Τι να κάνω....!!!!

Να αγαπάς με πάθος πολύ! Να αγαπάς ότι σε συγκινεί και ότι ονειρεύεσαι! Να αγαπάς γιατί νιώθεις και θέλεις! Να αγαπάς επειδή ξημερώθηκες και να αγαπάς που νυχτώθηκες! Να αγαπάς εκεί που κοιτάς και κει που βαδίζεις! 

Να αγαπάς τον εαυτό σου και το καθρέπτισμά του στους άλλους! Να αγαπάς χωρίς σκέψη και χωρίς μέλλον! Να αγαπάς γιατί υπάρχεις, γιατί δίνεις και γιατί δέχεσαι! Να αγαπάς τόσο, που να επιτρέψεις σε εσένα να είσαι, να γίνεις και να έχεις το πεπρωμένο σου.

Να είσαι εσύ! Πάντα! Και όταν σε απορρίπτουν γι αυτό που είσαι! Και όταν θέλουν κάτι άλλο από αυτό που είσαι! Και όταν νομίζεις ότι δεν σου βγαίνει αυτό που είσαι! Να είσαι εσύ! Πάντα! Και αν βρεις πόρτες κλειστές! 

Και αν σου έχουν γυρισμένες πλάτες! Και αν σου λένε άλλαξε για να γίνεις αποδεκτός! Να είσαι εσύ! Πάντα! Γιατί όταν σε πλησιάσω και είσαι εσύ, οι καρδιές μας θα ανταλλάξουν λόγια που το στόμα δεν βγαίνει. 

Οι ψυχές μας θα δουν εικόνες που τα μάτια αδυνατούν! Και στο βάθος μας, θα ξέρουμε ότι δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ. Να είσαι εσύ! Πρωτίστως για σένα! Και όταν είσαι για εσένα, είσαι για όλους. Γιατί δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ!

Να θες! Μην το φοβάσαι, μην το ντρέπεσαι. Να θες! Είσαι ο κληρονόμος αυτής της ζωής και όσο αναπνέεις δικαιούσαι. Να θες! Με όραμα, με πίστη, με πρόγραμμα, με δράση. Να θες! Με βλέμμα σταθερό σε αυτό που θες, ώστε να πας εκεί που θες και όχι εκεί που τελικά θα κοιτάζεις. Να θες! 

Με ευγνωμοσύνη για ότι έχεις μέχρι σήμερα, ώστε να έχεις τα θεμέλια για τις απολαβές του αύριο. Να θες! Τόσο πολύ, που να το ζεις σαν να το έχεις. 

Τόσο έντονα, που να το αισθάνεσαι. Τόσο απόλυτα, που να αποκλείεις από το μυαλό σου οποιαδήποτε άλλη κατάληξη. Να θες! Χωρίς φόβο, αλλά με πάθος. Και τότε, περίμενε να το απολαύσεις!

Να αναζητάς συνέχεια την Αλήθεια! Όχι με τα μάτια. Αυτά, δεν την βλέπουν. Η γη δεν είναι επίπεδη και ο ήλιος δεν γυρίζει γύρω της. Ούτε με τα αυτιά. Αυτά, δεν την ακούν. Δεν είσαι αυτό που σου λένε οι άλλοι ότι είσαι, ούτε μπορείς μόνο τα θέλω τους. Αλλά ούτε και με τη σκέψη. 

Η σκέψη σου, είναι μόνο μια σταγόνα αντίληψης μέσα στον ωκεανό της Αλήθειας. Μην ζητάς το πεπερασμένο να συλλάβει το άπειρο. Να αναζητάς συνέχεια την Αλήθεια. 

Με τους χτύπους της καρδιάς σου. Χτυπάει δυνατά όποτε την πλησιάζεις. Με την ψυχή σου. Αυξάνεται όποτε την αγγίζεις. Με την Αγάπη σου. Σου αποκαλύπτεται απλόχερα όποτε τη βιώνεις.

Να είσαι προετοιμασμένος. Ο δρόμος έχει αγκάθια. Αυτά που επέτρεψες να μεγαλώσουν στον κήπο σου. Ο δίπλα θα κοιτάξει να σε φρενάρει. Αυτό του ζήτησες όταν του επέτρεψες να σε κρίνει. Το μυαλό σου θα βλέπει αδιέξοδα. Έτσι στο εκπαίδευσαν να κάνει. 

Να είσαι προετοιμασμένος. Το σπόρο των προσδοκιών σου, μην τον ξεφυτεύεις συνέχεια για να δεις αν φύτρωσε. Και να σε πατάνε, και να χωθείς βαθιά μέσα στο χώμα, και να σκοτεινιάσει γύρω σου, μην ξεχνάς ότι μόλις φυτρώσεις, θα κατευθυνθείς προς τα ουράνια. 

Να είσαι προετοιμασμένος. Οι γύρω ζουν με το σύνηθες, με το γνωστό, με το τετριμμένο. Θέλουν την επαναληψημότητα, την ασφάλεια, τη σιγουριά. Και αντιδρούν σε κάθε τι νέο. Πρώτα το χλευάζουν, μετά το πολεμούν και στο τέλος το κάνουν τμήμα της ζωής τους.

Να ζητάς! Αν θες κάτι να λάβεις, να το ζητάς! Όπως ακριβώς το θες. Όπως το σκέφτεσαι. Όπως ακριβώς το νοιώθεις, όταν στοιχειώνει τα όνειρά σου. Αν δεν τα έχει στοιχειώσει, δεν το θες πολύ! Να ζητάς! Όπως όταν παραγγέλνεις σε ένα εστιατόριο το φαγητό που θες να φας. 

Κανείς δεν έφαγε ποτέ τίποτα, απλά δηλώνοντας στο σερβιτόρο «πεινάω». Και αν τελικά αυτός του έδωσε, έφαγε αυτό που ο σερβιτόρος ήθελε και όχι αυτό που τραβούσε η καρδιά του. Να ζητάς! 

Το πεπρωμένο σου, το όνειρό σου, την κληρονομιά σου, αυτό που κάνει τα κύτταρά σου ευτυχισμένα, το νιώθεις, το γνωρίζεις. Να το ζητάς! Συνέχεια και άσχετα με το που βρίσκεσαι τώρα!

DIMITRIS NOMIKOS 

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Τα πρώτα σημάδια που δείχνουν πως χάθηκες από τον δρόμο σου...!!!!

Σίγουρα δεν είναι λίγες οι φορές που έχεις αναρωτηθεί εάν οδεύεις προς μια επωφελή κατεύθυνση, για σένα. Δηλαδή για το εάν ο δρόμος αυτός που βαδίζεις είναι ο ιδανικός για την εκπλήρωση των ονείρων και επιθυμιών σου.

Ποια είναι λοιπόν τα πρώτα σημάδια που σου δείχνουν πως δεν βρίσκεσαι σε αυτόν τον δρόμο;

Έχεις εκνευρισμό

Ξαφνικά παρατηρείς πως είσαι ευέξαπτος και ίσως μιλάς πιο απότομα απ ότι συνήθως στον περίγυρό σου, για πράγματα που σε μια άλλη περίοδο της ζωής σου, δεν θα έδινες τόση έκταση. Αυτό συμβαίνει γιατί το υποσυνείδητο σου έχει καταλάβει πως βαδίζεις εκτός δρόμου και προσπαθεί να κάνει την παρουσία του αισθητή και με την μορφή του εκνευρισμού.

Νιώθεις μπερδεμένος

Δεν ξέρεις πώς να δράσεις και τι κινήσεις θα ήταν καλό να πάρεις. Ξυπνάς το πρωί και έχεις μέσα σου μια απροσδιόριστη ενέργεια που σε αποσυντονίζει και στην τελική σε κάνει να αισθάνεσαι συγκεχυμένα.

Δικαιολογείσαι παραπάνω απ ότι θα έπρεπε για τις αποφάσεις σου.

Νιώθεις μια απίστευτη ανάγκη να υπερασπιστείς έντονα τον εαυτό σου, για οποιαδήποτε απόφαση έχει πάρει ή ετοιμάζεται να πάρει. Αυτό είναι μια ένδειξη πως στο βάθος γνωρίζεις ότι η πορεία αυτή, δεν είναι η ιδανική για σένα κι έτσι μέσα από την αναλυτική σου στάση και την επεξήγηση, προσπαθείς να διώξεις αυτό το συναίσθημα. Αυτό όμως έχει τα αντίθετα αποτελέσματα καθώς στην πραγματικότητα απαρνιέσαι μια από τις δύο φωνές του εαυτό σου.

Έχεις άγχος

Παρατηρείς ότι σε διακατέχει άγχος πιο συχνά ή ακόμα και πιο έντονα απ ότι συνήθως. Αυτό είναι μια ενέργεια από το σώμα σου για να σε φέρει αντιμέτωπο με την κατάσταση και να σου δείξει, πως κάτι πρέπει να επανεξεταστεί ή σε μια άλλη περίπτωση, να σου δείξει την πίεση που έχει συσσωρευτεί μέσα σου. 

Και στις δύο περιπτώσεις αξίζει να θυμάσαι πως το λίγο άγχος είναι παραγωγικό. Το πολύ άγχος όμως, σε μαραζώνει ψυχολογικά χωρίς να σου δίνει κάποιο κέρδος. Για να είμαι πιο συγκεκριμένη σου δίνει ακριβώς το αντίθετο. 

Γι' αυτό όταν αισθανθείς πως σε κυριεύει άγχος πάρε μια βαθιά ανάσα, χαμογέλασε και σκέψου πως είτε αγχωθείς είτε όχι, δεν θα κάνει καλύτερα την παρούσα κατάσταση, αλλά ούτε θα δώσει κάποιου είδους δύναμη να αλλάξει κάτι σε αυτή, παρά μόνο το αντίθετο!

Δίνεις πολλή σημασία στις καταστάσεις ή καθόλου.

Μπορεί να οδηγηθείς στην υπερβολική σκέψη και εξέταση κάποιου θέματος κι έτσι μετά αναπόφευκτα να βρεθείς στην αντίθετη περίπτωση από τον κορεσμό που έχει επέλθει, με αυτόν τον τρόπο κάνει την εμφάνιση της η απάθεια, η οποία πολλές φορές αφήνει σημαντικά θέματα να περνούν δίπλα σου απαρατήρητα.

*Σημαντικό είναι να σημειωθεί πως καμία κατάσταση δεν είναι εξολοκλήρου αρνητική. Μπορεί όταν χάνεσαι από τον δρόμο σου να χάνεις και τον εαυτό σου, αλλά αυτό είναι εξαιρετικά επωφελές σε τελική ανάλυση γιατί σου δίνει μια ανάσα και σε ξανά βάζει στην ορθή πορεία που αρμόζει σε σένα.

Εάν βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο λοιπόν, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα, σίγουρα θα μπεις ξανά στην τροχιά του προσωπικού σου τρένου, το οποίο αξίζει να θυμάσαι πως σε κάθε στάση προσθέτει και νέους επιβάτες. 

Παίρνεις μια ανάσα και συνεχίζεις πιο δυναμικά πάντα με χαμόγελο και ελπίδα πως κάθε ημέρα έχει να σου δώσει και από ένα σημαντικό μάθημα!

Ελένη Κακλαμάνου

awakengr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Πατέρας Ανδρέας Κονάνος : «Κάνουμε το παιδί μας σκουπίδι και μετά λέμε Γιατί δεν μ΄αγαπάει το παιδί»...!!!!

Πάτερ Ανδρέας Κονάνος : Ιστορίες καθημερινής τρέλας, αδιαφορίας, σκληροκαρδίας και ασυνεννοησίας από τον π.Ανδρέα Κονάνο, ιστορίες που αφορούν όλους μας και έχουμε πολλά να διδαχθούμε ακούγοντάς τις.

Μπαίνει ο άντρας στο σπίτι.

«Η γυναίκα μου, πάτερ, είτε μπήκα είτε δεν μπήκα, καμία σημασία. Γυρισμένη πλάτη στην κουζίνα, καθάριζε χόρτα, μπαίνω κι ακούω μια φωνή

“Γύρισες πάλι; Σχολάσατε κιόλας; Δεν έχεις πουθενά αλλού να πας; Έπρεπε να έρθεις κατευθείαν σπίτι;”

Είτε μπήκα είτε δεν μπήκα σπίτι, για τη γυναίκα μου είναι σαν να μην υπάρχω. Δεν αξίζω τίποτε στα μάτια της».

Το ίδιο κι ο άντρας στη γυναίκα. Της δίνεις αξία και σημασία;

Όλοι το ζητάμε. Όλοι έχουμε ανάγκη να μας δίνουν αξία και προσοχή. Όταν σου λέει ο άλλος ένα «μπράβο», νιώθεις ενθάρρυνση, καταλαβαίνεις ότι βαδίζεις καλά και συνεχίζεις με όρεξη. Δεν είναι εγωισμός αυτό.

Πάει η γυναίκα στο κομμωτήριο. Φτιάχνει το μαλλί της. Το βάφει, το περιποιείται. Γυρίζει στο σπίτι.

«Ο άντρας μου, πάτερ, είτε με είδε είτε δεν με είδε, ένα και το αυτό. Την άλλη ημέρα πάω στη δουλειά. Με βλέπει ο κύριος στο απέναντι γραφείο και μου λέει:

“Ωραίο look, πολύ ωραίο το χτένισμά σου, πολύ μου αρέσει η αλλαγή που έκανες!”

Ο άντρας μου δεν το πρόσεξε. Ο ξένος όμως το πρόσεξε». Γιατί, κύριε, δεν το πρόσεξες;… Για ποιον το έκανε αυτό η γυναίκα σου;

Για ποιον άλλαξε κι ομόρφυνε;

Για σένα. Μα εσύ δεν πιάνεις το μήνυμα.

Έλεγε μια γυναίκα: «Όταν ο άντρας μου βλέπει αθλητικά, πάτερ, τα πάντα σβήνουν και χάνονται. Την ώρα εκείνη δεν υπάρχει κανένας στον κόσμο γι’ αυτόν. Ακόμα κι αν έμπαινα στο σαλόνι καβάλα σε άλογο, με ξέπλεκα μαλλιά που είχαν πάρει φωτιά, δεν θα με πρόσεχε. Όταν βλέπει αθλητικά, δεν γυρίζει να με κοιτάξει ούτε δευτερόλεπτο Εκείνη την ώρα δεν υπάρχει τίποτε γι’ αυτόν. Είμαι ανύπαρκτη».

Η τροφοδοσία της αξίας της ψυχής. Πολύ αναγκαία.

Το ίδιο όμως θέλουν και τα παιδιά.

Πες μια καλή κουβέντα στο παιδί σου.

Αναρωτιέσαι γιατί βγαίνει συνέχεια έξω.

Ξέρεις γιατί;

Γιατί έξω τον βλέπουν οι φίλοι του και του λένε: «Γεια σου, ρε μεγάλε». Γι’ αυτό.

Ενώ εσύ δεν του λες: «Γεια σου, μεγάλε». Εσύ του λες : 

«Είσαι άχρηστος. Θα μείνεις στουρνάρι. Πίσω θα πας στη ζωή. Ανεπρόκοπος.

Μια ζωή πληρώνουμε για σένα και τίποτε δεν κάνεις. Τσάμπα τα φροντιστήρια Μας αρρώστησες. Μας καταξόδεψες».

Άκου λόγια! Δες ενθάρρυνση. Κάνουμε το παιδί σκουπίδι και μετά λέμε: «Γιατί δεν μ’ αγαπάει το παιδί; Γιατί το παιδί με βλέπει και τρέχει μακριά μου; Και τρέχει σε πλατείες κι άλλα στέκια, και πάει με τους φίλους του, και πάει σε ξένα σπίτια;» Γιατί; Γιατί εκεί το αγαπούν με τον τρόπο που μπορούν. 

Κι εσύ σίγουρα αγαπάς το παιδί σου. Μα δεν το δείχνεις. Το θέμα δεν είναι να αγαπάς μόνο, αλλά να το δείχνεις κιόλας. Όλοι αγαπάμε. Μα καταλήγουμε να το δείχνουμε στους τάφους μόνο, στους νεκρούς. 

Εκεί, όλο συναίσθημα, ποίηση, μελό και κλάμα. Όσο ο άνθρωπός σου ζει τον «ψήνεις» κανονικότατα. Μετά δάκρυα και πόνος. Μα είναι αργά.

Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Όλα του γάμου δύσκολα…» των εκδόσεων Άθως.

vimaorthodoxias.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Αλεξανδρινό : «Δώρο στο Χριστό» -ένα συγκινητικό διήγημα…!!!!

Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος γιόρταζε τα Χριστούγεννα με περισσότερη κατάνυξη. Σ’ ένα μακρινό χωριό, λοιπόν, ο παπάς έκανε κάθε χρόνο μια φάτνη στη μέση της εκκλησίας, την παραμονή των Χριστουγέννων.

Οι κάτοικοι πήγαιναν πρώτα πρώτα στην εκκλησία, για ν’ ακούσουν τη θεία λειτουργία, γονάτιζαν κι άναβαν το κεράκι τους μπροστά στη φάτνη. 

Κάθε κεράκι έπρεπε να σβήσει από μόνο του, λιώνοντας σιγά σιγά, γι’ αυτό γύρω από τη φάτνη ήταν αμέτρητα κεράκια, όσα και οι πιστοί, κι η εκκλησία λαμποκοπούσε κι έφεγγε σαν να ήταν ο ήλιος μέσα της. 

Όταν η λειτουργία τελείωνε, ο κόσμος πήγαινε στα γύρω κεντράκια, για να φάει και να πιει, να γλεντήσει τη χαρά του για τη γέννηση του Χριστού. 

Οι χωριανοί άρχιζαν τις προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα εβδομάδες πριν.

Οι νοικοκυρές έψηναν κουλούρια, πίτες και γλυκά κι οι άντρες έβαφαν την πλατεία του χωριού, την εκκλησία και τα σπίτια τους. Ο παπάς με τα παιδιά του σχολείου και τους δασκάλους σκάλιζε τα ζώα της φάτνης στο ξύλο, τους τρεις μάγους, τους βοσκούς, το αστέρι, την Παναγία και το Χριστό.

Το βράδυ της παραμονής όλα ήταν έτοιμα κι οι άνθρωποι ντυμένοι τα καλά τους πήγαιναν στην εκκλησιά κι άφηναν μπροστά στη φάτνη ένα δώρο για το Χριστό, ό,τι μπορούσε ο καθένας. 

Η Μαρία, που ήταν έξι χρονών, πήγαινε κι αυτή κάθε χρόνο με τους γονείς της στην εκκλησία κρατώντας το καλαθάκι με τα κουλούρια που είχε φτιάξει για το νεογέννητο Χριστό. 

Εκείνο το χρόνο, όμως, η μητέρα της αρρώστησε, κι ο πατέρας της ταξίδεψε σε μια μεγάλη πόλη για να βρει δουλειά και να τα βγάλει πέρα με τα φάρμακα και τα άλλα έξοδα. Ούτε δραχμή δεν τους περίσσευε, για ν’ αγοράσουν δώρο στο Χριστό.

Πώς να πάει στην εκκλησία η Μαρία με άδεια χέρια; 

Την ώρα που χτύπησαν οι καμπάνες, η Μαρία μπήκε δειλά δειλά στην εκκλησία και κρύφτηκε πίσω από μια κολόνα. Δεν ήθελε να τη δει κανείς με τα χέρια αδειανά.

Οι άλλοι προσκυνούσαν το Χριστό, άναβαν το κεράκι τους και

του πρόσφεραν το δώρο τους.

Εκείνη γονάτισε κοιτάζοντας τη φάτνη από μακριά και ψιθύρισε :

– Αχ, Παναγίτσα μου, φέτος δε θα έρθω στη λειτουργία. Δεν έχω να χαρίσω τίποτε στο παιδί σου που γεννήθηκε. Η μητέρα μου αρρώστησε. Δεν έχουμε καθόλου χρήματα. Θα το εξηγήσεις στο Χριστό γιατί δεν του έφερα δώρο; 

Ο κόσμος είχε αρχίσει να ψάλλει μαζί με τον παπά το «Χριστός γεννάται σήμερον».

Δεν είχε κάνει ούτε τρία βήματα, όταν άκουσε πίσω της μια φωνή να τη ρωτάει :

– Γιατί κλαις, κοριτσάκι μου, μια τέτοια χαρούμενη μέρα;

Ήταν μια γριούλα με γλυκό πρόσωπο και μάτια γεμάτα καλοσύνη.

– Κλαίω, γιαγιάκα, γιατί δε μου περισσεύει ούτε μια δεκάρα,

για ν’ αγοράσω ένα δώρο στο Χριστό.

– Γι’ αυτό κλαις, Μαρία; Ο Χριστός ευχαριστιέται και μόνο που τον σκέφτεσαι.

Και μόνο που τον αγαπάς. Να, κοίταξε εκείνον το θάμνο με τα πράσινα φύλλα.

- Γιατί δεν κόβεις ένα μπουκέτο να του το πας; 

Το κορίτσι σταμάτησε τα κλάματα, έσκυψε, κι άρχισε να κόβει ένα μπουκέτο από κλαδιά. Έκοψε αρκετά, ώσπου η αγκαλιά της δε χωρούσε πια άλλα.

– Φτάνουν αυτά, γιαγιάκα; ρώτησε τη γριούλα κοιτάζοντας πίσω της, αλλά εκείνη είχε εξαφανιστεί.

Η Μαρία με τα κλαδιά στην αγκαλιά της προχώρησε θαρρετά και μπήκε στην εκκλησία μ’ ένα χαμόγελο αγαλλίασης. Όλα έλαμπαν στο φως των κεριών. Ο κόσμος έψελνε με κατάνυξη. Περπάτησε πάνω στο κόκκινο χαλί που απλωνόταν μπροστά στη φάτνη κι απόθεσε το δώρο της.

– Κοιτάτε αυτό το κοριτσάκι, είπε χαμηλόφωνα μια γυναίκα.

Φέρνει κλαδιά από θάμνους στο Χριστό. Και μη χειρότερα. 

Όταν τελείωσε το τροπάριο ακούστηκαν ψίθυροι στην εκκλησία.

– Κοιτάξτε, κοιτάξτε τα κλαδιά των θάμνων!

Η Μαρία ήταν ακόμα γονατιστή με σταυρωμένα τα χέρια της. Ακούγοντας τις φωνές, σήκωσε το κεφάλι της τρομοκρατημένη και είδε τα κλαδιά, τα δικά της κλαδιά, να έχουν ανθίσει και να έχουν βγάλει κάτι όμορφα κόκκινα λουλούδια που έμοιαζαν με αστέρια.

– Μα τι έγινε;

– Θαύμα!

– Ήτανε θάμνοι κι έβγαλαν λουλούδια!

Ο παπάς και το πλήθος γονάτισαν μπροστά στη φάτνη,

δοξολογώντας το Χριστό γι’ αυτό το ανεξήγητο φαινόμενο. 

Η γριούλα – ποια να 'ταν άραγε; – είχε δίκιο. Το δώρο που δίνεται από την καρδιά είναι το πιο αξιόλογο δώρο. Τα φτωχά κλαδάκια ήταν το πιο σημαντικό δώρο που είχε πάρει ο Χριστός εκείνη τη μέρα…

Από τότε, κάθε χρόνο, τις μέρες των Χριστουγέννων, αυτοί οι θάμνοι ανθίζουν με τα αμέτρητα κόκκινα αστράκια τους, κι ο κόσμος τα ονομάζει  «λουλούδια των Χριστουγέννων».

Από το μακρινό εκείνο χωριό έφτασαν και στην πατρίδα μας κι ο κόσμος τα ονόμασε «Άστρα του Χριστού». 

Το λουλούδι λέγεται αλεξανδρινό.

Ανθίζει Δεκέμβριο με Ιανουάριο και η ανθοφορία του διαρκεί 6 – 8 εβδομάδες. 

vimaorthodoxias.gr 

https://news-tora.eu

SΟS όποιος μπορεί να βοηθήσει - Πολύτεκνη μητέρα στο Αιγάλεω ζητά τη βοήθειά μας...!!!!

Πολύτεκνη μητέρα στο Αιγάλεω ζητά τη βοήθειά μας

Μεγάλο αγώνα δίνει καθημερινά για την επιβίωσή της μια πολύτεκνη οικογένεια από το Αιγάλεω. Η κ. Βασιλική Τριανταφύλλου είναι άνεργη, με έξι παιδιά, ηλικίας 9 – 26 ετών τα οποία μεγαλώνει μόνη της.

Η οικογένεια κινδυνεύει με έξωση καθώς οφείλει οκτώ ενοίκια ενώ ταυτόχρονα έχει κοπεί το φως και το νερό λόγω οφειλών. Είχε κάνει έναν διακανονισμό με τη ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ ωστόσο δεν κατάφερε να πληρώσει την πρώτη δόση και βρέθηκε ξανά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και νερό.

Ο «Ελεύθερος Τύπος» βρέθηκε στο σπίτι της οικογένειας στο Αιγάλεω και διαπίστωσε τις συνθήκες στις οποίες ζει η οικογένεια.

«Συνήθιζα να καθαρίζω σπίτια, να φροντίζω ανθρώπους. Πλέον δεν θέλει κανείς γυναίκες να του καθαρίζουν. Όλοι αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Θα πληρώνουν για κάτι που θεωρούν περιττό; Τα μόνα μας έσοδα είναι από μια γυναίκα που φροντίζω μια στις τόσες και ένα μικρό επίδομα πολυτέκνου που παίρνω», λέει στον ΕΤ.

Ο μεγάλος της γιος, 26 ετών, πάσχει από ψυχιατρικό πρόβλημα και παράλληλα έχει προκύψει ένα πρόβλημα υγείας στο έντερό του. «Νοσηλεύτηκε για λίγο στο Θριάσιο. Πριν κάνει χειρουργείο πρέπει να κάνει μια μαγνητική.

Ωστόσο στο Θριάσιο μου είπαν ότι δεν έχουν μηχάνημα και να πάω ιδιωτικά. Είναι πολλά τα χρήματα, δεν μπορώ να τα καλύψω. Απευθύνθηκα σε άλλα δημόσια νοσοκομεία για να κάνουμε τη μαγνητική δωρεάν. Έχει όμως αναμονή έξι μήνες», λέει.

Η κ. Βασιλική Τριανταφύλλου απευθύνει έκκληση βοήθειας προκειμένου να γλιτώσει την έξωση. «Τα παιδιά κατέβασαν όλα τα στολίδια, και στόλισαν όλο το σπίτι ελπίζοντας ότι στολίζοντας δεν θα μας ξεχάσει ο Άγιος Βασίλης».

Η οικογένεια έχει μεγάλη ανάγκη σε ρούχα και τρόφιμα. Το τηλέφωνο της κας Βασιλικής Τριανταφύλλου είναι το 6939226456.

https://www.eleftherostypos.gr/ellada/339944-polytekni-mitera-sto-aigaleo-zita-tin-boitheia-sas/

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Το καλύτερο δώρο για τα Χριστούγεννα ; Δοκίμασε την Ευγνωμοσύνη...!!!!

Είναι γιορτές και αναρωτιέσαι τι να δώσεις στους ανθρώπους εκείνους στη ζωή σου που είναι ιδιαίτεροι. Ποιο είναι το τελευταίο gadget, η τελευταία τάση, το ένα και μοναδικό πράγμα που δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό; Ή, αναρωτιέσαι τι θα πάρεις ίσως; Είναι το κόσμημα που ήθελες; Το iPad που φαίνεται μάλλον λίγο ακριβό; Μια δωροκάρτα; Δίνεις και παίρνεις. Τι υπέροχη η χαρά των Χριστουγέννων φαίνεται να είναι! «Λοιπόν, τί πήρες;» 

Έχω μια πρόταση για δώρο – ένα δώρο που μπορείς να πάρεις και να δώσεις συγχρόνως. Λέγεται «ευγνωμοσύνη».

Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι, σκέψου τους ανθρώπους που αγαπάς, τους ιδιαίτερους ανθρώπους, και αναλογίσου γιατί έχουν σημασία για σένα. Πώς θα ήταν η ζωή χωρίς τον καλύτερο σου φίλο (στην καλύτερη φίλη), τον/την σύντροφο σου, την μητέρα ή τον πατέρα σου, τα παιδιά σου; 

Φαντάσου ότι δεν υπήρχαν πιά, και ότι τώρα είχες την ευκαιρία να τους πάρεις πίσω – αλλά μόνον αν μπορούσες να αποδείξεις ότι ήσουν πραγματικά ευγνώμων. 

 Τι θα σου έλειπε από τον καλύτερο σου φίλο (την καλύτερη φίλη); Σκέψου τις συζητήσεις, τις αναμνήσεις, το γέλιο, και τα δάκρυα – που μοιραστήκατε μαζί. Τώρα σκέψου πόσο ευγνώμων είσαι που τον/την έχεις στη ζωή σου. Τώρα, πες του/της το. 

Σκέπτομαι την μητέρα μου που πέθανε πριν 24 χρόνια. Είμαι για πάντα ευγνώμων σε αυτήν. Με φρόντιζε όταν ήμουν παιδί, με έκανε να γελάω, μου έδωσε αυτοπεποίθηση, με φιλούσε και μου έδωσε την ικανότητα να αγαπώ. Είμαι ευγνώμων σήμερα. Και θα είμαι πάντα. Είμαι ευγνώμων για τους ανθρώπους και τα πράγματα που έχουν φύγει – αλλά μένουν μαζί μου για πάντα επειδή εγώ τα κρατώ με την ευγνωμοσύνη μου. Κανείς ποτέ δεν μπορεί να μου αφαιρέσει την εκτίμηση μου. 

Είμαι ευγνώμων στους φίλους, τα μέλη της οικογένειας, στους συναδέλφους μου, στους ασθενείς μου που συνεχίζουν να με διδάσκουν. 

Είμαι ευγνώμων που μπορώ να ανοίξω τα μάτια μου και να δω το χιόνι από ένα παράθυρο από εκεί που κάθομαι. 

Είμαι ευγνώμων σε όλους τους συγγραφείς των οποίων το έργο με έχει εμπνεύσει, με έχει κάνει να σκέπτομαι και να αισθάνομαι με καινούργιους και βαθύτερους τρόπους, συγγραφείς όπως ο Σέξπηρ, ο John Donne και ο James Joyce και όλους τους άλλους – όλοι φευγάτοι, ίσως, αλλά όλοι εδώ για πάντα μέσα στην καρδιά μου. 

Ένας ασθενής μου μου είπε πώς του πήραν εξαπατώντας τον τα χρήματα. Ήταν πικρόχολος, είχε κολλήσει σε αυτό και παραπονιόταν. 

Είχε κάθε δίκιο να αισθάνεται με αυτόν τον τρόπο. Αλλά του πρότεινα να το αφήσει στην άκρη για λίγα λεπτά και να φανταστεί το εξής : «Σου έχουν πάρει τα πάντα. Όλες τις αισθήσεις, την οικογένεια σου, τα χρήματα, την δουλειά, τις αναμνήσεις – δεν είσαι τίποτα. 

Και τώρα μπορείς να πάρεις πίσω ένα πράγμα τη φορά – αλλά μόνον αν μπορέσεις να με πείσεις ότι το εκτιμάς πραγματικά, ότι έχεις στ’ αλήθεια ευγνωμοσύνη. 

Τι θέλεις πίσω πρώτα – και γιατί το εκτιμάς;» Ξαφνικά έμεινε σιωπηλός, δάκρυα άρχισαν να φαίνονται στα μάτια του. Είπε: «Θέλω πίσω την κόρη μου». Και τον ρώτησα τι εκτιμούσε σε αυτήν και αυτός άρχισε να περιγράφει τα καλά και τα κακά – την αγάπη, την τρυφερότητα, τα αστεία και τα εμπόδια που μοιράζονταν μαζί. Και συνέχισε θέλοντας την σύζυγο και ό,τι εκείνη σήμαινε και γιατί η ζωή θα φαίνονταν άδεια – αδύνατη – χωρίς αυτήν. 

Και μετά είπα, «Φαντάσου ότι είσαι τυφλός. Αλλά μπορείς να ανοίξεις τα μάτια σου για δέκα λεπτά και να δεις αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό. Τι θα ήταν αυτό;» Και, φυσικά, ήταν η οικογένεια του. 

«Παρατήρησα ότι στην λίστα με τα πράγματα δεν συμπεριέλαβες τα χρήματα, ή την δουλειά σου, ή αυτά που κατέχεις. Και μου φαίνεται ότι έχεις ήδη τα πάντα όσα είναι πιο σημαντικά. Εκτός από ότι δεν το έχεις προσέξει, δεν έχεις δώσει την προσοχή σου. 

Έτσι, για τις επόμενες δύο εβδομάδες μπορείς είτε να επικεντρωθείς στα χρήματα που έχασες ή μπορείς να κάνεις την οικογένεια σου να νιώσει ότι την αγαπάς και την εκτιμάς. Εσύ επιλέγεις». 

Επέλεξε την ευγνωμοσύνη. 

Όταν ήμουν παιδί διάβασα την σύντομη ιστορία από τον O’ Henry– “The Gift of the Magi” ( = To Δώρο των Μάγων). Είναι σχετικά με ένα νεαρό ζευγάρι την Della και τον Jim, που είναι φτωχοί αλλά αγαπούν ο ένας τον άλλον. 

Αύριο είναι Χριστούγεννα και κανείς από τους δύο δεν έχει αρκετά χρήματα να αγοράσει στον άλλον το δώρο που θέλουν πραγματικά να αγοράσουν. 

Ο Jim θέλει να της αγοράσει ένα ωραίο κόσμημα για τα μαλλιά, εκείνη θέλει να του αγοράσει μια καδένα για το ρολόϊ κειμήλιο. Εκείνη πουλάει τα μαλλιά της για να του αγοράσει την καδένα, εκείνος πουλάει το ρολόϊ για να αγοράσει το κόσμημα. Ένα κόσμημα για τα μαλλιά – αλλά δεν θα υπάρχουν μαλλιά – μια καδένα για το ρολόϊ, αλλά δεν υπάρχει πιά ρολόϊ. 

Ο O’ Henry τελειώνει την ιστορία με το παρακάτω : 

Και εδώ μόλις σας διηγήθηκα το αδιατάραχτο χρονικό δύο ανόητων παιδιών μέσα σε ένα διαμέρισμα που με τον πιο άσκεφτο τρόπο θυσίασαν ο ένας για τον άλλον τους μεγαλύτερους θησαυρούς του σπιτιού τους. 

Αλλά με μια τελευταία λέξη στους σώφρονες των ημερών αυτών ας ειπωθεί ότι από όλους όσους δίνουν δώρα αυτοί οι δύο ήταν οι πιο σοφοί. Από όλους όσους δίνουν και παίρνουν δώρα, αυτοί ήταν οι πιο σώφρονες. Παντού είναι οι πιο σώφρονες. Αυτοί είναι οι μάγοι. 

Του Rober Leahy Ph.D. 

KateM12 

https://xypnontastononeireuti.blogspot.com

Πώς θα αποφύγω το κρύωμα ;

Η περίοδος του κρυώματος και της γρίπης είναι εδώ, και για να μην… πέσουμε, όπως τόσοι πολλοί γύρω μας, πρέπει να ακολουθήσουμε αυτές τις συμβουλές. 

Το κρύο ξαφνικά δυνάμωσε, και σιγά-σιγά οι λεπτές μπλούζες έδωσαν θέση στις χοντρές ζακέτες. Είναι επίσημο. Ο χειμώνας βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ, και μαζί του φέρνει και τα πρώτα – μαζικά – κρούσματα γρίπης. Πώς θα καταφέρουμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας;

Πλένουμε τα χέρια μας

Πρέπει να πλένουμε τα χέρια μας συχνά (με σαπούνι) καθώς κατά τη διάρκεια της ημέρας γεμίζουν με μικρόβια και μπορούν να μεταφερθούν στο στόμα ή στα μάτια μας. Πολλές ιώσεις μεταδίδονται με αυτό τον τρόπο.

Κάνουμε το εμβόλιο της γρίπης

Πολλοί από εμάς δεν θεωρούμε τη γρίπη ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα, αλλά μπορεί να γίνει αρκετά σοβαρή. Μπορεί να μας καθηλώσει στο κρεβάτι για μέρες, και είναι πραγματικά επικίνδυνη για τα μικρά παιδιά, τους υπερήλικες και τις εγκύους. Το εμβόλιο μπορεί να μας γλιτώσει. Ρωτήστε τον γιατρό σας.

Προετοιμαζόμαστε

Είναι καλό – για παν ενδεχόμενο – να εφοδιαστούμε με τα απαραίτητα: παυσίπονα, σιρόπι για τον βήχα και σπρέι για τη μύτη. Μην ξεχάσετε μπόλικα χαρτομάντηλα και αντισηπτικό gel για τα χέρια. Αγοράστε τσάι και εύκολα φαγητά που βοηθούν τον λαιμό, όπως κοτόσουπα σε φακελάκια.

Προσέχουμε τα συμπτώματα

Απλό κρύωμα ή κανονική γρίπη; Δεν υπάρχει σίγουρος τρόπος να ξεχωρίσουμε τα συμπτώματα, και ακόμα και ο γιατρός μας μπορεί να μην βγάλει ξεκάθαρη διάγνωση χωρίς εξετάσεις. Συνήθως, τα κρυώματα είναι λιγότερο επίπονα, και έχουμε μπουκωμένη μύτη. Η γρίπη έχει πιο σοβαρά συμπτώματα και έρχεται πιο ξαφνικά, και μπορεί να μας ρίξει στο κρεβάτι για μερικές μέρες. Είναι συχνό φαινόμενο να έχουμε πυρετό, πόνους στο σώμα και αίσθημα εξάντλησης.

Διαλέγουμε τα σωστά φάρμακα

Υπάρχουν ορισμένα χάπια που καταπολεμούν πολλά συμπτώματα μαζί, όπως τον βήχα, το βούλωμα στη μύτη και τους πόνους. Και ενώ, ναι, είναι πολύ βολικά στη θεωρία, στην πράξη μπορεί να μην είναι η καλύτερη επιλογή αν δεν αντιμετωπίζετε όντως όλα αυτά τα συμπτώματα. Διαλέξτε το κατάλληλο φάρμακο για τα συμπτώματά σας, και μην παίρνετε δύο φάρμακα με το ίδιο δραστικό συστατικό. Ο φαρμακοποιός σας μπορεί να σας βοηθήσει να διαλέξετε.

Δεν παίρνουμε αντιβίωση

Το κρύωμα και η γρίπη προκαλούνται από ιούς. Τα αντιβιοτικά φάρμακα αντιμετωπίζουν τις μολύνσεις από βακτήρια, άρα δεν θα έχουν αποτέλεσμα. Επιπλέον, αν χρησιμοποιείτε αντιβιοτικά αλόγιστα, μπορούν να αναπαραχθούν επικίνδυνα μικρόβια με ανοχή στα φάρμακα.

Μένουμε σπίτι

Τώρα είναι η στιγμή να χαλαρώσουμε και να μην κουράσουμε τον εαυτό μας. Αν πιεστούμε να πάμε στη δουλειά, η ανάρρωσή μας θα είναι πιο δύσκολη. Το κρύωμα θα διαρκέσει περισσότερο και μπορεί να μεταδώσουμε τον ιό και σε άλλους. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ξεκούραση και ζεστασιά.

Χρησιμοποιούμε προϊόντα μιας χρήσης

Όταν κάποιος στο σπίτι είναι άρρωστος, είναι καλή ιδέα να χρησιμοποιούμε είδη μιας χρήσης για τις μέρες που η ασθένεια κάνει τον κύκλο της, ώστε να μην μεταφερθούν τα μικρόβια περισσότερο. Χάρτινες πετσέτες για τα χέρια στο μπάνιο και πλαστικά ποτήρια στην κουζίνα.

Ψάχνουμε για φυσικά φάρμακα

Δεν είναι ανάγκη να φορτώσουμε τον εαυτό μας χάπια από την πρώτη στιγμή. Μια κουταλιά μέλι μπορεί να ανακουφίσει τον βήχα μας, ίσως και εξίσου καλά με ένα σιρόπι. Προσοχή, μην δίνετε μέλι σε παιδιά κάτω του ενός έτους, καθώς δεν είναι ασφαλές. Επιπλέον, η βιταμίνη C μπορεί να μειώσει τον χρόνο που θα βιώνουμε τα συμπτώματα και την έντασή τους.

Πίνουμε πολλά υγρά

Μπορούν να ανακουφίσουν τον λαιμό, αλλά και τη μύτη. Το νερό, οι σούπες με ζωμό και τα sports drinks είναι καλές επιλογές – όχι όμως και το αλκοόλ. Δοκιμάστε ένα ζεστό τσάι από βότανα.

Αντιϊκά φάρμακα;

Δεν υπάρχουν φάρμακα που να θεραπεύουν τη γρίπη, αυτό είναι γνωστό. Υπάρχουν, όμως, φάρμακα που μπορούν να επιταχύνουν την ανάρρωση. Ρωτήστε τον γιατρό σας για συνταγογραφούμενα αντιϊκά φάρμακα, και φροντίστε να τα πάρετε μέσα στις πρώτες 48 ώρες από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων σας.

iatronet.gr

https://www.in2life.gr