Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015

Τα Νοητικά και Πνευματικά Οφέλη της Αγάπης....!!!!!!!

Γιατί να επιλέξουμε την αγάπη; Σε τι ωφελεί τη ζωή μας; Τι έχουμε να κερδίσουμε απ’ αυτήν; Αυτές οι ερωτήσεις φαίνονται να είναι σε αντίθεση με το τελικό νόημα της αγάπης, που είναι να υπερβούμε τη φυλακή της αποκλειστικής ταύτισης με τον προσωπικό μας εαυτό. 

Αλλά γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο είναι χρήσιμο να βοηθήσουμε αυτόν τον εγωκεντρικό εαυτό να καταλάβει πόσα πολλά έχει να κερδίσει επιλέγοντας την αγάπη αντί για το φόβο, την έλλειψη εμπιστοσύνης, την ξεχωριστότητα, την αυτοπροστασία, την πίκρα, τη μνησικακία, τον πόνο και το θυμό.

Έχουμε ήδη αναφέρει τα προφανή – αποδεδειγμένα τώρα και από την επιστήμη – οφέλη για την υγεία και τη θεραπεία μας. Εδώ θα επικεντρωθούμε στα συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά οφέλη.

Η επιλογή της αγάπης σημαίνει ξεπέρασμα του φόβου, ο οποίος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο προς την υγεία, ευτυχία και επιτυχία. Καθώς απομακρύνουμε τα εσωτερικά εμπόδια της αγάπης, αναγκαστικά ξεπερνούμε τους φόβους και τις αμφιβολίες μας για την αξία μας, την ασφάλεια και την ελευθερία μας.

Η επιλογή της αγάπης μας φέρνει σε άμεση επαφή και αντιμετώπιση των παλιών πεποιθήσεων και προγραμματισμών, παρουσιάζοντάς μας την επιλογή να προχωρήσουμε προς την απελευθέρωση απ’ αυτά ή να παραμείνουμε στη λιμνάζουσα ψευδαίσθηση της ασφάλειας.

Η επιλογή της αγάπης μας επιτρέπει να ωριμάσουμε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, δίνοντας μας τη δυνατότητα να προσεγγίσουμε ανώτερα επίπεδα συνειδητότητας, πνευματικής αντίληψης και ενέργειας. Μπορούμε τότε να έχουμε πρόσβαση σε μεγαλύτερη δημιουργικότητα, χαρά και επιτυχία στη ζωή μας.

Η επιλογή της αγάπης, όταν κάποιος μας βλάπτει, σημαίνει να μάθουμε τα μαθήματα της ζωής και να απελευθερωθούμε από τον κύκλο του Καρμικού πόνου. Επιλέγοντας να συγχωρούμε και να αγαπάμε, διακόπτουμε – τουλάχιστον για τον εαυτό μας – τον κύκλο του κακού, του θυμού, του μίσους και του πόνου.

Η επιλογή της αγάπης μας δίνει την ενέργεια να απελευθερωθούμε από προσκολλήσεις και συνήθειες που εμποδίζουν τη ροή της ενέργειας και της αγάπης.

Η επιλογή της αγάπης μας ενθαρρύνει να θυμόμαστε και να θέτουμε σε εφαρμογή πνευματικές αλήθειες στην καθημερινή μας ζωή, αυξάνοντας έτσι την πνευματική μας εξέλιξη.

Η επιλογή της αγάπης εμπνέει τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Τότε εμείς και ολόκληρη η κοινωνία βιώνουμε αυτήν τη μεγάλη έκφραση της αγάπης. Όλοι μας γινόμαστε πιο αγαπημένοι.

Η επιλογή της αγάπης μας χαρίζει ειρήνη, επειδή βιώνουμε αρμονία με τη συνείδησή μας και τα υψηλά ιδανικά. Νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας και με τη ζωή μας.

Η επιλογή της αγάπης μας κάνει σοφότερους και δυνατότερους σε όλα τα επίπεδα. Η αληθινή αγάπη πηγάζει μόνο από τη σοφία και τη δύναμη.

Η επιλογή της αγάπης απομακρύνει το πέπλο της άγνοιας που περιορίζει τον προγραμματισμένο νου μας.

Η επιλογή της αγάπης μας επιτρέπει να κάνουμε στους άλλους ό,τι θα θέλαμε να κάνουν εκείνοι σε μας. Μας επιτρέπει να είμαστε ο ανώτερος εαυτός μας. Να είμαστε το πρόσωπο που πραγματικά θέλουμε να είμαστε.

Η επιλογή της αγάπης μας ευθυγραμμίζει με το σκοπό μας και αυτό μας δίνει ειρήνη, νόημα και πληρότητα.

Αγαπώντας τους άλλους δημιουργούμε ατμόσφαιρα αγάπης, κατανόησης και εμπιστοσύνης. Τότε προσελκύουμε και χαιρόμαστε την ίδια αγάπη, κατανόηση και εμπιστοσύνη εκ μέρους των άλλων. Οι άλλοι επιζητούν και χαίρονται τη δική μας παρουσία. Γινόμαστε πηγή αγάπης, συμπόνιας, υπηρεσίας, παρηγοριάς και ενθάρρυνσης. Βιώνουμε ενότητα και φιλία. Χαιρόμαστε την ομορφιά του να αγαπάμε και να μας αγαπούν.

Μπορούμε να επιλέξουμε την αγάπη αντί του φόβου, της άγνοιας, της πικρίας, του πόνου, του θυμού, του μίσους, της εκδίκησης και της ξεχωριστότητας. Αξίζει να αντιμετωπίσουμε κάθε φανταστικό κίνδυνο και αμφιβολία σχετικά με την αξία μας, την ασφάλεια, την ελευθερία μας και την ανάγκη για έλεγχο. 

Μπορούμε να επιλέξουμε την αγάπη ακόμα κι απέναντι στο φόβο και τον πόνο της απόρριψης και του θανάτου. Δεν υπάρχει τίποτε υψηλότερο, τίποτε ομορφότερο από την αγάπη – αξίζει όλες τις θυσίες, όλες τις ψευδαισθήσεις. Η αγάπη μας επιτρέπει να βιώνουμε τον ανώτερο εαυτό μας.

Καμία γνώση, καμία σοφία ή πειθαρχία δεν ανοίγει την πύλη για τα ανώτερα επίπεδα συνειδητότητας, ειρήνης και ευτυχίας τόσο εύκολα όσο η αγάπη.

Από το βιβλίο Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ
του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ



Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015

Η φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα.....!!!!!!!

Οι φίλοι σας αποτελούν ένα σημαντικό και αναπόσπαστο κεφάλαιο στη διαδρομή της ζωής σας. Γι’ αυτό όταν βρισκόσαστε μαζί τους είσαστε τόσο χαρούμενοι που αρκεί μια κουβέντα τους να μιλήσει απευθείας στο μυαλό και στην καρδιά σας χωρίς καμία επεξήγηση. 

Αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό κάποιων ανθρώπων είναι που σας κάνει να διακρίνετε ποιος είναι ο φίλος της καρδιάς σας. Πέρα από την αυθεντικότητα των ξεχωριστών φίλων σας, υπάρχουν ακόμα περισσότερα χαρακτηριστικά που φωτίζουν γιατί μια φιλία κατοικεί ισάξια σε δυο σώματα.

Απαριθμώντας τα θετικά τους θα συνειδητοποιήσετε ότι, αν οι φίλοι σας διαθέτουν τις ακόλουθες αρετές, δεν είστε απλά τυχεροί αλλά πραγματικά ευλογημένοι!

· Εκφράζουν αυτό που θα θέλατε να πείτε. Η τιμιότητα και η ειλικρίνεια είναι σπάνια αγαθά. Το να νιώθετε άνετα μαζί τους και να μπορούν να σας εξομολογηθούν τις αλήθειες που άλλοτε είναι κοινές ή διαφορετικές από τις δικές σας ή και τρίτων αποτελεί τον αντικειμενικό σας κριτή και συνάμα υποστηρικτή. Συνεπώς, σας απελευθερώνει να μοιράζεστε με την ίδια ευκολία και εσείς τις σκέψεις σας δίχως ενδοιασμούς.

· Δεν τους απασχολεί τι σκέφτεται ο κόσμος και δεν λειτουργούν με αυτή τη νόρμα στη ζωή τους. Οπότε κάθε φορά που τα πράγματα μπορεί να πάνε στραβά ή να τα χειριστείτε λάθος, θα είναι εκεί για εσάς. Ακόμα και όταν τα λάθη σας γίνονται κατ’ επανάληψη θα σας μιλήσουν ανοιχτά αλλά εναποθέτοντας τα λάθη σας σε μια βάση κωμωδίας.

· Οι φιλοφρονήσεις τους και τα καλά τους λόγια έχουν μεγαλύτερη αξία για εσάς γιατί δίνουν βαρύτητα στα λόγια τους και δεν είναι επιρρεπείς στις κολακείες. Οπότε πολλές φορές τα λόγια τους αποτελούν και ένα μεγάλο έναυσμα για εσάς να πραγματοποιήσετε αλλαγές ή να κάνετε νέα άλματα στην ζωή σας.

· Θέλουν το καλύτερο για εσάς. Επειδή πιστεύουν σε εσάς και στην αξία σας, θα σας στηρίξουν και θα σας ανεβάσουν όταν είστε ευάλωτοι για να φτάσετε στην επιτυχία. Θέλουν να σας βλέπουν ευτυχισμένους και να πηγαίνετε μπροστά ακόμα και όταν δεν μπορούν να σας ακολουθήσουν.

· Είναι πικρόχολοι και παθιασμένοι ομιλητές. Θα σας πουν την πικρή αλήθεια όταν μένετε στάσιμοι και πρέπει να την ακούσετε για το καλό σας μακροπρόθεσμα είτε αφορά τη σχέση σας είτε τη στάση στη ζωή σας. Ο καλός φίλος επιδιώκει την εξέλιξη και των δύο όχι τη στασιμότητα και τη μιζέρια.

· Είναι το είδος των ανθρώπων που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Είναι από εκείνους που θα σας προετοιμάσουν για μια δημιουργική ζωή μέχρι να είστε έτοιμοι για να υλοποιήσετε τα όνειρα, τα σχέδια και να βάλετε τα δικά σας πινέλα και χρώματα στις στιγμές της ζωής σας συνδυάζοντας το άκρως υπαρκτό αληθινό εγώ σας.




Ρία Βασιλείου,

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

Η δύναμη μιας αγκαλιάς....!!!!!!!!!

Σε περιόδους μεγάλου στρες και αγωνίας, αλλά και σε έντονες στιγμές αποχαιρετισμού, μια αγκαλιά μπορεί να μας ηρεμήσει, να μας δώσει την αναγκαία δύναμη για να ανταπεξέλθουμε στη δύσκολη περίσταση, να μας τονώσει. Μια αγκαλιά μας δείχνει πως κάποιος είναι δίπλα μας για να μας στηρίξει, κάποιος που μπορούμε να εμπιστευθούμε.

Η δύναμη μια αγκαλιάς
Οι δεσμοί που δημιουργούνται με κάποιο άλλο άτομο μετά από ένα σύντομο, έστω, αγκάλιασμα, είναι πολύ δυνατοί. Η σωματική επαφή και όλα τα συναισθήματα αλλά και η ενέργεια που μοιραζόμαστε με κάποιο άλλο άτομο τη στιγμή που μας κρατά στην αγκαλιά του είναι ιδιαίτερα δυνατοί.

Πρόκειται για μια έντονη ανταλλαγή θετικής ενέργειας και συναισθημάτων αγάπης, στοργής και συμπάθειας ή συμπόνιας όλα θετικά, όλα δυνατά και σημαντικά για μια καλή ζωή. 

Όταν ξέρουμε πως υπάρχει κάποιος δίπλα μας που μπορούμε να τον αγκαλιάσουμε και να μοιραστούμε έτσι τη χαρά μας, την καλή μας διάθεση, ή στον αντίποδα, το άγχος και τη θλίψη μας, τότε νιώθουμε ασφάλεια και σιγουριά, γνωρίζοντας πως έχουμε κάποιο άτομο που νοιάζεται για εμάς, όπως και εμείς για αυτό.

Όταν λείπει μια αγκαλιά
Από την άλλη πλευρά, όταν ξέρουμε πως δεν έχουμε κάποιον στον οποίο μπορούμε να στραφούμε για μια αγκαλιά, νιώθουμε μια απέραντη μοναξιά. Είναι πραγματικά λυπηρό το πόσοι άνθρωποι δεν υπολογίζουν τη δύναμη που έχει ένα αγκάλιασμα μέχρι να έρθει η στιγμή που συνειδητοποιούν την αξία του, αλλά το ότι δεν υπάρχει κάποιος για να αγκαλιάσουν. 

Σε στιγμές ή περιόδους κρίσης, σε στιγμές πένθους, αγωνίας, λύπης, μια αγκαλιά είναι αυτό που μπορεί να μας στηρίξει και να μας δώσει το απαραίτητο κουράγιο για να πάμε παρακάτω. Όταν λείπει, μας αποσταθεροποιεί και μας αφήνει με ένα μεγάλο κενό.

Η οικογένεια
Μερικοί άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη άνεση για να αγκαλιάσουν κάποιον ή να δεχθούν μια αγκαλιά, ενώ άλλοι πάλι, όχι. Πρόκειται για κάτι που ξεκινά από την οικογένεια και από τον τρόπο που έχει ανατραφεί κανείς – για ανθρώπους που μεγάλωσαν σε μια οικογένεια όπου η σωματική επαφή ήταν ένα φυσικό γεγονός, μια αγκαλιά είναι κάτι που δίνουν με μεγάλη γενναιοδωρία, ενώ άλλοι που μεγάλωσαν σε ένα πιο απόμακρο, ας πούμε, περιβάλλον, δυσκολεύονται να μοιραστούν μια αγκαλιά.

Η κουλτούρα
Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει και η κουλτούρα του κάθε ατόμου και οι συνήθειες της χώρας από την οποία προέρχεται. Ζούμε σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον και αξίζει να αναφερθούμε και σε αυτή την παράμετρο. 

Οι Έλληνες, λοιπόν, αν και άνετοι με τη σωματική επαφή, δεν αγκαλιάζονται τόσο συχνά όσο άλλοι λαοί, όπως οι Βραζιλιάνοι, οι Μεξικανοί, οι Ρουμάνοι, οι Ουκρανοί και οι Πολωνοί. Άλλοι λαοί δεν είναι καθόλου συνηθισμένοι στη σωματική επαφή (όπως οι Κινέζοι), ενώ άλλοι προτιμούν μια αγκαλιά σύντομη και από απόσταση (επαφή στο επάνω μέρος του σώματος μόνο), όπως οι λαοί της βόρειας Ευρώπης.

Μια αγκαλιά σαν θεραπεία
Άνθρωποι που ασχολούνται με το ρέικι ή άλλες μεθόδους ανταλλαγής ενέργειας και πνευματικής αναζήτησης του εαυτού θεωρούν πως η αγκαλιά έχει θεραπευτικές ιδιότητες που μπορούν να ενισχυθούν εάν αυξηθεί και η συχνότητά της. 

Πνευματιστές αλλά και ψυχολόγοι αναφέρουν πως πολλοί πελάτες τους ζητούν μια αγκαλιά μετά το πέρας θεραπευτικών συνεδριών, γεγονός που δε φαντάζει περίεργο εάν σκεφτούμε πόσα συναισθήματα εξωτερικεύονται κατά τη διάρκεια τέτοιων συνεδριών και πόση ένταση πλημμυρίζει το άτομο που υποβάλλεται σε μια θεραπεία (ψυχανάλυση, life coaching, κλπ.).

Θυμηθείτε, λοιπόν, πόσο καλό κάνει μια αγκαλιά και ζητήστε ή αντίστοιχα χαρίστε τη όταν υπάρχει ανάγκη. Θα νιώσετε σίγουρα πολύ καλύτερα!





Αναστασία Καρούτη

Σάββατο 18 Ιουλίου 2015

Συνάντηση με το χαρούμενο εσωτερικό παιδί.....!!!!!!!!!

Η ψυχολογία μας διδάσκει ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη ζωή, τις διάφορες καταστάσεις, τους ανθρώπους κ.λπ. με τρία διαφορετικά, ανάλογα με την περίσταση, επίπεδα του «εγώ». Μέσα μας, λοιπόν, κρύβουμε ένα «παιδί», έναν «ενήλικο» και έναν «γονιό».

Το «παιδί» αντιστοιχεί στο καινούργιο, στην περιέργεια, στο παιχνίδι. Το παιδί διαθέτει το πλεονέκτημα της αβεβαιότητας. «Διαβάζει» διαφορετικά το ίδιο πράγμα κάθε φορά. Το παιδί καταξιώνει τον ρομαντισμό της επιθυμίας. 

Ο «ενήλικος» λειτουργεί με λογική και υπευθυνότητα. Όσο μεγαλώνει, έχει λιγότερες ερωτήσεις και πράττει μόνο τα αναγκαία. Το πολύ – πολύ να χρησιμοποιεί τον υπαινιγμό, την έμμεση παρατήρηση. Ξεχνά όμως ότι η σημερινή ουτοπία είναι η αυριανή δυνατότητα. 

Τέλος, ο «γονιός» εστιάζει το ενδιαφέρον του στην καθοδήγηση και στην προστασία. Πολλές φορές όμως γίνεται θύμα της βιολογικής του μοίρας: της φθοράς που επέρχεται, όσο περνούν τα χρόνια, μιας φθοράς που δεν του επιτρέπει να παίζει τον ρόλο του πάντοτε εξίσου καλά.

Μπαίνοντας στην εφηβεία και τα αγόρια και τα κορίτσια αρχίζουν να παίρνουν τον εαυτό τους πολύ στα «σοβαρά». Αυτή η συμπεριφορά αντικατοπτρίζεται στα πρόσωπα και στη στάση του σώματός τους. 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στις φωτογραφίες των περιοδικών, που απευθύνονται σ’ αυτή την ηλικία, οι έφηβοι εμφανίζονται με ύφος σκυθρωπό και πρόσωπα συνοφρυωμένα! Βέβαια, αυτός είναι ο τρόπος των εφήβων να δείξουν ότι μεγάλωσαν και απαιτούν από τους άλλους να τους παίρνουν στα σοβαρά. 

Ακριβώς όμως αυτή είναι η κατάλληλη εικόνα για τη σωστή ανάπτυξη της γελαστικής συμπεριφοράς.

Ως παιδιά γελάμε πολύ εύκολα με οτιδήποτε μάς φαίνεται αστείο. Στην εφηβεία, όμως, και στην προσπάθειά μας να δείξουμε ότι μεγαλώσαμε, «ξεχνάμε» να γελάμε, ιδίως με τον εαυτό μας. Αναπτύσσουμε ανελαστικές και απόλυτες συμπεριφορές, συνηθίζοντας αυτό το είδος της σοβαρότητας και ως ενήλικες.

Η γελωτοθεραπεία στηρίζεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στη φύση του παιδιού, κι αυτό, σε πρακτικό επίπεδο, σημαίνει ότι με τη γελωτοθεραπεία μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε τις ψυχονοητικές ικανότητες του παιδιού. 

(Ξανα)θυμόμαστε την παιδικότητα. Μαθαίνουμε να παίζουμε με τη ζωή. Απελευθερώνοντας το παιδί που κρύβουμε μέσα μας – ή μήπως υπερπροστατεύουμε; – αυτομάτως φανερώνονται τα άδικα και τα δίκαια «πρέπει» της ζωής μας ως ενήλικες. Δίνοντας βάση στα δίκαια «πρέπει» θα κερδίσουμε σε σοβαρότητα, χωρίς την αρρώστια της σοβαροφάνειας.

Με αυτόν τον τρόπο ξεμπλοκάρεται κι ο ταλαιπωρημένος «ενήλικος» αλλά κι ο «γονιός», που είναι χαμένος μέσα σε ανούσιες προστατευτικές και καθοδηγητικές συμπεριφορές.

Οι J. Laplanche και J.B. Pontalis στο Λεξικό της Ψυχανάλυσης και στο πλαίσιο της προσπάθειάς τους να αναλύσουν τον Φρόιντ αναφέρουν γι’ αυτόν πως πίστευε και επέμενε ότι το παιδικό παρελθόν του κάθε ανθρώπου παραμένει μέσα του και μάλιστα άφθαρτο. Ο πρώτος αυτός ψυχισμός του ατόμου διατηρεί πάντα την ικανότητα της παλινόρθωσης.

Προσωπικά, έχω πολύ σοβαρούς λόγους να πιστεύω πως είναι «στο χέρι μας» να κινητοποιήσουμε αυτή την παλινόρθωση της παιδικότητάς μας. Η κατά βούληση ενεργοποίηση της παιδικότητάς μας έχει αποδειχθεί, στην πράξη, μία πολύ γόνιμη αντίδραση, σε αντίθεση με την βεβιασμένη συμπεριφορά στο πλαίσιο της οποίας… μιμούμαστε τα παιδιά.

Το μόνο λοιπόν που χρειάζεται είναι να βρούμε το θάρρος για να γελάσουμε! Μπορούμε να αποτελέσουμε την έκπληξη για εμάς, για τους φίλους μας, τους συγγενείς μας, τα παιδιά μας, τους συναδέλφους μας.

Αυτή η «έκπληξη» δικαιώνει την άποψη ότι: «Δεν γερνάμε επειδή τα χρόνια περνούν, αλλά επειδή τα αφήσαμε να περάσουν».

Αν αυτό φαίνεται σε κάποιους μια επιπόλαιη και καθόλου σοβαρή άποψη και στάση ζωής, ας σκεφτούν ότι τα παιδιά μαθαίνουν τη ζωή και την κοινωνικοποίηση μέσα από το παιχνίδι.

Τα δικά μας ενήλικα «παιχνίδια» έχουν να κάνουν με τις διαπροσωπικές σχέσεις, με επαγγελματικούς προβληματισμούς, με απώλειες αγαπημένων προσώπων και λοιπά σοβαρά θέματα.

Μαθαίνοντας να παίζουμε με τον πόνο μας κυρίως, μαθαίνουμε συγχρόνως και πότε αυτός ο πόνος αξίζει να σταματήσει. Μετά, μπορούμε να αισιοδοξούμε χωρίς φόβο, θυμό ή «απορίες». «Βρες χρόνο να είσαι παιδί», γράφει ο Γιάννης Ρίτσος, «για να νιώσεις αυθεντικά ανθρώπινος».

Πηγή Προέλευσης
Γραμμένο από τον Αλέξανδρο Λουπασάκη
Γιατρό Βελονισμού & Ολιστικής Θεραπευτικής
Δημιουργό του ψυχοσωματικού προγράμματος “Χαρούμενη Φυσική Ιατρική”
Συγγραφέα του βιβλίου Γέλιο, η καλύτερη θεραπεία (Εκδόσεις Κέδρος)
Τηλ: 210 8219278 – Κιν: 6978 328888

(H επιμέλεια και ή αναδημοσίευση του άρθρου είναι μια προσφορά από το φιλανθρωπικό μη κερδοσκοπικό και μορφωτικό σωματείο Αρμονική Ζωή, Γρίβα 23, Χαλάνδρι – 210 6818220, 210 6818151)

Προσοχή: H σωματική και ψυχολογική σας υγεία είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη. Πάντα να συμβουλευθείτε τον γιατρό σας πριν εφαρμόσετε οποιαδήποτε τεχνική ή μέθοδο.



Πέμπτη 16 Ιουλίου 2015

Οι διαφορές των δύο φύλων.....!!!!!!!!

Ανθρώπινη Αρμονία – Tόμος 1 Φυλλάδιο αρ. 61

H KAΤΑΝΟΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ
Η προσπάθεια συντονισμού με το άλλο φύλο μάς δίνει σταθερότητα, χαρά, ασφάλεια και επιβεβαίωση, αλλά δεν είναι πάντα χωρίς προβλήματα και προκλήσεις. Μία κύρια πρόκληση είναι να μπορέσουμε να κατανοήσουμε, να ανταποκριθούμε και να βρούμε λύσεις στις διαφορές αναγκών, όποτε προκύπτουν. Μερικές συγκρούσεις μπορεί να έχουν σχέση με διαφορετικές ανάγκες όσον αφορά τα εξής :

α. Καθαριότητα – τάξη
β. Τρυφερότητα – σεξ
γ. Διαχείριση των χρημάτων
δ. Ανατροφή των παιδιών
ε. Κοινωνικές δραστηριότητες

Oι περισσότερες από αυτές τις συγκρούσεις έχουν να κάνουν με :
1. Ελευθερία από έλεγχο = παιχνίδια δύναμης
2. Το ποιος έχει δίκιο = αξία

Εκτός από αυτές τις διαφορετικές ανάγκες οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν διαφορετικούς τρόπους έκφρασης και κίνητρα στην επικοινωνία. Και τα δύο φύλα, βέβαια, χρησιμοποιούν την επικοινωνία σαν μέσο έκφρασης αναγκών, σαν απόδειξη για το ποιος έχει δίκιο ή σαν απόδειξη της αξίας τους.

Εντούτοις, μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν την επικοινωνία, για να δημιουργήσουν συναισθηματική σύνδεση. Η ίδια η επικοινωνία είναι ο σκοπός. Οι άνδρες φαίνεται ότι θεωρούν την επικοινωνία σαν μέσο για να πετύχουν κάποιο αποτέλεσμα, όπως λύση σε ένα πρόβλημα.

Έτσι, έχουμε συχνά την περίπτωση που μια γυναίκα αρχίζει συζήτηση για κάποιο θέμα, όχι επειδή ψάχνει μια λύση, αλλά επειδή βιώνει σύνδεση μέσα από την ίδια την επικοινωνία. Ο άνδρας, όμως, αισθάνεται ότι η επικοινωνία έχει μόνον ένα σκοπό, να καταλήξει σ’ ένα συμπέρασμα ή μια λύση, μετά από τα οποία δεν χρειάζεται πια να επικοινωνεί. 

Και ανακύπτει το παγκόσμιο πρόβλημα : να θεωρούν οι γυναίκες τους άνδρες «απόμακρους» και οι άνδρες τις γυναίκες «ανακριτές».

Υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα επικοινωνίας, το οποίο για να λυθεί χρειάζεται το κάθε φύλο να κατανοήσει το άλλο.
Οι γυναίκες χρειάζεται να καταλάβουν ότι, όταν οι άνδρες είναι απόμακροι ή δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους και τις σκέψεις τους, δεν είναι γιατί δεν τις αγαπούν, αλλά γιατί απλώς λειτουργούν διαφορετικά. 

Βιώνουν ενότητα όχι τόσο μέσα από τα λόγια, αλλά μέσα από τις πράξεις, δουλεύοντας για παράδειγμα, ώστε να παρέχουν στην οικογένειά τους τα απαραίτητα.

Οι άνδρες, από την άλλη, χρειάζεται να καταλάβουν την ανάγκη της γυναίκας να βιώσει συναισθήματα ενότητας και αγάπης μέσα από τη λεκτική επικοινωνία. Οι άνδρες χρειάζεται, μάλλον, να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα των γυναικών, παρά να βρουν τους λόγους που δεν θα έπρεπε να τα έχουν.

ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ
Γενικά οι γυναίκες έχουν τα ακόλουθα παράπονα για τους άνδρες.
1. Δεν έχουν αρκετή κατανόηση.
2. Δεν είναι ευαίσθητοι σε συναισθήματα και ανάγκες.
3. Δεν είναι αρκετά τρυφεροί.

4. Έχουν την τάση να παραμελούν τα προκαταρκτικά στο σεξ, εκσπερματώνουν γρήγορα και χάνουν το ερωτικό τους ενδιαφέρον, προτού η γυναίκα ικανοποιηθεί.
5. Δεν επικοινωνούν. Δεν εκφράζουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους.
6. Δεν δίνουν αρκετή σημασία στις συντρόφους τους.

7. Δεν αφιερώνουν αρκετό χρόνο στο σπίτι με τα παιδιά.
8. Δεν βοηθούν στην τάξη και την καθαριότητα του σπιτιού.
9. Δεν εκτιμούν την εργασία που απαιτείται για τη φροντίδα του νοικοκυριού, για τη γέννηση και την ανατροφή των παιδιών και δεν συνυπολογίζουν αυτή τη συνεισφορά στην οικογενειακή ζωή.

10. Παίρνουν αποφάσεις για την εργασία και τη ζωή τους, χωρίς να σεβαστούν τις ανάγκες της γυναίκας και της οικογένειας.
11. Δεν είναι μονογαμικοί και δημιουργούν εξωσυζυγικές σχέσεις.

ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
1. Οι γυναίκες παραπονούνται, κριτικάρουν και γκρινιάζουν υπερβολικά.
2. Προσπαθούν να ελέγχουν και να καταπιέζουν τους άνδρες.
3. Σπάνια είναι ευχαριστημένες.

4. Έχουν την τάση να απέχουν από την ερωτική πράξη για τιμωρία ή για εκβιασμό.
5. Δεν σκέπτονται λογικά, αλλά συναισθηματικά.
6. Αλλάζουν συχνά διάθεση λόγω των ορμονών τους, ιδιαίτερα στην έμμηνο ρύση, κατά την εγκυμοσύνη ή στην εμμηνόπαυση.

7. Είναι απρόβλεπτες.
8. Έχουν την τάση να κουτσομπολεύουν.
9. Κι αυτές δημιουργούν εξωσυζυγικές σχέσεις.
10. Δεν βρίσκονται στο σπίτι αρκετά (που για πολλούς άνδρες σημαίνει πάντοτε).
11. Δεν φροντίζουν αρκετά το σπίτι.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
Με δεδομένη αυτή την κατάσταση μπορούμε να κάνουμε τα ακόλουθα για να δημιουργήσουμε μια σχέση αγάπης και εξέλιξης :

1. Να αναλάβουμε πλήρως την ευθύνη της πραγματικότητάς μας. Nα πάψουμε να πιστεύουμε ότι φταίει ο άλλος για το πώς νιώθουμε εμείς. Εμείς δημιουργούμε τα συναισθήματά μας με τη σημασία που δίνουμε σε κάθε τι.

2. Να θεωρήσουμε τον άλλον σαν τον δάσκαλό μας και να μάθουμε μέσα από τις θετικές και τις αρνητικές του ιδιότητες.

3. Να μάθουμε μέσα από τη συμπεριφορά του άλλου που μας ενοχλεί. Nα μάθουμε να έχουμε εσωτερική αίσθηση της αξίας και της ασφάλειάς μας – ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του άλλου.

4. Να μάθουμε να επικοινωνούμε πιο αποτελεσματικά με «εγώ μηνύματα» και ενεργητική ακρόαση. Nα βρούμε την κατάλληλη ώρα να μιλήσουμε με τον άλλον. Nα μην τον πιέσουμε, όταν ήδη έχει πρόβλημα.

5. Να κατανοήσουμε :
α. Τις ανάγκες του άλλου (όπως: τρυφερότητα, αγάπη, αποδοχή, ελευθερία, σεβασμό, ενότητα).
β. Τις πεποιθήσεις του άλλου (όπως: κινδυνεύω, δεν αξίζω, η ελευθερία μου κινδυνεύει).
γ. Τις αντιδράσεις του άλλου.
Nα καταλάβουμε τις ανάγκες που τον / την αναγκάζει να συμπεριφέρεται και να επικοινωνήσει με τον τρόπο του / της.

6. Να εκφράζουμε θετικά συναισθήματα όπως :
α. Ευγνωμοσύνη για τη βοήθεια και την εξυπηρέτηση που μας προσφέρει.
β. Αναγνώριση αυτών που ο άλλος κάνει.
γ. Αναγνώριση των ικανοτήτων, ιδιοτήτων και αρετών του άλλου.
δ. Αγάπη και εκτίμηση.

7. Να συμμετέχουμε ο ένας στις δραστηριότητες του άλλου. Nα ενδιαφερόμαστε για τα ενδιαφέροντα του άλλου.

8. Να μην συζητάμε με άλλους για τον αγαπημένο μας, αλλά μόνον με αυτόν (εκτός φυσικά από κάποιον σύμβουλο επικοινωνίας).

9. Καθημερινά να οραματιζόμαστε τον άλλον μέσα σε φως και να του στέλνουμε αγάπη. Nα κλείνουμε τα μάτια μας και να τον φανταζόμαστε μέσα σε φως νιώθοντας ήρεμος/η και ευτυχισμένος/η. Μπορούμε, επίσης, να οραματιστούμε ότι μπορούμε να επικοινωνήσουμε αρμονικά.

10. Να συναντιόμαστε τακτικά για επικοινωνία σε όλα τα επίπεδα. Αυτό είναι καλύτερα να γίνεται σε εβδομαδιαία βάση.

Kαι αν χρειάζεται :
11. Να συμμετέχουμε σε ομάδες για αυτογνωσία και δημιουργία διαπροσωπικής αρμονίας.
12. Να επισκεφθούμε μαζί έναν επαγγελματία σύμβουλο.




Πηγή Προέλευσης
Ο Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ είναι συγγραφέας 20 βιβλίων με τιράζ πάνω από 100.000 στην Ελλάδα. Μερικά από τα βιβλία του είναι: “ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ”, “ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ”, “ΟΡΑΜΑ ΖΩΗΣ”, “ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ”, “ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ”, “ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ”, “ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ”, “ΔΙΑΤΡΟΦΗ για ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΙΑ”.

Προσοχή: H σωματική και ψυχολογική σας υγεία είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη. Πάντα να συμβουλευθείτε τον γιατρό σας πριν εφαρμόσετε οποιαδήποτε τεχνική ή μέθοδο.

Κυριακή 21 Ιουνίου 2015

Εννέα σημάδια πως είσαστε παλιά ψυχή.....!!!!!!!

«Πόσων χρονών θα ήσασταν αν δεν ξέρατε πόσων χρονών είστε;» Satchel Paige

Υπάρχει μια ειδική κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι νιώθουν μόνοι και απομονωμένοι από τη γέννησή τους.

Αυτή η μοναχική ύπαρξη δεν οφείλεται σε κάποια επιλογή ή αντικοινωνική συμπεριφορά – απλά είναι πολύ παλιοί. Παλιοί στην καρδιά, παλιοί στο μυαλό και παλιοί στην ψυχή, αυτοί οι άνθρωποι είναι παλιές ψυχές οι οποίες βλέπουν τις προοπτικές τους για τη ζωή πολύ διαφορετικά και πιο ώριμα από τους άλλους γύρω τους. 

Ως αποτέλεσμα, η παλιά ψυχή ζει τη ζωή της εσωτερικά, βαδίζοντας στο δικό της μοναχικό μονοπάτι ενώ οι υπόλοιποι σαν κοπάδι ακολουθούν ένα άλλο. Ίσως έχετε βιώσει κάτι τέτοιο στη ζωή σας ή το έχετε δει σε κάποιον άλλον. 

Αν συνέβη κάτι τέτοιο, τότε αυτό το άρθρο προορίζεται για εσάς με την ελπίδα να προσδιορίσετε τον εαυτό σας ή να καταλάβετε καλύτερα τους άλλους.

Αν δεν έχετε ακόμα ανακαλύψει αν είστε παλιά ψυχή, διαβάστε μερικά από τα αποκαλυπτικά σημάδια που ακολουθούν.

Έχετε την τάση να είναι είστε μοναχικοί
Επειδή οι παλιές ψυχές αδιαφορούν για τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα των ανθρώπων της ηλικίας τους, δεν κάνουν εύκολα φίλους κάποιους με τους οποίους τους είναι δύσκολο να έχουν σχέσεις. Το αποτέλεσμα είναι… οι παλιές ψυχές να βρίσκονται τον περισσότερο καιρό μόνες τους. Οι άνθρωποι απλά δεν τους κάνουν.

Λατρεύετε τη γνώση, τη σοφία και την αλήθεια
Ναι… Ακούγεται λίγο μεγαλοπρεπές και αρκετά ευγενικό αλλά η παλιά ψυχή πολλές φορές τείνει προς την πνευματική πλευρά της ζωής. Οι παλιές ψυχές γνωρίζουν εκ φύσεως πως η γνώση είναι δύναμη, η σοφία είναι ευτυχία και η αλήθεια είναι ελευθερία, οπότε γιατί να μην επιδιώκουν αυτά τα πράγματα; Αυτές οι αναζητήσεις είναι πιο σημαντικές γι” αυτές από το να διαβάζουν κουτσομπολιά ή τα αποτελέσματα του ποδοσφαίρου.

Έχετε πνευματική κλίση
Οι πιο συναισθηματικές παλιές ψυχές τείνουν να είναι ευαίσθητες και πνευματικές στη φύση τους. Η υπέρβαση των περιορισμών του εγωισμού, η αναζήτηση της φώτισης και η προώθηση της αγάπης και της ειρήνης είναι οι βασικές επιδιώξεις αυτών των ψυχών. Γι” αυτές τις ψυχές, τέτοιες επιδιώξεις αποτελούν την πιο σοφή χρήση του χρόνου.

Κατανοείτε την παροδικότητα της ζωής
Οι παλιές ψυχές συχνά μαστίζονται από υπενθυμίσεις όχι μόνο της δικής τους θνητότητας αλλά και των άλλων γύρω τους. Αυτό τις κάνει επιφυλακτικές και μερικές φορές αποσύρονται αλλά εξακολουθούν να επιβάλουν σοφία στον τρόπο ζωής τους.

Είστε στοχαστικοί κι εσωστρεφείς
Οι παλιές ψυχές τείνουν να σκέφτονται πολύ… για τα πάντα. Η ικανότητά τους να στοχάζονται και να μαθαίνουν από τις πράξεις τους και τις πράξεις των άλλων είναι ο μεγαλύτερός τους δάσκαλος. Ένας λόγος γιατί οι παλιές ψυχές νιώθουν τόσο παλιές στην καρδιά είναι ότι έχουν πάρει τόσα πολλά μαθήματα μέσω της διαδικασίας του δικού τους στοχασμού και διαθέτουν πολλή διορατικότητα για τις καταστάσεις της ζωής μέσω της ικανότητάς τους να παρατηρούν αθόρυβα και προσεκτικά τι συμβαίνει γύρω τους.

Βλέπετε την ευρύτερη εικόνα
Πολύ σπάνια οι παλιές ψυχές χάνονται σε επιφανειακές λεπτομέρειες όπως να αποκτήσουν άχρηστα διπλώματα, προαγωγές στη δουλειά τους ή μεγαλύτερες τηλεοράσεις. Οι παλιές ψυχές έχουν την τάση να βλέπουν τη ζωή από ψηλά, παρατηρώντας ποιος είναι ο πιο σοφός και λογικός τρόπος να την πλησιάσουν. 

Όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες, οι παλιές ψυχές τείνουν να τις βλέπουν ως παροδικούς πόνους που θα περάσουν και οι οποίοι εξυπηρετούν την αύξηση της ποσότητας της χαράς που θα έλθει στο μέλλον. Επομένως, οι παλιές ψυχές τείνουν να έχουν ήρεμες και σταθερές φύσεις ως αποτέλεσμα της προσέγγισής τους για τη ζωή.

Δεν είστε υλιστές
Ο πλούτος, η φήμη και η πιο πρόσφατη έκδοση του iPhone… απλά προξενούν ανία στις παλιές ψυχές. Η παλιά ψυχή δεν βλέπει κάποιον σκοπό στην επιδίωξη πραγμάτων τα οποία μπορεί πολύ εύκολα να τους αφαιρεθούν. Επιπροσθέτως, οι παλιές ψυχές δεν έχουν χρόνο και ενδιαφέρον για τα παροδικά πράγματα στη ζωή μια και γι” αυτές λίγο νόημα έχουν.

Ήσασταν ένα παράξενο, κοινωνικά δυσπροσάρμοστο παιδί
Αυτό δεν συμβαίνει πάντα αλλά πολλές παλιές ψυχές δείχνουν παράξενα σημάδια ωριμότητας σε μικρή ηλικία. Συχνά αυτά τα παιδιά χαρακτηρίζονται ως «πρόωρα», «εσωστρεφή» ή «επαναστατικά», ανίκανα να ταιριάξουν στις συμβατικές συμπεριφορές. 

Συνήθως αυτά τα παιδιά είναι εξαιρετικά περίεργα κι ευφυή, βλέποντας πόσο πολλά άσκοπα πράγματα τους λένε οι δάσκαλοι, οι γονείς και οι συνομήλικοί τους κι έτσι τους αντιστέκονται είτε παθητικά είτε επιθετικά. Αν μπορείτε να μιλήσετε στο παιδί σας σαν να είναι ενήλικος – πιθανότατα έχετε μπροστά σας μια παλιά ψυχή.

Απλά «Νιώθετε» παλιοί
Πριν χαρακτηρίσω το πώς ένιωσα εγώ, βίωσα συγκεκριμένα συναισθήματα, σαν να είμαι «παλιός» μέσα μου. Τα συναισθήματα που συνοδεύουν την αίσθηση του να είναι κάποιος παλιά ψυχή συνήθως είναι: μια αίσθηση επιφυλακτικότητας προς τον κόσμο, ψυχική κόπωση, προσεκτική υπομονή και απόκοσμη ηρεμία. 

Δυστυχώς αυτά μπορούν συχνά να θεωρηθούν ως απόμακρα και κρύα, αποτελούν όμως έναν από τους πολλούς Μύθους των Παλιών Ψυχών.

Ακριβώς όπως μερικοί ηλικιωμένοι περιγράφουν τους εαυτούς τους ως «νέοι στην ψυχή», έτσι και οι νέοι είναι «παλιοί στην καρδιά».






Μετάφραση: Νίκος Πνευματικός 
http://www.the-open-mind.com

Ότι έκανες ή δεν έκανες, θα το βρεις σύντομα μπροστά σου….!!!!!!!

Όταν ήμασταν στο σχολείο, μας δίδασκαν στο μάθημα της Φυσικής πως όλα τα έμψυχα και άψυχα όντα αυτού του κόσμου διατηρούνται σε μια ισορροπία.

Έβλεπα τον καθηγητή να λύνει ένα σωρό μαθηματικές πράξεις στον πίνακα κι αναρωτιόμουν πού θα μπορούσαν να μου χρησιμεύσουν όλα αυτά αργότερα.

Μετέπειτα ωστόσο που βγήκα στην πραγματική ζωή, διαπίστωσα πως αυτός ο κανόνας θα πρέπει να διδάσκεται σε όλα τα μαθήματα γιατί τελικά διέπει ολόκληρη την ύπαρξή μας.

Συνειδητοποίησα εκ των υστέρων πως ίσως όλα αυτά τα βαρετά αξιώματα που διαβάζαμε τότε να έκρυβαν κι ένα αλληγορικό μήνυμα· Ό,τι δώσεις, η ζωή θα στο επιστρέψει. Ίσως όχι με την ίδια μορφή, από την ίδια πηγή, ή στο σωστό timing, αλλά σίγουρα θα σου το επιστρέψει.

Γιατί φίλτατε, δε γίνεται εσαεί να παίρνεις αχόρταγα από δω κι εκεί και να μη δίνεις τίποτε.

Είμαστε οι επιλογές μας. Κι ως γνωστόν, κάθε επιλογή έχει ένα τίμημα. Κι εδώ δε μιλάμε για τις επιλογές που δεν επηρεάζουν κανέναν πέρα από σένα, αλλά για τις άλλες, αυτές που παίρνουν στο λαιμό τους κι άλλο κοσμάκη.

Αν στις ερωτικές σου συναναστροφές υπήρξες ανέκαθεν ένας εγωιστής που το μόνο που έκανε είναι να εκμεταλλεύεται τα συναισθήματα των γύρω του, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί στο δρόμο σου ένας «δάσκαλος» που θα σου δείξει πώς είναι να αγαπάς κι ο απέναντι να σε εμπαίζει.

Θα σου μάθει πώς είναι να συμβιβάζεσαι με τα ψίχουλα που ζητιανεύεις, την ίδια στιγμή που εκείνος τα δίνει απλόχερα κάπου αλλού. Με αυτό τον τρόπο θα αντιστραφούν οι ρόλοι κι από θύτης θα γίνεις θύμα. Θα περάσεις απέναντι και θα νιώσεις πώς είναι να σε θυμάται κάποιος και να σε παίρνει τηλέφωνο μόλις του τελειώνουν οι καβάτζες.

Σου θυμίζει κάτι;

Η ζωή δεν είναι λαϊκή αγορά που απλά περνάς και δοκιμάζεις το εμπόρευμα από τους μικροπωλητές. Πρέπει να πληρώσεις γι’αυτό που θα αγοράσεις.

Όλοι μας θα πληρώσουμε και θα πληρωθούμε για κάτι. Και δεν είναι θέμα εκδικητικότητας, αλλά δικαιοσύνης. Και ισορροπίας. Με κάποιο τρόπο πρέπει να ανταμειφθούν όσοι πρόσφεραν και με κάποιο άλλο όσοι δεν έδωσαν τίποτα. Μόνο έτσι διατηρείται η αρμονία των πραγμάτων. Διότι δε γίνεται να γεμίζεις συνέχεια το δικό σου δοχείο από τους άλλους, απαιτώντας να γίνεται το δικό τους μικρότερο.

Πως θεωρείς λοιπόν πως θα αισθανθείς μόλις έρθει η σειρά του απέναντι να παίξει;

Αν σου έχουν μάθει πως η φιλία είναι μια σχέση μονόπλευρη όπου οι έννοιες της συμπαράστασης και της κατανόησης είναι αποκλειστικά προνόμια του άλλου, αν πιστεύεις πως έχεις μόνο δικαιώματα κι ο άλλος μόνο υποχρεώσεις, τότε λυπάμαι, αλλά θα καταλήξεις μόνος.

Όσα έπραξες θα τα βρεις μπροστά σου. Ο κανόνας που σου έλεγα παραπάνω, θα σε βρει στην πιο αδύναμη στιγμή, κι εκεί που θα χρειάζεσαι περισσότερο από κάθε άλλη φορά να υπάρξεις η λαμπρή εξαίρεσή του, θα ανοίξει το τεφτεράκι του, θα δει ότι δεν ήσουν τίποτα άλλο παρά ένα αχάριστο ανθρωπάκι και θα σου τα ζητήσει όλα μονομιάς. Τέρμα η πίστωση.

Προσομοιάζοντας τις κοσμικές αρχές, δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι είναι εκδικητικοί εκ φύσεως. Θεωρώ πως η συσσωρευμένη αδικία μέσα τους είναι που ζητάει διακαώς δικαιοσύνη και ισότιμη αντιμετώπιση.

Κάποτε αναρωτιόμουν γιατί ορισμένοι πατάνε επί πτωμάτων για να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους προκειμένου να ανέβουν στην εργασιακή ιεραρχία. Αργότερα τους συνάντησα στη διάρκεια της διαδρομής. Με τη διαφορά πως εγώ ανέβαινα αργά αλλά σταθερά ενώ εκείνοι έπεφταν παρέα με τη ματαιοδοξία τους.

Όσο πλήγωσες, θα πληγωθείς. Όσο μίσησες, θα μισηθείς.

Κάπως έτσι όμως θα μάθεις. Όχι μόνο εσύ, αλλά και ο απέναντι που υπήρξε σωστός.

Τα ίδια συνάντησα και με όσους ανθρώπους κοιμόντουσαν αγκαλιά με την καριέρα κι έκαναν πέρα τον έρωτα. Στο τέλος κατέληξαν μόνοι μαζί της.

Κάποτε πίστευα πως με το να ανταποδίδω τα ίσα στον άλλο, θα τον κάνω να πονέσει περισσότερο απ’όσο πόνεσα εγώ. Στη διάρκεια της ζωής λοιπόν, κι όσο έκανε τον κύκλο της, είδα με τα μάτια μου τη δικαιοσύνη να έρχεται από αλλού. Κι όταν τα παρατηρείς σαν απλός θεατής, η δικαίωση είναι μεγαλύτερη.

Τα πάντα εξισώνονται.

Για ελαχίστους ανθρώπους μόνο δεν επιβεβαιώνεται αυτό. Επειδή λοιπόν για τους περισσότερους θα επιβεβαιωθεί, μόλις φτάσει το πλήρωμα του χρόνου, ο τσιγκούνης θα χάσει λεφτά, ο φίλος που σε μαχαίρωσε θα μαχαιρωθεί, ο πρώην που σε πρόδωσε θα προδοθεί.
Διάλεξε πλευρά.




Μαίρη Βασιλοπούλου.