Απαντάει ο Θεός στις προσευχές μας ;

Κάτω από ποιες προϋποθέσεις απαντάει ο Θεός στις προσευχές μας; Πώς προσευχόμαστε: Προσευχές που παίρνουν απάντηση

Έχεις γνωρίσει ποτέ κάποιον που πραγματικά εμπιστεύεται στο Θεό; Τον καιρό που ήμουν άθεη είχα κάποια καλή φίλη που προσευχόταν συχνά. Κάθε βδομάδα μου διηγούνταν κάτι για το οποίο προσευχόταν και ζητούσε από το Θεό να το φροντίσει. 

Και κάθε βδομάδα έβλεπα πως ο Θεός απαντούσε στην προσευχή της μ’ έναν θαυμάσιο τρόπο. Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι για έναν άθεο να παρατηρεί κάτι τέτοιο τη μια βδομάδα μετά την άλλη; Ύστερα από λίγο η έννοια σύμπτωση αρχίζει να φαντάζει πολύ αδύναμη.

Γιατί, λοιπόν, ο Θεός απαντούσε στις προσευχές της φίλης μου; Η σημαντικότερη αιτία ήταν επειδή είχε μια προσωπική σχέση με το Θεό. Ήθελε να ακολουθεί το Θεό. Και στ’ αλήθεια άκουγε όσα Εκείνος της έλεγε. Στο μυαλό της, ο Θεός είχε κάθε δικαίωμα να κατευθύνει τη ζωή της πράγμα που πολύ ευχαρίστως Του επέτρεπε να κάνει!

Όταν προσευχόταν για διάφορα πράγματα το έκανε τελείως φυσιολογικά, γιατί αυτό ήταν επακόλουθο της σχέσης που είχε με το Θεό. Ένοιωθε πολύ άνετα όταν εκμυστηρευόταν στο Θεό όλες της τις ανάγκες, τις έννοιες , τα προβλήματα της ζωής της. Επιπλέον ήταν βέβαιη, σύμφωνα με όσα διάβαζε στην Αγία Γραφή, πως ο Θεός ήθελε να Τον εμπιστεύεται σαν μικρό παιδί.

Στη ζωή της μπορούσε κανείς να δει αυτό που η Βίβλος λέει: (Α΄ Ιωάννου 5: 14)1, Β΄ Πέτρου 3: 12")2

Γιατί, λοιπόν, ο Θεός δεν απαντάει στις προσευχές όλων των ανθρώπων;

Ίσως επειδή δεν έχουν προσωπική σχέση με το Θεό. Μπορεί να γνωρίζουν πως υπάρχει Θεός, ακόμα μπορεί και να λατρεύουν το Θεό κάπου-κάπου. 

Εκείνοι όμως πως ποτέ δεν παίρνουν απάντηση στην προσευχή τους, είναι εκείνοι που δεν έχουν προσωπική σχέση μαζί Του. Ποτέ δεν έχουν δεχτεί τη συχώρεση του θεού για τις αμαρτίες τους. Θ’ αναρωτιέσαι ποια σχέση μπορεί να έχει το ένα με το άλλο; Να μια επεξήγηση. «(Ησαΐας 59: 1,2)3

Είναι πολύ φυσικό να νιώθεις αυτό το χωρισμό από το Θεό. Όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να ζητούν διάφορα από το Θεό τι συμβαίνει συνήθως; Ξεκινούν κάπως έτσι: «Θεέ μου, χρειάζομαι πραγματικά τη βοήθειά σου γι’ αυτό μου το πρόβλημα…» Στη συνέχεια υπάρχει μια παύση και μετά ξαναξεκινάει… 

«Αναγνωρίζω πως δεν είμαι τέλειος άνθρωπος και όταν στην πραγματικότητα δεν έχω το δικαίωμα να σου ζητήσω κάτι τέτοιο…» Υπάρχει μια αναγνώριση των προσωπικών αμαρτιών και πτώσεων. Και το πρόσωπο καταλαβαίνει πως δεν είναι κάτι που το γνωρίζει μόνο αυτό. Το γνωρίζει και ο Θεός επίσης. 

Είναι σαν να λέει: «Ποιον πάω να ξεγελάσω;» Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι πώς να δεχτούν τη συχώρεση των αμαρτιών τους από το Θεό. Ίσως δεν ξέρουν ότι μπορούν να ζητήσουν από το Θεό να έχουν μια προσωπική σχέση μαζί Του και ότι Εκείνος θα τους ακούσει. Αυτό είναι το απαραίτητο στοιχείο (το θεμέλιο) που χρειάζεται κάποιος προκειμένου ο Θεός να απαντήσει στις προσευχές του.

Πώς να προσευχόμαστε : Το θεμέλιο

Αρχικά ξεκινάς με μια προσωπική σχέση με το Θεό. Φαντάσου κάποιον φοιτητή που ονομάζεται Μιχάλης να πηγαίνει και να ζητάει από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου (τον οποίο ούτε καν γνωρίζει) να εγγυηθεί για ένα δάνειο αυτοκινήτου. 

Ο Μιχάλης θα είχε μηδενικές πιθανότητες γι’ αυτό (Εννοείται πως ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου δεν είναι ανόητος). Αν όμως η κόρη του Πρύτανη πήγαινε στον πατέρα της και του ζητούσε να εγγυηθεί για ένα δάνειο αυτοκινήτου δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Αυτό που έχει σημασία είναι η σχέση που έχει ο Πρύτανης με τον ενδιαφερόμενο.

Όταν κάποιος είναι παιδί του Θεού, όταν ανήκει στο Θεό, ο Θεός τον γνωρίζει και ακούει τις προσευχές του. Ο Ιησούς είπε: «Εγώ είμαι ο καλός βοσκός… αναγνωρίζω τα δικά μου πρόβατα και εκείνα αναγνωρίζουν εμένα. 

Τα δικά μου τα πρόβατα αναγνωρίζουν τη φωνή μου και εγώ τα αναγνωρίζω και με ακολουθούν. Εγώ τους δίνω αιώνια ζωή και δεν θα χαθούν ποτέ, γιατί κανένας δε θα μπορέσει να τα’ αρπάξει από την εξουσία μου».4

Γνωρίζεις πραγματικά το Θεό λοιπόν; Εκείνος σε γνωρίζει; Έχεις μαζί του μια τέτοια σχέση που ο Θεός εγγυάται απαντήσεις στις προσευχές σου; Ή μήπως ο Θεός βρίσκεται σε αρκετή απόσταση από σένα, σαν κάποια αφηρημένη έννοια στη ζωή σου; Αν ο Θεός βρίσκεται κάπου μακριά ή δεν είσαι βέβαιος αν γνωρίζεις το Θεό, μπορείς να βοηθηθείς τώρα αμέσως.

Ο Θεός θ’ απαντήσει οπωσδήποτε στην Προσευχή σου;

Για εκείνους που Τον γνωρίζουν και εμπιστεύονται σ’ Εκείνον, φαίνεται πως ο Χριστός είναι πολύ γενναιόδωρος στην προσφορά του. «Αν μείνετε ενωμένοι μαζί μου και τα λόγια μου μείνουν ζωντανά μέσα σας, ότι θελήσετε ζητήστε το και θα σας δοθεί»5 

«Μένουν ενωμένοι» μαζί Του και τα λόγια του μένουν ενωμένα μαζί τους σημαίνει ότι ζουν τη ζωή τους κάτω από την καθοδήγησή του, Τον εμπιστεύονται, ακούν αυτά που λέει. Τότε μπορούν κι αυτοί να ζητήσουν ότι θελήσουν. Ας δούμε άλλο ένα προσόν : «Και να γιατί έχουμε εμπιστοσύνη και θάρρος απέναντι στο Θεό: 

Αν του ζητήσουμε κάτι σύμφωνο με το θέλημά του μας ακούει. Έτσι, ξέροντας ότι ακούει τα αιτήματά μας, είμαστε βέβαιοι πως θα εκπληρωθούν.»6 Ο Θεός απαντάει στις προσευχές μας σύμφωνα με το θέλημά του (και σύμφωνα με τη σοφία του, την αγάπη του για μας, την αγιότητά του κλπ).

Εκεί που μπορεί να σκοντάψουμε είναι αν υποθέσουμε πως γνωρίζουμε το θέλημα του Θεού επειδή κάποια πράγματα φαίνονται πολύ φυσιολογικά σε μας! Συμπεραίνουμε πως υπάρχει μία μόνο σωστή «απάντηση» σε κάποια συγκεκριμένη προσευχή και υποθέτουμε πως οπωσδήποτε ΑΥΤΟ θα ήταν το θέλημα του Θεού. 

Κι εκεί είναι που δυσκολεύουν τα πράγματα. Ζούμε μέσα σε περιορισμένο χρόνο και περιορισμένη γνώση. Έχουμε περιορισμένες πληροφορίες για κάποια κατάσταση και τις συνέπειες κάποιων μελλοντικών ενεργειών μας πάνω στην συγκεκριμένη περίπτωση. 

Η κατανόηση του Θεού είναι απεριόριστη. Μόνο εκείνο γνωρίζει το ρόλο που παίζει κάποιο γεγονός μέσα στην πορεία της ιστορία. Και ίσως έχει κάποιο σκοπό τον οποίο εμείς πολύ δύσκολα μπορούμε να κατανοήσουμε. Έτσι, ο Θεός δεν θα κάνει κάτι μόνο και μόνο επειδή εμείς πιστεύουμε πως είναι το θέλημά του.

Τι χρειάζεται; Τι έχει την πρόθεση να κάνει ο Θεός;

Πολλές σελίδες θα μπορούσαν να γραφτούν σχετικά με τις προθέσεις του Θεού προς εμάς. Όλη η Γραφή είναι γεμάτη από περιγραφές της σχέσης που ο Θεός θέλει να έχουμε μαζί του και το είδος της ζωής που θέλει να μας δώσει. Παρακάτω βλέπουμε μερικά παραδείγματα:

«… ο Κύριος προσμένει να σας σπλαχνιστεί∙ είν’ έτοιμος να σηκωθεί και να σας ελεήσει, γιατί ο Κύριος είναι Θεός δικαιοσύνης μακάριοι όσοι τον εμπιστεύονται!»7Το πιάσατε αυτό; Όπως ακριβώς κάποιος σηκώνεται από την καρέκλα του να έρθει να σας βοηθήσει, «σηκώνεται για να σας ελεήσει». «, Ο δρόμος του Θεού είναι τέλειος… 

Είναι ασπίδα για όλους όσους βρίσκουν καταφύγιο σ’ εκείνον.»8 «Αρέσουν στον Κύριο εκείνοι που τον σέβονται και ελπίζουν στο έλεός του.»9

Όμως η μεγαλύτερη φανέρωση της αγάπης και της αφοσίωσης του θεού σε σένα είναι αυτή: Ο Ιησούς είπε, «Κανείς δεν έχει μεγαλύτερη αγάπη, από κείνον που θυσιάζει τη ζωή του για χάρη των φίλων του»10 πράγμα που έκανε ο Ιησούς για μας. 

Κι έτσι, «όταν ο Θεός είναι με το μέρος μας ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας; Ο Θεός δε λυπήθηκε ούτε το μονογενή του Υιό, αλλά τον παρέδωσε στο θάνατο για χάρη μας. Δε θα μας δωρίσει, λοιπόν, μαζί μ’ αυτόν τα πάντα;»11

Τι γίνεται με τις αναπάντητες προσευχές;

Βεβαίως οι άνθρωποι αρρωσταίνουν, πεθαίνουνε ίσως αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και κάθε είδους δυσκολίες. Τότε τι γίνεται; Ο Θεός μας καλεί να αφήσουμε τις έγνοιες μας επάνω του. 

Ακόμη κι αν οι καταστάσεις παραμένουν φρικτές «αφήστε όλες σας τις φροντίδες σ’ αυτόν, γιατί αυτός φροντίζει για σας.»12 Ίσως τα πράγματα φαίνεται πως έχουν ξεφύγει, όμως δεν είναι έτσι. Όταν φαίνεται πως όλος ο κόσμος καταρρέει, ο Θεός είναι εκείνος που μας κρατάει. 

Τότε είναι που καθένας που γνωρίζει το Θεό μπορεί να νιώθει ευγνωμοσύνη. «Ο Κύριος έρχεται σύντομα. Για τίποτα να μη σας πιάνει άγχος αλλά σε κάθε περίσταση τα αιτήματά σας να τα απευθύνετε στο Θεό με προσευχή και δέηση που θα συνοδεύονται από ευχαριστία. 

Και η ειρήνη του Θεού που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό θα διαφυλάξει τις καρδιές σας και τις σκέψεις σας κοντά στον Ιησού Χριστό»13 Ο Θεός μπορεί να μας προμηθεύει με λύσεις, σε προβλήματα που φαίνονται σε σας πολύ πιο δύσκολα. 

Πολύ πιθανό κάθε χριστιανός να είναι σε θέση να γράψει κατεβατά από τέτοια παραδείγματα της δικής του ζωής. Αν όμως οι καταστάσεις δεν βελτιωθούν, Ο Θεός και τότε, μέσα στα προβλήματα, μας δίνει την ειρήνη του, «Τη δική μου ειρήνη σας δίνω. Δε σας τη δίνω όπως τη δίνει ο κόσμος. Μην ανησυχείτε και μη δειλιάζετε.»14

Σ’ αυτό το σημείο (όταν ακόμη οι καταστάσεις είναι δύσκολες) ο Θεός μας ζητάει να συνεχίσουμε να τον εμπιστευόμαστε – να «βαδίζουμε σύμφωνα με την πίστη κι όχι σύμφωνα μ’ αυτά που βλέπουμε» λέει η Γραφή. Δεν πρόκειται για τυφλή πίστη. Βασίζεται πάνω στο χαρακτήρα του Θεού. 

Ένα αυτοκίνητο που διασχίζει τη γέφυρα του Ρίου – Αντίρριου βασίζεται πάνω στην αξιοπιστία της γέφυρας. Δεν έχει σημασία τι νιώθει ο οδηγός, ή τι σκέφτεται, ή τι συζητεί με τον συνοδηγό του. Αυτό που φέρνει το αυτοκίνητο με ασφάλεια στην άλλη όχθη είναι η αξιοπιστία της γέφυρας, την οποία ο οδηγός ήταν πρόθυμος να εμπιστευτεί.

Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Θεός ζητάει από εμάς να εμπιστευτούμε την ακεραιότητά του, το χαρακτήρα του, την ευσπλαχνία του, την αγάπη του, τη σοφία του, τη δικαιοσύνη του. Μας λέει, «Πάντα σε αγαπούσα, γι’ αυτό θα συνεχίσω να σου είμαι πιστός.»15«Σ’ εκείνον έλπιζε κάθε στιγμή λαέ μου, μπροστά του ανοίξτε τις καρδιές σας∙ το καταφύγιό μας είναι ο Θεός.»16

Περιληπτικά… Πώς να προσευχόμαστε

Ο Θεός είναι πρόθυμος να απαντήσει στις προσευχές των παιδιών του (εκείνων που τον έχουν δεχτεί στη ζωή τους και επιθυμούν να τον ακολουθούν). Θέλει να αφήνουμε σ’ αυτόν όλες μας τις μέριμνες με προσευχή κι εκείνος θα ενεργήσει ανάλογα με το θέλημά του. 

Καθώς αντιμετωπίζουμε δυσκολίες αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ακουμπήσουμε επάνω του όλες μας τις έννοιες και να δεχτούμε από εκείνον την ειρήνη του που αψηφάει τις περιστάσεις. Η βάση της ελπίδας και της πίστης μας είναι ο χαρακτήρας του ίδιου του Θεού. Όσο καλύτερα τον γνωρίζουμε τόσο ευκολότερα τον εμπιστευόμαστε.

Η αιτία των προσευχών μας είναι ο χαρακτήρας του Θεού. Η πρώτη προσευχή που ο Θεός θα απαντήσει είναι εκείνη που θα του ζητήσεις να έχεις μια προσωπική σχέση μαζί του.

Άρθρο της Μέριλυν Άνταμσον

(1) Α΄ Ιωάννου 5: 14 

(2) Α΄ Πέτρου 3:12 

(3) Ησαΐας 59: 1,2 

(4) Ιωάννης 10:14, 27-28 

(5) Ιωάννης 15: 7 

(6) Α΄ Ιωάννου 5: 14, 15 

(7) Ησαΐας 30:18 

(8) Ψαλμός 18: 30 

(9) Ψαλμός 147:11 

(10) Ιωάννης 15:13 

(11) Ρωμαίους 8:32 

(12) Α΄ Πέτρου 5:7 

(13) Φιλιππησίους 4:5-7 

(14) Ιωάννης 14:27 

(15) Ιερεμίας 31:3 

(16) Ψαλμός 62:9

http://www.everystudent.gr

Εσωτερική Ειρήνη σε έναν Ασταθή Κόσμο.....!!!!!!!!!!

Πώς μπορείς να αποφύγεις την ανησυχία και το άγχος σε αβέβαιες περιστάσεις;

Πού μπορούμε να στραφούμε για να βρούμε σταθερότητα, άσχετα με το τι συμβαίνει στον κόσμο ή στη ζωή μας; Γίνεται να κοιτάμε το μέλλον με ελπίδα, άσχετα με τις περιστάσεις γύρω μας; Τελευταία πολλοί φοιτητές αναγνωρίζουν την αξία του Θεού ως πηγή σταθερότητας στη ζωή τους. 

Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει διαρκώς, ο Θεός όμως δεν αλλάζει. Είναι σταθερός κι αξιόπιστος. Λέει: «Υπάρχει άλλος Θεός εκτός από μένα; Όχι! Άλλος Βράχος δεν υπάρχει· κανέναν δε γνωρίζω εγώ. Εγώ δεν μεταβάλλομαι»1. Ο Θεός είναι πάντα μαζί μας. Μπορούμε να τον εμπιστευόμαστε.

«Είναι ο ίδιος χτες, σήμερα και για πάντα»2. Και μπορεί να μας αποκαλυφθεί, δίνοντάς μας πνευματική ειρήνη και γαλήνη στην καρδιά μας.

Είναι εφικτή η εσωτερική ειρήνη;

Η Χέδερ, μια απόφοιτος του Στάνφορντ, το έθεσε ως εξής: «Η σχέση με το Θεό είναι μια όμορφη και θαυμαστή καθημερινή πραγματικότητα. Πρόκειται για μια ''κοσμική φιλία'' την οποία δεν θα άλλαζα με τίποτα.. Με γνωρίζει καλά και μ’ αγαπά τόσο πολύ που μου είναι δύσκολο να το εκφράσω με λόγια».

Ο Στηβ Σόιερ, ένας φοιτητής που πάσχει από αιμοφιλία, αναζήτησε τη σταθερότητα όταν ανακάλυψε πως μολύνθηκε από τον ιό HIV μετά από μετάγγιση αίματος. Στην αρχή ήταν τρομερά απελπισμένος, κατηγορούσε το Θεό, κατόπιν όμως τον αναζήτησε. Το αποτέλεσμα : τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Στηβ ταξίδεψε σε αμέτρητα κολλέγια (αν και υπέφερε από φριχτούς πόνους) για να μιλήσει σε άλλους φοιτητές για το πώς θα μπορούσαν να γνωρίσουν το Θεό και να βιώσουν την ειρήνη που ένιωθε ο ίδιος. 

Ο Θεός είπε: «Τη δική μου ειρήνη σας δίνω. Δε σας τη δίνω όπως τη δίνει ο κόσμος. Μην ανησυχείτε και μη δειλιάζετε. Ο κόσμος θα σας κάνει να υποφέρετε· αλλά εσείς να ‘χετε θάρρος, γιατί εγώ τον έχω νικήσει τον κόσμο»3.

Σαν τον Στηβ, κι άλλοι φοιτητές έμαθαν πως ό,τι κι αν συμβεί σ’ αυτή τη ζωή, δεν είναι «το τέλος του κόσμου» -επειδή αυτός ο κόσμος δεν είναι το τέλος.

Ο Θεός των χαρακωμάτων

Είναι γεγονός πως πολλοί στρέφονται στο Θεό μόνο στις δυσκολίες. Ένας στρατιωτικός ιερέας που υπηρέτησε κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο εξήγησε πως «δεν υπάρχουν άθεοι στα χαρακώματα». Όταν όλα είναι ρόδινα στη ζωή, ο κόσμος νομίζει πως δεν χρειάζεται το Θεό. Αυτό όμως αλλάζει όταν τα πράγματα δυσκολέψουν, όταν συνειδητοποιούμε πως βρισκόμαστε στα χαρακώματα.

Η Κάριν, μια φοιτήτρια από τη Βιρτζίνια, εξηγεί την πορεία της προς το Θεό ως εξής: «Νόμιζα ότι ήμουν χριστιανή επειδή πήγαινα στην εκκλησία την Κυριακή, όμως δεν είχα ιδέα για το ποιος ήταν ο Θεός. Η τελευταία μου χρονιά στο Λύκειο έμοιαζε με τις προηγούμενες. 

Περνούσα την ώρα μου πίνοντας, παίρνοντας ναρκωτικά και ψάχνοντας να βρω κάποιον που να μ’ αγαπάει. Πέθαινα μέσα μου και δεν είχα κανένα έλεγχο στη ζωή μου. Όταν συνειδητοποίησα πως δεν ήθελα άλλο αυτή τη ζωή, κατάλαβα πως πηγαίνοντας στο κολέγιο έπρεπε να βρω κάποια ελπίδα. 

Τότε ήταν που ζήτησα από το Θεό να έρθει στη ζωή μου και μου έδωσε αγάπη, ασφάλεια, συγχώρηση, υποστήριξη, παρηγοριά, αποδοχή και νόημα για τη ζωή. Αυτός είναι η δύναμή μου και δεν θα ζούσα σήμερα χωρίς αυτόν».

Ποιος γνωρίζει τι θα συμβεί στη νέα χιλιετία; Πολλοί φοιτητές νιώθουν σαν να βρίσκονται στα χαρακώματα. Η ζωή μπορεί να γίνει πεδίο μάχης. Η πνευματική μας ειρήνη γίνεται ν’ απειληθεί σοβαρά. Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που στρεφόμαστε στο Θεό. 

Κι αυτό είναι καλό, γιατί ο Θεός, η μόνη σταθερή αξία, υπάρχει και θέλει να έχει θέση στη ζωή μας. Λέει: «Εγώ, μονάχα εγώ είμαι ο Κύριος· έξω από μένα δεν υπάρχει άλλος σωτήρας. Στραφείτε σ’ εμένα για να σωθείτε… γιατί εγώ είμαι ο Κύριος, κι άλλος Θεός εκτός από μένα δεν υπάρχει»4

Αν και κάποιες φορές θεωρούμε ότι ο Θεός είναι ''δεκανίκι'', στην πραγματικότητα είναι το μόνο μας στήριγμα.

Τα αόρατα «χαρακώματα»

Μερικοί, όμως, στρέφονται στο Θεό ακόμα κι όταν όλα φαίνονται να είναι καλά. Ο Τζον, ένας φοιτητής απ’ το Τέξας, εξήγησε: «Στο τελευταίο μου έτος, είχα καταφέρει να έχω όλα όσα μου έλεγαν οι άλλοι πως θα μου πρόσφεραν ικανοποίηση – ήμουν από τα στελέχη των φοιτητικών οργανώσεων, πήγαινα σε πάρτυ, είχα καλούς βαθμούς, έβγαινα με όμορφα κορίτσια. 

Είχα πετύχει όλους τους στόχους μου για το κολέγιο – κι όμως ήμουν ανικανοποίητος. Κάτι μου έλλειπε και δεν είχα πού αλλού να στραφώ. Φυσικά, κανείς δεν γνώριζε ότι ένιωθα έτσι – δεν το έδειχνα».

Ακόμα κι όταν όλα φαίνονται εντάξει, η ζωή μπορεί να παρουσιάζει δυσκολίες – εσωτερικής φύσης που είναι αόρατες στα γυμνά μάτια αλλά αισθητές απ’ την καρδιά. 

Η Μπέκυ, μια φοιτήτρια από το Ιλλινόι, περιέγραψε το φαινόμενο αυτό με τον εξής τρόπο : «Πόσες φορές σκέφτηκες πως αν είχες κάποιο συγκεκριμένο ρούχο, ή εκείνο το αγόρι, ή αν μπορούσες να πας σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος, η ζωή σου θα ήταν ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη; Και πόσες φορές αγόρασες το πουκάμισο, ή βγήκες με το αγόρι, ή πήγες εκεί που ήθελες κι έφυγες πιο άδεια από ποτέ;»

Δεν είναι απαραίτητη η αποτυχία ή κάποια τραγωδία για να νιώσουμε σαν να βρισκόμαστε στα ''χαρακώματα''. Τις περισσότερες φορές η έλλειψη της ειρήνης είναι αποτέλεσμα της απουσίας του Θεού από τη ζωή μας. 

Η Μπέκυ μας λέει πώς γνώρισε το Θεό: «Από τότε πέρασα πολλές δυσκολίες και αλλαγές στη ζωή μου, όμως ότι κι αν κάνω τώρα το αντιμετωπίζω διαφορετικά ξέροντας πως έχω πλάι μου τον αιώνιο Θεό που μ’ αγαπά. Πιστεύω πως μαζί με το Θεό μπορώ να τα αντιμετωπίσω όλα – και σχετικά με την ολοκλήρωση που έψαχνα, τελικά τη βρήκα».

Με το Θεό στη ζωή μας, μπορούμε να είμαστε ήσυχοι. Όσο περισσότερο γνωρίζουμε το Θεό και ακούμε τι μας λέει μέσα στη Βίβλο, μας γεμίζει με εσωτερική ειρήνη. Βλέπουμε τη ζωή από τη δική του σκοπιά, γνωρίζοντας ότι είναι πιστός και ικανός να μας φροντίσει. 

Έτσι άσχετα με το τι θα φέρει η καινούρια χιλιετία, μπορούμε να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στο Θεό. Περιμένει να μας αποδείξει ότι είναι αληθινός εφόσον στραφούμε σ’ εκείνον και τον αναζητήσουμε.

Γνήσια εσωτερική ειρήνη –Χτίζοντας στο Βράχο

Πού χτίζεις τη ζωή σου; Είτε το πιστεύεις είτε όχι, όλοι μας χτίζουμε πάνω σε κάτι. Ο καθένας μας έχει κάποιο θεμέλιο, κάτι πάνω στο οποίο στηρίζουμε τις ελπίδες και την πίστη μας. Μπορεί να στηριζόμαστε στο εαυτό μας – «Ξέρω πως μπορώ να γίνω επιτυχημένος αν προσπαθήσω σκληρά». 

Μπορεί να είναι ο τρόπος που ζούμε τη ζωή μας – «Αν βγάζω αρκετά λεφτά, η ζωή μου θα είναι υπέροχη». Ή κάποια χρονική περίοδος – «Η νέα χιλιετία θα αλλάξει τα πράγματα».

Ο Θεός έχει διαφορετική άποψη. Λέει πως είναι επισφαλές να στηρίζουμε τις ελπίδες και την πίστη μας στον εαυτό μας, σε άλλους ανθρώπους, ή σε αυτά που μας προσφέρει αυτός ο κόσμος. Αντί αυτών θέλει να τον εμπιστευτούμε. Λέει: «Όποιος ακούει αυτά τα λόγια μου και τα τηρεί, αυτόν τον παρομοιάζω μ’ ένα συνετό άνθρωπο που έχτισε το σπίτι του πάνω στο βράχο. 

Έτσι, όταν ήρθε η βροχή και πλημμύρισαν τα ποτάμια και φύσηξαν οι άνεμοι και έπεσαν ορμητικά πάνω σ’ εκείνο το σπίτι, δεν γκρεμίστηκε, γιατί είχε θεμελιωθεί πάνω στο βράχο. Κι όποιος ακούει αυτά τα λόγια μου, μα δεν τα τηρεί στην πράξη, μοιάζει μ’ έναν άμυαλο άνθρωπο, που έχτισε το σπίτι του πάνω στην άμμο. 

Έτσι, όταν ήρθε η βροχή και πλημμύρισαν τα ποτάμια και φύσηξαν οι άνεμοι κι έπεσαν πάνω σ’ εκείνο το σπίτι, αυτό γκρεμίστηκε· και η πτώση του έγινε με πάταγο μεγάλο»5.

Είναι σοφό να έχουμε το Θεό στη ζωή μας όταν έρχονται δυσκολίες και καταστροφές. Ο Θεός όμως θέλει να έχουμε άφθονη ζωή ανεξάρτητα απ’ τις περιστάσεις. Θέλει να επηρεάζει θετικά κάθε τομέα της ζωή μας. Όταν εμπιστευόμαστε αυτόν και τα λόγια του, χτίζουμε πάνω στο Βράχο.

Η απόλυτη πνευματική ειρήνη

Κάποιοι νιώθουν ασφάλεια επειδή οι γονείς τους είναι πολυεκατομμυριούχοι, ή επειδή μπορούν να παίρνουν καλούς βαθμούς με ευκολία. Η σχέση με το Θεό μας προσφέρει πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια.

Ο Θεός είναι παντοδύναμος. Σε αντίθεση με μας, ο Θεός γνωρίζει τι θα συμβεί αύριο, την επόμενη εβδομάδα, του χρόνου, την επόμενη δεκαετία. Λέει: «Εγώ είμαι ο Θεός και δεν υπάρχει άλλος εκτός από μένα… Εγώ απ’ την αρχή το μέλλον φανερώνω και από πριν όσα ακόμα δεν έχουν συμβεί»6. Ξέρει τη θα συμβεί τη νέα χιλιετία. 

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι γνωρίζει τι θα σε βρει στη ζωή σου και θα είναι δίπλα σου όταν αυτό θα συμβεί, αν διαλέξεις να τον κάνεις μέρος της ζωής σου. Μας λέει ότι μπορεί να είναι «για μας καταφύγιο και δύναμη· …στις ανάγκες μας βοήθεια σπουδαία»7. 

Πρέπει όμως να είμαστε ειλικρινείς στην αναζήτησή μας. Λέει: «Αν με ζητήσετε θα με βρείτε, φτάνει να με αναζητήσετε με όλη σας την καρδιά»8.

Αυτό δεν σημαίνει πως όσοι γνωρίζουν το Θεό δεν θα έχουν δυσκολίες. Φυσικά και θα έχουν. Αν η χώρα μας αντιμετωπίσει τρομοκρατικές επιθέσεις στη νέα χιλιετία, ακόμα και αυτοί που γνωρίζουν το Θεό θα υποφέρουν. Υπάρχει όμως η ειρήνη και η δύναμη που μας δίνει η παρουσία του. 

Ένας μαθητής που Ιησού Χριστού το έθεσε ως εξής: «Αν και μας πιέζουν από παντού, δε μας καταβάλλουν. Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, όμως δεν απελπιζόμαστε. Μας καταδιώκουν, ο Θεός όμως δε μας εγκαταλείπει. Μας ρίχνουν κάτω, μα δε χάνουμε τον αγώνα»9. 

Η πραγματικότητα μας λέει πως θα αντιμετωπίσουμε προβλήματα. Αν όμως τα βιώσουμε ενώ έχουμε σχέση με το Θεό, μπορούμε ν’ αντιδράσουμε διαφορετικά και με μια δύναμη που δεν είναι δική μας. Δεν υπάρχει άλυτο πρόβλημα για το Θεό. Είναι μεγαλύτερος από κάθε πρόβλημα που θα μας βρει και δεν μας αφήνει να το αντιμετωπίσουμε μόνοι μας.

Ο Θεός νοιάζεται. Η μεγάλη δύναμη του Θεού όπως φανερώνεται στη ζωή μας, συνοδεύεται από τη μεγάλη του αγάπη. Η νέα χιλιετία μπορεί να φέρει μια πρωτόγνωρη παγκόσμια ειρήνη, ή μπορεί να φέρει ακόμα περισσότερη βία και μίσος, περισσότερα διαζύγια κλπ. 

Όπως και να ‘χει, κανείς δεν θα μας αγαπήσει περισσότερο απ’ το Θεό. Κανείς δεν θα νιαστεί για μας περισσότερο απ’ το Θεό. Μας λέει στο Λόγο του: «Ο Κύριος είν’ καλός και καταφύγιο σε μέρα θλίψης. 

Φροντίζει όσους σ’ εκείνον καταφεύγουνε».10 «Αφήστε όλες σας τις φροντίδες σ’ αυτόν, γιατί αυτός φροντίζει για σας».11 Και: «Δίκαιος είν’ ο Κύριος σε κάθε εκδήλωσή του, και σ’ όλα του τα έργα σπλαχνικός. Ο Κύριος είναι κοντά σ’ όλους που τον καλούνε, σ’ όλους που τον καλούνε ειλικρινά. Τους πόθους εκπληρώνει των πιστών του, ακούει την κραυγή τους και τους σώζει».12

Ο Χριστός είπε στους μαθητές του τα εξής παρηγορητικά λόγια: «Ένα ζευγάρι σπουργίτια δεν πουλιέται για ένα μόνο ασσάριο; Κι όμως, ούτε ένα απ’ αυτά δεν πέφτει στη γη χωρίς το θέλημα του Πατέρα σας. Όσο για σας, ο Θεός έχει μετρημένες και τις τρίχες της κεφαλής σας. 

Μην φοβηθείτε, λοιπόν, γιατί εσείς αξίζετε περισσότερο από πολλά σπουργίτια».13 Αν εμπιστευθείς το Θεό, θα σε φροντίσει όσο κανείς άλλος και με τον καλύτερο τρόπο.

Εσωτερική ειρήνη με τη βοήθεια του Θεού

Δεν γνωρίζουμε τι θα μας φέρει η νέα χιλιετία. Αν φέρει δυσκολίες, ο Θεός θα είναι πλάι μας. Αν φέρει ευρυχωρία, και πάλι θα χρειαζόμαστε το Θεό για να γεμίσει το εσωτερικό μας κενό και να δώσει νόημα στη ζωή μας.

Τώρα που μιλήσαμε για όλα αυτά, τι είναι το πιο σημαντικό; Το πιο σημαντικό είναι να μην είμαστε αποκομμένοι απ’ το Θεό. Τον γνωρίζουμε; Μας γνωρίζει; 

Μήπως τον αποκλείσαμε απ’ τη ζωή μας; Ή μήπως του δώσαμε ενεργό ρόλο σ’ αυτήν; Όταν τον γνωρίζουμε, αλλάζει την οπτική μας γωνία και μας δίνει ελπίδα. Όταν έχουμε σχέση μαζί του, μπορούμε να έχουμε ειρήνη μέσα σε κάθε κατάσταση.

Γιατί πρέπει να είναι ο Θεός το κέντρο της ζωής μας; Γιατί μακριά του δεν υπάρχει αληθινή ειρήνη και ελπίδα. Είναι ο Θεός. Δεν εξαρτάται από μας, εμείς όμως πρέπει να εξαρτόμαστε απ’ αυτόν. Μας έπλασε να έχουμε ανάγκη της παρουσίας του στη ζωή μας. Είναι μάταιο να ζούμε μακριά του.

Ο Θεός θέλει να τον αναζητήσουμε. Θέλει να τον γνωρίσουμε και να τον συμπεριλάβουμε στη ζωή μας. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: όλοι τον αποκλείουμε απ’ τη ζωή μας. Η Αγία Γραφή το περιγράφει ως εξής: «Όλοι εμείς πλανιόμασταν σαν πρόβατα· είχε πάρει καθένας μας το δικό του δρόμο».14 Όλοι προσπαθήσαμε να ζήσουμε χωρίς το Θεό. Αυτό η Αγία Γραφή το ονομάζει «αμαρτία».

Η Χέδερ, που την αναφέραμε νωρίτερα, λέει για την αμαρτία: «Όταν μπήκα στο Στάνφορντ, δεν ήμουν χριστιανή. Ο κόσμος όλος ήταν στα πόδια μου, με περίμενε να τον αλλάξω. Πήγαινα σε πολιτικές συγκεντρώσεις, παρακολούθησα μαθήματα για το ρατσισμό και την κοινωνική δικαιοσύνη και συμμετείχα σε προγράμματα κοινωνικής εργασίας. 

Πίστευα πως η δύναμη που έκρυβα μέσα μου θα άλλαζε τον κόσμο. Βοηθούσα παιδιά δημοτικού σχολείου από ασθενείς κοινωνικές ομάδες με τα μαθήματά τους,  ήμουν υπεύθυνη για το πρωινό πρόγραμμα στο άσυλο αστέγων, μάζευα φαγητό για τους πεινασμένους. 

Όμως, όσο περισσότερο προσπαθούσα ν’ αλλάξω τον κόσμο, τόσο περισσότερο απελπιζόμουν. Είχα ν’ αντιμετωπίσω τη γραφειοκρατία, την απάθεια και την… αμαρτία. Άρχισα να σκέφτομαι πως μάλλον η ανθρώπινη φύση χρειαζόταν μια ριζική αλλαγή».

Αληθινή Ειρήνη = Ειρήνη με το Θεό

Οι εποχές που αλλάζουν και η πρόοδος της τεχνολογίς δεν επηρεάζουν το μεγάλο σχέδιο της ζωής. Γιατί; Επειδή το βασικό πρόβλημα των ανθρώπων είναι ότι απομακρυνθήκαμε από το Θεό. Το πρόβλημά μας είναι πνευματικής φύσεως. Ο Θεός το γνωρίζει αυτό, γι’ αυτό και έδωσε τη λύση. Άνοιξε δρόμο για να επιστρέψουμε σ’ αυτόν μέσω του Ιησού Χριστού.

Η Αγία Γραφή λέει πως: «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο το μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια»15 Ο Ιησούς Χριστός σταυρώθηκε (πρόκειται για μια αρχαία μορφή θανατικής εκτέλεσης) για τις αμαρτίες μας, στη θέση μας. 

Πέθανε, θάφτηκε και στη συνέχεια αναστήθηκε απ’ τους νεκρούς. Χάρη στη θυσία του στο σταυρό, μπορούμε ν’ αποκτήσουμε σχέση με το Θεό –«Σ’ όσους όμως τον δέχτηκαν και πίστεψαν σ’ αυτόν, έδωσε το δικαίωμα να γίνουν παιδιά του Θεού».16

Είναι απλό: ο Θεός θέλει να έχει μια τέλεια σχέση μαζί μας –έτσι κατέστησε δυνατή αυτή τη σχέση μέσω του Ιησού Χριστού. Το μόνο που απομένει είναι ν’ αναζητήσουμε το Θεό και να του ζητήσουμε να έρθει στη ζωή μας. Αυτό γίνεται με την προσευχή. 

Προσευχή σημαίνει μιλάω στο Θεό με ειλικρίνεια. Αυτή τη στιγμή μπορείς να πλησιάσεις το Θεό λέγοντάς του με ειλικρίνεια τα παρακάτω, για παράδειγμα, λόγια: «Θεέ μου, θέλω να σε γνωρίσω. 

Μέχρι τώρα δεν είχα χώρο στη ζωή μου για σένα, όμως θέλω αυτό ν’ αλλάξει. Θέλω να εκμεταλλευτώ τη λύση που μας δίνεις για το πρόβλημα του χωρισμού μας από σένα. Δέχομαι ότι ο Χριστός πέθανε για χάρη μου, ώστε να λάβω συγχώρηση και ν’ αποκαταστηθώ στα μάτια σου. Θέλω να έχεις θέση στη ζωή μου από τώρα και στο εξής».

Ζήτησες με ειλικρίνεια το Θεό να έρθει στη ζωή σου; Αυτό είναι κάτι που μόνο εσύ κι εκείνος το γνωρίζετε. Αν όντως το έκανες, θα απολαύσεις πολλά προνόμια. Ο Θεός υπόσχεται να σου δώσει μεγαλύτερη ικανοποίηση στη ζωή σου εξαιτίας της σχέσης σας αυτής17 υπόσχεται ότι θα κατοικεί μέσα σου18 και σου δίνει αιώνια ζωή.19

Η Μελίσσα, μια φοιτήτρια από τη Νέα Αγγλία, είπε σχετικά με το Θεό: «Η μητέρα μου χώρισε τον πατέρα μου όταν ήμουν πολύ μικρή και δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε. Το μόνο που ήξερα ήταν πως ο πατέρας μου δεν ερχόταν πια στο σπίτι. Μια μέρα που επισκέφτηκα τη γιαγιά μου της είπα πως δεν καταλάβαινα για πιο λόγο ο πατέρας μου με πλήγωσε κι εξαφανίστηκε. 

Εκείνη με αγκάλιασε και μου είπε πως υπάρχει κάποιος που ποτέ δεν θα με εγκατέλειπε, ο Χριστός. Ανέφερε εδάφια όπως το Εβραίους 13:5 και το Ψαλμός 68:6 που λένε: ''Δε θα σ’ αφήσω μόνον, ούτε θα σ’ εγκαταλείψω'' και ότι θα είναι ''Πατέρας για τα ορφανά''. Ήμουν τρομερά χαρούμενη που ο Θεός ήθελε να είναι Πατέρας μου».

Ό,τι κι αν συμβεί στον κόσμο γύρω σου, μπορείς να έχεις ειρήνη γνωρίζοντας ότι ο Θεός μπορεί να είναι ο βοηθός σου. Ό,τι κι αν φέρει η νέα χιλιετία, ο Θεός μπορεί να είναι η σταθερή αξία στη ζωή σου.

Για να μάθεις περισσότερα για το Θεό και για την αγάπη του για σένα, διάβασε το Ευαγγέλιο του Ιωάννη. 

(1) Ησαΐας 44:8 και Μαλαχίας 3:6 

(2) Εβραίους 13:8 

(3) Ιωάννης 14:27 και 16:33 

(4) Ησαΐας 43:11 και 45:22 

(5) Ματθαίος 7:24-27 

(6) Ησαΐας 46:9-10 

(7) Ψαλμοί 46:2 

(8) Ιερεμίας 29:13 

(9) Β΄ Κορινθίους 4:8-9 

(10) Ναούμ 1:7 

(11) Α΄ Πέτρου 5:7 

(12) Ψαλμοί 145:17-19 

(13) Ματθαίος 10:29-31 

(14) Ησαΐας 53:6α 

(15) Ιωάννης 3:16 

(16) Ιωάννης 1:12 

(17) Ιωάννης 10:10 

(18) Ιωάννης 14:23 

(19) Α΄ Ιωάννου 5:11-13

http://www.everystudent.gr

Αλλάζω τη ζωή μου… Γελώντας.....!!!!!!!!!

Το γέλιο είναι το γιατρικό για τη ψυχή και το σώμα. Είναι το δώρο της ζωής, το έχουμε άφθονο και δωρεάν. Η καθημερινότητα όμως και οι δυσκολίες δεν μας αφήνουν να γελάμε βαθιά και σε διάρκεια.

Σκεφτείτε πως τα παιδιά γελούν κατά μέσο όρο 400 λεπτά την ημέρα, δηλαδή 6,5 ώρες, ενώ εμείς οι ενήλικες μόλις 18 λεπτά την ημέρα και αυτό βγαίνει τις περισσότερες φορές σαν καγχασμός ή αναστεναγμός.

Το σώμα μας είναι αλληλένδετο με την ψυχή μας. Αυτό το ξέρουμε από το σχολείο ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες που οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν «ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ». Και τι σημαίνει αυτό; Πως αν ο νους μου είναι υγιής και οι σκέψεις μου θετικές τότε και το σώμα μου είναι υγιές.

Η Γελωτοθεραπεία ανήκει στη Θετική Ψυχολογία και η επιστήμη που ασχολείται τα τελευταία 20 χρόνια με τη συμβολή του γέλιου στη θεραπευτική διαδικασία των ασθενειών και την ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού λέγεται Γελωτολογία ή Gelotology στην Αγγλική γλώσσα!

Ευπαθείς ομάδες ανθρώπων, όπως καρκινοπαθείς, επιλέγουν τη γελωτοθεραπεία ως συμπληρωματική εναλλακτική μέθοδο ευεξίας και υγείας. 

Στην Αμερική και στην Ευρώπη υπάρχουν σχολές που εκπαιδεύουν Γελωτολόγους και Γελωτοθεραπευτές, καθώς και γιατρούς-κλόουν οι οποίοι δρουν σε νοσοκομεία, χαρίζοντας γέλιο στους ασθενείς, παιδιά, ενήλικες και ηλικιωμένους με καταπληκτικά αποτελέσματα.

Μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins αναδεικνύει το γέλιο ως ισχυρό αντίδοτο για το άγχος και τον πόνο, ενώ αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο ανανέωσης και εξισορρόπησης του μυαλού και του σώματος. Η Γελωτοθεραπεία εφαρμόζεται συμπληρωματικά με την ιατροφαρμακευτική αγωγή.

Το σώμα απελευθερώνει ένα μείγμα ορμονών, τις ενδορφίνες, που έχουν αντιγηραντική δράση και βελτιώνουν τη μνήμη, διατηρώντας τα εγκεφαλικά κύτταρα νέα και υγιή, ενισχύοντας τη μνήμη και τη μαθησιακή διαδικασία. 

Το γέλιο γεμίζει το σώμα με οξυγόνο, καθαρίζει σε βάθος τις αναπνευστικές οδούς και γυμνάζει τους πνεύμονες. Το άγχος και η αρτηριακή πίεση ελαττώνονται, η κατάθλιψη καταπολεμάται, το ανοσοποιητικό σύστημα ενδυναμώνεται. Είναι φυσικό αντικαταθλιπτικό και μας βάζει στον δρόμο της αισιοδοξίας και της χαράς.

Οι επιστήμονες αποδεικνύουν πως για να αποκτήσει ο άνθρωπος όλα αυτά τα υπέροχα οφέλη χρειάζεται να γελά σε διάρκεια, από 3 έως 10 λεπτά και αυτό κάθε ημέρα και πως τα οφέλη είναι τα ίδια είτε το γέλιο είναι αυθόρμητο είτε προσποιητό.

Επειδή λοιπόν η καθημερινότητα δεν μας επιτρέπει, όσο γελαστοί και να είμαστε, να γελούμε σε τέτοια διάρκεια, μπορούμε να ασκηθούμε στο γέλιο με διάφορους εναλλακτικούς τρόπους. Ένας από αυτούς είναι η Γελωτοθεραπεία με την τεχνική της Γιόγκας του Γέλιου.

Η συνεχής άσκηση στη Γιόγκα του Γέλιου μας κάνει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή και τις προκλήσεις της με δύναμη και ενέργεια, να ασκούμε το σώμα, τον νου και το πνεύμα. 

Αντιλαμβανόμαστε την σημαντικότητα του ''εδώ και τώρα'', μαθαίνοντας να δίνουμε σημασία και να ζούμε στο παρόν. Δημιουργείται θετική ενέργεια, καλλιεργείται η αυτοπεποίθηση, βελτιώνεται η επικοινωνία και γενικά το γέλιο αλλάζει αυτό που είμαστε προς το καλύτερο.

Οι δρόμοι του γέλιου που μπορείτε να ακολουθήσετε είναι πολλοί, φτάνει να το αποφασίσετε πως θέλετε να αλλάξετε κάτι στη ζωή σας με πολύ ευχάριστο τρόπο. Σας προτείνω λοιπόν κάποιους από αυτούς:

• Μοιραστείτε χαρούμενες σκέψεις και ανέκδοτα με γνωστούς και αγνώστους

• Συμμετέχετε σε ομάδες Γελωτοθεραπείας

• Ασκηθείτε στην Γιόγκα του Γέλιου μόνοι ή σε ομάδα

• Κάντε τους άλλους να γελάσουν με διάφορους τρόπους

• Προτιμήστε να δείτε μια κωμωδία παρά ειδήσεις ή θρίλερ

• Πηγαίνετε στο θέατρο και γελάτε με τη ψυχή σας

• Αφήστε τα ΑΧ ΑΧ και πιάστε τα ΧΑ ΧΑ

• Γράψτε στον καθρέφτη σας: ‘Δεν σταματάς να γελάς επειδή γερνάς, Γερνάς επειδή σταματάς να γελάς’

Θυμηθείτε πως το γέλιο δεν μας λύνει τα προβλήματα, μας κάνει δυνατούς για να τα αντιμετωπίζουμε. Και όπως λέει ο σοφός Ελληνικός λαός «Όποια μέρα δεν γελάμε, τηνε χάνουμε απ’ τη ζήση».

Ηλιάνα Κυνηγοπούλου

Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης 

και Επιχειρηματικότητας- Γελωτολόγος

Υπεύθυνη του Be Alive - Ευ Ζην Γελώντας

http://www.drosostalida.com

Οι 7 σημαντικές αλλαγές που οδηγούν στην αυτό-ίαση....!!!!!!!!!

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς θεραπεύεται η γρατσουνιά στο χέρι, τι είναι ο πυρετός, πώς θωρακίζουμε το αμυντικό μας σύστημα δηλαδή το ανοσοποιητικό μας, ώστε να αποτρέψουμε την ασθένεια να μας καταβάλει;

Ο σύγχρονος καθημερινός άνθρωπος ταλανίζεται από κοινωνικο-οικονομικές διαταραχές που τείνουν να γίνουν ασθένειες (α-σθένος).

Ασθένεια σημαίνει η οποιαδήποτε διαταραχή της φυσιολογικής κατάστασης του οργανισμού. Κατά τον Ιπποκράτη η ασθένεια είναι μια αντίδραση του σώματος στην ψυχική διαταραχή. Θεωρεί πως ο ασθενής αποτελεί μια ενιαία ψυχοσωματική οντότητα και η αρρώστια διέπεται από φυσικούς νόμους. 

Με λίγα λόγια θεωρεί πως η ασθένεια, δηλαδή η έλλειψη σθένους του ανθρώπου, ξεκινά από τη ψυχή και έχει σκοπό να ειδοποιήσει τον άνθρωπο πως κάτι δεν πάει καλά στη ψυχική του ισορροπία.

Ξεκινά με την ένταση να προλάβει τις υποχρεώσεις του, να εξυπηρετήσει τους γονείς του, να φροντίσει τα παιδιά του, να είναι έτοιμος για την κρίσιμη παρουσίαση στη δουλειά του, να τρέξει ακόμη περισσότερο για να μη χάσει τη θέση του, να πληρώσει το δάνειο, την πιστωτική κάρτα, να αντιμετωπίσει την περίπτωση να μη του φτάνουν για το φροντιστήριο των παιδιών, και πόσα άλλα καθημερινά. 

Αυτό σημαίνει πως νιώθει αγανάκτηση, απογοήτευση, ματαίωση, συναισθηματικά και πνευματικά στερημένος. Στραγγίζει η ενέργειά του και τότε καμία βιταμίνη, κανένα φάρμακο δε θα αλλάξει τον τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης των καταστάσεων της ζωής του.

Ταυτόχρονα έχει ένταση στο σώμα, κάθε μυς είναι σφιγμένος, δεν χαλαρώνει ποτέ. Με τον ίδιο τρόπο που είναι σφιγμένο το σώμα του εξωτερικά, είναι και εσωτερικά. Και να μετά οι ασθένειες, τα καρδιαγγειακά, οι βουλωμένες αρτηρίες και τόσα άλλα.

Ο 20ος αιώνας ήταν η εποχή της υπερκατανάλωσης των χημικών υποκατάστατων. Με το παραμικρό γέμιζε τα συρτάρια μας με παντός είδους χάπια. Πιστεύω ακράδαντα πως ο 21ος αιώνας είναι η εποχή της αυτό-ίασης. 

Η κατάσταση με τα φάρμακα και η εμπορευματοποίηση της υγείας, η εξάρτηση από τις βιταμίνες και τα συμπληρώματα διατροφής, οι ανατροπές στα οικονομικά ελληνικά μα και παγκόσμια δρώμενα , η κατάλυση των αξιών, οι προσωπικές ανησυχίες, η αύξηση των ψυχικών παθήσεων, μας επαναφέρουν στον δρόμο της ριζικής αλλαγής προτύπων ζωής.

Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ένας τέλειος μηχανισμός. Ακόμη και η παραμικρή τριχούλα έχει την θέση της στη λειτουργία του και τα πάντα συνδέονται μεταξύ τους. Η κινητήριος δύναμη είναι ο εγκέφαλος. 

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής χωρητικότητας 10.000 terabytes. Δηλαδή φανταστείτε πως είναι ισοδύναμος με την ταυτόχρονη λειτουργία 10.000 σύγχρονων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Μη σας ξαφνιάζει το νούμερο, έτσι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο. Χρησιμοποιούμε όμως μόνο το 5%. Σκεφτείτε τι μπορούμε να καταφέρουμε αν αυξήσουμε αυτό το ποσοστό!

Κλινικές δοκιμές με το ''φαινόμενο placebo'' αποδεικνύουν πως το σώμα μπορεί να νιώθει καλά αν το μυαλό το πιστεύει. Με λίγα λόγια μπορείτε να αλλάξετε τη φυσιολογία του σώματός σας αλλάζοντας μόνο το μυαλό, δηλαδή τη σκέψη σας.

Η σκέψη είναι η μεγαλύτερη δύναμη στο σύμπαν που κινεί τα πάντα. Έτσι όπως βλέπετε τον κόσμο, έτσι όπως ασκείτε τη σκέψη σας, έτσι είναι και η ζωή σας. Μαθαίνοντας τρόπους και τεχνικές προς αυτή τη κατεύθυνση, καλλιεργώντας την επίγνωση και την παρατήρηση, μπαίνετε στον δρόμο της αυτό-ίασης. Αφήνετε το σώμα σας να ξανασυνδεθεί με την αρχέγονη γνώση της αυτό-θεραπείας.

Μην περιμένετε τα πάντα από τους άλλους. Μόνον εσείς γνωρίζετε τι ακριβώς σας χρειάζεται. Η μόνη ικανή και αναγκαία συνθήκη είναι να εκπαιδευτείτε ώστε να ακούτε το σώμα σας. Μαζί με τη φαρμακευτική αγωγή, σε λίγες εξειδικευμένες περιπτώσεις, η δική σας συμβολή είναι το Α και το Ω της θεραπείας σας.

Απευθυνθείτε σε καταρτισμένους ειδικούς που θα σας εφοδιάσουν με τις κατάλληλες τεχνικές για να μάθετε τη μεθοδολογία ώστε :

1. Να αλλάξετε τρόπο σκέψης.

2. Να ανεβάζετε το επίπεδο ενέργειά σας.

3. Να προστατέψετε τον εαυτό σας από τον αρνητισμό.

4. Να αφαιρέσετε τα χημικά από τη ζωή σας και να επιστρέψετε σε φυσικές μεθόδους ίασης.

5. Να εκπαιδευθείτε να αναπνέετε σωστά και να χαλαρώνετε τους σφιγμένους σας ιστούς.

6. Να απελευθερωθείτε από τους περιορισμούς που σας κρατούν δεμένους στον φόβο και την απογοήτευση.

7. Να δεχτείτε την σοφία και τη γνώση της δημιουργίας σας.

Όλα αυτά είναι η εισαγωγή για να αναλύσουμε στη συνέχεια ένα προς ένα τα 7 παραπάνω σημαντικά βήματα που θα σας οδηγήσουν στην ριζική αλλαγή της ζωής σας και στην αυτό-ίαση.

Ηλιάνα Κυνηγοπούλου

Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης

και Επιχειρηματικότητας-Γελωτολόγος

Υπεύθυνη του Be Alive - Ευ Ζην Γελώντας

http://www.drosostalida.com

Υλη : Το φάντασμα της ανθρώπινης αυταπάτης.....!!!!!!!!

(Από τα βιβλία των Μ. Δανέζη και Σ. Θεοδοσίου: «Το Σύμπαν που Αγάπησα», «Η Κοσμολογία της Νόησης» και «Έτσι βλέπω τον Κόσμο», Εκδόσεις Δίαυλος. )

Από τα παιδικά μας χρόνια, πολλές φορές, η κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε και αποκτούμε εμπειρίες, δημιουργεί μέσα μας ένα πλήθος εννοιών και πεποιθήσεων τις οποίες δεν μπορούμε να ορίσουμε επακριβώς και να αποδείξουμε με ένα χειροπιαστό και πρακτικό τρόπο αλλά απλά τις καταλαβαίνουμε διαισθητικά.

Κάποια από τα διαισθητικά αυτά υπονοούμενα αφορούν τον τρόπο με τον οποίο ένας πολιτισμός αντιλαμβάνεται κάποιες θεμελιώδεις επιστημονικές έννοιες.

Μέσα σ’ αυτές τις έννοιες συγκαταλέγεται και η έννοια της ύλης η οποία ναι μεν είναι διαισθητικά παρούσα παντού γύρω μας, αλλά ωστόσο κανένας μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να της δώσει έναν επιστημονικά αντικειμενικό ορισμό.

Όπως λέει και ο καθηγητής φιλοσοφίας Ευτύχης Μπιτσάκης: «H έννοια της ύλης είναι ένα φιλοσοφικό κατηγόρημα και όχι κάτι χειροπιαστό και αντικειμενικά προσδιορισμένο».

Και όμως πάνω σ’ αυτή την μη αντικειμενικά προσδιορισμένη έννοια δομήθηκαν οι θετικές επιστήμες.

Όπως είναι φυσικό λοιπόν αν οι απόψεις μας για το τι είναι ύλη αλλάξουν, θα αλλάξει συγχρόνως ολόκληρο το οικοδόμημα των θετικών επιστημών.

Αυτή η μεγάλη αλλαγή της επιστημονικής άποψης μας για το τι είναι ύλη έχει συντελεστεί και πάνω σ’ αυτή τη νέα αντίληψη για το τι είναι ύλη έχει στηριχτεί η μεγάλη επιστημονική επανάσταση του 20ου αιώνα. Μια επανάσταση που όταν γίνει γνωστή στο ευρύτερο κοινό είναι σίγουρο ότι θα ανατρέψει την σημερινή κλασική «Ανθρώπινη κοινή λογική».

Ας δούμε λοιπόν τι είναι αυτό που η ψευδαίσθηση των ανθρώπινων αισθήσεών μας ονομάζει και αντιλαμβάνεται ως ύλη.

Η κλασσική έννοια της Ύλης

Αρχικά η αντίληψη μας για το τι είναι ύλη υπήρξε πολύ πρακτική, εφόσον με τον όρο αυτόν περιγράφονταν τα φυσικά αντικείμενα τα οποία είχαν την δυνατότητα να τα επεξεργάζονται οι τεχνίτες και οι καλλιτέχνες.

Ύλη ήταν αυτό που μπορούσα να βλέπω, να ακουμπάω, να σμιλεύω και να χρησιμοποιώ για τις καθημερινές μου ανάγκες.

Ύλη ήταν ένα βουνό, ένα λουλούδι, ένα τραπέζι, ένα σύννεφο, το σώμα ενός ανθρώπου, το νερό που κυλάει στο ποτάμι.

Μπορούσαμε να υποδείξουμε άπειρα υλικά αντικείμενα και να συμφωνήσουμε όλοι για την υλικότητά τους όμως λίγοι συνειδητοποιούσαν ότι κανένας δεν μπορούσε να δώσει έναν αντικειμενικό ορισμό του τι είναι ύλη.

Η ύλη είχε γνωστές και υπολογιζόμενες ιδιότητες, είχε όρια καθορισμένα, χρώμα, βάρος, σκληρότητα δεν είχε όμως έναν επιστημονικά αντικειμενικό ορισμό. Οριζόταν μόνο έμμεσα μέσω των ιδιοτήτων που γίνονταν αντιληπτές από τις ανθρώπινες αισθήσεις και τα όργανα μέτρησης.

Με βάση αυτές τις αντιλήψεις συγκροτήθηκε το οικοδόμημα των θετικών επιστημών στη δύση αλλά και ένα σύνολο φιλοσοφικών ρευμάτων τα οποία με ένα κοινό όνομα ονομάζουμε υλιστικά.

Ολόκληρο δηλαδή το οικοδόμημα της επιστήμης και της τεχνολογίας στηρίχθηκε πάνω σε ένα φιλοσοφικό κατηγόρημα και όχι σε κάτι πρακτικά καθορισμένο.

Έτσι η ύλη αποτέλεσε μία από τις πιο θεμελιώδεις έννοιες του Διαλεκτικού Yλισμού, του φιλοσοφικού συστήματος που θεμελίωσε ο Kάρολος Mαρξ.

H ύλη στον Mαρξισμό αντιπροσωπεύει την αντικειμενική πραγματικότητα, η οποία είναι διάφορη και ανεξάρτητη από την ανθρώπινη συνείδηση.

Η Ύλη της Ατομικής Φυσικής και των Στοιχειωδών Σωματιδίων

Οι ιδέες για το τι είναι ύλη άλλαξαν ριζικά τον εικοστό αιώνα μετά την ανάπτυξη της ατομικής φυσικής και της φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων.

Ήταν η εποχή που μάθαμε ότι αυτό που ονομάζαμε ύλη, δεν είναι συνεχές, αλλά αποτελείται από επιμέρους δομικά συστατικά, τα ηλεκτρόνια, τα πρωτόνια και τα νετρόνια.

Mε την πάροδο όμως του χρόνου ανακαλύφθηκε ότι οι δομικοί λίθοι του υλικού κόσμου δεν ήταν τα πρωτόνια ή τα νετρόνια.

Ως βάση της δημιουργίας των υποατομικών συστατικών μπορούσαμε να διακρίνουμε νέες ομάδες μικρότερων σωματιδίων, που ονομάστηκαν στοιχειώδη σωμάτια.

Τα στοιχειώδη αυτά σωμάτια ονομάστηκαν φερμιόνια και χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες τα κουάρκς και τα λεπτόνια.

Tα κουάρκς είναι έξι τον αριθμό και φέρουν τις ονομασίες: «επάνω, κάτω, γοητευτικό ή μαγευτικό, παράξενο (ή παράδοξο), κορυφή ή αληθινό, πυθμένας ή όμορφο».

Tα έξι λεπτόνια φέρουν τις ονομασίες ηλεκτρόνιο, νετρίνο ηλεκτρονίου ή ηλεκτρονικό νετρίνο, μιόνιο, νετρίνο μιονίου ή μιονικό νετρίνο, ταυ ή τ-λεπτόνιο και τ-νετρίνο ή νετρίνο ταυ.

Σήμερα πλέον διατυπώνεται η άποψη ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα στην ουσιαστική δομική ρίζα της ύλης και ότι και τα στοιχειώδη σωμάτια θα πρέπει και αυτά να δημιουργούνται από ένα άγνωστο ακόμα πρωταρχικό και μοναδικό δομικό συστατικό, το οποίο ίσως είναι η βάση της συμπαντικής δημιουργίας.

Αυτό το οποίο θα πρέπει να σημειώσουμε είναι το γεγονός ότι τελικά τα στοιχειώδη σωμάτια δεν είναι τίποτα άλλο από ρεύματα ενέργειας το οποίο ξεχύνεται έξω και πέρα από αυτό που ονομάζουμε αισθητό όριο των αντικειμένων.

Η Ύλη στη Θεωρία της Σχετικότητας

Η Θεωρία της Σχετικότητας έφερε μιαν επανάσταση στις ιδέες μας για το τι είναι ύλη.

H ύλη πλέον σύμφωνα με πολλούς ερευνητές είναι ένα πύκνωμα κάποιου ενεργειακού ρεύματος, ως εκ τούτου αποτελεί μια μορφή ενέργειας.

Στο πλαίσιο του χωρόχρονου του Aϊνστάιν η ύλη δεν αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα, αλλά είναι απλώς μια ιδιομορφία του πεδίου. Ειδικότερα η πυκνότητα κάθε υλικού ταυτίζεται ως έννοια με μια καμπυλότητα του μαθηματικού χώρου, και εκφράζεται με έναν καθαρό αριθμό, έναν αριθμό δηλαδή χωρίς μονάδες μέτρησης.

Έτσι το στοιχειώδες σωμάτιο για τον σπουδαίο φυσικό είναι ένα είδος στροβίλου, που μεταδίδεται μέσα στο πεδίο και έχει την ιδιότητα κάτω από κάποιες συνθήκες να αυξάνει η να μειώνει την ταχύτητα στροβιλισμού του. Επειδή όμως η έννοια της ταχύτητας συνδέεται άμεσα με την έννοια της καμπυλότητας, η μεταβολή του στροβιλισμού δεν αποτελεί παρα μια μεταβολή της καμπυλότητας του χώρου.

Το σωματίδιο στρόβιλος θα πρέπει να παρουσιάζει σφαιρική συμμετρία. Ουσιαστικά μιλάμε για έναν τετραδιάστατο μη Ευκλείδειο άρα και μη αισθητό σφαιρικό στρόβιλο. Η ανθρώπινη πρακτική λογική θα μπορούσε να αντιληφθεί έναν τέτοιο περίεργο σφαιρικό στρόβιλο σαν μια απειρία κλασικών κωνικών στροβίλων, προσανατολισμένων προς όλες τις διευθύνσεις, με κοινή όμως κορυφή.

Έτσι αυτό το οποίο εμείς ανιχνεύουμε μέσω των οργάνων μας σαν στοιχειώδες σωμάτιο δεν είναι παρά η προβολική σκιά αυτού του μη αισθητού σφαιρικού στροβίλου πάνω στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο (χώρος Μινκόφσκι) που μπορεί να γίνεται αντιληπτός από τις αισθήσεις μας.

Τελικά σύμφωνα με τη Θεωρία της Σχετικότητας το Σύμπαν, είναι μια ενιαία μη αισθητή οντότητα η οποία διατρέχεται από μη αισθητούς σφαιρικούς στροβίλους πυκνότητας (καμπυλότητας). Οι προβολές αυτών των στροβίλων στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο των αισθήσεών μας γίνεται αντιληπτή από τις ανθρώπινες αισθήσεις ως υλική αντικειμενική πραγματικότητα.

Αυτή την νέα άποψη για το τι είναι ύλη εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο ο Tσάρλς Mιούζες στο βιβλίο του «Συνείδηση και πραγματικότητα». Όπως αναφέρει: «...ένα δέντρο, ένα τραπέζι, ένα σύννεφο, μια πέτρα. Όλα αυτά διαλύονται από την επιστήμη του εικοστού αιώνα σε κάτι που συνίσταται από το ίδιο υλικό. Aυτό το κάτι είναι ένα συνονθύλευμα στροβιλιζόμενων σωματιδίων που υπακούουν στους νόμους της κβαντικής φυσικής. Tούτο σημαίνει ότι όλα τα αντικείμενα που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι τρισδιάστατες εικόνες που σχηματίζονται από κύματα, στάσιμα ή κινούμενα κάτω από την επίδραση ηλεκτρομαγνητικών και πυρηνικών διαδικασιών».

Ενδιαφέρουσες όμως είναι οι απόψεις του Gaston Bachelard περί της ουσίας της έννοιας «ύλη» όπως αυτές παρουσιάζονται στο έργο του «Το νέο Επιστημονικό Πνεύμα». Γράφει ο πολύ γνωστός αυτός Φυσικός:

«Ποια από τα φαινομενικά γνωρίσματα της ύλης θα θεωρηθούν σημαντικότερα; Μα βέβαια αυτά που αφορούν την ενέργειά της. Η ύλη πρέπει πριν από όλα να αντιμετωπίζεται ως ένας ενεργειακός μετασχηματιστής, ως μία πηγή ενέργειας.

Μια ολόκληρη επιστημονική σχολή ισχυρίζεται άλλωστε πως η έννοια ύλη της είναι περιττή. …Έτσι η μελέτη της ενέργειας προκαλεί, πιστεύω, μίαν κατάργηση του υλισμού. Θα έλθει η ώρα όταν θα μπορούμε να μιλάμε αντί για ύλη για αφηρημένη διάταξη ενέργειας, για ένα σχηματισμό χωρίς σχήμα».

Η ανακάλυψη της Αντιύλης

Ο Φυσικός Κόσμος φαινόταν αρκετά τακτικά φτιαγμένος από λεπτόνια και κουάρκςόταν το 1929 ο Άγγλος θεωρητικός φυσικός P. A. Dirac, λύνοντας τις μαθηματικές εξισώσεις του πρόβλεψε την ύπαρξη ενός αγνώστου μέχρι τότε σωματιδίου το οποίο ήταν σαν κατοπτρικό είδωλο του ηλεκτρονίου. Ενώ δηλαδή το ηλεκτρόνιο ήταν αρνητικά φορτισμένο, το νέο αυτό σωμάτιο ήταν θετικά φορτισμένο.

Tο σωμάτιο αυτό ονομάστηκε ποζιτρόνιο (ή θετικό ηλεκτρόνιο), μολονότι θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε αντιηλεκτρόνιο.

Βέβαια ήταν πάρα πολλοί οι διαπρεπείς επιστήμονες εκείνης της εποχής που χλεύασαν τον Dirac.

Όμως το 1932, ο C. Anderson, μπόρεσε να επιβεβαιώσει και πειραματικά την ύπαρξη ποζιτρονίων που θεμελίωσε την έννοια της αντιύλης.

Από εδώ και πέρα οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές αφού το 1955 ανακαλύφθηκε τοαντιπρωτόνιο και το φθινόπωρο του 1956 το αντινετρόνιο.

Από τότε, είναι κοινή η πεποίθηση μεταξύ των θεωρητικών φυσικών ότι για κάθε σωμάτιο της ύλης που υπήρχε στο Σύμπαν ή παραγόταν τεχνητά, υπήρχε και το αντισωμάτιό του, συνεπώς στην ύλη αντιστοιχούσε μια άλλη κατοπτρική ύλη με περίεργες ιδιότητες, η αντιύλη.

H ανακάλυψη του ποζιτρονίου, αντιπρωτονίου και αντινετρονίου δημιούργησε στην επιστημονική κοινότητα μια σειρά ερωτημάτων.

H βασική ερώτηση ήταν: «Εφόσον υπάρχουν τα αντίστοιχα αντισωμάτια, γιατί να μην είναι δυνατή η συγκρότηση αντιστοιχείων, όπως αντιυδρογόνου, αντιηλίου κ.ά., και γενικότερα αντιύλης;»

Bεβαίως εξαρχής ήταν γνωστό ότι δεν μπορεί να συνυπάρχει ύλη και αντιύλη, αφού η σύγκρουση σωματίου με το αντισωμάτιό του επιφέρει τον εκμηδενισμό της μάζας τους και τη μετατροπή της σε τεράστια ποσά ενέργειας.

Και στο πρόβλημα αυτό δόθηκε απάντηση όταν το 1995, ο καθηγητής Walter Oelertκαι οι συνεργάτες του κατόρθωσαν να παρασκευάσουν για πρώτη φοράαντιυδρογόνο. Ήταν η πειραματική επιβεβαίωση της αντίστοιχης θεωρίας.

Για ιστορικούς λόγους, αναφέρουμε την άποψη του M. Goldhaber γύρω από το πώς δημιουργήθηκαν αρχικά τα σύμπαντα ύλης και αντιύλης.

O Goldhaber, αντί του αρχικού υπερατόμου τού Lemaitre υποστήριξε την άποψη ότι πρωταρχικά υπήρχε ένα μοναδικό υπερσωμάτιο, το universon. To υπερσωμάτιο αυτό διαιρέθηκε αμέσως σε δύο σωματίδια, το cosmon και το anticosmon. Από τα δύο σωματίδια ξεπήδησε αντίστοιχα ο γνωστός μας αισθητός κόσμος της αισθητής ύλης και ο αντικόσμος της αντιύλης, που είναι μη αισθητός και παρατηρήσιμος.

Για το θέμα της αντιύλης, ο αείμνηστος καθηγητής Aστρονομίας του Πανεπιστημίου Aθηνών Δημήτριος Kωτσάκης έγραφε σε άρθρο του το 1963:

«O κόσμος της αντιύλης θα πρέπει να έχει τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του δικού μας κόσμου.

Aν υπάρχουν λογικά όντα, υλικώς θα αποτελούνται από αντιύλη, η μορφή όμως του κόσμου και η έρευνά της από αυτά θα ακολουθεί την πορεία την οποία ακολουθούν οι πειραματικοί και θεωρητικοί επιστήμονες του δικού μας κόσμου, εφόσον θα βρίσκονται στο αυτό σημείο προόδου και πολιτισμού».

Η Ύλη στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία

Όμως το ότι η έννοια της ύλης δεν είναι κάτι το απτό και αντικειμενικά ορισμένο αλλά έξω από την εποπτεία των ανθρώπινων αισθήσεων, το διατύπωσαν πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες της κλασικής περιόδου.

Ο Αναξίμανδρος θεωρεί ότι αρχικά υπήρχε μια πρωταρχική υλική ουσία, έξω από την εποπτεία των ανθρώπινων αισθήσεων η οποία ήταν αθάνατη, και ανώλεθρη. Από την ουσία αυτή δημιουργείται η υλική αντικειμενική πραγματικότητα η οποία αφού διατρέξει έναν κύκλο ζωής επιστρέφει σ’ αυτήν. Την πρωταρχική αυτή ουσία την ταύτισε με την έννοια του απείρου.

Ο Πλάτωνας δίδασκε ότι αρχικά υπήρχε μια πρωταρχική αγαθοποιός ουσία η οποία δεν ήταν δυνατόν να γίνει αντιληπτή από τις ανθρώπινες αισθήσεις παρά μόνο από τον Νου. Την ουσία αυτή την ονόμασε Πρώτη Ιδέα η οποία εκδηλώνεται πρωτογενώς μέσα σε έναν μη αισθητό αλλά νοητικά προσεγγίσιμο Κόσμο των Ιδεών.

Από αυτήν την Πρώτη Ιδέα μέσω κάποιων αιτίων γεννήθηκε η εμπειρική και αντικειμενικά προσεγγίσιμη από τις ανθρώπινες αισθήσεις ύλη.

Τέλος η ύλη κατά τον Αριστοτέλη ήταν κάτι διάφορο από την πραγματωμένη και αισθητή μορφή του κάθε αντικειμένου και αποτελούσε το ακαθόριστο και μη αισθητό στοιχείο που ενυπάρχει δυνάμει μέσα του.

Τι είναι λοιπόν αυτό που οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται σαν υλική πραγματικότητα?

Κάθε τι γύρω μας το οποίο ονομάζουμε υλικό αντικείμενο δεν είναι τίποτα άλλο από έναν ωκεανό στροβιλιζόμενης μη αισθητής ενέργειας η οποία ξεχύνεται πέρα από τα όρια του σχήματός του μέχρι το άπειρο.

Η ενέργεια αυτή ενώνεται και μπλέκεται με την ενέργεια όλων των σωμάτων του σύμπαντος δημιουργώντας μια ενιαία και αδιάσπαστη ενότητα.

Τα όρια των υλικών αντικειμένων που τα διακρίνουν μεταξύ τους, το χρώμα τους, η σκληρότητά τους, η γεύση τους δεν είναι παρά κατασκευάσματα των ατελών αισθήσεών μας. Μια πλάνη των αισθήσεων.

Το Σύμπαν κι εμείς είμαστε ένα.

Ευτυχισμένες οι γενιές που θα νιώσουν με την ψυχή και το Νου αυτή την ενότητα. Μια ενότητα Ειρήνης, Γαλήνης και συμπαντικής Αγάπης.

Δρ. Μάνος Δανέζης

Επίκουρος Καθηγητής Αστροφυσικής

Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ

http://www.drosostalida.com

Το φως της καρδιάς.....!!!!!!!!

Μας είπαν ότι είμαστε αμαρτωλοί.

Μας είπαν ότι είμαστε ανάξιοι να είμαστε εμείς οι ίδιοι Παιδιά του Θεού.

Μας είπαν ότι θα πρέπει να βάζουμε μεσάζοντες για να επικοινωνούμε με το Θεό μέσα μας

Μας είπαν ότι η αξία και τα χαρίσματα του ανθρώπου βρίσκονται στο πόσο πετυχημένος είσαι, αν έχεις παντρευτεί, πόσα παιδάκια έχεις, ένα καλό αυτοκίνητο, ένα εξοχικό .

Μας είπαν ότι ασφάλεια είναι η οικογένεια .

Και τους πιστέψαμε….

Μα κανείς από τους εκπαιδευτές μας, και αυτούς που έχρησαν εαυτόν πνευματικούς καθοδηγητές δεν μας μίλησε για την καρδιά μας, για την Ψυχή μας και την Ομορφιά της να Ζει με Ήθος, Αρχές, Χαρίσματα και Αξίες που υπερβαίνουν το καλό και το κακό και υπόκεινται στην ροή, την Αλήθεια και την Αυθεντικότητα του Ανθρώπου.

Τότε δεν θα χρειαζόταν να αγωνιζόμαστε, να πολεμήσουμε, να φανούμε, να διεκδικήσουμε τίποτα μια και όλο το ταξίδι της Ζωής θα ήταν ό,τι Είναι μέσα στην Σοφία του σύμπαντος, μια περιπέτεια στον φυσικό κόσμο, μια ακόμη εμπειρία, αυτή της πολικότητας στην αιωνιότητα της Ψυχής.

Τότε θα μπορούσαμε να χαρούμε την Ζωή αυθεντικά, με εσωτερική ειρήνη και αρμονία σε όλα μας τα συναισθήματα χωρίς να χαρακτηρίζονται καλά κακά, αρνητικά θετικά, θα μπορούσαμε να Είμαστε μέσα στους Νόμους και το Ήθος, χωρίς να μας επιβάλλονται από εκείνο το κομμάτι μας που χρειάζεται να εξουσιάζει και να εξουσιάζεται.

Ο Άνθρωπος είναι ένα Ον με χαρίσματα, χαρίσματα που εγείρονται από την Αγάπη και την καρδιά, Ομορφαίνουν τον κόσμο και θεραπεύουν το δίκτυο της Αγάπης που κρατάει τον Κόσμο μας σε συνοχή.

Θαυμάζουμε την αρμονία της Φύσης, μα ξεχάσαμε ότι ο Άνθρωπος αποτελεί και ο ίδιος Φωτεινό Όν που ανήκει στην Σοφία και Αγάπη από την οποία προέρχεται, ξεχάσαμε ότι οι Αρχές μέσα μας είναι αρχέγονες και έμφυτες.

Είναι καιρός λοιπόν να Θυμηθούμε, και για να ξυπνήσουμε τις Μνήμες πρέπει να σπάσουμε με Θέληση και Πίστη τους τοίχους που έχουν χτιστεί και διατηρούμε χτισμένους γύρω από το Φως της καρδιάς μας, ώστε να λάμψει ξανά και το Φως της να απλωθεί αγγίζοντας και τις καρδιές των άλλων ανθρώπων. 

Ήρθε η ώρα να πάρουμε πίσω την θέση που αξίζει στην Ανθρώπινη Φυλή, την θέση της μέσα στην αγκαλιά του θεού, την θέση στην Αγάπη και την Σοφία που Είμαστε.

http://angels-on-earth.gr

Ο Πνευματικός Εαυτός.....!!!!!!!!

Ποιος είναι αυτός Ο Πνευματικός Εαυτός μας που συζητάμε τόσο έντονα ιδιαίτερα την εποχή που διανύουμε; Ίσως και το μεγαλύτερο λάθος αυτής την «Νέας εποχής» με όλη την γνώση που παρέχεται απλόχερα, να είναι ότι για άλλη μια φορά τείνουμε να αφήσουμε τον Εαυτό μας έξω από εμάς, σε μια άλλη διάσταση, σε ένα άλλο μεγαλειώδες πεδίο, εκεί λειτουργεί εκείνος και δονείται μακριά από εμάς, εγώ εδώ και αυτός εκεί, τείνουμε να αφήσουμε τον Εαυτό μας έξω από τον δρόμο μας.

Ο Εαυτός μας είναι εδώ, είναι εδώ στην κάθε στιγμή που ζούμε με την απλότητα του Ανθρώπου, κάθε στιγμή που αγκαλιάζουμε με Αγάπη την Ύπαρξη μας χωρίς ενοχές και ντροπές, στην κάθε στιγμή που μας επιτρέπουμε να βιώσουμε τα συναισθήματα μας με αυθεντικότητα και υπευθυνότητα, εκεί μέσα σε αυτή την απλότητα, και την ευγνωμοσύνη της Ύπαρξης μας, στο κλάμα και στο γέλιο μας, είναι ο Εαυτός μας. 

Γιατί απλά δεν είμαστε τίποτα ξέχωρο, τίποτα αποσπασμένο. Σε κάθε στιγμή μπορούμε να είμαστε απλά και όμορφα ο Εαυτός μας αρκεί να το Θέλουμε με όλη μας την Ψυχή. 

Αρκεί να κοιτάξουμε μια στιγμή πίσω από την κουρτίνα του θεάτρου του παραλόγου από το πλαίσιο του οποίου θεωρούμε τους εαυτούς μας μόνο εξαρτημένους, μόνο αδύναμους, μόνο εγωιστές, εξωστρεφής, μικρούς και αποκομμένους από το μεγαλείο όλης της Δημιουργίας. 

Το παράλογο που μας έχει προγραμματίσει να κρύβουμε την Αλήθεια από τον ίδιο μας τον Εαυτό, να αγαπάμε πριν προλάβουμε να αγαπήσουμε τον Εαυτό μας, να πιστεύουμε στην πεποίθηση ότι χωρίς όλους αυτούς που έχουμε χωρέσει μέσα μας, δεν μπορούμε να επιβιώσουμε, είμαστε χαμένοι, δεν μπορούμε να αγαπηθούμε, δεν μπορούμε να νοιώσουμε Υπάρξεις.

Ναι, σε αυτόν τον κόσμο, των πεποιθήσεων, δεν χωράει ο Εαυτός μας, και αυτό γιατί απλά δεν του ανοίξαμε χώρο, έτσι ασφυκτικά γεμάτοι που είμαστε από όλους και όλα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι μακριά μας, αλλά ίσως ότι κρατάμε εμείς τις αποστάσεις μας από αυτόν. 

http://angels-on-earth.gr