Σάββατο 4 Ιουλίου 2020

Νομίζεις ότι έτσι προστατεύεσαι ;

Αν μένεις κλειδωμένος στην πανοπλία σου, όχι δεν πρόκειται να σε αγγίξει! Μάλιστα μάλλον δεν θα σε πλησιάσει καθόλου. Και μην ανησυχείς! Αν φοβάσαι τελικά μια χαρά προφυλαγμένος θα παραμείνεις. Εκεί, μαζί με το φόβο σου.

Νομίζεις ότι έτσι προστατεύεσαι; Έτσι για μια ζωή θα τα καταφέρνεις να προσπερνάς αόρατος και απαρατήρητος; Χωρίς τόλμη, χωρίς ρίσκο, χωρίς συναίσθημα;

Οι πανοπλίες φίλε μου έχουν ένα κρυφό ρόλο. Δεν αφήνουν απέξω από εσένα τους άλλους, αλλά εσένα μακριά από εκείνους. Όσο τη φοράς δεν πλησιάζεις! 

Δεν αγγίζεις! 

Δεν επικοινωνείς! 

Δεν ταυτίζεσαι! 

Δεν αισθάνεσαι! 

Δεν ανταλλάσσεις! 

Δεν νοιώθεις! Ε και ναι, δεν αγαπάς!

Ούτε καν τον εαυτό σου που θεωρείς ότι έτσι τον προστατεύεις! Πως μπορείς να αγαπήσεις πίσω από σιδερόφρακτα παραπετάσματα; Πως μπορείς να αισθανθείς όταν η γεύση σου είναι μεταλλική; 

Πώς να νοιώσεις όταν όλα έρχονται μέσα από ένα παγωμένο ατσαλόφρακτο φράκτη; Πώς να δώσεις όταν τα χέρια σου δεν έχουν αίσθηση; Πώς να μεγαλώσεις όταν σε πνίγει και σε περιορίζει τόσο μέταλλο;

Όχι καλέ μου. Δεν θα προφυλαχτείς από τους έξω έτσι. Εκείνους προφυλάσσεις από εσένα. 

Επειδή μπλοκάρεις τα μέσα σου και δεν τα αφήνεις να εκδηλωθούν, να δοκιμάσουν, να παίξουν, να μεγαλώσουν, να ταυτιστούν, να ανταλλάξουν, να ζεσταθούν, να εμπιστευτούν, να ωριμάσουν και να ζήσουν.

Υπάρχει μια πνοή μέσα σε κάθε άνθρωπο. Έτοιμη πάντα να βγει από μέσα του. Έτοιμη να δοθεί, και με κάθε δόσιμο να αυξηθεί, να αγγίξει άλλες πνοές, να ενωθεί, να πεταρίσει, να χορέψει και να συναντηθεί με τον απίστευτο και τρελό χορό της ζωής. 

Υπάρχει μια πνοή που αν την αφήσεις ελεύθερη, αν την αφουγκραστείς, αν την ακολουθήσεις, αν την εμπιστευτείς, και αν δεν την περιορίσεις, θα σου ανοίξει όλα τα κανάλια αυτής της ζωής δείχνοντάς σου τη μαγεία της, και βάζοντάς σε στο παιχνίδι της.

Ο γυμνός φίλε μου δεν κινδυνεύει από πληγές. Γιατί ο φόβος δεν είναι στη θέα του μαχαιριού, αλλά στην ανάμνηση της πληγής που αυτό έχει κάποτε επιφέρει. 

Ο γυμνός φίλε μου καλέ, ξέρει ότι μπορεί να δίνει χωρίς να περιμένει να πάρει. Μπορεί να ερωτευτεί γιατί προτιμάει μια ζωή ερωτευμένη από μια ζωή στερημένη. 

Μπορεί να αγαπάει επειδή δεν τον περιορίζει κάτι από το να το κάνει, και το κάνει. Προφυλάσσεται όχι με πανοπλίες αλλά βάζοντας όρια. Δοκιμάζει και ας χάνει γιατί έτσι ανεβάζει τις πιθανότητές του. Αισθάνεται αντί να υπολογίζει γιατί ξέρει ότι εκεί κρύβεται η αυθεντικότητα.

Ο γυμνός δεν περιορίζεται ούτε κουβαλάει περιττό βάρος. Μπορεί να αυξάνεται, να μαθαίνει, να επιλέγει, να ελίσσεται, να ρισκάρει, να σκοντάφτει, να γδέρνεται, να χτυπάει, να χαίρεται και να λυπάται, να γλεντάει και να θρηνεί, και επειδή δεν έχει το βάρος και τον όγκο μιας πανοπλίας πάνω του, μπορεί να συμμετέχει στη ζωή αφήνοντας... 

την κάθε στιγμή αυτήν την πνοή να βγαίνει και να τον καθοδηγεί οδηγώντας τον σε μια ακόμα καινούρια περιπέτεια, χωρίς να καθηλώνεται, χωρίς να γίνεται δυσκίνητος και χωρίς να βλέπει τα πάντα μπροστά του σαν ένα πρόβλημα που μια ανείπωτη κατάρα του έχει ρίξει στο κεφάλι του.




Ο άνθρωπος που θυσιάζει την ελευθερία του στο όνομα της ασφάλειας, είναι ήδη εσωτερικά φυλακισμένος...!!!!

Ανάμεσα στους γραμμικούς και στους γραφικούς, σκέψου εσύ που είσαι;

Φύση! Θεός! Αλήθεια! Πραγματικότητα! Ζωή!
Εδώ είναι η δύναμη, η ενθύμηση, η ευλογία, η χαρά, η αγάπη!

Ο άνθρωπος έφυγε μακριά απ’ τη φύση και ξέχασε να είναι άνθρωπος.

Μπήκε στα κουτάκια του μυαλού του, ζει ως επί το πλείστων μέσα στις οθόνες, δεν τον ενδιαφέρει να θυμηθεί, κάνει τα πάντα για να ξεχαστεί.

Άνθρωποι με γραμμικό τρόπο σκέψης, κλειδωμένοι στον φόβο, αρκούνται στην εικονική πραγματικότητα.

Πόσο λυπηρό να φυλακίζουν οι άνθρωποι τον ίδιο τους τον εαυτό μέσα στο φόβο.

Τα χειρότερα τείχη δεν είναι αυτά που σου επιβάλλονται εξωτερικά, είναι αυτά που ο καθένας έχει χτίσει εντός του.

Όσο μεγαλύτερα τα τείχη, τόσο μεγαλύτερος ο φόβος.

Όσο μεγαλύτερος ο φόβος, τόσο μεγαλύτερος ο έλεγχος.

Όσο μεγαλύτερος ο έλεγχος, τόσο μεγαλύτερη κι η εξάρτηση.

Ο άνθρωπος ελέγχει γιατί φοβάται, δεν ξέρει να αφήνεται, να εμπιστεύεται!

Ζει μέσα από τον έλεγχο παρέχοντας στον εαυτό του την ψευδαίσθηση της ασφάλειας.

Μα ποτέ του δε νιώθει ασφαλής, όπως ποτέ κανένας εξαρτημένος, δε νιώθει ότι χόρτασε, ότι ικανοποιήθηκε.

Ακόρεστη πείνα που εγκλωβίζει σε έναν υλικό κόσμο που όσο και να προσπαθήσεις, ότι και να κάνεις, ότι και να σου τάξει, δεν θα σε κάνει ποτέ αληθινά χαρούμενο γιατί είναι φθαρτός και περιορισμένος.

Η χαρά κατοικεί στην ελευθερία που χαρίζει το πνεύμα και καμία γραμμική σκέψη δεν είναι ελεύθερη.

Ο άνθρωπος που θυσιάζει την ελευθερία του στο όνομα της υποτιθέμενης ασφάλειας, είναι ήδη εσωτερικά φυλακισμένος και όσοι εξωτερικά σωτήρες κι αν έρθουν, κανένας δεν θα τον ελευθερώσει γιατί έχει επιλέξει την σκλαβιά του.

Τα δεσμά αυτού του κόσμου είναι τόσο σφιχτά, όσο εσύ αποφασίζεις.

Χρειάζεται κάποιος να είναι γραφικός για να αγαπά στ’ αλήθεια την Αλήθεια!

Μπορεί το σχοινί να χαλαρώσει για λίγο και να μπορείς να κάνεις κάνα βήμα παραπάνω, μη ξεχνάς ποτέ πως όταν στο τραβήξουν απότομα, θα σε πνίξει.

Ανάμεσα στην εικονική ελευθερία και την ελευθερία, επιλέγεις τι;

Τη σειρά; Την ουρά; Τη μάζα; Την καταστροφή σου;

Μιλάς για ελευθερία μα δεν την αντέχεις, αρκείσαι στην ελευθεριότητα.

Μιλάς για αγάπη, μα έμεινες στην επιφάνεια της έννοιας αγαπολογώντας.

Δέθηκες στην ουρά της μάζας μη τυχόν και σε πούνε γραφικό.

Που να λύσεις τώρα το σχοινί σου; Πως να υπάρξεις αλλιώς;

Δέσμιος της ύλης έγινες σκλάβος των ατελείωτων επιθυμιών σου.

Στη σειρά και πάλι θα μπεις και θα τσακωθείς μην τυχόν και σου την πάρει άλλος, μην τυχόν και σου κλέψει λίγο χρόνο.

Μόνο που εσύ κλέβεις τον χρόνο σου και τον χρόνο των παιδιών σου.

Όποιος αποφασίσει να βγει απ’ τη σειρά, να σηκώσει το χέρι!




Συγγραφέας Λίνα Παυλοπούλου

Αν δεν είναι όλα καλά..Θα γίνουν, σου το χρωστάει η ζωή...!!!!

Ειδικά τώρα σε αυτή την εποχή, με αυτές τις καταστάσεις, όλα συμβαίνουν για να ενισχύσεις την πίστη σου. 

Τώρα που φαίνεται όλα να καταρρέουν, τώρα που φαίνεται ότι ό,τι παλιό, ό,τι σαθρό, ό,τι δεν εξυπηρετεί πια, φεύγει, τώρα είναι η ώρα να ενισχύσεις την εμπιστοσύνη σου. 

Όχι εκείνη την εμπιστοσύνη που προκύπτει από την υλική ασφάλεια, ότι έχεις ακόμα εργασία ή έχεις ένα σπίτι να μείνεις ή ότι δεν χρωστάς στην τράπεζα. 

Αλλά εκείνη την εμπιστοσύνη ότι το σύμπαν τα φέρνει όλα όπως πρέπει, όπως χρειάζεται να γίνουν και πάντα μα πάντα είναι για το καλό σου, για το ανώτερο καλό σου. Το σύμπαν πάντα μα πάντα φροντίζει τις ανάγκες σου, αλλά μην περιορίζεις το μυαλό σου στις υλικές σου ανάγκες μόνο. 

Όλα αυτά που σκέφτεσαι, όλα αυτά που βαθιά μέσα σου επιθυμείς, όλα αυτά που προάγουν την δική σου εξέλιξη, έρχονται σε εσένα. Οι καταστάσεις, τα γεγονότα έχουν αυτό το σκοπό, να διευκολύνουν την δική σου εξέλιξη. 

Ναι θα μου πεις πως με φροντίζει το σύμπαν αν δεν έχω να πληρώσω το ενοίκιο του σπιτιού μου; Πως αυτό προάγει το ανώτερο καλό μου; 

Θα σου πω ότι αν αυτό συμβαίνει πραγματικά, τότε είτε μπορεί εσύ να μην έχεις αξιολογήσει σωστά τις προτεραιότητες σου ή μπορεί να χρειαστεί να αλλάξεις σπίτι, να βρεις ένα πιο οικονομικό γιατί αυτό θα σε βοηθήσει σε ένα άλλο κομμάτι της ζωής σου που τώρα δεν μπορείς να αντιληφθείς. 

Ή ακόμα μπορεί να σημαίνει να βρεις ένα συγκάτοικο και να μοιραστείς τα έξοδα, ή να πας σε κάποιο μέρος που θα μπορέσουν να σε φιλοξενήσουν. 

Όλα αυτά είναι οπτικές και πιθανά σενάρια και δυναμικά που θα χρειαστεί να υλοποιηθούν για να προχωρήσεις στο έργο σου. Μπορείς να αναλογιστείς τι ευλογίες φέρνει το κάθε σενάριο; 

Έχε εμπιστοσύνη σε ό,τι συμβαίνει και μην κρίνεις ό,τι έρχεται στο παρόν σου, γιατί δεν ξέρεις πιο σκοπό εξυπηρετεί και πόσο καλύτερο είναι το μέλλον που μπορεί να σου ανοίγεται μπροστά σου. 

Μην μένεις προσκολλημένος σε μια κατάσταση μόνο και μόνο επειδή φοβάσαι την αλλαγή. 

Μείνε ανοικτός και να σκέφτεσαι ότι όλα γίνονται για να απεγκλωβιστείς από όλα αυτά που δεν σου αρέσουν και ενώ κάποια πράγματα τα έχεις συνηθίσει, δεν μπορείς να δεις ειλικρινά ότι δεν σου αρέσουν και δεν σε εξυπηρετούν πια. 

Γιατί αν σε εξυπηρετούν δεν θα χρειάζονταν να τα αποχωριστείς, ούτε θα χρειαστεί να σε εγκαταλείψουν. 

Όλο το πόνο και την δυστυχία την δημιουργεί η προσκόλληση. Η προσκόλληση σε συνήθειες, καταστάσεις, συμπεριφορές, ανθρώπους, πράγματα. Και όταν κάτι δείχνει ότι αλλάζει αμέσως σε ταρακουνάει και σε κλονίζει. Και πανικοβάλλεσαι και τρελαίνεσαι, λες και ήρθε το τέλος του κόσμου. 

Όμως αν ανοίξεις λίγο το μυαλό σου και το δεις από άλλη οπτική θα μπορέσεις να ευχαριστηθείς αυτή την αλλαγή και να ευλογήσεις το καινούργιο που έρχεται και σε απελευθερώνει από το παλιό. 

Έχε εμπιστοσύνη. Ό,τι πραγματικά χρειάζεσαι δεν σε εγκαταλείπει. Αν κάτι σε εγκαταλείπει, απελευθέρωσε το, εξυπηρέτησε και τελείωσε το έργο του, χαιρέτησε το και καλωσόρισε το καινούργιο που έρχεται. 

Είναι σαν το νέο έτος, δεν κλαις και δεν χτυπιέσαι που το παλιό έτος φεύγει, το αποχαιρετάς και αναπολείς τις όμορφες στιγμές που σου χάρισε. Μετά αρχίζεις να ετοιμάζεσαι για τον ερχομό του νέου έτους, βάζεις τα καλά σου, επιλέγεις τι θα κάνεις εκείνη τη στιγμή, που θα είσαι με ποιους θα είσαι και μπαίνεις στην διάθεση της χαράς και της γιορτής. 

Και την επόμενη ημέρα που το νέο έτος έχει έρθει, αρχίζεις τις ευχές για χρόνο που έχεις μπροστά σου και συνεχίζεις να χαίρεσαι και να περιμένεις με χαρά να δεις τα δώρα που σου φέρνει. 

Γιατί να μην κάνεις έτσι για κάθε τι παλιό που φεύγει; Γιατί προσκολλάσαι; 

Έχε εμπιστοσύνη, η ζωή δεν είναι μια αρένα για να σε παιδεύει. Και αν έτσι το βλέπεις απλά χρειάζεται να αλλάξεις την οπτική σου. Αν έτσι την βλέπεις είναι γιατί έχεις υιοθετήσει αυτά τα γυαλιά για χρόνια και τώρα δυσκολεύεσαι να αλλάξεις γυαλιά. 

Όμως προσπάθησε γιατί σου λέω ότι με διαφορετικά γυαλιά θα δεις τον κόσμο αλλιώς. Θα δεις την ζωή αλλιώς και που ξέρεις μπορεί να σου αρέσει. 

Μάλλον στο χέρι σου είναι ή μάλλον στο μυαλό σου είναι αν θα σου αρέσει τελικά ή όχι. Αλλά τουλάχιστον αξίζει να προσπαθήσεις. Αν με την οπτική που έχεις μέχρι τώρα για τη ζωή δεν είσαι ευχαριστημένος, τότε τι έχεις να χάσεις άμα την αλλάξεις; 

Ή μήπως είναι εθιστική η μιζέρια σου; 

Έχε εμπιστοσύνη σε ότι συμβαίνει. Τίποτα στην δημιουργία δεν είναι λάθος, λες ο θεός να έκανε λάθος μόνο με εσένα και να σε έκανε να υποφέρεις όπως υποφέρεις; Και έστω ότι αυτό ισχύει και ο θεός έκανε αυτή την εξαίρεση για εσένα και εσύ δεν έχεις επιλογή να το αλλάξεις αυτό. 

Έστω ότι ο θεός έκανε εσένα να υποφέρεις, και αφού αυτό δεν αλλάζει, δεν έχεις να χάσεις και τίποτα να προσπαθήσεις να το δεις αλλιώς. Αφού ο θεός έχει κάνει αυτή την εξαίρεση για εσένα, μάλλον θα υπάρχουν και άλλες εξαιρέσεις στην τελειότητα της δημιουργίας του. 

Μήπως τότε θα μπορούσε μια από αυτές τις εξαιρέσεις να ήταν να μπορέσεις εσύ να βιώσεις τελικά ευτυχία; Δεν έχεις τίποτα να χάσεις, δοκίμασε το και αυτό το σενάριο. 

Μην επιλέγεις μόνο σενάρια για τον εαυτό σου που προάγουν την δυστυχία σου, μην επιλέγεις μόνο σενάρια για τον εαυτό σου που διαιωνίζουν την μιζέρια σου. Αφού ισχυρίζεσαι πως δεν είσαι ευχαριστημένος από την ζωή σου, πάρ'το αλλιώς. 

Έχε εμπιστοσύνη σε ότι συμβαίνει. Όλα εργάζονται αρμονικά για την δική σου εξέλιξη, είτε μπορείς να το δεις, είτε όχι. Είτε μπορεί να πιστεύεις το αντίθετο, είτε όχι. 

Μπορείς απλά όμως να μην κρίνεις οτιδήποτε συμβαίνει και απλά να το παρατηρείς και να λειτουργείς με το καλύτερο τρόπο μέσα σε αυτό. Δεν υπάρχει καλό ή κακό και κανείς δεν θέλει να σε σαμποτάρει. Δες εσύ πως σαμποτάρεις τον εαυτό σου με τις σκέψεις σου. 

Και να θυμάσαι το εξής : 
Η πραγματικότητα σου δημιουργείται από τις σκέψεις σου.
Άλλαξε τις σκέψεις σου και θα αλλάξει και η ζωή σου.

Είσαι αρκετά τολμηρός για να το προσπαθήσεις τουλάχιστον; 




Χρύσα Ευαγγέλου 

9 ξεκάθαρα σημάδια ότι δεν έχετε εκμεταλλευτεί τις ψυχικές σας ικανότητες...!!!!


Οι ψυχικές ικανότητες υπάρχουν και αυτές οι δυνάμεις ποικίλουν από άτομο σε άτομο. Πάρτε δυο ανθρώπους που διαβάζουν μυαλά και προθέσεις. Ένας από αυτούς μπορεί να χρησιμοποιεί μια υπερβολικά εκλεπτυσμένη και πειθαρχημένη εκδοχή του τσάκρα του λαιμού. 

Ο άλλος μπορεί να έχει υπερανεπτυγμένη ή τουλάχιστον καλά διατηρημένη υπόφυση. Η ποικιλία του πώς οι άνθρωποι είναι ικανοί να πετύχουν υπερφυσικούς στόχους κάνει δύσκολο να γραφτεί μια λίστα κοινών κατευθυντήριων γραμμών. Είμαστε βέβαιοι για την λίστα που ακολουθεί. Ελπίζουμε ότι η επιβεβαίωση θα φέρει καινούργια αντίληψη στα πειράματά σας στο άγνωστο. 

Βιώνετε πολλούς πονοκεφάλους 
Ένα από τα λίγα μειονεκτήματα. Αυτό το σύμπτωμα μπορεί να περάσει από την σφαίρα της ενόχλησης σε κάτι επώδυνο και κουραστικό. Αυτό το σύμπτωμα θα μπορούσε να συμβαίνει για ένα σύνολο από λόγους. 

Θα μπορούσε να πονέσει με τον ίδιο τρόπο που ένας γυμνασμένος μυς πονάει. Μπορεί να έχετε υποσυνείδητα ξεγελαστεί ή αντιγραφεί από κάποιον. Όποιος και να είναι ο λόγος πιείτε λίγο νερό, φάτε και διαλογιστείτε, με αυτή την σειρά. 

Βιώνετε «τον βρυχηθμό της ησυχίας» 
Αυτή η παράξενη αίσθηση είναι πολύ ανησυχητική τις πρώτες φορές που την ακούτε. Καθώς οι ψυχικές ικανότητες οξύνονται θα είστε ικανοί να «ακούσετε» τον κόσμο γύρω σας. Δεν παίρνετε συγκεκριμένες σκέψεις, προθέσεις ή αισθήματα. 

Αντί για το συγκεκριμένο ερέθισμα νιώθετε το «βάρος» του παρόντος αυτής της πληροφορίας. Αυτή η ψεύτικη ησυχία είναι σαν να σας προστατεύει το μυαλό σας από το να έχετε ξεχειλίσει από ψυχικές πληροφορίες. 

Συχνά σας αναζητούν για συμβουλές και διαισθητική αντίληψη 
Άνθρωποι μπορεί να έρθουν σε εσάς για όλων των ειδών τις ανάγκες και τις επιθυμίες. Ενώ άνθρωποι που ξέρετε συχνά έρχονται σε εσάς, το ίδιο θα κάνουν και οι ξένοι. 

Όταν σας προσεγγίζουν ξένοι απλά κάντε το καλύτερο για να μην τους κρίνετε και ακούστε τους ενεργητικά. Αν σας ανοιχτούν , αυτή είναι μια ισχυρή ένδειξη ότι δεν έχουν κάποιον για να μιλήσουν 

Βιώνετε ακραίες και φαινομενικά τυχαίες αισθήσεις 
Παραδείγματα σχετικά με αυτό υπάρχουν σε πολλές ποικιλίες αλλά ένα από αυτά είναι αυξομοιώσεις της θερμοκρασίας που εντοπίζονται σε συγκεκριμένα άκρα ( ένα κρύο αριστερό χέρι ή μυρμήγκιασμα στην δεξιά γάμπα). 

Μπορεί επίσης να νιώσετε μια εκτίναξη ενέργειας , ότι κάποιος σας παρακολουθεί και μια έκρηξη ενός δυνατού συναισθήματος από το πουθενά. Η αίσθηση ότι κάτι σέρνεται πάνω σας, ότι πέφτετε ή ακόμα η αίσθηση ξαφνικών περιστροφών μπορεί να εκδηλωθεί. Αυτό είστε εσείς που παίρνετε το κάρμα κάποιου. 

Ασταθή επίπεδα πρόβλεψης είναι κοινά 
Θα εξετάζετε ένα πρόβλημα και θα ναι σαν κάποιος να σας ψιθύρισε την απάντηση στο αυτί σας. Η απάντηση δεν θα είναι πάντα ξεκάθαρη αλλά θα είναι πολύ κοντά στην λύση του προβλήματος. Η αίσθηση , όπως πολλά από αυτά τα παραδείγματα, είναι δύσκολο να εξηγηθεί αλλά είναι παρόμοια με την κατάσταση που το ένστικτό σας προσπαθεί να σας πει κάτι. 

Χωρίς λεκτική επικοινωνία, ξέρετε τι θέλουν οι ξένοι 
Ένα άτομο μπορεί να μπει σε ένα δωμάτιο, ένα άτομο που δεν ξέρετε και πριν αυτό το άτομο πει οτιδήποτε, έχετε το αίσθημα του ανθρώπινου καθρέφτη. Μπορείτε να νιώσετε πώς νιώθει και να γνωρίζετε τις προθέσεις του. Σε περιπτώσεις που ήδη γνωρίζετε το άτομο, οι αισθήσεις και η διαδικασία φαίνονται παρόμοια. 

Μπορείτε να δείτε την αύρα 
Μπορεί να μπορείτε ή όχι να είστε ικανοί να δείτε χαρακτηριστικά σχήματα και χρώματα που εκπέμπονται από ένα άτομο. Μπορεί να εμφανίζονται ως κύματα ή σπινθηρίσματα στον αέρα. 

Φυσικά και χωρίς προσπάθεια ονειρεύεστε με σαφήνεια 
Έχετε αναπτύξει φυσικά μια εκλεπτυσμένη και ισχυρή σύνδεση με τις διανοητικές και πνευματικές διαστάσεις που σας επιτρέπουν να ονειρευτείτε «καλύτερα». Δεν μπορείτε μόνο να ονειρεύεστε πιο καθαρά αλλά επίσης και να θυμάστε περισσότερες από αυτές τις λεπτομέρειες και προθέσεις όταν επανέρχεστε στον κόσμο των ξύπνιων. 

Πολύ δεκτικός σε ερεθίσματα 
Αυτό πάει πέρα από το να αισθάνεστε παρομοίως με τα αισθήματα κάποιου άλλου. Είναι πιο έντονο στην καθαρότητα και την διαύγεια του τι έχετε αισθανθεί. 

Βιώνετε άγχος και νιώθετε ιδιαίτερα περίεργα δημοσίως 
Τα μεγάλα πλήθη και τα δημόσια μέρη σας προκαλούν άγχος. Μπορείτε να νιώσετε την ψεύτικη ησυχία για την οποία μιλήσαμε νωρίτερα. 

Επίσης, το γεγονός ότι βιώνετε αυτές τις δυνάμεις και πνευματικές εξελίξεις , σημαίνει ότι υπάρχουν λίγοι άλλοι στο πλήθος που περνάνε από την ίδια κατάσταση. Θα μπορούσαν να προβάλλουν αυτά τα αισθήματα χωρίς να το θέλουν. Είναι σαν να κλαίει ένα μωρό επειδή έχει κρύο και δεν ξέρει τι άλλο να κάνει. 




Η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι πρέπει να πάψεις να ανέχεσαι...!!!!

Όταν κάποιος είναι θλιμμένος δεν ελπίζει, δεν χαίρεται, απογοητεύεται εύκολα και κάποιες φορές αποθαρρύνεται να προσπαθήσει να αναζητήσει το φως και την ελπίδα. 

Όσο περισσότερο πιέζει τον εαυτό του να βγει από την θλίψη του, νιώθει ενοχές που δεν μπορεί να το καταφέρει, θυμώνει με τον εαυτό του και αυτός ο θυμός ανακυκλώνει τη θλίψη. 

Όταν κάποιος νιώθει έτσι, το μυαλό και η καρδιά του κολλά σε ένα σημείο και δεν μπορεί να προχωρήσει εύκολα, να βρει ένα καινούργιο ρυθμό. Αυτό που φοβάσαι ανακυκλώνεται συνεχώς, οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις ενοχές ή ντροπή γυρίζει γύρω από το μυαλό σου και σε καθιστά ευάλωτο. 

Πιστεύεις ότι θα μπορούσες να είχες κάνει περισσότερα για να αποτραπεί ένα γεγονός στη ζωή σου, θλίβεσαι γιατί θεωρείς ένοχο τον εαυτό σου για αυτό. 

Αυτές οι σκέψεις σε ρίχνουν ξανά και ξανά και σε κάνουν να νιώθεις άχρηστος και ένοχος, μέχρι που νιώθεις πως δεν αξίζεις για κανένα και για τίποτε. 

Αισθάνεσαι πως δεν είσαι αρκετά καλός για αυτό το πρόσωπο, για αυτό το συναίσθημα, για αυτή τη δουλειά, μέχρι που νιώθεις τόσο κουρασμένος που με δυσκολία αναπνέεις. 

Πιστεύεις πως δεν αξίζεις να σε αγαπούν, για αυτό και δεν ζητάς εύκολα και βοήθεια από τους άλλους. 

Από τη μια σκέφτεσαι ότι δεν αντέχεις άλλο και από την άλλη επικρίνεις τον εαυτό σου για τις σκέψεις σου. 

Όσο όμως αποδέχεσαι την θλίψη σου, όχι σαν ένα μελανό σημείο στη ζωή σου, αλλά σαν μια κατάσταση που σου συμβαίνει, χωρίς να την επικρίνεις ή να απορρίπτεις τον εαυτό σου, αλλά και χωρίς να την επικαλείσαι με αδιέξοδο τρόπο, τόσο και εκείνη μπορεί να γίνει ένας φίλος και όχι ένας εχθρός σου. 

Αν την αγκαλιάσεις σαν ένα φίλο που ήρθε να σε βρει για να σου χαρίσει το μήνυμά της, για να σε προστατέψει από κάτι σοβαρότερο, θα ακούσεις το μήνυμά της. Αν την αντιμετωπίσεις με σεβασμό, θα την αισθανθείς διαφορετικά, δεν θα προσπαθήσεις να την αλλάξεις, να την ελέγξεις, να της επιβληθείς. 

Η θλίψη έρχεται για να σου πει ότι κάτι πρέπει να αλλάξεις στη ζωή σου. Κάτι στην αλήθεια σου δεν έχει φανερωθεί ακόμα. Κάποια πλευρά του εαυτού σου παραμένει στο σκοτάδι και σε καλεί να τη φωτίσεις, να την αναδείξεις, να την υποστηρίξεις, ν’ αντικρίσεις τη θέα της και να μαγευτείς από αυτήν. 

Κάθε σύμπτωμα σου, που μπορεί να το θεωρείς ως άχρηστο, είναι χρήσιμο τελικά, αν δεις την ωφέλειά του. Αν δηλαδή νιώθεις αδύναμος, η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι πρέπει να πάψεις να φαντασιώνεσαι τον εαυτό σου ως παντοδύναμο και χρειάζεται να δεχτείς και την αδυναμία σου. 

Αν τρίζεις τα δόντια σου, σημαίνει ότι χρειάζεται να μάθεις να εκφράζεις τα αρνητικά σου συναισθήματα και να μην τα καταπιέζεις. 

Αν παίρνεις κιλά, χρειάζεται να ασχοληθείς με το ψυχικό βάρος που σε απασχολεί και το οποίο ζητά από σένα να μην το καταπίνεις, αλλά να το βοηθήσεις να απελευθερωθεί. 

Η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι κάτι χρειάζεται να αλλάξεις στη ζωή σου. Ότι πρέπει να ακούς εσένα περισσότερο, να εμπιστεύεσαι τις αλήθειες σου, να περνάς όμορφα μόνος σου, να κάνεις απλά καθημερινά πράγματα, στα οποία θα αισθάνεσαι ο εαυτός σου σε αυτά. 

Ότι χρειάζεται να πάψεις να συγκρίνεσαι με άλλους και να κάνεις αυτό που ευχαριστεί εσένα, αυτό που σε κάνει να νιώθεις ο εαυτός σου και να μην σκέφτεσαι τις απώλειες που μπορεί να ακολουθήσουν. Αν έχεις τον εαυτό σου μαζί, θα έχεις αυτό που αληθινά χρειάζεσαι. 

Αν έχεις εσένα σύμμαχο, θα έχεις κι εκείνους που προσπαθούν με τον ίδιο τρόπο για την ζωή τους. 

Η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι πρέπει να πάψεις να ανέχεσαι, αλλά να κάνεις αυτά που σε κάνουν να εκτιμάς τον εαυτό σου, να δέχεσαι τα αντάξια σου, να τα σέβεσαι και να τα τιμάς όπως τους αρμόζει. 

Η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου, να είσαι καλά εσύ σε ό,τι κάνεις, να σε σέβεσαι, να μην προσπαθείς να σε αλλάξεις για τους άλλους. Οι αλλαγές επέρχονται, επειδή εσύ τις θέλεις και από αγάπη για σένα, για αυτόν τον πολύτιμο και σημαντικό εαυτό σου. 

Η θλίψη είναι φίλος σου και σαν φίλο περιμένει να την αγκαλιάσεις. 




Κείμενο: Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας 

Τρίτη 30 Ιουνίου 2020

Ελευθερία, είναι η στιγμή που στέλνεις στα τσακίδια τους αχάριστους, τους εγωιστές και τους παρτάκηδες...!!!!

Και φτάνει φίλε μου κάποτε η στιγμή που δεν μπορείς άλλο, που βαριέσαι να ασχοληθείς πια, που κουράζεσαι, και ψιθυρίζεις μέσα σου ένα δυνατό “άι στο διάολο”.

Φτάνει κάποτε εκείνη η ευλογημένη στιγμή, που ανοίγεις τα μάτια σου και βλέπεις μπροστά σου την αλήθεια ολόγυμνη, που κοιτάζεις πίσω σου και μετράς κόπους, προσπάθειες και αγώνες, μάταιους τελικά.

Αγώνες δικούς σου, που κάποιοι ηλίθιοι ποτέ τους δεν τους κατάλαβαν, και ασφαλώς ποτέ τους δεν τους εκτίμησαν.

Αγώνες που έδωσες για την σωτηρία!

Όχι για την δική σου σωτηρία, γιατί εσύ δεν την χρειάζεσαι, αλλά για την δική τους.

Αγώνες για να σώσεις μια άλλη ψυχή κι όχι την δική σου. Και νιώθεις πια κατάκοπος και απογοητευμένος.

Φτάνει κάποτε αυτή η άγια στιγμή που το μυαλό σου γυρίζει ανάποδα και παίρνεις την πιο μεγάλη και την πιο σπουδαία απόφαση.

Αποφασίζεις, ότι αρκετά ασχολήθηκες με τελειωμένα ναυάγια, αρκετά πάλεψες για να σώσεις κάτι που τελικά σωτηρία δεν έχει. 

Που η ψυχούλα σου από μόνη της παίρνει την πρωτοβουλία και κάνει το ξεσκαρτάρισμα, και εκεί ακριβώς είναι που συνειδητοποιείς πόση πολύ σαβούρα υπήρχε σε σωρούς μέσα στην “αυλή” σου.

Αποφασίζεις, ότι λίγοι είναι εκείνοι που είδαν τι έκανες τόσο καιρό τώρα, και ακόμη πιο λίγοι εκείνοι που αναγνώρισαν τον αγώνα σου.

Αποφασίζεις, ότι μοναχά για αυτούς τους πολύ λίγους, που πραγματικά το αξίζουν, θα αφιερώσεις από εδώ και πέρα τον πολύτιμο χρόνο σου, και θα παλέψεις για αυτούς.

Αποφασίζεις, ότι έφτασε επιτέλους η ώρα για να ξαποστάσεις, για να ησυχάσεις, για να λυτρωθείς, για να αναπνεύσεις λίγο καθαρό αέρα, και για να ζήσεις. 

Να διώξεις μακριά και να στείλεις στον διάολο όλους τους αχάριστους, τους εγωιστές, τους παρτάκηδες, τους άχρηστους, και τους τελειωμένους.

Τότε είναι η στιγμή που ξεκινάς το μέτρημα, αφαιρώντας από την λίστα σου όλους εκείνους που τελικά ήταν λίγοι, που ήταν εκεί για να πάρουν μονάχα, και για να φθείρουν την ψυχή σου.

Αυτή ακριβώς η στιγμή της αλήθειας, της κόπωσης και της μεγάλης απόφασης λέγεται…
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!




Γιώργος Καραγεώργος

Κι όσο έψαχνα να έναν ήρωα, έγινα εγώ ο ήρωάς μου...!!!!

Κι όσο έψαχνα να έναν ήρωα, έγινα εγώ ο ήρωάς μου!
Όσοι μου είπαν πως θα είναι εδώ για πάντα, τους είδα πρώτους να γυρίζουν την πλάτη. Όσοι είπαν «σ’ αγαπώ», στα δύσκολα ήταν έτοιμοι να σηκώσουν μαχαίρι. Κάποιες στιγμές φοβάμαι τους ανθρώπους, μα πιο πολύ τον εαυτό μου. Όσο κοντά τους έρχομαι, τόσο μακριά τους έμαθα να φεύγω.

Τα ήσυχα βραδιά μόνο τα άστρα ακούνε την καρδιά μου. Λατρεμένη μου μοναξιά, όσα μου δίδαξες πώς να ξεχάσω; Όταν κανένας δεν είναι τριγύρω, όταν το φορτίο της μέρας λυγίζει της ωμοπλάτες της καρδιά σου, όταν όλοι είναι έτοιμοι να κρίνουν βυθισμένοι σε ένα κόσμο γεμάτο απωθημένα.

Πώς να μοχλέψεις της ψυχή σου όταν έπαιξες στα ζάρια την ευτυχία της; Όταν την πίεσες να φτάσει στα όρια της και να ταξιδέψει μέσα στην ίδια της την κόλαση. 

Η ιδανικότητα της το μοναδικό σου έπαθλο που έχεις για να αντέχεις και να συνεχίζεις. Πλέον δεν σε νοιάζει αν το βλέπει κανείς και γιατί. Νιώθεις πληρότητα και πορεύεσαι μονάχος σένα κόσμο εγωκεντρικό και δύστροπο.

Συνήθως όσοι φοβήθηκαν την προδοσία ήταν οι πρώτοι που της έδωσαν σάρκα και οστά. Όσοι δεν τρόμαξαν, δεν ήταν αφελής απλά ξανά συστήθηκαν με τους πειρασμους της και την νίκησαν. 

Να θυμάσαι πως η ομορφιά σου είναι να ψάχνεις πάντα το φως μέσα στο σκοτάδι και να έχεις το κουράγιο να το βλέπεις αγνά να υπάρχει, χωρίς να δηλητηριάζεις το παρόν σου.

Ίσως όταν δυσκολεύονται να σε νιώσουν όπως τους νιώθεις να είναι το χειρότερο είδος μοναξιάς. Αυτό όμως για το οποίο πρέπει να είσαι περήφανος είναι που πλέον σου αρκεί να σε καταλαβαίνει ο εαυτός του και να συμφιλιωνεσαι μαζί του. 

Τόσα χρόνια αγάπη μου έψαχνες τον ηρώα σου μέσα αδιάκοπες διαδρομές για να καταλήξεις να γίνεις εσύ ο ήρωας που χρειαζόσουν.




Άρτεμις Πολυκάρπου