Παρασκευή 16 Ιουνίου 2023

Είναι στη φύση μου να νοιάζομαι. Μη με παρεξηγείτε…!!!

Κάνω περίεργες ερωτήσεις στους ανθρώπους.

Σήμερα ρώτησα κάποιον:

-Σας λείπει ένα κουμπί. Δεν κρυώνει η ζωή σας;

Προχθές ρώτησα έναν περαστικό που δεν με ήξερε:

-Γιατί δεν με αγαπάτε;

Γενικά πάντα ρωτάω τους άλλους.

Όχι πώς τους λένε και τι επαγγέλλονται.

Πιο φυσικά πράγματα ρωτώ:

-Γιατί στάζετε τόση λυπη;

-Γιατί κρύβετε το σκοτάδι σας;

-Γιατί δεν κοιτάζετε κανέναν γύρω σας;

-Πονάτε;

-Σας πέθανε κάτι; Κάποιος;

-Πώς είστε;

Ειδικά αυτό το πώς είναι οι άλλοι.

Το ρωτάω.

Θέλω να ξέρω αν είναι καλά.

Λένε κάτι, αλλά δεν είναι απάντηση.

Κάτι που δεν λέει τίποτα λένε συνήθως.

Γιατί νομίζουν πως δεν το εννοώ ό,τι ρώτησα.

Αλλά εγώ όλα τα εννοώ.

Δεν ξέρουν ότι νοιάζομαι γι’ αυτούς.

Ότι είναι στη φύση μου να νοιάζομαι.

Πολλοί όταν καταλάβουν ότι νοιάζομαι, ξαφνιάζονται.

Κάποιοι τρομάζουν.

Λένε: Τι θέλεις από μένα;

Ή το εννοούν κι ας μη το λένε.

Αλλά εγώ δεν θέλω κάτι.

Τίποτα δεν θέλω.

Απλώς νοιάζομαι.

Είναι στη φύση μου.

Μη με παρεξηγείτε…




Αγνώστου

Αυτή είμαι…!!!

Αυθόρμητη και ελεύθερη

Παίρνω φόρα και πέφτω στο γκρεμό απολαμβάνοντας την πτώση μου

Πέφτω, γκρεμίζομαι και σηκώνομαι με γέλια

Τινάζω το χώμα από πάνω μου και συνεχίζω

Λέω ότι σκεφτώ και ότι γίνει

Δίνομαι , δίνομαι ολοκληρωτικά σε ότι αγαπάω

Δεν κρατάω τίποτα

Και αν δεν αξίζει χαμογελάω και φεύγω

Τρέχω να ζήσω την στιγμή, δεν περιμένω το αύριο

Πάντα με κούραζε η αναμονή

Περιμένοντας χάνεις την στιγμή –την μαγεία του τώρα

Η ταχύτητα με κινεί, η ταχύτητα που τρέφει τον έρωτα

Με το γκάζι πατημένο προχωράς, με το φρένο μένεις εκεί στάσιμος

Μου αρέσουν οι άνθρωποι

Αν και έχω καιρό να συναντήσω ανθρώπους

Μόνο κάτι μεταλλαγμένες φοβισμένες φιγούρες που φέρουν το όνομα

Επιθύμησα έναν άνθρωπο

Έναν δικό μου άνθρωπο , ανθρώπινο

Από αυτούς που δεν τους καταλαβαίνουν πολλοί

Τρέχω να προλάβω, ποτέ δεν ήταν σύμμαχός μου ο χρόνος

Αγκαλιάζω τα θέλω μου και πάω… πάω… πάω…

Αυτή είμαι

Και αν δεν μπορούν να καταλάβουν

Δεν πειράζει, δεν χρειάζεται να καταλάβεις

Να θέλεις χρειάζεται.




Λία Τσάνα

Όταν ο άνθρωπος τολμάει, η ζωή τον ανταμείβει πάντα…!!!

Όταν ο άνθρωπος τολμάει, η ζωή τον ανταμείβει πάντα. Οι λύσεις εμφανίζονται με μαγικό τρόπο. Γιατί η τόλμη, βάζει τη στατική ενέργεια, σε κίνηση.

Τολμώ σημαίνει υπερβαίνω.

Τολμώ σημαίνει επιτρέπω.

Τολμώ σημαίνει διακινδυνεύω.

Τολμώ σημαίνει εκτίθεμαι.

Τολμώ δε σημαίνει δε φοβάμαι, αλλά ότι παίρνω από το χέρι το φόβο μου και προχωρούμε μαζί παρέα.

Τολμώ σημαίνει μπαίνω στη φωτιά των φόβων μου κι εμπιστεύομαι τη Σοφία της Αβεβαιότητας.

Υπάρχει κι άλλη μια διάσταση του Τολμώ. Η διάσταση του Αφήνομαι.

Τολμώ να αφεθώ χωρίς να γνωρίζω, να έχω εξασφαλίσει, χωρίς να ξέρω εκ των προτέρων, χωρίς δίκτυ ασφαλείας.

Τολμώ ν’ αλλάξω, τολμώ να αφεθώ, παραιτούμενος από κάθε προσπάθεια να ελέγξω ή να καθορίσω την έκβαση, αλλά ωστόσο είμαι σίγουρος ότι ό,τι έρθει θα είναι το καλύτερο για μένα. Ίσως δε θα είναι πάντα αυτό που θέλω αλλά Πάντα θα είναι αυτό που χρειάζομαι!

Αλλά το θέμα είναι ότι σπάνια οι άνθρωποι τολμάνε να τολμήσουν…

Από καρδιάς




Ξεκίνα να διεκδικείς το «πάρα πολύ» που κρύβεις μέσα σου…!!!

Το σύμπαν είναι ικανό να σου προσφέρει ότι ζητήσεις, να γίνει υπηρέτης σου για να σε κάνει ευτυχισμένο. Ένα πράγμα μονάχα ζητά από σένα, να απαιτείς από εκείνο μόνο πράγματα που πραγματικά επιθυμείς. Να μην παίζεις μαζί του, να μην το εξαπατάς.

Βέβαια πολλές φορές δεν ξέρεις τι ακριβώς θες. Έτσι, ζητάς τον ουρανό με τ’ άστρα από το σύμπαν με την ελπίδα να σου χαρίσει έστω και το πιο μικρό του άστρο. Μα ούτε αυτό στο δίνει. Γιατί το σύμπαν δεν χαρίζεται, χρυσό μου, διεκδικείται και κερδίζεται. 

Για το σύμπαν, το να διεκδικείς αυτό που θες είναι η απόδειξη ότι αξίζεις να το αποκτήσεις.

Το σύμπαν δε μας χαρίζει ό,τι επιθυμούμε. Μας δοκιμάζει για να ανακαλύψει αν το αξίζουμε. Βάζει εμπόδια ανάμεσα σε μας και τις επιθυμίες μας. Χτίζει φράχτες και τοίχους που μας χωρίζουν από τα όνειρα μας. Και εμείς; Τι κάνουμε εμείς; «Τα γκρεμίζουμε» μας φωνάζει η λογική μας. Μα τα γκρέμισες; 

Ή μήπως συμβιβάστηκες με ένα μικρό άστρο ενώ λαχταρούσες ολόκληρο φεγγάρι; Μα ποιο φεγγάρι; Αξίζεις εσύ το φεγγάρι; Τόσο όμορφο και λαμπερό, τόσο εντυπωσιακό και μοναδικό. Είναι ένα και εσύ δεν είσαι ο μόνος που το διεκδικείς.

Για δες, έφτασες στα μέσα του τοίχου. Σχεδόν γκρεμίστηκε μα οι αντοχές σου στέρεψαν. Κάποιος πιο δυνατός τον γκρέμισε πριν προλάβεις εσύ. Μην πεις ότι είναι άδικο, δεν είναι. 

Το σύμπαν είναι πάντα δίκαιο και περιμένει διαρκώς από σένα να του αποδείξεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις για τα όνειρα σου. Τον βλέπεις να κρατά το φεγγάρι σου και να χαμογελά. 

Μοιάζει αλήθεια ικανοποιημένος. Τι θα κάνεις τώρα; Τι θα σκεφτείς; Μην ξεχάσεις, όσο ζεις, το σύμπαν σου δίνει διαρκώς ευκαιρίες. Ακόμα και όταν νιώσεις πως όλα έχουν τελειώσει, το σύμπαν σε μια απρόσμενη στιγμή θα σου δώσει μια ακόμα ευκαιρία. Τι θα κάνεις, λοιπόν; Θα την εκμεταλλευτείς;

Είναι γνωστό πως όταν κάτι το θέλεις πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει δικό σου. Κάποιοι άνθρωποι δεν το πιστεύουν αυτό, υπάρχουν όμως πολλοί που το πιστεύουν και απογοητεύονται όταν νιώθουν ότι το σύμπαν πρόδωσε τις προσπάθειες τους. 

Αν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία,να θυμάσαι πως όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, πράγματι όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει δικό σου. Πρόσεξε όμως, όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ. Όταν είσαι ικανός να κάνεις τα πάντα στο όνομα αυτού του «κάτι».

Και αν προσπάθησες και απογοητεύτηκες, και αν θεωρείς πως το σύμπαν δε σε έχει ανταμείψει, και αν νιώθεις ότι ήθελες κάτι πάρα πολύ μα δεν πραγματοποιήθηκε να θυμάσαι από δω και πέρα πως ό,τι δε γίνεται στη ζωή σου, δεν το θες αρκετά. 

Σταμάτα να κυνηγάς τα αδύναμα θέλω σου και ξεκίνα να διεκδικείς το “πάρα πολύ” που κρύβεις μέσα σου. Σταμάτα να αμφισβητείς αν τελικά το σύμπαν συνωμοτεί. Ναι, συνωμοτεί,όχι για τα θέλω σου όμως, συνωμοτεί για τα πάρα πολύ σου.




Τζένης Ντεμιράι

Τετάρτη 14 Ιουνίου 2023

Αγαπάμε τον εαυτό μας όταν αποδεχόμαστε την αλήθεια μας…!!!

Όταν αποδεχόμαστε την αλήθεια μας, νιώθουμε πλήρεις που έχουμε παρέα έναν άνθρωπο που αγαπάμε, τον εαυτό μας.

Αποδέχομαι την αλήθεια μου σημαίνει πως αποδέχομαι όλες τις πλευρές του εαυτού μου, αξιοποιώ καθετί θετικό που διαθέτω, εξοικειώνομαι με τα ελλείμματά μου, δέχομαι πως δεν μπορώ να κάνω τα πάντα, και αλλάζω τις πλευρές εκείνες που επιδέχονται βελτίωση.

Αναγνωρίζω και εκτιμώ ως δώρα ζωής τις ικανότητες και τα ταλέντα μου και αναλαμβάνω την ευθύνη τους με χαρά και περηφάνια, συντροφεύοντας τα σε κάθε βήμα. Δεσμεύομαι με καθετί που εκφράζει τη μοναδικότητά μου και επιτρέπω στον εαυτό μου να πρωτοπορήσει, αλλά και να διαφοροποιηθεί αν χρειαστεί, από οτιδήποτε δοκιμασμένο που πλέον δεν εξυπηρετεί.

Επεξεργάζομαι τα συναισθήματα που προκύπτουν από την τόλμη μου, ώστε να μην παραδοθώ στους φόβους μου και ακυρώσω ή υποτιμήσω ή θυσιάσω τον αέρα ελευθερίας μέσα μου.

Εξοικειώνομαι με τα ελλείμματά μου, χωρίς να νιώθω δύσκολα με αυτά, γιατί κάθε συνειδητοποίηση για αυτό που δεν διαθέτω, εξελίσσει την επιθυμία μου να αναλάβω πιο ουσιαστικά αυτό στο οποίο μπορώ να επενδύσω και να εξελίξω.

Δέχομαι πως δεν χρειάζεται να κάνω τα πάντα για τους άλλους, γιατί οι άνθρωποι, που έχουν τη δυνατότητα να με εκτιμήσουν, θα το κάνουν, αξιολογώντας τη γνησιότητα των συναισθημάτων μου και την ποιότητα της προσφοράς μου. Κάθε υπερβολή στην προσφορά μου σημαίνει πως δεν εκτιμώ αρκετά την αξία μου και φαντασιώνομαι πως πρέπει να παραδώσω ολάκερο τον εαυτό μου στον άλλον, προκειμένου να έχω την εύνοια του.

Αλλάζω τις πλευρές εκείνες που επιδέχονται βελτίωση και διαχειρίζομαι τα δύσκολα συναισθήματα που προκύπτουν, χωρίς να τα επικρίνω ή να τα υποτιμώ, συνειδητοποιώντας πως κάθε μετατόπιση προκαλεί απώλειες ενός παλαιότερου τρόπου σκέψης, ο οποίος, παρότι εμποδίζει την αλήθεια μου, έχει εγκατασταθεί και η εκθρόνιση του φέρνει αναστάτωση.

Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας, συνδεόμαστε με ανθρώπους που και εκείνοι πιστεύουν στην αξία τους και οι ρόλοι μεταξύ μας, όσο αφορά σε αυτό που μπορεί να προσφέρει ο καθένας μας, είναι ξεκάθαροι. Μοιραζόμαστε αυθεντικά συναισθήματα μαζί και η επικοινωνία ανθίζει σε ένα κλίμα εμπιστοσύνης, εκτίμησης, σεβασμού του ενός προς τον άλλον.




Αγγελικής Μπολουδάκη

Πώς να αλλάξουμε τη στάση μας, όταν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις συνθήκες…!!!

Δεν χρειάζεται να επισημάνουμε ότι η ζωή πού και πού μας δυσκολεύει, βάζει εμπόδια στο δρόμο μας, «μαγειρεύει» λίγο τις καταστάσεις της ζωής μας.

Επίσης, σίγουρα θα έχετε διαβάσει πολλές φορές πως η στάση μας είναι που έχει μεγαλύτερη σημασία στο πόσο πετυχημένα θα ξεπεράσουμε όποιο πρόβλημα σκαρφίζεται η ζωή.

Γιατί όμως δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να αποδεχτούμε το πρώτο και να υιοθετήσουμε το δεύτερο προς όφελός μας κάθε φορά που χρειάζεται να διαχειριστούμε ένα πρόβλημα; Απ’ ό,τι φαίνεται, το πρόβλημα δεν έγκειται στο ότι δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.

Το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός ότι όταν η ζωή μας βάζει ένα εμπόδιο χανόμαστε στο χάος που αυτό δημιουργεί, στην κρίση της στιγμής που μας καταναλώνει, χάνουμε την ισορροπία μας, ύστερα χάνουμε και τη συγκέντρωσή μας και, τέλος, χάνουμε την προοπτική μας. 

Οπότε βασικά πριν καν ξεκινήσουμε να εργαζόμαστε στο πρόβλημα, έχουμε ήδη χάσει το παιχνίδι.

Πραγματικά, πιστεύω ότι ο φόβος των απροσδόκητων προκλήσεων της ζωής οφείλεται κυρίως σε αυτή την αίσθηση χάους και στο άγχος ότι δεν πατάμε σταθερά στη γη, ότι έχουμε χάσει τον απόλυτο έλεγχο των πραγμάτων. 

Αν δεν αντιμετωπίσουμε αυτό το φόβο μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε απώλεια της ελπίδας.

Τουλάχιστον αυτή είναι η εμπειρία μου επειδή αυτό μου συνέβη πριν από κάποια χρόνια όταν βρέθηκα χωρίς δουλειά για τουλάχιστον ένα χρόνο. Τότε ένιωθα ότι το ένα άσχημο γεγονός συνέβαινε μετά το άλλο. 

Ένιωθα πολύ μεγάλη θλίψη και άρχισα να χάνω την ελπίδα για το μέλλον. Δεν ήμουν, με λίγα λόγια σε καθόλου καλό σημείο για να αρχίσω να λύνω το οποιοδήποτε πρόβλημα ή να σχεδιάσω το μέλλον.

Ωστόσο, μόνο όταν πήρα τη συνειδητή απόφαση να εστιάσω σε όσα καλά είχα στη ζωή μου και να νιώσω ευγνωμοσύνη που τα είχα, άρχισαν τα πράγματα αργά και σταδιακά να αλλάζουν προς το καλύτερο.

Δεν μπορώ βέβαια να πάρω όλα τα εύσημα γι’ αυτή την αλλαγή στάσης, επειδή ενισχύθηκε κατά πολύ από τους υπέροχους φίλους μου που ήταν εκείνοι που είχαν τελειοποιήσει την τέχνη της επιτυχίας και της ευτυχίας μέσα από την εναρμόνιση της στάσης τους με τις καθημερινές προκλήσεις της ζωής.

Μου εξήγησαν ότι προσπαθούσα στη λάθος πλευρά της εξίσωσης. 

Ήμουν πολύ απασχολημένος με το να προσπαθώ να αλλάξω τις συνθήκες της πραγματικότητάς μου αντί να προσπαθώ να αλλάξω τη στάση και την οπτική μου απέναντί της. 

Μόλις άρχισα να συνειδητοποιώ ότι γύρω μου συνέβαιναν καλά πράγματα, μπόρεσα να εισέλθω σε αυτή την θετικότητα, κάτι που μου ξαναχάρισε την ελπίδα και την ενέργεια που χρειαζόμουν για να διαχειριστώ το εμπόδιο.

Και εκείνη η ενέργεια ήταν απαραίτητη, επειδή η αλλαγή της οπτικής μου δεν έγινε μέσα σε ένα βράδυ. Χρειάστηκα πολύ δουλειά σε συνειδητό επίπεδο και μήνες εφαρμογής και εξάσκησης, αλλά τελικά αποδείχτηκε επιτυχημένη η συνταγή.

Χρειαζόταν ενεργητικά και επιθετικά να αναζητήσω τα καλά και θετικά στοιχεία που συνέβαιναν στη ζωή μου εκείνη την εποχή. Αυτό που άρχισε να αναδύεται ήταν η συνειδητοποίηση ότι παρά τις οικονομικές δυσκολίες, κατάφερνα να πληρώσω τους λογαριασμούς μου και είχα πολύτιμες σχέσεις στη ζωή μου.

Επίσης άρχισα να αναζητώ και να βρίσκω όλα τα θετικά που συνέβαιναν στις ζωές των άλλων αλλά χωρίς να νιώθω ζήλεια. 

Κι αυτό ήταν αρκετά σημαντικό διότι αντιλαμβανόμουν ότι αν και ορισμένοι κοντινοί μου άνθρωποι είχαν περάσει ανάλογες δυσκολίες, κατάφεραν να ορθοποδήσουν και πολλές ευκαιρίες ήρθαν στο διάβα τους.

Αυτή η συνειδητοποίηση μου έδωσε τεράστιο κουράγιο, επειδή μπορούσα αργά και σταδιακά να πλέξω ένα εσωτερικό αφήγημα της δικής μου ικανότητας να τα καταφέρω και των δικών μου συνθηκών εκείνη την εποχή.

Τελικά, αυτό που ανακάλυψα μέσα από τη διαδικασία ήταν ότι η ζωή πάντα θα μας βάζει εμπόδιο και ότι αυτό θα συμβαίνει σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Σημασία έχει όμως εμείς προς τα πού κοιτάμε.

Αν κοιτάμε προς την κατεύθυνση της ευγνωμοσύνης, της ελπίδας και της αλληλεγγύης όταν η ζωή μας βάζει εμπόδια, εμείς πάντα θα βρίσκουμε ένα μικρό μονοπάτι διεξόδου. 

Αν όμως κοιτάμε προς την κατεύθυνση του θυμού, του φόβου και του εγωισμού, τα εμπόδια θα πολλαπλασιάζονται, ακόμα και στο νου μας, κι εμείς θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο στην απελπισία.




Brian Johnson, Τεχνολογικός Στρατηγικός Καινοτομίας & Διευθυντής Αλλαγής

Την τύχη μας τη φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι – 4 τρόποι για να αλλάξεις την τύχη σου…!!!

Την τύχη μας τη φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι. Μπορεί για παράδειγμα να έχεις την αίσθηση ότι κάτι σε κρατά και δεν σε αφήνει να προχωρήσεις όπως θα ήθελες στη ζωή. 

Ίσως δυσκολεύεσαι να βρεις δουλειά, να ανακαλύψεις ποιο είναι εκείνο που σε παθιάζει να κάνεις, να μην μπορείς να βγάλεις χρήματα ή να τα κρατήσεις. Ή ενδεχομένως να έχεις ζητήματα με τις σχέσεις σου. Ή να περιμένεις ακόμα τον μεγάλο έρωτα που δεν εννοεί να εμφανιστεί.

Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, εύκολα ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους. Ο υποψήφιος εργοδότης δεν σε προσέλαβε γιατί δεν κατάλαβε την αξία σου, κανένα από τα πρόσωπα που γνωρίζεις δεν ενδιαφέρεται για μια σοβαρή σχέση και, το κυριότερο, για κάποιο λόγο ο Θεός σε έχει βάλει στο μάτι και σε κατατρέχει η κακοτυχία.

Υπάρχει όμως τρόπος να αλλάξεις την τύχη σου. Οι άνθρωποι που φαίνονται να είναι καλότυχοι, που όλα τα πράγματα στη ζωή τους μοιάζουν να έρχονται στον τέλειο συγχρονισμό, που έχουν χρήμα, φήμη ή μια αξιοζήλευτη σχέση, στην πραγματικότητα δεν κρύβουν κανένα κοκαλάκι της νυχτερίδας.

Απλώς ξέρουν τα μυστικά της επιτυχίας, το πώς να αλλάξουν την ενέργεια μέσα τους και έξω τους ώστε ο Θεός ή το Σύμπαν ή η όποια Ανώτερη Δύναμη στην οποία πιστεύουν τους βοηθά στην πορεία τους και απομακρύνει όλα τα εμπόδια. Και όχι, δεν χρειάζεται να κάνεις… μάγια. Απλώς εφάρμοσε τα πέντε μυστικά που ακολουθούν.

Μετάτρεψε τις προκλήσεις σε ευκαιρίες

Για να απογειωθεί ένα αεροπλάνο, πρέπει να πάει κόντρα στον άνεμο, όχι προς την κατεύθυνσή του.

Αυτό να το θυμάσαι, όταν η ζωή σου τα φέρνει ανάποδα, σταμάτα να βλέπεις τις αντιξοότητες σαν εμπόδια και αναζήτησε τις ευκαιρίες που κρύβουν. 

Όποτε κάτι πάει στραβά ή διαφορετικά απ’ ό,τι περίμενες, βρες ένα τρόπο να αξιοποιήσεις την κατάσταση και να τη γυρίσεις προς όφελός σου.

Μπορεί για παράδειγμα, χάνοντας μια δουλειά που τη θεωρούσες καλή ή έστω απαραίτητη για σένα, να αξιοποιήσεις τον χρόνο της ανεργίας για να αποκτήσεις μια επιπλέον εκπαίδευση (όπως το να μάθεις κάποια προγράμματα στο κομπιούτερ) και μετά να βρεις μια καλύτερη εργασία. 

Και όχι μόνο αυτό, αλλά να μάθεις και μετά από μερικούς μήνες ότι ο πρώην εργοδότης σου το έκλεισε το μαγαζί, οπότε και να είχες μείνει, πάλι θα βρισκόσουν άνεργος…

Τίποτα δεν είναι μόνο καλό ή μόνο κακό. Οι Κινέζοι (ειδικοί σε κάτι τέτοιες σοφίες) δεν είναι τυχαίο ότι γράφουν τη λέξη «κρίση» με ένα ιδεόγραμμα που αποτελείται από τις έννοιες «κίνδυνος» και «ευκαιρία». Πράγμα που θέλει να πει ότι, σε μια κρίση, έχε επίγνωση του κινδύνου αλλά ταυτόχρονα να αναγνωρίζεις και τις δυνατότητες που σου δίνει.

Προπαντός λοιπόν, ξεκόλλα από τη στενοχώρια, τον θυμό ή το στρες και δες πώς θα αξιοποιήσεις τις παρούσες συνθήκες.

Αν το μυαλό σου μένει στραμμένο στο κακό που σε βρήκε, δεν μπορεί να σκεφτεί το καλό που μπορεί να σε βρει (ή να το βρεις).

Βλέπε τον εαυτό σου σαν ένα τυχερό άνθρωπο

Ένα κοινό σημείο που έχουν όλοι οι επιτυχημένοι, αυτοί που θεωρούμε ότι είχαν την τύχη με το μέρος τους, είναι ότι πρώτοι εκείνοι θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό. 

Ποτέ δεν θα τους ακούσεις να γκρινιάζουν για την… γκαντεμιά τους, αντίθετα μιλούν πάντα με θετικό τρόπο για όσα τους συμβαίνουν. Και αντί να προοιωνίζουν την ατυχία, περιμένουν πάντα πως τα πράγματα θα έχουν την καλή έκβαση.

Αν μπορέσεις να υιοθετήσεις μια τέτοια στάση, θα δεις πώς τα πράγματα στη ζωή σου θα αρχίσουν να παίρνουν πιο ευνοϊκή τροπή. Με ένα θαυμαστό τρόπο, συνήθως μας έρχονται αυτά που περιμένουμε, καλά ή άσχημα. Φρόντισε λοιπόν εσύ να προσανατολίζεσαι προς τα πρώτα. 

Σημαντικό είναι επίσης σε οτιδήποτε σου συμβαίνει, ακόμα και στο πιο αντίξοο, να βρίσκεις την πλευρά εκείνη του γεγονότος όπου στάθηκες πραγματικά τυχερός. Πάντα υπάρχει, αρκεί να μάθεις να τη βλέπεις.

Ακόμα μην ξεχνάς ότι έχει σημασία και ο τρόπος που μιλάς για τα γεγονότα. Πάψε να περιφέρεις στους άλλους τις ατυχίες σου, επιδεικνύοντάς τις και συζητώντας διαρκώς για αυτές, γιατί έτσι είναι σαν να τους δίνεις διαρκώς ζωή και να τις γιγαντώνεις. Αλλά προπαντός, πάψε να τις αναμασάς μέσα στο μυαλό σου. Ξέχνα τις και θα σε ξεχάσουν κι εκείνες.

Δείχνε την ευγνωμοσύνη σου για ό,τι έρχεται στη ζωή σου

Αν ξεκινήσεις από τώρα να ευχαριστείς για κάθε καλό που υπάρχει ή έρχεται στη ζωή σου, θα δεις ότι σε δύο μήνες η κατάσταση των πραγμάτων που σε αφορούν, θα έχει αλλάξει. Κι αυτό, γιατί θα έχεις βάλει σε κίνηση τον πνευματικό νόμο που λέει ότι όσο περισσότερη ευγνωμοσύνη εκφράζεις, τόσο πιο πολλά πράγματα θα σου δίνονται.

Και μην το βάλεις έτσι απλά στο μυαλό σου και να το θυμάσαι… στη χάση και στη φέξη. Συστηματοποίησέ το. Στο τέλος κάθε μέρας παίρνε ένα χαρτί (ή ακόμα καλύτερα ένα σημειωματάριο) και γράφε όλους τους λόγους για τους οποίους μπορείς να λες ευχαριστώ στον Θεό, στην τύχη σου, στους ανθρώπους.

Ή γράψε ένα ευχαριστήριο γράμμα με αποδέκτη… το Σύμπαν. Μπορεί στην αρχή να είναι δυσκολεύεσαι, ιδίως σε κάποιες μέρες που όλα φαίνονται να πηγαίνουν στραβά, αλλά πάντα κάτι θα βρίσκεις. Και μετά θα γίνεται όλο και πιο εύκολο να σκέφτεσαι έτσι.

Υπάρχουν και πιο έμπρακτοι τρόποι να εκφράζεις την ευγνωμοσύνη σου. Για παράδειγμα, να δίνεις κάτι από τον χρόνο ή τα χρήματά σου κάνοντας μια δωρεά ή μια εθελοντική εργασία.

Να ευχαριστείς οποιονδήποτε κάνει κάτι για σένα, ακόμα και το πιο ασήμαντο ή αυτονόητο. 

Και τέλος, να τοποθετείς στον χώρο σου αντικείμενα, που σου θυμίζουν τους λόγους που νιώθεις ευγνωμοσύνη στη ζωή, όπως φωτογραφίες και αναμνηστικά. Αυτά θα σου θυμίζουν τις περιστάσεις που η ζωή έχει σταθεί καλή μαζί σου ως τώρα και έτσι θα συνεχίσει να είναι.

Ζήσε στο παρόν

Ένα ρητό που αποδίδεται στον Βούδα λέει: «Το μυστικό της υγείας και για τον νου και για το σώμα είναι να μη θρηνείς για το παρελθόν, να μην ανησυχείς για το μέλλον, να μην περιμένεις προβλήματα, αλλά να ζεις στην παρούσα στιγμή με σύνεση και τιμιότητα». Τι σχέση έχει αυτό με την καλή τύχη;

Ζώντας στο παρόν είσαι σε εγρήγορση για να εντοπίσεις τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται. 

Δεν χάνεσαι σε ονειροπολήσεις και συγκρίσεις με προηγούμενες καταστάσεις που παρήλθαν ανεπιστρεπτί και δεν πνίγεσαι από ανησυχίες για το μέλλον, που τις μεγεθύνεις με τη φαντασία σου.

Αν δεν γίνουμε πρώτα εμείς δεκτικοί στην αφθονία, δεν θα έρθει. Και για να έρθει πρέπει να της κάνεις χώρο, μέσα σου προπαντός. Μείνε λοιπόν στο τώρα. Έτσι ανοίγεις την πόρτα σε ό,τι καινούργιο έχει να σου φέρει η ζωή.