Είναι ψευδοεπιστήμη ο Βιοσυντονισμός και η Κβαντική θεραπεία...!!!!

Στην εποχή μας, που οι νεώτερες φυσικές επιστήμες, όπως η κβαντική φυσική, έχουν αποδείξει ξεκάθαρα και απόλυτα τεκμηριωμένα, ότι η ύλη και κάθε τι το υλικό-οργανικό, όπως εμείς, είναι απλά πλάνη των αισθήσεων και ψευδαισθητικό νοητικό κατασκεύασμα του ανθρώπινου εγκεφάλου, το να υπάρχουν άνθρωποι και ειδικότερα οι (θεωρούμενοι) επιστήμονες, που εννοούν ακόμη να μην αντιλαμβάνονται την έξω και πέρα από την οργανική ύλη υπόσταση του ανθρώπου, μοιάζουν με τους αδαείς εκείνους που κάποτε θεωρούσαν ότι ζούσαν σε μία επίπεδη λεκάνη και όχι σε μία στρογγυλή γη!

Η μεγάλη εγγενής παθογένεια του ανθρώπου είναι το να ταμπουρώνεται πίσω από κατεστημένες πεποιθήσεις και δοξασίες και να μην μπορεί να αντιληφθεί το ευρύτερο πεδίο της ζωής, του κόσμου και της ύπαρξής του της ίδιας. 

Έτσι γίνεται εύκολα υποχείριο διαφόρων συστημάτων που τον κρατούν υπόδουλο, ώστε να τον εκμεταλλεύονται και ενώ βαυκαλίζεται ότι η ζωή του γίνεται καλύτερη δεν αντιλαμβάνεται ότι διολισθαίνει συνεχώς στην άβυσσο της καταστροφής και οι ορίζοντες για μία ανθρώπινη ευημερία και ευζωία κλείνουν συνεχώς όλο και περισσότερο. 

Ειδικότερα στον ευαίσθητο χώρο της υγείας, αυτοί που πεισματικά αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο σαν μία υλική-οργανική κατασκευή-μηχανή και δεν θέλουν να βλέπουν την ολιστική φύση του ανθρώπου, την ενεργειακή-κυματική οντότητά του δηλαδή, που είναι αναπόστατο μέρος μιάς ενιαίας άπειρης Ενότητας-Ολότητας, δεν προσφέρουν καλή υπηρεσία στον άνθρωπο και εξ' αυτού του λόγου προκύπτουν τα πολλαπλά αδιέξοδα στα οποία έχουν περιέλθει οι σημερινές συμβατικές επιστήμες της υγείας. 

Έτσι στα πλαίσια του σκοταδισμού που έχει επιβληθεί από τις κραταιές και εγκατεστημένες αντιλήψεις, όπως και τα κάθε είδους συμφέροντα που λυμαίνονται τον άνθρωπο, επιστήμες και θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως ο βιοσυντονισμός (εφαρμογή παλλόμενων ηλεκτρομαγνητικών πεδίων-PEMF) .

και η κβαντική θεραπεία που κατευθύνονται στην ίδια την ουσιαστική φύση του ανθρώπου με σκοπό να αποκαταστήσουν την πρωτογενή αιτία των διαταραχών της υγείας, χαρακτηρίζονται εύκολα "ψευδείς" και ας είναι οι μόνες που έχουν να κάνουν με την "αλήθεια". 

Αλλά η μεγάλη ανατροπή έχει ήδη ξεκινήσει, αφού διάσημοι επιστήμονες του χώρου της υγείας και συγγραφείς της εποχής μας, όπως οι D. Chopra, B. Lipton, J. Dispenza και R. G. Hamer, πρεσβευτές της κβαντικής θεραπείας, αλλά και άλλοι ερευνητές, όπως οι P. Gariaev και C. Ventura που έδειξαν ότι μπορούμε να... 

επιδρούμε στο DNA μας, στρέφοντάς τα κύτταρά μας προς την υγεία, ή την ασθένεια, είτε με κβαντική, είτε με ενεργειακή επίδραση (εισαγωγή στο DNA πληροφοριών κυματικής-ηλεκτρομαγνητικής φύσης), έχουν ανοίξει τον δρόμο, δείχνοντας ότι...

η ουσιαστική και αποτελεσματική θεραπεία πρέπει να κατατείνει στην αποκατάσταση της διαταραγμένης βαθύτερης και αληθινής ουσίας του ανθρώπου, που δεν είναι άλλη από τη νοητική-ενεργειακή του υπόσταση, έξω τελείως από τις κατεστημένες αντιλήψεις που αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο κυρίως ως υλική-οργανική οντότητα. 

Στον ίδιο ακριβώς δρόμο βρίσκεται και η μέθοδος του βιοσυντονισμού που δείχνει, μέσω εκατοντάδων επιστημονικών αναφορών, να αποτελεί τη νέα μεγάλη ελπίδα στον πολύπαθο χώρο της υγείας, αφού και αυτή κατευθύνεται στην εξισορρόπιση του ενεργειακού υποβάθρου του ανθρώπου, δηλαδή στην πρωτογενή αιτία των ασθενειών, γεγονός που την καθιστά ιδιαίτερα αποτελεσματική θεραπεία. 

Για του λόγου το αληθές, δεν έχει κάποιος παρά να βάλει τον όρο PEMF (Pulsed Electromagnetic Fields) σε μία "μηχανή αναζήτησης" στο διαδίκτυο, για να διαπιστώσει την κοσμογονία που επιτελείται στις επιστήμες του χώρου της υγείας τα τελευταία χρόνια και έτσι να πάψει να ταμπουρώνεται πίσω από ψευδεπίγραφες αλήθειες και να αναμασάει τα τετριμμένα, αποπροσανατολιστικά και προ πολλού ξεπερασμένα βιοσυντονισμός-ψευδοεπιστήμη, βιοσυντονισμός-Morell-Σαϊεντολογία κλπ. 

Είναι πραγματικά πέραν πάσης λογικής, ενώ έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι οι διαταραχές υγείας εδράζονται κυρίως στην αλλοιωμένη μνήμη του DNA των κυττάρων, που λειτουργεί σαν υπολογιστής και ανταλλάσσει συνεχώς πληροφορίες με την Ολότητα, υπό τύπον ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων-πληροφοριών, όπως οι υπολογιστές στο παγκόσμιο διαδίκτυο, να υπάρχουν "επιστήμονες" του χώρου της υγείας, πιστοί υπηρέτες του κατεστημένου συστήματος, καθώς... 

και "ορντινάτσες"-"παπαγαλάκια" τους, που επιμένουν πεισματικά στις "κοπτοραπτικές" παρεμβάσεις στα οργανικά συστήματα και στην χορήγηση τοξικών ουσιών, που πολλές φορές, αντί να ρυθμίσουν, απορρυθμίζουν την ουσιαστική υπόσταση του ανθρώπου και συνεπώς την υγεία του. 

Αν θέλει να λέγεται και να είναι κάποιος επιστήμονας και μάλιστα του χώρου της υγείας, είναι υποχρεωμένος να διευρύνει επιστημονικά συνεχώς τους ορίζοντές του, κατ' εξοχήν μάλιστα σήμερα, που οι σύγχρονες φυσικές επιστήμες έχουν ανατρέψει τα πάντα και συνεπώς όλα όσα αποτελούσαν στερεότυπη και εδραιωμένη πεποίθηση-γνώση του ανθρώπου. 

Έτσι μόνο, ο επιστήμονας του χώρου της υγείας θα γίνει πραγματικός θεραπευτής, θα προσφέρει αγαθή υπηρεσία στον πάσχοντα συνάνθρωπο, θα συνεισφέρει στην Παγκόσμια Ενότητα και θα είναι και αυτός ένας "Κολόμβος" που δείχνει ότι η γη είναι στρογγυλή και όχι επίπεδη! Και ας μην ξεχνάμε, ότι το μόνο που μένει από όλους μας είναι μόνο η "αγαθή μνήμη" (Δ. Λιαντίνης). 

Δρ Ιωάννης Δαύρος 

http://www.viosyn.gr

Εμείς δημιουργούμε την ασθένεια και εμείς μπορούμε να τη θεραπεύσουμε...!!!!

Η ασθένεια στην πραγματικότητα είναι ένα μήνυμα που έρχεται από τον εσώτερο εαυτό μας και μας φέρνει την πληροφορία ότι κάτι κάνουμε λάθος και ότι πρέπει επειγόντως να αλλάξουμε τις σκέψεις μας και συνειδητά να επιλέξουμε να είμαστε με το μέρος της ζωής και όχι με το μέρος της φθοράς και της απώλειας.

Αν υποφέρουμε σωματικά και το σώμα μας ασθενεί, αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε σε ψυχική ανισορροπία και μας υποδεικνύει ότι υπάρχει κάτι στη συνειδητότητά μας που πρέπει να το ψάξουμε, να το αναγνωρίσουμε και να το αλλάξουμε. 

Δηλαδή πρέπει να κατανοήσουμε ότι οι ασθένειες είναι αντανακλάσεις των εσωτερικών μας σκέψεων και συναισθημάτων. Με άλλα λόγια, το σώμα μας συνεχώς μας μιλά και εκφράζει την εσωτερική μας κατάσταση, δηλαδή είναι ο καθρέφτης των σκέψεων, των συναισθημάτων και των πεποιθήσεών μας και μας στέλνει συνεχώς μηνύματα για την απώτερη ισορροπία μας. 

Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι ο πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης δεν εντόπιζε τη νόσο στα όργανα, αλλά θεωρούσε ότι η αρρώστια αποτελεί μια ενιαία ψυχοσωματική οντότητα και ότι ξεκινάει πρώτα από την ψυχή. 

Οι πραγματικές αιτίες των ασθενειών είναι οι εσωτερικές συγκρούσεις, τα αρνητικά συναισθήματα και οι αρνητικές σκέψεις που δημιουργούν εσωτερική δυσαρμονία και στο αδιέξοδο που προκύπτει το σώμα βρίσκει σαν λύση την αρρώστια. 

Έτσι λοιπόν μπορούμε να πούμε γενικά ότι η ασθένεια είναι στην ουσία μια κραυγή του εσωτερικού εαυτού μας για αγάπη, αρμονία και ενότητα και ότι η ουσιαστική θεραπεία έρχεται πάντα από μέσα μας. Επίσης, επειδή δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τα πραγµατικά αίτια, θεωρούµε ότι το τυχαίο κυβερνά τη ζωή μας. 

Η εµφανιζόµενη, όμως, ασθένεια, όχι µόνο δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά στην ουσία είναι η κορυφή του παγόβουνου που ειδοποιεί έγκαιρα για το τι ακριβώς συµβαίνει βαθιά µέσα µας και η ψυχή, μέσω αυτής, βρίσκει τρόπο να επικοινωνήσει μαζί μας και να τραβήξει την προσοχή μας, ζητώντας απεγνωσμένα να σκύψουμε μέσα μας για να δούμε τί πραγματικά συμβαίνει και να αποκαταστήσουμε και πάλι την εσωτερική μας ισορροπία. 

Όποιο κι αν είναι το σύμπτωμα που εμφανίζεται στο σώμα μας, είναι σίγουρα ένα μήνυμα από την ψυχή μας, στο οποίο αν ανταποκριθούμε ανάλογα, τότε η ένταση του συμπτώματος θα υποχωρήσει. 

Aν αρπάξουμε την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε με την ψυχή μας, τότε πραγματικά μπορούμε να ελευθερωθούμε από αυτήν την κατάσταση και να προχωρήσουμε σε μια πιο αρμονική και υγιή ζωή. 

Η συνειδητοποίηση αυτή είναι ικανή να μας µετατρέψει και πάλι σε πρωταγωνιστές της ζωής µας και δημιουργούς του πεπρωμένου μας, έτσι ώστε στο τέλος να ξαναβρούµε και πάλι την χαμένη ισορροπία μας. 

http://www.viosyn.gr

Η Οργή είναι παροδική τρέλα : Οι Στωικοί γνώριζαν πως να την ελέγξουν...!!!!

Οι άνθρωποι θυμώνουν για διάφορους λόγους. Άλλες φορές για ασήμαντους και άλλες για πιο σοβαρούς. Αλλά, ως επί το πλείστον, η οργή αναδύεται για ασήμαντους λόγους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η American Psychological Association έχει ένα τμήμα της ιστοσελίδας της αφιερωμένο στη διαχείριση του θυμού. Είναι ενδιαφέρον ότι μοιάζει εξαιρετικά σαν μία από τις παλαιότερες πραγματείες σχετικά με το θέμα, «Περί Οργής», που γράφτηκε από τον στωικό φιλόσοφο Λεύκιο Ανναίο Σενέκα, τον 1ο αιώνα μ.Χ. 

Ο Σενέκας πίστευε ότι η οργή είναι μια παροδική τρέλα και ότι ακόμα και όταν δικαιολογείται, δεν πρέπει ποτέ να ενεργούμε βάσει αυτής, διότι, «αν και άλλα πάθη επηρεάζουν την κρίση μας, ο θυμός επηρεάζει τη λογική μας: τα άλλα έρχονται σε ήπιες επιθέσεις και μεγαλώνουν απαρατήρητα, αλλά ο νους μας βυθίζεται απότομα στην οργή. … 

Η έντασή της δεν ρυθμίζεται καθόλου από την προέλευσή της: γιατί ανέρχεται στα μεγαλύτερα ύψη από τις πιο ασήμαντες αφορμές». 

Το σύγχρονο ιδανικό περιβάλλον διαχείρισης του θυμού είναι το διαδίκτυο. Αν έχετε λογαριασμό στο Facebook ή στο Twitter ή γράφετε, διαβάζετε ή σχολιάζετε ένα blog, καταλαβαίνετε. 

Η έκφραση της οργής του κόσμου στα social media έχει φθάσει στα ύψη (ή πάτο, ανάλογα με την άποψή σας). 

Τι θα κάνατε αν βρισκόσασταν σε ένα δημόσιο μέρος και κάποιος ξεκινούσε να σας προσβάλλει με τον χειρότερο τρόπο; 

Ο Επίκτητος, ένας άλλος Στωικός φιλόσοφος που έζησε τον 2ο αιώνα και από δούλος έγινε δάσκαλος, νουθετούσε τους μαθητές του ως εξής : «Να θυμάστε ότι εμείς οι ίδιοι βασανίζουμε τους εαυτούς μας, εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε δυσκολίες για τους εαυτούς μας – δηλαδή, οι απόψεις μας. 

Για παράδειγμα, τι σημαίνει προσβλήθηκα; Αν σταθείτε σε έναν βράχο και τον προσβάλλετε τι θα καταφέρετε; Αν κάποιος απαντήσει σε μια προσβολή όπως ο βράχος, τι θα έχει κερδίσει ο υβριστής με την προσβολή του;». 

Τι μπορείτε να κάνετε λοιπόν απέναντι στις προσβολές; Να νοιώθετε σαν βράχος. Απλώς αγνοήστε τες. Φυσικά, η ανάπτυξη μιας τέτοιας στάσης απέναντι στις προσβολές απαιτεί χρόνο και εξάσκηση.

Μερικοί άνθρωποι λένε ότι ο θυμός είναι η σωστή απάντηση σε ορισμένες περιστάσεις, για παράδειγμα η αντίδραση στην αδικία και ότι – με μέτρο – μπορεί να αποτελέσει κινητήρια δύναμη δράσης. Αλλά ο Σενέκας θα απαντούσε ότι για να μιλάμε για μέτρο στον θυμό είναι σαν να μιλάμε για ιπτάμενους γαϊδάρους. 

Όσον αφορά τα κίνητρα, ο Στωικός τρόπος είναι ότι μεταφερόμαστε στη δράση με θετικά συναισθήματα, όπως η αίσθηση αγανάκτησης στην ύπαρξη μιας αδικίας ή μια επιθυμία να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο για όλους. Ο θυμός δεν είναι απαραίτητος και στην πραγματικότητα αποτελεί εμπόδιο. 

Η φιλόσοφος Martha Nussbaum έδωσε ένα σύγχρονο παράδειγμα σε ένα δοκίμιό της για τον Μαντέλα στο Aeon. Όπως περιγράφει την ιστορία, όταν ο Μαντέλα καταδικάστηκε σε 27 χρόνια φυλάκιση από την κυβέρνηση του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, ήταν εξοργισμένος, και φυσικά, όχι άδικα. Είχε διαπραχθεί μια τεράστια αδικία όχι μόνο εναντίον του ίδιου αλλά και εναντίον του λαού του γενικότερα. 

Κι όμως, κάποια στιγμή ο Μαντέλα συνειδητοποίησε πως με το να καλλιεργεί τον θυμό του και να επιμένει να βλέπει τους πολιτικούς του αντιπάλους ως υπάνθρωπα τέρατα, δεν οδηγούσε πουθενά. 

Έπρεπε να ξεπεράσει αυτό το καταστροφικό συναίσθημα για να προσεγγίσει την άλλη πλευρά, να χτίσει εμπιστοσύνη, αν όχι φιλία. Έγινε φίλος με τον ίδιο του τον φρουρό και τελικά το ρίσκο του απέδωσε, καθώς να επιβλέψει την ειρηνική μετάβαση σε μια καλύτερη κοινωνία, πράγμα που δυστυχώς σπάνια συμβαίνει. 

Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι μία από τις σημαντικότερες στιγμές στη μεταμόρφωσή του προέκυψε όταν ένας συγκρατούμενός του του έφερε λαθραία στη φυλακή αντίτυπο του «Εις Σεαυτόν» του Μάρκου Αυρήλιου, ενός ακόμα στωικού φιλοσόφου, που πίστευε πως αν κάποιος κάνει κάτι λάθος, τότε απλώς πρέπει «να του μάθεις, να του δείξεις το σωστό, χωρίς νεύρα». Αυτό ακριβώς έκανε κι ο Μαντέλα, και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. 

Παρακάτω είναι ένας σύγχρονος Στωικός οδηγός για να διαχειριστείτε τον θυμό σας, εμπνευσμένος από τις συμβουλές του Σενέκα : 

§ Εμπλέξτε τον προληπτικό διαλογισμό : σκεφτείτε ποιες καταστάσεις προκαλούν την οργή σας και αποφασίστε από πριν πώς να τις αντιμετωπίσετε. 

§ Ελέγξτε τον θυμό μόλις αισθανθείτε τα συμπτώματά του. Μην περιμένετε, αλλιώς θα ξεφύγει από τον έλεγχο. 

§ Να συναναστρέφεστε με γαλήνιους ανθρώπους, όσο το δυνατόν περισσότερο. αποφύγετε τις ευερέθιστους και τους νευρικούς. Οι διαθέσεις είναι μεταδιδόμενες. 

§ Παίξτε ένα μουσικό όργανο, ή κάντε κάποια οποιαδήποτε δραστηριότητα που χαλαρώνει το μυαλό σας. Ένα ήρεμο και ειρηνικό μυαλό δεν θυμώνει. 

§ Αναζητήστε περιβάλλοντα με ευχάριστα και ξεκούραστα χρώματα. Οι εξωτερικές συνθήκες έχουν πράγματι επιπτώσεις στις διαθέσεις μας. 

§ Μην συμμετέχετε σε συζητήσεις όταν είστε κουρασμένοι, τότε είστε πιο επιρρεπείς στον εκνευρισμό, ο οποίος μπορεί στη συνέχεια να κλιμακωθεί σε θυμό. 

§ Μην ξεκινάτε συζητήσεις όταν είστε διψασμένοι ή πεινασμένοι, για τον ίδιο λόγο. 

§ Χρησιμοποιήστε το αυτοσαρκαστικό χιούμορ, το κύριο όπλο μας ενάντια στον απρόβλεπτο χαρακτήρα του σύμπαντος, καθώς και στην προβλέψιμη κακεντρέχεια μερικών συνανθρώπων μας. 

§ Εξασκηθείτε στη διανοητική αποστασιοποίηση – αυτό που ο Σενέκας αποκαλεί «καθυστερώντας» την απάντησή σας – πάτε για μια βόλτα ή αποσυρθείτε στο μπάνιο, οτιδήποτε θα σας επιτρέψει να πάρετε μια ανάσα από μια τεταμένη κατάσταση. 

§ Αλλάξτε το σώμα σας για να αλλάξετε το μυαλό σας: σκοπίμως επιβραδύνετε τα βήματά σας, μειώστε τον τόνο της φωνής σας, επιβάλλετε στο σώμα σας τη συμπεριφορά ενός ήρεμου ατόμου. 

Πάνω απ’ όλα, να είστε επιεικείς με τους άλλους, ως ένα μονοπάτι για καλή διαβίωση. Οι συμβουλές του Σενέκα για την οργή έχουν αντέξει στο πέρασμα του χρόνου και καλά θα κάναμε όλοι να τις ακολουθήσουμε. 

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε αρχικά στο Aeon από τον Massimo Pigliucci και αναδημοσιεύτηκε εδώ με άδεια Creative Commons. Μεταφράστηκε από το Visual Meditation. 

https://visualmeditation.co/el

Συνειδητότητα : Τι είναι και πώς βοηθά να γίνεις ευτυχισμένος...!!!!

Συνειδητότητα: Πώς βοηθά να είσαι ευτυχισμένος 

Πώς γίνεται να ακούσετε τις αρνητικές σκέψεις σας και ύστερα απλώς να τις αφήσετε να φύγουν; Ξέρουμε ότι η διαδικασία δεν είναι εύκολη. Όσο λοιπόν το προσπαθείτε, υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε για να απαλύνετε τη ζημιά που προκαλούν οι αρνητικές σκέψεις. 

Συνειδητότητα είναι η ενέργεια του να μένεις στη στιγμή, να είσαι παρών σε ό,τι σε περιβάλλει και να έχεις επίγνωση του εαυτού. Έχει να κάνει με την αναγνώριση πραγμά­των που είναι ταυτόχρονα θετικά και αρνητικά, με την αποδοχή και την απομάκρυνσή τους 

Μπορεί ως πρακτική να φαίνεται κάπως άβουλη, αλλά πρόκειται για ψυχολογική και συμπεριφορική φιλοσοφία των ανατολικών χωρών που βασίζεται σε εκατοντάδες χρόνια μελετών. 

Η συνειδητότητα προτείνει να ενθαρρύνουμε τον εαυτό μας να δει τις σκέψεις ως σκέψεις και τα συναισθήματα μόνο ως συναισθήματα – είναι αυτό που είναι και δεν καθορίζουν ποιοι είμαστε. 

Αναγνωρίστε τα ως πρόσκαιρα ψυχικά γεγο­νότα που έρχονται και φεύγουν, κι όχι ως πλευρές του βαθύτερου είναι ας (δηλαδή, ενδογενή μέρη της προσωπικότητάς σας) ή ως αντανακλάσεις μιας αντικειμενικής αλήθειας (είστε απλώς άχρηστοι και αυτό το γνωρίζουν όλοι). 

Η συνειδητότητα ελαχιστοποιεί τη ζημιά που προκά­νουν οι άσχημες σκέψεις αλλάζοντας τη μορφή της σχέσης σας με αυτές, αφορά το να πάρετε τον έλεγχο του νου σας αντί να αφήνετε το μυαλό σας να σας ελέγχει – να αναγνωρίσετε τη σκέψη, να έχετε επίγνωση αυτής, αλλά ύστερα να την αφήσετε να φύγει και να μην την αναμασάτε 

Σύμφωνα με ένα άρθρο στο Frontiers in Human Neuroscience, έχει αποδειχτεί ότι με τη συνειδητότητα οι άνθρωποι ανακτούν τον έλεγχο εναντι της κατάθλιψης και των επιπέδων άγχους τους, και φαίνεται ακόμα ότι βοηθάει στις περιπτώσεις χρόνιου σωματικού άλγους. Προηγούμενες μελέτες έχουν καταδείξει ότι μπορεί να μειώσει την επανεμ­φάνιση της κατάθλιψης κατά 50%. 

Πρόκειται για μια διαδικασία στοχασμού που παρομοιάζεται με το ό κάθεστε στην όχθη ενός ρυακιού. Καθώς ένα φύλλο ή ένα κλωναράκι επιπλέει, μπαίνει στη συνειδητή επίγνωση. Παρατηρείτε το φύλλο, to προσέχετε, κι ύστερα αυτό ακολουθεί το ρεύμα και το χάνετε από τα άτια σας. 

Στην περίπτωση που δεν το καταλάβατε, το φύλλο αντιπροσωπεύει τις σκέψεις σας – τις αναγνωρίζετε και ύστερα τις αφήνετε να βγουν χωρίς να προσπαθείτε να τις αλλάξετε, να απομακρυνθείτε από αυτές ή να τις κρίνετε. Πρόκειται για έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο σκέψης και ύπαρξης, και είναι ένας ιδιαίτερα αποτελεσματικός τρόπος α να αισθανθούμε πιο ευτυχισμένοι. 

Αποκτήστε μεγαλύτερη συνειδητότητα 

Ένας απλός και καθημερινός τρόπος για να εξασκήσετε τη συνειδητό - τα είναι ο εξής: να είστε παρόντες κάθε στιγμή. 

Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να έχετε απόλυτη επίγνωση.οποιαδήποτε δουλειά κάνετε ή αναλαμβάνετε. Οποιαδήποτε. Μπορεί να τρώτε, να περπατάτε, να οδηγείτε ή να ντύνεστε. Κάνουμε τόσα πράγμα­τα στον αυτόματο πιλότο, που μπορεί να χαθούμε μέσα σε αυτό που κάνουμε. 

Πρέπει να αρχίσετε να αφιερώνεστε πλήρως σε ό,τι κάνετε και να χρησιμοποιείτε όλες σας τις αισθήσεις. Τι γεύση έχει, πώς μυρίζει, τι αίσθηση αφήνει, τι ακούτε και τι βλέπετε; 

Αν χρειάζεστε βοήθεια για να απαγκιστρωθείτε από οποιαδήποτε εξωτερική παρεμβολή, δοκιμάστε την προσέγγιση της εσωτερικής ομι­λίας. 

Πείτε στον εαυτό σας (ας πούμε, για παράδειγμα, ότι κάνετε μπάνιο) 

Εισπνέω. 

Ξέρω ότι κάνω μπάνιο. 

Εκπνέω. 

Νιώθω το ζεστό νερό να πέφτει στο δέρμα μου. 

Εισπνέω. 

Νιώθω τη γεύση του νερού. 

Εκπνέω. 

Το ακούω να πέφτει γύρω μου. 

Εισπνέω. 

Βλέπω τα περιστρεφόμενα σχέδια του ατμού να ανεβαίνουν γύρω από τα πόδια μου. 

Εκπνέω. 

Μυρίζω το άρωμα του σαμπουάν μου. 

Αν το κάνετε αυτό, θα αποκτήσετε συνείδηση, σωματικά και ψυχικά, του τι συμβαίνει την κάθε στιγμή. Πρόκειται για μια αποτελεσματική τεχνική στην οποία όσο περισσότερο εξασκείστε τόσο λιγότερες αρνητικές σκέψεις κάνετε. 

Απόσπασμα από το μικρό Βιβλίο της Χαράς. Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Μεταίχμιο για την ευγενική παραχώρηση του υλικού. 

https://boro.gr

Πώς η ενοχή «μασκαρεύεται» σε αγάπη και καταστρέφει μια σχέση ;

Η ενοχή είναι ένα συναίσθημα δεσμοφύλακας. Μέσα από την ψυχολογική τιμωρία του εαυτού μας, του δίνουμε το δικαίωμα να επαναλάβει το ίδιο λάθος αφού έχει εξιλεωθεί μέσα από το ψυχικό βασανιστήριο της ενοχής και έχει μεταβεί στην αθωότητα. Μέσα από αυτόν τον φαύλο κύκλο επαναλαμβάνει κανείς τις ίδιες συμπεριφορές. 

Οι ενοχές είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο καθένας μέσα σ’ έναν γάμο. 

Το παρελθόν της ανθρωπότητας και του γάμου είναι σε μεγάλο βαθμό στηριγμένο στις ενοχές. Έτσι, κάθε νέα γενιά είναι πιο φορτωμένη από την προηγούμενη. Οι πουριτανικές θρησκείες έχουν δηλητηριάσει τον αυθορμητισμό της ζωής με ενοχές καθώς έτσι χειρίζονται ευκολότερα τους ανθρώπους και τους μετατρέπουν σε σκλάβους των θεσμών. 

Πρόκειται για έναν μηχανισμό που στρέφει τους ανθρώπους ενάντια στον ίδιο τους τον εαυτό. Αν κάποιος είναι παντρεμένος και αισθανθεί συμπάθεια ή αν γοητευθεί από ένα άτομο του αντίθετου φύλου, θα νιώσει ενοχές, θα το εκλάβει ως αμαρτία. Η ζωή όμως έχει τον δικό της ρυθμό, τη δική της μελωδία. 

Οι ενοχές είναι ένα παιχνίδι του Εγώ, όπου το ένα μέρος του εαυτού στρέφεται εναντίον του άλλου, ακριβώς επειδή μόνον έτσι μπορεί να επιβιώσει το Εγώ – μέσα από τη σύγκρουση. 

Το να ελευθερωθεί κανείς από τις ενοχές σημαίνει ότι θα απελευθερωθεί από το βάρος του παρελθόντος. Αυτό που θα μας απελευθερώσει είναι η συνειδητότητα – μόνο η συνειδητότητα θα μπορέσει να βάλει σε τάξη το Εγώ μας χωρίς να οδηγηθούμε σε μια ατελή ελευθερία, μια ελευθεριότητα. 

Η συνείδηση δίνει τη λύση διότι, δίχως ενοχές, δε σε ενδιαφέρει ούτε να είσαι άγιος ούτε αμαρτωλός. 

Κερδίζεις το δικαίωμά να αφήσεις τον εαυτό σου να ζήσει φυσιολογικά, και να γίνει άνθρωπος όχι μέσα από την υποταγή και την πειθαρχία αλλά με το να αποδεχτεί ολοκληρωτικά την αταξία του. 

Πολλές φορές, σ’ έναν γάμο η ενοχή λειτουργεί αντισταθμιστικά και κατευναστικά απέναντι σε μια αντίδραση έλλειψης σεβασμού του ορίου του συντρόφου μας: αν, για παράδειγμα, μια γυναίκα πετάξει στα σκουπίδια κάποιες παλιές αναμνηστικές φωτογραφίες του συζύγου της με έρωτες του παρελθόντος, που αποτελούν όμως μέρος της δικής του εξελικτικής πορείας σαν άτομο, θα το αντισταθμίσει ίσως με ένα ρομαντικό δείπνο κάτω από το φως αναμμένων κεριών και με γεμάτο ανταπόκριση σεξ. 

Το παιχνίδι του κατευνασμού και το μασκάρεμα της ενοχής σε αγάπη μπορεί να παιχτεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και για ένα πλήθος από αιτίες. 

Σ’ έναν αυτόφωτο γάμο όμως, ο σύντροφος δε θα αισθανθεί ενοχές επειδή βγήκε για φαγητό με μια παλιά του φίλη. Ούτε θα κατευνάσει την ενοχή του προς τη σύζυγό του και την παραβίαση των ορίων του συμβατικού γάμου κάνοντάς της ένα ακριβό δώρο. 

Επίσης, αν αυτός το έκανε, η γυναίκα του θα έπρεπε να προβληματιστεί για το κατά πόσο ο ίδιος σέβεται την ελευθερία και το δικαίωμά του σε μια ανοιχτή συντροφικότητα που θα βοηθήσει και τους δύο στην ολοκλήρωση της ατομικότητάς τους. 

Απόσπασμα από το βιβλίο «Γάμος ή Χαμός» του Μιχαήλ Καρπαθιου. Ευχαριστούμε τις εκδόσεις iWrite.gr για την ευγενική παραχώρηση του υλικού. 

https://boro.gr

Οι λέξεις που δε λέμε : Γιατί πρέπει να εκφράζεις αυτό που σκέφτεσαι...!!!!

Οι λέξεις που δε λέμε….. 

Πόσες άραγε λέξεις θέλουμε να πούμε καθημερινά τις οποίες τελικά δε λέμε... 

Αν σκεφτεί ο καθένας μας σίγουρα θα βρει πολλές. Από το ευχαριστώ, το παρακαλώ και το σ’αγαπώ μέχρι καρκίνος, αυτισμός, σύνδρομο down, νοητική καθυστέρηση, ψύχωση και τόσες άλλες… Πόσο δύσκολο να αποδεχτώ ότι το παιδί μου έχει μία δυσκολία...πόσο δύσκολο να πω στους φίλους και τους συγγενείς ότι διεγνώσθηκα με καρκίνο και φοβάμαι… 

Είναι μόνο μία λέξη κι όμως σημαίνει τόσα πολλά..αλλά και τίποτα…δίνουμε νόημα στις λέξεις… κι άλλες φορές βάζουμε ταμπέλα με τις λέξεις… πόση δύναμη κρύβει μέσα της μία λέξη… πόση δύναμη της δίνουμε εμείς… 

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να αποδεχτώ ότι κάποιος με βοήθησε και να του πω ευχαριστώ, να αποδεχτώ τη χαρά που μου δίνει η παρουσία του άλλου στη ζωή μου και να του πω σ’αγαπώ. 

Η λέξη είναι άραγε ή τα συναισθήματα που βιώνουμε ακούγοντάς τη ή λέγοντάς τη.… όταν λέω σ’αγαπώ έρχομαι σε επαφή με τα συναισθήματα αγάπης, συνεργασίας, όταν λέω πονάω έρχομαι σε επαφή με τη μοναξιά μου…. τα αντέχω όλα αυτά;; Και φοβάμαι την έκθεση, την κριτική, το στιγματισμό από τους άλλους. 

Μιλώντας για την αδυναμία μου καταρρίπτονται οι προσδοκίες που είχα για μένα, για το παιδί μου. Πώς να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι το παιδί μου έχει μαθησιακές δυσκολίες, πώς να έρθω σε επαφή με τα συναισθήματα που βιώνω κάθε μέρα όταν βλέπω το παιδί μου με αυτισμό και δεν μπορώ να επικοινωνήσω μαζί του, όταν έχει μία χρόνια ασθένεια και δεν ξέρω την έκβασή της. 

Πώς να μετατρέψω αυτή την αγωνία και το φόβο, σε πίστη και ελπίδα; Με το να αφήσω τον εαυτό μου να νιώσει τον πόνο και να του επιτρέψω να νιώσει τη χαρά. Να βιώσω τη θλίψη της απώλειας της υγείας, της σχέσης και να ζήσω με τον αυτισμό, τον καρκίνο, το χωρισμό. Και τελικά τον πόνο να τον κάνω δημιουργία. 

Η ζωή είναι στιγμές που καλούμε να τις αντέχω και να δημιουργώ άλλες καλύτερες. Να αποδεχτώ την ύπαρξη του θανάτου και να χαρώ με τη ζωή… ο θάνατος και η ζωή υπάρχουν καθημερινά μέσα από τα γεγονότα, μέσα από τα συναισθήματα και τις σκέψεις . 

Η αποδοχή, η επαφή με αυτά, η έκφρασή τους μας κάνει καλύτερους, μας μειώνει το βάρος, μας δίνει δύναμη. Γι’αυτό μίλα, μοιράσου όσα νιώθεις, όσα σκέφτεσαι, πάντα βγαίνεις κερδισμένος.. είναι απλό να πεις… ντρέπομαι… φοβάμαι… πονάω…. σ’αγαπώ…. 

Σοφία Κουφοπούλου ψυχολόγος-ψυχοδραματίστρια 

6947834889 

http://drasipsyhis.gr

https://boro.gr

Αυτές είναι οι πλούσιες σε φολικό οξύ τροφές...!!!!

Μπορεί, όταν ακούς τη λέξη φολικό οξύ να σου έρχεται στο νου κατευθείαν η εγκυμοσύνη, όμως θα πρέπει να έχεις υπόψη σου ότι το φολικό οξύ ανήκει στην κατηγορία της ομάδας της βιταμίνης Β, που μπορεί να έχει τα θετικά αποτελέσματα μιας «σούπερ τροφής» για κάθε γυναίκα, είτε είναι έγκυος είτε όχι. 

Βασικός του ρόλος είναι η δημιουργία νέων κυττάρων με την υποστήριξη της παραγωγής γενετικού υλικού (DNA και RNA). 

Εάν δεν λαμβάνεις αρκετό φολικό οξύ, διατρέχεις διάφορους κινδύνους, όπως αυξημένες πιθανότητες εκδήλωσης καρκίνου του τραχήλου, του παχέος εντέρου, του εγκεφάλου και του πνεύμονα. Επίσης, η έλλειψή του μπορεί να συμβάλλει στην εμφάνιση αναιμίας, με συνέπεια την αδυναμία, την κόπωση και την έντονη δύσπνοια. 

Γυναίκες που κυοφορούν, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα πρέπει να λαμβάνουν τουλάχιστον 400 μικρογραμμάρια φολικού οξέος τη μέρα. 

Εάν, λοιπόν, δεν είσαι σίγουρη ότι λαμβάνεις το φολικό οξύ που πρέπει, διάβασε με ποιες τροφές μπορείς να το κάνεις : 

Όσπρια 

Κουκιά, φασόλια, φακές και διάφορα άλλα είναι μια πολύ καλή πηγή πρόσληψης φολικού οξέος. Μισή κούπα περιλαμβάνει επίσης πρωτεΐνη, φυτικές ίνες, σύνθετους υδατάνθρακες και σίδηρο. 

Σπανάκι 

Ένα φλιτζάνι ωμό σπανάκι περιέχει 58 μικρογραμμάρια φολικού οξέως ή αλλιώς σχεδόν το 15% των καθημερινών σου αναγκών σε αυτό. Το σπανάκι περιέχει, επίσης, Β-καροτίνη και λουτεΐνη, που προστατεύουν απέναντι σε πολλές μορφές και τύπους καρκίνου. 

Μπρόκολο 

Φολικό οξύ περιέχει και το μπρόκολο, που είναι «ορίτζιναλ» superfood, καθώς επίσης αντιοξειδωτικά και φυτικές ίνες που βοηθούν τα μέγιστα στην διαδικασία της πέψης. Μισή κούπα μαγειρεμένου μπρόκολου περιέχει 84 μικρογραμμάρια φολικού οξέως. 

Σπαράγγια 

70 μικρογραμμάρια φολικού οξέως περιέχονται σε μια κούπα σπαράγγια, μαζί με τις βιταμίνες A, C και Κ. 

Αβοκάντο 

Ένα αβοκάντο περιέχει 54 μικρογραμμάρια φολικού οξέως, δηλαδή το 10% των καθημερινών σου αναγκών. Οπώς τονίζουν οι ειδικοί, αν αντικαταστήσεις τη μαγιονέζα ή το βούτυρο με αβοκάντο κάνει καλό και στην υγεία της καρδιάς σου. 

Δ. Μ. 

www.womenshealthmag.com 

https://boro.gr