Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2014

Πως μπορώ να επικοινωνώ με τους διδασκάλους.....!!!!!!!!



Η καθαρή πρόθεση είναι το βασικό «συστατικό» για την επικοινωνία με τις Ανώτερες Πνευματικές Οντότητες.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει αυτή την ιδιότητα και αυτή την ικανότητα επικοινωνίας με το Θείο.

Η λογική και η πολύ σκέψη είναι αυτή που μας κρατά σε απόσταση, αλλά και ο φόβος.

Είναι περίεργο γιατί συνήθως εμείς οι άνθρωποι φοβόμαστε αυτό που δεν θα έπρεπε να φοβόμαστε. Δεν γίνεται να φοβάμαι το χέρι μου, το πόδι μου. Να φοβάμαι να αγγίξω τα μαλλιά μου. Να νιώθω ανασφάλεια κάθε φορά που ακούω τον χτύπο της καρδιάς μου ή όταν συγκεντρώνομαι στην αναπνοή μου. Όλα αυτά είναι φυσικές διαδρομές και έχουμε αποκτήσει οικειότητα μαζί τους. 

Το ίδιο θα κάνουμε και με αυτή την ιδιότητα που έχουμε από τη φύση μας. Από τη φύση μας αναπνέουμε και από τη φύση μας μπορούμε να έχουμε επικοινωνία με την Πηγή μας.

Το μυαλό και όλες οι ασφαλιστικές δικλίδες είναι ο λόγος που μένουμε σε απόσταση από τη φυσική μας υπόσταση.

Για να δοκιμάσετε την επικοινωνία, καθίστε για λίγα λεπτά σε ηρεμία και παρατηρήστε την αναπνοή σας, χωρίς καμία διάθεση ή πρόθεση να την κατευθύνεται. Απλώς εναρμονιστείτε μαζί της και αφεθείτε στον ρυθμό της. Λίγα λεπτά μετά θα αρχίσουν να ανοίγονται εικόνες και πληροφορίες. Αν όχι με την πρώτη φορά, δοκιμάστε πάλι και πάλι. Άλλωστε για κάθε μας πρώτο βήμα η επανάληψη και η επιμονή μας έδωσε τα αποτελέσματα. 





Δωροθέα 

Γιατί ήρθες στον κόσμο αυτόν; Ανακάλυψε τον σκοπό σου.....!!!!!!!!!

Μερικά πρωινά αισθάνεσαι ότι υπάρχει κάτι βαθύτερο που θα μπορούσες να είσαι μέρος του. Νιώθεις την έλξη προς κάτι, αλλά δεν μπορείς να το βρεις και να το υλοποιήσεις. Θυμάσαι ιστορίες από συγγραφείς ή μουσικούς που έχουν αισθανθεί το κάλεσμα νωρίς στη ζωή. Βαθιά μέσα σου επιθυμείς να είχες και εσύ αυτό το “χάρισμα” της συνειδητοποίησης του λόγου της ύπαρξής σου. Υπάρχει τρόπος να αποκαλυφθεί;

Όπως ένας γλύπτης σμιλεύει το έργο του και σιγά σιγά παίρνει μορφή έτσι και εσύ δεν έχεις παρά να σκάψεις για να αποκαλύψεις το αριστούργημα. Σκοπός της ζωής σου είναι αυτό το αριστούργημα που απλά περιμένει κάτω από την επιφάνεια να απελευθερωθεί.

Η τέχνη της ενδοσκόπησης
Ο πιο γρήγορος τρόπος για την αποκάλυψη του σκοπού της ζωής σας είναι μέσα από την τέχνη της ενδοσκόπησης. Η κατάδυση στα βαθύτερα αποστάγματα του εαυτού προϋποθέτει να συναρμολογήσετε τα κομμάτια του παζλ με τίτλο: «Ο σκοπός της ζωής μου». Σκεφτείτε το σκοπό της ζωής σας ως μια χρυσή κλωστή. Για κάποιους το νήμα παίρνει τη μορφή μιας συγκεκριμένης καριέρας, ενώ για άλλους μοιάζει με έναν τρόπο ύπαρξης ή έκφρασης.

Η τέχνη της αποκάλυψης
Τελικά προσπαθείτε να βελτιώσετε τη ζωή σας. Θέλετε περισσότερο ξύσμα, περισσότερη γεύση, περισσότερη πληρότητα. Με λίγα λόγια θέλετε να γίνετε ένας καλύτερος άνθρωπος. Θέλετε να ξυπνήσετε το πρωί ενθουσιασμένος πηδώντας από το κρεβάτι με δίψα για τη ζωή όπως τότε που ήσασταν παιδί. Το τοπίο είναι νεφελώδες τώρα, ενώ το αριστούργημα καθυστερεί να αποκαλυφθεί. Για να ξεκαθαρίσει το πεδίο δεν έχετε παρά να απαντήσετε στην ακόλουθη ερώτηση: Γιατί θέλετε να βρείτε τον σκοπό της ζωή σας; Κατόπιν, καταγράψτε τις σκέψεις σας.

Τα εργαλεία για το ταξίδι σας
Πριν από κάθε μεγάλη περιπέτεια τα εργαλεία πρέπει να είναι σε κατάσταση λειτουργίας. Για αυτή την αναζήτηση τα εργαλεία είναι τα εξής: Θα χρειαστείτε ένα στυλό και χαρτί και τη μνήμη εργασίας. Πριν προχωρήσετε, υπάρχουν μερικά πράγματα που θα πρέπει να αγκαλιάσετε εκ των προτέρων.

1. Χαιρετίζω τη σκληρή δουλειά και την κουραστική προσπάθεια που θα χρειαστεί για να ξεθάψω το μεγάλο έργο της ζωής μου.

2. Ξέρω ότι ο σκοπός μου δεν μπορεί να είναι άμεσα εμφανής, αλλά θα αφιερώσω χρόνο για να τον ανακαλύψω.

3. Πιστεύω ότι η εξεύρεση του σκοπού μου είναι απολύτως εφικτή.

4. Γνωρίζω ότι η εξεύρεση του σκοπού της ζωής μου θα οδηγήσει σε ορισμένες δραστικές-θετικές αλλαγές.

Ο φόβος για το άγνωστο
Ο φόβος για το άγνωστο είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα γιατί είσαι άνθρωπος. Ο πρώτος φόβος που μπορεί να αντιμετωπίσετε κατά πάσα πιθανότητα είναι οι εσωτερικές φωνές: «Δεν αξίζεις να έχεις έναν σκοπό» ή «Ποτέ δεν θα βρεις αυτό που ψάχνεις». Ο εσωτερικός αυτός διάλογος δεν είναι πραγματικός, απλά είσαι ιδιαίτερα φοβισμένος Για τον αντιμετωπίσετε, χρειάζεται αρχικά να συνειδητοποιήσετε ότι απλά συμβαίνει. Εξοικειωθείτε με τους εσωτερικούς δράκους και μόνο τότε θα μπορέσετε να τους καταπολεμήσετε.

Πρώτο βήμα : Οι ερωτήσεις για τη μεγάλη αποκάλυψη
Καταγράψτε τις απαντήσεις σας, αφού προηγουμένως έχετε απενεργοποιήσει την αυτοκριτική.

· Αν είχες όλα τα χρήματα του κόσμου, πώς θα περνούσες τον χρόνο σου;

· Πώς μοιάζει μία τέλεια ημέρα για εσένα; Περιέγραψε την με κάθε λεπτομέρεια.

· Ποιες δραστηριότητες σου δίνουν ζωή;

· Τι αγαπάς να κάνεις;

Δεύτερο βήμα: Το ταξίδι στην παιδική ηλικία
Το επόμενο βήμα συνδέεται με ένα ταξίδι στο παρελθόν αυτή τη φορά. Όταν ήσασταν παιδί, η ζωής σας ήταν ελεύθερη, παιχνιδιάρικη και ζωντανή. Μεγαλώνοντας, όμως, παραμερίσατε αγαπημένες συνήθειες για χάρη της πρακτικότητας. Τώρα δεν έχετε παρά να κλείσετε τα μάτια σας και να κάνετε μια βόλτα μέσα από τη μνήμη σας προσπαθώντας να ανασύρετε τη σοφία της παιδικής ηλικίας.

· Τι σου έδινε τεράστια χαρά ως παιδί;

· Τι έκανες όταν έχανες την αίσθηση του χρόνου;

· Τι έκανες με τις ώρες όταν οι γονείς σου προσπαθούσαν να σε σταματήσουν;

· Τι σου άρεζε βαθιά πριν ο κόσμος της ενήλικης ζωής σού υπαγορεύσει να το σταματήσεις;

Τρίτο βήμα: Εξέτασε προσεκτικά τις απαντήσεις σου
Η δουλειά σου τώρα είναι να εξετάσεις όλες τις απαντήσεις σου. Από τις δύο λίστες προκύπτουν κοινές απαντήσεις; Ίσως θέλατε να γίνετε συγγραφέας από τότε που ήσασταν παιδί και η γραφή να σας δίνει ζωντάνια. Είναι βέβαιο ότι το γράψιμο είναι ο σκοπός της ζωής σας. Ίσως, πάλι, εσένα σε γοήτευε το σύμπαν και τα αστέρια, και διάβαζες βιβλία στον ελεύθερο χρόνο. Ό,τι και να γοήτευε τον καθένα τελικά, δεν μένει παρά να ξυπνήσετε το όνειρό σας που για λίγο έμεινε στη λήθη και αποκοιμήθηκε.




Σάννα Νάνου

Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

Οι ψυχολόγοι λένε : αγάπησε τον εαυτό σου....!!!!!!!!

Μάθε πως μπορείς να το κάνεις... 
Αγαπάς τον εαυτό σου; Απόδειξη... 
Η απόδειξη είναι η ίδια σου η ζωή. Μήπως παραμένεις σε μια σχέση με έναν σύντροφο που σε κακοποιεί συναισθηματικά ή σωματικά; Μήπως ζηλεύεις πολύ; Μήπως η χαμηλή σου αυτοεκτίμηση δημιουργεί προβλήματα; 

Στο πρόσφατο live chat που κάναμε με την ψυχολόγο Χρυσούλα Μαυράκη οι περισσότερες απαντήσεις είχαν ως κεντρικό πυρήνα αυτό ακριβώς. Πρέπει να αγαπήσεις τον εαυτό σου. Μόνο τότε θα λύσεις τα προβλήματά σου... Πώς όμως γίνεται αυτό; Η ψυχολόγος απαντά... 

“Το να αγαπάς τον εαυτό σου είναι πάρα πολύ σημαντικό, όσο και να πιστεύουμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που αγαπούν τον εαυτό τους είναι εγωκεντρικοί, εγωιστές, εγωπαθείς και αυτό που λέμε “παρτάκηδες”. 

Οι περισσότεροι από το μεγάλωμα, από την αγωγή, από την ανατροφή που έχουμε δεχθεί είμαστε ενοχικοί, δεν πιστεύουμε στον εαυτό μας, θεωρούμε πως ό, τι μας συμβεί μας αξίζει κι ότι πρώτα αγαπάμε τους άλλους, δηλαδή να αγαπάμε τον πλησίον μας χωρίς όμως να αγαπάμε με τον ίδιο τρόπο τον εαυτό μας. Ο καλός Χριστός που έκανε μια βαθιά τομή για τη φιλοσοφία της εποχής είπε να αγαπάμε και τους άλλους όσο αγαπάμε τον εαυτό μας. Θεώρησε δηλαδή αξιωματική αλήθεια ότι πρώτα από όλα πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας”. 

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ... 
Για να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και μάλιστα έμπρακτα θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας τα εξής:

1. Σημειώνουμε τα θετικά μας σημεία αλλά και τα αρνητικά μας. Τα αρνητικά ξέρουμε ότι θα σβήσουν στη λάμψη των θετικών, αλλά τα θετικά δεν τα αγνοούμε τα έχουμε διαρκώς στο μυαλό μας. Σκεφτόμαστε πόσα προσόντα έχουμε, πόσο αξίζουμε και πόσο περισσότερο θα δείξουμε αυτά τα θετικά μας στοιχεία, χωρίς βέβαια να εγκαταλείπουμε και την προσπάθεια να διορθώσουμε τα κακά μας στοιχεία.

2. Αναδεικνύουμε τα καλά μας σημεία. Μια γυναίκα η οποία έχει όμορφα μάτια, ακόμη και αν δεν έχει τέλειο δέρμα ή έχει πολλά κιλά, τονίζοντας τα μάτια της αυτόματα κλέβει την παράσταση και η πρώτη εντύπωση που θα έχει οποιοσδήποτε την συναντήσει, θα είναι τα υπέροχα μάτια της. Και βέβαια δεν μένουμε στα κυριολεκτικά, πάμε και στα μεταφορικά. Δηλαδή μια έξυπνη γυναίκα αναδεικνύει το χιούμορ της, την εξυπνάδα της που μπορεί να είναι ανώτερα της εξωτερικής της εμφάνισης όπου με αυτό τον τρόπο όμως κλέβει την παράσταση.

3. Κανακεύουμε τον εαυτό μας. Του κάνουμε κάποια χατήρια και τον επιβραβεύουμε για όλη την προσπάθεια. Είναι σκληρό το να αρνούμαστε στον εαυτό μας όλα όσα τον ευχαριστούν. Αντίθετα πρέπει με μέτρο και βέβαια βάση των δυνατοτήτων μας να έχουμε πάντα κάτι τι να τον ανταμείψουμε. Μια έξτρα επίσκεψη στο κομμωτήριο, μια επίσκεψη σε ένα spa μία στο τόσο, ένα καινούριο πουκάμισο που θα το συνδυάσουμε με τα υπάρχοντα ρούχα μας και θα μας δώσει ένα τόνο φρεσκάδας στην εμφάνισή μας. Είναι κάτι που κάνουμε για να δείξουμε στον εαυτό μας ότι τον αγαπάμε και τον αναδεικνύουμε. 

4. Φροντίζουμε τον εαυτό μας οπωσδήποτε τόσο ως προς την υγεία όσο και προς την εξωτερική εμφάνιση. Αν αγαπάς τον εαυτό σου ακολουθείς την προληπτική υγιεινή, πηγαίνεις και κάνεις εξετάσεις που σου χρειάζονται και δεν παραλείπεις τίποτε: Ούτε να πας στον οδοντίατρο, ούτε με το τεστ παπ, ούτε την μαστογραφία όταν πια είσαι σε ηλικία να το κάνεις και με αυτό τον τρόπο του δείχνεις ότι νοιάζεσαι για εκείνον.

Αν εμείς οι ίδιοι δεν αγαπάμε τον εαυτό μας, πως περιμένουμε να μας αγαπήσουν οι άλλοι; Αν εμείς οι ίδιοι δεν πιστεύουμε στον εαυτό μας, πως είναι δυνατόν να κάνουμε τους άλλους να πιστέψουν σε εμάς; Ας υποθέσουμε ότι είμαι πωλητής και πουλάω μια καινούρια μάρκα σκούπας... Αν εγώ δεν πιστεύω ότι η σκούπα είναι καλή και είναι για τα σκουπίδια, πως θα πείσω τον αγοραστή να την πάρει; Αν πιστεύουμε στον εαυτό μας και τον αγαπάμε και τον αναδεικνύουμε και τον φροντίζουμε, τότε θα το καταλάβουν και οι άλλοι.

5. Τέλος, για να αγαπάμε τον εαυτό μας πρέπει να μάθουμε και να τον σεβόμαστε. Δηλαδή εκτός από το να τον αναδεικνύουμε, να τον φροντίζουμε και να τον προστατεύουμε και να τον κανακεύουμε, θα πρέπει οπωσδήποτε να τον σεβόμαστε και να τον προστατεύουμε από κάθε επίθεση -είτε μείωσης είτε απόρριψης, είτε λεκτικής και συναισθηματικής βίας- κρατώντας αυτούς που το κάνουν μακριά μας και βάζοντάς τους στη θέση τους.

Με άλλα λόγια για να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας θα πρέπει να μάθουμε και να κρατάμε όλους εκείνους που μας πληγώνουν, που μας μειώνουν, που μας υποτιμούν και μας υποβαθμίζουν μακριά μας. 





http://www.tlife.gr/ 

Μια καλημέρα για αρχή.....!!!!!!!

Είναι πολλές οι φορές που σκέφτομαι, πόσο μόνοι μπορεί να νιώθουμε όλοι μας μέσα σε αυτήν τη μεγάλη πόλη. Πολλές οι φορές που σκέφτομαι πόσο θα θέλαμε να πούμε καλημέρα σε κάποιον, να του χαμογελάσουμε, έτσι απλά, γιατί ξυπνήσαμε κεφάτοι και αισιόδοξοι ή επειδή κάτι όμορφο μπορεί να συνέβη στη μέχρι τώρα απλή και προβλέψιμη ζωή μας.

Παρόλο όμως που πολλοί από εμάς μπορεί να σκεφτήκαμε έτσι ακριβώς, ταυτόχρονα, την ίδια μέρα, και να βρεθήκαμε στον ίδιο δρόμο την ίδια στιγμή,κανείς μας τελικά να μην τόλμησε να πει εκείνη την καλημέρα και να προσφέρει εκείνο το τόσο απλό και ανθρώπινο χαμόγελο.

Φοβισμένοι όλοι μας μήπως θεωρηθούμε «περίεργοι» ή «προβληματικοί», κλεινόμαστε όλο και περισσότερο στο μικρό κλουβί μας, και συντροφιά με το μεγάλο μας Εγώ συνεχίζουμε τη μοναχική μας πορεία στους εξίσου μοναχικούς αν και πολυπληθείς δρόμους.

Και είναι τόσες οι φορές που νιώθω εκείνη την ίδια μοναξιά στους χώρους της πολυκατοικίας μου ή σε οποιαδήποτε άλλη πηγαίνω ως επισκέπτης, καθώς όλοι μας βιαστικά προσπερνάμε τους υπόλοιπους ενοίκους χωρίς μια λέξη, χωρίς ένα σημάδι οικειότητας, χωρίς έστω ένα βλέμμα φιλικής διάθεσης.

Σκέφτομαι λοιπόν, πόσο πιο ανθρώπινες θα ήταν οι συνθήκες αν τολμούσαμε να κάνουμε την αρχή και να πούμε μια καλησπέρα στο γείτονα, στην κυρία στο ασανσέρ, στο φοιτητή που συναντήσαμε στην εξώπορτα, στον κάθε ένοικο που θα βλέπαμε στους χώρους της πολυκατοικίας.

Και τελικά, πόσο πιο όμορφο θα ήταν όλο αυτό, αν με ένα μαγικό τρόπο μπορούσε να εξαπλωθεί έξω από το χώρο του σπιτιού μας, αν μπορούσε να μεταφερθεί στη γειτονιά, στο δρόμο, στη δουλειά, στα στέκια μας, στην πόλη ολόκληρη…

Ίσως βέβαια να μην χρειάζεται μαγεία για όλο αυτό. Ίσως απλά να χρειάζεται μια θετική στάση απέναντι στα πράγματα, μια αισιόδοξη ματιά απέναντι στις καταστάσεις, μια απλή ευκαιρία στον εαυτό μας να αποδείξει ότι όντως είναι ένα κοινωνικό ον που πάνω από όλα μπορεί να συμπεριφέρεται με ανθρωπιά και ευγένεια.

Καθώς μεγαλώνω, καθώς θυμάμαι όσα διδάχθηκα και όσα οι γονείς μου με έμαθαν, παρατηρώ ότι αυτός ο κόσμος τείνει να με κάνει να τα ξεχάσω. Μα τελικά, παρατηρώ πως κάποιες αξίες, κάποιες αρχές, μοιάζουν σαν τα όνειρα που είχαμε για τον εαυτό μας όταν ήμασταν μικροί και ακόμα παλεύουμε να τα κρατήσουμε στη μνήμη σαν στυλοβάτες και σαν φάρους μέσα στους γρήγορους ρυθμούς ενός κόσμου που εύκολα μυθοποιεί και εύκολα ξεχνάει. 

Και αν τελικά μοιάζει δύσκολο να αλλάξουμε τον κόσμο, αν η φωνή μας είναι πολύ μικρή για να μπει στα σπίτια όλης της γης, ας κάνουμε την αρχή με το δικό μας σπίτι και ας είναι η πρώτη λέξη, έστω και σιγανή, ένα απλό, ανθρώπινο μα τόσο αναγκαίο «καλημέρα».





Χρήστος Δασκαλάκης, 
Συγγραφέας,
flowmagazine.gr

Η μέθοδος του σαλαμιού....!!!!!!

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, συνειδητά ή όχι, εμείς ζητάμε κάτι από άλλους και οι άλλοι από εμάς. Μικροί, εμείς ζητάμε από τους γονείς μας φαγητό, παιχνίδια, αγάπη, ασφάλεια, ενώ εκείνοι από εμάς υπακοή, σχολική απόδοση κλπ. Μετά, ολόκληρο το πλέγμα των σχέσεών μας με τον υπόλοιπο κόσμο στηρίζεται στην ανταλλαγή. 

Διεκδικούμε από αυτούς,διεκδικούν από εμάς, τους δίνουμε και μας δίνουν υλικά και άυλα αγαθά. "Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, πλήρες και αυτάρκες" (No man is an island, entire of itself) μας θυμίζει ο John Donne. Σε αυτό στηρίχτηκε ο πολιτισμός, το οικονομικό σύστημα, ολόκληρη η κοινωνία.

Με εξαίρεση την άσκηση βίας (πόλεμος, ληστεία, κλοπή) για να πάρουμε πρέπει να δώσουμε ("do ut des" δίνω για να δώσεις, έλεγαν οι λατίνοι). Στόχος μας είναι ναμεγιστοποιήσουμε το λαβείν και να ελαχιστοποιήσουμε το δούναι. Ανάμεσα στους πολλούς τρόπους που υπάρχουν για να το καταφέρουμε αυτό, είναι και η "μέθοδος του σαλαμιού" (the salami technique). 

Ως γνωστό, το σαλάμι δεν τρώγεται όλο μαζί αλλά κόβοντας μια φέτα κάθε φορά. Αντίστοιχα, αν ζητήσουμε να μας δώσουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα, πιθανόν να το αρνηθούν. Τι κάνουμε λοιπόν; Κόβουμε το αίτημα μας σε μικρά αιτήματα-φέτες και ζητάμε ένα κάθε φορά. Ας δούμε μερικά παραδείγματα:

Σε επιστολή που δημοσιεύτηκε στη "Στήλη αναγνωστών" καθημερινής εφημερίδας, ένας παλιός, γνωστός επιχειρηματίας, αναφερόμενος στο θέμα μας, διηγήθηκε δύο περιστατικά από την πείρα του. Σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές του που τσιμπούσαν τις τιμές κάθε χρόνο (φέτες) εκείνος τις κρατούσε σταθερές, ώσπου δεν κάλυπτε πλέον το κόστος του. Όταν κάποτε τις αύξησε και αυτός στα επίπεδα των άλλων (ολόκληρο το σαλάμι), οι πωλήσεις του έπεσαν. Επίσης, όταν αναγκάστηκε να μειώσει προσωπικό απολύοντας ένα αριθμό υπαλλήλων (ολόκληρο το σαλάμι) συνάντησε έντονες αντιδράσεις, που θα είχε αποφύγει αν τις είχε κάνει σταδιακά (φέτες). 

Η μέθοδος του σαλαμιού εφαρμόζεται και στις διαπραγματεύσεις. Ας υποθέσουμε ότι εκπρόσωποι του προσωπικού μιας εταιρείας έχει μια σειρά αιτημάτων: αύξηση μισθού, μείωση ωραρίου, αύξηση ημερών αδείας κλπ (ολόκληρο το σαλάμι). Διαπραγματευόμενοι όμως με τον εργοδότη παρουσιάζουν μόνο ένα αίτημα και προσπαθούν σκληρά να το ικανοποιήσουν (πρώτη φέτα). 

Όταν το επιτύχουν, παρουσιάζουν το δεύτερο, μετά το τρίτο και λοιπά. Τι γίνεται όμως όταν κάθεσαι από την άλλη μεριά του τραπεζιού και είσαι ο εργοδότης; Πρέπει έγκαιρα να αντιληφθείς την μέθοδο του σαλαμιού που εφαρμόζουν οι άλλοι για να αντιδράσεις. Πώς; Αρνούμενος να συμφωνήσεις σε ένα μόνο αίτημα, ζητώντας εξ αρχής να τεθούν όλα τα αιτήματα επάνω στο τραπέζι. Τότε, έχοντας όλη την εικόνα μπροστά σου, έχεις την ευελιξία να διαπραγματευτείς πραγματικά, δηλαδή, να αρνηθείς ένα αίτημα επειδή αποδέχεσαι κάποιο άλλο.

Σε άλλο άρθρο μου με τίτλο "Επτά συμβουλές για να βελτιωθείτε στις διαπραγματεύσεις" ανέφερα την αγορά ενός αυτοκινήτου που είχα κάνει ζητώντας, ανάμεσα στα άλλα, χαμηλή τιμή για τα αξεσουάρ. Όταν αγοράζεις (ή πουλάς) κάτι στην πραγματικότητα αυτό δεν είναι ένα (ολόκληρο το σαλάμι) αλλά μια σειρά πραγμάτων. Στην περίπτωση ενός αυτοκινήτου το αποτελούν η τιμή του, η τιμή των αξεσουάρ, οι όροι πληρωμής, ο χρόνος εγγύησης, η παροχή δωρεάν οδικής βοήθειας, το σέρβις κλπ. (φέτες). Αυτή η κατάτμηση δίνει την ευκαιρία, διαπραγματευόμενοι (ως αγοραστές ή ως πωλητές) να επιτύχουμε καλύτερους όρους. 

Η μέθοδος εφαρμόζεται ασυνείδητα στην καθημερινή μας ζωή. Για παράδειγμα, ένας νέος ερωτεύεται κεραυνοβόλα μια άγνωστη νέα. Αν της πει "μόλις τώρα σε είδα και σε ερωτεύτηκα και θέλω να κοιμηθώ απόψε μαζί σου" (ολόκληρο το σαλάμι) στην καλύτερη περίπτωση θα τον περάσει για τρελό και στη χειρότερη θα φάει τσαντιά στο κεφάλι. Έτσι ο νέος προτιμά να ακολουθήσει την κλασική διαδικασία του φλερτ, που εδώ δεν είναι τίποτε άλλο από το τεμάχισμα του σαλαμιού σε λεπτές φέτες. 

Πώς το λέει η παροιμία; "αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι" (σιγά-σιγά ωριμάζει το άγουρο φρούτο). Την ίδια μέθοδο ακολουθούν και οι κλέφτες, που αφαιρούν μικρές ποσότητες (φέτες) κάθε φορά από τον κλεπτόμενο είδος, για να μην γίνουν εύκολα αντιληπτοί. 

Η μέθοδος του σαλαμιού έχει επιτυχία όταν το άλλο μέρος δεν αντιλαμβάνεται ότι την εφαρμόζεις εναντίον του. Όταν το αντιληφθεί, αντιδρά κατάλληλα και την εξουδετερώνει.





Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Γίνε αυτό για το οποίο έχεις γεννηθεί.....!!!!!!!!

Πόσα είσαι ικανός να πετύχεις; Τι είναι μια ρεαλιστική προσδοκία και τι είναι καθαρή τρέλα; Υπάρχει όριο στο πόσο ψηλά μπορείς να στοχεύσεις; 

Η απάντηση είναι απλή! Είσαι ικανός να πετύχεις οτιδήποτε θελήσεις. Μπορείς να βάλεις όποιον στόχο θέλεις. Όλοι έχουμε ακούσει την έννοια των «ρεαλιστικών στόχων». Τη στιγμή όμως που αποδέχεσαι τον διαχωρισμό του ρεαλιστικού και του ουτοπικού, τότε ο ίδιος περιορίζεις τον εαυτό σου.

Ο υποτιθέμενος ρεαλισμός είναι τα όρια της στείρας φαντασίας της κοινωνίας στην οποία ζεις. Ειδικά λοιπόν στην Ελλάδα της κρίσης ο ρεαλισμός έχει στενέψει πολύ, οι στόχοι των περισσότερων ανθρώπων είναι απλώς η επιβίωση. Και όλα αυτά διότι έχουν πειστεί πως οτιδήποτε πέρα από αυτό δεν είναι εφικτό.

Είναι ένα μεγάλο ψέμα!
Ας εξετάσουμε την έννοια της προοπτικής. Προοπτική είναι όλα αυτά που μπορείς να είσαι αλλά δεν έχεις γίνει ακόμα. Είναι όλα αυτά που μπορείς να πετύχεις αλλά δεν έχεις πετύχει ακόμα. Είναι μια «εν υπνώσει» ικανότητα – μια δυναμική!

Σκέψου ένα γονιμοποιημένο ωάριο. Αυτό το ένα και μοναδικό κύτταρο έχει την ικανότητα να σχηματίσει κάθε μέλος του σώματος. Κάθε κύτταρο, από τον εγκέφαλο μέχρι τα νύχια των ποδιών μπορεί να σχηματιστεί από αυτό το ένα και μοναδικό κύτταρο. Η δυναμική του είναι πραγματικά συγκλονιστική. Εσύ είσαι αυτό το κύτταρο!

Όπως το γονιμοποιημένο ωάριο, έτσι και ο ανθρώπινος νους έχει απεριόριστη δυναμική. Μπορεί να δημιουργήσει οτιδήποτε θελήσει. Ο άνθρωπος βρίσκεται στη γη για χιλιάδες χρόνια κι ωστόσο κάθε μέρα ανακαλύπτει και δημιουργεί καθημερινά.

Είναι αδύνατον να εξαντλήσουμε τη δημιουργική δύναμη του νου μας, η λειτουργία του οποίου παραμένει ένα μεγάλο μυστήριο ακόμα και για τη σημερινή επιστήμη. Αλλά ακόμα κι αν δεν κατανοούμε τη λειτουργία του, δεν μπορούμε να αρνηθούμε τη δύναμή του.

Η δύναμη βρίσκεται μέσα σου
Το πιο χρήσιμο εργαλείο σου είναι ο νους σου. Η απάντηση στην ερώτηση «τι είναι ρεαλιστικό και τι είναι επιτεύξιμο» βρίσκεται στο μυαλό σου. Εάν το μυαλό σου αποδεχτεί ότι κάτι είναι επιτεύξιμο, θα βρει έναν τρόπο να το υλοποιήσει.

«Ο άνθρωπος μπορεί να πετύχει οτιδήποτε συλλάβει και πιστέψει το μυαλό του.» Αυτά είναι τα αθάνατα λόγια του Napoleon Hil ο οποίος κατανόησε πραγματικά ότι «δεν υπάρχουν περιορισμοί εκτός από αυτούς που γνωρίζουμε».

Το δυναμικό σου περιορίζεται μόνο από τον τρόπο σκέψης σου. Αυτό που για σένα είναι ανέφικτο, είναι περίπατος για κάποιον άλλον. Είναι όλα στο μυαλό! Έχεις τη δύναμη και την ικανότητα να πετύχεις τα πάντα.

Η κρίσιμη ερώτηση στην οποία όμως πρέπει να απαντήσεις είναι «Τι θέλεις απ’ τη ζωή σου;»

Σκέψου τις πιθανότητες!Πριν αρχίσεις να ξύνεις το κεφάλι σου και να δημιουργείς δικαιολογίες σκέψου το εξής. Εάν τα χρήματα δεν ήταν εμπόδιο, τι θα ήθελες από τη ζωή; Εάν όλη η γνώση κι ο πλούτος τη γης ήταν στα χέρια σου, τι θα ήθελες;

Ακόμα κι αν είχες όλα τα υλικά αγαθά του κόσμου, είναι μάλλον απίθανο να βρεις τρεις στόχους για τους οποίους θα είσαι απόλυτα παθιασμένος και για τους οποίους θα αφιέρωνες κάθε ώρα της ζωής σου. Εκεί λοιπόν είναι το πρόβλημά – όχι στις δυνατότητες – αλλά στον τρόπο σκέψης.

Η όρασή σου περιορίζεται από εσένα τον ίδιο. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πραγματικά τι θέλουν. Και για αυτό φταίει κατά βάση η εκπαίδευση, αφού έχει πάρει τις απεριόριστες δυνατότητές τους και τις έχει συμπιέσει σε μικρούς, περιορισμένους τίτλους όπως «δικηγόρος, γιατρός, τραγουδιστής, λογιστής κ.ο.κ.».

Δεν έχει σημασία τι τίτλο σου έχουν επιβάλλει. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να απελευθερωθείς από αυτόν Δεν είσαι αυτό που κάνεις! Ασκείς ιατρική αλλά δεν είσαι γιατρός! Τραγουδάς αλλά δεν είσαι τραγουδιστής! Είσαι ένα ον με απεριόριστες δυνατότητες που έχει αποφασίσει να ασκήσει προσωρινά κάποιο επάγγελμα.

Καλλιέργησε το μυαλό σου!
Κοίταξε βαθιά μέσα σου και εξέτασε τον τρόπο σκέψης σου. Έχεις αποδεχτεί πράγματα μόνο και μόνο επειδή όλοι οι άλλοι φαίνεται να τα έχουν αποδεχτεί; Έχεις αποδεχτεί τους κανόνες της κοινωνίας ως δικούς σου;

Η κοινωνία τιμά το μέτριο! Δεν της αρέσουν οι άνθρωποι οι οποίοι πάνε μπροστά διότι έτσι εκτίθεται η περιορισμένη αντίληψή της και το ρηχό όραμά της. Αυτός είναι ο λόγος που η μετριότητα είναι απόλυτα αποδεκτή και ουσιαστικά αποτελεί τον πραγματικό στόχο των κανόνων της κοινωνίας που ζεις.

Εάν θέλεις περισσότερα, τότε είσαι ουτοπιστής, τρελός ή απλά κάτι δεν πάει καλά μαζί σου.
Η λύση είναι μπροστά σου… αν θέλεις να πετύχεις κάτι που δεν το έχει πετύχει κανείς μέχρι τώρα, κάνε κάτι που δεν το έχει κάνει κανείς!

Η πραγματική ουτοπία είναι ότι οι άνθρωποι προσπαθούν να υλοποιήσουν τα όνειρά τους, σύμφωνα με τις επιταγές της κοινωνίας. Αλλά όπως είπαμε το μεγαλύτερο όνειρο κάθε κοινωνίας είναι να γίνεις ένας υπάκουος, μέτριος πολίτης.

Βρες τον δικό σου τρόπο…
Ξέχνα τις αυθεντίες, ξέχνα την πεπατημένη και άνοιξε τον δικό σου δρόμο! Μην ξεχνάς πως κάθε αυθεντία και κάθε πεπατημένη καταξιώθηκε αφού οι πρωτεργάτες του έκαναν το διαφορετικό! Ψάξε βαθιά μέσα σου ποια είναι η κλίση σου.

Ποιος είναι ο κρυμμένος θησαυρός σου που περιμένει να ανακαλυφθεί. Μην τον αφήσεις να πάει χαμένος. Πρόσθεσε το δικό σου λιθαράκι στην ύπαρξη! Ανάπτυξε τη δυναμική σου προκαλώντας τον εαυτό σου να μεγαλώσει πέρα από τα όρια που σου θέτουν οι καναλάρχες που χρηματοδοτούνται από τα κεφάλαια των δισεκτομμυριούχων για να παραμένεις υπό έλεγχο. Γίνει αυτό για το οποίο έχεις γεννηθεί να πετύχεις.

Κλείνοντας, παραθέτω κάποια σοφά λόγια της Marianne Williamson “Ο μεγαλύτερος φόβος μας, δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Ο βαθύτερος φόβος μας είναι ότι είμαστε δυνατοί πέρα από κάθε όριο. Είναι το φως μας, όχι το σκοτάδι μας που μας τρομάζει.

Αναρωτιόμαστε, ποιος είμαι εγώ για να ξεχωρίσω, να γίνω λαμπρός, να γίνω μια ιδιοφυία ή ένας σοφός; Στην πραγματικότητα, ποιος είσαι εσύ για να μην γίνεις όλα αυτά;».





Photo Artist : Fernando Bottero

11 γεγονότα που χρειάζεται να αποδεχτείς για να προχωρήσεις.....!!!!!!!!!

Όταν μπορούμε να αποδεχτούμε κάποια πράγματα, μπορούμε να αλλάξουμε απλά, σε σημαντικό βαθμό τη ζωή μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο “Ο Δρόμος των Δακρύων” Εκδόσεις opera

1. Όσο και να μας αγαπάει η μητέρα μας, κάποτε θα μας αφήσει, όπως κι εμείς εκείνη.

2. Δεν θα έχουμε ποτέ την αποκλειστικότητα στην αγάπη των γονιών μας.

3. Αυτό που μας πλήγωσε δεν θεραπεύεται πάντοτε μ’ ένα φιλί.

4. Θα πρέπει να δεχόμαστε την αγάπη που είναι ανάκατη με μίσος, και το καλό που έχει μέσα του κάτι κακό.

5. Ο πατέρας (ή η μητέρα) σου δεν πρόκειται να σε παντρευτούν ούτε κι αν τα κατάφερες να είσαι όπως σε ήθελαν (κι όχι μόνο αυτό, αλλά πιθανότατα δεν εγκρίνουν καθόλου το πρόσωπο που διάλεξες για να τους αντικαταστήσεις στην καρδιά σου).

6. Κάποιες επιλογές μας περιορίζονται από τη σωματική μας διάπλαση.

7. Σε όλες τις σχέσεις υπάρχουν προβλήματα και συγκρούσεις.

8. Οι επιθυμίες των ανθρώπων που αγαπάμε δεν συμπίπτουν πάντοτε με τις δικές μας, μερικές φορές μάλιστα είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους.

9. Δεν έχει καμιά σημασία πόσο έξυπνοι, ή πόσο προσεκτικοί είμαστε, κάποτε έρχεται η σειρά μας να χάσουμε.

10. Η ύπαρξη μας σ’ αυτόν τον κόσμο είναι αδυσώπητα εφήμερη.

Αυτό πάντως που είναι πιο δύσκολο να δεχτεί κανείς ( εγώ τουλάχιστον), και όχι γιατί δεν είναι αλήθεια, είναι ότι:

11. "Είμαστε Εντελώς Ανίκανοι Να Προσφέρουμε Στα Αγαπημένα Μας Πρόσωπα Την Προστασία Που Θα Θέλαμε Ενάντια Σε Κάθε Κίνδυνο, Σε Κάθε Πόνο, Ενάντια Στις Ματαιώσεις, Τον Χαμένο Χρόνο, Τα Γηρατειά Και Τον Θάνατο."

Οι απώλειες αυτές αποτελούν μέρος της ζωής μας. Είναι σταθερές καθολικές και αναπόδραστες, και τις χαρακτηρίζουμε «απαραίτητες», γιατί μέσα απ’ αυτές μεγαλώνουμε.

Πράγματι, είμαστε αυτοί που είμαστε χάρη σε όλα όσα χάσαμε και το πώς αντιμετωπίσαμε τις απώλειες εκείνες.





Thessaloniki Arts and Culture, 
http://www.thessalonikiartsandculture.gr