Κάθε μέρα,πριν από την αυγή,οργάνωσε τη ζωή σου σαν να είναι αυτή ή τελευταία μέρα σου επάνω στή γη...!!!!

Δύσκολα μπορούμε να βρούμε καλύτερο παράδειγμα, για την ανάγκη να μην είμαστε νωθροί και αναβλητικοί στην προσευχή και την πνευματική εργασία, απ’ αυτό πού δίνει ο άγιος Έφραιμ ό Σύρος:

«Κάποτε ένας αδελφός είχε, υπό την επήρεια τού διαβόλου, τον έξης λογισμό: Δώσε σήμερα ανάπαυση στον εαυτό σου και αύριο σήκω νωρίς για την ακολουθία στην Εκκλησία.

Εκείνος όμως απάντησε στον λογισμό : «Ποιος ξέρει, ίσως ούτε αύριο να μη σηκωθώ, γι’ αυτό πρέπει σήμερα!».

‘Ύστερα, πριν ξεκινήσει την εργασία του είχε τον λογισμό:

«Δώσε σήμερα ανάπαυση στον εαυτό σου και ολοκλήρωσε αύριο την εργασία σου».

Πάλι έδωσε απάντηση στον λογισμό του: «’Όχι! Σήμερα θά ολοκληρώσω το έργο μου και γιά αύριο έχει ό Θεός. Εκείνος θά φροντίσει!».

Ό άγιος Αντώνιος είχε δώσει την εξής οδηγία: «Κάθε μέρα, πριν από την αυγή, οργάνωσε τη ζωή σου σαν να είναι αύτή ή τελευταία μέρα σου επάνω στή γη και έτσι θά φυλάγεσαι μακριά από την αμαρτία!».

Από το βιβλίο ''Ο πρόλογος της Αχρίδος''Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς 

https://proskynitis.blogspot.com

yiorgosthalassis

https://thesecretrealtruth.blogspot.com

Το έχουμε το καλό μέσα μας... όλοι. Οι πολλοί, όμως, φοβούνται να το βγάλουν...!!!!

Ο συγγραφέας των best-sellers "Το Δώρο" και "Κάπταιν", Στέφανος Ξενάκης επιστρέφει αυτό το καλοκαίρι με το καινούργιο του βιβλίο, "Το Δώρο 2". 

Στο απόσπασμα που ακολουθεί, ο συγγραφέας εστιάζει στα ευεργετικά αποτελέσματα της θετικής σκέψης στην καθημερινότητά μας:

Κάπου το είχα διαβάσει. Οι ράγες του τρένου, λέει, παντού σε όλον τον κόσμο έχουν συγκεκριμένη απόσταση μεταξύ τους. Κι αυτό επειδή οι πρώτες γραμμές χαράχτηκαν πάνω στα ίχνη που άφηναν παλιά οι ρόδες από τις άμαξες. Έτσι και στη ζωή. Κάποια πράγματα τα λέμε από συνήθεια. 

Τα έλεγαν οι παλιοί, τα λέμε κι εμείς. Άσχετα αν τα πιστεύουμε ή όχι. Λέγε-λέγε, όμως, κάποια στιγμή τα πιστεύεις. Γράφονται στον σκληρό σου. Αν ήσουν βινύλιο, θα έσκαβαν το αυλάκι σου. 

Θυμάμαι παλιά, όταν άκουγα για κάτι «κακό», καπάκι έπεφτε η ατάκα: «Ο κόσμος είναι κακός». Αυτόματα. Όπως βάζεις την τελεία στο τέλος της πρότασης. Χωρίς να το πολυσκέφτεσαι. Κι έτσι γίνεται η νέα σου πραγματικότητα. Και χαράζει το αυλάκι σου. Κι η βελόνα σου απλώς το ακολουθεί. 

Τον τελευταίο χρόνο είχα την τύχη να βοηθήσω κάποιους συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη. Δεν έκανα πολλά. Αφιέρωσα λίγο απ’ τον χρόνο μου κι ανέβασα μια φωτογραφία κι ένα κείμενο. 

Είχα όμως την ευλογία να λάβω αμέτρητα μηνύματα από συμπολίτες μας που ήθελαν να βοηθήσουν. Ένας πήγε με τα χίλια να πάρει τον άστεγο απ’ το παγκάκι γιατί ήθελε να είναι αυτός που θα του χαρίσει το πρώτο του ζεστό μπάνιο μετά από καιρό. 

Ένας άλλος, που ζούσε με άλλους πέντε σ’ ένα διαμέρισμα πενήντα τετραγωνικών, μου έστειλε μήνυμα: «Στείλ’ τον εδώ. Τι 5, τι 6, θα τα βολέψουμε». Ένας τρίτος, πρώην άνεργος, μου ζήτησε λογαριασμό για να βάλει δέκα ευρώ απ’ το επίδομα ανεργίας του για να βοηθήσει.

Το ’χουμε το καλό μέσα μας. Όλοι. Οι πολλοί, όμως, φοβούνται να το βγάλουν. Για τους δικούς του λόγους ο καθένας. Πώς είναι στη χορωδία που δεν ανεβάζεις νότες μήπως και φαλτσάρεις; Έτσι και στη ζωή. 

Το καλό το κρύβουμε και προτιμάμε να ακολουθούμε το άλλο το τραγούδι, το φάλτσο, κι ας μην ξέρουμε τα λόγια. Όπως εκεί κάπου στην εφηβεία, που ντρεπόμασταν να βγάλουμε τη δική μας ομορφιά και προτιμούσαμε να πουλήσουμε μαγκιά γυμνασίου και τσιγάρο. 

Θεωρούμε ότι το cool είναι να το παίζουμε κακοί. Το ξεκινάμε παρότι δεν μας αρέσει, για να μην ξεχωρίσουμε. Κάποια στιγμή όμως μπαίνουμε τόσο βαθιά μέσα στον λαβύρινθο και μετά ξεχνάμε από πού μπήκαμε.

Μιλάω με κόσμο. Σχεδόν όλων το παράπονο, όταν βρεθούμε μόνοι κι ασφαλείς, είναι ότι θέλουν να το βγάλουν το καλό αλλά νιώθουν μόνοι. Φοβούνται ότι θα τους εκμεταλλευτούν οι άλλοι. Ότι θα πάει στράφι. 

Κι όμως, το καλό είναι στη φύση του ανθρώπου. Δεν πάει ποτέ στράφι. Είναι το οξυγόνο σου. Αυτό που ομορφαίνει τη ζωή σου. Ο λόγος που είσαι εδώ. 

Για τόλμα τώρα να πεις όταν είναι μπόλικοι ότι «Ο κόσμος είναι καλός». Θα πέσουν να σε φάνε. Τώρα, καπάκι, τράβα πες το σ’ έναν έναν. Θα σου απαντήσουν χαμηλόφωνα, μην τους ακούσει και κανείς: «Ναι, ρε πού@τη μου. Έχεις δίκιο. Αλλά ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη, ρε φίλε…» 

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ, αδερφέ. Αν θες όμως να το παίζεις κακός, είναι δικαίωμά σου. Στο φινάλε, η ζωή σου είναι δική σου. Ξέρεις, όμως, κάτι: Το κακό δεν είναι στη μόδα πια. 

Για την ακρίβεια, ποτέ δεν ήταν.

Το καλό είναι.

Και πάντα θα είναι.

enallaktikidrasi.com

Επειδή το Καλό είναι της μόδας πια.

hamomilaki

https://thesecretrealtruth.blogspot.com

Άσε την ζωή, να πάρει την εκδίκηση για σένα...!!!!

Ό,τι και αν κάνεις στη ζωή σου, καλό ή κακό, θα το βρεις μπροστά σου.

Η εκδίκηση λένε πως είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Όμως είναι και ένα πιάτο που σου σκάει στα μούτρα εκεί που δεν το περιμένεις.

Δεν το περιμένεις γιατί λες πως όλα τα έχεις κάνει σωστά, πως δεν κρίνεις, πως δεν έχεις γίνει κακός και δεν έχεις πειράξει, ενοχλήσει ή αδικήσει κανέναν.

Η ζωή όμως βλέπει και επιστρέφει την κατάλληλη στιγμή και σίγουρα πάντα όταν δεν το περιμένεις.

Δεν μπορεί φίλε μου να κατασκευάζεις εγκλήματα και να μένεις ατιμώρητος. Δεν μπορεί να γελάς και να πανηγυρίζεις με την θλίψη του άλλου επειδή έτσι ξύπνησες μια ημέρα, επειδή ξαφνικά σου ήρθε να πονέσεις κάποιον απλά και μόνο για να κάνεις το κομμάτι σου.

Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις, ότι δίνεις παίρνεις, ο κανόνας του εξήντα εννιά κλπ.

Γι’ αυτό σου λέω μείνε ήρεμος, μείνε ψύχραιμος και η αδικία που σου έκαναν θα τους γυρίσει πίσω γιατί τίποτα δεν μένει κρυφό και ατιμώρητο σε τούτη τη ζωή.

Δεν ξέρω πως συμβαίνει, δεν ξέρω πως γίνεται αλλά είναι σαν να έχεις πάντα δίπλα σου ένα μικρό, γλυκό, κατάλευκο αγγελάκι που σε προσέχει και είναι έτοιμο να δράσει για εσένα ακριβώς την στιγμή που πρέπει. 

Κάρμα λέγεται και περιμένει στην γωνία με καπέλο και γυαλιά.

Θα μου πεις βέβαια πως έχεις κλάψει, πονέσει και λυγίσει μέχρι να γίνει αυτό και όσο περίμενες για τη θεία δίκη. Ναι, αλλά η ικανοποίηση έρχεται ακριβώς από πίσω σου με αργά αλλά σταθερά βήματα και καραδοκεί για την ώρα εκείνη που πρέπει. Γιατί ή κατάλληλη στιγμή που τρως στη μάπα την απόρριψη και το κράξιμο είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση.

Σκέψου το λίγο. Και δεν έχεις καν κουνήσει το δαχτυλάκι σου.

Ευφορία, ευτυχία, αστεράκια και γαλάζιος ουρανός!

Να θυμάσαι πως η ζωή έχει δυο τεράστια, ορθάνοιχτα μάτια που κοιτούν σαν μέσα από κιάλια, που τα φέρνει όλα κοντά και καραδοκεί για την κατάλληλη στιγμή.

Την στιγμή που έχεις γυρίσει την πλάτη σου, βλέπεις το τέλος, τα παρατάς και λες πως όλα τελείωσαν.

Εκεί όμως ξεκινούν όλα, εκεί ξεκινάς και πρωταγωνιστείς εσύ σε ένα ρόλο που σου χάρισε η ζωή!

Η ζωή που έχει πάρει εκδίκησή για εσένα.

Στέλλα Γρηγοροπούλου

loveletters.gr

https://thesecretrealtruth.blogspot.com

Το ισχυρότερο εφόδιό μας είναι το μυαλό. Ο τρόπος που το χειριζόμαστε όμως, το κάνει όπλο ή εργαλείο…!!!!

Το ισχυρότερο εφόδιό μας είναι το μυαλό. Ο τρόπος που το χειριζόμαστε όμως, το κάνει όπλο ή εργαλείο

Το μυαλό είναι το ισχυρότερο όπλο. Ούτε τα χρήματα, οι διασυνδέσεις, η ομορφιά, τα όπλα αλλά το μυαλό. Με αυτό δημιουργεί και καταστρέφει κανείς κατά βούληση. Είναι ικανό για όλα και αποδεικνύεται διαχρονικά μέσα από διάφορους τομείς.

Είναι όμως ένα όπλο, το οποίο αν δεν χειριστεί σωστά, η κάννη του θα κοιτάει τον ιδιοκτήτη, ενσκήπτοντας καθολικά στη ζωή του. Με σωστή διαχείριση καταρρίπτει όρια, πεποιθήσεις και δημιουργεί πέρα από τη φαντασία.

Είναι ένα πολυμορφικό όπλο καθώς γίνεται ξίφος και διαπερνά πλάνες φτάνοντας στην αλήθεια, γίνεται βόμβα που ισοπεδώνει κάθε αντίπαλό του, άλλοτε γίνεται μαστίγιο που βασανίζει τον φορέα του. 

Ιδιαίτερο εργαλείο, δεν υπάρχει όμοιό του. Ανεξερεύνητο, κανείς δεν χρησιμοποίησε ποτέ όλη την ισχύ του ή τουλάχιστον έτσι λένε, κανείς δεν ξέρει.

Χρησιμοποίησέ το σωστά και θα γίνει εργαλείο σου, επίβαλλέ του πότε να μιλά και πότε όχι, βρίσκεται μέσα σου, άρα είναι υπό τον χειρισμό σου. Μην ξεγελιέσαι όμως, θέλει τέχνη ο χειρισμός του, μαεστρία, υπομονή, πείσμα και ισχυρή θέληση.

Να το εξασκείς στη σκέψη, ακόμα κι αυτή εξάσκηση θέλει, να του υποδεικνύεις πού να κοιτάει και πού όχι. Παρά το γεγονός ότι σου ανήκει, πολλές φορές λειτουργεί ανεξάρτητα, γι’ αυτό θέλει ιδιαίτερη φροντίδα. 

Με τον καιρό θα δεις, θα υπάρχει περισσότερη αρμονία στο μυαλό σου, ροή, τάξη, ησυχία, ευχάριστα μουδιάσματα. Μην του βάζεις όρια στις δυνατότητές του, δεν τις ξέρεις ούτε εσύ, ούτε κανείς, καλείσαι όμως να τις ανακαλύψεις, με τον καιρό.

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή, μεταξύ σωστής και λάθους χρήσης, μεταξύ εργαλείου και όπλου. Αν το τροφοδοτείς με αρνητισμό, θα παράγει ακόμα περισσότερο, αν το αφήσεις ανεξέλεγκτο ίσως συλλάβει μια ιδέα καθόλου ευχαρίστηση για σένα.

Είναι ικανό να σε παραλύσει, να σκέφτεται συνεχώς δίχως την θέλησή σου, να σεναριοθετεί τα χειρότερα για το μέλλον, να μαστιγώνει με το παρελθόν. Μπορεί να σου βάλει όρια, να μεγεθύνει φόβους και όλα αυτά επειδή δεν το διαχειρίστηκες σωστά.

Δούλεψε πάνω του, δούλεψε μέσα σου, στο κεφάλι σου. Μας έμαθαν πως να γεμίζουμε το μυαλό με γνώσεις αλλά δεν μας έμαθαν την διαχείρισή του, λες και το απαραίτητο στο αυτοκίνητο είναι να ξέρεις να βάζεις βενζίνη και όχι η οδήγησή του.

Το μυαλό σου είναι παντοδύναμο, μένει να δεσμευτείς στην εκμάθησή του, παρότι είναι δικό σου, δεν γνωρίζεις βασικές αρχές του. Ασχολήσου με αυτό και επέλεξε τι θες να είναι για σένα, εργαλείο ή όπλο αυτοκαταστροφής. 

Ότι αρνητικό ή θετικό και να σου φέρει, να θυμάσαι εσύ ήσουν που έδωσες το έναυσμα. Σε όλες τις περιπτώσεις ο υπαίτιος είσαι εσύ, γιατί είναι το μυαλό σου και είναι παντοδύναμο.

Σάββας Καλίδης

enallaktikidrasi.com

https://thesecretrealtruth.blogspot.com

Το φως και η ομορφιά υπάρχουν....Δεν φοβάμαι...!!!!

Η παράξενη φωνή είπε...

"Σου φύτεψαν το φόβο ευθύς μόλις γεννήθηκες στην ανθρωποφάρμα,

μέσα στη φυλακή των άλλων,

όλων αυτών που προηγήθηκαν και έφτιαξαν το σενάριο της δικής σου ιστορίας,

φυτεύοντας καθένας το δικό του σπόρο φόβου στην αγνή ψυχή σου,

για σένα χωρίς εσένα

Ο φόβος έγινε καταλύτης σε κάθε σου απόφαση

ο φόβος έφερε σκοτάδι και σύγχυση στο νου σου,

ο φόβος παρέλυσε τις αληθινές σου δυνατότητες

ο φόβος σε ανάγκασε να πιστεύεις σε κάτι..

ο φόβος σ έκανε να εξαρτιέσαι

ο φόβος σ έσπρωξε να βρίσκεσαι συνεχώς σε σύγκρουση...

ο φόβος είναι πάντα το κρυφό χαρτί κάθε εξουσίας

που θέλει να φοβάσαι, να υποφέρεις και να πονάς...

Ο φόβος σε έκανε ευφυή, ευφάνταστο, μα ανήμπορο παρατηρητή μιας παράλογης και βάρβαρης πραγματικότητας, που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια σου και η μόνη σου αντίδραση είναι να γκρινιάζεις και να διαμαρτύρεσαι σ αυτούς που εσύ έχεις επιλέξει να ανέχεσαι..."

Και η φωνή συνέχισε...

"Κατάφεραν

να είσαι υπάκουος γιατί φοβάσαι

να ζεις τις ζωές άλλων γιατί φοβάσαι

να ανέχεσαι κάθε παραλογισμό γιατί φοβάσαι...

να ανέχεσαι κάθε διεφθαρμένο γιατί φοβάσαι

να κάνεις μια δουλειά που δεν αγαπάς γιατί φοβάσαι...

να είσαι ανταγωνιστικός γιατί φοβάσαι

να ανέχεσαι τα αφεντικά γιατί φοβάσαι

να ανέχεσαι να σε κλέβουν γιατί φοβάσαι...

να ψηφίζεις ανόητους και ψεύτες γιατί φοβάσαι...

να πληρώνεις φόρους γιατί φοβάσαι

να υπακούς σε ανόητους νόμους γιατί φοβάσαι..

να λησμονάς τις αξίες σου γιατί φοβάσαι

να ανέχεσαι τη βαρβαρότητα και την ασχήμια γιατί φοβάσαι...

να υπομένεις αυταρχικές εξουσίες γιατί φοβάσαι

να πιστεύεις σε αυθεντίες και ειδικούς γιατί φοβάσαι...

να μην εμπιστεύεσαι κανέναν γιατί φοβάσαι

να καταστρέφεις την ουσία της ζωής σου,

να μην είσαι λεύτερος άνθρωπος,

να μην ζεις όλα όσα αγαπάς και λαχταράς

και να ζεις στη σκιά της αληθινής ζωής σου γιατί φοβάσαι"

Και ήρθαν κάτι "παράξενες" μέρες που η δόση του φόβου αυξήθηκε ραγδαία,

είπε η φωνή,

το κράτος και οι ειδικοί σου λένε να κρατάς αποστάσεις ασφαλείας,

να φοράς γάντια και μάσκα,

να μην αγκαλιάζεις και να μη φιλάς τους αγαπημένους σου,

να κάνεις ξανά ότι σου λένε,

να παραχωρείς τα ατομικά σου δικαιώματα,

να χάσεις την ανθρωπιά σου... για το καλό σου...!?

Η φωνή συνέχισε...

"Η ζωή είναι δώρο,

που δεν το χρωστάς σε κανέναν άλλο πέρα από τον εαυτό σου...

Το φως υπάρχει με όσα σκοτάδια και αν το σκεπάσουν...

Η φωτεινή και όμορφη πλευρά της ζωής υπάρχουν πάντα, καταπλακωμένες με τόνους ψέμα, βαρβαρότητα και ασχήμια

Το φως, η ομορφιά, η αλήθεια, η χαρά, το χαμόγελο, η αλληλεγγύη, η συμπόνια, η συνεργασία, η ευγένεια, ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!!

Απλά έχετε χάσει την όρασή σας,

έχετε πάψει να ονειρευόσαστε και να πιστεύετε σ ένα καλύτερο κόσμο γιατί οι αισθήσεις, ο νους και οι ψυχές σας έγιναν χωματερές γεμάτες από ασχήμια και βαρβαρότητα.

Πως να φτιάξει ο νους και η καρδιά το όμορφο, το γνήσιο και το αληθινό όταν ολημερίς μονάχα το άσχημο και το ψέμα συναναστρέφονται?

Η φωνή συνέχισε πιο παθιασμένα...

Η ρίζα όλης της σύγχυσης είναι ο φόβος.

Από εκεί πρέπει να ξεκινήσετε το δρόμο της επιστροφής στην ανθρωπιά, στην ηθική, στο δίκαιο και στη συνύπαρξη.

Αν με ρωτάς λοιπόν πως να βαδίσετε, τι να κάνετε, ετούτο είναι το πρώτο βήμα...για να πάρετε ξανά πίσω τη ζωή που σας έκλεψαν"

Η φωνή χάθηκε μα όχι και ο αντίλαλός της

Σαν από αιτία μυστική και παράξενη το μυαλό καθάρισε

και η δική μου φωνή είπε

Ζούμε την απόλυτη παράνοια!!!

Ζωή μολυσμένη από φόβο και σκοτάδια δεν είναι ζωή!!!

Φτάνει!!

Έχω χρέος να ζήσω τη ζωή μου, τη ζωή που μου αναλογεί!!!

Έχω χρέος να έχω εγώ τον έλεγχο του μυαλού μου!!!

Γι 'αυτό

"Αρνούμαι πια

να είμαι κομμάτι ενός «πολιτισμού» του φόβου,

ενός πολιτισμού που έχει επενδύσει όλες του τις δυνατότητες στη βαρβαρότητα, στο ψέμα και στην ασχήμια, ενός πολιτισμού που προκαλεί απρόβλεπτες αρνητικές συνέπειες στο νου και στην ψυχή κάθε ανθρώπου,

Αρνούμαι

να συμμετέχω στα παράλογα σχέδια και τα περιορισμένα συμφέροντα διεφθαρμένων και αρρωστημένων εξουσιαστών, γιατί τα σχέδιά τους σκορπούν θάνατο, δυστυχία και αναίτιο πόνο...

Αρνούμαι

να υποστηρίζω ένα σύστημα που έχει ορίσει την ύλη και τα παράγωγά της σαν τις μεγαλύτερες αξίες του σε βάρος της κάθε μορφής ζωής, της αρμονίας και της συνύπαρξης.

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΙΑ!!!

ΔΕΝ ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ!!!

ΔΕΝ ΜΕ ΦΟΒΑΜΑΙ!!!

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ και δεν παραχωρώ ατομικά μου δικαιώματα!!!

Το "ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ" πρέπει να είναι η βάση που πάνω της θα μπορέσουμε να χτίσουμε το νέο καλύτερο κόσμο

Υ.Γ.

Αν είσαι Άνθρωπος ακόμα δείξε και φώναξε με όποιο τρόπο θες ότι δεν φοβάσαι!!!

Ο φόβος μας είναι η δύναμή τους, η τόλμη και η ενότητά μας είναι ο τρόμος τους.

Tasos Petridis

ygeia-sos

https://thesecretrealtruth.blogspot.com

Ο θυμός που δεν εκφράζεις, γίνεται πληγή...!!!!

Θυμός, το συναίσθημα που ανέκαθεν σου ήταν αδύνατον να εξωτερικεύσεις, τουλάχιστον όχι μπροστά σ’ αυτόν που σου το είχε προξενήσει. Πάντα όταν θύμωνες έφευγες χωρίς να πεις κουβέντα, δεν καθόσουν να λογομαχήσεις, να μαλώσεις με τον άλλον.

Και τις ελάχιστες φορές που προσπάθησες να το κάνεις, έβαζες τα κλάματα από τα νεύρα σου. Γιατί το 'χεις κι αυτό, το κλάμα είναι ακόμη και τώρα η “διέξοδος” όλων των έντονων συναισθημάτων σου, όπως ακριβώς όταν ήσουν πιτσιρίκι.

Κι αν το σκεφτείς είναι ένα είδος συναισθηματικής δυσλειτουργίας αυτό. Τι πιο υγιές άλλωστε από το να μπορείς να εξωτερικεύεις και να μοιράζεσαι τα συναισθήματά σου; Κι ένας Θεός ξέρει πόσο ζηλεύεις τους ανθρώπους που μπορούν και το κάνουν.

Το να μπορείς να πεις, να ειρωνευτείς, να συγκρουστείς, να εκτονωθείς και μετά πια αποκαμωμένος να ηρεμήσεις. Αφού θα έχεις βγάλει από μέσα σου ό,τι σε πνίγει να επέλθει η λύτρωση και να πάρεις επιτέλους ανάσα. Και μετά να μην θυμάσαι. 

Να ξεχνάς όλα αυτά που είπες και που άκουσες μιας και ήταν λέξεις που τις πήρε ο άνεμος..

Αλήθεια πόσο θα ήθελες να μπορούσες να αλλάξεις αυτό το “ύφασμα” και να κάνεις απείρως ευκολότερη την ζωή σου; Να λες αυθόρμητα τις σκέψεις σου χωρίς να βουτάς την γλώσσα σου στο μυαλό, χωρίς να αυτολογοκρίνεσαι, χωρίς να σκέφτεσαι αν θα πληγώσεις τον άλλον.

Άλλωστε είναι μόνο λέξεις.. Γιατί άραγε τις μετράς τόσο πολύ; Και τις όμορφες και τις άσχημες, και αυτές που λες και αυτές που ακούς.

Είναι απλώς λέξεις κι εσύ επιμένεις να τις βλέπεις σαν πρόκες. Και σαν πρόκες “καρφώνεις” τις όμορφες λέξεις που λες ή που ακούς για να μην τις παίρνει ο άνεμος.

Και σαν να είναι πρόκες αποφεύγεις να πεις στους ανθρώπους σου τις άσχημες για να μην τους πληγώσεις. Και σαν πρόκες τις νιώθεις να καρφώνονται μέσα σου όταν τις ακούς.

Και είναι μόνο λέξεις γαμώτο.. απλώς λέξεις.

Γράφει η Αριάδνη

loveletters.gr

https://thesecretrealtruth.blogspot.com

Μην έχετε δεδομένη τη ζωή σας...!!!!

Να προσέχετε τους εαυτούς σας! Να σας αγαπάτε !

Να δίνετε μέχρι εκεί που μπορείτε, να μη νιώθετε τύψεις όταν ξεμένετε από ενέργεια και δεν μπορείτε να βοηθήσετε κάποιον άλλο.

Η ενέργειά σας είναι πολύτιμη. Να έχετε χρόνο για τον εαυτό σας, να μιλάτε μαζί του, να του ασκείτε κριτική, να τον χαϊδεύετε, να τον μαλώνετε,να είστε πάντα σε επαφή με το είναι σας.

Μη χαραμίζετε τη ζωή σας με ενοχές, κόμπλεξ και ανελέητα… ΑΝ…

Μην υποτιμάτε τον εαυτό σας, μην επιτρέπετε σε ΚΑΝΕΝΑΝ να σας υποτιμάει, λογοκρίνει, μειώνει.

Μην έχετε στη ζωή σας ανθρώπους που σας βάζουν σε διαδικασία να απολογηθείτε.

Η ζωή σας είναι δικιά σας! ΟΧΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ! Να κάνετε ότι γουστάρετε ! Να ζείτε όπως γουστάρετε ! Να μη σας στιγματίζει καμία ταμπέλα ! Να είστε ΕΣΕΙΣ και να λέτε : “Χέστηkα σε ποιόν αρέσω, εγώ θα είμαι αυτός που θέλω!”

Να διαφέρετε!

Μην ξοδεύετε δευτερόλεπτο με ανθρώπους που δε σας εκτιμούν.

Μην είστε ζητιάνοι αγάπης, ζητιάνοι ενδιαφέροντος!

Αν σας αγαπάει κάποιος θα είναι στη ζωή σας. Αν θέλει να σας δει, θα σας δει ! Αν θέλει να σας βρει, θα σας βρει.

Μην καταπίνετε αμάσητο ότι σας πουλάνε, ο καλύτερος κριτής είναι το ένστικτό σας!

Μη θεωρείτε λογικό, δεδομένο, αυτονόητο ότι πρέπει να αντέξετε μια ζωή που σας επέβαλαν άλλοι!

Να παλεύετε την αξιοπρέπειά σας, τα δικαιώματά σας για τη ζωή ΣΑΣ ! Μη φοβάστε τα συναισθήματά σας!

Δεν είναι κακό να φοβάσαι, να κλαις, να λυγίζεις.

Αφού είσαι άνθρωπος, ΝΙΩΘΕΙΣ.

Μη φοβάστε να εpωτευτείτε!

Ο έpωτας είναι πηγή ζωής! Μην παραμελείτε την υγεία σας!

Ειδικά αν είστε γονείς είναι εγκληματικό αν το κάνετε. 

Προδίδουμε τα παιδιά μας αν δεν προστατεύουμε την υγεία μας. Βγάλτε από τη ζωή σας τον εγωισμό.

Είναι καταστροφικός! Τυφλώνει!

Να αγαπάτε με όλη σας την ψυχή και να έχετε δίπλα σας ανθρώπους που σας αγαπάνε για αυτό που είστε! Να αγαπάτε την ευάλωτη πλευρά σας ! 

Αν υπάρχουν στη ζωή σας άνθρωποι που δε δέχονται-αγαπάνε τη σκοτεινή, ευάλωτη, παιδική πλευρά σας, να τους πετάτε έξω από τη ζωή σας ! Να αγαπάτε τη ζωή για να σας αγαπάει και αυτή !! Ορμήστε στη ζωή!

Μην περιμένετε την ιδανική στιγμή!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΔΑΝΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ! ΔΕ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΟΤΕ!

Όσο την περιμένεις έχεις χάσει τη μισή ζωή σου στο περίμενε. Μην έχετε δεδομένη τη ζωή σας, ούτε τους ανθρώπους σας.

Να λέτε ασταμάτητα σ’ αγαπάω, συγνώμη, ευχαριστώ.

Μην κάνετε μακροπρόθεσμα σχέδια. Βάλτε κοντινούς στόχους.

Είναι ανόητο να σχεδιάζουμε τη ζωή μας. Χάνουμε το τώρα.

Δε γράφουμε εμείς το σενάριο της ζωής μας.

Η ζωή θα μας δείξει τι ρόλο θα παίξουμε.

Να είστε μαχητές! Να είστε ονειροπόλοι! Να είστε άτακτοι.

Η αταξία του μυαλού σας χτίζει την προσωπικότητά σας, τη μοναδικότητά σας!

ΖΗΣΤΕ! ΤΩΡΑ!

ΣΗΜΕΡΑ…για να έχετε αύριο ….

Αφιερωμένο σε όσους δίνουν μάχη με τον καρκίνο.

Χρύσας Κατσιτοπούλου

anapnoes.gr

https://thesecretrealtruth.blogspot.com