Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2020

15 πράξεις ψυχολογικής φροντίδας του εαυτού…!!!!

Τι μπορούμε να κάνουμε; Μικρά ψήγματα καθημερινής φροντίδας για τον καθένα. 

1. Πηγαίνετε έξω: Ασκηθείτε, πηγαίνετε μια βόλτα, πηγαίνετε στην παραλία, στην πισίνα, πεζοπορία ή όπου αλλού σας αρέσει. Πάρτε λίγο καθαρό αέρα. Ο φρέσκος αέρας μας γεμίζει με μια φρέσκια νέα διάθεση τη ζωή. Όταν βγαίνουμε έξω χαλαρώνουμε. Χρησιμεύει ως μια απελευθέρωση από όλες τις πιέσεις που μερικές φορές αισθανόμαστε προσπαθώντας να είμαστε τα πάντα για όλους. 

2. Βρείτε χρόνο για να είσαστε μόνοι σας: Βεβαιωθείτε ότι έχετε κάθε μέρα τουλάχιστον 30 λεπτά για να είσαστε μόνοι . Είτε είναι στο μεσημεριανό σας διάλειμμα, μισή ώρα πριν κοιμηθείτε ή 30 λεπτά το πρωί πριν σηκωθούν όλοι οι άλλοι. Ο χρόνος που είστε μόνοι είναι αποτοξινωτικός και αναζωογονητικός. 

3. Πυροδοτείστε τη δημιουργικότητά σας: Με ότι σας κάνει δημιουργικούς όπως το γράψιμο, διάβασμα, δημιουργώντας κάτι, το μαγείρεμα, επισκευάζοντας ένα αυτοκίνητο, χτίζοντας κάτι, το ράψιμο, την τέχνη. Όταν είμαστε δημιουργικοί νιώθουμε ζωντανοί και με πάθος. 

4. Περάστε χρόνο με τους φίλους σας: Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα ωραίο διάλειμμα από τις ευθύνες της ζωής, περνώντας ελεύθερο χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπάμε και που μας κάνουν να αισθανόμαστε ελεύθεροι. Η επαφή και το δέσιμο είναι ένας από τους υγιέστερους τρόπους για να φροντίσουμε τον εαυτό μας. 

5. Πάρτε έναν υπνάκο: Ένας εικοσάλεπτος υπνάκος λέγεται ότι είναι εντελώς αναζωογονητικός για ολόκληρο το σωματικό, συναισθηματικό και διανοητικό μας σύστημα. Αν μπορείτε να το συμπεριλάβετε μέσα στην ημέρα σας, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. 

6. Πηγαίνετε για ψώνια: Αγοράζοντας κάτι νέο φέρνει συχνά φως και ενθουσιασμό στη ζωή μας. Πρέπει όλοι μας να ανταμείβουμε τους εαυτούς μας για τη σκληρή δουλειά μας. 

7. Συνδεθείτε πνευματικά: Με ό,τι τρόπο λειτουργεί για εσάς, ζωντανεύοντας την πνευματική ζωή σας, αυτό θα σας κάνει να αισθανθείτε περισσότερο συνδεδεμένοι με την εξέλιξη που παίρνει η ζωή σας. Η πεποίθηση ότι όλα συμβαίνουν όπως θα έπρεπε να είναι, θα σας βοηθήσει να χαλαρώσετε από το στρες. 

8. Κάντε μασάζ: Το άγγιγμα είναι θεραπεία και ένας πολύ καλός τρόπος για να μειώσετε το στρες και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. 

9. Να τρώτε υγιεινά: Υπάρχει κάτι σχετικά με την κατανάλωση υγιεινών τροφών που μας κάνει να αισθανόμαστε σαν να είμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση και ότι έχουμε μια αίσθηση του ελέγχου πάνω στις περιστάσεις. Η υγιεινή διατροφή είναι μία ισχυρή επιλογή προς την κατεύθυνση της αγάπης για τον εαυτό μας. 

10. Απενεργοποιήστε το κινητό σας για λίγες ώρες: Είναι απίστευτα υγιεινό να είστε σε θέση απλά να αποσυνδεθείτε από το κοινωνικό και διαδικτυακό κόσμο. 

11. Μην ξεχνάτε τον ήλιο: Το φως του ήλιου, η λάμψη του, καθημερινά μας λούζει ζωή και εμείς τον αγνοούμε, δεν του ρίχνουμε μια ματιά. 

12. Μην ξεχνάτε το γέλιο, έστω το χαμόγελο, την ευφορική έκφανση της ανθρώπινης υπόστασης. 

13. Μην ξεχνάτε το κλάμα, το δάκρυ, τη έκφραση του πόνου, της θλίψης, της στεναχώριας, του θυμού… που εγκλωβίζονται μέσα μας και μας στεναχωρούν, μας καταθλίβουν, μας μελαγχολούν. 

14. Μην ξεχνάτε την ανάπαυση, την χαλάρωση, τον ύπνο. Το σώμα χρειάζεται ξεκούραση, ο νους χρειάζεται αγρανάπαυση, το πνεύμα χρειάζεται αποφόρτιση. 

15. Πρώτα από όλα ξεκινήστε την ημέρα σας με ένα κρύο ντους. Είναι εξαιρετικό για το κυκλοφορικό, ενδυναμώνει το νευρικό σύστημα και διευρύνει το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Για να έχετε ένα καλλίτερο αποτέλεσμα τρίψτε ολόκληρο το σώμα με κάποιο έλαιο. 

Ας φροντίσουμε τον εαυτό μας. Καθημερινές, μικρές πράξεις φροντίδας, μια υπενθύμιση της αξίας μας, μια περιποίηση, στοιχειώδης των αναγκών μας… 




Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2020

Τα 4 ζώδια που συχνά ξεφεύγουν από τα όρια…!!!!

Είτε γιατί δεν τους αρέσουν είτε για να προκαλέσουν 
Η σχέση αυτών των ζωδίων με τα όρια δεν είναι η καλύτερη. Συχνά ξεφεύγουν, η αυτοσυγκράτηση τους είναι πραγματικά δύσκολη και βγάζουν μια υπερβολή. Το έντονο θυμικό τους, το φλογερό ταμπεραμέντο τους, αλλά και η τάση τους να προκαλούν ή να μην τους νοιάζει τι θα σκεφτούν οι άλλοι γύρω τους, τα κάνει πραγματικά ασυμμάζευτα! 

Ας δούμε ποια είναι: 

Όπως και στον ζωδιακό, έτσι και στη λίστα αυτή, έχει την πρωτοκαθεδρία! Ανήσυχο πνεύμα, ανυπόμονος, παρορμητικός, ενεργητικός και αρκετά ανταγωνιστικός, με έναν τεράστιο εγωισμό που τον κάνει να θεωρεί ότι αυτός είναι κι άλλος κανείς, αρκετές φορές το παρακάνει. Φυσικά είναι εύκολο γι' αυτόν να φτάσει στα άκρα και ενίοτε να τα ξεπερνά, προκειμένου να κερδίσει μια "μάχη" ή αποδείξει σε όλους τι μπορεί να κάνει, γι' αυτό συχνά τρώει το κεφάλι του. Αλλά ο λύκος κι αν εγέρασε... 

Με μπαμπά τον Δία, τον πλανήτη της υπερβολής, είναι λογικό να έχει τον ασυμμάζευτο και να ξεπερνά τα όρια, αφού τα θέλει όλα και πολλά. Η φλόγα του ενθουσιασμού και της μεγάλης αισιοδοξίας δε σβήνει ποτέ, ενώ περιορισμός, μέτρο και αυτοσυγκράτηση σαν έννοιες του είναι τελείως άγνωστες. Το να ξεφεύγει είναι συχνό φαινόμενο είτε με την καλή πλευρά, με ξενύχτια, κραιπάλες και κάθε είδους απολαύσεις είτε με την κακή, με τυχοδιωκτισμούς και επιπολαιότητες. 

Τι σημαίνει το όριο, το άκρο, το μέτρο, το πλαίσιο; Σίγουρα δεν είναι ερώτηση που μπορείς να κάνεις στο συγκεκριμένο ζώδιο, λόγω της επαναστατικής και προκλητικής του φύσης. Αυτά είναι για όσους είναι κολλημένοι, συντηρητικούρες, φοβιτσιάρηδες και έχουν μια ρουτινιάρικη και βαρετή ζωή, όχι για τον φιλελεύθερο Υδροχόο, που θέλει να διαφέρει και να ξεχωρίζει. Μη σου πούμε ότι σκάει στα γέλια με τις αντιδράσεις των άλλων, όποτε ξεφεύγει. 

Κολλήματα και ταμπού δεν έχει, περίεργος από τη φύση του είναι, οπότε συχνά φλερτάρει και ενίοτε ξεπερνά τα όρια και μπαίνει σε... επικίνδυνα μονοπάτια, συνειδητά και χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Επίσης, μη σε ξεγελάει το πονηρό γελάκι, τα σκέρτσα και τα αστειάκια του γιατί μπορεί να ξεφύγει και σε συμπεριφορά, να γίνει άνιωθος, κακός, να βρίσει με τα χειρότερα λόγια και γενικώς να παραλογιστεί. 




Αν θέλεις να βρεις τον σκοπό σου θα πρέπει πρώτα να επιβληθείς στον ίδιο σου τον εαυτό…!!!!

Το ταξίδι προς την επιστροφή στην ολότητα 
Ξεκινώντας από το Συμπόσιο του Πλάτωνα με τον μύθο των “Στρόγγυλων Ανθρώπων”, την Κοσμογονία του Ησίοδου, καθώς και στοιχεία για το ταξίδι της ψυχής από το “Περί του προσώπου τω κύκλω της Σελήνης” του Πλουτάρχου (παραπομπές δανεισμένες από Γ. Α. Χαραλαμπίδη), βλέπουμε ότι σε αυτό τον κύκλο της ζωής συνεχώς αναζητούμε την πληρότητα και την επιστροφή στην ολότητα. Κι αυτό γίνεται με κάθε τρόπο. 

Σε αυτό το νοητικό ταξίδι, αν υποθέσουμε σαν παραδοχή ότι ένας από τους σκοπούς μας είναι η επιστροφή στην ολότητα και η επίτευξης της πληρότητας, στην προσπάθεια μας να το καταφέρουμε ταυτιζόμαστε τόσο πολύ με το εγώ όπου το ταξίδι αυτό καθίσταται αδύνατο. 

Η αποκοπή και η κατά τα άλλα χρήσιμη – για εδώ – ατομικότητα, βοηθάει στην εξερεύνηση της ζωής, την κατανόηση – ανακάλυψη – ενθύμηση – αλλά και δημιουργία εαυτού ως μονάδα. Στο δρόμο αυτό, η παρουσία του εγώ και του πόνο - σώματος από ένα σημείο και μετά δημιουργεί απροσπέλαστα εμπόδια τόσο στην ενότητα του εγώ και του εαυτού (Ηνίοχος), όσο και στην τάση για ενότητα στις συντροφικές σχέσεις. 

Στην ιστορία “Το Μεγάλο Ο συναντά το κομμάτι που Λείπει” βλέπουμε με έναν παιδικό αλλά άκρως μυητικό τρόπο, πως η συνάντηση των δύο ανθρώπων σε συντροφικό επίπεδο, οφείλει να αποτελείται από δύο – κατά το δυνατόν- ολόκληρους ανθρώπους. Όχι από δύο μισά. Κάτι το οποίο σαν αρχή είναι σωστό, αλλά σαν πρακτική εφικτό ως ένα βαθμό. 

Στο εδώ δίπολο (Γιν Γιανγκ, καλό κακό, θετικό αρνητικό κοκ) είναι φύση αδύνατον να γίνει αυτό ολοκληρωτικά. Η σωματική έλξη και ένωση είναι ίσως η μόνη εφικτή σύνδεση σε τέτοιο βαθμό. Τουλάχιστον για τα πρώτα επίπεδα. 

Και αυτός είναι ο λόγος που σε αυτό το χαμηλό επίπεδο (αλλά δυνητικά με την κατάλληλη αξιοποίηση αναβαθμιστικό πεδίο) υπάρχουν τα μεγάλα πάθη και o μαγνητισμός, ακόμα κι όταν οι προσωπικότητες ή οι ψυχικές ιδιότητες δεν ταιριάζουν καθώς ανακαλύπτουμε στην διαδρομή. 

Στην πορεία, οι συναντήσεις με ανθρώπους βοηθάνε πέρα από το εμπειρικό κομμάτι, μέσω τριβής ή σύμπνοιας να σμιλέψουμε – φωτίσουμε το κομμάτια – σκιές μας, προκειμένου από τη μία να προχωρήσουμε στην εσωτερική αποδοχή, αυταγάπη και πληρότητα, και από την άλλη να μειώσουμε αντιληπτικά (και πρακτικά) την εντύπωση πως μας λείπουν κομμάτια που μπορούμε να βρούμε μόνο έξω από εμάς σε άλλους ανθρώπους. 

Το εγώ λοιπόν που είναι ά-λογο προσπαθεί μέσω εξουσίας (ουσία προς το έξω από αυτό) να επιβληθεί, κι έτσι απομακρυνόμαστε από την άυλη αγάπη, πολλές φορές καταλήγοντας σε παιχνίδια εξουσίας που μας απομακρύνουν ψυχικά από την ως τώρα έλξη με τον άλλο άνθρωπο. 

Σαν ένα σκαλοπάτι αντίληψης και αποταύτισης τόσο από το εγώ, όσο και από το πονό-σωμα θεωρώ πως με έναν τρόπο -σε ένα βαθμό- ευκολονόητο, μας βοηθάει το βιβλίο του Τόλε “Η Δύναμη του Τώρα”. Το οποίο με τη σειρά του προσθέτει άλλο ένα αντιληπτικό κομμάτι στο παζλ της ύπαρξης μας. 

Η ουσία είναι να καταλάβουμε πως δεν χρειάζεται κανείς να επιβληθεί σε κανέναν παρά μόνο εμείς στον ίδιο μας τον εαυτό, προκειμένου να βρούμε την δική μας πορεία, την δική μας εσωτερική πληρότητα, εσωτερική ειρήνη και ολότητα στα διάφορα εσωτερικά μας κομμάτια, αλλά και σκοπό. 

Και παράλληλα, να συγχρονίσουμε με ανθρώπους με τους οποίους βρισκόμαστε σε κοντινά συνειδησιακά επίπεδα και μπορούμε να περπατήσουμε παρέα σε αυτό το “σχολείο”. 

Παρακολουθήστε το Βίντεο
Αθανάσιος Στεργίου

Το Σχέδιο τους έχει δόνηση των 5,5 Hz...ο Ιησούς Χριστός είναι Σύντροφος χαράς πατέρας και αδελφός + Βίντεο…!!!!

Το ΣΧΕΔΙΟ τους έχει δόνηση των 5,5 Hz...ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ είναι Σύντροφος χαράς πατέρας και αδελφός 
Το ΣΧΕΔΙΟ τους έχει δονήση των 5,5 Hz.... 

άνω των 25,5 Hz δεν μπορεί να επιβιώσει... 

Για τους ανθρώπους που έχουν υψηλότερη δόνηση, 

το σχέδιο τους είναι μια απλή γρίπη. 

Οι λόγοι που έχουμε χαμηλή δόνηση μπορεί να είναι: 

⬇️Κούραση 

⬇️Φόβος 

⬇️Άγχος 

⬇️Ένταση νευρικού συστήματος 

⬇️Οργή 

⬇️Μίσος 

⬇️Ζήλεια 

Γι 'αυτό πρέπει να φροντίζουμε 

να δονούμαστε υψηλά... 

Να αποφεύγουμε να παρακολουθούμε 

συνεχώς τις αρνητικές ειδήσεις, 

ώστε να μην μειώνουμε την συχνότητα μας! 

Η συχνότητα της Γης σήμερα είναι 27,4 Hz. 

αλλά υπάρχουν μέρη που δονούνται πολύ χαμηλά όπως : 

🌚Νοσοκομεία 

🌚Κέντρα βοήθειας 

🌚Μπαρ (με εξαιρέσεις) 

🌚Φυλακές 

🌚Υπόγεια κ.λπ. 

Σε αυτά τα μέρη η δόνηση μειώνεται στα 20 hz 

ή ακόμα και χαμηλότερα.... 

Για ανθρώπους με χαμηλή δόνηση, ο ιός γίνεται επικίνδυνος: 

📛Πόνος 0,1 έως 2 hz 

📛Φόβος 0,2 hz. 

📛Εκνευρισμός 0,9 έως 6,8 hz 

📛Θόρυβος 0,6 έως 2,2 hz. 

📛Ψευτουπερηφάνεια 0,8 hz 

📛Εγκατάλειψη 1,5hz. 

📛Υπεροψία 1,9 hz. 

Αντ’ αυτού: 

⭐️Γενναιοδωρία 95 hz 

⭐️Αληθινή ευγνωμοσύνη 150 hz 

⭐️Ενσυναίσθηση 150 hz ή περισσότερο. 

⭐️Αγαπώντας τον εαυτό μας,τους ανθρώπους και όλα τα ζωντανά όντα 150 hz και περισσότερο. 

⭐️Αγάπη άνευ όρων από 205 hz και πάνω 

Τι μας βοηθά να δονούμαστε σε υψηλότερα επίπεδα: 

🎈Αγάπη 

🎈Χαμόγελα 

🎈Ευλογίες 

🎈Παιχνίδι 

🎈Να ζωγραφίζουμε 

🎈Να τραγουδάμε 

🎈Να χορεύουμε 

🎈Να απολαμβάνουμε 

🎈Περπατήστε στον Ήλιο. 

🎈Κάντε ασκήσεις! 

🎈Απολαύστε τη φύση! 

🎈Περπατήστε ξυπόλυτοι στο γρασίδι! 

🎈Να καταναλώνετε τρόφιμα που μας δίνει η Γη: σπόρους-δημητριακά-φρούτα και λαχανικά 

🎈Άφθονο νερό !!! 

🎈Η δόνηση της προσευχής κυμαίνεται από 120 έως 350 hz 

Ελάτε όλοι μαζί να ανεβάσουμε δόνηση !!! 

Η αρχική πηγή αυτών των πληροφοριών προέρχεται από το βιβλίο... Power vs Strength 
Με βάση τη διδακτορική διατριβή του David R Hawkins 




Αναρωτιέμαι γιατί; Τι έχεις να κερδίσεις ;

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΓΙΑΤΙ; ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ; 

Είχες μια χώρα με πολιτισμό λαμπρό....Δεν τη θέλησες... 

Είχες ένα πολίτευμα χωρίς εντάσεις και επαναστάσεις.....Διάλεξες να το καταλύσεις.... 

Είχες γιορτές και έθιμα γεμάτα ανθρωπιά, γεμάτα αληθινή χαρά....Διάλεξες τη λύπη να γιορτάσεις... 

Είχες θρησκεία βίωμα, ολόγιομη με ΦΩΣ.... Διάλεξες το σκοτάδι.... 

ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ; 

Καλύτερο αύριο; Μα πώς; 

Πέταξες τη χαρά..... 

Πέταξες τη Λευτεριά... 

Πέταξες την ανθρωπιά... 

Πέταξες το Φως.... 

Πέταξες την Αγάπη... 

Μα ποιο μέλλον θα είναι αυτό; Πες μου τι θα κερδίσεις;;; 

Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος που διαλέγει τη Λύπη αντί για τη Χαρά; Το σκοτάδι αντί για το Φως; Τη σκλαβιά αντί για τη Λευτεριά; Το μίσος αντί για την Αγάπη; 

Τι είναι αυτό που κέρδισες; κι αν το διάλεξες για εσένα Τι μου το επιβάλλεις αλήθεια και σε μένα; 

Δεν σου 'φτανε να' σαι μονάχος σου στο σκότος; Τι μ' ήθελες κι εμένα; Αφού δεν θα μπορείς παρέα σου να μ' έχεις....Γιατί αυτό που διάλεξες αφέντη έχει τη Μοναξιά.... Η παρέα θέλει Αγάπη να σταθεί, θέλει χαρά να ζήσει...θέλει ανθρώπους Λεύτερους γεμάτους με καλοσύνη.... 

Άρα γιατί με τραβάς εκεί; Γιατί δε δίνεις το χέρι σου να βγεις από το σκοτάδι σου; 

Δε θέλεις να 'σαι άνθρωπος; 

Δε θες στη χαρά να ζήσεις; 

ΜΑ ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ;;;; 

Κι αν έγινες Πρωθυπουργός, Διοικητής, Στρατάρχης, Επίσκοπος, Αρχιεπίσκοπος, ακόμα και Πατριάρχης.....Τι θέλεις να κερδίσεις απ' τη σκλαβιά που χτίζεις; Χρήματα είναι αυτά που έψαξες και θες να αποκτήσεις; Μ' αυτά χωρίς αληθινή ζωή Πώς θα τ' αξιοποιήσεις; 

Μ' έβαλες στη φυλακή, με έκλεισες στο σπίτι κι έσπειρες τόσο τρόμο μην τύχει και κάποιος δει αυτό που θες για μας να χτίσεις...Μη δει πως είναι αυτό του σκότους σου τα όνειρα και της σκλαβιάς σου η θλίψη.... 

Μα ποιος σου είπε πως μπορείς το ΦΩΣ να φυλακίσεις; Ποιος σου το επέτρεψε τη Χαρά να μηδενίσεις; Ποιος σε ενημέρωσε πως γίνεται η Αγάπη να εκλείψει; Πώς το έχεις φανταστεί πως γίνεται αλήθεια να φυλακίσεις την ίδια την Αγάπη; 

ΛΑΘΟΣ ΣΟΥ ΤΑ 'ΠΑΝ ΚΙ ΑΛΛΑΞΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ..... 

Γύρνα και βρες τον άνθρωπο που ήσουν στη γέννησή σου... 

Γύρνα εκεί κι απ' την αρχή ξεκίνα...Ψάξε τη Χαρά, την Ανθρωπιά, την Καλοσύνη.... 

Διώξε το σκότος να 'ρθει το ΦΩΣ μέσα σου να κατοικήσει...Μόνο από το ΦΩΣ θα ωφεληθείς...Μόνο από τη Χαρά θα ζήσεις....Αλλιώς φρικτά θα μαρτυρήσεις..... 

ΟΠΟΙΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΗ ΔΕΧΤΕΙΣ άλλο αυτή τη βρώμα...αυτό το σκότος...Αυτή τη δυστυχία..... 

Άνοιξε την ψυχούλα σου στο ΦΩΣ και δέξου ευλογία...κι έρχονται ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΞΟΥ ΤΟΝ στην ψυχή σου! Κι όλα θ' αλλάξουν...θα χαθεί κι ο τρόμος κι η ανησυχία....Θα 'ρθει ξανά η ΧΑΡΑ το ΦΩΣ και η ηρεμία και του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ Η ΧΑΡΙΣ Η ΑΓΙΑ! 

Σταματήστε αυτό το σχέδιο της αυτοκαταστροφής σας!!! Είναι μεγάλο έγκλημα που κάνετε στην ψυχή σας! 

Με πόνο ψυχής 




H ύπαρξη του Θεού...!!!!

Μια φορά ήμουν σε ένα τραπέζι. 8 άτομα συνολικά, οι 2 έφηβοι. Και στην συζήτηση που κάναμε λέει ο πατέρας του ενός: οι νέοι σήμερα δεν είναι ευτυχισμένοι γιατί δεν έχουν βάλει τον Θεό στην ζωή τους. 

Αυθόρμητα απάντησα: κι ούτε θα τον βάλουν γιατί δεν ξέρουν τι είναι Θεός. Ταυτίζουν τον Θεό με την θρησκεία, κάτι που τα παιδιά τα ξενίζει. Γιατί ενδόμυχα ξέρουν ότι δεν συνδέονται. 

Μόνο οι καρέκλες δεν γύρισαν να με κοιτάξουν. Απόλυτη σιωπή. Και αμηχανία. 

Μετά κάποιος ρώτησε τι εννοώ και είπα: τον Θεό δεν χρειάζεται να τον βάλουμε κάπου. Γιατί είναι μέσα στον καθένα μας. Άρα μάλλον να τον ανακαλύψουμε χρειάζεται. 

Και ρωτάω τον πατέρα: ξέρεις τι είναι Θεός; νομίζεις ότι ο Θεός είναι ένας ηλικιωμένος με μούσι και μαλλιά λευκά; ή ότι είναι ένα πνεύμα; απάντηση: 

Μμμμμμμμ !!! Εσύ ξέρεις; 

Η άποψη μου για τον Θεό είναι ότι ο Θεός υπάρχει σαν κατάσταση, υπερβατική που το πνεύμα μας προσπαθεί να την προσεγγίσει αλλά η ύλη δεν το αφήνει. 

Επειδή φοβάται. Φοβάται το άγνωστο. Και τα παιδιά που έχουν διαφορετικό εγκέφαλο και dna από εμάς, κι έτσι οι θρησκείες δεν τα πείθουν, δεν μπορούν να πάνε προς τον Θεό γιατί τον θεωρούν κάτι άγνωστο. Είναι σαν τα μαθηματικά. Δεν τα κατανοώ. Δεν τα καταλαβαίνω, δεν μου τα εξηγούν σωστά, άρα δεν ασχολούμαι. Τα αφήνω στην άκρη. 

Πάλι αμηχανία. Σκέφτηκα: τι θέλω και μιλάω; αφού υπάρχει τόση άγνοια εγώ θα κάνω τον δάσκαλο; 

Αλλά κάποιος είπε: ναι είναι αλήθεια. Οι θρησκείες τα έχουν κάνει θάλασσα. Και επηρεάζουν πολύ άσχημα τον κόσμο. 

Και τον διαχωρίζουν, είπα. Και το έκοψα εκεί. Ο σπόρος είχε πέσει όμως. Κι αυτοί που ήταν απαραίτητο να τον κρατήσουν το έκαναν. Τα παιδιά. 




Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2020

Μην σταματάς να δίνεις τις μάχες σου...!!!!

Γεμίσαμε από ανθρώπους που θεωρούν ότι έχουν μερίδιο, και μάλιστα μεγάλο, στις ξένες ζωές, στις ζωές των άλλων. Μονίμως με μια δικαιολογία τύπου «εγώ σε γέννησα», «εγώ σε ξέρω καλύτερα από τον καθένα», απλώνουν τα πλοκάμια τους και νομίζουν ότι είσαι κτήμα δικό τους και άρα, υποχρεωμένος να συμφωνείς με τις απόψεις τους και αναλόγως να πράττεις, ειδάλλως, ανοίγουν έναν πόλεμο, με την πεποίθηση ότι θα βγουν νικητές και θα σε επαναφέρουν στην τάξη τη δική τους. 

Βουτηγμένοι μέσα σ’ έναν ατέλειωτο εγωισμό, θα κινήσουν γη και ουρανό προκειμένου να καταφέρουν αυτό που έχουν στο μυαλό τους, όχι για τη δική τους ζωή, αλλά για τη δική σου. 

Έτσι έμαθαν. Κέρδισαν πολλές μάχες. Κατάφεραν να κάνουν υποχείριά τους πολλούς. Ανθρώπους αδύναμους, που έπεσαν με τη μία, χωρίς να φέρουν αντίσταση. 

Κι άλλους ανθρώπους, με αδυναμίες, που μέσα από τη συμβίωση μαζί τους, τις εντόπισαν και τους πάτησαν ακριβώς εκεί. Που αντί να τους βοηθήσουν να τις ξεπεράσουν, τις άμβλυναν, τις έκαναν τόσο μεγάλες, σαν μαύρες τρύπες που τους κατάπιαν. 

Κι έπειτα, αφού τους μετέτρεψαν σε όντα άκρως ενοχικά, που τόλμησαν να έχουν αδυναμίες και δεν στάθηκαν άτρωτοι, τότε τους καθήλωσαν κι αυτούς, κι άρχισαν να τους κινούν σαν μαριονέτες και να τους κάνουν να χορεύουν στους δικούς τους ρυθμούς. Μα, τι λέω, 

Ο χορός είναι κάτι ευχάριστo κι αυτές οι μαριονέτες δεν χορεύουν. Μόνο σωπαίνουν και στέκουν δειλές και θλιμμένες. 

Υπάρχουν όμως, και κάποιοι πιο δυνατοί. Κάποιοι που δεν φοβούνται τα θεριά, δεν σκύβουν το κεφάλι μπροστά στ’ άδικο, που χύνονται στον πόλεμο, με όποιο κόστος. 

Η μεγαλύτερή τους δύναμη είναι, ότι δεν θεωρούν δεδομένη τη νίκη τους. Γνωρίζουν πολύ καλά πόσα ποδάρια έχει ο «έξω από δω». 

Αντιλαμβάνονται ότι η κακία και η πλάνη είναι πάντα πιο ελκυστικές από την καλοσύνη και την αλήθεια. Θα παρασύρουν πολλούς στο διάβα τους. 

‘Όμως, ακόμα κι αν τους πουν ιδεαλιστές ή αιθεροβάμονες, αυτοί οι λίγοι, θα επιμένουν προς αυτή την κατεύθυνση, ό, τι κι αν γίνει. Αυτοί οι λίγοι, μέχρι την τελευταία τους πνοή, θα βροντοφωνάζουν ότι η ζωή τους, τους ανήκει, κι ας τους βαπτίζουν τρελούς, μακάρι όλοι να είχαν αυτή την τρέλα! 

Όσο πιο νωρίς λοιπόν, αποδεχτούν ότι τα έβαλαν με τον λάθος άνθρωπο, τόσο το καλύτερο. Συνήθως όμως, άνθρωποι που κουβαλούν τόσο μένος μέσα τους, για όποιον δεν υπακούει τρελαίνονται, αρρωσταίνουν, πορώνονται περισσότερο. 

Θολώνουν και χάνουν την κρίση τους, πέφτουν σε λάθη και κάπου εκεί, ο αιώνιος εχθρός τους, κερδίζει. Τι κερδίζει; Κάτι τόσο απλό, που λυπάμαι που δεν θεωρείται αυτονόητο: Να ζει τη ζωή του όπως εκείνος θέλει, μακριά από όλους όσους θέλησαν κάτι άλλο γι’ αυτόν. 

Μα κι αν δεν μπορεί να την έχει όπως τη θέλει, τουλάχιστον την έχει όπως ο ίδιος μπορεί. Και η απόσταση από όλο αυτό το αρπαχτικό σινάφι, είναι λυτρωτική και αποπνέει ελευθερία. 

Κι όταν παλεύεις για τ’ αυτονόητα, για τ’ ανθρώπινα δικαιώματά σου, εκείνα παίρνουν μεγαλύτερη αξία, κι ας σ’ έχουν εξαντλήσει οι μάχες που έδωσες για τα κερδίσεις. 

Βλέπεις, η ζωή δεν ξεχνάει τους αγώνες σου ούτε και τη δύναμή σου. Και να θυμάσαι, ότι κανένας τύραννος ή μονάρχης, δεν έμεινε στα ψηλά για καιρό. Ο ουρανός ανήκει στη δημοκρατία και την ελευθερία. Όλα τα υπόλοιπα, παραμένουν πολύ πιο κάτω. 




Κωνσταντίνα Σταμπουλή