Πέμπτη 29 Αυγούστου 2013

Πόσο σίγουρος είσαι για το πώς νιώθεις ;

Θυμός ή θλίψη; Ξέρεις πάντα τι αισθάνεσαι κι αν ναι, πώς το δείχνεις;

Υπάρχουν φορές που μπορεί να νιώσουμε θυμό για ένα πολύ αγαπημένο μας πρόσωπο, όπως για κάποιο γονέα, κοντινό μας φίλο ή ερωτικό μας σύντροφο. Ο θυμός συνήθως αναδύεται όταν αισθανθούμε ότι ο άλλος σκόπιμα υπονομεύει το άτομο ή την αξιοπρέπεια μας. 

Για παράδειγμα, μπορεί να νιώσουμε απόρριψη, προδομένοι ή παραμελημένοι, ενώ ο θυμός μας μπορεί να διαρκέσει από λίγα λεπτά ή να αποτελέσει μία διαιωνίζουσα άλυτη συνθήκη.

Ένας τρόπος για να καταλάβουμε τον θυμό, είναι ως μία προσαρμοστική αντίδραση. Και αυτό γιατί ο τρόπος που νιώσαμε (κριτική, απόρριψη), οδηγεί σε αισθήματα απώλειας, θλίψης, ντροπής και αναξιότητας. 

Όταν τέτοια συναισθήματα γίνουν αφόρητα για μας τους ίδιους, ένας τρόπος είναι να στρέψουμε τη προσοχή μας στο άλλο άτομο και να επικεντρωθούμε στα αρνητικά του στοιχεία, μειώνοντας έτσι τον αντίκτυπο του γεγονότος και αποκαθιστώντας την αίσθηση της αυτοεκτίμησης και του προσωπικού μας ελέγχου.

Ο θυμός μπορεί να αποτελέσει μία ευκαιρία για την επίλυση και αποκατάσταση μιας σημαντικής μας σχέσης. Για παράδειγμα, προσδιορίζοντας το πώς νιώθουμε, μπορεί να βοηθήσει το άτομο που νιώθουμε να μας πλήγωσε, να αναγνωρίσει κάποια συμπεριφορά του που ενδεχομένως να μην χειρίστηκε με τον πλέον κατάλληλο τρόπο. 

Όταν όμως παρατείνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, παύει να είναι βοηθητικός. Παραδείγματος χάρη, για ορισμένα άτομα, ο θυμός είναι ένα ιδιαίτερα απειλητικό συναίσθημα. Μπορεί να έχουν μάθει ότι η έκφραση του είναι επίπονη και καταστροφική. 

Ως αποτέλεσμα, ακόμη και όταν η έκφραση του θυμού θα ήταν η πιο φυσική, απάντηση, ο θυμός κατευθύνεται προς τα μέσα και μπορεί να μπορεί να οδηγήσει σε αυτοκριτική, αυταπάρνηση, και σε μια αίσθηση ανικανότητας και απώλειας. Έτσι, το άτομο νιώθει θλίψη και σταδιακά οδηγείται σε φυσική και συναισθηματική αποστασιοποίηση με επιπτώσεις τόσο στην ψυχική, όσο και σωματική του υγεία.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό λοιπόν, ο καθένας για τον εαυτό του, να δώσει λίγο περισσότερη προσοχή στο πώς νιώθει και πώς αυτό επιδρά στον τρόπο που σχετίζεται.



Πηγή: psychebook
http://www.psyhealth.gr

Κάθε ελάττωμα κι ένα κρυμμένο χάρισμα.......!!!

Αναζητήστε το βαθύτερο εαυτό σας μέσα σε κάθε σας αδυναμία.

Είναι τόσο εύκολο να χαθείς στην αναζήτηση για αυτοβελτίωση, κάθε «πινακίδα» μας γοητεύει με το όραμα μιας χαρούμενης και επιτυχημένης ζωής. Παρόλα αυτά ίσως είναι εφικτό να φτάσει κανείς στην ευτυχία ακολουθώντας έναν δρόμο με αντίθετη φορά. 

Εάν μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα χαρίσματά μας και να τα αποκόψουμε από τις ενοχές και τα τραύματα που τα κρατάνε κρυμμένα, θα δούμε τον εαυτό μας να μπαίνει σε μια τροχιά οικειότητας που μπορεί να μας αλλάξει τη ζωή. 

Με το πέρασμα του χρόνου, συνειδητοποίησα πως τα χαρακτηριστικά των ασθενών μου, που με ενέπνεαν περισσότερο, όπως άλλωστε και εκείνους, ήταν αυτά τα οποία συχνά τους έκαναν να υποφέρουν. 

Μερικοί ασθενείς παραπονούνταν πως ένιωθαν να έχουν κάποια χαρακτηριστικά σε υπερβολικό βαθμό. Πως παραήταν έντονοι, ευαίσθητοι, θυμωμένοι ή απαιτητικοί. Από τη θεραπευτική μου πολυθρόνα, εγώ μπορούσα να δω ένα πάθος τόσο ισχυρό που τρόμαζε τους ανθρώπους. 

Πολλοί ασθενείς από την άλλη, δήλωναν πως δεν ένιωθαν αρκετοί σε σχέση με κάποιο χαρακτηριστικό – πολύ αδύναμοι, πολύ ήσυχοι, πολύ αναποτελεσματικοί. Εγώ από τη μεριά μου έβρισκα σε αυτούς μια ποιότητα ταπεινοφροσύνης και επιείκειας, που δεν τους άφηνε να νιώθουν σίγουροι με τον εαυτό τους. 

Πολλοί θεραπευόμενοι περιέγραφαν τη ζωή τους, συντετριμμένοι από την εξάρτηση τους από κάτι ή κάποιον άλλο και εγώ μπορούσα να δω μια απέραντη γενναιοδωρία, χωρίς υγιή όρια. Ξανά και ξανά, εκεί που οι πελάτες μου έβλεπαν τα μεγαλύτερα τραύματά τους, εγώ έβλεπα τα πιο έντονα χαρίσματά τους. 

Όταν κοιτάζουμε τη ζωή μας μέσα από το πρίσμα των χαρισμάτων μας, είναι σαν να βλέπουμε τη ζωή μας με το αληθινό της νόημα για πρώτη φορά. Εντελώς ξαφνικά, όλα αποκτούν τη σωστή σημασία. Βλέπουμε την πραγματική εικόνα και τι είναι στα αλήθεια σημαντικό για εμάς.

Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πως τα μεγαλύτερα λάθη μας και οι συμπεριφορές με τις οποίες «σαμποτάραμε» τον ίδιο μας τον εαυτό, ήταν απλά σπασμωδικές και απρόσεκτες προσπάθειες να εκφράσουμε τον βαθύτερο εαυτό μας. 

Η Σούζαν ήρθε για θεραπεία αφού χώρισε με το σύντροφό της, μετά από σχέση δύο χρόνων. Είχε επενδύσει όλα της τα συναισθήματα και την ενέργεια σε αυτή τη σχέση και όταν αυτή τελείωσε ένιωθε να καταρρέει ολοκληρωτικά. Η ερώτηση της κατά την πρώτη επίσκεψη ήταν: «Γιατί δε μπορώ να το ξεχάσω και να συνεχίσω τη ζωή μου, όπως έκανε αυτός ή όπως μου λένε και οι φίλοι μου να κάνω;» 

Καθώς περιέγραφε την ιστορία της σχέσης της, εντόπισα μια διαρκώς παρούσα ποιότητα ευγένειας σε αυτήν, μια πραότητα που οι άλλοι εκμεταλλεύονταν διαρκώς. Η Σούζαν εκτιμούσε αυτό της το χαρακτηριστικό αλλά ταυτόχρονα το αισθανόταν και σαν κατάρα. (Αυτή η αμφιθυμία είναι σήμα κατατεθέν ενός κρυμμένου χαρίσματος). 

Αισθάνθηκα πως το κλειδί για την ανακούφισή της βρισκόταν ακριβώς εκεί. Δουλέψαμε ξανά και ξανά, με σκοπό να μπορέσει να αναπλαισιώσει αυτήν της την ευαισθησία και να την ερμηνεύσει όχι σαν αδυναμία αλλά σαν ένα χάρισμα που η ίδια – όπως και οι προηγούμενοι σύντροφοί της – δεν ήξεραν να εκτιμούν. 

Ακούγεται απλό, αλλά το να δει αυτές τις ποιότητες σαν ένα χάρισμα ήταν η αρχή για μια νέα ζωή για αυτήν. Βλέποντας την αξία τους, μπορούσε να μάθει να τις καταλαβαίνει, να τις εκτιμά και ακόμα να τις θεωρεί πολύτιμες. 

Όταν η Σούζαν αντιμετώπισε τη ζωή της μέσα από το πρίσμα των κρυμμένων της χαρισμάτων ένιωσε τον ενθουσιασμό μιας νίκης. «Είχα δίκιο από την αρχή» είπε «Ό,τι με ενοχλούσε σε σχέση με τους συντρόφους μου, με ενοχλούσε για κάποιο λόγο. Δεν ήμουν τρελή. Απλώς δεν εκτιμούσα τα χαρίσματα μου και επέλεγα συντρόφους που απλά χαίρονταν να συμφωνούν μαζί μου, κάνοντας τελικά το ίδιο.» 

Αυτή εν ολίγοις είναι η «Θεωρία των Χαρισμάτων» και ο πιο εύκολος τρόπος για να γίνει αντιληπτή είναι το να ξεκινήσεις με την εικόνα ενός στόχου. Κάθε κύκλος στο εσωτερικό που οδηγεί προς το κέντρο μας φέρνει πιο κοντά στον αυθεντικό μας εαυτό. Στο κέντρο του στόχου βρίσκονται τα πραγματικά βασικά μας χαρίσματα. 

Τα βασικά χαρίσματα δεν είναι ίδια με τα ταλέντα ή με τις διάφορες ικανότητες, που μπορεί να έχουμε. Στην πραγματικότητα, μέχρι να τα κατανοήσουμε, μπορεί να γίνονται αντιληπτά σαν επονείδιστες αδυναμίες ή σαν ευάλωτα κομμάτια του εαυτού μας, που δεν τολμάμε να αποκαλύψουμε. Παρόλα αυτά εκεί είναι που ζει η ψυχή μας.

Είναι σαν την πηγή της ύπαρξής μας, η οποία γεννά μια ζωντανή ροή από ενορμήσεις προς την ενσυναίσθηση και την αυθεντικότητα. Όμως τα βασικά μας χαρίσματα δεν είναι ο προθάλαμος για την ευτυχία. 

Αντίθετα, μας βάζουν σε μπελάδες ξανά και ξανά και γινόμαστε όλο και πιο αμυντικοί ή αδιάφοροι προς αυτά. Προκαλούν εμάς και αυτούς με τους οποίους σχετιζόμαστε. Απαιτούν από μας περισσότερα ίσως από όσα θέλουμε να δώσουμε και συχνά νιώθουμε ισοπεδωμένοι όταν τα προδώσουν ή τα απορρίψουν. 

Εφόσον, λοιπόν τη θέρμη του πραγματικού μας εαυτού είναι δύσκολο να τη διαχειριστούμε, συχνά επιλέγουμε να προστατέψουμε τον εαυτό μας, πηγαίνοντας όλο και πιο μακριά από το κέντρο. Κάθε κύκλος μακριά από το στόχο αντιπροσωπεύει μια πιο «ελαφριά» πλευρά του εαυτού μας. Κάθε ένας μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλέστεροι, μας βάζει σε λιγότερους κινδύνους αφού μας εκθέτει λιγότερο. 

Κάθε ένας, μας πάει ένα βήμα πιο μακριά από τον πραγματικό μας εαυτό, την ψυχή, την αυθεντικότητα μας και το νόημα της ζωής μας. Όσο απομακρυνόμαστε από αυτά τα βασικά μας χαρίσματα νιώθουμε όλο και πιο απομονωμένοι και όταν είμαστε πραγματικά μακριά ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια ανυπόφορη αίσθηση κενού. 

Οι περισσότεροι από εμάς επιλέγουμε να σταθούμε στο σημείο εκείνο που είναι τόσο κοντά, ώστε να απολαμβάνουμε τη θέρμη από τα βασικά μας χαρίσματα αλλά και τόσο μακριά, ώστε να μην καούμε από την φωτιά. Δημιουργούμε ασφαλέστερες «εκδόσεις» του εαυτού μας, οι οποίες μας επιτρέπουν να διαχειριστούμε τη ζωή μας χωρίς να πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον υπαρξιακό κίνδυνο του πραγματικού μας εαυτού. 

Η «Θεωρία των Χαρισμάτων» μας καλεί να ανακαλύψουμε ποια είναι τα βασικά μας χαρίσματα , να τα αποδεσμεύσουμε από τραύματα που τα κρατούν κρυμμένα και να τα εκφράσουμε με τόλμη, γενναιοδωρία και σύνεση στη ζωή μας. Όταν το κάνουμε αυτό, τότε βρισκόμαστε πιο κοντά στην υγιή αγάπη. 

Εάν αναζητάτε την αγάπη, προσπαθήστε να ανακαλύψετε τα χαρίσματά σας. Λάμπουν στα πλεονεκτήματα και στις ευχάριστες στιγμές σας αλλά και ζουν επίσης στις πιο κρυφές σας ανασφάλειες και αδυναμίες. 



Psychology Today
Ken Page μετάφραση: psyhealth.gr 

Ο "φταίχτης" δυστυχώς δεν έχει ονοματεπώνυμο....!!!

       

Συνήθως μεγαλώνουμε με μοντέλα συμπεριφορών, τι πρέπει να κάνουμε, τι πρέπει να είμαστε...
Ο κάθε άνθρωπος βίωσε την παιδική του ηλικία, αναγκαζόμενος να δημιουργήσει έναν εαυτό, που θα μπορούσε να επιβιώσει μέσα στις κοινωνίες της ανθρωπότητας και τις απαιτήσεις τους.

Υπάρχουν δεδομένες αξίες και δεδομένες εστίες ευτυχίας, που τέθηκαν σαν στόχος στο κάθε παιδί, για να πετύχει στην ζωή του.

Μα αν καταφέρουμε να διακρίνουμε την Αλήθεια, τούτες οι αξίες και οι εστίες ευτυχίας που τέθηκαν σαν στόχοι, δεν κατάφεραν να φέρουν ομαλότητα στην πορεία της ανθρωπότητας.

Σε κάθε έναν από εμάς έρχεται ο καιρός να ξεσπάσει η κρίση...

Υπάρχει μέσα μας ένα "βαρόμετρο" που δυστυχώς δεν δείχνει προς την εκπλήρωση, ακόμα και αν έχουμε πετύχει όλους τους στόχους που μας έθεσαν...

Αυτό το "βαρόμετρο" καταπιέζει το Σθένος μας, σε ανύποπτο χρόνο, ακόμα και αν όλα πάνε καλά στην ζωή μας και τότε ο άνθρωπος σαστίζει...

Ενώ ακολούθησε πιστά τις εντολές και τις αξίες, δεν βρίσκει αιτίες που να μην είναι πλήρης και ευτυχισμένος...
Έτσι ονομάστηκε "ανικανοποίητος"...
Έχει αυτό, και θέλει το περισσότερο...
Έχει εκείνο, μα θέλει και το άλλο...

Πάντα κάτι φαίνεται να του χαλάει τον στόχο, να τον ωθεί να επανεξετάζει την ικανοποίησή του, μέχρι να βαρεθεί και να υποταχθεί στο δεδομένο της ζωής. Έτσι είναι...

Φαίνεται σαν ο Φυσικός Κόσμος να έγινε μια αρένα που μέσα της πολεμάει η κόλαση των δεδομένων αξιών, των κρίσεων και των επικρίσεων...
Όλη η Ζωή περνάει κρίση...

Μπορούμε εύκολα να πούμε ότι φταίνε οι άλλοι, για την παγκόσμια κρίση...Αλλά για την δική μας κρίση δεν μπορεί να φταίνε οι άλλοι...

Το ποιός φταίει που η ζωή πήρε θέση μάχης και πολέμου, δεν θα το βρούμε έτσι εύκολα.
Ο "φταίχτης" δυστυχώς δεν έχει ονοματεπώνυμο...

Ο πόλεμος δεν είναι θρησκευτικός, κοινωνικός ή οικονομικός...Δεν είναι μεταξύ λαών, θρησκειών και τάξεων...
Είναι μεταξύ Ανθρώπου και ανθρώπου...

Κάθε φορά που ένας άνθρωπος χάνει τον Στόχο του, τότε ένα σύνολο χάνει τον Στόχο του μαζί του...
Κάθε φορά που ένας άνθρωπος ασθενεί, τότε ένα σύνολο ασθενεί μαζί του.
                           
Η σκοτεινή νύχτα που περνάει τούτη την στιγμή η ανθρωπότητα, είναι το σημείο 0 του καθενός μας, εκεί που ο άνθρωπος στέκεται σιωπηλά και ή μηδενίζει το παρελθόν του ή συνεχίζει την κρίση...

Όμως μπορούμε να εστιαστούμε και στο Άνθρωπο μέσα μας, που θέτει άλλου είδους Στόχους, από όσα μάθαμε σαν "στόχο"...

Αν ένας είναι Αγαπημένος μέσα στον κόσμο, σε πολύ λίγο χρόνο θα είναι Αγαπημένο ένα σύνολο...



Άνθρωπος................Αυτός ο άγνωστος......!!!

Τετάρτη 28 Αυγούστου 2013

The Cove - Ο φίλος μου......!!!

Πώς να νιώσετε αρμονία και ηρεμία σε 30 λεπτά......!!!

Αυξήστε το επίπεδο δραστηριότητάς σας. Αν μιλάτε στο τηλέφωνο σηκωθείτε όρθιοι και περπατήστε. Χρησιμοποιήστε τις σκάλες και όχι το ασανσέρ. Βάλτε περισσότερη δύναμη στη φωνή σας. Περπατήστε 10 λεπτά με τα πόδια. Ακόμα καλύτερα…

Κάντε μια βόλτα έξω. Η έρευνα δείχνει ότι το φως διεγείρει τις χημικές ουσίες του εγκεφάλου που βελτιώνουν τη διάθεση. Η καλύτερη πρόταση είναι μια βόλτα στον ήλιο πρωί πρωί !

Να είστε έξω καρδιά. Στείλτε ένα e-mail σε ένα φίλο που δεν έχετε δει για καιρό ή βρείτε κάποιο νέο φίλο. Το να έχετε στενούς δεσμούς με άλλους ανθρώπους είναι ένα από τα πιο σημαντικά κλειδιά για την ευτυχία. Όταν ενεργείτε με φιλικό τρόπο, όχι μόνο θα κάνετε τους άλλους να νιώθουν πιο φιλικά προς το μέρος σας, αλλά θα κάνει κι εσάς να νιώσετε φιλικά συναισθήματα για τους άλλους ανθρώπους.

Απελευθερωθείτε από ένα πρόβλημα. Εξετάστε εκείνο το ασφαλιστικό σας πρόβλημα, αγοράστε κάτι που χρειάζεστε, ή κάντε εκείνη την συνάντηση με τον οδοντίατρο που συνέχεια αναβάλλετε. Τελειώνοντας μια ενοχλητική μικροδουλειά θα απελευθερωθείτε από το άγχος σας.

Δημιουργήστε ένα πιο ήρεμο περιβάλλον. Δώστε λίγο χρόνο ώστε να τακτοποιήσετε εσωτερικά σας ζητήματα, να δείτε τους λογαριασμούς που πρέπει να πληρώσετε. Αν προσπαθήσετε να λύσετε όλα τα προβλήματα σας ταυτόχρονα, μπορεί να αισθανθείτε ότι καταρρέετε. 10 λεπτά την ημέρα αρκούν ώστε να τακτοποιήσετε τα προβλήματά σας, δοκιμάστε το.

Κάντε μια καλή πράξη. Συμφιλιώστε δύο άτομα, επαινέστε κάποιον άλλον. Περάστε έναν άνθρωπο μεγάλης ηλικίας από τη μια μεριά του δρόμου στην άλλη. Στην πραγματικότητα, μπορείτε επίσης να…

Σώστε τη ζωή ενός ανθρώπου. Γίνετε δωρητής οργάνων και θυμηθείτε να ενημερώσετε την οικογένειά σας γι’ αυτή σας την απόφασή. «Do good, feel good» – λειτουργεί πραγματικά!

Παριστάνετε τους ευτυχισμένους. Έρευνα δείχνει ότι ακόμη και ένα τεχνητό χαμόγελο ενισχύει τη διάθεσή σας. Και αν είστε χαμογελαστοί, οι άλλοι άνθρωποι θα αντιληφθούν ότι είστε πιο φιλικοί και πιο προσιτοί.

Μάθετε κάτι καινούργιο. Σκεφτείτε κάτι για το οποίο θα θέλατε να γνωρίζετε περισσότερα και ψάξτε στο διαδίκτυο ή πηγαίνετε σε ένα βιβλιοπωλείο και αγοράστε ένα βιβλίο σχετικά με αυτό. Αλλά να είστε ειλικρινείς, διαλέξτε ένα θέμα που σας ενδιαφέρει πραγματικά!



ygeianews

Ο διαλογισμός «διώχνει» τις υποτροπές της κατάθλιψης......!!!

Ο διαλογισμός αποτρέπει τις υποτροπές της κατάθλιψης ; 
Μελέτες έχουν δείξει ότι ο διαλογισμός αποτρέπει τις υποτροπές της κατάθλιψης, ίσως προκαλώντας αλλαγές στα τμήματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μάθηση και το άγχος. Μια νέα μελέτη υποδηλώνει ότι η δράση του μπορεί να οφείλεται στην τροποποίηση εγκεφαλικών κυμάτων που λέγονται «άλφα ρυθμοί» και συμβάλλουν στη ρύθμιση της μετάδοσης των αισθητηρίων ερεθισμάτων από τον περιβάλλοντα χώρο.

Όπως γράφει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ χώρισαν 12 υγιείς εθελοντές σε δύο ομάδες. Οι μισοί ακολούθησαν επί οκτώ εβδομάδες ένα πρόγραμμα διαλογισμού για καταπράυνση του στρες και οι άλλοι μισοί δεν έκαναν διαλογισμό.

Σε τακτά χρονικά διαστήματα, οι ερευνητές υπέβαλλαν τους εθελοντές σε μια εξέταση που λέγεται «μαγνητοεγκεφαλογραφία» (MEG) για να καταγράφουν τα ηλεκτρικά κύματα σε μία περιοχή του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τα μηνύματα από το αριστερό χέρι. Στη διάρκεια της εξέτασης, κάθε εθελοντής έπρεπε να συγκεντρώνει την προσοχή του στο αριστερό χέρι ή στο αριστερό πόδι του.

Στο τέλος των οκτώ εβδομάδων, η MEG έδειξε πως οι άλφα ρυθμοί όσων εθελοντών είχαν κάνει διαλογισμό άλλαζαν πιο γρήγορα και πιο έντονα.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; «Οταν κάποιος διαβάζει ή γράφει σε ένα θορυβώδες περιβάλλον, χρησιμοποιεί τους άλφα ρυθμούς σαν διακόπτη ήχου για να απομονώνει τα νευρικά κύτταρα που συλλέγουν τους ήχους από το περιβάλλον», εξηγεί η νευροεπιστήμονας δρ Κάθριν Ε. Κερ, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Brain Research Bulletin».

«Ολοι το κάνουμε έως έναν βαθμό, αλλά αποδεικνύεται πως όσοι κάνουν διαλογισμό είναι πολύ πιο αποδοτικοί σε αυτό».



http://ygeia.tanea.gr