Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2019

Σε εσένα εαυτέ μου, οφείλω μια συγγνώμη...!!!!


Εσένα που έχω στήσει άπειρες φορές στον τοίχο πυροβολώντας σε, φτύνοντας πάνω σου όλη μου την επίκριση και την αυστηρότητα.

Εσένα που αδίκησα υπερεκτιμώντας τους άλλους.

Εσένα, εαυτέ μου, σου οφείλω μια συγνώμη.

Μια συγνώμη για κάθε λεπτό της ζωής μου που σε πρόδωσα.

Για κάθε φορά που σε απαρνήθηκα υπηρετώντας τα θέλω των άλλων.

Για κάθε ξένη ενοχή που σε φόρτωσα τσαλαπατώντας την αθωότητά σου.

Για κάθε προσδοκία σου που δεν ευοδώθηκε εξαιτίας της δικής μου αμέλειας.

Σου χρωστάω επίσης μια μεγάλη αγκαλιά. Γιατί άντεξες.

Άντεξες το φορτίο της δυστυχίας που δεν σου αναλογούσε.

Την βαθιά σιωπή που μέσα της κυοφορούνταν χιλιάδες ουρλιαχτά.

Τα δικά μου. Γιατί αποξενώθηκα από τον μόνο που δεν έπρεπε ποτέ να το κάνω. Από σένα.

Άντεξες να βλέπεις τα όνειρά σου να θρυμματίζονται κάτω από τα άτσαλα πατήματα ανθρώπινων εγωισμών.

Γιατί εγώ το επέτρεψα.

Γιατί εγώ δεν σε υπερασπίστηκα όπως και όταν έπρεπε.

Κράτησα όλη μου την σκληρότητα για σένα ενώ διοχέτευα την ευαισθησία μου στους άλλους.

Μάτωσα πασχίζοντας να κερδίσω μια θέση αξιόλογη στην ζωή τους.

Κι εσένα, σε κλείδωνα απέξω, γδύνοντάς σε από την στοιχειώδη αξιοπρέπεια.

Σου στέρησα την αγάπη και την εκτίμησή μου. Σ’ εξάντλησα.

Εγώ, η ίδια, σ’ εξόρισα σε μια ερημιά χωρίς προηγούμενο για ν’ αναζητήσω παντού κάποιον σαν εσένα.

Κι ας ήσουν ο μόνος που είχα δίπλα μου κάθε στιγμή από την ώρα της γέννησής μου.

Και θα είσαι μαζί μου χωρίς διακοπή μέχρι το τέλος.

Αδιαμαρτύρητα, ακούραστα, ασταμάτητα.

Ήρθε πια ο καιρός να σταματήσω να σε πολεμώ σαν να είσαι εχθρός μου.

Να σε τοποθετήσω εκεί που σου αξίζει απονέμοντας δικαιοσύνη.

Συγχωρώντας με.




Σαντίνα Δεναξά

Το Timing είναι πάντα σωστό...!!!!

Το Timing είναι πάντα σωστό
Πόσες φορές άκουσες ανθρώπους να λένε “ήταν λάθος το timing”; Γνωριστήκαμε τη λάθος στιγμή, η ευκαιρία προέκυψε όταν δεν ήσουν έτοιμος, είτε εσύ, είτε ο άλλος.

Όχι φίλε μου. Το timing είναι πάντα σωστό. Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι ότι σε επίπεδο προσωπικότητας ή σε επίπεδο “εγώ”, πολλές φορές δεν είμαστε έτοιμοι με το μυαλό να υποδεχθούμε αυτό που η μοίρα μας έφερε. 

Σε ψυχικό και υποσυνείδητο επίπεδο, η κάθε συνάντηση έρχεται την κομβική στιγμή που η ψυχή χρειάζεται για να πάρει το βίωμα και το μάθημα που θα την προετοιμάσει για το επόμενο επίπεδο.

Το μόνο εμπόδιο είναι ο φόβος, οι αντιστάσεις της περπατημένης και οι όποιοι κατώτεροι προγραμματισμοί σου, όπου θα παλέψουν με νύχια και με δόντια ενάντια στο θέλημα της ίδιας σου της ψυχής. Και είναι πολύ δυνατοί. Για τον λόγο αυτό θα νιώσεις τον διχασμό και το μπέρδεμα ανάμεσα στο μέσα σου και το μυαλό σου.

Όμως εσύ είσαι ακόμα πιο δυνατός. Αρκεί να πιστέψεις στο εσωτερικό σου κάλεσμα, να εμπιστευτείς τον εαυτό σου, τον Θεό, το σύμπαν ή όπου πιστεύεις, και μέσα από την καρδιά σου να βιώσεις και να αφεθείς ολοκληρωτικά στην ευκαιρία αναβάθμισης και αγάπης που σου χαρίστηκε. Μόνο έτσι θα πάρεις όλα της τα δώρα.

Ο συγχρονισμός ειδικά με έναν άλλο άνθρωπο μπορεί να είναι από απλός ως πολυδιάστατος. Μπορεί απλά να ήρθε για να σου δείξει κάτι μέσα σου, να σε βοηθήσει σε κάποιο τομέα, ή για να βιώσετε πράγματα πρωτόγνωρα ως τώρα, ακόμα και για να βγάλετε τις καλύτερες ή τις χειρότερες πτυχές των εαυτών σας.

Πρώτα για να τις δείτε, μετά για να τις αποδεχτείτε, κι ανάλογα με τις ποιότητές τους είτε να τις θεραπεύσετε μαζί, είτε να τις αξιοποιήσετε και να τις μεγαλώσετε. 

Αν κερδίσει η αγάπη, και συγχρονίζεστε ακόμα, οι γραμμές της ζωής σας θα συνεχίσουν να ζωγραφίζουν αγκαλιασμένες τον γραμμικό χρόνο σας στη γη. Αν κερδίσει ο φόβος, η κάθε μια θα συνεχίσει να ζωγραφίζει χώρια από την άλλη, όπως έκανε και πριν, ίσως λίγο διαφορετικά πια.

Αυτό είναι το δώρο της κάθε συνάντησης και κάθε ευκαιρίας. Αν νικήσετε τον φόβο και προχωρήσετε μέσω της καρδιάς και της αγάπης, τότε θα έχετε καταφέρει κάτι μοναδικό, την αποδοχή εαυτού και αλλήλου, και με την ελεύθερη βούληση θα μεταβείτε σε νέα επίπεδα ύπαρξης και σχέσης, με τις αναβαθμισμένες μεριές σας. 

Αν πάλι δεν τα καταφέρετε, είτε το καταλάβετε από την αρχή είτε μετέπειτα, ο ένας θα έχει κάνει ένα μοναδικό δώρο στον άλλον, την αυτεπίγνωση μέσω αντανάκλασης.

Όταν στη μία ή και στις δύο μεριές νικήσει ο φόβος, τότε η συνάντηση μπορεί να είναι τραυματική και η μετάβαση αρκετά δύσκολη, ανάλογα το βάθος και ένταση της σύνδεσης. Αυτό που πρέπει να θυμάσαι, είναι ότι ακόμα κι έτσι, είναι μέρος της ζωής, και μπορεί κάποιος να μην είναι έτοιμος, να φοβάται να μπει ολοκληρωτικά στη συνάντηση, ή να κάνει πίσω.

Στο τέλος, όσο κι αν χρειαστεί, θα καταφέρεις όχι μόνο να συγχωρέσεις αλλά και να ευχαριστήσεις μέσα σου ψυχικά τον άνθρωπο εκείνον. Ίσως όχι την προσωπικότητά του, αλλά σίγουρα την ψυχή του. 

Εκείνον που έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε με την όποια συμπεριφορά και στάση του, όπου ακόμα και χωρίς να το ξέρει, σου έδωσε το ερέθισμα μέσω της κατάστασης για να γίνεις ακόμα καλύτερος, σοφότερος, δυνατότερος, αλλά κυρίως να έρθεις πιο κοντά σε εσένα και στο μέσα σου.

Αυτό που έχει σημασία, είναι εσύ να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων. Όχι του άλλου, αλλά των δικών σου. Βλέπεις τους αυτοματισμούς σου; Αναγνωρίζεις το Φως σου; 

Φροντίζεις να το θυμάσαι και να το ενισχύεις; Αναγνωρίζεις τις Σκιές σου; Εξυπηρετούν την αγάπη και την ανέλιξη, ή το εγώ σου και τις κατώτερες λειτουργίες σου; Θα ρίξεις το φταίξιμο στον άλλον που στα πυροδοτεί, ή θα νιώσεις ευγνωμοσύνη για τη νέα αντίληψη και θα δουλέψεις προς αυτή;

Ασφαλώς όταν και οι δύο άνθρωποι είναι σε αντίστοιχο επίπεδο συνειδητότητας, όλα είναι πιο εύκολα. Όταν το χάσμα είναι μεγάλο, η θέληση μικρή ή μονόπλευρη, και η παραμονή σε μια τέτοια κατάσταση μεγάλη, τότε υπάρχει ο κίνδυνος τοξικότητας και του να χάσεις μεγάλο μέρος του εαυτού σου.

Όπως συνέβη στην ταινία Inception, όπου ο ένας παρέμεινε σε μεγάλα βάθη για μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να χάσει την ίδια του την αλήθεια, και τον εαυτό. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, η επιστροφή θα σε ανταμείψει, ακόμα κι αν για το μυαλό σου πάρει περισσότερο χρόνο από όσο θα ήθελες.

Την επόμενη φορά λοιπόν που σκεφτείς “είναι λάθος το timing”, θυμήσου ότι η στιγμή είναι η καλύτερη από ποτέ. 

Ψάξε βαθιά μέσα σου να εντοπίσεις με τι συγχρονίστηκε η κατάσταση ή ο άνθρωπος που σου παρουσιάστηκε, άνοιξε την αγκαλιά και μέσα από την καρδιά σου αξιοποίησε αυτή την ευκαιρία όσο καλύτερα μπορείς.

Μείνε εκεί όσο χρειαστεί η ψυχή σου, όχι το τραύμα σου ή το εγώ σου. Τον άλλον δεν θα μπορέσεις ποτέ να τον αλλάξεις, αν η ελεύθερη του βούληση δεν δει την εσωτερική του αλήθεια να περπατάει μαζί με την δική σου. 

Όμως μπορείς να αλλάξεις εσένα, πρωτίστως για εσένα, αλλά και για τον επόμενο άνθρωπο που θα “δει” τι πραγματικά είσαι, τι μπορείς να γίνεις, και τι μπορείτε να γίνετε, μαζί.




Η αυτοπεποίθηση είναι σιωπηλή, η ανασφάλεια κάνει θόρυβο...!!!!

Η αυτοπεποίθηση είναι σιωπηλή, η ανασφάλεια κάνει θόρυβο
Η ανασφάλεια είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας που πηγάζει από τη χαμηλή αυτοεκτίμηση η οποία καλλιεργείται από την παιδική ηλικία. Αν ένα παιδί το μείωναν οι γονείς του, είναι φυσικό μεγαλώνοντας να έχει ανασφάλειες οι οποίες εκδηλώνονται στις διαπροσωπικές του σχέσεις με διάφορους τρόπους.

Ένας από αυτούς είναι να προσπαθεί να δείξει στον περίγυρο του πόσο σπουδαίος και ικανός είναι, δημοσιοποιώντας τα επιτεύγματά του και παινεύοντας ο ίδιος τον εαυτό του. 

Δηλαδή τα άτομα αυτά προσπαθούν να κερδίσουν τον θαυμασμό των άλλων με κάθε τρόπο, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι όλη η προσπάθειά τους αυτή καταλήγει να γίνεται γελοία και να χλευάζεται από το κοινωνικό σύνολο στο οποίο απευθύνονται.

Το άτομο το οποίο έχει κάνει σπουδαία πράγματα στη ζωή του δεν συστήνεται με τον τίτλο σπουδών του ή της εργασιακής του θέσης και η ταπεινότητα είναι το κύριο χαρακτηριστικό του. 

Ακόμη η ανασφάλεια κραυγάζει σε κάποια άτομα όταν προσπαθούν, παριστάνοντας τους νταήδες ή τους σκληρούς να φοβίσουν τους άλλους, κερδίζοντας με τον τρόπο αυτό τον σεβασμό τους.

Επίσης, η ανασφάλεια γίνεται αισθητή όταν εκδηλώνεται στην εμφάνιση κάποιων ατόμων με τρόπο μη ευπρεπή για τα κοινωνικά δεδομένα. 

Όπως είχε δηλώσει ο Οscar Wilde «Πολύ μακιγιάζ και λίγα ρούχα, αποτελούν πάντα ένα αλάνθαστο σημάδι απελπισίας σε μια γυναίκα».

Και πράγματι όσο και αν προσπαθούν οι γυναίκες αυτές να μας πείσουν ότι έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση αναδεικνύοντας τα δυνατά τους σημεία, η ανασφάλεια «φωνάζει» απεγνωσμένα δίχως εκείνες να το καταλαβαίνουν. 

Το ίδιο ισχύει και για τους άντρες οι οποίοι προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή στην εμφάνισή τους βάζοντας σκουλαρίκια, μακραίνοντας τα μαλλιά τους καθώς και άλλα.

Εν κατακλείδι, η προσπάθεια κάποιων ατόμων να παραστήσουν τους σπουδαίους οδηγεί σε αρνητικά αποτελέσματα τα οποία επισκιάζουν τα όποια επιτεύγματα έχουν καταφέρει στη ζωή τους. 

Ο χλευασμός και η αρνητική κριτική θα τους ακολουθούν για την μετέπειτα ζωή τους αν δεν αλλάξουν και συνειδητοποιήσουν ότι η ταπεινότητα είναι εκείνο το χαρακτηριστικό το οποίο μπορεί να τους οδηγήσει στην κορυφή.




Εννέα πράγματα που συνειδητοποιείς αφού έχεις πεθάνει...!!!!

Εννέα πράγματα που συνειδητοποιείς αφού έχεις πεθάνει
Τρεις εβδομάδες αφότου πέθανε, ο αδερφός μου Μπίλυ, με ξύπνησε το ξημέρωμα και άρχισε να περιγράφει τι συμβαίνει σε αυτόν στη μετά θάνατον ζωή. Αρχικά, σκέφτηκα ότι η θλίψη μου, με έκανε να φαντάζομαι τη φωνή του. Αλλά καθώς ο αδερφός μου άρχισε να μοιράζεται συμπαντικά μυστικά μαζί μου, μυστικά που δεν μπορούσα να αγνοήσω, έγινα μαθητής του.

Ο Μπίλυ, μου έμαθε ότι όταν γεννιέται κάποιος, αυτό το «μπαμ» του προκαλεί κάτι σαν αμνησία. Ένα από τα κύρια πράγματα που κάνουμε στον πλανήτη γη είναι να προσπαθούμε να θυμηθούμε τα πράγματα που ξεχάσαμε. Αλλά όταν πεθάνει κάποιος, συνειδητοποιεί ένα σωρό πράγματα που δεν ήξερε όσο ζούσε, όπως τα παρακάτω:

1. Η ζωή στη γη δεν είναι μια τιμωρία για τα προηγούμενα αμαρτήματά μας. Δεν παίζουμε τον ρόλο κάποιου που έκανε κάτι κακό σε κάποια άλλη ζωή και τώρα πληρώνει για αυτό. Στα αλήθεια δεν λειτουργεί έτσι, αυτό. Αυτή η ιδέα του οφθαλμού αντί οφθαλμού καρμικής εξίσωσης, δεν είναι η πραγματική συμφωνία.

2. Επιλέγουμε τις συνθήκες της ζωής μας πριν γεννηθούμε για λόγους που αφορούν την ψυχή μας, που είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβουμε όσο είμαστε στη γη. Αν καταλαβαίναμε αυτούς τους λόγους, η ζωή θα έχανε λίγη από τη δύναμή της, και αυτή η απώλεια έχει να κάνει λιγάκι με αυτό που λέμε διαφώτιση.

3. Τα πάντα αλλάζουν. Όταν πεθαίνουμε, συνειδητοποιούμε πόσο πολύ αλλάζουν. Συνειδητοποιούμε επίσης ότι υπάρχουν αιώνια πράγματα, πράγματα που παίρνουμε μαζί μας και αλλάζουν και αυτά. Η Ανατολίτικη ιδέα της Μάγια, ή ψευδαίσθησης τι σημαίνει στα αλήθεια; Σημαίνει το προσωρινό.

4. Η ζωή είναι σπουδαία, ακόμα και τα δύσκολα κομμάτια της. Και όλοι κάνουμε πράγματα που τα λέμε λάθη. Αλλά αυτά που αποκαλούμε εμείς λάθη, είναι εντάξει. Είναι απλά μέρος της γήινης συμφωνίας.

5. Προοριζόμαστε να εμπλακούμε με πολλών ειδών πράγματα στη γη, πράγματα που ίσως να μη βγάζουν νόημα αν τα δούμε από την ανθρώπινη σκοπιά. Για αυτό, περιμένετε λίγο πριν κρίνετε τον εαυτό σας ή τον συνάνθρωπό σας τόσο αυστηρά. Ωστόσο, το να είμαστε απόλυτα μη επικριτικοί όσο είμαστε ζωντανοί είναι κάτι πολύ προχωρημένο. Πρέπει να γίνουμε Βούδες για να εξελιχτούμε έτσι.

6. Δεν υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος για να τελειώσει κάτι. Κάποια τελειώματα είναι πιο ευχάριστα, άλλα όχι τόσο. Όμως δεν είναι μόνο το ποσοστό ευτυχίας που μετράει. Είναι η μουσική του.

7. Η κοινωνία διδάσκει τον περιορισμό. Ανεξαρτήτως του τι έχουμε διδαχτεί, οτιδήποτε χρειαστήκαμε ποτέ, είναι ήδη μέσα μας. Και το ποιοι πραγματικά είμαστε, είναι πέρα από την αντιληπτική μας ικανότητα. Για αυτό, το να ζούμε στριμωγμένοι μέσα στην ανθρώπινη εμπειρία, μπορεί να είναι οδυνηρό κατά διαστήματα.

8. Στο κέντρο των πάντων υπάρχει μια ενέργεια, ένα πνευματικό αγαθό που ονομάζεται ΑΓΑΠΗ. Πόσο καλά μας κάνει να νιώθουμε η Αγάπη. Δεν μπορείτε να φανταστείτε. Πραγματικά δεν μπορείτε. Δεν γίνεται με τίποτα να βιώσετε την πλήρη δύναμη της ΑΓΑΠΗΣ όσο βρίσκεστε σε αυτόν τον πλανήτη.

9. Ο θάνατος δεν είναι κάτι το τόσο σοβαρό όσο νομίζουμε ότι είναι. Στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ ευχάριστο. Αλήθεια, δε θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Και το να λέμε αντίο στους ανθρώπους που αγαπάμε δεν είναι τόσο σοβαρό όσο φαίνεται, γιατί θα συναντηθούμε μαζί τους πάλι.




By Annie Kagan on Omtimes
Μετάφραση: awakengr.com

Εποχική κατάθλιψη : Πώς θα την ξεπεράσετε...!!!!


Αν κάθε φθινόπωρο και χειμώνα σας πιάνει αυτό το αίσθημα ότι τα πράγματα δεν θα πάνε καλά, αν η διάθεσή σας παραείναι βαριά, τότε ίσως υποφέρετε από εποχική κατάθλιψη. 

Με την αλλαγή του καιρού και τη μετάβαση από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο και τον χειμώνα, πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε αυτές τις αλλαγές, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται αρνητικά η διάθεσή τους. 

Είναι αλήθεια ότι για τους περισσότερους από εμάς οι καλοκαιρινοί μήνες συνδέονται με τη χαλάρωση, την ηρεμία, τη διακοπή από τη δύσκολη καθημερινότητα και τη ρουτίνα. Γι’ αυτό και το καλοκαίρι η διάθεσή μας αλλάζει και η σκέψη μας είναι πιο θετική. 

Τι γίνεται όμως όταν το καλοκαίρι τελειώνει και μαζί με αυτό ξεκινά και η εγκατάλειψη πολλών ευχάριστων πραγμάτων που οι περισσότεροι συνηθίζουμε να κάνουμε κατά τη διάρκεια των διακοπών και γενικότερα της θερινής περιόδου; 

Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται αρκετά να προσαρμοστούν και πάλι στη νέα πραγματικότητα και καθημερινότητα. Οι συναισθηματικές αυτές μεταβολές κατά τη διάρκεια του χειμώνα καθώς και η ένταση και η συχνότητα που τις χαρακτηρίζει μπορεί να θεωρηθούν τα πρώτα συμπτώματα εποχικής κατάθλιψης. 

Πώς θα καταλάβω ότι υποφέρω από εποχική κατάθλιψη;
Τα συμπτώματα της εποχικής κατάθλιψης συνήθως εμφανίζονται τους πιο κρύους μήνες του φθινοπώρου και του χειμώνα, όταν υπάρχει μικρότερη έκθεση στο φως του ήλιου κατά τη διάρκεια της ημέρας. 

Μπορεί να είναι ήπια έως μέτρια, αλλά ενδέχεται να γίνουν και πιο σοβαρά. Τα συχνότερα συμπτώματα είναι:
Αίσθημα λύπης
Κόπωση
Εύκολη παραίτηση
Αρνητικός τρόπος σκέψης
Ανησυχία ή άγχος
Ελλειψη δραστηριοτήτων
Αδυναμία λήψης αποφάσεων και πρωτοβουλιών
Ελλειψη συγκέντρωσης
Αυξημένη υπνηλία
Κακή ποιότητα ύπνου
Αύξηση βάρους
Επιθυμία για τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες 

Μειωμένη σεξουαλική επιθυμία 
Δεν είναι απαραίτητο να εμφανίζονται όλα τα συμπτώματα μαζί. Μπορεί να παρατηρηθούν κάποια από αυτά. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου, η κατάθλιψη είναι πιο πιθανό να χαρακτηρίζεται από αϋπνία, μειωμένη όρεξη, απώλεια βάρους και διέγερση ή άγχος. 

Μπορώ να την αντιμετωπίσω 
Η αυξημένη έκθεση στο ηλιακό φως μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με συχνότερες βόλτες στην ύπαιθρο, ειδικά τις ημέρες με υψηλή ηλιοφάνεια. Αλλά ακόμη και όταν είμαστε στο σπίτι ή στη δουλειά είναι σημαντικό να επιδιώκουμε να καθόμαστε ή να βρισκόμαστε κοντά στο παράθυρο που μπαίνει φως. 

Προσπαθήστε να οργανώσετε συχνές αλλαγές στην καθημερινότητά σας. 

Όταν μπορείτε, πραγματοποιήστε μια μικρή εκδρομή ώστε να ξεφύγετε από τις απαιτήσεις της καθημερινότητας. 

Η έναρξη μιας νέας δραστηριότητας μπορεί να βοηθήσει σημαντικά. 

Η σωματική άσκηση θα ωφελήσει επίσης. 

Κάντε λίστα με τις βασικές προτεραιότητες και σύντομα θα νιώσετε ικανοποίηση με την οργάνωση της καθημερινότητας που επιτύχατε. 

Διατηρήστε οργανωμένο ωράριο ύπνου. 

Στο τέλος της ημέρας κάντε μια λίστα με τα όσα καταφέρατε κατά τη διάρκειά της, τις σκέψεις σας για αυτά, πώς αισθανθήκατε και καταγράψτε τους στόχους της επόμενης ημέρας. 

Προσπαθείτε να σκέφτεστε θετικά και να δημιουργείτε φαντασιωσικά θετικά σενάρια. 

Ανατρέξτε σε όμορφες και χαρούμενες στιγμές που βιώσατε. 

Σκεφτείτε θετικά για τον εαυτό σας και τις ικανότητές σας. 

Μην ξεχνάτε να επιβραβεύετε συχνά τον εαυτό σας. 

Όταν επιμένει 
Για κάποιους μπορεί η εποχική κατάθλιψη να συνδέεται με μια πιο σοβαρή συναισθηματική διαταραχή, όπως μια πιο βαριά μορφή κατάθλιψης. Σε περίπτωση που τα συμπτώματα δεν υποχωρούν και εντείνονται δυσχεραίνοντας την καθημερινότητα, τότε χρειάζεται η βοήθεια ενός ειδικού ψυχολόγου προκειμένου να προταθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Με τη σωστή θεραπεία, η εποχική κατάθλιψη μπορεί να είναι μια κατάσταση διαχειρίσιμη. Ας μην ξεχνάμε ότι πολλές φορές, όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο, η ψυχοθεραπεία αποτελεί το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει κάποιος στον εαυτό του προς συναισθηματική ανακούφιση και αυτογνωσία. 

Η ψυχοφυσιολογία της εποχικής κατάθλιψης 
Μια από τις πρώτες υποθέσεις για την εποχική κατάθλιψη ήταν ότι η μικρή περίοδος έκθεσης σε φως του ήλιου τον χειμώνα οδηγεί ορισμένα άτομα στην ανάπτυξη καταθλιπτικής αιτιολογίας. 

Η εποχική κατάθλιψη έχει συνδεθεί με μια βιοχημική ανισορροπία στον εγκέφαλο, η οποία προκαλείται από την ύπαρξη μικρότερης ημέρας και την έλλειψη φωτός του ήλιου. 

Επιπλέον, η μελατονίνη μια ορμόνη που παράγεται σε αυξημένα επίπεδα στο σκοτάδι, κατά τη διάρκεια του ύπνου, σχετίζεται με την εποχική κατάθλιψη. Επομένως όταν οι ημέρες είναι μικρότερες και πιο σκοτεινές, τα επίπεδα της μελατονίνης αυξάνονται. 




Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κυρία Κωνσταντίνα Βολοσυράκη, ψυχολόγο (ΜSc) – ψυχοθεραπεύτρια. 

Μαγκιά μου που τόλμησα να αλλάξω τη ζωή μου...!!!!

Μαγκιά 
Λιτή λέξη, ουσιαστική 
Συνδυασμένη με γενναίες αποφάσεις στη ζωή μας. 

Συνηθισμένοι να την χρησιμοποιούμε χαρακτηρίζοντας αντρικές συμπεριφορές. 

Και πράγματι, έχει να κάνει με την συμπεριφορά μας, με τον τρόπο που ζούμε, που φερόμαστε και λειτουργούμε σε κάθε μας στιγμή. 

Μα όχι με το φύλο 

Η μαγκιά δεν έχει φύλο, το τσαγανό ενός ανθρώπου δεν ορίζει αν είσαι Άντρας η Γυναίκα. 

Και ούτε το βρίσκεις στο δρόμο, ή το 'χεις ή δεν το 'χεις. 

Για αυτή τη μαγκιά λοιπόν θα πούμε σήμερα και το πώς την εισπράττουν και την δέχονται κάποιοι άλλοι. 

Πως την φοβούνται και εν τέλει πως την κρίνουν. 

Θέλει μαγκιά λέει να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά. 

Πολύ θα πω εγώ! 

Έλα όμως που κάποιοι γεννήθηκαν με αυτή, πορεύθηκαν μαζί της χέρι - χέρι διεκδικώντας ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις. 

Είναι πολύ εύκολο να υπομείνεις, να κάνεις υπομονή, για μερικούς. 

Μα όταν σηκώνεις κεφάλι και βλέπουν να τα βγάζεις πέρα, κάτι ρε γαμώτο χαλάει στη συνταγή! 

Όταν ψάχνεις λύσεις και σιγά σιγά βρίσκεις δρόμους που δεν γνώριζες πως μπορείς να μπεις, μα έδειξες τη μαγκιά και μπήκες και τους περπάτησες, τότε ορισμένοι δεν είναι τόσο συγκαταβατικοί όσο ήταν πριν μαζί σου. 

Ίσως γιατί εκείνοι δεν θα είχαν την δική σου μαγκιά για να κινηθούν όπως εσύ. 

Κι αυτό δεν αρέσει… 

Τότε αποφασίζουν να γίνουν κριτές σου, ή ακόμα χειρότερα οι επικριτές σου. 

Και πού; 

Στη ζωή σου. Στις αποφάσεις σου. 

Στη μαγκιά σου να τα τινάξεις όλα και να ξαναστήσεις το παιχνίδι από την αρχή 

Κρίνουν, μη γνωρίζοντας τα δικά σου δεδομένα, η πως θα ήταν εκείνοι στη δική σου θέση, πως θα φέρονταν σε μια παρόμοια κατάσταση. 

Πως θα τα κατάφερναν…τι θα αντιμετώπιζαν, τι θα έπρατταν 

Ή μήπως εκ των προτέρων, γνωρίζουν πως δεν έχουν τα κότσια να έκαναν αυτό που εσύ τολμάς; 

Ιδού το ερώτημα… 

Ίσως εδώ να βρίσκεται και η απάντηση για αυτή την στάση τους 

Δεν αποδέχονται τις πράξεις σου όχι γιατί κάνεις κάτι κακό, η ακραίο, μα γιατί τολμάς να το κάνεις! 

Τη μαγκιά σου να αλλάξεις, να είσαι χαρούμενος ή ακόμα και να την πατήσεις με τις νέες σου επιλογές δεν αποδέχονται. 

Το να παραδεχτούν πως δεν έχουν το τσαγανό για κάτι παρόμοιο, αποκλείεται, δε τους ταιριάζει κιόλας. 

Έτσι, τι τους μένει; 

Να ασκούν κριτική πάνω σου. 

Δε μας ενδιαφέρει αν είναι καλοπροαίρετη, η κακοπροαίρετη 

Η κριτική, κριτική, παραμένει… 

Δεν έχει δικαίωμα κανείς άνθρωπος να κρίνει τις επιλογές σου, αν ανήκεις κάπου και κάποιος μπορεί να σε κρίνει αυτός είσαι μόνο εσύ. 

Τους νόμους και τα όρια στην ζωή μας τα θέτουμε οι ίδιοι. 

Όσο για κανόνες…προτείνω να τους ορίσουμε εμείς μερικούς, έτσι για την αλητεία! 

Κανόνας Νο 1: 
Μη κρίνεις για να μην κριθείς! Παλιό, μα τόσο σοφό! 

Κανόνας Νο 2: 
Ε, εσείς οι άμεμπτοι, κοιταχτείται στο καθρέφτη σας, δείτε τα σωστά δείτε και τα λάθη σας, μάθετε και αποδεχτείτε εσάς. Φτιάξτε πρώτα αυτό που βλέπετε μπροστά σας, κάντε την δική σας κριτική και αφήστε μας ήσυχους 

Κανόνας Νο 3: 
Η πλειοψηφία αυτών που αρέσκονται να μας κάνουν κριτική, είναι κενοί ζωής οι ίδιοι. Δεν γνωρίζω γεμάτο και ευτυχισμένο άνθρωπο που να αναλώνεται στο να κρίνει τις ζωές άλλων. 

Κανόνας Νο 4: 
Δείτε παρακαλώ τι ζόρια ακριβώς τραβάτε με τη πάρτη σας και ίσως βρείτε τόσα πολλά, που δεν θα σας μείνει χρόνος να ασχολείστε με τους υπόλοιπους. 

Κανόνας Νο 5: 
Παρατήρησε πως οι άνθρωποι που μας κρίνουν είναι λίγο βουτυράτοι…μαλθακοί αν προτιμάς! 

Και αυτό γιατί, η κριτική τους έχει να κάνει εν μέρει με αυτά που οι ίδιοι δε μπορούν, η δε τολμούν να κάνουν. Όχι από ανικανότητα, μα από φόβο για την κοινή γνώμη! 

Κανόνας Νο 6: 
Η πιο συνηθισμένη ταμπελίτσα που φορούν, είναι αυτή των ανθρώπων που λένε πως μας αγαπούν και μας μιλούν για το καλό μας! Πρόσεξε τους λίγο παραπάνω…οι άνθρωποι που μας αγαπούν, μας ακούνε μας συμβουλεύουν και μας στηρίζουν! Όλοι οι άλλοι δεν είστε πουθενά! 

Κανόνας Νο 7: 
Μια παροιμία λέει” Μεγάλωσαν οι ποδιές μας και σκεπαστήκαν οι πομπές μας” 

Για να σηκώνετε λοιπόν που και που τη ποδίτσα σας να δείτε τι κρύβεται από κάτω! 

Κανόνας Νο 8: 
Ανήκουν στο στενό σου περιβάλλον, στη διεθνή βιβλιογραφία θα τους βρεις και ως “Τοξικούς”. Απομάκρυνέ τους τάχιστα! 

Κανόνας Νο 9: 
Πάρτους στην πλάκα. Από την στιγμή που πάρουν το ύφος δικαστή πάνω στην έδρα, δώσε πόνο!!! 

Κανόνας Νο 10: Ο Αναμάρτητος πρώτος τω λίθω βαλέτω. 

…Τολμάς;;; 

Αδέρφια ψυχραιμία λοιπόν. 

Κατά πρώτων, δεν ερωτηθήκατε για να μας πείτε τη γνώμη σας, πόσο μάλλον να μας κρίνετε. Παρ’ όλα αυτά σας ανεχόμαστε να την διατυμπανίζετε, στολισμένη με κανόνες ηθικής. 

Δε μας χρειάζονται αγαπητοί έχουμε τους δικούς μας. 

Ας παραδεχτούμε όλοι πως υπάρχουν κάποιοι πιο μάγκες από εσάς. 

Κάποιοι που έχουν τα κότσια και το τσαγανό να κάνουν ότι επιθυμούν. 

Κατά δεύτερον, τσάμπα μιλάτε διότι δεν σας ακούει και κανείς… 

Ναι, ναι και πάλι ναι κάποιοι αρνούνται της σιγουριάς τα κυβικά. 

Έτσι απλά! 




Χριστίνας Καζανιάτορα. 

Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2019

Όταν σ’ αδειάζουν ξανά και ξανά, μαθαίνεις να γεμίζεις μόνος σου την ψυχή σου...!!!!

Έρχονται στιγμές στη ζωή σου που κάνεις τον απολογισμό σου.

Έρχονται άνθρωποι στη ζωή σου που κάνεις τον απολογισμό σου. 

Έρχονται συναισθήματα για τα οποία πάλι κάνεις τον απολογισμό σου. 

Καταλήγεις ξανά και ξανά στο ίδιο αποτέλεσμα. 

Αλήθεια τι είναι ηθική ικανοποίηση; Γνωρίζεις; 

Είναι το να δίνεις σε κάποιον όλο σου το είναι χωρίς αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα; 

Πολλές φορές σου έχω μιλήσει για τους ανθρώπους. Είναι υποκείμενα που άθελα τους ζητούν αντάλλαγμα για το καθετί που σου προσφέρουν. 

Μα εγώ ήμουν ένας άνθρωπος που δεν σου ζήτησα το παραμικρό, παρά μόνο εκτίμηση για ότι έχεις λάβει. Μια εκτίμηση έστω και φθηνή των πραγμάτων που έχεις λάβει. 

Και το ζητούσα γιατί ξεχώρισες από τους ανθρώπους που είχα στην ζωή μου.. Αυτούς που σε αδειάζουν χωρίς αφορμή. 

Μα τελικά δεν διέφερες. Με άδειαζες για να γεμίσει η ψυχή σου. 

Με άδειαζες κάθε φορά που έπαιρνες αυτό που ήθελες. 

Με άδειαζες όταν πια δεν είχες καμία υποχρέωση στο πρόσωπο μου. 

Με άδειαζες όταν ήξερες πως όταν μου ζητήσεις κάτι θα το έχεις. 

Με άδειαζες κάθε φορά που νόμιζες ότι ήσουν ολοκληρωμένος άνθρωπος ενώ παρέμενες μισός. 

Παρέμενες μισός, γιατί ποτέ κανένας δεν συμπλήρωσε το παζλ που σου λείπει. 

Αναρωτήθηκες ποτέ τους λόγους για τους οποίους σε ξεχώρισα; Αναρωτήθηκα πάντως τον λόγο που με άδειασες για χιλιοστή φορά. 

Αλλά η ψυχή του ανθρώπου φίλε μου δεν είναι κουτί που μοιράζει συγχωροχάρτια. Έρχεται η στιγμή που βάζει τέλος. 

Τέλος σε κάθε πόνο. Σε κάθε αχαριστία σε κάθε αμέλεια. 

Η ψυχή του ανθρώπου δεν είναι παιδική χαρά για να παίζεις όποτε εσύ θέλεις. 

Η ψυχή του ανθρώπου χαρακτηρίζεται από ήθος και αξιοπρέπεια κάτι το οποίο ξεχνάς. 

Ξεχνάς ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ξεχνάς πως αυτόν που σκοτώνεις όταν σηκωθεί τότε θα καταλάβεις την αξία του. 

Τότε θα καταλάβεις πώς το λαβωμένο ξωτικό πλέον έχει γεμίσει την ψυχή του με ηρεμία. 

Και όταν σηκωθεί δεν θα σε εκδικηθεί. Η εκδίκηση σχετίζεται με ανθρώπους που δεν έχουν επίγνωση της αξίας τους. Δεν χρειάζονται μοιρολόγια. 

Δεν είναι απαραίτητο να κάνεις στον άνθρωπο σου αυτά που σου έκανε. Δεν γίνεσαι καλύτερος αλλά χειρότερος από αυτόν. 

Το μόνο που χρειάζεται είναι να ξαναβρείς τον εαυτό σου. Να αναγνωρίσεις την αξία σου, την ηθική σου, τον αυτοσεβασμό σου και την αξιοπρέπεια σου. 

Να γεμίσεις την ζωή σου μόνο με ανθρώπους που καταλαβαίνουν την αξία σου και δεν χρειάζεται να τους το αποδεικνύεις. 

Να γεμίσεις την ψυχή σου με χρώμα. Μόνο τότε θα έχεις ηθική ικανοποίηση. 




Στέλλα Σαλέπη