Απελευθέρωση από Αρνητικά Συναισθήματα με τη Μέθοδο Σεντόνα.....!!!!!!!!!!

Ο Hale Dwoskin διηγείται τα ακόλουθα για το μέντορά του, ο οποίος δημιούργησε τη Μέθοδο Σεντόνα.

«Το 1952, ο Lester Levenson ένιωσε πολύ άρρωστος. Οι γιατροί του τον πληροφόρησαν ότι είχε μόνο λίγες βδομάδες ζωής. Ο Λέστερ στράφηκε στο εσωτερικό εργαστήριο, αναζητώντας έναν τρόπο να αναιρέσει την επικείμενη θανατική καταδίκη του. 

Αυτό που ανακάλυψε στην εξερεύνησή του ήταν ότι αφήνοντας όλα τα συναισθήματα που δεν ήταν αγάπη, η υγεία του άρχισε να βελτιώνεται. Συνεχίζοντας με το πείραμά του, βρήκε ότι σε μια περίοδο τριών μηνών είχε επιτύχει όχι μόνο μια ανανεωμένη υγεία, αλλά μια τέλεια υγεία και μια τέλεια ηρεμία του νου που διήρκησαν 42 χρόνια πέρα από τις προσδοκίες των γιατρών του. 

Από αυτήν τη νοητική κατάσταση, καθώς και από την εργασία του με ανθρώπους για πάνω από 22 χρόνια, εμπνεύστηκε το 1974 τη δημιουργία της μεθόδου που είναι τώρα γνωστή σαν Μέθοδος Αυτοαποπρογραμματισμού Σεντόνα».

Αυτή η μέθοδος είναι πολύ απλή και παρόλα αυτά πολύ αποτελεσματική. Μπορεί να εφαρμοστεί οποιαδήποτε στιγμή, οπουδήποτε, με ποικίλα επίπεδα βάθους. Εδώ θα σας παρουσιάσουμε μια πολύ σύντομη επεξήγηση, η οποία προφανώς δεν μπορεί να αντικαταστήσει τα επίσημα μαθήματα που μπορείτε να βρείτε στο, http://www.sedona.com

Η απλούστερη και συντομότερη εκδοχή είναι να εστιαστείτε σε οποιοδήποτε δυσάρεστο συναίσθημα όπως φόβο, ενοχή, πόνο, απόρριψη, θυμό, μίσος κλπ., και να ρωτήσετε τον εαυτό σας τέσσερεις απλές ερωτήσεις:

Μπορώ να αποδεχτώ αυτό το συναίσθημα;

Η απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση δεν είναι πάντοτε ναι, επειδή έχουμε μάθει να απορρίπτουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, να τα καταπιέζουμε και να νιώθουμε ντροπή, ενοχή, αδυναμία, αυτοαπόρριψη, ακόμη και θυμό με τον εαυτό μας γι’ αυτά. 

Στην πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητο να απαντήσετε την ερώτηση. Είναι αρκετό να ρωτήσετε τον εαυτό σας. Αν μπορείτε, καλλιεργήστε ένα αίσθημα αποδοχής προς το συναίσθημα και προς τον εαυτό σας που το αισθάνεται, για να βοηθηθείτε στη διαδικασία απελευθέρωσης. Ο κανόνας είναι ότι είναι δύσκολο να αφήσουμε αυτό που δεν αποδεχόμαστε πρώτα.

Μπορώ να αφήσω αυτό το συναίσθημα;

Επιτρέψτε στην απάντηση να προβάλλει φυσικά, άσχετα με το ποια είναι. Η πεποίθηση ότι μπορείτε να το αφήσετε θα βοηθήσει.

Θέλω να αφήσω αυτό το συναίσθημα;

Μπορεί να υπάρχουν μέρη του εαυτού μας που δεν θέλουν να αφήσουν αυτό το συναίσθημα. Μπορεί να το έχουμε συνηθίσει και να έχουμε ταυτιστεί μ’ αυτό. 

Ίσως να πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε να είμαστε το θύμα για να αξίζουμε, ή ότι χρειάζεται να είμαστε θυμωμένοι για να έχουμε δίκιο ή για να προστατευτούμε από τους άλλους. Ή ίσως να έχουμε την πεποίθηση ότι, όσο νιώθουμε ενοχή, είμαστε καλοί άνθρωποι. Μπορεί να φοβόμαστε να αφήσουμε αυτό το συναίσθημα.

Και πάλι δεν χρειάζεται να απαντήσετε ναι για να δουλέψει η μέθοδος. Απλά επιτρέψτε στην απάντηση να προβάλλει από μόνη της.

Αν θέλω να το αφήσω, πότε θέλω να το κάνω;

Αυτή μπορεί να μοιάζει αστεία ερώτηση. Αλλά ρωτήστε την. Πότε θα θέλατε να αφήσετε αυτό το συναίσθημα; Μην νοιάζεστε για την απάντηση.

Τώρα που έχετε θέσει αυτές τις τέσσερεις ερωτήσεις, πηγαίνετε πίσω και ελέγξτε το συναίσθημα, για να δείτε πόσο δυνατό είναι. Αν είναι ακόμη εκεί ή αν έχει αντικατασταθεί από άλλο συναίσθημα, τότε απλά ρωτήστε τις ίδιες τέσσερις ερωτήσεις, μέχρι να νιώσετε καθαροί και ήρεμοι.

Μια διευκρίνιση για το ''άφημα''.

Όταν λέμε αφήνουμε, αυτό δεν σημαίνει ότι πολεμάμε ή προσπαθούμε να αποβάλλουμε το συναίσθημα. Σημαίνει ότι παύουμε να το κρατάμε. Το να αφήνουμε είναι απλά σαν να παύουμε να κρατάμε μια πέτρα ή ένα μολύβι. Δεν υπάρχει καμία προσπάθεια – μόνο παράδοση αυτού που νιώθουμε, επιτρέποντας το να απλωθεί σαν ενέργεια και ίσως να διασκορπιστεί από μόνο του.

Δεν είμαστε τα συναισθήματά μας. Τα συναισθήματα είναι ενέργειες που δημιουργήθηκαν από τις πεποιθήσεις και τους προγραμματισμούς μας. Εφόσον σχηματιστούν στο ενεργειακό μας πεδίο, η φυσική τους εξέλιξη θα ήταν να ρέουν και να διαλύονται όπως κάνουν όλες οι άλλες μορφές ενέργειας στο σύμπαν. 

Για παράδειγμα, η θερμότητα δεν μένει εκεί που είναι, αλλά ρέει προς όλες τις κατευθύνσεις μέχρι να διασκορπιστεί και να μην είναι πια συγκεντρωμένη. Όλες οι ενέργειες ακολουθούν αυτόν το νόμο της ροής, κατανομής και διάχυσης.

Τα μικρά παιδιά, που δεν έχουν μάθει να κρατούν τα συναισθήματά τους, μπορούν να θυμώσουν ή να πληγωθούν από κάποιον από τους φίλους τους και μετά από δέκα λεπτά να παίζουν μαζί του σαν να μη συνέβη τίποτα. Αυτή είναι η φυσική ροή της συναισθηματικής ενέργειας.

Είναι φανερό από αυτά τα παραδείγματα ότι τα συναισθήματα δεν μας κρατούν, αλλά ότι εμείς τα κρατάμε. Έτσι το να τα αφήσουμε σημαίνει ότι συνειδητοποιούμε ότι δεν είμαστε τα συναισθήματά μας και ότι μπορούμε να επιλέξουμε να τα αποδεχτούμε όπως είναι και να τα αφήσουμε να ρέουν, να αποκεντρωθούν και να διαλυθούν.

Ανακαλύπτοντας τις πηγές των συναισθημάτων μας

Ουσιαστικά όλα τα συναισθήματα βασίζονται στο φόβο και την ενοχή. Νιώθουμε φόβο, πόνο, αδικία, πίκρα, μίσος, ζήλια και θυμό όταν φοβόμαστε ότι κινδυνεύουν οι βασικές μας ανάγκες και προσκολλήσεις. 

Οι βασικότερες ανάγκες μας είναι για ασφάλεια, αξία, ελευθερία, έλεγχο και ευχαρίστηση. Όταν το σύστημα πεποιθήσεών μας ερμηνεύει κάποια συμπεριφορά, κατάσταση ή γεγονός σαν απειλητικό γι’ αυτές τις βασικές ανάγκες, αισθανόμαστε κάποια από τα αναφερόμενα πιο πάνω συναισθήματα. 

Άλλοι άνθρωποι που έχουν άλλες ανάγκες ή διαφορετικούς τρόπους να τις ικανοποιήσουν δεν θα έχουν τα ίδια συναισθήματα σε σχέση με τις ίδιες καταστάσεις.

Όσο λιγότερες είναι οι ανάγκες και οι προσκολλήσεις μας, τόσο λιγότερα είναι τα αρνητικά μας συναισθήματα. Προσκολλήσεις είναι οι τρόποι με τους οποίους νιώθουμε ότι πρέπει να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας. 

Μπορεί να είμαστε προσκολλημένοι στην έγκριση και την αγάπη ενός ορισμένου προσώπου για να νιώθουμε αξία ή ασφάλεια. Κάποιος άλλος μπορεί να είναι προσκολλημένος στα χρήματα και την εμφάνιση για να ικανοποιήσει την ανάγκη του για αξία ή ασφάλεια. 

Οι προσκολλήσεις μας δημιουργούνται από τις πεποιθήσεις που υπαγορεύουν, «Δεν μπορώ να νιώθω ασφαλής, άξιος, ελεύθερος, ευτυχισμένος, ικανοποιημένος, ήρεμος, ότι έχω τον έλεγχο χωρίς ____________». 

Καθένας από μας μπορεί να γεμίσει αυτό το κενό με διαφορετικές προσκολλήσεις. Έτσι, τα συναισθήματά μας δημιουργούνται από τις προσκολλήσεις μας, οι οποίες καθορίζουν και περιορίζουν πώς πρέπει να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας.

Αμφιβολίες, ανάγκες και προσκολλήσεις

Οι ανάγκες και οι προσκολλήσεις μας δημιουργούνται από την αμφιβολία μας σχετικά με την ασφάλειά μας, την αξία, την ελευθερία και τον έλεγχο. Αν δεν αμφιβάλλαμε γι’ αυτά, δεν θα είχαμε προσκόλληση σε εξωτερικές προϋποθέσεις για να τα νιώθουμε.

Οι αμφιβολίες μας δημιουργούνται από το γεγονός ότι έχουμε χάσει επαφή με την εσωτερική μας ασφάλεια, αξία, ελευθερία και πληρότητα. 

Έχοντας χάσει την επίγνωσή του αληθινού πνευματικού εαυτού μας, οι αμφιβολίες μας δημιουργούν προσκολλήσεις σε ορισμένα μέσα ικανοποίησης των βασικών αναγκών μας, οι οποίες στην πραγματικότητα δεν μπορούν ποτέ να ικανοποιηθούν εξωτερικά.

Η λύση για το άφημα του κάθε συναισθήματος είναι να ανακαλύψουμε την ανάγκη, την προσκόλληση και την αμφιβολία που το δημιουργούν και να μάθουμε να τις αφήνουμε. Εφόσον αφήσουμε τις αμφιβολίες σχετικά με τον εαυτό μας, και τις προσκολλήσεις σε ορισμένη εξωτερική κατάσταση που δημιουργούνται από αυτές τις αμφιβολίες, θα απελευθερωθούμε από αυτά τα συναισθήματα.

Αφήνοντας αμφιβολίες, προσκολλήσεις και ανάγκες

Και πάλι η διαδικασία είναι απλή. Όπου χρησιμοποιούμε εδώ τη λέξη προσκόλληση, μπορούμε επίσης να εννοούμε ανάγκη ή αμφιβολία. Εστιαζόμαστε στο συναίσθημα και ρωτάμε τον εαυτό μας:

Ποια προσκόλληση πιστεύω υποσυνείδητα ότι κινδυνεύει εδώ;

Είναι για την αξία, ασφάλεια, ελευθερία, έλεγχο ή την ευχαρίστησή μου;

Μπορώ να αποδεχτώ ότι έχω προγραμματιστεί με αυτήν την προσκόλληση;

Μπορώ να αφήσω αυτήν την προσκόλληση;

Θέλω να αφήσω αυτήν την προσκόλληση;

Αν ναι, πότε θα ήθελα να την αφήσω;

Τώρα καθώς εστιάζεστε στην προσκόλληση ή την αμφιβολία, δείτε αν μπορείτε απλώς να αφήσετε την ανάγκη σας να ικανοποιηθεί με συγκεκριμένο τρόπο. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να νιώσει τη δική σας εσωτερική ασφάλεια, αξία, ελευθερία, ευτυχία, ευχαρίστηση κλπ.

Όταν αφήνουμε μια ανάγκη, προσκόλληση ή αμφιβολία, δεν αφήνουμε το περιεχόμενό της, αλλά μόνο την ίδια την ανάγκη. Το να χρειαζόμαστε κάτι αποκλείει το να το έχουμε. Όταν έχουμε κάτι, δεν υπάρχει ανάγκη γι’ αυτό. 

Δεν μπορεί να έχουμε αξία όσο τη χρειαζόμαστε. Δεν μπορούμε να αισθανθούμε ασφάλεια όσο αμφιβάλλουμε ή νιώθουμε την ανάγκη της. Το ίδιο ισχύει για την ελευθερία, τον έλεγχο και όλες τις άλλες ανάγκες. Αφήνουμε την ανάγκη και την αμφιβολία αλλά όχι την αίσθηση την ίδια.

Νιώθοντας τη δική μας εσωτερική αξία και ασφάλεια μπορούμε να αφήσουμε την αμφιβολία μας γι’ αυτές και την ανάγκη για συγκεκριμένους εξωτερικούς παράγοντας για να τις αισθανθούμε. Ικανοποιούμε τις ανάγκες μας από μέσα και έτσι είμαστε τώρα ελεύθεροι από τις ανάγκες και τα συναισθήματα που παράγουν.

Αυτή η διαδικασία αυξάνεται όταν επιτρέπουμε ένα φως να ρέει μέσα σε μας απομακρύνοντας όλες τις αμφιβολίες και γεμίζοντας μας με αξία και ασφάλεια. Επιτρέψτε σ’ αυτό το φως να γεμίσει το σώμα και το νου σας, δημιουργώντας μέσα σας αυτό που μέχρι τώρα αναζητούσατε έξω από τον εαυτό σας.

Αυτή η μέθοδος μάς επιτρέπει να αφήσουμε τις λανθασμένες πεποιθήσεις μας και να βιώσουμε τον αληθινό πνευματικό εαυτό μας. Είναι αυτή που βοήθησε τον Lester Levenson να θεραπεύσει τον εαυτό του από σίγουρο θάνατο και να ζήσει άλλα 42 χρόνια.

Αυτή η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί πρώτα σαν ένα είδος εσωτερικής άσκησης σε μια κατάσταση χαλάρωσης και συγκέντρωσης. Όμως, τελικά, όταν τη μάθουμε, μπορεί να γίνει σε ένα μόνο λεπτό, όπου παρατηρούμε νοερά το νου μας, ρωτάμε αυτές τις ερωτήσεις και επιστρέφουμε στο εσωτερικό μας κέντρο. 

Μπορούμε να το κάνουμε σαν έναν εσωτερικό διάλογο ακόμη κι όταν εργαζόμαστε και αλληλεπιδρούμε με τους ανθρώπους και τη ζωή.

Αφήνοντας θετικά συναισθήματα

Μπορεί να το βρείτε παράξενο ότι σας ενθαρρύνουμε να αφήσετε και θετικά συναισθήματα με τον ίδιο τρόπο. Ο λόγος είναι ότι τα περισσότερα θετικά συναισθήματα είναι προϊόντα της ίδιας κατάστασης και εσωτερικής αμφιβολίας που δημιουργεί τα αρνητικά μας συναισθήματα.

Νιώθουμε ευτυχισμένοι και άξιοι επειδή οι προσκολλήσεις και οι ανάγκες μας έχουν ικανοποιηθεί εξωτερικά και οι αμφιβολίες μας έχουν προσωρινά παραμεριστεί. Καλωσορίζοντας τα θετικά συναισθήματα που βασίζονται στην ικανοποίηση των αναγκών μας, ενισχύουμε το αίσθημα του πόνου όταν οι ανάγκες μας δεν ικανοποιούνται εξωτερικά.

Φυσικά, εσείς θα αποφασίσετε. Μπορεί να νιώθετε ότι χρειάζεστε να αισθάνεστε θετικά αυτό τον καιρό και να μην επιθυμείτε να αφήσετε αυτήν την ευτυχισμένη αίσθηση, ακόμη κι αν βασίζεται σε εξωτερικές συνθήκες που σίγουρα θα αλλάξουν κάποια στιγμή. Αυτό είναι δική σας επιλογή.

Μπορώ μόνο να επιβεβαιώσω ότι όσες φορές εφάρμοσα αυτή τη μέθοδο πάνω σε θετικά συναισθήματα βασισμένα σε ανάγκες εξωτερικά ικανοποιημένες, δεν έχασα καθόλου θετική ενέργεια, αλλά ανυψώθηκα σε μια κατάσταση πέρα από την ευτυχία και τη λύπη – μια κατάσταση ειρήνης και μακαριότητας πέρα από αυτά τα αντίθετα. Ήταν πάντα κάτι ακόμη πιο υπέροχο από αυτό που άφησα.

Αυτή η απλή μέθοδος είναι ένα ανεκτίμητο εργαλείο σε καιρούς συγκίνησης. Ελπίζω ότι θα της δώσετε μια ευκαιρία. Για περισσότερες πληροφορίες, απευθυνθείτε στο:

http://www.sedona.com

http://www.armonikizoi.com

Προσευχή για οικονομική γαλήνη.....!!!!!!!!

Πολυαγαπημένε μου Θεέ

Γνωρίζω ότι Εσύ είσαι η πηγή όλων των καλών μου και ότι Εσύ φροντίζεις για μένα με όλους του τρόπους. 

Σε παρακαλώ βοήθησε με να αφήσω τους φόβους που με μπλοκάρουν από το να λάβω τα δώρα Σου. 

Σε παρακαλώ βοήθησε με να νιώσω συναισθήματα γαλήνης, ευγνωμοσύνης και οικονομικής ασφάλειας και να ξέρω ότι είμαι το παιδί Σου στο οποίο Εσύ δίνεις μεγάλες ευλογίες.

Τώρα μένω ανοικτός / η στη Θεϊκή καθοδήγηση που τέλεια με οδηγεί σε καταστάσεις , ανθρώπους και ευκαιρίες που αποτελούν μέρος του σχεδίου Σου για την οικονομική μου γαλήνη.

Τώρα βλέπω και νιώθω τον εαυτό μου και όλους τους άλλους ως απόλυτα οικονομικά ασφαλείς και η καρδιά μου ξεχειλίζει από ευγνωμοσύνη και χαρά για το άφθονο σύμπαν που Εσύ δημιούργησες.

Σε ευχαριστώ. Αμήν.

Θεραπεία με τη βοήθεια των Αγγέλων

Doreen Virtue, Ph.D

Μετάφραση : Χαριτίνη Χριστάκου

Εκδόσεις ΚΡΥΩΝ ΕΠΕ 

Από τη βιβλιοθήκη μου

Η Δύναμη και η Αναγκαιότητα της Αλήθειας.....!!!!!!!

Η Δύναμη και η Αναγκαιότητα της Αλήθειας και της Πνευματικής Σιγουριάς σε Δύσκολες Στιγμές.

Όλοι θέλουμε ευτυχία.

Επιθυμούμε και επιδιώκουμε να έχουμε με κάθε τρόπο αυτά που πιστεύουμε ότι μας δίνουν ευτυχία.

Για να νιώθουμε ευτυχία θέλουμε να έχουμε ασφάλεια, ελευθερία, υλικά αγαθά, αναγνώριση και σεβασμό, ανέσεις, δημιουργική έκφραση, αγάπη, γνώσεις, εξέλιξη και σταδιακά την υπέρβαση του σώματος, του νου και της ψευδαίσθησης της ξεχωριστότητας.

Χρειαζόμαστε όλα αυτά επειδή έχουμε χάσει την επαφή μας με την εσωτερική μας πνευματική φύση που είναι αιώνια και πάντα σε πληρότητα και ευδαιμονία.

Είμαστε αιώνιες πνευματικές οντότητες που προβάλλουμε και εκφράζουμε την συνειδητότητα μας μέσα από το υλικό μας σώμα και το νου εδώ στο υλικό πεδίο.

Ωστόσο, συμβαίνει, να ξεχνάμε την πνευματική μας καταγωγή και να ταυτιζόμαστε με το υλικό μας σώμα, που είναι απλώς το μέσο, το εργαλείο της έκφρασης σ’ αυτό το επίπεδο.

Όταν ταυτιζόμαστε με το σώμα και την προσωπικότητα, τότε βιώνουμε φόβο, επειδή είναι και τα δυο ευάλωτα και θνητά. Από το φόβο μας προσκολλόμαστε σε αυτά που έχουμε λανθασμένα προγραμματίσει ότι θα μας προσφέρουν ασφάλεια, αξία, ελευθερία και πληρότητα.

Οι προσκολλήσεις αυτές, δημιουργούν ακόμα περισσότερο φόβο επειδή τώρα έχουμε εξωτερικεύσει την πηγή της αξίας, της ασφάλειας, της ελευθερίας και της πληρότητας έξω από τον εαυτό μας, πχ ανθρώπους, υλικά αγαθά, χρήματα, τίτλους, ιδέες και θέσεις, που είναι ρευστά, μεταλλασσόμενα και όχι κάτω από τον δικό μας έλεγχο.

Αυτό δημιουργεί έναν επί πλέον φόβο και άγχος ακόμα και όταν τα έχουμε αυτά που επιθυμούμε, επειδή ζούμε με το διαρκή φόβο ότι μπορεί να τα χάσουμε, υποφέρουμε και να είμαστε δυστυχισμένοι.

Φοβόμαστε μήπως χάσουμε αυτά πού πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητα για να είμαστε καλά και ευτυχισμένοι. Αρχίζουμε να νιώθουμε πανικό και μπορεί να καταλήγουμε σε ανήθικες κινήσεις ακόμα και στη βια για να προστατεύουμε ή να αποκτήσουμε αυτά στα οποία είμαστε προσκολλημένοι ? λόγω ακριβώς της ψευδαίσθησης μας αυτής.

Σε αυτή την κατάσταση της εσφαλμένης ταύτισης, βιώνουμε:

1. Φόβο ότι δεν θα αποκτήσουμε αυτό που υποτίθεται ότι πρέπει να έχουμε για να είμαστε ασφαλείς ή να νιώθουμε πληρότητα.

2. Όταν τα έχουμε όλα ή μερικά από αυτά, δεν ησυχάζουμε αλλά φοβόμαστε μήπως τα χάσουμε.

3. Νιώθουμε αδικία, πόνο, απογοήτευση όταν δεν μπορούμε για κάποιο λόγο να τα έχουμε.

4. Νιώθουμε προδοσία, θυμό και μίσος προς αυτούς που θεωρούμε ότι μπορεί να είναι η αίτια να μην αποκτήσουμε ή να χάσουμε αυτά που θέλουμε.

5. Νιώθουμε ζήλια προς αυτούς που έχουν αυτά που θέλουμε.

6. Νιώθουμε αυτοαπόρριψη, ντροπή και ενοχή όταν δεν καταφέρνουμε να τα έχουμε ή τα καταφέρνουμε με ανήθικους τρόπους.

7. Και όταν δεν μπορούμε να διανοηθούμε πως θα αποκτήσουμε αυτά στα οποία είμαστε προσκολλημένοι και δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι μπορούμε να είμαστε καλά χωρίς αυτά, νιώθουμε απελπισία και κατάθλιψη.

Όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και ο πόνος και η σύγκρουση για μας και τους γύρω μας φαίνεται να δημιουργούνται λόγω μιας, κατά κάποιο τρόπο, ηθελημένης πνευματικής αμνησίας προκειμένου να εκτελέσουμε μια αποστολή σε ανθρώπινο επίπεδο. Το έργο της ενότητας και της ενοποίησης «των επί μέρους», με ελεύθερη βούληση και συνειδητή επιλογή.

Ναι, φαίνεται ότι συμφωνήσαμε να λησμονήσουμε την πνευματική μας καταγωγή και να έχουμε την κοινωνική ψευδαίσθηση ότι ο καθένας μας είναι ξεχωριστός από τους άλλους, για να μπορούμε να έχουμε την δυνατότητα της επιλογής, να καλλιεργούμε πάλι και πάλι την ελεύθερη βούληση και την συνειδητή επιλογή της ενότητας. 

Να εναρμονιζόμαστε σε κάθε δύσκολη περίσταση με την ανώτερη πνευματική μας διάσταση. Να αναγνωρίζουμε σε κάθε στιγμή ποιοι πραγματικά είμαστε, ποιοι είναι οι άλλοι και τι γίνεται εδώ στον πλανήτη.

Έχουμε την ελεύθερη βούληση μέσα σε αυτές τις δύσκολες μέρες, όπου δεν υπάρχει η σιγουριά που ικανοποιεί προσκολλήσεις μας, να λειτουργήσουμε με φόβο και βία ή με την ανώτερη μας φύση, τη μοναδική λύση που είναι ενότητα, μοίρασμα και συνεργασία. Πραγματοποιήσαμε την άνεση της υλικής αφθονίας αλλά δεν μάθαμε το μάθημα της ενότητας και συνεργασίας.

Τώρα, μέσα από την παγκόσμια κρίση, έχουμε συμφωνήσει υποσυνείδητα σαν ψυχές (που είναι άλλο επίπεδο από το επίπεδο της προσωπικότητας) να δώσουμε στον εαυτό μας μια ευκαιρία, να συνδεθούμε με την αλήθεια μέσα από άλλες συνθήκες.

Η ελπίδα είναι ότι έχουμε απομυθοποιήσει σε κάποιο βαθμό τις εξωτερικές πηγές ευτυχίας και είμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε και να βιώσουμε την αληθινή μας αιώνια, άτρωτη φύση. Είναι ώρα να βιώσουμε την αξία, την ασφάλεια και την ελευθερία μας όχι μέσα από εξωτερικές συνθήκες και προσκολλήσεις αλλά από ιδιότητες, που είναι μέσα μας, και είναι δεδομένες, αμετάκλητες και αδιαπραγμάτευτες.

Η ασφάλεια είναι μια ιδέα

Η ασφάλεια και η ευτυχία βασίζονται στις πεποιθήσεις μας και όχι στις εξωτερικές καταστάσεις. Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι με δυο τρόπους.

1. Είτε να έχουμε όλα αυτά που πιστεύουμε ότι «πρέπει να έχουμε» για να νιώθουμε ασφαλείς και ευτυχισμένοι (παρόλο που περίπου 5 δισεκατομμύρια άλλοι άνθρωποι έχουν καταφέρει να είναι καλά και ευτυχισμένοι χωρίς τίποτε από αυτά που πιστεύουμε ότι πρέπει να έχουμε.)

(Ασχολιόμαστε με αυτήν την προσέγγιση στα σεμινάρια μας για το πως να πραγματοποιήσουμε στόχους και ανάγκες.)

2. Είτε να συνειδοποιήσουμε και να βιώσουμε το πλούσιο εσωτερικό μας κόσμο και να μπορούμε να είμαστε καλά και ευτυχισμένοι με ελάχιστες προϋποθέσεις. Θα συζητήσουμε αυτήν την προσέγγιση σήμερα.

Η ιδανική λύση είναι ένας συνδυασμός των δύο που εκφράζεται στην προσευχή του Αγ. Φραγκίσκου

Θεέ μου, δώσε μου τη δύναμη να αλλάξω αυτά που μπορώ, την ηρεμία να δεχτώ αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω και τη σοφία να διακρίνω μεταξύ των δυο.

Αλήθειες που μας Απελευθερώνουν.

Ποιες είναι οι αλήθειες που χρειαζόμαστε να θυμηθούμε για να μπορούμε να νιώθουμε την εσωτερική ασφάλεια και πληρότητα που χρειαζόμαστε, ακόμα και όταν οι εξωτερικές συνθήκες είναι δύσκολες ? και δεν νιώθουμε σίγουροι ότι όλες οι ανάγκες και προσκολλήσεις μας θα ικανοποιηθούν.

1. Είμαστε αιώνια, αγγελικά, πνευματικά όντα, εκφράσεις της Θείας συνειδητότητας. Για μας δεν υπάρχει ούτε γέννηση και ούτε θάνατος. Υπάρχει μόνο η προσωρινή προβολή της αιώνιας συνειδητότητας μας μέσα στην ύλη (γέννηση) και η απόσυρση από το προσωρινό υλικό όχημα (θάνατος).

2. Όλοι οι αγαπημένοι μας για τους οποίους έχουμε έννοια είναι επίσης αιώνιες αγγελικές ψυχές, με πνευματικές αφετηρίες, που έχουν δεχτεί προσωρινά να προβάλουν την συνειδητότητα τους μέσα στην ύλη με το σώμα και την προσωπικότητα τους. Οι αγαπημένοι μας δε γεννιούνται και δεν πεθαίνουν. 

Απλώς επιτρέπουν ένα μέρος της συνειδητότητας τους να προβάλλεται στο υλικό πεδίο και όταν έχουν ολοκληρώσει τα μαθήματα ή/και τα έργα τους αποσύρουν την συνειδητότητα τους από τα οχήματα αυτά.

3. Όλοι οι άλλοι που παίζουν τους ρόλους τους γύρω μας, πολιτικοί, εξουσίες, αντιεξουσιαστές, επαναστάτες, συντηρητικοί, φιλελεύθεροι, αυτοί που μας αρέσουν και που δεν μας αρέσουν είναι επίσης αιώνια αγγελικά όντα που συμμετέχουν μαζί μας σε μια διαδικασία για να εξελίσσουμε την ικανότητα μας να βιώνουμε και να εκφράζουμε την εσωτερική μας Θεία αρμονία.

Μερικοί από αυτούς θα παίζουν ρόλους που συμπαθούμε επειδή μας κάνουν να νιώθουμε ασφαλείς, και άλλοι θα έλκουν τη δυσαρέσκεια, την κριτική, την απόρριψη και το θυμό μας επειδή η συμπεριφορά και οι αντιλήψεις τους μας ξυπνούν φόβους για την ασφάλεια, την αξία και την ελευθερία μας.

Είναι φυσικό να νιώθουμε αρνητικά προς τα άτομα αυτά, αλλά είναι απαραίτητο να καταλάβουμε ότι, σαν ψυχές, είμαστε μια ενιαία συνειδητότητα με αυτούς και ότι απλώς παίζουν τον ρόλο τους στην ομαδική μας εξέλιξη. 

Μπορεί να χρειαστεί να τους εμποδίζουμε σε μερικές ανήθικες πράξεις, αλλά η πρόκληση μας είναι να τους αντιλαμβανόμαστε πάντα σαν αδελφές ψυχές και να τους αγαπάμε.

4. Ο καθένας από μας έλκει από το σύμπαν ή από το κβαντικό πεδίο των άπειρων πιθανοτήτων, ακριβώς αυτό που χρειάζεται σαν ερέθισμα για την εξέλιξη του. Έχουμε την ελεύθερη βούληση να αγνοήσουμε το μάθημα και να συσσωρεύουμε αρνητικά συναισθήματα προς τους άλλους, τον εαυτό μας και τη ζωή γενικά. 

Έχουμε όμως επίσης την ελεύθερη βούληση να υπερβαίνουμε την άγνοια, την ξεχωριστότητα, τη αποξένωση και το φόβο και να συνδεθούμε με την εσωτερική πραγματικότητα του εαυτού μας, των άλλων και της ζωής που είναι μια ενιαία οικουμενική συνειδητότητα, που εκφράζεται μέσα από τον καθένα μας.

Είμαστε όλοι ένα ον, ένα πνεύμα, ένα σύνολο ψυχών που δίνουμε ο ένας στον άλλον ερεθίσματα, προσυμφωνημένα, απλώς ως ευκαιρίες, για την αμοιβαία μας εξέλιξη.

5. Ο καθένας είναι ο αποκλειστικός δημιουργός της πραγματικότητας του.

Δημιουργούμε την πραγματικότητα μας ατομικά, οικογενειακά και κοινωνικά με τις συμπεριφορές, τις πεποιθήσεις, τα συναισθήματα και τους προγραμματισμούς, αλλά και με τις συμφωνίες και τις αποφάσεις της ψυχής πριν έρθει σε υλική υπόσταση, με σκοπό να έχουμε ευκαιρίες να μάθουμε συγκεκριμένα μαθήματα. 

Μπορεί να φαίνεται ότι οι άλλοι άνθρωποι ή οι διάφορες εξουσίες, ή ο Θεός, ή άλλες πολιτικές ή εμπορικές δυνάμεις δημιουργούν την πραγματικότητα μας. Αλλά στην αλήθεια αυτοί είναι απλώς καθρέφτες του εσωτερικού μας κόσμου και ερεθίσματα για την πιθανή μας εξέλιξη.

Έτσι θα είναι καλύτερα να απελευθερωθούμε από το ερώτημα «ποιος Φταίει» – που μπορεί να δημιουργήσει μόνο αρνητικά συναισθήματα προς άλλους ή τον εαυτό μας. (κατά κανόνα δεν είναι ερώτημα, αλλά μια ανάγκη να βρούμε κάποιον άλλον εκτός από εμάς που να φταίει.)

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ένας εξωτερικός κόσμος ανεξάρτητος από το εσωτερικό μας περιεχόμενο. Έχουμε μια μικρή ή μεγάλη συμμετοχή μέσα από τις συμπεριφορές, τους τρόπους ζωής, τις συνειδητές και υποσυνείδητες πεποιθήσεις, καθώς επίσης μέσα από το περιεχόμενο του συλλογικού υποσυνείδητου ή του αιτιατού σώματος μας σαν ψυχές στην εξέλιξη.

Δεν υπάρχει τίποτε έξω εκεί για το οποίο δεν είμαστε συνυπεύθυνοι και συνδημιουργοί. Είναι απαραίτητο να το καταλάβουμε αυτό αν πρόκειται να φτάσουμε στο επίπεδο της προσωπικής και ομαδικής εξέλιξης που θα μας επιτρέπει την ενότητα και τη συνεργασία, για να βγούμε από την προσωρινή κρίση που βρισκόμαστε.

Όταν συμβαίνει κάτι για το οποίο νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα καλύτερα να ρωτάμε :

a. Τι μπορώ να μάθω από αυτό που συμβαίνει;

b. Τι υπάρχει μέσα μου που καθρεφτίζεται εδώ και μπορεί να συμβάλει σε αυτό που βλέπω και δεν μου αρέσει.

c. Πως μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου, την οικογένεια μου και την κοινωνία να λύσουμε το πρόβλημα ή να δημιουργήσουμε κάτι καλύτερο;

6. Όλα ? τα πάντα – γίνονται για την προσωπική και ομαδική μας αμοιβαία εξέλιξη.

Είμαστε εδώ για ξυπνήσουμε από την προσωρινή ψευδαίσθηση ότι η ύπαρξη μας τελειώνει με το σώμα και την προσωπικότητα ή ότι η αξία μας ή ασφάλεια μας μπορεί να μετρηθούν με αυτά. Κάθε γεγονός ή κατάσταση είναι μια ευκαιρία για αυτογνωσία και απελευθέρωση από την άγνοια μας, από την λήθη της πνευματικής μας καταγωγής. 

Όμως είναι επίσης ένα ερέθισμα που μπορεί να μας κάνει να γινόμαστε ακόμα πιο αρνητικοί. Αυτή είναι η πρόκληση μας να αξιοποιήσουμε ό,τι μας δημιουργεί φόβο και ανασφάλεια σαν ευκαιρία να θυμηθούμε την αληθινή μας φύση καθώς και την αληθινή φύση των άλλων και της ζωής.

Όταν νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας

Α. Τι φοβάμαι εδώ; Τι κινδυνεύει εδώ; Η αξία μου, η ασφάλεια μου, η ελευθερία μου;

Β. Για ποιο λόγο έχω έλξει αυτή την εμπειρία στην ζωή μου; Τι χρειάζομαι να μάθω;

Γ. Τι μπορώ να κάνω για να αλλάξω αυτό που δεν μου αρέσει;

Δ. Τι μπορώ να κάνω να νιώθω καλά μέχρι να μπορώ να αλλάξω αυτό που θέλω να βελτιώσω.

Έτσι είναι πολύ καλύτερα να κατευθύνουμε την ενέργεια μας στο να κάνουμε εσωτερικές και εξωτερικές αλλαγές παρά να καλλιεργήσουμε αρνητικά συναισθήματα προς άλλους, τη ζωή και τον εαυτό μας.

Όσοι γνωρίζουν τους νόμους της έλξης, ξέρουν ότι όταν σκεφτόμαστε αρνητικά προς κάτι, το έλκουμε και το αυξάνουμε. Καλύτερα να στρέφουμε την θετική μας ενέργεια προς αυτό που θέλουμε παρά αρνητική ενέργεια προς αυτό που δεν θέλουμε.

Τα πάντα που συμβαίνουν στην ζωή μας και στην ζωή των αγαπημένων μας είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε και αυτά που έχουμε επιλέξει σαν ψυχές στην εξέλιξη, σαν ερεθίσματα για την σταδιακή μας φώτιση.

Δεν είναι λάθος, ούτε άδικο, ούτε άτυχο. Το παρελθόν μας είναι ακριβώς αυτό που επιλέξαμε και δημιουργήσαμε. Το μέλλον μας θα είναι το ίδιο. 

Το παρόν μας δίνει τα ερεθίσματα που χρειαζόμαστε τώρα να κάνουμε τις αλλαγές στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε, σκεφτόμαστε και νιώθουμε ώστε να δημιουργήσουμε το μέλλον που θέλουμε.

Το μέλλον είναι ακόμα άγνωστο, άλλα εξαρτάται από τις αλλαγές που κάνουμε ή δεν κάνουμε στο παρόν. Παρόλο που η ζωή δίνει σε όλους ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε και οι ίδιοι μέχρι σήμερα έχουμε δημιουργήσει, δεν υπάρχει κάποιο παγιωμένο μέλλον ή μοίρα. Δημιουργούμε κάθε δευτερόλεπτο ένα νέο πιθανό μέλλον. Κάθε απόφαση, κάθε αντίδραση διαμορφώνει ένα νέο μέλλον.

Αντιδρώντας με φόβο, θυμό και αποξένωση θα δημιουργήσουμε ένα ανάλογο μέλλον. Αν απελευθερωθούμε από τον φόβο και την άγνοια που το δημιουργεί, μπορούμε τώρα να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα μπροστά στην εξέλιξη μας.

7. Η ζωή μας δίνει μόνο αυτά που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε. Έχουμε όλοι τη δύναμη να υπερβούμε ό,τι φοβόμαστε και να συνεχίσουμε τη ζωή μας με νόημα, δημιουργικότητα και ευτυχία. Εκατομμύρια άνθρωποι παντού στον πλανήτη έχουν περάσει από αυτά που φοβόμαστε ότι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αντέξουμε και έχουν ξαναβρεί ευτυχία στη ζωή τους.

Η ανθρώπινη ψυχή είναι πιο δυνατή από οποιαδήποτε πιθανή ανθρώπινη εμπειρία.

Είναι νόμος : η ζωή δεν σταματάει ποτέ, συνεχίζεται και όλοι την ακολουθούν, γιατί υπάρχει ένα εγγενές στοιχείο μέσα στους ανθρώπους που τους κάνει να συνεχίζουν.

Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν αποδείξει αυτήν την αλήθεια και την δύναμη του πνεύματος με την υπέρβαση όλων αυτών των απωλειών.

8. Η απλή αλήθεια είναι ότι το 90 % του πλανήτη ήδη ζει τη ζωή που φοβόμαστε εμείς ότι μπορεί κάποια στιγμή να ζούμε αν συνεχίζεται η οικονομική κρίση. Τουλάχιστον, δεν δείχνουν πιο δυστυχισμένοι από μας.

Σύμφωνα με τα στατιστικά του WORLD BANK … 80% των ανθρώπων, που σημαίνει από 5 από τα 6 δισεκατομμύρια ανθρώπων στο πλανήτη, ζούνε με λιγότερα από 216 εύρω το μήνα.

Και από αυτούς 3 δισεκατομμύρια ζούνε με λιγότερα από 48 ευρώ το μήνα.

Μονό 1 % του πληθυσμού έχει ένα κομπιούτερ

Μονό 1% έχει πάει σε πανεπιστήμιο.

500.000.000 άνθρωποι του κόσμου έχουν ζήσει ή ζουν σε πόλεμο ή πείνα.

Εάν έχεις τραπεζικό λογαριασμό, ανήκεις στο 8% των ανθρώπων του πλανήτη που ζουν καλά.

Δηλαδή 90% από τον πλανήτη ήδη ζουν αυτό που φοβόμαστε ότι ίσως μια μέρα μπορεί να ζούμε ? παρόλο που είναι μάλλον απίθανο να συμβεί. 

Όμως πιστεύω ότι μια έρευνα στα άτομα αυτά δεν θα τους δείξει λιγότερο ευτυχισμένους από μας. Ίσως το αντίθετο. Ίσως το λιγότερο που έχουμε, είναι και το λιγότερο που έχουμε να χάσουμε που σημάνει λιγότερο άγχος και ίσως περισσότερη ευγνωμοσύνη για ό,τι έχουμε.

Μια μελέτη μάλλον θα δείξει ότι αυτά τα 3 δισεκατομμύρια άτομα που ζούνε με λιγότερα από 48 ευρώ το μήνα και τα άλλα 2 εκατομμύρια που ζουν με λιγότερα από 216 ευρώ το μήνα έχουν εκφράσει λιγότερα παράπονα, θυμό, αντιεξουσιαστικές διαδηλώσεις και βια από όσα είχαμε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.

Δεν θέλω να πω με αυτό ότι οι διαδηλώσεις δεν έχουν την θέση και το δίκαιο τους στην κοινωνία μας. Απλώς δεν φαίνεται να έχουμε περισσότερη ευτυχία, ηρεμία, ενότητα και αγάπη από αυτούς τους 5 δισεκατομμύρια που κερδίζουν λιγότερο από 216 εύρω το μήνα. Η αφθονία μας δεν μας έχει ωφελήσει.

Αντίθετα, μόνο στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, άτομα, κοινωνίες και κράτη, δαπανούν περίπου 1,400 δισεκατομμύρια $ ΜΟΝΟ για Καλλυντικά, παγωτά, αρώματα, τροφές για κατοικίδια, τσιγάρα, οινοπνευματώδη ποτά, ναρκωτικά και πόλεμο.

Σκεφθείτε, απλώς, ότι χρειαζόμαστε μόνο 28 δισεκατομμύρια $, δηλαδή μόνο 2% από το ποσό αυτό για να έχουμε για όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες στον πλανήτη.

1.Βασική παιδεία για όλους

2. Καθαρό νερό για όλους

3. Βασική στήριξη υγείας

Είναι ξεκάθαρο ότι η σημερινή κρίση είναι αποτέλεσμα της αποξένωσης, των λανθασμένων αξιών και της αδιαφορίας για τους άλλους. Η μόνη λύση είναι να επανεξετάσουμε τις αξίες μας, να τις αλλάξουμε και να ενωθούμε για να πραγματοποιήσουμε το παράδεισο που ενσαρκωθήκαμε να δημιουργήσουμε.

9. Ακόμα σε μια μαζική εμπειρία ή κατάσταση όπως σε ένα σεισμό ή οικονομική κρίση, αυτό που θα συμβεί στον καθέναν είναι μοναδικό και προσωπικό.

Ο Χριστός αναφέρθηκε ( Ματθαίος 24.40) σε αυτό το γεγονός όταν μίλησε για τις καταστροφές που θα γίνουν πριν από τη δεύτερη παρουσία. Είπε «Τότε θα υπάρχουν δυο άνδρες στο αγρό ο ένας θα μείνει και ο άλλος θα αφαιρεθεί. Θα υπάρχουν δυο γυναίκες στο μύλο. Η μια θα μείνει και η άλλη θα αφαιρεθεί.

Δηλαδή σε οποιοδήποτε μαζικό γεγονός αυτό που θα συμβεί στον καθέναν δε θα είναι ένα ατυχές περιστατικό δηλ. ένα αθώο θύμα που έτυχε να παραβρίσκεται σε μια δυσάρεστη εξέλιξη. Θα είναι εκεί μόνο αν έχει επιλέξει σαν ψυχή να βιώσει αυτό που ίδιος έχει δημιουργήσει, έλξει και επιλέξει για την εξέλιξη του. 

Δεν συμβαίνουν τυχαία γεγονότα σε καθέναν. Υπάρχει μια υπέρτατη σοφία και δικαιοσύνη στο σύμπαν που μας συμπεριλαμβάνει μόνο αν απελευθερωθούμε από τον πόνο, το φόβο και το θυμό μας θα τη δούμε.

10. Η πραγματική ασφάλεια είναι η αλήθεια.

Νομίζουμε ότι οι άλλοι ή το χρήμα ή η κοινωνική θέση μας δίνει ασφάλεια. Όμως τίποτε από αυτά δε μας προστατεύουν από την αρρώστια, το σεισμό, το ατύχημα ή το θάνατο. Η πραγματική ασφάλεια είναι μια κατάσταση του νου που δημιουργείται μόνο με την πνευματική γνώση ή πίστη.

Α. Είμαστε αιώνια αθάνατες αγγελικές συνειδητότητες που ούτε γεννιούνται και ούτε πεθαίνουν. Απλώς προβάλουμε και αποσύρουμε την συνειδητότητα μας μέσα και έξω από προσωρινά υλικά και νοερά σχήματα.

Β. Η ζωή δίνει σε μας και στους αγαπημένους μας μόνο αυτό που έχουμε επιλέξει σαν ψυχές επειδή ευνοεί την εξέλιξη μας.

Γ. Έχουμε και εμείς και οι αγαπημένοι μας τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε ό,τι μπορεί να συμβεί στη ζωή μας.

Δ. Είμαστε πολύ τυχεροί και ζούμε πολύ καλά σε σχέση με το 90% των αδελφών μας στον πλανήτη.

Η λύση είναι ενότητα

Εφόσον η σημερινή κρίση έχει δημιουργηθεί από την άγνοια της αληθινής μας φύσης, το αίσθημα ξεχωριστότητας, από τον φόβο, την αποξένωση, την αδιαφορία του ενός για τον άλλο, από την απληστία και την ανήθικη συμπεριφορά, η μόνο λύση και θεραπεία είναι το αντίθετο τους.

1. Χρειαζόμαστε να θυμηθούμε την αλήθεια ότι είμαστε όλοι εκφράσεις μιας οικουμενικής συνειδητότητας.

2. Η αλήθεια αυτή θα μας οδηγήσει να βιώσουμε την ενότητα αυτή σαν ενδιαφέρον, συμπόνια, αγάπη και την συνειδητοποίηση ότι δεν μπορεί να υπάρχει προσωπική επιτυχία και ολοκλήρωση του σκοπού μας στο πλανήτη μέχρις ότου όλοι να έχουν ασφάλεια, ευημερία και ελευθερία, επειδή είμαστε όλοι κύτταρα στο σώμα της ανθρωπότητας και ότι γίνεται σε ένα κύτταρο επηρεάζει όλα τα άλλα.

3. Η ενότητα αυτή χρειάζεται να εκφραστεί σαν συνεργασία, δικαιοσύνη, τιμιότητα και ισότητα από και προς όλες τις κατευθύνσεις, για όλους ανεξαιρέτως.

4. Μετά χρειάζεται να γίνει πράξη μέσα από αλληλοβοήθεια, αλληλοσυμπαράσταση και υπηρεσία προς τα «κύτταρα του δικού μας σώματος» που πάσχουν.

5. Χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε την κρίση αυτή με ενότητα σαν οικογένειες, κοινωνίες, κράτη σε έναν ενιαίο πλανήτη.

6. Χρειάζονται όλοι οι πολιτικοί, όλα τα κόμματα και όλα τα κράτη να συνεργαστούν για το καλό του σύνολου.

7. Οι κυβερνήσεις πρέπει να λειτουργούν με ενδιαφέρουν, εμπιστοσύνη και αμεροληψία προς τους πολίτες.

8. Είναι επίσης ώρα για όλους τους πολίτες να συμπαραστέκονται στο έργο της κυβέρνησης με ενότητα, τίμια και με αγάπη εργασία, και ηθική συμπεριφορά προς τους νόμους και προς τους όλους για μπορεί να λύσουμε το πρόβλημα όλοι μαζί.

Όλες αυτές οι ενέργειες είναι φυσικά αποτελέσματα της συνειδητοποίησης ότι είμαστε όλοι ένα. Μόνο έτσι θα αντιμετωπίσουμε με επιτυχία την κρίση και μόνο έτσι θα αποκομίσουμε το μάθημα που μας δίνεται σαν πρόκληση για υπερβάσεις μέσα σε αυτήν.

Ολοκληρώνουμε με λίγες πρακτικές προτάσεις.

1. Να μάθουμε να ζούμε πιο απλά και να νιώθουμε ευγνωμοσύνη και χαρά με τα βασικά της ζωής και όχι τα περιττά.

2. Να ζούμε λιτά, σε λιγότερα τετραγωνικά μέτρα ? όπως ζει το 90 % του πλανήτη.

3. Να ενωθούμε με άλλους και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον με αγάπη και ανιδιοτέλεια.

4. Να αποφύγουμε να σκεφτόμαστε και να μιλάμε αρνητικά για τους άλλους και την κοινωνία. Αυτές οι Ενέργειες μόνο αυξάνουν αυτά που δεν θέλουμε. Αντίθετα να σκεφτόμαστε και να μιλάμε θετικά για αυτά που θέλουμε να δημιουργήσουμε σαν άτομα και σαν κοινωνία.

5. Να οραματιστούμε καθημερινά την ιδανική κοινωνία και το δικό μας ρόλο στη δημιουργία της κοινωνίας αυτή.

6. Να δούμε όλους σαν αδελφές ψυχές στην εξέλιξη και να νιώθουμε ενότητα μαζί τους.

7. Να φροντίσουμε με αγάπη αυτούς που υποφέρουν και έχουν περισσότερη ανάγκη από μας.

8. Να προβούμε με άλλους σε θετικά φιλανθρωπικά έργα που βελτιώνουν τη ζωή για όλους.

9. Να αξιοποιούμε τις τεχνικές της ενεργειακής ψυχολογίας για να απελευθερωθούμε από αρνητικά συναισθήματα.

10. Να διαλογιζόμαστε και να προσευχόμαστε καθημερινά για να βιώνουμε την εσωτερική μας δύναμη και πληρότητα.

11. Να μελετάμε και να εμπεδώνουμε βαθύτερα τις πνευματικές αλήθειες στην καθημερινή μας ζωή.

12. Να αγαπήσουμε τους άλλους και τον εαυτό μας όπως είμαστε σε αυτό το στάδιο της εξέλιξης μας.

Να είστε πάντα καλά.

Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ

http://www.armonikizoi.com

Τα Νοητικά και Πνευματικά Οφέλη της Αγάπης....!!!!!!!

Γιατί να επιλέξουμε την αγάπη; Σε τι ωφελεί τη ζωή μας; Τι έχουμε να κερδίσουμε απ’ αυτήν; Αυτές οι ερωτήσεις φαίνονται να είναι σε αντίθεση με το τελικό νόημα της αγάπης, που είναι να υπερβούμε τη φυλακή της αποκλειστικής ταύτισης με τον προσωπικό μας εαυτό. 

Αλλά γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο είναι χρήσιμο να βοηθήσουμε αυτόν τον εγωκεντρικό εαυτό να καταλάβει πόσα πολλά έχει να κερδίσει επιλέγοντας την αγάπη αντί για το φόβο, την έλλειψη εμπιστοσύνης, την ξεχωριστότητα, την αυτοπροστασία, την πίκρα, τη μνησικακία, τον πόνο και το θυμό.

Έχουμε ήδη αναφέρει τα προφανή – αποδεδειγμένα τώρα και από την επιστήμη – οφέλη για την υγεία και τη θεραπεία μας. Εδώ θα επικεντρωθούμε στα συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά οφέλη.

Η επιλογή της αγάπης σημαίνει ξεπέρασμα του φόβου, ο οποίος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο προς την υγεία, ευτυχία και επιτυχία. Καθώς απομακρύνουμε τα εσωτερικά εμπόδια της αγάπης, αναγκαστικά ξεπερνούμε τους φόβους και τις αμφιβολίες μας για την αξία μας, την ασφάλεια και την ελευθερία μας.

Η επιλογή της αγάπης μας φέρνει σε άμεση επαφή και αντιμετώπιση των παλιών πεποιθήσεων και προγραμματισμών, παρουσιάζοντάς μας την επιλογή να προχωρήσουμε προς την απελευθέρωση απ’ αυτά ή να παραμείνουμε στη λιμνάζουσα ψευδαίσθηση της ασφάλειας.

Η επιλογή της αγάπης μας επιτρέπει να ωριμάσουμε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, δίνοντας μας τη δυνατότητα να προσεγγίσουμε ανώτερα επίπεδα συνειδητότητας, πνευματικής αντίληψης και ενέργειας. Μπορούμε τότε να έχουμε πρόσβαση σε μεγαλύτερη δημιουργικότητα, χαρά και επιτυχία στη ζωή μας.

Η επιλογή της αγάπης, όταν κάποιος μας βλάπτει, σημαίνει να μάθουμε τα μαθήματα της ζωής και να απελευθερωθούμε από τον κύκλο του Καρμικού πόνου. Επιλέγοντας να συγχωρούμε και να αγαπάμε, διακόπτουμε – τουλάχιστον για τον εαυτό μας – τον κύκλο του κακού, του θυμού, του μίσους και του πόνου.

Η επιλογή της αγάπης μας δίνει την ενέργεια να απελευθερωθούμε από προσκολλήσεις και συνήθειες που εμποδίζουν τη ροή της ενέργειας και της αγάπης.

Η επιλογή της αγάπης μας ενθαρρύνει να θυμόμαστε και να θέτουμε σε εφαρμογή πνευματικές αλήθειες στην καθημερινή μας ζωή, αυξάνοντας έτσι την πνευματική μας εξέλιξη.

Η επιλογή της αγάπης εμπνέει τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Τότε εμείς και ολόκληρη η κοινωνία βιώνουμε αυτήν τη μεγάλη έκφραση της αγάπης. Όλοι μας γινόμαστε πιο αγαπημένοι.

Η επιλογή της αγάπης μας χαρίζει ειρήνη, επειδή βιώνουμε αρμονία με τη συνείδησή μας και τα υψηλά ιδανικά. Νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας και με τη ζωή μας.

Η επιλογή της αγάπης μας κάνει σοφότερους και δυνατότερους σε όλα τα επίπεδα. Η αληθινή αγάπη πηγάζει μόνο από τη σοφία και τη δύναμη.

Η επιλογή της αγάπης απομακρύνει το πέπλο της άγνοιας που περιορίζει τον προγραμματισμένο νου μας.

Η επιλογή της αγάπης μας επιτρέπει να κάνουμε στους άλλους ό,τι θα θέλαμε να κάνουν εκείνοι σε μας. Μας επιτρέπει να είμαστε ο ανώτερος εαυτός μας. Να είμαστε το πρόσωπο που πραγματικά θέλουμε να είμαστε.

Η επιλογή της αγάπης μας ευθυγραμμίζει με το σκοπό μας και αυτό μας δίνει ειρήνη, νόημα και πληρότητα.

Αγαπώντας τους άλλους δημιουργούμε ατμόσφαιρα αγάπης, κατανόησης και εμπιστοσύνης. Τότε προσελκύουμε και χαιρόμαστε την ίδια αγάπη, κατανόηση και εμπιστοσύνη εκ μέρους των άλλων. Οι άλλοι επιζητούν και χαίρονται τη δική μας παρουσία. Γινόμαστε πηγή αγάπης, συμπόνιας, υπηρεσίας, παρηγοριάς και ενθάρρυνσης. Βιώνουμε ενότητα και φιλία. Χαιρόμαστε την ομορφιά του να αγαπάμε και να μας αγαπούν.

Μπορούμε να επιλέξουμε την αγάπη αντί του φόβου, της άγνοιας, της πικρίας, του πόνου, του θυμού, του μίσους, της εκδίκησης και της ξεχωριστότητας. Αξίζει να αντιμετωπίσουμε κάθε φανταστικό κίνδυνο και αμφιβολία σχετικά με την αξία μας, την ασφάλεια, την ελευθερία μας και την ανάγκη για έλεγχο. 

Μπορούμε να επιλέξουμε την αγάπη ακόμα κι απέναντι στο φόβο και τον πόνο της απόρριψης και του θανάτου. Δεν υπάρχει τίποτε υψηλότερο, τίποτε ομορφότερο από την αγάπη – αξίζει όλες τις θυσίες, όλες τις ψευδαισθήσεις. Η αγάπη μας επιτρέπει να βιώνουμε τον ανώτερο εαυτό μας.

Καμία γνώση, καμία σοφία ή πειθαρχία δεν ανοίγει την πύλη για τα ανώτερα επίπεδα συνειδητότητας, ειρήνης και ευτυχίας τόσο εύκολα όσο η αγάπη.

Από το βιβλίο Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ

του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ

http://www.armonikizoi.com/

Η φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα.....!!!!!!!

Οι φίλοι σας αποτελούν ένα σημαντικό και αναπόσπαστο κεφάλαιο στη διαδρομή της ζωής σας. Γι’ αυτό όταν βρισκόσαστε μαζί τους είσαστε τόσο χαρούμενοι που αρκεί μια κουβέντα τους να μιλήσει απευθείας στο μυαλό και στην καρδιά σας χωρίς καμία επεξήγηση. 

Αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό κάποιων ανθρώπων είναι που σας κάνει να διακρίνετε ποιος είναι ο φίλος της καρδιάς σας. Πέρα από την αυθεντικότητα των ξεχωριστών φίλων σας, υπάρχουν ακόμα περισσότερα χαρακτηριστικά που φωτίζουν γιατί μια φιλία κατοικεί ισάξια σε δυο σώματα.

Απαριθμώντας τα θετικά τους θα συνειδητοποιήσετε ότι, αν οι φίλοι σας διαθέτουν τις ακόλουθες αρετές, δεν είστε απλά τυχεροί αλλά πραγματικά ευλογημένοι!

· Εκφράζουν αυτό που θα θέλατε να πείτε. Η τιμιότητα και η ειλικρίνεια είναι σπάνια αγαθά. Το να νιώθετε άνετα μαζί τους και να μπορούν να σας εξομολογηθούν τις αλήθειες που άλλοτε είναι κοινές ή διαφορετικές από τις δικές σας ή και τρίτων αποτελεί τον αντικειμενικό σας κριτή και συνάμα υποστηρικτή. Συνεπώς, σας απελευθερώνει να μοιράζεστε με την ίδια ευκολία και εσείς τις σκέψεις σας δίχως ενδοιασμούς.

· Δεν τους απασχολεί τι σκέφτεται ο κόσμος και δεν λειτουργούν με αυτή τη νόρμα στη ζωή τους. Οπότε κάθε φορά που τα πράγματα μπορεί να πάνε στραβά ή να τα χειριστείτε λάθος, θα είναι εκεί για εσάς. Ακόμα και όταν τα λάθη σας γίνονται κατ’ επανάληψη θα σας μιλήσουν ανοιχτά αλλά εναποθέτοντας τα λάθη σας σε μια βάση κωμωδίας.

· Οι φιλοφρονήσεις τους και τα καλά τους λόγια έχουν μεγαλύτερη αξία για εσάς γιατί δίνουν βαρύτητα στα λόγια τους και δεν είναι επιρρεπείς στις κολακείες. Οπότε πολλές φορές τα λόγια τους αποτελούν και ένα μεγάλο έναυσμα για εσάς να πραγματοποιήσετε αλλαγές ή να κάνετε νέα άλματα στην ζωή σας.

· Θέλουν το καλύτερο για εσάς. Επειδή πιστεύουν σε εσάς και στην αξία σας, θα σας στηρίξουν και θα σας ανεβάσουν όταν είστε ευάλωτοι για να φτάσετε στην επιτυχία. Θέλουν να σας βλέπουν ευτυχισμένους και να πηγαίνετε μπροστά ακόμα και όταν δεν μπορούν να σας ακολουθήσουν.

· Είναι πικρόχολοι και παθιασμένοι ομιλητές. Θα σας πουν την πικρή αλήθεια όταν μένετε στάσιμοι και πρέπει να την ακούσετε για το καλό σας μακροπρόθεσμα είτε αφορά τη σχέση σας είτε τη στάση στη ζωή σας. Ο καλός φίλος επιδιώκει την εξέλιξη και των δύο όχι τη στασιμότητα και τη μιζέρια.

· Είναι το είδος των ανθρώπων που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Είναι από εκείνους που θα σας προετοιμάσουν για μια δημιουργική ζωή μέχρι να είστε έτοιμοι για να υλοποιήσετε τα όνειρα, τα σχέδια και να βάλετε τα δικά σας πινέλα και χρώματα στις στιγμές της ζωής σας συνδυάζοντας το άκρως υπαρκτό αληθινό εγώ σας.

Ρία Βασιλείου,

http://www.flowmagazine.gr

Η δύναμη μιας αγκαλιάς....!!!!!!!!!

Σε περιόδους μεγάλου στρες και αγωνίας, αλλά και σε έντονες στιγμές αποχαιρετισμού, μια αγκαλιά μπορεί να μας ηρεμήσει, να μας δώσει την αναγκαία δύναμη για να ανταπεξέλθουμε στη δύσκολη περίσταση, να μας τονώσει. Μια αγκαλιά μας δείχνει πως κάποιος είναι δίπλα μας για να μας στηρίξει, κάποιος που μπορούμε να εμπιστευθούμε.

Η δύναμη μια αγκαλιάς

Οι δεσμοί που δημιουργούνται με κάποιο άλλο άτομο μετά από ένα σύντομο, έστω, αγκάλιασμα, είναι πολύ δυνατοί. Η σωματική επαφή και όλα τα συναισθήματα αλλά και η ενέργεια που μοιραζόμαστε με κάποιο άλλο άτομο τη στιγμή που μας κρατά στην αγκαλιά του είναι ιδιαίτερα δυνατοί.

Πρόκειται για μια έντονη ανταλλαγή θετικής ενέργειας και συναισθημάτων αγάπης, στοργής και συμπάθειας ή συμπόνιας όλα θετικά, όλα δυνατά και σημαντικά για μια καλή ζωή. 

Όταν ξέρουμε πως υπάρχει κάποιος δίπλα μας που μπορούμε να τον αγκαλιάσουμε και να μοιραστούμε έτσι τη χαρά μας, την καλή μας διάθεση, ή στον αντίποδα, το άγχος και τη θλίψη μας, τότε νιώθουμε ασφάλεια και σιγουριά, γνωρίζοντας πως έχουμε κάποιο άτομο που νοιάζεται για εμάς, όπως και εμείς για αυτό.

Όταν λείπει μια αγκαλιά

Από την άλλη πλευρά, όταν ξέρουμε πως δεν έχουμε κάποιον στον οποίο μπορούμε να στραφούμε για μια αγκαλιά, νιώθουμε μια απέραντη μοναξιά. Είναι πραγματικά λυπηρό το πόσοι άνθρωποι δεν υπολογίζουν τη δύναμη που έχει ένα αγκάλιασμα μέχρι να έρθει η στιγμή που συνειδητοποιούν την αξία του, αλλά το ότι δεν υπάρχει κάποιος για να αγκαλιάσουν. 

Σε στιγμές ή περιόδους κρίσης, σε στιγμές πένθους, αγωνίας, λύπης, μια αγκαλιά είναι αυτό που μπορεί να μας στηρίξει και να μας δώσει το απαραίτητο κουράγιο για να πάμε παρακάτω. Όταν λείπει, μας αποσταθεροποιεί και μας αφήνει με ένα μεγάλο κενό.

Η οικογένεια

Μερικοί άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη άνεση για να αγκαλιάσουν κάποιον ή να δεχθούν μια αγκαλιά, ενώ άλλοι πάλι, όχι. Πρόκειται για κάτι που ξεκινά από την οικογένεια και από τον τρόπο που έχει ανατραφεί κανείς – για ανθρώπους που μεγάλωσαν σε μια οικογένεια όπου η σωματική επαφή ήταν ένα φυσικό γεγονός, μια αγκαλιά είναι κάτι που δίνουν με μεγάλη γενναιοδωρία, ενώ άλλοι που μεγάλωσαν σε ένα πιο απόμακρο, ας πούμε, περιβάλλον, δυσκολεύονται να μοιραστούν μια αγκαλιά.

Η κουλτούρα

Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει και η κουλτούρα του κάθε ατόμου και οι συνήθειες της χώρας από την οποία προέρχεται. Ζούμε σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον και αξίζει να αναφερθούμε και σε αυτή την παράμετρο. 

Οι Έλληνες, λοιπόν, αν και άνετοι με τη σωματική επαφή, δεν αγκαλιάζονται τόσο συχνά όσο άλλοι λαοί, όπως οι Βραζιλιάνοι, οι Μεξικανοί, οι Ρουμάνοι, οι Ουκρανοί και οι Πολωνοί. Άλλοι λαοί δεν είναι καθόλου συνηθισμένοι στη σωματική επαφή (όπως οι Κινέζοι), ενώ άλλοι προτιμούν μια αγκαλιά σύντομη και από απόσταση (επαφή στο επάνω μέρος του σώματος μόνο), όπως οι λαοί της βόρειας Ευρώπης.

Μια αγκαλιά σαν θεραπεία

Άνθρωποι που ασχολούνται με το ρέικι ή άλλες μεθόδους ανταλλαγής ενέργειας και πνευματικής αναζήτησης του εαυτού θεωρούν πως η αγκαλιά έχει θεραπευτικές ιδιότητες που μπορούν να ενισχυθούν εάν αυξηθεί και η συχνότητά της. 

Πνευματιστές αλλά και ψυχολόγοι αναφέρουν πως πολλοί πελάτες τους ζητούν μια αγκαλιά μετά το πέρας θεραπευτικών συνεδριών, γεγονός που δε φαντάζει περίεργο εάν σκεφτούμε πόσα συναισθήματα εξωτερικεύονται κατά τη διάρκεια τέτοιων συνεδριών και πόση ένταση πλημμυρίζει το άτομο που υποβάλλεται σε μια θεραπεία (ψυχανάλυση, life coaching, κλπ.).

Θυμηθείτε, λοιπόν, πόσο καλό κάνει μια αγκαλιά και ζητήστε ή αντίστοιχα χαρίστε τη όταν υπάρχει ανάγκη. Θα νιώσετε σίγουρα πολύ καλύτερα!

Αναστασία Καρούτη

http://www.flowmagazine.gr

Συνάντηση με το χαρούμενο εσωτερικό παιδί.....!!!!!!!!!

Η ψυχολογία μας διδάσκει ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη ζωή, τις διάφορες καταστάσεις, τους ανθρώπους κ.λπ. με τρία διαφορετικά, ανάλογα με την περίσταση, επίπεδα του «εγώ». Μέσα μας, λοιπόν, κρύβουμε ένα «παιδί», έναν «ενήλικο» και έναν «γονιό».

Το «παιδί» αντιστοιχεί στο καινούργιο, στην περιέργεια, στο παιχνίδι. Το παιδί διαθέτει το πλεονέκτημα της αβεβαιότητας. «Διαβάζει» διαφορετικά το ίδιο πράγμα κάθε φορά. Το παιδί καταξιώνει τον ρομαντισμό της επιθυμίας. 

Ο «ενήλικος» λειτουργεί με λογική και υπευθυνότητα. Όσο μεγαλώνει, έχει λιγότερες ερωτήσεις και πράττει μόνο τα αναγκαία. Το πολύ – πολύ να χρησιμοποιεί τον υπαινιγμό, την έμμεση παρατήρηση. Ξεχνά όμως ότι η σημερινή ουτοπία είναι η αυριανή δυνατότητα. 

Τέλος, ο «γονιός» εστιάζει το ενδιαφέρον του στην καθοδήγηση και στην προστασία. Πολλές φορές όμως γίνεται θύμα της βιολογικής του μοίρας: της φθοράς που επέρχεται, όσο περνούν τα χρόνια, μιας φθοράς που δεν του επιτρέπει να παίζει τον ρόλο του πάντοτε εξίσου καλά.

Μπαίνοντας στην εφηβεία και τα αγόρια και τα κορίτσια αρχίζουν να παίρνουν τον εαυτό τους πολύ στα «σοβαρά». Αυτή η συμπεριφορά αντικατοπτρίζεται στα πρόσωπα και στη στάση του σώματός τους. 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στις φωτογραφίες των περιοδικών, που απευθύνονται σ’ αυτή την ηλικία, οι έφηβοι εμφανίζονται με ύφος σκυθρωπό και πρόσωπα συνοφρυωμένα! Βέβαια, αυτός είναι ο τρόπος των εφήβων να δείξουν ότι μεγάλωσαν και απαιτούν από τους άλλους να τους παίρνουν στα σοβαρά. 

Ακριβώς όμως αυτή είναι η κατάλληλη εικόνα για τη σωστή ανάπτυξη της γελαστικής συμπεριφοράς.

Ως παιδιά γελάμε πολύ εύκολα με οτιδήποτε μάς φαίνεται αστείο. Στην εφηβεία, όμως, και στην προσπάθειά μας να δείξουμε ότι μεγαλώσαμε, «ξεχνάμε» να γελάμε, ιδίως με τον εαυτό μας. Αναπτύσσουμε ανελαστικές και απόλυτες συμπεριφορές, συνηθίζοντας αυτό το είδος της σοβαρότητας και ως ενήλικες.

Η γελωτοθεραπεία στηρίζεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στη φύση του παιδιού, κι αυτό, σε πρακτικό επίπεδο, σημαίνει ότι με τη γελωτοθεραπεία μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε τις ψυχονοητικές ικανότητες του παιδιού. 

(Ξανα)θυμόμαστε την παιδικότητα. Μαθαίνουμε να παίζουμε με τη ζωή. Απελευθερώνοντας το παιδί που κρύβουμε μέσα μας – ή μήπως υπερπροστατεύουμε; – αυτομάτως φανερώνονται τα άδικα και τα δίκαια «πρέπει» της ζωής μας ως ενήλικες. Δίνοντας βάση στα δίκαια «πρέπει» θα κερδίσουμε σε σοβαρότητα, χωρίς την αρρώστια της σοβαροφάνειας.

Με αυτόν τον τρόπο ξεμπλοκάρεται κι ο ταλαιπωρημένος «ενήλικος» αλλά κι ο «γονιός», που είναι χαμένος μέσα σε ανούσιες προστατευτικές και καθοδηγητικές συμπεριφορές.

Οι J. Laplanche και J.B. Pontalis στο Λεξικό της Ψυχανάλυσης και στο πλαίσιο της προσπάθειάς τους να αναλύσουν τον Φρόιντ αναφέρουν γι’ αυτόν πως πίστευε και επέμενε ότι το παιδικό παρελθόν του κάθε ανθρώπου παραμένει μέσα του και μάλιστα άφθαρτο. Ο πρώτος αυτός ψυχισμός του ατόμου διατηρεί πάντα την ικανότητα της παλινόρθωσης.

Προσωπικά, έχω πολύ σοβαρούς λόγους να πιστεύω πως είναι «στο χέρι μας» να κινητοποιήσουμε αυτή την παλινόρθωση της παιδικότητάς μας. Η κατά βούληση ενεργοποίηση της παιδικότητάς μας έχει αποδειχθεί, στην πράξη, μία πολύ γόνιμη αντίδραση, σε αντίθεση με την βεβιασμένη συμπεριφορά στο πλαίσιο της οποίας… μιμούμαστε τα παιδιά.

Το μόνο λοιπόν που χρειάζεται είναι να βρούμε το θάρρος για να γελάσουμε! Μπορούμε να αποτελέσουμε την έκπληξη για εμάς, για τους φίλους μας, τους συγγενείς μας, τα παιδιά μας, τους συναδέλφους μας.

Αυτή η «έκπληξη» δικαιώνει την άποψη ότι: «Δεν γερνάμε επειδή τα χρόνια περνούν, αλλά επειδή τα αφήσαμε να περάσουν».

Αν αυτό φαίνεται σε κάποιους μια επιπόλαιη και καθόλου σοβαρή άποψη και στάση ζωής, ας σκεφτούν ότι τα παιδιά μαθαίνουν τη ζωή και την κοινωνικοποίηση μέσα από το παιχνίδι.

Τα δικά μας ενήλικα «παιχνίδια» έχουν να κάνουν με τις διαπροσωπικές σχέσεις, με επαγγελματικούς προβληματισμούς, με απώλειες αγαπημένων προσώπων και λοιπά σοβαρά θέματα.

Μαθαίνοντας να παίζουμε με τον πόνο μας κυρίως, μαθαίνουμε συγχρόνως και πότε αυτός ο πόνος αξίζει να σταματήσει. Μετά, μπορούμε να αισιοδοξούμε χωρίς φόβο, θυμό ή «απορίες». «Βρες χρόνο να είσαι παιδί», γράφει ο Γιάννης Ρίτσος, «για να νιώσεις αυθεντικά ανθρώπινος».

Πηγή Προέλευσης

Γραμμένο από τον Αλέξανδρο Λουπασάκη

Γιατρό Βελονισμού & Ολιστικής Θεραπευτικής

Δημιουργό του ψυχοσωματικού προγράμματος “Χαρούμενη Φυσική Ιατρική”

Συγγραφέα του βιβλίου Γέλιο, η καλύτερη θεραπεία (Εκδόσεις Κέδρος)

Τηλ: 210 8219278 – Κιν: 6978 328888

(H επιμέλεια και ή αναδημοσίευση του άρθρου είναι μια προσφορά από το φιλανθρωπικό μη κερδοσκοπικό και μορφωτικό σωματείο Αρμονική Ζωή, Γρίβα 23, Χαλάνδρι – 210 6818220, 210 6818151)

Προσοχή: H σωματική και ψυχολογική σας υγεία είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη. Πάντα να συμβουλευθείτε τον γιατρό σας πριν εφαρμόσετε οποιαδήποτε τεχνική ή μέθοδο.

http://www.armonikizoi.com