Τρίτη 31 Μαΐου 2022

Κρίσεις Πανικού - Αγχώδεις Διαταραχές - Θεραπεία...!!!!

- Καλησπέρα ιατρέ!

- Καλησπέρα κούκλα μου! Πόσο χρονών είσαι;

- Σε ένα μήνα κλείνω τα 19.

- Ωραία. Πως μπορώ να βοηθήσω;

- Γιατρέ μου από χθες, έχω ένα πόνο εδώ στην καρδιά και δεν μπορώ ν' αναπνεύσω και μερικές φορές μουδιάζουν και τα δάκτυλα των χεριών μου.

- Κούκλα μου πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες εξετάσεις;

- Πριν από ένα μήνα τις έκανα όλες! Αίματος, υπέρηχο, καρδιολόγο... Δε μου βρήκαν τίποτα...

- Γιατί τις έκανες όλες τις εξετάσεις;

- Γιατί είχα πάλι αυτό τον πόνο στην καρδιά και είχα τρομάξει.

- Έχεις εμβολιαστεί;

- Όχι... φοβάμαι...

- Δίκιο έχεις να φοβάσαι ένα πειραματικό εμβόλιο. Υπάρχει κάποιος στην οικογένειά σου που να εμφάνισε πρόβλημα με την καρδιά του νέος;

- Όχι. Ο παππούς μου είχε πρόβλημα με την καρδιά του και πέθανε κι από καρδιά αλλά ήταν 87 χρονών.

- Οπότε δεν έχεις κληρονομικότητα. Άλλες, παθήσεις σοβαρές, έχει κάποιος από την οικογένειά σου;

- Όχι, είμαστε όλοι καλά!

- Ωραία.... Τι πιστεύεις ότι σου συμβαίνει; Υποψιάζεσαι κάτι;

- Ειλικρινά, δεν ξέρω... Το μόνο που σκέφτομαι είναι πως έχω άγχος και στεναχώρια και παθαίνει κάτι η καρδιά μου.

- Καπνίζεις, πίνεις καφέδες;

- Δεν καπνίζω και καφέ πίνω καμιά φορά που θα βγω...

- Ωραία. Κοιμάσαι καλά το βράδυ; Ξυπνάς ξεκούραστη το πρωί;

- Σε γενικές γραμμές ναι. Εκτός από το διάστημα που έχω εξεταστική που έχω πολύ άγχος. Όπως είναι τώρα...

-Με πόσα μαξιλάρια κοιμάσαι; Ξυπνάς ποτέ πιασμένη;

-Με ένα μαξιλάρι κοιμάμαι. Πιασμένη αισθάνομαι μετά το διάβασμα. Αυτή η στάση θα φταίει...

- Από κίνηση πως τα πάμε; Περπατάς καθόλου, αθλείσαι;

- Ε, έτσι κι έτσι. Δεν προλαβαίνω.

-Η διατροφή σου πως είναι; Τρως καλά; Σε βλέπω πολύ αδύνατη...

-Μένω μόνη μου και δεν προλαβαίνω πάντα να μαγειρέψω. Πιο πολύ κανένα σουβλάκι ή κανένα σάντουιτς.

- Έχει συμβεί το τελευταίο διάστημα κάτι που σε έχει φορτίσει συναισθηματικά;

- Πολλά! Έχει γίνει μπάχαλο η ζωή μου! Θάνατοι, χωρισμοί, τι να σας πρωτοπώ... Μου πρότειναν να δω ψυχίατρο.

-Πήγες;

- Ναι. Μου έδωσε να πάρω αυτά τα φάρμακα αλλά φοβάμαι...

- Έχεις πολύ καλό ένστικτο!

- Ευχαριστώ...

-Οκ. Λοιπόν ας βάλουμε λίγο τα πράγματα σε τάξη... Ο πόνος που έχεις, είναι νευρομυϊκός. Αυτή είναι η εκτίμησή μου. Πάραυτα, θα κάνουμε ένα καρδιογράφημα πρώτον για να είμαστε σίγουροι και δεύτερον για να σου φύγει η ιδέα....

Το καρδιογράφημά σου είναι εξαιρετικό, εξαιρετικές οι σφίξεις, η πίεσή σου φυσιολογικότατη, το οξυγόνο σου τέλειο, οπότε δεν έχεις πραγματική δύσπνοια άλλα αίσθημα δύσπνοιας. Αυτό συμβαίνει συνήθως λόγω άγχους. 
Επίσης ο πόνος που μου δείχνεις στο στήθος, προέρχεται όπως είχες πει κι εσύ, από την κακή σου στάση την ώρα του διαβάσματος και την έλλειψη κίνησης. Έλα λοιπόν να πούμε μερικά πραγματάκια. Κάθισε...

- Ευχαριστώ.

- Το άγχος είναι μια διαδικασία που βάζει το μυαλό μας και το σώμα μας σε φαύλο κύκλο. Τι συμβαίνει δηλαδή: Κάνουμε μια κακή σκέψη και μας πιάνει φόβος. 

Όταν μας πιάνει φόβος, ο οργανισμός μας εκκρίνει αδρεναλίνη, η οποία είναι μια ορμόνη που όταν κολλήσει στους ανάλογους υποδοχείς, προξενεί αγγειοσύσπαση, δηλαδή μικραίνουν σε διατομή τα αγγεία μας και ως εκ τούτου μικραίνει ο χώρος μέσα στον οποίο κυκλοφορεί το αίμα μας, με αποτέλεσμα πρώτον να ανεβαίνει η πίεσή μας και δεύτερον να μην πηγαίνει το οξυγόνο σε όλους τους ιστούς όπως πήγαινε, με αποτέλεσμα να νοιώθουμε στα άκρα μας αυτά τα μουδιάσματα που όμως είναι παροδικά. 

Τι συμβαίνει όμως: εσύ που βιώνεις τα μουδιάσματα, φοβάσαι ακόμη περισσότερο πως κάτι δεν πάει καλά με αποτέλεσμα να χτυπάει η καρδιά σου δυνατά, αφού έχεις πάλι εκκρίνει αυτή την ορμόνη η οποία έχει ως σκοπό, να προετοιμάζει τον άνθρωπο για φυγή. Αυτό δεν θέλουμε να κάνουμε όταν βρεθούμε σε κατάσταση κινδύνου;

- Μάλιστα.

- Δεν υπάρχει όμως κάποιος λόγος να φοβάσαι γιατί ούτε η παροδική αύξηση της πίεσης είναι ικανή να σε βλάψει, αν ήταν έτσι θα πέθαιναν όλοι οι αθλητές, ούτε το μούδιασμα στα χέρια, ούτε η αύξηση των σφιγμών σου. 

Η αυξημένη πίεση και ο αυξημένος ρυθμός σφιγμών, είναι επικίνδυνος για την υγεία, όταν είναι συνέχεια έτσι. Κι αυτό μπορεί να συμβεί σε αρκετές παθολογικές καταστάσεις, στις οποίες δεν ανήκεις εσύ γιατί τα εργαστηριακά σου είναι τέλεια! 

Θα σου εξηγήσω λοιπόν με απλό τρόπο τι σου συμβαίνει για να ξεκαθαρίσουμε με τι έχουμε να κάνουμε. Όπως σου είπα, ο οργανισμός μας εκκρίνει ορμόνες κι αυτές πηγαίνουν και βρίσκουν τους υποδοχείς τους, που στο εφεξής θα τους ονομάζω "στοματάκια". 

Όταν ερχόμαστε σε κατάσταση συναισθηματικής φόρτισης εκκρίνεται από τον οργανισμό μας μια ορμόνη. Αυτήν την τρώνε τα "στοματάκια" κι αφού την φάνε, θα συμβεί κάποια αλλαγή στον οργανισμό μας, πχ. με την αδρεναλίνη συμβαίνουν όλα αυτά που σου είπα. Τι συμβαίνει όμως; 

Αφού τελειώσει η επίδραση της ορμόνης, τα "στοματάκια" αρχίζουν και πεινάνε και σε οδηγούν να ξανασκεφτείς το ίδιο πράγμα για να ξαναεκκρίνεις την ορμόνη να τους δώσεις τροφή και να ικανοποιηθούν. 

Αυτό μπορεί να το καταλάβει κανείς καλύτερα όταν χάσει κάποιον δικό του άνθρωπο που θέλει να σκέφτεται ξανά και ξανά τη στιγμή της απώλειάς του. Κάθε φορά που το κάνει, ναι μεν πονάει, αλλά από την άλλη πλευρά, νοιώθει και μια γλυκιά ικανοποίηση. Με ακολουθείς;

- Μάλιστα! Έτσι συμβαίνει... όντως!

- Ωραία λοιπόν. Αυτό που έχεις λοιπόν να κάνεις κούκλα μου, είναι να σκοτώσεις αυτά τα "στοματάκια". Πως θα το κάνεις; Θα προσπαθήσεις να σταματήσεις να τους δίνεις τροφή.

-Ναι, αλλά πως; Μου έρχονται αυτές οι σκέψεις χωρίς να το θέλω.

- Άκου... Πριν φτάσει κάποιος στο σημείο να κάνει την τελική, έντονη σκέψη που θα έχει ως αποτέλεσμα να εκκριθεί η ορμόνη, υπάρχει πάντα ένα προστάδιο, το οποίο θα πρέπει να το ανακαλύψεις. Στον κάθε άνθρωπο, αυτό το προστάδιο είναι διαφορετικό. Μπορεί να είναι πχ. πως δεν έχεις κοιμηθεί καλά και τα βλέπεις όλα μαύρα. 

Δεν θα αφήνεις συνειδητά τον εαυτό σου να σκέφτεται. Μπορεί να είναι μια μουσική που σου θυμίζει κάτι. Μπορεί να είναι κάτι που σου είπαν. Μπορεί να είναι οτιδήποτε. 

Θα κάτσεις με ησυχία να σκεφτείς πότε μπαίνεις στη διαδικασία να κάνεις άσχημες σκέψεις και θα τα γράψεις κάτω να τα έχεις μπροστά σου. Έτσι λοιπόν, όταν θα βρίσκεσαι σε αυτό το προστάδιο, θα πρέπει να διακόπτεις τον ειρμό της σκέψης σου κάνοντας κάτι άλλο. 

Πήγαινε στον καθρέπτη, κοίταξε τον εαυτό σου και πες του πως "πάλι βλακείες ετοιμάζεσαι να σκεφτείς" και χαμογέλασε... Πάρε τηλέφωνο μια φίλη σου να πείτε βλακείες να γελάσετε. Φώναξε δυνατά. Βγες για περπάτημα. Κάνε ό,τι χρειάζεται για να διακόψεις τον ειρμό σου. 

Στην αρχή, δεν θα είναι τόσο απλό, όσο όμως περνάει ο καιρός, θα γίνεται όλο και πιο εύκολο. Θα πάρει κάποιους μήνες μέχρι να ψοφήσουν τα "στοματάκια" από πείνα, αλλά αν το κάνεις αυτό, σου εγγυώμαι πως θα ψοφήσουν. 

Να έχεις κατά νου πως κάθε φορά που δεν θα τα καταφέρνεις, αυτά θα ξαναδυναμώνουν λίγο. Οπότε θα είναι σαν ένα πισογύρισμα. Να ξέρεις πως τα μάτια μας είναι σαν τους προβολείς. Ό,τι κοιτάζουν το φωτίζουν κι αυτό μεγαλώνει. Ό,τι δεν κοιτάζουν, μικραίνει μέχρι που εξαφανίζεται. 

Από τη μια μεριά έχουμε τα καλά και από την άλλη έχουμε τα άσχημα. Ευτυχώς, ο Θεός μας έδωσε λαιμό για να μπορούμε να στρέφουμε το κεφάλι μας εκεί που θέλουμε εμείς. Όπως επιλέγουμε το τι θα φάμε, έτσι μπορούμε να επιλέξουμε και το τι θα σκεφτούμε. Το κατάλαβες γλυκιά μου;

-Σας ευχαριστώ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ! Δεν θα είναι εύκολο αλλά νομίζω πως έχω καταλάβει τι πρέπει να κάνω.

-Αυτό είναι το τηλέφωνό μου. Αν έχεις κάποια απορία, μπορείς να με καλέσεις οποιαδήποτε ώρα. Αν όλα πάνε καλά, το μόνο που θέλω είναι να με καλέσεις ή να μου στείλεις ένα μήνυμα πως είσαι καλά. Μόνο αυτό θέλω και η χαρά που θα μου δώσεις θα είναι και η αμοιβή μου. Πέρασε ο πόνος στην καρδιά σου παρεμπιπτόντως;

-Ναι, είμαι μια χαρά! Μου δώσατε τόση δύναμη... Σας ευχαριστώ!!! Δεν έχω λόγια!!!

-Στο καλό κούκλα μου και όπως είπαμε. Θα περιμένω νέα σου.

-Καλή σας συνέχεια, αντίο...

Αυτή είναι η περιγραφή ενός διαλόγου μου με ασθενή κατά την επίσκεψή της στα επείγοντα του Λαϊκού.

Έγραψα αυτό το κείμενο για δύο λόγους. Ο ένας είναι πως στις δύσκολες εποχές που περνάμε, ξέρω ότι είστε πολλοί που θα αναγνωρίσετε τον εαυτό σας σε αυτήν την κοπελίτσα. Ο άλλος είναι πως θέλω να ξαναζωντανέψω σε πολλούς συναδέλφους την μαγεία του λειτουργήματός μας.

Η πρακτική αυτή είναι αποκλειστικότητα δική μου, την ανακάλυψα μέσα από τα δικά μου βιώματα και έχει εξαιρετικά αποτελέσματα με μόνο μια συνάντηση. 

Αυτή τη συζήτηση, την έχω επαναλάβει πάρα πολλές φορές στην διαλογή του Λαϊκού, που έπαιρνα συνειδητά πάντα το ωράριο 12:00-8:00 το πρωί γιατί τότε εμφανίζονται οι περισσότεροι ασθενείς που πάσχουν από αγχώδεις διαταραχές. Τρελαίνομαι και μόνο στη σκέψη του πόσα παιδιά σαν αυτή την κοπέλα, έχουν παραπεμφθεί στον ψυχίατρο για φάρμακα...

Τις δυσκολίες πρέπει να τις αντιλαμβανόμαστε ως Θεία δώρα και να τις "αγκαλιάζουμε". Οι δυσκολίες είναι προκλήσεις και τα προβλήματα λύνονται καλύτερα με μεράκι. Η ζωή είναι ωραία. Η ζωή είναι ένα παιγνίδι. Μείνετε για πάντα παιδιά!




Συγχωρείς, αλλά σίγουρα δεν ξεχνάς…!!!!

Η ζωή μας θα μπορούσε εύκολα να παρομοιαστεί με ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο που γράφεται κυρίως από μας μέσα απ’ τις επιλογές που κάνουμε, αλλά και τη μοίρα που με τις ανατροπές της, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που στέλνει στο δρόμο μας μας βοηθάει να προσθέσουμε τις τελευταίες λέξεις στο κείμενό μας.

Κάθε σελίδα του βιβλίου μας είναι διαφορετική. Όλες όμως σαν κοινή συνιστώσα έχουν το γεγονός ότι συνδέονται μέσω των συναισθημάτων μας.

Κάποιες από αυτές είναι ιδιαίτερα χαρούμενες και ευχάριστες. Άλλες κουβαλούν μαζί τους μια νοσταλγία κι άλλες είναι λυπηρές ή ακόμα και σκοτεινές, αφού κουβαλούν μέσα τους τις χειρότερες στιγμές που έχουμε βιώσει.

Όπως τις στιγμές που πληγωθήκαμε. Μακάρι να μπορούσαμε να σκίσουμε αυτές τις σελίδες ή να είχαμε έναν μαγικό μαρκαδόρο που θα μπορούσε να τις σβήσει απ’ το βιβλίο και κατ’ επέκταση απ’ τη μνήμη μας.

Θα ήταν αυτό μια λύση όμως που θα απέφερε καρπούς; Μήπως δε θα κάναμε το ίδιο λάθος στην πρώτη ευκαιρία; Κι ακόμα κι αν δεν το κάναμε, θα ήμασταν οι ίδιοι αν δεν είχαμε περάσει αυτές τις δυσκολίες;

Σίγουρα το να πληγωθείς πονάει πολύ. Πόσο μάλλον από κάποιον άνθρωπο που για σένα σημαίνει πολλά.

Από κάποιον που το μόνο που σου υποσχόταν ήταν το ότι δε θα σε πληγώσει ποτέ. Δε γίνεται να βγεις ανέπαφος από κάτι τέτοιο. Δε διαφωνεί κανένας σ’ αυτό το κομμάτι. Όμως, αντί να κάθεσαι και να χαραμίζεις το χρόνο σου στο να σκέφτεσαι πώς θα πληγώσεις κι εσύ όποιον σε πλήγωσε, απλά πάρε τις αποστάσεις σου.

Δεν μπορούν όλοι εύκολα να γλιτώσουν τον εαυτό τους απ’ το τριπάκι της εκδίκησης. Για κάποιους αποτελεί ιδεολογία το να προσπαθούν να ανταποδώσουν στα ίσα όσα τους προκαλούν οι άλλοι. Στην πορεία όμως φτάνουν στο σημείο να μην αναγνωρίζουν τον ίδιο τους τον εαυτό. 

Αλλοιώνουν τόσο τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα που δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Αξίζει η οποιαδήποτε είδους εκδίκησης αυτό το τίμημα; 

Να φτάσεις στο σημείο ν’ αναρωτιέσαι πώς έγινες έτσι;

Το ότι ήταν εκείνος αυτός που σε πλήγωσε δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ότι και για ‘κείνον θα είναι ένα κακό βίωμα. Συγχώρεσέ τον για να βρεις την ψυχική σου ηρεμία και προχώρα. Άλλαξε σελίδα και μην κρατάς κακίες που θα σου κατατρώνε την ψυχή. 

Το να συγχωρείς κάποιον δε σημαίνει ότι είσαι αδύναμος. Ίσα-ίσα που επιδεικνύεις μεγαλύτερη δύναμη ψυχής από όσους αποζητούν την εκδίκηση και χάνονται στη δίνη της. 

Συγχωρείς, αλλά σίγουρα δεν ξεχνάς.

Βρίσκεις τον τρόπο να σώσεις τον εαυτό σου από όσα αρνητικά συναισθήματα σου προκάλεσε όποιος σε πλήγωσε.

Η ουσία σου είναι πολύτιμη για να τη σπαταλάς σε τέτοιου είδους πειράματα. Πολλές φορές είναι απλά καλύτερο ν’ αφήνεις τον άλλον με τις επιλογές του. Ασ’ τον να πορευτεί με αυτές και να διαπιστώσει ο ίδιος αν έχει κάνει λάθος ή όχι. 

Ο χρόνος αποτελεί τη μόνη λύση. Και για να σε γιατρέψει με το πέρας του, αλλά και για να δείξει αν ο άλλος έκανε ή όχι τη σωστή επιλογή. Γιατί αν πολύ απλά δεν την έκανε στο τέλος εκείνος θα χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο.

Μη φέρεσαι στους άλλους όπως δε θα ήθελες να σου φερθούν και στην πορεία θα ανταμειφθείς. Θα βρεις ανθρώπους που θα σε εκτιμήσουν ακριβώς γι’ αυτό που είσαι κι η αξία σου θα αναγνωριστεί από αυτούς που πρέπει και χρειάζεσαι να υπάρχουν δίπλα σου.

Η ζωή έχει την τάση να επιστρέφει συμπεριφορές. Μην αναλώνεσαι στο να ψάχνεις την τέλεια εκδίκηση γιατί το κάρμα καραδοκεί σε κάθε ευκαιρία. 

Μπορεί άμεσα, μπορεί να πάρει και καιρό ή ακόμα και χρόνια, αλλά μπορείς να είσαι σίγουρος ότι όποιος σε έβλαψε κάποια στιγμή στη ζωή του θα έρθει στη θέση σου. Είναι από κείνες τις στιγμές που γυρνάει ο τροχός κι ας πούμε μεταξύ μας ότι χαίρεται κι ο φτωχός.

Μη γίνεσαι μικρόψυχος. Αντιμετώπισε κάθε εμπόδιο που θα παρουσιαστεί στη ζωή σου σαν μια δοκιμασία. Κάθε άνθρωπος που θα περάσει από αυτήν αποτελεί είτε δώρο είτε μάθημα. Κανένας δεν έρχεται χωρίς λόγο. Μέσα απ’ αυτούς και τις συνθήκες στις οποίες υποβάλλεσαι θα μπορέσεις να δοκιμάσεις τις αντοχές σου, να φτάσεις στα όριά σου και γενικά να γνωρίσεις και να διαμορφώσεις το ποιος είσαι.

Άσε κατά μέρους τα σενάρια εκδίκησης και χρησιμοποίησε την καλύτερη τακτική που υπάρχει και δεν είναι άλλη απ’ την αδιαφορία. Αδιαφόρησε τόσο ώστε ο άλλος ν’ αρχίσει ν’ αμφισβητεί την ύπαρξηήτου.

Να μάθεις να βασίζεσαι στις δυνάμεις σου και να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου.

Κάθε φορά που θα πέφτεις θα είναι ο μοναδικός σύμμαχός σου ώστε να σταθείς ξανά στα πόδια σου. 

Δείξε σε όποιον προσπαθεί να σε ρίξει ότι άσχετα με τα κύματα που μπορεί να σε χτυπήσουν εσύ θα συνεχίσεις να στέκεσαι ακόμα κι αν για λίγο λυγίσεις. Συνέχισε τη ζωή σου κι άσε τα υπόλοιπα στο κάρμα. Σ’ αυτή τη ζωή ό,τι δώσεις θα πάρεις.




www.newsitamea.gr

Λυπάμαι που δεν έμαθα να υποκρίνομαι για να γίνω συμπαθής…!!!!

Δήθεν σχέσεις; Ευχαριστώ, όχι πια… Φτάνοντας ηλικιακά στη δεκαετία των πρώτων -αντα, αποφάσισα πως το πλήρωμα του χρόνου έχει έρθει και μαζί έχει φτάσει η στιγμή ώστε να ξεκαθαρίσουν οι σχέσεις με τους γύρω μου.

Δεν ξέρω αν λέγεται κρίση ηλικίας. Ήταν ένας τρόπος να περάσουν οι σχέσεις μου με τους ανθρώπους που υπήρχαν ήδη στη ζωή μου σε μια νέα εποχή. 

Με όσους μπορούσαμε με λίγες λέξεις μα συνάμα αληθινές να συνεννοηθούμε, θα συνεχίζαμε παρέα το ταξίδι της ζωής. Ταυτόχρονα όμως, θα χώριζαν οι δρόμοι μας με όλους όσους οι λέξεις δεν αρκούσαν για να υπάρξει μια ήρεμη συνέχεια.

Πέρασα χρόνια ολόκληρα λοιπόν, σκεπτόμενη πως όσο κι αν κάποιος μας πονέσει είτε με τα λόγια, είτε με τις πράξεις του θα πρέπει να τον συγχωρούμε. 

Μέχρι που κατάλαβα πως ορισμένοι άνθρωποι όσες φορές κι αν τους συγχωρέσεις τα λάθη τους, θα βρουν τον τρόπο να σου χαρίσουν ακόμη μια μαχαιριά πισώπλατα.

Όχι απαραίτητα γιατί τους έχεις πειράξει, αλλά γιατί έτσι είναι ο χαρακτήρας τους. Ή γιατί πολύ απλά, όλα όσα έχεις επιλέξει να πραγματοποιήσεις είναι πολύ καλύτερα από αυτά που οι ίδιοι έχουν καταφέρει στη μέχρι τώρα ζωή τους. Θαρρείς και δε μόχθησες γι’ αυτά ή τα έκλεψες από κάποιον άλλον.

Είναι αυτοί οι ίδιοι που θα μπορούσαν μέσα σε λίγα λεπτά να σε λιθοβολήσουν και παράλληλα να σε γεμίσουν με λόγια θαυμασμού. Δεν ξέρω πως το λέτε εσείς, στη δικιά μου γλώσσα αυτό περιγράφεται με μια μόνο λέξη. 

Υποκρισία. Δυστυχώς, εμένα δε μου άρεσε ποτέ να υποκρίνομαι. Πως θα πρέπει να μιλήσω, πως να αντιδράσω, πως να πλασάρω τον εαυτό μου στους άλλους ώστε να είναι αρεστός.

Και όλα αυτά γιατί; Για να δημιουργήσω δήθεν φιλίες και μια δήθεν εικόνα που να είναι αποδεκτή σε κάποιους; Λυπάμαι, αλλά θα σας χαλάσω το όνειρο στο οποίο ζείτε.

Δε ζω για σχέσεις επιφανειακές, ούτε είμαι αυτή που θα διστάσει να δείξει τι πραγματικά αισθάνεται και σκέφτεται στο βωμό μιας ψεύτικης εικόνας. Σκοπός μου είναι οι σχέσεις με τους ανθρώπους να είναι ουσιώδεις.

Να διακατέχονται από ενδιαφέρον πραγματικό, χωρίς εγωισμό και ανάγκη επιβολής του «εγώ» μας. 

Με μόνο σκοπό την καλή επικοινωνία, την προσφορά, την αμοιβαία αγάπη και εμπιστοσύνη. Έμαθα να επενδύω συναισθηματικά στους ανθρώπους κι αν με ρωτήσεις αν αυτό μου βγαίνει πάντα σε καλό, θα σου πω «όχι».

Οι άνθρωποι βλέπεις αρέσκονται σε καθετί επιφανειακό. Δήθεν σχέσεις, δήθεν φιλίες, δήθεν συναισθήματα. Μόνο που ας μην ξεχνάμε πως όλα αυτά είναι επιλογές. 

Αν είναι συνειδητοποιημένες όμως καλό θα ήταν να αναλογιστούμε ποιες είναι οι ανάγκες που θέλουμε να καλύψουμε ή ποιους φόβους προσπαθούμε να κρύψουμε πίσω από τέτοιες συμπεριφορές. Μια συμβουλή θα σας δώσω κλείνοντας.

Ο πραγματικός εαυτός μας σε άλλους αρέσει και σε άλλους όχι. Αν όμως κάθε φορά συμπεριφέρεσαι έτσι όπως αισθάνεσαι, τότε κανένας δεν μπορεί να σε κατηγορήσει πως δεν είσαι αληθινός.

Γιατί απλά είσαι ο εαυτός σου και σ’ όποιον αρέσει!




Δευτέρα 30 Μαΐου 2022

Oι 8 Γρηγορότεροι τρόποι για να σταματήσετε να στεναχωριέστε…!!!!

Συχνά ακούω την ερώτηση «μα πώς να μη στεναχωριέμαι, αφού έχω οικονομικά προβλήματα/έχασα τη δουλειά μου/τσακώνομαι με τον/τη σύζυγο», κλπ.

Η απάντηση μου, εν μέρει, είναι: «και αν στεναχωριέσαι για όλα αυτά, λύνονται τα προβλήματα; Γίνεται καλύτερη η ζωή σου»;

Φυσικά και υπάρχουν πράγματα που μας στεναχωρούν, τα οποία είναι αντικειμενικά, συχνά πέρα από τον έλεγχο ή την επιλογή μας. 

Ωστόσο, μπορεί να μην έχουμε διαλέξει αυτές τις άσχημες καταστάσεις ή να μην μπορούμε να τις αλλάξουμε, όμως μπορούμε να διαλέξουμε το πώς θα αντιδράσουμε σε αυτές τις καταστάσεις και το ποια θα είναι η διάθεσή μας.

Η στεναχώρια είναι επιλογή! Διαλέγουμε να στεναχωριόμαστε και να ζοριζόμαστε με πρόσωπα και καταστάσεις επειδή νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Λάθος! Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε όταν στεναχωριόμαστε!

Να μερικές λύσεις για να σταματήσετε να στεναχωριέστε:

1. Καταρχήν, μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τη στεναχώρια. «Αυτό είναι κάτι που με ζορίζει και με στεναχωρεί, αλλά δεν είναι ανάγκη να χαλάσω τη διάθεσή μου, αφού ακόμα και αν στεναχωρηθώ πάρα πολύ, δεν πρόκειται να το αλλάξω» είναι μια πρώτη σκέψη που μπορεί κανείς να κάνει για να αλλάξει τη διάθεσή του.

2. Απομακρυνθείτε από την κατάσταση ή το πρόσωπο που σας ζορίζει. Κυριολεκτικά! Πάτε σε άλλο δωμάτιο, σταματήστε τη συζήτηση, βγέστε έξω.

3. Δώστε στον εαυτό σας την επιλογή: «θέλω να είμαι στεναχωρημένος ή προτιμώ να έχω καλή διάθεση, παρόλο που έχω διάφορα προβλήματα»;

4. Αναρωτηθείτε: «με το να στεναχωριέμαι, λύνω το πρόβλημα που με απασχολεί»;

5. Τι είναι ένα μικρό πράγμα που μπορώ να κάνω τώρα για να μου φτιάξει τη διάθεση, ακόμα και αν δε μου λύσει το πρόβλημα; Και κάντε το!

6. Μιλήστε με ένα αγαπημένο σας πρόσωπο.

7. Βγείτε για περπάτημα ή πάτε στο γυμναστήριο. Οι ενδορφίνες που εκλύονται από τη φυσική άσκηση βελτιώνουν κατευθείαν τη διάθεση!

8. Βάλτε τα πράγματα σε προοπτική: «αυτό που με στεναχωρεί τώρα, θα με στεναχωρεί και σε έναν χρόνο; Θέλω να είναι έτσι η ζωή μου; Τι μπορώ να κάνω για να φτιάξω τη ζωή μου, παρόλο που δεν μπορώ να λύσω το συγκεκριμένο πρόβλημα»;

Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι δεν είστε το πρόβλημα και ότι η ζωή σας δεν είναι πρόβλημα, παρά τα διαφορετικά συναισθήματα που νιώθετε κατά καιρούς.

Επικεντρωθείτε σε αυτά που είναι όμορφα στη ζωή σας και φροντίστε να βάλετε περισσότερα από αυτά τα πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους, για να υπάρχει περισσότερη χαρά και ομορφιά στη ζωή σας, παρά το όποια προβλήματα.




Δρ. Λίζα Βάρβογλη / Ψυχολόγος - Συγγραφέας
greekpsychologypages.blogspot.gr

Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ;

Όσο πιο πολύ αλλάζουν τα πράγματα, τόσο μένουν ίδια.
Οι άνθρωποι είναι ικανοί να αλλάξουν αλλά οι περισσότεροι από εμάς δεν αλλάζουμε σημαντικά, εκτός από κάποια γεγονότα στη ζωή μας που αλλάζουν.

Ο πόλεμος, το διαζύγιο ή ο θάνατος ενός αγαπημένου μας προσώπου, μπορεί μερικές φορές να μας κάνει να σταματήσουμε, να φύγουμε από τη ρουτίνα μας και να ρίξουμε μια γερή ματιά στη ζωή μας. 

Αλλά για κάποιους, ακόμα και αυτά δεν είναι αρκετά για να απομακρυνθούν από το δρόμο τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί είναι τόσο δύσκολο για κάποιους ανθρώπους να κάνουν απαραίτητες αλλαγές στη ζωή τους;

Ακολουθούν μερικοί λόγοι που οι άνθρωποι αντιστέκονται στην αλλαγή τόσο έντονα

Φοβούνται την αλλαγή
Η αλλαγή και το άγνωστο είναι τρομακτικά στους περισσότερους ανθρώπους. Είναι μέσα μας βιολογικά δύσκολα. Ναι, μας αρέσει να δοκιμάζουμε καινούργια πράγματα αλλά μόλις βρούμε κάτι που λειτουργεί για εμάς, τείνουμε να κολλάμε μαζί του ακόμα και αν σταματήσει να λειτουργεί με τον τρόπο που συνήθιζε. 

Φοβόμαστε αυτό που δεν ξέρουμε και δεν καταλαβαίνουμε. Μας αρέσει να βρισκόμαστε στο στοιχείο μας. Είναι βολικό.

Είναι τόσο βολικό που ακόμα και αν αναγκαστούμε να το αποκλείσουμε για λίγο εξαιτίας μιας περίστασης, θα επιστρέψουμε σε αυτό πάλι όσο πιο σύντομα μπορούμε. Ακόμα και αν μας πληγώνει, είναι οικείο σε εμάς και το κατανοούμε.

Δεν ξέρουν πώς να αλλάξουν
Ακόμα και αν ξεπεράσουμε το φόβο μας για την αλλαγή ίσως να μην ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε για να αλλάξουμε. Ίσως μας λείπουν τα βοηθήματα για να αναπτύξουμε ένα πλάνο για αλλαγή που θα αποδώσει στο τέλος. 

Για να αναπτύξουμε αυτό το πλάνο θα πρεπε να κάνουμε μια πολύ βαθιά ενδοσκόπηση και να κατανοήσουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε στα αλήθεια, πριν ακόμα ξεκινήσουμε. 

Μερικοί τύποι απλά δεν είναι τόσο ικανοί για μια σκληρή ανάλυση των πράξεών τους. Δε θέλουν να δουν τόσο προσεκτικά επειδή φοβούνται αυτό που ίσως δουν. Αν δεν ξέρετε ποιοι είστε και τι θέλετε , τότε πώς θα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε για να αλλάξετε;

Δεν ξέρουν ότι πρέπει να αλλάξουν
Δεν πιστεύουν ότι πρέπει να αλλάξουν επειδή αυτό που κάνουν είναι τόσο βολικό που απλά μοιάζει σωστό. Πρέπει να δείτε τον εαυτό σας ως εξωτερικοί παρατηρητές για να δείτε τα ελαττώματά σας και τα λάθη σας. Οι άνθρωποι βρίσκουν τι δουλεύει για αυτούς και κολλάνε με αυτό ακόμα και αν δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να το κάνουν ή να πάρουν τα αποτελέσματα που θέλουν. 

Οι προπονητές υπάρχουν στα σπορ ακριβώς για αυτό το λόγο. Ο σκοπός τους είναι να είναι αυτή η εξωτερική φωνή που λέει στον παίκτη ότι κάνει κάτι που θα μπορούσε να γίνει καλύτερο ή πιο αποτελεσματικό. 

Χωρίς να έχετε κάποιον να σας δείχνει τα ελαττώματά σας, θα νομίζετε ότι κάνετε αυτό που κάνετε τέλεια, επειδή σας φαίνεται τέλειο. Φαίνεται σωστό παρόλο που το κάνετε άσχημα.

Οι άνθρωποι γύρω τους, τους ενθαρρύνουν να μην αλλάξουν
Τείνετε να κάνετε πράγματα που ο καθένας γύρω σας κάνει. Είναι δύσκολο να χάσετε βάρος αν όλοι γύρω σας το παρακάνουν με το φαΐ. Είναι δύσκολο να σταματήσετε το κάπνισμα αν ζείτε μαζί με κάποιον καπνιστή. 

Είναι δύσκολο να κόψετε το ποτό αν περνάτε πολύ από τον ελεύθερο χρόνο σας σε ένα μπαρ. Δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να αλλάξουν, αλλά συνεχώς δελεάζονται να μην αλλάξουν.

Η αλλαγή είναι δύσκολη
Η αλλαγή απαιτεί πολλή προσπάθεια και σκληρή δουλειά. Μερικοί άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν θυσίες για την αλλαγή που θέλουν. Είναι τόσο εύκολο να είναι κάποιος εφησυχασμένος και να μην αλλάζει. Η αλλαγή απαιτεί αποφασιστικότητα και επιμονή και τίποτε λιγότερο.

Δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη για τα λάθη τους
Πριν αλλάξετε θα πρέπει να παραδεχτείτε τα λάθη σας και να συνειδητοποιήσετε ότι πρέπει να κάνετε κάτι διαφορετικό. Είναι πολύ εύκολο να ρίξετε το φταίξιμο για τις αποτυχίες σας στους άλλους. Είναι δύσκολο να παραδεχτείτε αυτά τα ελαττώματα και να αποφασίσετε ότι αυτά δεν είναι αυτά ή αυτοί που θέλετε να είστε.

Ο φόβος της αναμονής
Μερικοί άνθρωποι φοβούνται ότι αν αλλάξουν επιτυχώς την κατάστασή τους ή την προοπτική τους, θα περιμένουν από αυτούς να αποδίδουν σε πολύ πιο υψηλό επίπεδο. Αυτό το μεγαλύτερο επίπεδο ίσως απαιτεί περισσότερη προσπάθεια και αφοσίωση από αυτή που είναι πρόθυμοι να δώσουν.




Κυριακή 29 Μαΐου 2022

Έτσι ο άνθρωπος ΔΕΝ θα αρρωστήσει ΠΟΤΕ...!!!!

Πολύ καλά θα ήταν ο άνθρωπος κάθε Κυριακή που θα αναπαύεται να αναπαυτεί πιο τέλεια και να αναπαύσει όλα τα όργανά του και να φάει μόνο φρέσκα φρούτα και σαλάτες άψητες με λεμόνι και αγνό λάδι.

Έτσι όχι μόνο αναπαύονται όλα τα όργανα και ζωντανεύει και αναζωογονείται ο οργανισμός, αλλά και όσα δηλητήρια και τοξίνες μέσα σε μια βδομάδα ο οργανισμός δεν μπόρεσε να τα διώξει, καθαρίζονται και αποτοξινώνονται θαυμάσια με φρούτα και λαχανικά.

Κι έτσι ο άνθρωπος δεν θα αρρωστήσει ποτέ από καμία χρονία αρρώστια όπως σήμερα, και που κάνουν μαρτύριο την ανθρώπινη ζωή και τόσον πρόωρα τον στέλνουν στο αιώνιο ταξίδι.

Έπειτα πρέπει τρεις φορές τον χρόνο, στην εποχή των φρούτων, τον Ιούνιο, αρχές Σεπτεμβρίου και τον Ιανουάριο, όταν ωριμάσουν καλά τα φρούτα να κάνει από δέκα μέχρι δεκαπέντε μέρες αποτοξινωτική δίαιτα και θεραπεία με φρούτα και άψητα λαχανικά φρέσκα με λεμόνι και λάδι ως σαλάτα.

Έτσι όσα δηλητήρια και τοξίνες μένουν κατά περιόδους μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό καθαρίζονται και αποτοξινώνονται θαυμάσια και δεν προφταίνουν να παλιώσουν και να σακατέψουν τον οργανισμό και να δημιουργήσουν τις χρόνιες αμέτρητες και αθεράπευτες αρρώστιες.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Μιλτιάδη Θεοδωρίδου: “ΝΙΚΗΘΗΚΕ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ” - 1963 -

Για να παραμείνεις ζωντανός...!!!!

Για να παραμείνεις ζωντανός πρέπει να εξασκηθείς… αυτή η εξάσκηση απαιτεί πλήρη αφοσίωση.

Μάθε να νιώθεις καλά μόνος σου!

Αν δεν εξασκήσεις τον εαυτό σου, θα πρέπει να πιεστείς να ζεις ανάμεσα σε δυσάρεστους ανθρώπους, να κάνεις μια εργασία που δεν σου ταιριάζει, να παντρευτείς κάποιον/α που δεν σε κάνει ευτυχισμένο/η – απλά για να είσαι με τους άλλους.

Μάθε να είσαι καλά μόνος σου. 

Ο κόσμος θα πρέπει να οικοδομείται μέσα σου, από σένα και μόνο από σένα. Δεν υπάρχει το μέσα και το έξω. Μόνο δημιουργικότητα υπάρχει. Μέσα στο πλήθος εγκαταλείπεις την ιδέα τού να είσαι ο Δημιουργός και τείνεις να γίνεις δημιούργημα. 

Για να ζήσεις για πάντα, πρέπει να μη χάσεις ούτε δευτερόλεπτο – ένα δευτερόλεπτο αμέλειας, μπορεί να σε κάνει να πέσεις στην κόλαση και να χάσεις ό,τι έχεις κερδίσει με χρόνια φιλότιμης εργασίας.

Αυτό που σου λέγω είναι να ζήσεις μόνιμα σε μια κατάσταση νίκης. Η ευτυχία κι η επιτυχία δεν βιώνονται από τα έξω, με τους άλλους. Μπορούν μόνο να δημιουργηθούν από τα μέσα, αυτήν εδώ τη Στιγμή.

Αυτό που βλέπεις έξω ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΣΥΜΒΕΙ.

Εξασκήσου για να έχεις έναν εσωτερικό παράδεισο. Έναν Φορητό Παράδεισο. Δεν υπάρχει ρόλος, φίλος, σχέση, που να μπορούν να μας κάνουν να μείνουμε στον παράδεισο, μόνο ο εαυτός μας – ούτε γάμος, ούτε μουσική, σεξ, ναρκωτικά, ιερείς, δάσκαλοι ή γκουρού, μπορούν να μας οδηγήσουν στον παράδεισο, μόνο ο εαυτός μας.

Να θυμάσαι! Δεν υπάρχουν δύο κόσμοι, εσύ και οι άλλοι. Όσο περισσότερο είσαι, τόσο λιγότερο οι άλλοι υπάρχουν. Όσο πιο κοντά είσαι στον εαυτό σου, τόσο πιο κοντά είσαι με το ''Εδώ και Τώρα'', και τόσο λιγότερο ελκυστικός θα είναι ο έξω κόσμος με τα φαινόμενα παιχνίδια του των αντιθέτων.

Μόλις αυτό γίνει κατανοητό, όλες οι σαχλαμάρες θα φύγουν, κι όλα θα γίνουν βαθύτερα. Όσο πιο κοντά είσαι με τον εαυτό σου, τόσο λιγότερος χώρος καταλαμβάνεται από μίση κι αντιπάθειες, και τόσο περισσότερος χώρος υπάρχει για τη ζωή, για να γίνει βαθύτερη, για να γίνει υψηλότερη. 

Η ζωή σου δεν είναι φτιαγμένη από εξωτερικά γεγονότα, αλλά από εσωτερικές καταστάσεις. 

Γι’ αυτό σταμάτα να ψάχνεις αλλού – γίνε και γνώρισε τον εαυτό σου: Γνώθι Σεαυτόν! Γίνε ο Εαυτός σου! Γύρνα πίσω στην Πηγή, βούτα βαθιά μέσα σου, και ότι κι αν συμβεί στον κόσμο εσύ θα είσαι ''απρόσβλητος''. Όταν είσαι ελεύθερος από τον κόσμο, μπορείς να κάνεις κάτι γι’ αυτόν. 

Όσο είσαι ταυτισμένος με τον κόσμο, χαμένος μέσα του, δέσμιός του, είσαι αβοήθητος για να τον αλλάξεις, και οτιδήποτε κάνεις, αντίθετα θα επιδεινώσει την κατάστασή του.

Μόλις κατανοήσεις ότι όλα προέρχονται από μέσα – ότι ο κόσμος στον οποίο ζεις δεν προβάλλεται σε σένα, αλλά από σένα, οι φοβίες σου τελειώνουν. 

Μείνε σταθερός σε μια κατάσταση εσωτερικής προσοχής και αφοβίας ασχέτως τού τι συναντάς στη ζωή σου, είτε κέρδη έχεις είτε απώλειες, ευχαρίστηση ή πόνο, ασθένεια ή υγεία, νίκη ή ήττα, είτε ο κόσμος σε επαινεί είτε σε κριτικάρει. Μείνε σταθερός σε μια κατάσταση εσωτερικής αρμονίας και σιωπής, άσχετα με το τι συμβαίνει έξω από σένα.

Αυτός είναι ο τρόπος για ν’ αλλάξεις τον κόσμο!




"Η Τεχνολογία του Ντρήμερ" - Έλιο Ντ' Άννα
Εκδόσεις Ελφίλ
(Από Κανένας Κανένας)