Δευτέρα 13 Νοεμβρίου 2017

Αυτό το κόλπο ηλικίας 350 ετών πείθει τον οποιονδήποτε να αλλάξει την άποψή του...!!!!

Ίσως δεν έχετε ακουστά για τον Blaise Pascal, αλλά αυτός ο φιλόσοφος του 17ου αιώνα, εφευρέτης και μαθηματικός επινόησε ένα κόλπο, ένα τρικ, από το οποίο όλοι μπορούμε να επωφεληθούμε τώρα που θα το μάθουμε!

Ο Pascal επινόησε μια μέθοδο που μπορεί να οδηγήσει κάποιον να αλλάξει γνώμη! Ο Pascal έγραψε στο βιβλίο του με τίτλο Σκέψεις :
 
Όταν θέλουμε να διορθώσουμε κάτι από πλεονεκτική θέση και να καταδείξουμε ότι κάποιος σφάλει, πρέπει να προσέξουμε από ποια πλευρά παρατηρεί ο ίδιος το θέμα, καθώς από εκείνη την πλευρά το ζήτημα, όπως το σκέφτεται ο ίδιος, είναι απόλυτα αληθές και να παραδεχτούμε ότι έχει δίκιο σε κάποια σημεία, αλλά πρέπει να του αποκαλύψουμε και την πλευρά που το ζήτημα αυτό δεν είναι αληθές.

Ο ίδιος ικανοποιείται με αυτό, διότι βλέπει ότι δεν έκανε λάθος, αλλά πρέπει να δει κι όλες τις πλευρές του ίδιου ζητήματος.

Με αυτόν τον τρόπο, κανείς δεν θίγεται επειδή δεν έχει παρατηρήσει όλες τις πλευρές, αλλά οι άνθρωποι απεχθάνονται να σφάλλουν και αυτό πιθανόν προκύπτει από το γεγονός ότι οι άνθρωποι από τη φύση τους δεν μπορούν να τα παρατηρούν όλα. 

Μάλιστα δεν σφάλλει από τη μεριά που παρατηρεί ο ίδιος το ζήτημα, καθώς συνήθως όλες οι αισθητηριακές μας αντιλήψεις είναι πάντοτε αληθινές.

Γενικά οι άνθρωποι πείθονται καλύτερα από τις αποδείξεις που έχουν οι ίδιοι ανακαλύψει και στους οποίους έχουν οι ίδιοι βασιστεί και όχι από αυτούς που βρίσκονται στο μυαλό των άλλων ανθρώπων.

Με άλλα λόγια, εάν κάποιος διαφωνεί με αυτό που εμείς ισχυριζόμαστε, θα πρέπει πρώτα να τονίσουμε τα σημεία στα οποία ο άλλος έχει δίκιο, πριν τον αφήσουμε να ανακαλύψει το αντεπιχείρημα από μόνος του.

Ο Pascal εξηγεί ότι αυτή η πεποίθηση βασίζεται στην ενσυναίσθηση :

Θα πρέπει να θέσουμε τον εαυτό μας στη θέση εκείνων που μας ακούνε και να δοκιμάσουμε με το χέρι στην καρδιά, να στρέψουμε τον διάλογο και να δούμε ποιο είναι το δίκαιο σε κάθε περίπτωση. Έτσι είμαστε βέβαιοι ότι ο ακροατής θα αναγκαστεί, ως έχει, να μας ακούσει.

Ο Arthur Markman, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Texas στο Austin, αναφέρει στο Bloomsmag ότι αν και έχουν περάσει αιώνες από τότε, αυτή η τεχνική ακόμη ισχύει.

Αναφέρει :
Κατ΄αρχάς για να οδηγήσετε κάποιον να αλλάξει τον τρόπο σκέψης του, θα πρέπει να μειώσετε τις άμυνές του για να μην εμμείνει έως τέλους σε αυτή την άποψη.

Εάν αρχίσω αμέσως να αναφέρω όλους τους λόγους για τους οποίους ο άλλος έχει άδικο, δεν υπάρχει περίπτωση να συνεργαστεί.

Ωστόσο, εάν πούμε «ναι, έχεις δίκιο σε κάποια σημεία, νομίζω ότι αυτά που ισχυρίζεσαι είναι πολύ σημαντικά», δίνουμε στον άλλον έναν λόγο να συνεργαστεί και να γίνει ανταλλαγή απόψεων.

Αυτό θα μας δώσει την ευκαιρία να εκφράσουμε τους δικούς μας προβληματισμούς όσον αφορά τη θέση μας με έναν τρόπο που επιτρέπει τη συνεργασία και την άμυλλα!




Κείμενο – Απόδοση Λ.Τ.

Δάσκαλε ντρέπομαι για την οικονομική μου κατάσταση...!!!!

Δάσκαλε η κατάσταση μου η οικονομική με έχει φέρει σε σημείο να ντρέπομαι, να νιώθω απόγνωση, να πνίγομαι, να θυμώνω, να πονώ και έτσι θέλω να απομονώνομαι από όλους. Τι να κάνω ?

Η ντροπή παιδί μου, μας δείχνει ότι έχεις ήθος και συνείδηση, αλλιώς δεν θα ένιωθες ντροπή. Η ντροπή που νιώθεις σου δείχνει ότι είσαι ένας άνθρωπος. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθεις έτσι και να πονάς που άθελά σου έφερες συνανθρώπους σου στο σημείο να τους χρωστάς χρήματα. 

Αυτόματα λοιπόν φτάνεις στα πρώτα βήματα της ταπείνωσης. Η ταπείνωση είναι ένα σκαλί ανόδου και όχι καθόδου. Ο άνθρωπος που φτάνει να ταπεινωθεί στα μάτια των συνανθρώπων του, να νιώθει την ευθύνη των πράξεών του ακόμη και όταν ο ίδιος δεν φέρει ευθύνη άμεσα αλλά έμμεσα, αυτός είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος.

Στην οικονομική κατάσταση που έφτασες θυμήσου, πώς έφτασες ? Ποια ήταν τα λάθη σου ? Μήπως ήταν λάθος που τόλμησες ? Μήπως ήταν λάθος που ονειρεύτηκες ? Μήπως ήταν λάθος που δημιούργησες και πίστεψες ? 

Όχι παιδί μου δεν ήταν λάθος. 
Ήταν σπουδαία βήματα αυτά που έκανες. Κάθε άνθρωπος που τολμά να κάνει άλματα γνωρίζει ότι μέσα στο «παιχνίδι» υπάρχει και το πέφτω. Νομίζεις ότι αυτός που κάνει το άλμα εις μήκος δεν έχει πέσει ? 

Περισσότερες φορές έπεσε για να φτάσει να τελειοποιήσει το άλμα του. Έτσι κι εσύ τόλμησες και έπεσες. Δεν έχει σημασία πόσες φορές θα πέσεις, αλλά να φτάσεις να τελειοποιήσεις το άλμα σου.

Σίγουρα δίπλα σου έχεις και θα έχεις ανθρώπους που πιστεύουν σε σένα. Πίστεψε στον εαυτό σου και πάλι. Νιώσε ότι τα λάθος βήματα που έγιναν δεν είχαν αυτή την πρόθεση, δηλαδή να φέρεις κάποιους συνανθρώπους σου σε τέτοια κατάσταση, να τους χρωστάς.

Το ότι ντρέπεσαι όπως είπαμε στην αρχή μας δείχνει το μέγεθος της ανθρωπιάς σου. Οπότε ένας άνθρωπος της δικής σου αξίας, μπορεί να ζητήσει συγνώμη. Να συζητήσει και να εξηγήσει πως έφτασε σε αυτόν τον δρόμο.

Επίσης να θυμάσαι πως σε αυτό το «παιχνίδι» πέφτω, δεν είσαι μόνος σου, αλλά ούτε ο μόνος. Είστε όλοι σε ένα σημείο πέφτω. Πνίγεσαι και νιώθεις απόγνωση έτσι απομονώνεσαι. Η απομόνωση είναι ένας δρόμος για ανασύνταξη και προσευχή. Να αναζητήσουμε τα λάθη μας και να βγούμε με διαφορετική γνώση ξανά στη ζωή. 

Ήρθες για να ζήσεις βασιλιάς, μέσα από μία περιουσία που σου ανήκει. Αυτή η περιουσία δεν χάνεται αλλά πολλαπλασιάζεται μέσα από τα βήματα που μοιάζουν με κάθοδο. 

Αυτά που μοιάζουν κάθοδο μέσα από την πίστη και την προσευχή θα γίνουν άνοδος και μάλιστα άνοδος χωρίς φόβο. Γιατί η υλική άνοδος έχει και τους σεισμούς που δεν έχεις ιδέα πότε θα χτυπήσουν, αυτούς δεν μπορείς να τους προβλέψεις. Όμως η πνευματική άνοδο δεν έχει πέφτω, δεν έχει σεισμούς άρα δεν έχεις κανένα κίνδυνο να πέσεις. 

Η σπουδαιότητα του να είσαι άνθρωπος αυτή είναι, ο δρόμος της πτώσης από την υλική υπόσταση να σε οδηγήσει στην σίγουρη αγκαλιά της Πίστης.

Μέσα από την προσευχή σου ζήτα συγνώμη από όλους όσους χρωστάς και πονάς, γι αυτό, μέσα από την καρδιά σου. Τότε όλο το τοπίο θα αλλάξει. Η πίστη μπορεί να μετακινήσει βουνά. Η δική σου πίστη έχει δύναμη. Μπορείς να την ενεργοποιήσεις μέσα από την αγάπη και τη συγνώμη.
Τα σκαλοπάτια : ντροπή, απόγνωση, θυμός, πνίγομαι μπορούν να σε οδηγήσουν στο μεγαλύτερο σου άλμα ασφάλειας και σιγουριάς. Μπράβο που τα τόμησες, μπράβο που έχεις συνείδηση, μπράβο που τόλμησες να ονειρευτείς, μπράβο που τόλμησες να κάνεις πράγματα στη ζωή σου. Μπράβο που το παραδέχεσαι ότι ντρέπεσαι. 

Όλο αυτό είναι ένας υπέροχος Φωτεινός οδηγός αγάπης και ταπείνωσης το εγώ για να φτάσεις να συναντήσεις τον Ιερό σου Εαυτό.

Κάθε φορά που νιώθεις να πνίγεσαι δοκίμασε το «Κύριε Ελέησον». Όχι για μία φορά αλλά για μερικά λεπτά. Αν συνεχίσεις να νιώθεις άσχημα συνέχισε το μέχρι να φτάσεις να νιώθεις ανακούφιση. Ο πόνος θα μαλακώσει και παράλληλα θα έχεις επιτρέψει στον Θεό να περιθάλψει τις πληγές σου και να σε βοηθήσει στις υποθέσεις σου. Πίστεψε το μπορείς και αξίζεις το καλύτερο.




Δωροθέα 

Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017

Ποτέ η αλλαγή δεν είναι εύκολη...!!!!

Οι άνθρωποι έχουν φτιάξει ένα σχιζοφρενικό τρόπο ζωής, ζουν μέσα στα ψέματα, ζουν μέσα στην σκλαβιά. Σκλαβιά πολλών ειδών, γιατί η κάθε μια σκλαβιά σε ελευθερώνει από κάποια ευθύνη. Ο άνθρωπος που θέλει πραγματικά να είναι ελεύθερος πρέπει να αποδεχθεί τεράστιες ευθύνες. Δεν μπορεί να πετάξει τις δικές του ευθύνες πάνω σε κάποιον άλλον. Ότι κι αν κάνει, όπου κι αν είναι, είναι υπεύθυνος...
Osho

Μην περιμένεις από κανέναν να κάνει κάτι για σένα και να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού σου. Δεν μπορεί. Κανένας δεν μπορεί να το κάνει. Ούτε το Σύμπαν γιατί ανταποκρίνεται στις δικές σου επιθυμίες, στις δικές σου σκέψεις. 

Κι αν έχεις πιστέψει ότι γι΄αυτό το λόγο έχουν έρθει οι θεραπευτές στη γη απλά σου λέω ότι ξεγελάστηκες. Κανείς θεραπευτής δεν μπορεί να κάνει τίποτα για σένα αν δεν αποφασίσεις να κάνεις κάτι εσύ για τον εαυτό σου...

Ο θεραπευτής είναι κάτι σαν γεωργός στο χωράφι της ψυχής. Δεν του επιτρέπεται όμως η είσοδος σε αυτό το χωράφι. 

Μπορεί να το δει εξωτερικά, να καταλάβει σε τι κατάσταση βρίσκεται και να δώσει σε σένα τα κατάλληλα εργαλεία για να το τσαπίσεις, να το οργώσεις, να το ποτίσεις, να το σπείρεις, και να φροντίσεις τα φυτά που θα ξεμυτίσουν από το γόνιμο πια χώμα της εσώτερης γης σου. 

Αργότερα αυτά τα φυτά θα σου δώσουν τους καρπούς τους και εσύ θα απολαμβάνεις την μεταμόρφωση. Όμως αυτό δεν θα γίνει αν δεν κοπιάσεις για να φροντίσεις το χωράφι της ψυχής σου.

Μη πιστέψεις ποτέ ότι δίνοντας κάποιο αντίτιμο σε ένα θεραπευτή θα το κάνει αυτός για σένα. Και αν κάποιος σου λέει: Εγώ θα σε κάνω καλά... Εγώ έχω τον τρόπο... Εγώ ξέρω.... Εγώ... Εγώ... ΕΓΏ... καλύτερα πήγαινε σε άλλο θεραπευτή γιατί αυτός ακόμα έχει δρόμο μπροστά του να διανύσει. Έχει τόσο ισχυρό Εγώ που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να κυττάξει εσένα....

Ο σωστός θεραπευτής δεν σου λέει αυτό ή εκείνο απλά προετοιμάζει το έδαφος για να καταλάβεις εσύ τα παιχνίδια μυαλού που παίζεις στη ζωή σου. Να συνειδητοποιήσεις ποια είναι η στάση σου απέναντι στους φόβους σου και με ποιο τρόπο τους αφήνεις να κυριαρχούν στη ζωή σου... Αν "αντιστέκεσαι" περιμένει υπομονετικά ώστε το έδαφος να γίνει γόνιμο μέχρι να κατανοήσεις... 

Αν αδιαφορείς για τον εαυτό σου και παραμένεις στάσιμος αναμασώντας τα δεν ξέρω, δεν μπορώ, κανείς δεν με καταλαβαίνει, μα κάνω τόσα για μένα.... έχω κάνει τόσες θεραπείες αλλά τίποτα... τότε χρειάζεται εσύ να δεις τι είναι αυτό που δεν κάνεις. 

Ποιες φωνές είναι αυτές που συνεχίζουν να κυριαρχούν στο μυαλό σου και με ποιο τρόπο εξουσιάζουν τις πράξεις σου...ή μήπως όλο αυτό είναι μια πολύ καλή κάλυψη για να έχεις την προσοχή και να ρουφάς ενέργεια... 

Το ζήτημα όλο είναι απλό. Θέλεις να αλλάξεις; Θέλεις να μεταμορφώσεις τη ζωή σου;

Κάποιος μπορεί να πει ότι όταν ένας θεραπευτής, πολλές φορές, ασχολείται με ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να αλλάξουν γιατί προτιμά την ευκολία του. Το ποιος θέλει να αλλάξει και το ποιος όχι δεν είναι πάντα τόσο εμφανές όπως πιστεύουν οι περισσότεροι. 

Αν ήταν έτσι τα πράγματα γιατί ο κόσμος μας δεν αλλάζει αφού οι περισσότεροι μιλάνε για αλλαγή; Και γιατί κάποιος θεραπευτής να δώσει χρόνο και ενέργεια σε κάποιον που έχει μεγάλη αντίσταση και υψώνει συνέχεια γύρω του τείχη και να μην δώσει την προσοχή του σε κάποιον που πραγματικά το επιθυμεί. Προσωπικά προτιμώ να δώσω την ενέργεια μου σε κάποιον που πραγματικά θέλει να αλλάξει, όχι γιατί ο άλλος ο άνθρωπος που αντιστέκεται ή βαμπιρίζει μου είναι αδιάφορος και φυσικά όχι γιατί τότε θα είναι πιο εύκολο για μένα. 

Ο άνθρωπος που πραγματικά θέλει να αλλάξει μου δίνει με έναν όχι και τόσο ευδιάκριτο τρόπο και σίγουρα όχι νοητικό, την άδεια να κοιτάξω στο χωράφι της ψυχής του και να βρω μέσα από εκεί τους τρόπους για την αλλαγή. 

Κανένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος με κανέναν άλλον και γι΄αυτό η θεραπεία για τον καθέναν από εμάς μπορεί να είναι τελείως διαφορετική, ανεξάρτητα αν τα μπλοκαρίσματα μας έχουν την ίδια βάση π.χ η σχέση με τους γονείς μας. 

Η ψυχή δεν βαδίζει σε συγκεκριμένα μονοπάτια αλλά σε όλους τους δρόμους. Μόνο αν κυττάξεις βαθιά και χωρίς έπαρση την ψυχή μόνο τότε αυτή σου δείχνει το δρόμο που θέλει να βαδίσει μαζί σου...

Και για να ολοκληρώσω όποιος νομίζει ότι ένας θεραπευτής για να έχει την ευκολία του, προτιμά να ασχοληθεί με κάποιον που έχει επιλέξει την αλλαγή του ξεγελιέται. Ποτέ η αλλαγή δεν είναι εύκολη. Τι ευκολία μπορεί να έχει ο πόνος της ψυχής; 

Ποτέ η αλλαγή δεν είναι εύκολη... 

Και μην σφίγγεσαι καθώς το διαβάζεις, αυτή είναι η αλήθεια και χρειάζεται να αναλάβεις την ευθύνη της. Αν θέλεις πραγματικά να αλλάξεις χρειάζεται να αναλάβεις την ευθύνη αυτής της δυσκολίας. Διαφορετικά παραμένεις ένα μικρό παιδί που έχει αντικαταστήσει τον μπαμπά του ή τη μαμά του με τον θεραπευτή του... 




Για να φροντίσεις τους άλλους, πρέπει πρώτα να φροντίσεις τον εαυτό σου...!!!!

Στην ερώτηση ''πόσο φροντίζεις και προσέχεις τον εαυτό σου''; δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι μου απαντούν ''λίγο έως καθόλου''. Η πρώτη και πιο συχνή δικαιολογία είναι: ''δεν έχω χρόνο''. Είναι όμως πραγματικά έτσι; Δεν έχεις λίγο χρόνο να φροντίσεις τον εαυτό σου και να γεμίσεις την εσωτερική σου μπαταρία; Ή μήπως δεν σε βάζεις προτεραιότητα; Πού θα βρεις την ενέργεια να ανταπεξέρθεις σε αυτά που καλείσαι να κάνεις καθημερινά, να αποδώσεις στην εργασία σου, να χτίσεις μια καλή σχέση με το παιδί και με το σύντροφό σου, να κυνηγήσεις τα όνειρα σου, αν είσαι άδειος;

Η αυτό-φροντίδα (self-care) πέρα από ένδειξη ότι αγαπάμε και σεβόμαστε τον εαυτό μας είναι και απαραίτητο στοιχείο ευεξίας. Φροντίζοντας τον εαυτό μας γεμίζουμε την εσωτερική μας μπαταρία με ενέργεια, είμαστε πιο ανθεκτικοί και υγιείς και νιώθουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση και δύναμη να επιτύχουμε όλα αυτά που επιθυμούμε στη ζωή μας αλλά και να χτίσουμε καλή υγεία για το μέλλον. 

Οι περισσότεροι που έχετε ταξιδέψει με αεροπλάνο γνωρίζετε ότι στις οδηγίες που σας δίνει η αεροσυνοδός σας λέει ότι σε περίπτωση κινδύνου θα πέσουν οι μάσκες οξυγόνου. Πρώτα φοράτε τη δική σας και μετά βοηθάτε το παιδί σας να φορέσει τη δική του. Όπως καταλαβαίνετε αν δεν φροντίσετε πρώτα τον εαυτό σας δεν θα μπορείτε κάποια στιγμή να φροντίσετε κανέναν.

Μπορείς να πιεις από άδεια κούπα; Μπορείς να προσφέρεις στον εαυτό σου και στους γύρω σου αν εσύ είσαι άδειος; Και αν καταφέρεις τελικά να δώσεις από το υστέρημα σου πόσο χαρούμενος ή θυμωμένος νιώθεις μετά;

Το να βρεις τρόπους να φροντίσεις τον εαυτό σου μπορεί να είναι μια πρόκληση. Θα υπάρξουν στιγμές που το πρόγραμμά σου θα είναι πιο φορτωμένο, όμως έχοντας πάντα στο μυαλό σου ότι η αυτό-φροντίδα είναι το κλειδί για ένα πιο ισορροπημένο και υγιή τρόπο ζωής είμαι σίγουρη ότι θα βρεις λίγο χρόνο μέσα στην ημέρα και κάθε μέρα για να σε φροντίσεις και να σε αγαπήσεις λίγο περισσότερο.

Παρακάτω θα βρεις μερικές ιδέες αυτo-φροντίδας για Σώμα – Ψυχή – Πνεύμα και φυσικά μπορείς να τις εμπλουτίσεις και με αυτά που εσύ αγαπάς περισσότερο να κάνεις. Το να κάνουμε αυτά που αγαπάμε είναι ούτως ή άλλως η μεγαλύτερη αυτό-φροντίδα. Μην αφήνεις τη μέρα να περάσει αν δεν κάνεις κάτι που σε γεμίζει με ενέργεια και ευεξία. Ξεκίνα από σήμερα!

Σώμα
Ανέπνευσε πιο βαθιά απ’ ότι συνήθως
Πήγαινε μια βόλτα με το ποδήλατο
Βάλε μουσική και χόρεψε
Φάε ένα υγιεινό φαγητό
Τεντώσου κάθε πρωί και αρκετές φορές μέσα στην ημέρα

Πιες βότανα αντί για καφέ μερικές φορές
Κοιμήσου το λιγότερο 8 ώρες
Κάνε ιατρικές εξετάσεις
Πήγαινε για μασάζ
Περιποιήσου το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια σου

Φάε καλό πρωινό
Ενυδατώσου
Κάνε κάποια μορφή άσκησης
Περπάτησε 10 λεπτά παραπάνω κάθε μέρα
Πιες ένα πράσινο χυμό λαχανικών

Ψυχή
Δείξε συμπόνια στον εαυτό σου
Πες σ’ αγαπώ
Φλέρταρε
Συγχώρεσε
Βρες ένα χόμπι
Πάρε ένα δώρο στον εαυτό σου

Κάνε μια βόλτα στη φύση
Πες όχι όταν το θες
Χαμογέλασε
Δες μια κωμωδία στο θέατρο

Φτιάξε μια νέα συνταγή
Κάνε μια εθελοντική εργασία
Πες στον εαυτό σου: είσαι υπέροχη/ος
Παίξε με το παιδί σου
Κάνε παρέα με θετικούς ανθρώπους

Πνεύμα
Διάβασε ένα βιβλίο
Μάθε να κάνεις διαλογισμό
Ξεκίνα ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης
Οργάνωσε μια εκδρομή για το Σαββατοκύριακο

Απόλαυσε το ηλιοβασίλεμα
Ξεκίνα ένα δωρεάν on-line μάθημα
Κάνε κηπουρική
Ανανέωσε το χώρο που ζεις
Κλείσε το κινητό για 1 ώρα
Γράψε 5 καλά για τον εαυτό σου

Κάνε yoga
Πες ευχαριστώ γι’ αυτά που έχεις
Απόλαυσε την κάθε στιγμή αυτό που κάνεις
Εμπιστεύσου τη διαίσθησή σου
Κάνε τη δουλειά που αγαπάς




Στα δύσκολα, ανέβα στο ύψος του πεπρωμένου σου...!!!!

Μονόλογος στον καθρέπτη:
Μπορώ να γίνω ότι θέλω να γίνω.
Εσύ δεν με αφήνεις γιατί δεν τολμάς να φανταστείς το αδύνατο.

Αλλά όλα είναι ρόλοι. Διαλέγεις κάθε φορά το ρόλο σου και τον φοράς πάνω σου περήφανα. Τον μελετάς, τον αφήνεις να σε καταπιεί, γίνεσαι ένα μαζί του. Πως όχι; Γιατί εναντιώνεσαι λέγοντάς μου ότι δεν είσαι «έτσι» εσύ; ότι δεν είσαι ο εαυτός σου και δεν μπορείς να προσποιηθείς κάτι άλλο; Δεν κουράστηκες να είσαι μόνον ο παλιός σου εαυτός;

Πήγαινε επιτέλους με το ρεύμα!
Σου δίνει η ζωή λεμόνια; κάνε λιμοντσέλο.
Σου δίνει μέλι; κάνε μελομακάρονα.

Γιατί κάθε φορά αλλάζουμε πίστα. Πας στο παραπάνω επίπεδο κι αν δεν ανέβεις, το Σεπτέμβριο θα παρουσιαστείς με τον κηδεμόνα σου, θα την ξανακάνεις την τάξη.

«Βρε εδώ», σου λέει ο Ύψιστος. «Ξεκουβάλα! Ρίζωσες, έγινες φυτό και δεν ανθίζεις κιόλας! Ανέβα επίπεδο, βλαμμένο!»

Αλλά εσύ, εκεί, το πείσμα σου.
Κι όχι μόνον δεν κουνιέσαι, αλλά και πέφτεις κάτω και χτυπιέσαι.

Μύξες, δάκρυα, αναστεναγμούς.
«Αχ γιατί εγώ;»

Ναι γατάκι μου, μόνο εσύ τυραννιέσαι εδώ χάμω. Ενώ όλοι οι άλλοι γεννήθηκαν ευτυχείς, έπαιζαν ξυστό δια βίου και απεβίωσαν σε πλήρη μακαριότητα.

Μην και νόμιζες ότι η ζωή είναι spa διαρκείας με αιθέρια έλαια, massage και δίσκο με χουρμάδες και σύκα λες κι είσαι η Βαλιντέ Σουλτάν;

Αμ δε!
Εκεί που στήνεις τα πιόνια στη σκακιέρα κι ετοιμάζεσαι για το ένδοξο ρουά ματ, σκάει το απρόοπτον και σε στέλνει να παίζεις ακορντεόν γωνία Ακαδημίας και Ομήρου με μαύρο γυαλί και να σου πετάνε οι περαστικοί τάλιρα στο καπέλο.

Εδώ σε θέλω καρδιά μου!
Πως θα πάρεις τα μούτρα σου και θα ξανασηκωθείς όρθιος ενώ τις τρως στριμωγμένος στα σχοινιά με τα μούτρα νταούλι σαν τον Ρόκυ Μπαλμπόα στον έκτο γύρο.

«Εκείνο που έχει σημασία είναι πόσο καλά περπατάς μέσα στη φωτιά», έγραφε ο Μπουκόφσκυ, ο Τσάρλς, ν’ αγιάσουν τα πεθαμένα του.

Αλλά εδώ δίνεις παράσταση στην Επίδαυρο κι εσύ μου κρύβεσαι backstage τρέμοντας.

Βγες καλέ έξω και στάσου στη μέση της αρένας!
Φτώχεια; Πόνoς; Αρρώστια; Θλίψη; Απόρριψη; Αδικία;

Εύγε! Δώσε μου κι άλλα!
Ότι ορίζει ο Γιαραμπής. Ξέρεις εσύ τι είναι καλό και δεν ξέρει Αυτός;

Προχώρα εκεί και πάρε το ρόλο πάνω σου κι ανέβα στο ύψος του πεπρωμένου σου!

Ενώ κοιμάσαι, άλλος γράφει ιστορία και μετά θα μου κοιτάζεσαι στους καθρέπτες των Βερσαλλιών και θα πιάνεις τη μιζέρια κοπανέλι.

Γίνεται μωρέ να Είσαι αν δε φάει η μούρη σου χώμα; Aν δε γίνεις σουρωτήρι από τις τρύπες που θα σου ανοίξουν φίλοι και οχτροί; Ειδικά οι φίλοι κι όσοι πολύ ηγάπησες. Γίνεται να βάλεις τα γαλόνια στον ώμο, άμα κοιτάς τον αγώνα από τον πάγκο καθισμένος εξωφυλαρούχας;

Ε δε γίνεται κουκλάκι μου!

Όρμα στην αρένα με τα λιοντάρια και χόρεψε ζεϊμπέκικο αν είσαι σερνικό κι αν είσαι θηλυκό, στήσε κει ένα τσιφτετέλι να στενάξουν και τα λιθάρια.

Τι μου κάθεσαι σαν τη γυναίκα του Λωτ πετρωμένος και δηλώνεις απλά παρών;

Τι παρών και πράσινα αλόγατα;
Φοβάσαι να ζήσεις, φοβάσαι να ονειρευτείς, φοβάσαι να τολμήσεις, φοβάσαι να αλλάξεις, ν’ αγαπήσεις, φοβάσαι να δείξεις και να πεις τι νοιώθεις. Και το εγκληματικότερο όλων, φοβάσαι να αναλάβεις την ευθύνη σου.

Άντε κι έτσι κι αποδημήσεις εις Κύριον, θα σου βάλουμε κτερίσματα στην τελευταία σου κατοικία τα θέλω σου που δεν τα έκανες πραγματικότητα, τα λόγια σου τ’ ανείπωτα, τις μέρες-καρμπόν η μία ίδια με την άλλη και τους φόβους σου επιτύμβια στήλη :

«Ενθάδε κείτε ένας σαν όλους τους άλλους που δεν θέλησαν».

Βρε στυλιάρι που θέλουν τα τροφαντά σου οπίσθια!
Πως; δεν σου αρέσουν τα λόγια μου; Είναι μήπως σκληρά και άκομψα; Δεν έχω ύφος new age μες στη γλύκα και στο καλόπιασμα;

Ναι γιατί αν σε καλόπιανα, θα έβγαινες από τον λήθαργο.

Εδώ, έχει αρχίσει το μυαλό σου και ρετάρει, έχει βαρέσει καδένα κι αρχινάς τα ψυχοφάρμακα και το σώμα κατεβάζει μία-μία τις ασφάλειες και συ μου θες καλοπιάσματα!

Σήκω πάνω αγάπη μου και πολέμα!
Κόψε μαχαίρι τις παρόλες και τις δικαιολογίες, πάρε έναν καθρέπτη, στήσε τον απέναντι κι αρχίνα :

«Καθρέπτη, καθρεπτάκι μου, ποιος είναι ο βλακωδέστερος όλων;”

Κι απάντα: «Εγώ, καλέ μου εαυτέ, είμαι ο βλακωδέστερος όλων, υπεύθυνος των λαθών μου και τα παίρνω όλα πάνω μου».

Γιατί ετούτο είναι το συμφέρον σου, να δεις που τα έκανες μαντάρα εσύ, όχι οι άλλοι.

Ειδάλλως κάτσε να κλαις τη μοίρα σου, αναμασώντας σαν την κατσίκα τα φταιξίματα των άλλων κι εσύ να παριστάνεις τον μάρτυρα επί Διοκλητιανού.

Που καθώς είπεν ο Κύριος :
«Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο να τον σφυρίξει κατακέφαλα στον άλλον».

Δεν είπε, πάρε εκεί ένα μικροσκόπιο κι εξέτασε τα λάθη των αλλονών και τα δικά σου κλώσσα τα να βγάλουνε πουλάκια.

Αλλά δε φταις εσύ κουκλάκι μου. Φταίω εγώ που σου κάνω ιδιαίτερα τζάμπα.

Πάρε τη γομολάστιχα και σβήστα όλα, ανωτερότης!
Κι έχει ο Θεός, σε όλους δίνει, κόψε εσύ το χαρτάκι σου και κάτσε στην ουρά και θα ‘ρθει κι η ώρα η δική σου να λάβεις. Αρκεί να κουνήσεις και σύ λίγο τα χέρια σου, ε; Ν’ αναλάβεις και καμιά ευθύνη, κανένα ρίσκο, ν’ αλλάξεις συνθέμελα τα κακώς κείμενα, να κάνεις την υπέρβαση που λέγαμε εξαρχής, θυμάσαι;

To άλμα πάνω από τη φθορά που χρόνια τώρα ονειρεύεσαι..
Είναι πάνω στη μύτη σου και δεν το βλέπεις.
Ευλόγησον.




Δείτε πως η νηστεία για τρεις μέρες μπορεί να αναγεννήσει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα...!!!!

Ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου μπορεί να αναγεννηθεί μόνο με νηστεία για μόλις τρεις μέρες, καθώς ενεργοποιεί τον οργανισμό να ξεκινήσει την παραγωγή νέων λευκών κυττάρων του αίματος, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Η νηστεία για μόλις τρεις ημέρες μπορεί να αναγεννήσει ολόκληρο το ανοσοποιητικό σύστημα, ακόμα και σε ηλικιωμένους, βρήκαν οι επιστήμονες σε μια σημαντική ανακάλυψη που περιγράφεται ως «αξιοσημείωτη»

Παρά το γεγονός ότι οι δίαιτες νηστείας έχουν επικριθεί από τους διαιτολόγους ότι είναι ανθυγιεινές, μια νέα έρευνα προτείνει ότι όταν υποφέρεις από την πείνα το σώμα βάζει μπρος τα βλαστικά κύτταρα στην παραγωγή νέων λευκών κυττάρων αίματος, τα οποία καταπολεμούν τις λοιμώξεις.

Οι επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας λένε ότι η ανακάλυψη θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα επωφελής για τα άτομα που πάσχουν από βλάβες του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως οι ασθενείς με καρκίνο που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία.

Θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει τους ηλικιωμένους των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα γίνεται λιγότερο αποτελεσματικό, καθώς γερνούν, γεγονός που καθιστά πιο δύσκολο για αυτούς να παλέψουν ακόμα και κοινές ασθένειες.

Οι ερευνητές λένε ότι η νηστεία «αντιστρέφει έναν αναγεννητικό διακόπτη» που προτρέπει τα βλαστικά κύτταρα να δημιουργήσουν καινούργια λευκά κύτταρα του αίματος, κατ ‘ουσίαν, την αναγέννηση ολόκληρου του ανοσοποιητικού συστήματος.

«Δίνει το« ΟΚ »για τα βλαστικά κύτταρα να προχωρήσουν και να ξεκινήσουν την ανοικοδόμηση σε ολόκληρο το σύστημα», δήλωσε ο καθηγητής Valter Longo, Καθηγητής Γεροντολογίας και Βιολογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας.

«Και τα καλά νέα είναι ότι το σώμα ξεφορτώνεται τα μέρη του συστήματος που μπορεί να έχουν προκληθεί βλάβη ή τα ηλικιωμένα, τα αναποτελεσματικά μέρη, κατά τη διάρκεια της νηστείας.

«Τώρα, εάν αρχίζετε με ένα σύστημα χαλασμένο βαριά από τη χημειοθεραπεία ή τη γήρανση, οι κύκλοι της νηστείας μπορούν να παραγάγουν, κυριολεκτικά, ένα νέο ανοσοποιητικό σύστημα.»

Η παρατεταμένη νηστεία αναγκάζει το σώμα να χρησιμοποιήσει τα αποθέματα της γλυκόζης και του λίπους, αλλά και διασπά ένα σημαντικό μέρος των λευκών αιμοσφαιρίων.

Κατά τη διάρκεια κάθε κύκλου της νηστείας, αυτή η εξάντληση των λευκών αιμοσφαιρίων επάγει αλλαγές που ενεργοποιούν τα βλαστικά κύτταρα με την αναγέννηση νέων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος.

«Δεν θα μπορούσαμε να προβλέψουμε ότι η παρατεταμένη νηστεία θα είχε μια τέτοια αξιοσημείωτη επίδραση στην προώθηση των κυττάρων με βάση την αναγέννηση του αιμοποιητικού συστήματος,» πρόσθεσε ο καθηγητής Longo.

«Όταν πεινάς ανυπόφορα, το σύστημα προσπαθεί να εξοικονομήσει ενέργεια, και ένα από τα πράγματα που μπορεί να κάνει για την εξοικονόμηση ενέργειας είναι να ανακυκλώνει πολλά από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που δεν είναι απαραίτητα, ιδιαίτερα εκείνα που μπορεί να έχουν υποστεί βλάβη,» είπε ο Δρ Longo.

«Αυτό που αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε, τόσο σε ανθρώπινη εργασία αλλά και των ζώων στο έργο μας είναι ότι ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων κατεβαίνει με την παρατεταμένη νηστεία. Στη συνέχεια, όταν κάνετε εκ νέου επαναφορά στην τροφή σας, τα κύτταρα του αίματος επανέρχονται. Έτσι αρχίσαμε να σκεφτόμαστε, λοιπόν, από πού προέρχεται όλο αυτό; »

Η νηστεία για 72 ώρες προστάτευσε επίσης τους ασθενείς με καρκίνο από τον τοξικό αντίκτυπο της χημειοθεραπείας.

«Ενώ η χημειοθεραπεία σώζει ζωές, προκαλεί επίσης σημαντικές παράπλευρες ζημιές στο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δείχνουν ότι η νηστεία μπορεί να μετριάσει ορισμένες από τις βλαβερές συνέπειες της χημειοθεραπείας», είπε η ομο-συντάκτης της μελέτης Tanya Dorff, επίκουρη καθηγήτρια της κλινικής ιατρικής στο περιεκτικό κέντρο και το νοσοκομείο καρκίνου USC Norris.

«Οι περισσότερες κλινικές μελέτες που απαιτούνται, καθώς και κάθε τέτοια διαιτητική παρέμβαση θα πρέπει να πραγματοποιείται μόνο υπό την καθοδήγηση γιατρού.»

«Ερευνούμε την πιθανότητα ότι οι επιπτώσεις αυτές έχουν εφαρμογή σε πολλά διαφορετικά συστήματα και όργανα, όχι μόνο στο ανοσοποιητικό σύστημα», πρόσθεσε ο καθηγητής Longo.

Ωστόσο, ορισμένοι Βρετανοί ειδικοί ήταν επιφυλακτικοί της έρευνας.

Ο Dr Graham Rook, ομότιμος καθηγητής ανοσολογίας στο University College του Λονδίνου, δήλωσε ότι η μελέτη ακουγόταν «απίθανη».

Ο Chris Mason, Καθηγητής Αναγεννητικής Ιατρικής του UCL, δήλωσε: «Υπάρχουν κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία εδώ. Βλέπω ότι η νηστεία μειώνει τον αριθμό και το μέγεθος των κυττάρων και στη συνέχεια η εκ νέου σίτιση στις 72 ώρες δείχνει μια ανάκαμψη.

«Αυτό θα μπορούσε να είναι δυνητικά χρήσιμο, διότι δεν είναι τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν θα ήταν τρομερά επιβλαβή για κάποιον με καρκίνο.

«Αλλά νομίζω ότι η πιο λογική λύση θα ήταν να συνθεθεί αυτό το αποτέλεσμα με φάρμακα. Δεν είμαι βέβαιος ότι η νηστεία είναι η καλύτερη ιδέα. Οι άνθρωποι είναι καλύτερα να τρώνε σε τακτά χρονικά διαστήματα ».

Ο Δρ Longo πρόσθεσε: «Δεν υπάρχει καμία απόδειξη σε κανέναν ότι η νηστεία μπορεί να είναι επικίνδυνη, ενώ υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι είναι ευεργετική.

«Έχω λάβει μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από εκατοντάδες ασθενείς με καρκίνο που συνδυάζουν τη χημειοθεραπεία με τη νηστεία, με τη βοήθεια των ογκολόγων.

«Μέχρι στιγμής, η μεγάλη πλειοψηφία έχουν αναφέρει ότι όλα πάνε πολύ καλά και μόνο ελάχιστοι έχουν αναφέρει κάποιες παρενέργειες συμπεριλαμβανομένων της λιποθυμίας και μια προσωρινή αύξηση των ηπατικών δεικτών.

Είναι σαφές ότι πρέπει να ολοκληρώσουμε τις κλινικές μελέτες, αλλά φαίνεται πολύ ελπιδοφόρο ».




Είσαι...Είμαι...!!!!

Είσαι αυτός που με αναγκάζει να μετακινούμαι.

Να τολμώ να βγαίνω από το καβούκι μου.

Να σταματάω για να απλώνομαι, να εκφράζομαι.

Είσαι η κίνηση,

η συγκεκριμένη κίνηση στο χάος μου.

Είσαι η έκφραση της ουσίας μου,

κι εγώ δεν κλείνομαι σε πλάνα για να σε περιορίζω.

Μπορεί να φαίνεσαι «πεζός» και «ακαλλιέργητος» στους αδαείς,

αλλά χρειάζεται θάρρος για να εισχωρήσει κάποιος στην αθωότητα σου.

Είναι η στήριξη και η προστασία σου,

που μου επιτρέπουν να το βρίσκω.

Είσαι αυτός που με προσγειώνει,

ώστε να ελέγχω τον βηματισμό μου.

Είσαι αυτός που τολμά

να μου επιτρέπει να πετάω.

Δεν φοβάσαι την απόσταση ή το ύψος ή το βάθος,

που είναι αναγκαία για να υπάρξει ρυθμός :

στροφές, ένταση, παράλληλα βήματα, συγχώνευση.

Είσαι το όνειρο που έγινε πραγματικότητα,

η πρόκληση που δημιουργεί το μέλλον.

Είσαι η γνώση στη δική μου άγνοια,

η παραδοχή σε ό,τι ανακαλύπτω.

Είσαι το απόσταγμα της πολυτάραχης ζωής μου,

ακλόνητος φάρος στο δρόμο μου.

Είσαι η ήρεμη δύναμη κάτω από τα φτερά μου,

που σιωπηλά με ωθεί να πετάω ψηλότερα.

Είσαι η υπομονή που όσο κι αν κλονίζεται,

παραμένει ακέραιη και αφοσιωμένη.

Είσαι η δράση στην έμπνευση μου,

ακούραστη, μεγαλόπρεπα ταπεινή.

Είσαι η μεταμφίεση της Αλήθειας,

σε έναν κόσμο που επιμένει στο ψέμα…

Το ψέμα ότι όλ' αυτά υπάρχουν «εκεί έξω» ενώ δεν αναγνωρίζονται «μέσα»...




Χριστιάνα Σοφία - synthesieautou.blogspot.gr