεια για υποστήριξη).

Τέλος, το σημαντικότερο βήμα είναι ν’ αντιμετωπίσουμε την απογοήτευσή μας, π.χ. δεν γίνεται τίποτα, τα έχω ξανακάνει όλα αλλά…, ναι μεν αλλά… κ.λπ.
     
Συνήθως ο χειρότερος αντίπαλος μας στη Ζωή, δεν είναι παρά η επικριτική, ανασταλτική εσωτερική φωνή μας… Όμως, τίποτα δεν άλλαξε σ’ αυτόν τον κόσμο όσο περιμένουμε το ″ εξασφαλισμένο ″αποτέλεσμα. Η αλλαγή προκύπτει ως αποτέλεσμα εσωτερικών κι εξωτερικών διεργασιών μέσα στο χρόνο, παρά σαν μια θεαματική κίνηση μίας στιγμής !!!




Της Όλγα Μουλάκη

Πώς θα επικοινωνείτε σωστά με τους άλλους........!!!

                
Προτού εφαρμόσετε τις παρακάτω συμβουλές - οδηγίες, μελετήστε τις καλά, και σιγουρευτείτε ότι τις καταλάβατε. Εφαρμόζοντάς τες όλο και συχνότερα στις καθημερινές σας σχέσεις με τον σύντροφο, τα παιδιά σας, την οικογένεια και τους συνεργάτες σας, θα διαπιστώσετε ότι οι σχέσεις δεν είναι τόσο δύσκολες όπως αρχικά νομίζατε...!! 

Καλή αρχή!...

Πριν αρχίσετε να τις εφαρμόζετε θα ήταν καλό να τις μελετήσετε πολύ προσεχτικά.

- Όταν μιλάτε προσπαθήστε να είστε ακριβείς σ’ αυτό που 
λέτε και περιγραφικοί.

- Αποφεύγετε να γενικεύετε (π.χ. ″Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκες 
για μένα ″, ″Πάντα ήσουν τέτοιος″,″ 

Πότε κοίταξες τις ανάγκες μου″
- Αποφεύγετε να υποθέτετε τι θέλει να πει ο άλλος, 
ή τι αποφεύγετε να αναλύετε τα κίνητρά του/της.

- Μη χρησιμοποιείτε χαρακτηρισμούς

Εκφράστε την επιθυμία σας έτσι ώστε να έχει τη μορφή συγκεκριμένης πρότασης. Αυτό μπορεί να διευκολύνει την επίλυση του προβλήματος (π.χ. ″Θα ήθελα να με κοιτάς όταν μου μιλάς, γιατί έτσι νιώθω ότι μου δίνεις περισσότερη σημασία″)

Bάλτε τον εαυτό σας στη θέση του άλλου, και σκεφτείτε με προσοχή πώς νιώθει, ή τι σκέφτεται για το θέμα.

Δείξτε κατανόηση και εκφράστε την αποδοχή σας στον άλλον: 
- Με τον τόνο της φωνής σας, 
- Την στάση του σώματός σας, 
- Και τις εκφράσεις του προσώπου σας 
- Με το να επαναλαμβάνετε αυτό που είπε ο άλλος πριν 
από σας, και κυρίως με -το να επαναλαμβάνετε τις πιο 
σημαντικές σκέψεις κι επιθυμίες του.
                     
Διατυπώστε τις σκέψεις σας με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι φανερό ότι πρόκειται για τη δική σας γνώμη. (αντί να πεις : ″παραμελείς το παιδί μας″, μπορείς να πεις : ″Πιστεύω ότι 
το παιδί μας αισθάνεται παραμελημένο από σένα ″).

Αν διατυπώνεις τη γνώμη σου με τέτοιο τρόπο, είναι 
πιο πιθανό ο άλλος να αναρωτηθεί για ποιο λόγο 
έχεις τη συγκεκριμένη άποψη, ή να ακούσει προσεχτικά 
αυτό που λες.

Εκφράζετε τα συναισθήματά σας για το θέμα που 
συζητάτε, και αποφεύγετε γενικές αναφορές 
του τύπου: ″Είμαι θυμωμένη μαζί σου″. 

Είναι προτιμότερο να πείτε : 
″ Είμαι θυμωμένη μαζί σου γιατί πιστεύω ότι το παιδί μας νιώθει παραμελημένο από σένα″.

Όταν λέτε κάτι προσπαθήστε να δείχνετε και τα θετικά σας συναισθήματα στον συνομιλητή σας, εφόσον νιώθετε έτσι. Όταν ο άλλος γνωρίζει ότι ενδιαφέρεστε γι’ αυτόν –ανεξάρτητα από το παράπονο που εκφράζετε, ή τον θυμό σας για κάτι που συνέβη - αισθάνεται λιγότερο απειλημένος κι εχθρικός, και ίσως ενοχληθεί λιγότερο απ’ όσα πείτε.

Προσπαθήστε να είστε όσον είναι δυνατόν πιο ακριβείς και συγκεκριμένοι σ’ αυτό που λέτε. 

Όταν για παράδειγμα, περιγράφετε μια συμπεριφορά, αντί να πείτε: ″Μου αρέσει να είσαι τρυφερή μαζί μου″, πείτε: ″Μου αρέσει όταν μ’ αγκαλιάζεις και με φιλάς″.

Όταν θέλετε να εκφράσετε το παράπονό σας ότι ο άλλος δεν σας φιλά όταν φεύγει για την δουλειά, ή όταν γυρίζει στο σπίτι, αντί να του πείτε :

″Ποτέ δεν με φιλάς″, είναι προτιμότερο να του πείτε: 
″Θα μου άρεσε όταν φεύγεις το πρωί για τη δουλειά να με φιλάς″, ή ″θα μου άρεσε όταν γυρίζεις σπίτι να με φιλάς μόλις μπαίνεις″. 

Όταν λέτε κάτι να είστε σίγουροι και ξεκάθαροι μέσα σας γι’ αυτό που θέλετε να πείτε. Το ίδιο σίγουροι πρέπει να είστε όταν ζητάτε από τον άλλον να συμπεριφερθεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο. 

Πρέπει δηλαδή να είστε πρώτα εσείς ξεκάθαροι μέσα σας τι είδους πρέπει να είναι αυτή η συμπεριφορά, ώστε να δώσετε στον άλλον να καταλάβει τι ακριβώς ζητάτε.

Δείξτε συμπάθεια στον άλλον την ώρα που εκφράζετε τα συναισθήματα ή τις σκέψεις σας : Προτού αρχίσετε να εκφράζεστε, μπείτε στη θέση του άλλου και προσπαθήστε να φανταστείτε πώς θα νιώθει ακούγοντας αυτά που θέλετε να του πείτε, προσπαθήστε να φανταστείτε πόσο θα του 
κοστίσει να κάνει αυτό που του ζητάτε. 

Τέλος, προσπαθήστε να δείξετε ότι κατανοείτε και τη δική του άποψη. Αν κάνετε τα παραπάνω, είναι πιο πιθανό το άλλο άτομο να καταλάβει και να αποδεχτεί τα όσα λέτε.
                           
Να θυμάστε πάντα ότι για να σας δείξουν κατανόηση, πρέπει πρώτα να δείξετε εσείς κατανόηση!!... 

(Παράδειγμα : Όταν θέλετε να προτείνετε στον σύντροφό σας να βγαίνετε έξω πιο συχνά, αντί να του πείτε : 
″Εγώ θέλω να βγαίνουμε πιο συχνά, αλλά εσύ δεν φαίνεται να με πολύ-υπολογίζεις.. ″., θα είναι πιο σωστό να πείτε : 

″ Ξέρω ότι σου αρέσει να μένεις σπίτι, και ότι η κοινωνική ζωή δεν σου είναι τόσο απαραίτητη όσο σε μένα. Ξέρω επίσης, ότι προβληματίζεσαι με τα οικονομικά μας. 

Όμως εμένα θα μου ήταν ευχάριστο μια με δυο φορές το μήνα να πηγαίνουμε κάπου με φίλους και νομίζω ότι αυτό θα με βοηθούσε να νιώθω καλύτερα και πιο ευχαριστημένη″).

Είναι σημαντικό να εκφράζετε έγκαιρα τις επιθυμίες και τα συναισθήματά σας, ιδιαίτερα τα αρνητικά, προτού συσσωρευτούν μέσα σας και είναι δύσκολονα τα ελέγξετε. 

Φροντίστε να εκδηλώνετε ιδιαίτερα τα αρνητικά συναισθήματα όπως είναι ο θυμός, η απογοήτευση, η αίσθηση αδιαφορίας που εισπράττετε από τον άλλον, αφού όμως πρώτα ηρεμήσετε κάπως. 

Μ’ αυτόν τον τρόπο δεν θα καταπιεστείτε και θα του δώσετε να καταλάβει ότι σας ενοχλεί μια συγκεκριμένη συμπεριφορά του. Μη διακόπτετε το συνομιλητή σας όταν μιλά. Απαντήστε του μόνο αφού βεβαιωθείτε ότι τελείωσε. 

Όταν έρθει η σειρά σας να πάρετε τον λόγο,μη βιαστείτε να απαντήσετε ή να μιλήσετε. Απαντήστε μόνο όταν είστε σίγουροι ότι καταλάβατε τι εννοούσε ο άλλος. Αν κάτι δεν σας είναι σαφές, κάντε διευκρινιστικές ερωτήσεις, και μην βιάζεστε να οδηγηθείτε σε υποθέσεις.

Τρόποι να ζητήσετε διευκρινήσεις :
Αντί να πείτε : ″Δεν σε κατάλαβα″, ή ″ Τι εννοείς; .. ″, είναι προτιμότερο να δηλώσετε απλά ότι αυτό ή το άλλο σημείο δεν σας είναι ξεκάθαρο. Επαναλάβετε τα λόγια του άλλου, ώστε να ελέγξετε εάν καταλάβατε σωστά.

Γενικά να θυμάστε : Όταν μιλάτε, φροντίστε :
Αυτό που λέτε να δείχνει ότι καταλαβαίνετε την άποψη του άλλου, και να περιλαμβάνει και το πώς αισθάνεστε αυτή τη στιγμή (π.χ. ″ Ξέρω ότι είσαι κουρασμένη από τις δουλειές του σπιτιού, αλλά δεν μου είναι ευχάριστο να ακούω τα παράπονά σου μόλις επιστρέφω κουρασμένος από τη δουλειά μου... ″, ή ″ καταλαβαίνω ότι είναι σημαντικό για σένα να έρθω μαζί σου, αλλά πίστεψέ με νιώθω σήμερα πολύ κουρασμένη για να βγω έξω.. ″).

Φροντίστε να επικεντρώνεστε μόνο στο παρόν και να μην αναφέρεστε σε γεγονότα του παρελθόντος. 

Μην ξεφεύγετε από το θέμα, και μη συγκρίνετε το συγκεκριμένο περιστατικό με άλλα που έγιναν πιο παλιά.
Φροντίστε ώστε τα μηνύματα του σώματός σας να συμφωνούν με τα λεκτικά μηνύματα που στέλνετε κατά τη διάρκεια της συζήτησης.

Εξασκείστε τις παραπάνω οδηγίες και πρακτικές συμπεριφορές σε κάθε ευκαιρία που έχετε καθημερινά με τον/την σύντροφό σας για επικοινωνία, ακόμα και για πράγματα που εσείς θεωρείται ασήμαντα...!! 



Του Βασιλειάδη Γρηγόρη
www.aftognosia.gr

Πώς θα πετύχετε τους στόχους σας.......!!!


                          
Στη ζωή όλοι αναζητούμε και επιδιώκουμε την επιτυχία σε αυτά που θέλουμε. Για να το καταφέρουμε όμως είναι πρώτα απ' όλα απαραίτητο να διευκρινίσουμε το τι θέλουμε και να καθορίσουμε τους στόχους μας.

Ο καθορισμός των στόχων και των προτεραιοτήτων είναι λοιπόν μια πολύ σημαντική διεργασία που πρέπει να γίνεται στην αρχή του χρόνου ή οποιαδήποτε στιγμή εσείς θα επιλέξετε. Θα χρησιμεύει ως ένας οδικός χάρτης που θα σας επιτρέπει να μην χάνεστε μέσα στις δαιδαλώδεις καταστάσεις που προκύπτουν καθημερινά στη ζωή.

Ανασκόπηση και στοχοθέτηση 
Εκείνοι που πετυχαίνουν περισσότερο, είναι αυτοί που ξοδεύουν λίγο χρόνο για να σκεφτούν προσεκτικά το τι αναζητούν και στη συνέχεια καταγράφουν τους στόχους τους. 

Αυτό τους επιτρέπει συνεχώς να μπορούν να ανατρέχουν στο σχέδιο τους και να έχουν πάντοτε κατά νου, τους στόχους και τις προτεραιότητες που έχουν θέσει. 

Το αποτέλεσμα είναι να επικεντρώνονται στην επίτευξη των στόχων τους. Δεν σπαταλούν άδικα την ενέργειά τους σε άλλες καταστάσεις που δεν τους επιτρέπουν να υλοποιήσουν τους στόχους τους. 

Πως λοιπόν εσείς θα καθορίσετε τους δικούς σας στόχους, πως θα τους καταγράψετε και να φτιάξετε το δικό σας οδικό χάρτη και να φτάσετε στις επιτυχίες που επιδιώκετε;

Ποιες τεχνικές θα χρησιμοποιήσετε για να μην αποπροσανατολίζεστε και για να αντιμετωπίζετε τα κάθε λογής εμπόδια που θα βρίσκετε μπροστά σας;

Είναι απαραίτητο να καταγράψετε τους στόχους σας και να τους διαβάζετε συχνά καθόλη τη διάρκεια του χρόνου. Ας δούμε μαζί μερικές εισηγήσεις που μπορούν να σας βοηθήσουν και να συμβάλουν στην επίτευξη αυτών που θέλετε.

1. Σιγουρευτείτε ότι αυτό που επιδιώκετε είναι κάτι το οποίο πραγματικά το θέλετε και ότι δεν είναι απλά κάτι που ακούγεται ή φαίνεται ωραίο εάν το επιτύχετε. Όταν οι στόχοι σας είναι κάτι που θέλετε έντονα, τότε το υποσυνείδητο σας θα βοηθήσει οδηγώντας σας σε ανθρώπους, καταστάσεις και τόπους που είναι απαραίτητοι για την επίτευξη των στόχων σας. 

2. Είναι απαραίτητο να καταγράψετε τους στόχους σας και να τους διαβάζετε συχνά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Με το να γράψετε κάτω τους στόχους σας, καταφέρνετε να ξεκαθαρίσετε καλύτερα τις σκέψεις και να σχηματίσετε σαφή εικόνα στο μυαλό σας. 

3. Καταγράψετε τα θετικά που θα προκύψουν για σας από την επίτευξη του κάθε στόχου σας. Αυτό θα ενδυναμώνει το ηθικό σας στις δύσκολες στιγμές που αναπόφευκτα θα συναντάτε. 

4. Εφαρμόζετε την τεχνική της νοερής απεικόνισης. Είναι πολύ σημαντικό να προσπαθείτε να βλέπετε με το μυαλό σας ότι έχετε πετύχει το στόχο σας. Η τεχνική αυτή βοηθά διότι επενεργεί στο υποσυνείδητο σας και κατά συνέπεια θα σας βοηθά στις καθημερινές ενέργειες που θα κάνετε για να πετύχετε τους στόχους σας.

5. Πρέπει να στοχεύετε ψηλά. Όσο πιο ψηλά θέσετε τον πήχη τόσο περισσότερα θα πετύχετε. Και ακόμη εάν δεν πετύχετε τους στόχους στην ολότητά τους, επειδή θέσατε ψηλούς στόχους θα φτάσετε αναπόφευκτα, ψηλά. 

6. Περάστε στη δράση, μην αναβάλλετε. Όταν τοποθετήσετε τους στόχους σας και διευκρινίσετε το πλάνο δράσης σας, μην καθυστερείτε αλλά προχωρείτε. Ο χρόνος είναι πολύτιμος. 

7. Να προβλέπετε τις δυσκολίες που θα συναντάτε. Επειδή είναι σίγουρο ότι θα συναντήσετε δυσκολίες, προσπαθείτε εκ των προτέρων να αντιληφθείτε ποιες δυσκολίες θα βρείτε και σκεφτείτε τρόπους αντιμετώπισης τους. 

8. Περιτριγυριστείτε από επιτυχημένους ανθρώπους που έχουν κίνητρα. Δημιουργείτε φίλους και συμμάχους και βελτιώνετε συνεχώς τις σχέσεις σας με τους ανθρώπους του περιβάλλοντος σας. 

9. Προσέξτε με ποιον μιλάτε για τους στόχους σας. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέτουν στόχους για να φτάσουν ψηλότερα και που δεν θα μπορέσουν να σας κατανοήσουν ή να σας δώσουν ιδέες που θα σας βοηθήσουν. 

10. Κάθε φορά που παίρνετε μια απόφαση να ερωτάτε τον αυτό σας εάν η απόφαση αυτή σας παίρνει πιο κοντά ή πιο μακριά από τους στόχους σας. Για να μπορείτε να παίρνετε τις σωστές αποφάσεις που θα σας οδηγήσουν σωστά στο δικό σας οδικό χάρτη προς την επίτευξη των στόχων πρέπει να διαβάζετε συχνά τους στόχους σας και να χρησιμοποιείτε την τεχνική της νοερής απεικόνισης.

11. Η τροποποίηση των στόχων δεν είναι αναγκαστικά κάτι κακό. Αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό. Αντίθετα μπορείτε να το θεωρήσετε ως επιτυχία διότι έχετε καταλάβει έγκαιρα ότι είναι προς το συμφέρον σας να αλλάξετε κάτι στη στρατηγική σας.

Ποτέ μην ξεχνάτε ότι ο δρόμος προς την επιτυχία είναι δύσκολος, χρειάζεται πειθαρχία, συγκέντρωση και ξεκάθαρες ιδέες για το τι θέλετε να πετύχετε.




Νέστορας Κολοβός

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Μην περιμένετε να γίνουν θαύματα…..Κάντε τα..!!


Το Τζίνι στο λυχνάρι ……Διατάξτε το !! Θα ανταποκριθεί !
Στην εποχή μας κυριαρχεί το άγχος, το στρες, 

οι κάθε είδους ανασφάλειες μαζί με τους 
γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας.


Είμαστε αναγκασμένοι να τρέχουμε για να 

ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας και να 
προλάβουμε τη ζωή... 
Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να 
χαλαρώνουμε σωστά, να σκεφτόμαστε θετικά 
και να ελέγχουμε τις σκέψεις μας, ώστε να 
πετυχαίνουμε τους στόχους μας και να ζούμε 
ευτυχισμένοι και σε αρμονία με τους συνανθρώπους 
μας και τη φύση.

Όλα λοιπόν ξεκινάνε από τον τρόπο που σκεφτόμαστε…
“Το σύμπαν είναι νους. Όλα είναι νοητικά.”
(Κυμβάλειο, πρώτη Αρχή "της Νοητικότητας")
Κατανοώντας αυτή την Αρχή, μπορούμε 

να υψωθούμε από κατώτερες βαθμίδες 
σε ανώτερες, καλλιεργώντας βαθμιαία 
μια ουσιαστική Αυτοκυριαρχία.

Η Αγάπη έχει την έδρα της στο Νοητικό Λόγο.
Αυτή του δίνει την Πρώτη Πληροφορία- την πληροφορία 

της Ενότητας και Αλληλεξάρτησης των Πάντων 
στο Νοητικό Επίπεδο.

Αν κάτι το θέλουμε πολύ και το σκεφτόμαστε συνέχεια,
είναι σίγουρο ότι μπορούμε να το κατακτήσουμε...
Πάνω σ’ αυτό βασίζεται και η δύναμη του νου πάνω 
στην ύλη.

Πρώτα σκεφτόμαστε αυτό που θέλουμε να κάνουμε 
και μετά εργαζόμαστε γι’ αυτό, όπως το παράδειγμα 
του αγγειοπλάστη που πρώτα σκέφτεται αυτό 
που θα πλάσει και μετά πιάνει τον πηλό 
και του δίνει μορφή.
Για την ύλη έχουμε αρκετά στοιχεία από τους 
επιστήμονες, οπότε τώρα θα δούμε τι είναι 
ο νους σύμφωνα με τη φιλοσοφία:

Ο άνθρωπος, έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, χωρίζεται 

σε “τέσσερις σφαίρες” :

τη σφαίρα της ύλης,


τη σφαίρα της ψυχής,


τη σφαίρα του νου και


τη σφαίρα του πνεύματος.


Η Σφαίρα του Νου είναι η περιοχή από την οποία 
πηγάζουν οι ανώτερες ιδέες και τα αρχέτυπα. 
Είναι το όργανο της αφηρημένης σκέψης.
Για τον Πλάτωνα, στο νου κατοικεί το θεϊκό μέρος 
του ανθρώπου. 

Ο φυσικός κόσμος είναι μια αντανάκλαση του νοητού κόσμου. 

Ο νους είναι συσχετισμένος με το στοιχείο 
της Φωτιάς. Όπως η φωτιά κατακαίει τα πάντα και 
από μια μικρή φλόγα μπορείς να ανάψεις πολλές 
φωτιές, έτσι και μια ιδέα (ο νους) κατακαίει τον 
άνθρωπο και μπορεί να μεταδοθεί χωρίς να χάσει 
την αρχική της δύναμη.

Ο νους αποτελείται από δυο μέρη:
Το ένα είναι το κατώτερο, που έρχεται σε επαφή 
με την ύλη.
Είναι ο Νους των Επιθυμιών, ο νους των ενστίκτων, 
που ο άνθρωπος αποφασίζει σύμφωνα με το ατομικό 
του συμφέρον. 
Είναι ο νους του “ή” που διαχωρίζει τα πράγματα.

Το άλλο μέρος είναι ο Ανώτερος Νους, που έρχεται 
σε επαφή με το πνεύμα, το μέρος εκείνο που 
αντιλαμβάνεται τις ανώτερες ιδέες και αξίες, 
η αλτρουιστική σκέψη, ο άνθρωπος του “και”.
Η πηγή της εσωτερικής δύναμης του ανθρώπου, 
αυτός που χαρακτηρίζει το φιλόσοφο τον ιδεαλιστή, 
τον οραματιστή.

Όπως το φυσικό μας σώμα χρειάζεται φροντίδα,
καθαριότητα, τάξη, εξάσκηση και τροφή, έτσι και 
το νοητικό έχει ανάγκη από τα ίδια για να είναι υγιές.
Επίσης χρειάζεται έλεγχος του νου. Ελέγχω το νου 
σημαίνει τον δυναμώνω και τον χρησιμοποιώ σαν 
πολύτιμο εργαλείο, αφού τέτοιο είναι, για τον άνθρωπο.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μην μας παρασέρνουν 
τα πάθη, να τελειώνουμε τις εργασίες που έχουμε 
αναλάβει, να εμβαθύνουμε σ’ αυτά που μαθαίνουμε, 
να μην κριτικάρουμε τους άλλους αλλά τον εαυτό μας, 
να προχωράμε πάντα μπροστά, να είμαστε δεκτικοί.

Όπως το σίδερο με το μαγνήτη, έτσι και ο νους, 
ανάλογα το τι σκέφτεται, έλκει και τα ανάλογα 
συναισθήματα και σκέψεις.

Είναι πολύ σημαντικό να παρατηρούμε κάθε στιγμή 

τις σκέψεις μας και να προσπαθούμε να 
αντικαταστήσουμε τις αρνητικές με θετικές. 

Είναι πολύ σημαντικό να αναλάβουμε την ευθύνη και 
να μπούμε σε δράση, γιατί αξίζει πραγματικά τον κόπο!

Πρέπει να έχουμε συνέχεια στο μυαλό μας
“ότι μπορείς να κάνεις αύριο, κάνε το σήμερα,
ότι μπορείς να κάνεις σήμερα κάνε το τώρα!”
                        
Πάντοτε η επιτυχία ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με 
την ευτυχία.
Ο άνθρωπος αναζητούσε και αναζητάει τρόπους 
που θα τον κάνουν να πετύχει στη ζωή, έτσι ώστε 
να είναι ευτυχισμένος. Αν η επιτυχία μας είναι 
εφήμερη τότε πρέπει να την αναζητήσουμε αλλού.

Μόνο ότι έχει σχέση με το πνευματικό έχει δύναμη 

και διάρκεια, η ύλη έχει πάντα μια ημερομηνία λήξης. 

Να πετύχουμε στη ζωή σημαίνει να γνωρίσουμε 
τον Εαυτό μας, τις δυνάμεις και αδυναμίες μας, 
να αντιληφθούμε τις δυσκολίες της ζωής σαν 
δοκιμασίες, να βελτιώνουμε καθημερινά όσα κάνουμε, 
να μετατρέψουμε τις αποτυχίες σε νέες ευκαιρίες 
και να καταλάβουμε ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Ο καθένας λοιπόν, είναι πιλότος και οδηγός της δικής 
του μοίρας.
Η ευτυχία κατακτιέται, δεν χαρίζεται.

Οι ευκαιρίες περνάνε κάθε μέρα από μπροστά μας 
πρέπει να μάθουμε να αρπάζουμε αυτές τις ευκαιρίες 
πριν να είναι αργά.

Χρειάζεται να είμαστε άνθρωποι της δράσης 
και όχι της θεωρίας.
Η ευτυχία δεν είναι κάτι ξένο και έξω από εμάς, 
η ευτυχία είναι μέσα μας, μέσα στον πραγματικό μας 
Εαυτό. 
Εμείς αρκεί να θέλουμε να την ανακαλύψουμε ξανά.


Όταν αγαπάμε χωρίς αντάλλαγμα, 

όταν χαμογελάμε μπροστά στις δυσκολίες, 
όταν είμαστε ευτυχισμένοι 
με τα απλά και όταν ριχνόμαστε στην περιπέτεια 
της ζωής, τότε έχουμε ανακαλύψει κάτι από αυτήν 
την Εσωτερική Ευτυχία.

Η θετική σκέψη δεν βοηθά μόνο στο να 

είμαστε αποτελεσματικοί και χαρούμενοι, αλλά 
βοηθά και στο να είμαστε υγιείς. 
Οι επιστήμονες λένε ότι όλες οι αρρώστιες έχουν 
νοητική ρίζα και ότι όλα 
ξεκινάνε από πάνω προς τα κάτω.

Η καλύτερη θεραπεία είναι να χτυπήσουμε 
την αρρώστια στη ρίζα, δηλαδή στις αρνητικές 
σκέψεις, στα ανεξέλεγκτα πάθη, στις ανασφάλειες, 
στις ζήλιες.

Για να αναπτύξουμε τη θετική σκέψη πρέπει να 
μάθουμε να προσπαθούμε στη ζωή και να μην 
το βάζουμε κάτω, να μαθαίνουμε από κάθε τι, 
να ενεργοποιούμε τη βούλησή μας και να βρίσκουμε 
έξυπνες λύσεις στα προβλήματά μας.
Τελικά είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε.

Αν δεν μας αρέσει αυτό που είμαστε, αν δεν 
είμαστε ικανοποιημένοι με τον εαυτό μας, 
τότε πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο 
που σκεφτόμαστε.
Μην περιμένετε να γίνουν θαύματα, κάντε τα!

Alexandra Kiouri
7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αυτογνωσίας

Τελικά τι είναι ευτυχία ;


Όσο και αν προσπαθήσουµε να την ορίσουµε, στο µόνο που µπορούµε να συµφωνήσουµε όλοι είναι πως η ευτυχία είναι υποκειµενική. Ο καθένας µας θέτει τα δικά του κριτήρια για το πώς, πότε, µε τι ή µε ποιους την νιώθει.

Για κάποιους είναι πιθανόν συνυφασμένη µε τις επίγειες απολαύσεις ή µε το συναίσθηµα της χαράς και της ευφορίας. Για άλλους είναι η σχέση µε τα αγαπημένα τους πρόσωπα και για άλλους η επίτευξη στόχων ή ακόµα και το αίσθηµα ότι ανήκουν κάπου ή είναι ταγμένοι σε ένα σκοπό. Ή και όλα αυτά µαζί…

Το σίγουρο είναι ότι η ευτυχία δεν είναι µια µόνιµη κατάσταση, ούτε µας χτυπάει ξαφνικά από το πουθενά. Είναι όµως στιγµές που γεµίζουν µε χαρά και αισιοδοξία τη ζωή µας.

Είναι το αίσθηµα ολοκλήρωσης και πληρότητας που αισθανόµαστε µε διαφορετικούς τρόπους ο καθένας µας.

Εξάλλου, ανάλογα µε τη φάση της ζωής µας στην οποία βρισκόµαστε, τα κριτήρια µας για το τι ορίζουµε ως ευτυχία διαφοροποιούνται. Κάτι που µας έκανε ευτυχισµένους στα είκοσι µπορεί να µην µας κάνει πια ευτυχισµένους στα τριάντα ή στα σαράντα µας.

Καθώς αλλάζουµε οι ίδιοι αλλάζουν και οι ανάγκες µας, οπότε και όλα όσα χρειαζόµαστε για να είµαστε ευτυχισµένοι. Κάποιες φορές µάλιστα για να προσεγγίσουµε την ευτυχία πρέπει πρώτα να περάσουµε από τη δυστυχία του πόνου ή της απώλειας.

Γιατί µόνο τότε µπορούµε να αναγνωρίσουµε τι είναι αυτό που χρειαζόµαστε για να γίνουµε πραγµατικά ευτυχισµένοι. Πριν όµως ξεκινήσουµε το κυνήγι της ευτυχίας θα πρέπει να είµαστε σε θέση να προσδιορίσουµε προς τα πού πρέπει να κοιτάξουµε.

Κι όµως, δεν είναι ευτυχία…
Καριέρα, ένα τέλειο σπίτι, χρήµατα, ένας σύντροφος που µας ορκίζεται αιώνια πίστη και αφοσίωση, ένα µωρό, είναι µερικά από αυτά που –ίσως οι περισσότεροι– θεωρούν πως πρέπει να έχουν για να είναι ευτυχισµένοι. Είναι όµως έτσι;

Η καριέρα..
Κι όµως, σύµφωνα µε τους ειδικούς, η ικανοποίηση ακόµα και των πιο υψηλών στόχων δεν µπορεί να µας κάνει απολύτως ευτυχισµένους. 

Κι αυτό γιατί από τη φύση µας συνηθίζουµε γρήγορα στην κατάκτηση µιας επιτυχίας µε αποτέλεσµα να επιζητάµε αµέσως την επόµενη, γεγονός που µας θέτει σε µια διαρκή αγωνία αποµακρύνοντάς µας από την ευτυχία.Η προσπάθεια, η αίσθηση ότι τα καταφέρνουµε και τα βήµατα προόδου είναι αυτά που µας γεµίζουν. Όπως και το να κάνουµε κάτι που πραγµατικά που µας αρέσει.
                                            
Τα παιδιά
Για κάποιους η ευτυχία προσεγγίζεται µόνο όταν ακολουθούν πιστά τα καθιερωµένα από την κοινωνία στάδια ζωής: σπουδές, καριέρα, γάµος, οικογένεια. Ο εγκλωβισµός όµως σε αυτά τα στάδια µπορεί να γίνει µεγάλη παγίδα. Γιατί δεν είναι τα παιδιά από µόνα τους αυτά που εξασφαλίζουν την ευτυχία αλλά οι γεροί και ουσιαστικοί οικογενειακοί δεσµοί.

Όσοι έχουν µια αγαπηµένη οικογένεια δηλώνουν µακροχρόνια ευτυχισµένοι ταυτίζοντας την ευτυχία µε το αίσθηµα πληρότητας που αντλούν από τις σχέσεις µε τα αγαπηµένα τους πρόσωπα. Αυτό όµως αποδεικνύει πως οι καλοί οικογενειακοί δεσµοί είναι που δίνουν νόηµα στη ζωή και στην ύπαρξή µας και όχι τα ίδια τα παιδιά.

Τα χρήµατα
Είναι προϋπόθεση ευτυχίας, όµως µόνο µέχρι το σηµείο που µας επιτρέπουν να ζήσουµε χωρίς άγχος για την επιβίωσή µας. Γιατί σίγουρα δεν µπορεί να είναι ευτυχισµένος κάποιος που πεινάει, κρυώνει ή χρωστάει. Τα πολλά χρήµατα όµως όχι µόνο δεν εξασφαλίζουν την ευτυχία αλλά αντίθετα µπορεί να την υπονοµεύουν. 


Τα υλικά αγαθά µπορούν να λειτουργήσουν ως «τονωτικό», αφού µας δίνουν κάποια προσωρινή χαρά, όµως αυτή η τόνωση, αν και έχει ανακουφιστικές ιδιότητες, δεν είναι ευτυχία και δεν αρκεί αν έχουµε συναισθηµατικά κενά. ∆εν µπορεί δηλαδή να λύσει τα θέµατα πληρότητας και διαπροσωπικών σχέσεων. Εποµένως δεν µπορεί να φέρει ουσιαστική ευτυχία.

Η υγεία
Μπορεί να µην συνειδητοποιούµε την αξία της παρά µόνο όταν νιώσουµε ότι απειλείται. Τότε αντιλαµβανόµαστε πως, όταν δεν υπάρχει καλή υγεία, δεν µπορούµε συνήθως να είµαστε και ευτυχισµένοι.

Στην πραγµατικότητα όµως ένας άνθρωπος µπορεί να είναι ευτυχισµένος ακόµα και µε κλονισµένη υγεία όταν βρίσκει τρόπους να προσαρµοστεί και να συνεχίσει να προσπαθεί να απολαµβάνει τη ζωή.

Ο έρωτας
Η πεποίθηση ότι αρκεί να ερωτευτούµε για να νιώσουµε ευτυχία είναι αναµφισβήτητα βαθιά ριζωµένη µέσα µας. Και πράγµατι, σύµφωνα µε έρευνες, οι ερωτευµένοι είναι εκείνοι που δηλώνουν έντονα ευτυχισµένοι.

Ο έρωτας όµως, σύµφωνα µε τους ειδικούς, είναι αποτέλεσµα της χηµείας του εγκεφάλου και διαρκεί περίπου δύο χρόνια. 

Γι’ αυτό στην πραγµατικότητα η σχέση, η ποιότητά της και η εξέλιξή της είναι πιο σηµαντικές από αυτόν, αφού το να εισπράττεις και να δίνεις αγάπη είναι από τα πιο απαραίτητα στοιχεία για την κατάκτηση της ευτυχίας.

Εγώ Ειμί.....Ιησούς Χριστός


Κάθε συνάντηση είναι ιερή καθώς όλοι μεταξύ μας και ξεχωριστά είμαστε συνδεδεμένοι με ότι πιο ιερό έχει υπάρξει ποτέ... με την Θεϊκή Πηγή.. Ο Ιησούς αγκάλιασε όλους όσοι τον αποδέχτηκαν με τα μάτια της καρδιάς τους και όλους όσοι τον οδήγησαν στη σταύρωση. Κάθε τι είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας... καθένας από μας είναι ο καθρέφτης του άλλου...

Ο Ιησούς είναι ο ενδιάμεσος μεταξύ εμάς και του Πατέρα μας, ο Ιησούς είναι ο καθρέφτης όλων μας... αντικρίζοντας Εκείνον αντικρίζουμε τον Εαυτό μας, τον Ιερό Εαυτό μας.


Ότι μας κάνει ιερούς είναι η ακοίμητη, ασβέστη φλόγα που καίει στις καρδιές μας.... ότι μας αγιάζει είναι ο ιερός ήχος που έρχεται από την ιερή καρδιά του ΕΝΟΣ... ότι μας προστατεύει από τη λήθη είναι ο ιερός νους του Παντοτινού Θεού... ότι χρειάζεται να κάνουμε για να νοιώσουμε την ιερότητά μας, είναι να αποδεχτούμε πλήρως την αρχετυπική μορφή αγάπης που αντιπροσωπεύει ο Ιησούς, ως εκείνον που μας μεταφέρει το μήνυμα της μόνης μορφής αγάπης που υπάρχει: της ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΟΥΣ ΑΓΑΠΗΣ.


Ανιδιοτέλεια σημαίνει πως βάζω εσένα πάνω από μένα, σημαίνει προσφέρω ότι πολυτιμότερο έχω για να είσαι εσύ ευτυχισμένος κι εσύ με τη σειρά σου κάνεις το ίδιο για κάποιον άλλο κι αυτός ο άλλος για κάποιον άλλο.... κι έτσι όλοι γινόμαστε ο καθρέφτης του ενός για τον άλλο. 

Μαζί μπορούμε να προεκτείνουμε ότι πιο μεγάλο και σπουδαίο υπάρχει, κάνοντάς το ακόμα μεγαλύτερο... μαζί μπορούμε να αγκαλιάσουμε όλα όσα υπάρχουν και όλα όσα θα υπάρξουν!

«Εγώ είμαι το Φως του κόσμου. Εκείνος που με ακολουθεί δεν θα περιπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως της Ζωής».
Ο Ιησούς , ονομάζοντας τον εαυτό Του Φως του κόσμου, συνέδεσε κατόπιν το Φως με τη Ζωή. Ο Ιησούς είναι φως, ειρήνη και χαρά, τροφή και ζωή. Είναι άστρο που πάντα φεγγοβόλα και λαμπάδα που λάμπει δια πάντως στην ψυχής μας.

Σε άλλη στιγμή ο Ιησούς ονόμασε τον εαυτό Του «θύρα των προβάτων» και «Καλό Ποιμένα». Είπε: «Εγώ είμαι η θύρα. Όποιος εισέλθει δι’ εμού, θα σωθεί. Θα εισέρχεται και θα εξέρχεται και θα βρίσκει τροφή». Πράγματι ο Χριστός είναι η θύρα δια της οποίας εισερχόμαστε στη Βασιλεία του Θεού. Όποιος περνά τη θύρα αυτή, βρίσκει τη σωτηρία. Εισέρχεται στον Οίκο του Θεού και μέσα σ’ αυτόν βρίσκει τη σώζουσα τροφή, που είναι πάλι ο Ιησούς, ο Άρτος της Ζωής.

Επίσης ο Ιησούς είπε: «Εγώ είμαι ο Καλός Ποιμένας», που θυσιάζει τη ζωή του για τα πρόβατα. Πράγματι ο Ιησούς αναδείχθηκε για όλους τους ανθρώπους Ποιμένας αγαθός, που πρόσφερε τη ζωή Του για μας.

Σε συζήτηση με τη Μάρθα, την αδελφή του Λαζάρου, ο Ιησούς λέει: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Όποιος πιστεύει σ’ έμενα και αν πεθάνει θα ζήσει». Ονομάζεται Ανάσταση διότι ενώ είχαμε νεκρωθεί από την αμαρτία μας ανέστησε και μας επανέφερε στη ζωή. Με την πίστη μας στο Χριστό εισερχόμαστε στην αιώνια ζωή, ακριβώς επειδή ο Χριστός είναι η ανάσταση και η Ζωή.

Το βράδυ του Μυστικού Δείπνου ο Χριστός είπε: «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Κανένας δεν μπορεί να έλθει προς τον Πατέρα, παρά μόνον δι’ εμού.

Ο Ιησούς ενσαρκώθηκε και έγινε για μας τους ανθρώπους Οδός καθαρή και αγία που οδηγεί στην Θέωση, αρκεί εμείς, να βαδίζουμε την Οδό, που είναι ο Ιησούς, να πιστεύουμε βαθιά στον Ιησού, που είναι η Αλήθεια και να είμαστε ένα μαζί Του, που είναι η Ζωή.

Μιλώντας στους Μαθητές Του ο Ιησούς, μετά την τέλεση του Μυστικού Δείπνου ονόμασε τον εαυτό Του «άμπελο»: «Εγώ ειμί η άμπελος η αληθινή», είπε.


Και λίγο μετά επανέλαβε: «Εγώ είμαι η άμπελος κι εσείς τα κλήματα. Εκείνος που μένει ενωμένος με Εμένα, όπως και Εγώ με εκείνον, αυτός φέρει πολύ καρπό, διότι χωρίς Εμένα δεν μπορείτε να κάμετε τίποτε.

Καθώς είμαστε κλήματα συνδεδεμένα με τον Ιησού, δεχόμαστε από Εκείνον, δια της θείας Κοινωνίας, την αληθινή Ζωή. Ο Ιησούς είναι ο Θεϊκός χρυσός λώρος που μας ενώνει με την Πηγή της Αθανασίας.

Παύλος Δημητρίου
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΥΛΗ

Είμαστε όλοι ίδιοι !!!



Το παρακάτω editorial του ΕΜΜ γράφτηκε τον Ιούλιο του 1988. Πριν από 23 χρόνια. Το αναδημοσιεύουμε γιατί τα Μηνύματά του είναι διαχρονικά.

Ενώ όλοι οι άνθρωποι έχουν τους ίδιους στόχους, Αγάπη, Αλληλεγγύη, Κοινωνική Δικαιοσύνη, αρχές και αρετές, που κανένα άτομο ή καμία ομάδα δεν μπορεί να μονοπωλήσει, διαφέρουν ριζικά στη μεθοδολογία στην οποία πιστεύουν και η οποία κατά τη γνώμη τους θα τους οδηγήσει στην εκπλήρωση των στόχων τους. «Είμαστε όλοι ίδιοι».

Είναι το μήνυμα του ανθρώπου του 2000. Οι άνθρωποι εμφανίζονται στη ζωή απόλυτα όμοιοι. Είναι φτιαγμένοι από την ίδια πρώτη ύλη, από την ίδια σάρκα και οστά και όλοι έχουν τις ίδιες ανάγκες. Βιολογικές και Ψυχολογικές.

Οι διαφορές των ανθρώπων ξεκινάνε από το περιβάλλον
και από τα διάφορα θρησκευτικά και πολιτικά σενάρια και μεθοδολογίες που φυτεύονται και επικρατούν στη σκέψη τους από την ώρα που γεννιούνται μέχρι την ώρα που πεθαίνουν!


Το θέμα αυτό είναι τόσο συγκλονιστικό όσο και δύσκολο.
Η διαπίστωση, βέβαια, αυτή του ανθρώπου, ότι είμαστε όλοι ίδιοι, είναι επαναστατική και γκρεμίζει πολλές ιδιαίτερες, μοιρολατρικές ή συναισθηματικές περιγραφές του ανθρώπου και των στοιχείων και φαινομένων που τον συνθέτουν.
Δεν παύει ωστόσο να ερμηνεύεται και να επιβεβαιώνεται, από τις σύγχρονες εξελίξεις των δύο επιστημών, της Ψυχολογίας και της Βιολογίας.

Ας ξεκινήσουμε με τα έμφυτα κίνητρα του ανθρώπου που υπάρχουν και στα ζώα. Αυτά σε σειρά ισχύος και επιβολής στις ενέργειες του ανθρώπου είναι:

1) Τα ένστικτα,
2) Οι ορμές,
3) Τα συναισθήματα και
4) Η λογική.

Το τελευταίο δεν είναι ανεπτυγμένο στα ζώα όσο στον άνθρωπο και είναι το μοναδικό κίνητρο που τον κάνει να ξεχωρίζει από αυτά.

Τα τέσσερα αυτά κίνητρα υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ύπαρξή τους.

Και οι τέσσερις αυτές πηγές εκπέμπουν μηνύματα-εντολές, αφού προηγουμένως έχουν δεχτεί ερεθίσματα, είτε από
το εξωτερικό περιβάλλον του ανθρώπου, είτε από το εσωτερικό του.

Μία απλή κακή σκέψη-ερέθισμα, σε καταβάλλει… ή μπορεί να σε οδηγήσει και στο… έγκλημα!

Ενώ μια απλή καλή σκέψη-ερέθισμα, σε κάνει να αισθάνεσαι θαυμάσια, ή μπορεί να σε οδηγήσει σε υπερβολικές θυσίες!

Ο άνθρωπος δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα να αντισταθεί στα μηνύματα-εντολές που δέχεται από το σύστημά του ενώ σπάνια μπορεί να αντισταθεί στα μηνύματα-εντολές που δέχεται από τις ορμές του και τα συναισθήματά του. Είναι γνωστό ότι αν οι ορμές και τα συναισθήματα συγκρουστούν με τη λογική, σχεδόν πάντα επιβάλλονται.

Αν απειλήσει κανείς τη ζωή μας, αντιδρούμε ενστικτωδώς και δεν μπορούμε να αντισταθούμε στην εντολή και να μην αμυνθούμε. Η δράση-αντίδραση είναι αυτόματη, στιγμιαία, ραγδαία, χωρίς σκέψη. Καταλυτική.

Η διαφορά μεταξύ των ενστίκτων και των ορμών, όπως π.χ. είναι η ορμή της πείνας, της δίψας, του σεξ, του εγωισμού κ.λπ., είναι ότι στις εντολές των ορμών το μήνυμα περνάει από το νου του ανθρώπου πριν περάσει στη δράση. Πεινάς; Σκέφτεσαι να βρεις φαγητό. Διψάς; Το ίδιο. Αισθάνεσαι την ανάγκη να ζευγαρωθείς με το αντίθετο φύλο; Αρχίζεις την πολιορκία κ.ο.κ.

Η φύση για να ενισχύσει την πραγματοποίηση και εφαρμογή των εντολών των κινήτρων του ανθρώπου έχει συνδέσει την ικανοποίηση των «αναγκών» του με την «απόλαυση». Αν δεν συνοδευόταν η ικανοποίηση των αναγκών του με την απόλαυση πιθανόν ο άνθρωπος να μην επεδίωκε να τις ικανοποιήσει και να ριψοκινδύνευε την ύπαρξή του πάνω στη γη.

Η ένταση της επίδρασης και επιβολής των συναισθημάτων του ανθρώπου στις ενέργειές του τοποθετείται μετά τα ένστικτα και τις ορμές, μόνο αν τα συναισθήματα ισχύουν σε χαμηλό βαθμό.

Αν κάποιο συναίσθημα θετικό (αγάπη, καλοσύνη κ.ά.) ή αρνητικό (αντιπάθεια, κακία κ.ά.) ισχύει σε ποσοστό από 70%-100%, τότε η ένταση της επίδρασης του συγκεκριμένου συναισθήματος στις ενέργειες του ανθρώπου, μπορεί να είναι μεγαλύτερη από αυτή των ενστίκτων της επιβίωσης. Έτσι εξηγούνται οι θυσίες των καμικάζι, των ομάδων αυτοκτονίας των Αράβων κ.ά.

Μισούν τόσο τον εχθρό τους, το συναίσθημα της εκδίκησης είναι τόσο έντονο γιατί πιθανόν ο εχθρός να σκότωσε αγαπημένα τους πρόσωπα ή να τους πήρε τη γη τους, που αρκετές φορές το μίσος αυτό υπερβαίνει το ένστικτο της επιβίωσης.

Το ίδιο με την αγάπη. Οι μητέρες πολλές φορές θυσιάζουν τη ζωή τους για να σώσουν τα παιδιά τους. Η ισχύς του συναισθήματος της αγάπης είναι συχνά-πυκνά ισχυρότερη από την ισχύ των ενστίκτων της επιβίωσης.

Η λογική είναι η πιο αδύναμη πηγή εντολών που δέχεται ο άνθρωπος πριν δράσει. Δύσκολα επιβάλλεται όταν τα άλλα τρία κυριαρχούν. Η λογική γίνεται υποχείριο των τριών κινήτρων και χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τις ενέργειες του ανθρώπου, ο οποίος έχει την ικανότητα να περιγράφει τα πάντα θετικά ή αρνητικά, ανάλογα με τα συναισθήματά του, ή τη λογική του!

Η λογική μπορεί να επιβληθεί μεταξύ δύο ή περισσοτέρων ανθρώπων μόνο αν λείπουν τα τρία άλλα κίνητρα, όπως π.χ. επιδιώκει η φιλοσοφία που κρύβεται πίσω από τη δομή της δικαστικής και της κρίσης των ενόρκων.

Όλοι γνωρίζουμε ότι αντικειμενικός σκοπός των δικηγόρων είναι να μετατρέψουν τους δικαστές ή και τους ενόρκους από αντικειμενικούς σε υποκειμενικούς προσπαθώντας να αγγίξουν τα συναισθήματά τους!

Η φύση μάς όπλισε με τα κίνητρα για να διαιωνιστεί η ύπαρξή μας πάνω στη γη. Αν δεν υπήρχαν, στο βαθμό που υπάρχουν, πιθανόν να εξαφανιζόταν ο άνθρωπος από το πρόσωπο της γης.

Η φύση έφτιαξε τον άνθρωπο με αυτόν τον τρόπο για να υπάρχει. Ο υπερβολικός ατομισμός του από τη μια πλευρά και η αδιαφορία του για τους συνανθρώπους του από την άλλη, εκτός από τα μέλη της άμεσης οικογένειάς του, τον κάνει να φροντίζει τον εαυτούλη του και μόνο.

Και αυτό, γιατί κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει τις ανάγκες του άλλου (συναισθηματικές, βιολογικές), ενώ όλοι γνωρίζουμε τις δικές μας. Αν μας έφτιαχνε η φύση να ενδιαφερόμαστε περισσότερο για τους άλλους παρά για τον εαυτό μας, θα κινδύνευε η ύπαρξή μας, γιατί θα μπερδευόμασταν στη διάγνωση των αναγκών του άλλου.

Ενδιαφερόμενος ο καθένας για τον εαυτό του, τον φροντίζει όπως ακριβώς εκείνος καλύτερα νομίζει.

Βέβαια το επιφανειακό ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο υπάρχει, αλλά είναι επιφανειακό. Ενδιαφέρεσαι αν κτυπήσει κανείς στο δρόμο, μπορεί να τον πας μέχρι το Πρώτων Βοηθειών, αλλά ούτε για μια στιγμή θα σκεφτείς να τον φέρεις σπίτι σου και να τον φροντίσεις μέχρι να γίνει καλά!

Τα συναισθήματα του ανθρώπου είναι απόλυτα ισορροπημένα. Δεν υπάρχει ούτε ένα συναίσθημα
που να είναι μόνο θετικό ή μόνο αρνητικό.

Η καλοσύνη, ονομάστηκε έτσι, αν οι ενέργειες του ανθρώπου προσφέρουν στον συνάνθρωπό του.

Η κακία, ονομάστηκε κακία αν οι ενέργειες του ανθρώπου βλάπτουν τον συνάνθρωπό τους.

Η φύση έκανε τον άνθρωπο και καλό και κακό γιατί και τα δύο χρειάζονται για να διαιωνιστεί η ύπαρξή του πάνω στη γη.

Αν δεν υπήρχε η κακία, δεν θα μπορούσε να παρακάμψει τα εμπόδια που βρίσκονται στο δρόμο του όταν ψάχνει να ικανοποιήσει τις ανάγκες του. Ούτε επίσης θα μπορούσε να αμυνθεί κατά των εχθρών που απειλούν την ύπαρξή του. Π.χ. αν ένας άλλος άνθρωπος τον εμποδίζει να φτάσει στην τροφή του ή στο ταίρι του, η πρώτη σκέψη είναι πώς θα τον παρακάμψει ή πως θα τον βγάλει από τη μέση.

Αν ένας άλλος άνθρωπος ή οτιδήποτε άλλο του απειλήσει τη ζωή του, ή την τροφή του, ή τα παιδιά του, η πρώτη του σκέψη είναι πώς θα τον εμποδίσει ή πώς θα τον εξολοθρεύσει. Όλοι δηλαδή διαθέτουμε από ένα Χριστό και από έναν Σατανά μέσα μας, και ανάλογα με τις περιστάσεις τους βγάζουμε και χρησιμοποιούμε πότε τον έναν και πότε τον άλλον, πολλές φορές με αστραπιαία ταχύτητα.

Είμαστε δηλαδή τόσο καλοί και τόσο κακοί όσο χρειάζεται να παραμείνουμε ζωντανοί.

Η απόλυτη ισορροπία που χαρακτηρίζει και διέπει το ηλιακό σύστημα μέχρι τη διάσπαση του πυρήνα, που περιλαμβάνει και την τέλεια ισορροπία που συνθέτει το βιολογικό και τον ψυχολογικό άνθρωπο, είναι μια ένδειξη ύπαρξης που κανένας δεν μπορεί να απορρίψει.

Ο άνθρωπος, επομένως, από τον καιρό που βρέθηκε πάνω στη γη κατάλαβε λίγο-πολύ το ποιόν του και φρόντισε να βρει τρόπους για να περιορίσει τις αρνητικές επιπτώσεις που δημιουργούν στους συνανθρώπους του οι ενέργειες ικανοποίησης των αναγκών του.

Δεν τον ενδιαφέρει αν οι ενέργειές του βλάπτουν άλλα πράγματα, τα ζώα, ή τη φύση, τόσο, όσο τον ενδιαφέρει η προστασία του από το συνάνθρωπό του. Και έτσι ξεκίνησε η δημιουργία των Θεών. Οι Θεοί οι οποίοι είχαν την υπεράνθρωπη δυνατότητα να παρακολουθούν τον άνθρωπο όπου κι αν βρίσκεται και να τον «τιμωρούν» αν έκανε καμία αταξία, αμαρτία!

Για να υπάρξει όμως «τιμωρία» ο άνθρωπος έπρεπε να πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού και στις θεϊκές δυνατότητές του. Γι’ αυτό οι θρησκείες και τα δόγματα φυτεύονται και καλλιεργούνται συνεχώς!

Είναι ο μοναδικός τρόπος να ριζωθούν και να επηρεάσουν. Η πίστη πρέπει να υπάρχει 100% για να επηρεάσει τον άνθρωπο.

Αν πιστεύει λοιπόν, φοβάται, διαφορετικά δεν είχε λόγους να μην αμαρτήσει, π.χ. να κλέψει κάτι από το γείτονά του, ή να συνάψει σχέσεις με τη γυναίκα του όταν ο γείτονας έλειπε σε μακρινό ταξίδι. Ποιος θα τον έβλεπε;

Όλοι οι Θεοί που λατρεύονται και όλες οι θρησκείες που προσκυνούνται έχουν έναν κοινό στόχο. Περιστρέφονται γύρω από έναν κοινό κεντρικό άξονα: την επιβολή του «νου» του ανθρώπου στη σάρκα του, δηλαδή στις Βιολογικές ανάγκες του, στις Ορμές του, στα Συναισθήματά του και στη Λογική του (συμφέροντα κ.ά.).

Και τα τρία αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τη δικαιοσύνη και αδιαφορούν πλήρως γι’ αυτήν! Αν αγαπάς ενεργείς με τους δικούς σου κανόνες περί δικαιοσύνης. Είσαι πάντα υπερβολικά επιεικής με τον εαυτό σου ή μ’ αυτούς που αγαπάς και υπερβολικά αυστηρός με αυτούς που αντιπαθείς ή μισείς.

Είσαι πάντα υποκειμενικός. Αν υπάρξει κανείς που να ισχυρίζεται ότι είναι αντικειμενικός, είναι μάλλον άσχετος με την πραγματικότητα. Αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να παρασυρθεί σ’ έναν επικίνδυνο παράνομο δεσμό, δεν θα έχεις τη δύναμη να αντισταθείς και να ξεφύγεις (συναίσθημα έναντι λογικής).

Αυτοί που εγκαταλείπουν συζύγους και παιδιά, άνδρες ή γυναίκες, το κάνουν γιατί αγαπούν πολύ περισσότερο τους εαυτούς τους απ’ ότι αγαπούν τους δικούς τους και δεν θέλουν να στερήσουν τους εαυτούς τους από την απόλαυση που εκμαιεύουν από τους εραστές τους (βιολογικές και ψυχολογικές).

Αισθάνονται ενοχή, αλλά και ταυτόχρονα αδυνατούν να περιορίσουν τα συναισθήματά τους. Όλες οι θρησκείες και τα δόγματα επομένως περιλαμβάνουν τη λέξη αμαρτία και τη λέξη προδοσία και όλες αν επιβληθούν στο άτομο το ελέγχουν.

Ο Ινδουισμός με την αυτοπειθαρχία και κεντρικό μήνυμα την υποταγή (Κομφούκιος),

ο Ιουδαϊσμός με τις δέκα εντολές και κεντρικό μήνυμα τη δικαιοσύνη (Μωυσής),

ο Χριστιανισμός με τα ευαγγέλια και κεντρικό μήνυμα την αγάπη (Χριστός),

ο Μωαμεθανισμός με κεντρικό μήνυμα τη συγχώρεση (Μωάμεθ). Ο Θεός είναι μεγάλος!

Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι με κεντρικό άξονα τη Σοφία (Πλάτων – Αριστοτέλης).

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά με κεντρικό άξονα την Ευτυχία (Ξύπνα).

Ο Καπιταλισμός με κεντρικό άξονα τη δημιουργικότητα (ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερία δράσης).

Ο Κομμουνισμός με κεντρικό άξονα την ισότητα (τον περιορισμό της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο).

Ο Σοσιαλισμός τύπου Σουηδίας – Δανίας, με κεντρικό άξονα την αποτελεσματικότερη κοινωνική δικαιοσύνη.

Οι διάφορες δικτατορίες, στρατιωτικές (Πινοσέτ),

θρησκευτικές (Χομεϊνί),
Πολιτικές (Αϊτή),
οι αυτοκρατορίες,
οι βασιλικές δημοκρατίες (Βρετανία, Ολλανδία, Ισπανία) ή
οι βασιλικές δικτατορίες (Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, διάφορες αφρικανικές κ.ά.).

Όλα αυτά τα συστήματα και κυβερνητικά σχήματα ισχυρίζονται το καθένα ότι είναι το αποτελεσματικότερο όσον αφορά τον κοινό στόχο της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αγάπης, της αλληλεγγύης!

Καταλήγουμε επομένως στο συμπέρασμα ότι ενώ όλοι οι άνθρωποι έχουν τους ίδιους στόχους, Αγάπη, Αλληλεγγύη, Κοινωνική Δικαιοσύνη, αρχές και αρετές, που κανένα άτομο ή καμία ομάδα δεν μπορεί να μονοπωλήσει, διαφέρουν ριζικά στη μεθοδολογία στην οποία πιστεύουν και η οποία κατά τη γνώμη τους, θα τους οδηγήσει στην εκπλήρωση των στόχων τους.

Μιλάμε για το βαθμό της έντασης της πίστης στη μεθοδολογία της κάθε ομάδας, γιατί αυτή η ένταση αν υπάρχει σε υψηλά ποσοστά, οι υποστηρικτές της μάχονται με απόλυτο πάθος σε σημείο που να τυφλώνονται από την ένταση υποστήριξης των πιστεύω τους και να μην μπορούν, όχι μόνο να εξετάσουν τη μεθοδολογία του άλλου, αλλά ούτε καν να τη λάβουν υπόψη τους, ούτε καν να την ακούσουν. (Η παραμικρή αμφισβήτηση ύπαρξης του Χριστού ή του Μωάμεθ, θεωρείται βλασφημία! Η παραμικρή αμφισβήτηση των αρχών του κομμουνισμού, θεωρείται προδοσία!)

Τελικά ο άνθρωπος φρόντισε να περιορίσει τις αρνητικές επιπτώσεις της ανεξέλεγκτης ικανοποίησης των αναγκών του με την ενοχή η οποία εκφράζεται Θρησκευτικά, Κοινωνικά, Πολιτειακά και Πατριωτικά. Θρησκευτικά με την Αμαρτία. Κοινωνικά με την Ντροπή. Πολιτειακά με την Παρανομία. Πατριωτικά με την Προδοσία!

Το σύστημα που θα μπορούσε να επιφέρει αποτελεσματικότερη κοινωνική δικαιοσύνη στον άνθρωπο, σαν μονάδα και σαν έθνος είναι αυτό που θα του επιτρέπει να καλλιεργεί και να αναπτύσσει τις αρετές του και τη δημιουργικότητά του μέσα από την υποκειμενικότητά του, στον ανώτατο δυνατό βαθμό, ενώ ταυτόχρονα θα περιλαμβάνει δικλείδες ασφαλείας, οι οποίες θα περιορίζουν στο ελάχιστο τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις της αδιαφορίας του για το συνάνθρωπο και τη φύση που τον περιβάλλει.

Το σύστημα βέβαια θα πρέπει να περιλαμβάνει τη δυνατότητα της συνεχούς αντικειμενικής βελτίωσης για να μπορεί να ανταποκρίνεται στις εκάστοτε εξελίξεις.
Αλλά και αυτή η επιβεβλημένη ανάγκη εγκυμονεί κινδύνους από την υποκειμενικότητα του ανθρώπου.

Μία θεωρητική αντιμετώπιση είναι ο απόλυτος διαχωρισμός της εξουσίας π.χ. της Εκτελεστικής, της Κοινοβουλευτικής και της Δικαστικής, καθώς επίσης και η δυνατότητα των δύο τελευταίων να μπορούν να ελέγχουν απόλυτα την πρώτη.
Αναγκαία για τη διαιώνιση της ύπαρξής του, αλλά και η πηγή όλων των προβλημάτων του!