Στο χωριό χτίσαμε τις ομορφότερες παιδικές αναμνήσεις...!!!!

Το καλοκαίρι είναι εδώ. Ήρθε η εποχή της ξενοιασιάς, της χαράς και του «χαλαρά» σαν σήμα κατατεθέν της περιόδου. Αναμνήσεις από παλαιότερα καλοκαίρια μας γυρίζουν πίσω, στα ανέμελα παιδικά μας χρόνια και –προσωπικά– ειδικά, σε εκείνα τα καλοκαίρια που περνούσα στο χωριό.

Όσοι έχουν περάσει τα καλοκαίρια της παιδικής τους ηλικίας σε χωριά, καταλαβαίνουν αμέσως τη διαφορά με ‘κείνα της πόλης. Αναμνήσεις έντονες και συνάμα όμορφες. Εικόνες σαν από καρτ ποστάλ από έναν υπέροχο τόπο. 

Που, προφανώς, ήταν τόσο υπέροχος γιατί τον νιώθαμε δικό μας. Κι άλλες αναμνήσεις, όμως, που ίσως κάποιους λίγο τους στεναχωρούν, γιατί ίσως ο χρόνος να άλλαξε πολλά, γιατί ίσως πλέον τα δικά τους συγγενικά πρόσωπα να μη βρίσκονται εκεί. 

Αναμνήσεις που μας μελαγχολούν γιατί απλά ήταν πολύ όμορφες, αναμνήσεις μιας εποχής που δε θα ξαναγυρίσει· γιατί μεγάλωσες και δεν έχεις πια την ίδια ξεγνοιασιά κι ανεμελιά. Οι μυρωδιές του χωριού, ο μπαχτσές της γιαγιάς με τα φρέσκα λαχανικά, τα απογεύματα που έπαιρνες το ποδήλατο και γύρναγες τις γειτονιές του χωριού. Αν ήσουν τυχερός είχες και κάθε μέρα φρέσκο γάλα στο πρωινό σου.

Οι φίλοι του καλοκαιριού, η απίστευτη ξενοιασιά και το αίσθημα απόλυτης ελευθερίας, αλλά και της τόσης οικειότητας ήταν πράγματα που κανείς απ’ τους κατοίκους μεγάλων πόλεων δε θα καταλάβει. 

Στους δρόμους μπορούσες να μυρίσεις τα λουλούδια και στα δέντρα να ακούσεις τόσο έντονα τα κελαηδήματα που χρόνια μετά θα σου έμεναν στο μυαλό ως χαρακτηριστικά γνωρίσματα του χωριού. Χρώματα κι αρώματα τόσο γνώριμα και τόσο ξένα, που διαρκώς σε προκαλούσαν να τα ανακαλύψεις.

Σε ένα χωριό όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, όλοι, με τον τρόπο τους, ενδιαφέρονται. Δεν έχει γίνει, άλλωστε, τυχαία viral η φράση «τίνος είσαι εσύ;». Για τους ανθρώπους αυτούς, βλέπεις, είναι περίεργο να δουν πρόσωπα που δε γνωρίζουν, που δεν καλημερίζουν.

Όταν τα παιδικά σου χρόνια τα περνάς σε ένα χωριό, συνηθίζεις σε διαφορετικές εμπειρίες. 

Το πρωί που ξυπνάς κι ανοίγεις τα παράθυρα, δεν ακούς κορναρίσματα κι έντονους θορύβους, αλλά το θρόισμα των φύλων, συνηθίζεις να ψωνίζεις απ’ το παντοπωλείο του κυρ-Δήμου κι όχι από κάποια μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ. 

Ακούς συχνά τον φούρναρη να περνά με το βανάκι του για να μοιράσει το καθημερινό ψωμί, περιμένεις πώς και πώς τον πλανόδιο για να αγοράσεις φρούτα -κυρίως το βασιλιά του καλοκαιριού, το καρπούζι! Συνηθίζεις να ζεις σε εκείνους τους ρυθμούς, τους ήρεμους, τους αργούς, τους ευχάριστους.

Κι αυτές οι αναμνήσεις δε λησμονιούνται, έρχονται απροειδοποίητα κι αφήνουν μια γλυκιά γεύση. Μεγαλώσαμε, λοιπόν, στα χωριά πίνοντας νερό απ’ το λάστιχο, μετρώντας παγωτά, έχοντας χτυπημένα γόνατα, συχνά, απ’ τo παιχνίδι με τα άλλα παιδιά, ανεβαίναμε στα δέντρα για να κόψουμε φρούτα και πάνω από όλα, κάναμε όνειρα! Κάποια απ’ αυτά αστεία για τα ενήλικα μάτια μας, αλλά τόσο σπουδαία για το παιδί μέσα μας.

Αναμνήσεις παιδικής εποχής. Αναμνήσεις που χαράχθηκαν βαθιά μέσα μας. Νομίζεις πως αν επιστρέψεις θα είναι όλα τα ίδια κι η παρέα θα σε περιμένει ακόμα εκεί. Αλλά ο χρόνος δεν αφήνει τίποτα απείραχτο. Όλα τόσο ίδια και τόσο διαφορετικά και κάπως έτσι, η γλυκιά γεύση γίνεται γλυκόπικρη.

Είσαι τυχερός αν έζησες τα καλοκαίρια σου στο χωριό. Κρατάς αυτό και προχωράς γεμάτος από όμορφες στιγμές!

Συντάκτης: Βάγια-Γιούλη Κιτσικούδη

Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη 

http://www.pillowfights.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Να εκτιμάς λίγο παραπάνω εκείνους που σε αγαπούν με πράξεις...!!!!

Λόγια λόγια λόγια ψεύτικα όπως λέει και ένα αγαπημένο τραγούδι!

Ακούσαμε πολλά και θα ακούσουμε και άλλα.

Από αυτά που δεν έχουν καμία αλήθεια μέσα τους. Χορτάσαμε πια από δαύτα.

Πράξεις! Αναρωτιέσαι τι είναι αυτό ε;

Δεν είμαι καλά, μου λείπεις, θέλω να σε δω, σε έχω ανάγκη και απάντηση μια και μοναδική, έρχομαι. Δεν χωράει άλλη…

Αυτό λέγεται πράξη. ''Θα'' δεν χωράνε.

Είδα αυτό και σε σκέφτηκα και το πήρα για εσένα. Ας είναι και οι αγαπημένες μου τσίχλες. Ναι τσίχλες! Ποιος είπε πως μετράνε τα πολλά στην σκέψη; Η σκέψη είναι πάντα η πρώτη μας για τους αγαπημένους της ζωής μας. Ξέρουμε τι τους κάνει ευτυχισμένους και το κάνουμε πράξη, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τι μας νοιάζει αν όταν σου λέμε το πρόβλημά μας κάνεις τον λυπημένο. Λυπημένο είναι και το σκυλάκι μας αλλά κάνει πράξη. Έρχεται κοντά και μας χαϊδεύει με τον τρόπο του. Και τα αρκουδάκια την ίδια δουλειά κάνουν αν δεν το ξέρεις. Τα παίρνεις αγκαλιά κλαις και απλά ρουφάνε τα δάκρυά. Και αυτό πράξη λέγεται.

Τα ''θα'' σε κάνω εγώ καλά. Τα ''θα'' χαρώ με τη χαρά σου και όλα αυτά δεν χωράνε. Πράξεις αγαπητέ μου!

Δεν μιλάμε που λένε πως σε αγαπούν και ζηλεύουν αν συμβεί κάτι καλό στη ζωή σου. Μια προαγωγή στη δουλειά σου ας πούμε. Ένας έρωτας που σε κάνει να πετάς στα σύννεφα και θέλεις να το φωνάξεις να σε ακούσει όλος ο πλανήτης. Το να σε δουν ευτυχισμένο για το οτιδήποτε σου έχει συμβεί.

Ξέρεις τι σημαίνει αγάπη;

Αγάπη σημαίνει δίνω χωρίς να περιμένω να πάρω και χαίρομαι με τη χαρά σου! Είμαι εκεί κοντά σου σε ότι συμβεί. Ας είσαι και στην άλλη άκρη της γης. Η αγάπη πάντα βρίσκει τρόπο να μας φέρει κοντά.

Κάνω πράξεις τα λόγια μου.

Αν είναι να κάνεις κάτι κάνε το χωρίς καν να το πεις. Θα το δει ο αγαπημένος σου και θα χαρεί ακόμα πιο πολύ.

Δεν κάνουμε πράγματα για εκείνους που αγαπάμε για να δειχθούμε. Μάλλον λάθος στα έχουν μάθει. Κάνουμε πράξεις χωρίς να δει κανένας. Στα κρυφά! Και στο τέλος το βλέπει μόνο εκείνος που θέλουμε εμείς.

Η αγάπη θέλει πράξεις χειροπιαστές. Από αυτές που φωνάζουν αγάπη χωρίς να ακούγεται ούτε ένα ίχνος λέξης. Χωρίς να χρειαστεί να ανοιγοκλείσεις το στόμα σου.

Η αγάπη θυσιάζεται στο βωμό της και κάνει τα αδύνατα δυνατά. Χωρίς φαμφάρες και περιτυλίγματα. Τα απέξω είναι για εκείνους που απλά λένε λόγια και θέλουν να ακουστούν για να κλέψουν τις εντυπώσεις. Από ποιους θα μου πεις. Δεν έχει σημασία για αυτούς. Αρκεί να δειχθούν.

Έλα αγαπητέ μου. Μεγαλώσαμε πια και μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα λογία από τις πράξεις. Μα ακόμα και ένα παιδί το καταλαβαίνει.

Μάθε να κάνεις αυτά που πρέπει για εκείνους που αγαπάς.

Ξέρεις τις περισσότερες φορές παίρνουμε χαρά μόνο και μόνο από αυτά που δίνουμε. Ένα χαμογελαστό πρόσωπο σε κάνει ευτυχισμένο. Το χαμόγελο του αγαπημένου σου σε κάνει ευτυχισμένο.

Μα υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από ένα πρόσωπο με γουρλωμένα μάτια και δυο χείλι με ένα χαμόγελο πλατύ; Δεν υπάρχει λέω εγώ.

Πόσο ακόμα όταν είναι εκείνο το μοναδικό πρόσωπό; Εκείνο το ένα!

Πράξεις λοιπόν.

Πράξεις και χαμόγελα! 

Στέλλα Γρηγοροπούλου

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Η ζωή είναι ένας πόλεμος, με τον εαυτό μας να είναι ο πιο συχνός εχθρός...!!!!

Η ζωή μπορεί να παρομοιαστεί σαν ένας πόλεμος. 

Ένας πόλεμος με πολλές μάχες, μικρές και μεγάλες με καταστάσεις κι ανθρώπους. Από κάποιες μάχες βγαίνουμε νικητές κι από άλλες χαμένοι και χρειάζεται ανασυγκρότηση για να προχωρήσουμε.

Οι εχθροί πολλοί, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Ξετρυπώνουν από παντού, σε ανύποπτο χρόνο για να μας ρίξουν κάτω, χρησιμοποιώντας τα όπλα τους. Ψέμα, υποκρισία, προδοσία, κοροϊδία κι ό,τι άλλο βρεθεί στο διάβα τους για να τη βγάλουν καθαροί ή για να πάρουν τη θέση μας. 

Κάποιοι στ’ αλήθεια καταφέρνουν να μας ξαφνιάσουν και κάποιοι είναι τόσο προβλέψιμοι όσο κι η γκρίνια της μάνας μας όταν αφήνουμε τα ρούχα στο πάτωμα.

Υπάρχει, όμως, ένας εχθρός που πρέπει να αντιμετωπίζουμε απ’ την αρχή της ζωής μας μέχρι και την τελευταία μας ανάσα. Ένας εχθρός, πιο δυνατός απ’ όλους τους άλλους, πιο απρόβλεπτος, πιο κοντά σε μας από οποιονδήποτε άλλο. 

Αυτός καθορίζει το μέλλον μας, αυτός μας οδηγεί στην επιτυχία ή στην καταστροφή. Όλοι οι άλλοι είναι ασήμαντοι μπροστά του.

Κι αν αυτόν τον εχθρό τον κατανοήσουμε και καταφέρουμε να τον φιλέψουμε, τότε γινόμαστε αήττητοι κι ευτυχείς. Με αυτόν τον εχθρό παλεύουμε, όταν μένουμε μόνοι, όταν δε μιλάμε πολύ χαμένοι στις σκέψεις μας. Αυτός ο αιώνιος εχθρός είναι ο εαυτός μας.

Τις μεγαλύτερες μάχες τις δίνουμε μαζί του. Κάποτε νικά και κάποτε τον νικάμε. Κάποτε μας ξαφνιάζει με τις σούπερ δυνάμεις του και κάποτε μας απογοητεύει. Γι’ αυτό τα βάζουμε μαζί του. Για κάθε λάθος επιλογή, για κάθε αδυναμία που μοιάζει να είναι σωστή, για κάθε τεμπελιά κι οπισθοχώρηση, για όλες τις φορές που εμπιστεύτηκε τους λάθους ανθρώπους.

Για να βγούμε νικητές της ζωής και να μπορούμε να τα βάλουμε με άλλους, πρώτα πρέπει να μάθουμε να ελέγχουμε τις πράξεις μας και το μυαλό μας. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει απεριόριστες ικανότητες και μόνο δαμάζοντάς τον, γινόμαστε παντοδύναμοι ψυχικά. Αν καταφέρουμε να νικήσουμε τον «κακό» μας εαυτό, τότε μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.

Όταν δίνουμε μάχες με τον εαυτό μας, λοιπόν, παλεύουμε για να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες μας. Έναν έρωτα που μας πλήγωσε, ένα φίλο που μας πρόδωσε, ένα συνάδελφο που μας πούλησε, αλλά πάνω απ’ όλα τον εαυτό μας που καταρρακώθηκε εξαιτίας κάποιων άλλων.

Οι συζητήσεις που κάνουμε με τον εαυτό μας είναι οι πιο εποικοδομητικές. Λογομαχούμε μαζί του συνεχώς για πολλούς λόγους. Για να τηρήσει τη δίαιτα, να μη στείλει εκείνο το μήνυμα στον πρώην, να μην ανάψει το τσιγαριλίκι, να μην είναι τόσο μαλάκας με τους ανθρώπους γύρω του.

Οι μάχες με τον εαυτό μας δεν τελειώνουν ποτέ. Είναι αιματηρές και δίνονται στα σκοτάδια, στις πιο μοναχικές μας στιγμές, ακόμη κι ανάμεσα σε άλλους. Αν σταματήσουμε να πολεμάμε, σημαίνει ότι απλώς παραδοθήκαμε στην πιο κακή εκδοχή του είναι μας.

Αφεθήκαμε στην ευκολία των πραγμάτων που είναι καταστροφική και δυστυχής. Σημαίνει ότι χάσαμε τη μάχη με το μεγαλύτερό μας αντίπαλο, αυτόν που τελικά καθορίζει το μέλλον και τη ζωή μας.

Όταν μας βλέπετε χαμένους, λοιπόν, στις σκέψεις μας, όταν δε μιλάμε πολύ, μη μας ενοχλείτε και μη μας παρεξηγείτε. Εκείνη τη στιγμή μπορεί να δίνουμε μέσα μας, μία απ’ τις πιο σημαντικές μάχες τις ζωές μας. Και πρέπει να βγούμε νικητές.

Πράξια Αρέστη – pillowfights.gr

εικόνα: anapnoes

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Ποτέ μου δεν φοβήθηκα...!!!!

Ποτέ μου δεν φοβήθηκα τους εχθρούς με τα κουρελιασμένα ρούχα.

Τους φίλους που ερχόντουσαν καλοραμμένοι φοβήθηκα.

Ποτέ μου δεν φοβήθηκα το βρώμικο στόμα και τα σάπια δόντια.

Την διπροσωπία πίσω από το αστραφτερό χαμόγελο και το άγγιγμα στο μάγουλο φοβήθηκα.

Γιατί αυτά με πρόδωσαν.

Αυτά με φίλησαν σαν άλλος Ιούδας.

Ποτέ μου δεν φοβήθηκα αυτούς που με σκουντούσαν να δούνε εάν ξεψύχησα.

Αυτούς που μου έφερναν νερό με το παγουράκι τους όμως τους έτρεμα.

Αυτοί φοβόντουσαν μήπως ακόμα ήμουνα ζωντανή.

Ποτέ μου δεν φοβήθηκα τον επαίτη αλλά τον φιλάνθρωπο.

Ποτέ μου δεν φοβήθηκα τους κόμπους, τους ροζ φιόγκους πάντα φοβόμουνα.

Δεν με σκιάζανε οι μπόρες και οι αστραπές αλλά το ουράνιο τόξο μετά την βροχή με μελαγχολούσε.

Αυτό έκρυβε την επόμενη καταιγίδα.

Ποτέ μου δεν χτύπησα κανέναν κάτω από την μέση.

Τους χτυπούσα στο πρόσωπο την ώρα που έβλεπα τα μάτια τους και εκείνοι τα δικά μου.

Ποτέ μου δεν πολέμησα κάποιον όταν ήταν άρρωστος.

Τον πολέμησα όταν ήταν γερός και μέτραγε στα μάτια μου για αντίπαλος.

Ποτέ μου δεν σήκωσα την φούστα μου για να πετύχω τους σκοπούς μου.

Φορούσα την περηφάνια μου με καμάρι και κλώτσαγα όσους πήγανε να την τσαλαπατήσουν.

Εγω ποτέ μου δεν λέω ''Δεν πλήγωσα κανέναν ''..

Θα ήτανε ανέντιμο να το υποστηρίξω.

Πλήγωσα και πληγώθηκα παλεύοντας όμως, μόνο με την μαγεμένη μου καρδιά που δεν ήξερε να μετράει καλά τους χτύπους.

Ποτέ μου δεν φοβήθηκα τους νεκρούς αλλά τους μισοπεθαμένους.

Δεν με πρόδωσαν οι άγνωστοι, αλλά οι δικοί μου άνθρωποι.

Δεν με πούλησαν σε ένα παραμύθι πολύ φτηνά οι κακές μάγισσες, αλλά οι καλές νεράιδες.

Εμένα που λες, δεν με φοβίζουν οι ανθρωποκτονίες ούτε τα αίματα.

Με φοβίζουν οι θυσίες και τα δάκρυα.

Γιατί όσες φορές έχω πεθάνει, δεν έγινε από την σφαίρα ενός κυνηγού, αλλά του αδελφού μου που κρατούσε το όπλο και ξαφνικά εκπυρσοκρότησε.

- Ο καλός, ο κακός και ο προδότης.

Άσχημοι δεν υπάρχουν – 

Ψυχές από μελάνι - Μπέττυ Κούτσιου

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Κρύα ή ζεστά επιθέματα ; Ποια είναι η καλύτερη αντιμετώπιση για τον πόνο ;

Πολύ συχνά βλέπουμε σε αθλητικούς αγώνες, τους αθλητές μετά από κάποιον τραυματισμό ή χτύπημα να βάζουν στους μυς και τις αρθρώσεις τους πάγο ή ψυκτικό σπρέι. Επίσης, έχουμε ακούσει πως όταν υποφέρουμε από χρόνιο πόνο στη μέση ή στον αυχένα πρέπει να βάζουμε ζεστά επιθέματα για να ανακουφιστούμε. 

Τι είναι όμως καλύτερο για την υγεία μας; Πότε πρέπει να επιλέγουμε κρύα επιθέματα και πότε ζεστά για την ανακούφιση των πόνων;Ένας γενικός κανόνας λέει πως τα κρύα επιθέματα ενδείκνυνται για τους τραυματισμούς και τα ζεστά για τους μυς και τις αρθρίτιδες. 

Ο πάγος βοηθάει στη συστολή των αιμοφόρων αγγείων, η οποία «μουδιάζει» (λειτουργεί σαν φυσική νάρκωση δηλαδή) τον πόνο, μειώνει τη φλεγμονή και περιορίζει το οίδημα.

Αντίθετα, η θερμότητα αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος, χαλαρώνει τους σφιγμένους μυς και ανακουφίζει τις πονεμένες αρθρώσεις. Επίσης, λειτουργεί ως φυσικό καταπραϋντικό του νευρικού συστήματος και του εγκεφάλου. Πιο συγκεκριμένα: 

Αρθρίτιδες : Με τον όρο αρθρίτιδα αναφερόμαστε σε πάνω από 100 ιατρικές παθήσεις που επηρεάζουν το μυοσκελετικό σύστημα, ειδικά τις αρθρώσεις όπου συναντώνται δύο ή περισσότερα οστά (γόνατο, ώμος, δάχτυλα, αγκώνας). Σε αυτή την περίπτωση η ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η θερμότητα, η οποία ανακουφίζει τις δύσκαμπτες αρθρώσεις και χαλαρώνει τους σφιγμένους μυς γύρω από αυτές. 

Ουρική αρθρίτιδα : Είναι μία χρόνια φλεγμονώδης πάθηση των αρθρώσεων (μεγάλο δάχτυλο ποδιού, αγκώνας, ταρσός, φτέρνα, αστράγαλος, καρπός, δάχτυλα, γόνατο κ.ά). Εδώ ο πάγος θεωρείται η ορθή θεραπεία καθώς μουδιάζει την περιοχή και ανακουφίζει από την αίσθηση καψίματος. 

Πονοκέφαλος : Προκαλείται από τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία στο κεφάλι ή από τους μυς στον αυχένα. Εδώ ο πάγος χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πονοκεφάλου που δημιουργεί την αίσθηση ότι κάτι πάλλεται μέσα στο κεφάλι μας ενώ η θερμότητα για να χαλαρώσουν οι μυς του αυχένα και να σταματήσουν οι σπασμοί. 

Τενοντίτιδα : Είναι πάθηση που παρατηρείται στον τένοντα, είτε στο σημείο που ενώνεται με τον μυ είτε στο σημείο που ενώνεται με το οστό. Ο πάγος βοηθάει στη μείωση της φλεγμονής και στο μούδιασμα του πόνου. 

Τενόντωση (ή τενοντοπάθεια) : Είναι η εκφύλιση του κολλαγόνου του τένοντα ως αποτέλεσμα χρόνιας καταπόνησης χωρίς να δοθεί στον τένοντα ο απαραίτητος χρόνος για να επουλωθούν τυχόν ρήξεις του. Σε αυτή την περίπτωση η θερμότητα βοηθάει στη μείωση της δυσκαμψίας/ακαμψίας μετά την υποχώρηση της φλεγμονής. 

Διάστρεμμα : Διάταση ή ρήξη των συνδέσμων, κυρίως σε αστράγαλο ή γόνατο. Ο πάγος μειώνει τη φλεγμονή και μουδιάζει την περιοχή ανακουφίζοντας από τον πόνο. Αφού έχει υποχωρήσει η φλεγμονή, η θεραπεία με θερμότητα βοηθάει στην απώλεια της δυσκαμψίας. 

Θλάση : Είναι η κάκωση-τραυματισμός των μυϊκών ινών, κυρίως στους μυς των κάτω άκρων. Η παγοθεραπεία μειώνει τη φλεγμονή και ανακουφίζει από τον πόνο, ενώ τα θερμά επιθέματα μειώνουν τη δυσκαμψία. Τα τελευταία πρέπει να τοποθετηθούν αφού έχει υποχωρήσει η φλεγμονή. Εάν τοποθετήσετε θερμά επιθέματα πριν την υποχώρηση της φλεγμονής ενδέχεται να την αυξήσετε, καθυστερώντας έτσι την επούλωση της θλάσης. 

Είναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε την ορθή θεραπεία σε κάθε μία από τις παθήσεις που προκαλούν πόνο, γι’ αυτό αν δεν είστε σίγουροι, μπορείτε πάντα να επικοινωνείτε μαζί μας για οποιαδήποτε ερώτηση, απορία ή διευκρίνιση. 

http://www.physionow.gr

5 πράγματα που συνειδητοποιείτε για την πραγματικότητα...!!!!

Τι είναι πραγματικότητα και πως την ορίζετε ;

''Αν μιλάμε για το τι μπορείς να αισθάνεσαι, να μυρίσεις, να δοκιμάσεις και να δεις, τότε πραγματικά μιλάμε για ηλεκτρικά σήματα που ερμηνεύονται από τον εγκέφαλό σου''.  Morpheus, The Matrix

Μήπως έχετε την αίσθηση ότι η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που πιστεύετε; Είναι ένα ολόγραμμα ή μια ψευδαίσθηση; Ονειρευόμαστε ή είμαστε σε μια προσομοίωση; Μετατοπιζόμαστε σε παράλληλα σύμπαντα με άλλες πνευματικές διαστάσεις όταν κάνουμε διαφορετικές επιλογές; Μήπως οι άνθρωποι βιώνουν τον εαυτό τους σε δισεκατομμύρια σημεία απομονωμένης και περιορισμένης αντίληψης;

Όσο προχωρά η επιστήμη και η τεχνολογία, μας δίνει όλο και περισσότερα ερωτήματα σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας και τον ρόλο της συνείδησης. 

Λίγοι είναι ενημερωμένοι για την πραγματικότητα που βιώνουν και το ταξίδι της αφύπνισης ξεκινάει, όταν κάποιος αρχίσει να αμφισβητεί τα πάντα. Είτε πρόκειται για τις μεγάλες παγκόσμιες συνωμοσίες, τις μυστικές κοινωνίες, τον παγκόσμιο έλεγχο, το φαρμακευτικό και το ιατρικό καρτέλ, τις τράπεζες, το σχήμα της γης ή τον σκοπός της ζωής, το ταξίδι της γνώσης ξεκινά με την έρευνα.

Ανάλογα με τον τρόπο που παρατηρείτε γύρω σας τον κόσμο που σας περιβάλλει, αλλάζετε την προσέγγιση της ζωής. Το ανοιχτό μυαλό μετατρέπει τις μακρόχρονες παγιωμένες πεποιθήσεις και αντιλήψεις, όπως και τη σχέση σας με όλα αυτά που σας έμαθαν.

1. Συνειδητοποιείτε, ότι μοτίβα και προγραμματισμοί κυβερνούν τα πάντα και όλους.

Μάθαμε κυρίως με μιμητισμό …. τον τρόπο ζωής μας. Καθώς ένα παιδί αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου, μεταβάλλεται από τη σύγχυση στη διαφοροποίηση, στην επίγνωση της κατάστασης και στη συνέχεια στην ταυτοποίηση, φτάνοντας τελικά στην αυτογνωσία. 

Μέχρι τη στιγμή του αυτοπροσδιορισμού, η αντίληψή του για το τι είναι ο κόσμος είναι καλά διαμορφωμένη. Τα προγράμματα που παίζουν σε όλη αυτή τη χρονική διάρκεια επηρεάζουν την υπόλοιπη ζωή τους.

Γελάμε με τα πρόβατα επειδή απλά ακολουθούν αυτό που προηγείται του κοπαδιού. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε ξεπεράσει τα πρόβατα, επειδή τουλάχιστον τα πρόβατα χρειάζονται ένα σκυλί για να τα κρατήσει στη γραμμή. Οι άνθρωποι κρατούν ο ένας τον άλλον σε διαδοχική σειρά και το κάνουν γελοιοποιώντας ή καταδικάζοντας όποιον διαπράττει το έγκλημα να ξεφύγει και να διαφοροποιηθεί. 

Συμμορφώνονται με τα πρότυπα σκέψης και συμπεριφοράς. Εάν παρατηρήσετε προσεκτικά θα δείτε ότι οι περισσότεροι μιμούνται τα παραδείγματα που έχουν δει όλη τους τη ζωή. 

Η συναισθηματική συμπεριφορά, οι έννοιες της επιτυχίας, οι σχέσεις, οι κανόνες, οι νόμοι, ή ακόμη και η αγάπη για τον εαυτό τους, είναι όλα προγραμματισμένα από τη στιγμή της γέννησής τους, – πολλά από τα οποία πρέπει να ανατραπούν προκειμένου να υπάρξει πνευματική ανάπτυξη.

2. Το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο που μπορείτε να μάθετε στη ζωή σας είναι η προσοχή.

Οι διαφημιστές, οι κυβερνήσεις, οι οργανώσεις, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι επιχειρήσεις αναγνώρισαν γρήγορα ότι στην εποχή των τεχνολογικών θαυμάτων, η καταγραφή της προσοχής των ανθρώπων είναι νούμερο ένα προτεραιότητα. Ο μεγάλος ανταγωνισμός εστιάζεται στην προσοχή σας και σιγά-σιγά, αρχίζετε να συνειδητοποιείτε πόσο πολύτιμο είναι για τους άλλους και περισσότερο πολύτιμο για εσάς. 

Παρατηρείτε ότι σε αυτό που δίνετε περισσότερο την προσοχή σας, αυτό δημιουργεί το περιβάλλον στο οποίο ζείτε και επομένως οι πληροφορίες και οι ιδέες στις οποίες εστιάζεστε και καταναλώνετε συνεργάζονται για να διαμορφώσουν την δική σας πραγματικότητα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι απολύτως απαραίτητο να κατευθύνετε συνειδητά την σκέψη σας εστιάζοντας σε αξίες, επιλέγοντας προσεκτικά τις αντιλήψεις που αξίζουν να αφιερώσετε τον χρόνο σας και είναι σύμφωνες με τη ζωή που επιλέξατε και επιθυμείτε να κάνετε. Ο χρόνος είναι μέρος της ζωή σας και η προσοχή σας ανεκτίμητη.

3. Παρατηρείτε ότι οι αντιλήψεις μπορούν να αλλάξουν σε μια στιγμή, αλλάζοντας τα πάντα.

Επιλέγοντας μόνο το σωστό κομμάτι των πληροφοριών,- το σωστό απόσπασμα, ή τη σωστή ιδέα την κατάλληλη στιγμή μπορείτε να κατανοήσετε και να αλλάξετε τον τρόπο σκέψης σας.

Η δομή οργάνωσης του λογισμικού στην προγραμματισμένη εικόνα που προβάλει ο ψεύτικος κόσμος στα μάτια μας, δεν πρόκειται να σταματήσει. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι προπαγανδιστές γνωρίζουν, ότι για να τυφλώσουν τη σκέψη την κριτική αντίληψη, και να κοιμίσουν συνειδήσεις θα πρέπει να δημιουργούνται προσεκτικά πλασαρισμένες ειδήσεις που πλαισιώνουν και συνοδεύουν την αγχωτική καθημερινότητα. 

Προτείνουν και προβάλλουν εικόνες, παραλείποντας βασικές ιδέες και αξίες για να διαχειρίζονται τις αντιλήψεις των μαζών. Ο βασικός έλεγχος του νου, είναι η διαχείριση της αντίληψης.

Όταν αρχίζετε να αμφισβητείτε τα πάντα, αρχίζετε να αναρωτιέστε αν οι αντιλήψεις και η πίστη σας για την κοινωνία και τη δική σας ζωή είναι πραγματικά αλήθεια. Αναρωτιέστε εάν ανήκουν σε κάποιον άλλο, ή εάν βασίζονται στην περιορισμένη και ελλειπή γνώση.

Όταν το συνειδητοποιήσετε, βλέπετε πόσο αδύναμοι είστε στον έλεγχο των δικών σας σκέψεων και αντιλήψεων, μέσα στη δική σας πραγματικότητα και σταδιακά αποδεσμεύεστε από τις ιδιοτροπίες των άλλων.

4. Βλέπετε ότι όλα είναι μια ψευδαίσθηση

Ο κόσμος που ζούμε είναι αφόρητα υλιστικός και αυτός ο υλισμός παίζει στα θνητά μας μάτια ένα θέατρο σκιών ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως δημιουργώντας εικόνες και σύμβολα μπροστά μας, με τη χρήση ενός μόνο μικροσκοπικού κλάσματος από όλο το φάσμα των ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων.

Το υποσυνείδητο κάνει έναν επιφανειακό ανόητο συνειρμό, προσθέτοντας κρυφά στο υπόβαθρο τις εικόνες και το νόημα που δημιουργούμε στο συνειδητό μυαλό.

Αυτές οι εικόνες σχηματίζουν πεποιθήσεις, σε συνδυασμό με τις εμπειρίες και το εγώ κατασκευάζει μια ταυτότητα βασισμένη σε αυτό που πιστεύει ότι βλέπει. Πιστεύουμε ότι είμαστε ζωντανοί και ζούμε συνειδητά σε αυτό τον υλικό κόσμο, αλλά το πνεύμα επαναστατεί περιμένοντας την ευκαιρία να ξεφύγουμε από τις αυταπάτες.

Οι ψευδαισθήσεις εξουσίας, ευτυχίας, αλήθειας και επιτυχίας είναι απίστευτα ισχυρές, αλλά μετά από βαθύτερη έρευνα, θα παρατηρήσετε τελικά ότι τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται.

Οι πλούσιοι και διάσημοι δεν είναι πάντα ευτυχισμένοι ή υγιείς. Αυτοί που επιβάλλουν το νόμο δεν ακολουθούν την αλήθεια, τις διαχρονικές αξίες και τον ίδιο τον νόμο. Οι ισχυροί συχνά μπερδεύονται με τους αδύναμους. Ο στόχος της πολιτικής, δεν είναι να ενώσει αλλά να χωρίσει, να απομονώσει και να μας δώσει τροφή στους κυρίαρχους παγκοσμιοποιητές.

Ο χρόνος δεν είναι χρήμα, αλλά είναι η ζωή σου. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου μπορείς να γευτείς τα πάντα, αλλά τίποτα δεν θα σε ικανοποιήσει ποτέ.

5. Συνειδητοποιείτε ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείτε.

Εξερευνώντας τον εαυτό μας, το πρώτο πράγμα που πρέπει να διώξουμε είναι ο φόβος. Μόλις τον παραμερίσουμε, η αίσθηση ελευθερίας αναλαμβάνει να αναπρογραμματίσει τον κόσμο σας. Η ελευθερία έρχεται σε αντίθεση με τα μηνύματα που λαμβάνετε καθημερινά μέσω της πληροφοριακής μόλυνσης των μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα οποία βασίζουν τις πωλήσεις ακροαματικότητας στο φόβο και τον έλεγχο.

Σπάσετε τις ψευδαισθήσεις που δημιουργούν αυτή την ψεύτικη πραγματικότητα και θα είστε σε θέση να δείτε ότι η αγάπη είναι η μόνη μαθηματική λογική που θέλουμε να βιώσουμε.

«Όλα είναι το φως.» ~ Νίκολα Τέσλα

Είναι σαφές ότι η συνείδηση ​​και η ψυχή είναι αιώνια. Είμαστε πραγματικά φωτεινά ενεργειακά όντα που έχουν εκπέσει , αλλά διατηρούν την αίσθηση της γνώσης που είναι ανάμνηση. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι μόλις τελειώσει αυτή η δοκιμασία με αυτό το θνητό σώμα, μας περιμένει η πατρίδα από όπου φύγαμε, -εκεί όπου όλα είναι πραγματικότητα, Φως και αγάπη.

Η συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας διώχνει τον φόβο. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς σε αυτό τον κόσμο, γιατί όλα είναι εικονικά.

Λουκ. 12,4 «Λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου· μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, καὶ μετὰ ταῦτα μὴ ἐχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι».

Ο κόσμος μας δημιουργείται από επιλεγμένες σκέψεις και ενέργειές μας. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο προς το καλύτερο, αλλά μπορούμε να ξεπεράσουμε τις παγίδες και τα εμπόδια που νομίζουμε ότι έχουμε μπροστά μας, από την ψυχοπαθητική δομή εξουσίας του δημιουργού της κόλασης που ζούμε. 

Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να στρέψουμε την προσοχή μας στην αντίληψη της αλήθειας του Χριστού, το συσχετισμό μας με αυτό τον κόσμο και τη συνειδητοποίηση με τις επιλογές του τρόπου ζωής μας.

el.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Τελετή απελευθέρωσης από το παρελθόν, Carl Jung...!!!!

Η Λ. με κοιτάει όπως πάντα όταν κάνει μια τέτοια δήλωση - το βλέμμα της είναι υγρό και κόκκινο - , «Ξέρω», λέει και κάνει μια σιωπηλή παύση δευτερολέπτων, «ξέρω τι φταίει για όλα αυτά. Το καταλαβαίνω τώρα πολύ καλά μετά από τόσο καιρό, που κάνω τα ίδια λάθη, που στην αρχή δε μου φαίνονται καν λάθη, αλλά απλά ο μοναδικός δρόμος για να πορευτώ. 

Δεν έχω μάθει τίποτε άλλο! Έτσι μεγάλωσα, από παιδί έως σήμερα, αυτά έμαθα από την οικογένεια μου, όχι με τρόπο άμεσο , αλλά έμμεσο όπως μαθαίνεις πολλά πράγματα. Θέλω να πω , δεν μου είπαν ποτέ πως θα πρέπει να κριτικάρω τον κάθε σύντροφό μου σε κάθε ευκαιρία. 

Ούτε πως θα πρέπει ν’ανέχομαι διαρκείς προσβολές και κριτική. Απλώς έτσι λειτουργούσαμε. Ο ένας κριτίκαρε και προσέβαλλε τον άλλο ασταμάτητα. Για να βελτιωθεί υποτίθεται. Ή για να εκφράσει τα παράπονα του. 

Μου πήρε καιρό για να καταλάβω πως είτε διαλέγω συντρόφους που μπορώ να προσβάλλω είτε άλλους που ξέρω ότι θα με απορρίψουν και θα με κριτικάρουν. Έτσι όλα περιστρέφονται μέσα σε αυτό τον κύκλο. Και σκέφτομαι ότι μπορεί και να μη γίνεται να βγεις εν τέλει γιατί πως μπορείς ν’αλλάξεις τόσο ολοκληρωτικά;». 

Η αυτογνωσία είναι το πρώτο σημαντικό βήμα για την αλλαγή. Μόνη της όμως δεν εγγυάται την μεταμόρφωση. Πόσοι και πόσοι από εμάς γνωρίζουν τις αιτίες των προβλημάτων στη ζωή τους σήμερα κι όμως εξακολουθούν να αισθάνονται παγιδευμένοι μέσα σε αυτά χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα για να επιφέρουν την αλλαγή! 

Η αληθινή ουσία της πραγματικής εσωτερικής μεταμόρφωσης, κρύβεται στο να δεχτούμε να κόψουμε το σχοινί που μας κρατά αγκιστρωμένους στο παρελθόν, να το απελευθερώσουμε και ν’αφεθούμε στη ροή του τώρα. 

Όπως η αλλαγή έχει τα δικά της πλεονεκτήματα έτσι και η μη αλλαγή έχει πλεονεκτήματα. Ένας από τους λόγους που διαιωνίζουμε τον χορό μας μέσα σε αυτό τον κύκλο είναι πώς βολευόμαστε μέσα σε κάτι που ήδη γνωρίζουμε και μοιάζει οικείο κι ασφαλές: Μία δίκαιη εξήγηση των παθών μας και μετάθεση ευθύνης είτε στους άλλους είτε στις συνθήκες. 

Άλλοτε πάλι το πρόβλημα, έχει γίνει τόσο δικό μας, τόσο αναπόσπαστο κομμάτι του είναι μας, που αποτελεί κομμάτι της ταυτότητας μας. Εάν δεν είμαι ο «αγχώδης Γιώργος» ή η «μοναχική Μαρία», τότε ποιός/ποιά είμαι; Εάν αποτινάξω από πάνω μου, όλον το πόνο του παρελθόντος, τους φόβους μου, τις προδοσίες που μου έγιναν, τι θα μου μείνει απόλυτα δικό μου, απόλυτα χαρακτηριστικό του εαυτού μου; 

Το να αποχαιρετήσουμε το οικείο, είναι μεγάλη πρόκληση. Θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν ευκολότερο να αποχαιρετήσουμε το δυσάρεστο οικείο από το ευχάριστο,αυτό όμως δεν είναι πάντα τόσο απλό για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. 

Για να υποδεχτείς το καινούριο, θα πρέπει να πετάξεις κάτι από το παλιό, γιατί ο,τιδήποτε κι αν έρθει στη ζωή σου χρειάζεται χώρο. 

Αν η ντουλάπα σου, είναι γεμάτη με ρούχα από τότε που γεννήθηκες, ρούχα βρεφικά, παιδικά, εφηβικά, ενήλικα, ρούχα που αγόρασες, που σου δόθηκαν, που αντάλλαξες, κι αν τα κρατάς όλα μέσα της, ακόμα κι αν δεν χρησιμεύουν σε τίποτα πια, δε θα έχεις χώρο για νέα ρούχα. Κι ακόμα κι αν τελικά κάνεις χώρο και τα πιέσεις να μπούν κι αυτά μέσα, ίσως την επόμενη φορά να μην μπορέσεις καν να τα βρείς για να τα φορέσεις. 

Γι’αυτό ρώτα τον εαυτό σου: Πόση προθυμία έχω να ελευθερώσω το παρελθόν από μέσα μου; Πόση προθυμία έχω να ξεβολευτώ; Να αφεθώ; Να κάνω λάθος; Να παρατήσω το οικείο που δε με βοηθά για κάτι νέο κι άγνωστο; 

Τελετή Απελευθέρωσης 

Ένας συμβολικός τρόπος για να πείς αντίο σε κομμάτια του παρελθόντος που ακόμα σε βαραίνουν σήμερα είναι να δημιουργήσεις ένα «τελετουργικό» απελευθέρωσης (1). 

Δημιούργησε την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να επιτελέσεις την τελετή. Ίσως να είναι χρήσιμο ν’αποσυρθείς σ’ένα ήσυχο μέρος του σπιτιού, να χαμηλώσεις τα φώτα, ν’ανάψεις κεριά, και να βάλεις την αγαπημένη σου μουσική. 

Γράψε μία λίστα πραγμάτων από το παρελθόν τα οποία θα ήθελες να απελευθερώσεις από τη ζωή σου. Θυμήσου ότι «απελευθερώνω» δε σημαίνει σβήνω ή ξεφορτώνομαι. 

Σημαίνει πως είσαι έτοιμος/η να αγκαλιάσεις μια νέα πραγματικότητα του εαυτού σου, μια πραγματικότητα, που ήταν πάντα μέσα σου, αλλά ο φόβος σου την κρατούσε κρυφή. Στο ίδιο χαρτί, δημιούργησε μία άλλη λίστα των πραγμάτων που χρειάζεται να αποδεχτείς, «ν’αγκαλιάσεις» για να είσαι σε καλύτερη θέση ν’απελευθερώσεις το παρελθόν. 

Παράδειγμα : 

Έπειτα, πάρε ένα ψαλίδι και κόψε τη λίστα σε μικρά κομμάτια έτσι ώστε κάθε χαρτάκι έχει μόνο ένα θέμα με ένα «Απελευθερώνω» κι ένα «Αγκαλιάζω». Φέρε τα χαρτάκια μαζί σου, σ’ένα μέρος που είναι ασφαλές να τα κάψεις. Ανάφερε δυνατά κάθε πράγμα που απελευθερώνεις και κάθε που αγκαλιάζεις κι ύστερα κάψε τα. 

Όταν τελειώσεις, γράψε σ’ενα χαρτί τα πρακτικά βήματα που θα ήθελες να κάνεις προκειμένου να εκπληρώσεις το «Αγκαλιάζω» και να υποστηρίξεις μια συνεχή αλλαγή για τα κομμάτια του παρελθόντος που απελευθέρωσες. 

«Δεν είμαι αυτό που μου συνέβη, είμαι αυτό που επιλέγω να γίνω». ― C.G. Jung 

Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon

Katherine Woodward Thomas (2004) .Calling in «The One»: 7 Weeks to Attract the Love of Your Life, New York: Three Rivers Press 

happymind.gr

https://awakengr.com