Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020

Λουλούδια και Αγγελική Θεραπεία - Πετούνια...!!!!

Ενεργειακές Ιδιότητες : ενισχύει τη χαρά, τη διασκέδαση, την παιχνιδιάρικη διάθεση και το γέλιο. Σας συνδέει με τις νεράιδες, επιλύει συγκρούσεις και διευκολύνει την επικοινωνία 

Αρχάγγελοι που σχετίζεται: Αριήλ, Γαβριήλ, Ραγουήλ 

Τσάκρα που σχετίζεται: Βάση και Καρδιά 

Θεραπευτική Περιγραφή: Οι Πετούνιες φέρνουν χαρά και γέλιο σε όλους. Φυτέψτε τες γύρω από το σπίτι σας για να εξασφαλίσετε ότι θα έχετε πάντα χαρά. 

Οι Πετούνιες βοηθούν στην εκτόνωση της έντασης και ενθαρρύνουν την καλύτερη επικοινωνία. Ενώ όλα τα λουλούδια σχετίζονται με τις νεράιδες, οι Πετούνιες έχουν μια βαθύτερη σύνδεση από όλα τα υπόλοιπα λουλούδια. 

Είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένες με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ. Τα άνθη τους μοιάζουν με μικρές τρομπέτες, χαρακτηριστικό μουσικό όργανο με το οποίο συνδέεται ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. 

Μήνυμα από την Πετούνια: “Η στιγμή για περισσότερο παιχνίδι, γέλιο και διασκέδαση είναι τώρα! Επιτρέψτε μου να απελευθερώσω τη βαριά ενέργεια των διαφωνιών και των συγκρούσεων που στέκονται εμπόδιο στο μονοπάτι σας προς τη χαρά. Λατρεύω να φέρνω ευτυχία σε όλους αυτούς που είναι πρόθυμοι να τη λάβουν. 

Φανταστείτε πόσο περισσότερη ενέργεια θα έχετε εάν έχετε περισσότερη διασκέδαση. Αυτός είναι και ο λόγος που είμαι εδώ, για να σας βοηθήσω να αυξήσετε την εγκάρδια ενέργεια σας έτσι ώστε να απολαύσετε την κάθε στιγμή της ημέρας σας. Επίσης, βελτιώνω την επικοινωνία και σας βοηθάω να εκφραστείτε με θετικούς τρόπους ” 




Άντζελα Κρητικού 

Τα 14 οφέλη του να δίνουμε προσοχή στα συναισθήματά μας κάθε μέρα...!!!!

Εντάξει, ας είμαστε ειλικρινείς. Πόσο συχνά σκεφτόμαστε τα συναισθήματά μας; 
Οι περισσότεροι από εμάς μπορούν εύκολα να περάσουμε ώρες, ημέρες, εβδομάδες, ή ακόμη και μήνες χωρίς ποτέ να δώσουμε στα συναισθήματά μας ούτε μία στιγμή σκέψης. 

Ως ψυχολόγος που ειδικεύεται στην παιδική συναισθηματική παραμέληση, μιλώ συχνά με ανθρώπους για τα συναισθήματά τους, και για αυτό ξέρω πως αυτό είναι αλήθεια. Συνήθως, έχουμε συνειδητή επίγνωση των συναισθημάτων μας μόνο σε καταστάσεις όπου νιώθουμε ισχυρά συναισθήματα. 

Όταν βιώνουμε ένα σημαντικό γεγονός όπως ένας γάμος, ένας θάνατος, μια αποφοίτηση, ή μια καταστροφή. Όταν είμαστε εξοργισμένοι, ενθουσιασμένοι, ενθουσιασμένοι, σοκαρισμένοι ή χαρούμενοι. 

Όταν συμβαίνει αυτό, μπορούμε να σημειώνουμε τι αισθανόμαστε μέσα μας, ή ακόμα και να πούμε σε κάποιον, «Ήταν μια μεγάλη συγκίνηση», «Είμαι συντετριμμένος», ή «Είμαι τόσο χαρούμενος!» για παράδειγμα. 

Ωστόσο, τα συναισθήματά μας είναι μια απίστευτα πολύτιμη πηγή. Γεννηθήκαμε μαζί τους κυριολεκτικά καλωδιωμένοι στο μυαλό και στο σώμα για έναν πολύ σημαντικό λόγο. Τα συναισθήματά μας μας δίνουν συνεχή ανατροφοδότηση σχετικά με το τι είναι καλό και τι κακό για εμάς. 

Τα συναισθήματά μας είναι η βαθύτερη, η πιο προσωπική έκφραση του ποιοί είμαστε. Όταν ξέρουμε πώς να τα χρησιμοποιήσουμε είναι το πιο χρήσιμο εργαλείο μας σε αυτή τη ζωή, που μας βοηθάει να επιβιώσουμε και να ευδοκιμήσουμε. 

Καθώς διαβάζετε την παρακάτω λίστα, σκεφτείτε τον εαυτό σας και πού μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ως βοήθεια αυτή τη νέα γνώση. Η πραγματικά εξαιρετική πληροφορία όμως είναι ότι η βοήθεια είναι ήδη μέσα μας αυτή τη στιγμή. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να δώσουμε προσοχή!

14 οφέλη του να δίνουμε προσοχή στα συναισθήματά μας κάθε μέρα 

1. Θα μάθετε τον εαυτό σας. 
Ως η βαθύτερη έκφραση του “εγώ”, τα συναισθήματά σας είναι ότι πιο αληθινό έχετε. Όταν χρησιμοποιείτε συνειδητά το μυαλό σας για να παρατηρήσετε τι αισθάνεστε, συνδέετε το μυαλό σας με το σώμα σας και έτσι μαθαίνετε τι θέλετε, τι αισθάνεστε, και τι χρειάζεστε. Αυτό σας δίνει μια βαθιά αίσθηση της ότι πραγματικά γνωρίζεται τον εαυτό σας. 

2. Θα είστε πιο παρών στο σώμα σου και στη στιγμή. Όταν επικεντρώνεστε στο σώμα σας και αναρωτιέστε, “Τι νιώθω;” σας αιτιολογεί. Σας συνδέει με τον αληθινό εαυτό σας και σας βάζει μέσα στην παρούσα στιγμή, και αυτό σας κάνει αυτόματα ισχυρότερους. 

3. Θα πάρετε καλύτερες αποφάσεις. 
Τα συναισθήματά σας είναι αυτά που σας λένε αυτό που σας ταιριάζει καλύτερα. Αυτό που αγαπάτε, αυτό που σας αρέσει, τι σε κάνει ευτυχισμένο ή βαριεστημένο, ή αυτό που απλά αισθάνεστε ως σωστό. 

Όταν δίνετε προσοχή στις συναισθηματικές αντιδράσεις σας στα πράγματα, ο εγκέφαλός σας εκπαιδεύεται από το σώμα σας και το σώμα σας παίρνει τα πλεονεκτήματα του εγκεφάλου σας. Με αυτόν τον τρόπο, αποκτάτε την δεξιότητα να κάνετε επιλογές που ταιριάζουν με τον αληθινό εαυτό σας. 

4. Θα είστε λιγότερα ευάλωτος σε αυτό που σκέφτονται οι άλλοι. 
Όταν συντονιστείτε στο “μέσα” σας και το εμπιστεύεστε, τότε έχετε έναν οδηγό στη ζωή. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν λαμβάνετε σχόλια ή απόψεις των άλλων; Σημαίνει μόνο ότι δεν είστε υπερβολικά ευάλωτος σε αυτά. 

5. Θα έχετε την επιλογή να διαχειριστείτε και να ελέγξετε τα συναισθήματά σας. 
Όταν τα συναισθήματα είναι έξω από την αντίληψή σας, κρατούν αυτά τη δύναμη. Μπορούν να σας κάνουν να πείτε ή να κάνετε πράγματα που αργότερα θα μετανιώσετε ή θα σας κρατήσουν πίσω από πολύτιμες ευκαιρίες. 

Αλλά όταν είστε ενήμεροι για ένα συναίσθημα και το ονοματίζετε για τον εαυτό σας, αυτό σας επιτρέπει να διαχειριστείτε το συναίσθημα αντί να του επιτρέπεται να σας καταβάλει. 

6. Θα είστε σε θέση να συνδεθείτε με άλλους ανθρώπους καλύτερα. Το να έχετε συνειδητή επίγνωση των συναισθημάτων σας σας κάνει πιο προσιτούς. Γιατί; Επειδή όταν γκρεμίσετε τον τοίχο που σας καταστέλλει και σας κάνει να αγνοείτε τα συναισθήματά σας, γκρεμίζεται ταυτόχρονα το αίσθημα καταπίεσης και το ότι αγνοούσατε τον βαθύτερο εαυτό σας. 

Αυτό επηρεάζει το πώς οι άλλοι σας αντιλαμβάνονται. Οι άνθρωποι το νιώθουν όταν δεν παίρνουν τον πλήρη και αληθινό εαυτό σας. 

7. Οι άλλοι θα είναι πιο άνετα μαζί σας. 
Ακριβώς όπως οι άνθρωποι αισθάνονται όταν δεν παίρνουν τον πλήρη εαυτό σας, αισθάνονται επίσης όταν είστε ο εαυτός σας. Σκεφτείτε κάποιον που γνωρίζετε που φαίνεται εγγενώς αυθεντικό και αξιόπιστο άτομο. Σίγουρα αυτός ο κάποιος γνωρίζει τα συναισθήματά του. 

8. Θα έχετε περισσότερη ενέργεια. 
Τα συναισθήματα μεταφέρουν ενέργεια. Σκεφτείτε το θυμό, το πάθος, την αγάπη, την αηδία, ή τη χαρά, για παράδειγμα. Όταν τα νιώθετε, σας οδηγούν και σας παρακινούν. 

9. Θα έχετε πιο έντονη αίσθηση του προσωπικού σας προσανατολισμού. 
Όταν λαμβάνετε την έκρηξη της ενέργειας από ένα συναίσθημα και γνωρίζετε αυτό το συναίσθημα, σας κατευθύνει και σας καθοδηγεί στη ζωή σας. 

10. Θα αισθανθείτε πιο άξιοι, σίγουροι και έγκυροι. 
Όταν είστε ενήμεροι για τα συναισθήματά σας και τροφοδοτείσται από αυτά, όταν εμπιστεύεστε ως επί το πλείστον το μέσα σας και ξέρετε ποιος πραγματικά είστε, θα σταματήσετε να βάζετε άλλους ανθρώπους πριν από εσάς. Συνειδητοποιείστε ότι είσαι σημαντικός. Κατά βάθος, ξέρετε ότι έχετε σημασία. 

11. Θα προστατέψετε την υγεία σας. 
Καταπιεσμένα, μπλοκαρισμένα, ανεπεξέργαστα συναισθήματα μπορούν να προκαλέσουν καρδιακές παθήσεις, πόνο στην πλάτη, υπέρταση, υπερκατανάλωση τροφής, κακό ύπνο, και πολλά άλλα σωματικά προβλήματα. Το να γνωρίζετε συνειδητά το τι αισθάνεστε συμβάλλει στη συνολική σωματική υγεία σας. 

12. Μπορείτε να προστατεύεστε από τους άλλους και οι άλλοι από εσάς. 
Η συναισθηματική ευαισθητοποίηση αποτελεί ένα όριο μεταξύ εσάς και των άλλων. Σας επιτρέπει να φιλτράρετε και να διαχειριστείτε τις αντιδράσεις σας με τους άλλους, αλλά και τις ενέργειες και τα συναισθήματά τους προς εσάς. Με αυτόν τον τρόπο, η συναισθηματική επίγνωση είναι σαν μια υπερδύναμη. 

13. Θα εμπιστεύεστε τον εαυτό σας περισσότερο. Συνειδητά η λήψη αποφάσεων με βάση το τι αισθάνεστε στο μέσα σας – αντί για το τι σκέφτονται οι άλλοι άνθρωποι, για παράδειγμα – σας επιτρέπει να τελειοποιήσετε τις δικές σας επιλογές και αποφάσεις. Δεν θα παίρνετε πάντα τη σωστή απόφαση γιατί κανείς δεν την παίρνει πάντα! 

Αλλά σίγουρα θα μάθετε περισσότερα από τις δικές σας αποφάσεις, κάτι που θα σας επιτρέψει να τελειοποιήσετε τον εαυτό σας. Με την καλύτερη συνειδητοποίηση του ποιοι είστε η εμπιστοσύνη που νιώθετε για σας, θα αυξηθεί. 

14. Θα ζήσετε μία πληρέστερη ζωή. 
Ο κόσμος των συναισθημάτων μας εμπλουτίζει και μας αναζωογονεί. Με την ενέργεια, την προσανατολισμό, και τη βαθιά γνώση του ποιοι είστε και τι θέλετε θα έχετε τη σιγουριά ώστε να αναλάβετε κινδύνους, να κάνετε σαφείς επιλογές, και ταυτόχρονα να προστατεύετε και να καθοδηγείτε τον εαυτό σας.

Τροφοδοτούματε από τα συναισθήματά μας, στηριζόμαστε στη σύνδεση μεταξύ του εγκεφάλου, του μέσα σας, και της καρδιάς, μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε όλα τα δώρα που, απλά είμαστε άνθορωποι, γεννηθήκαμε με αυτά. 

Χρησιμοποιώντας τα όπως ήταν γραφτό να χρησιμοποιηθούν, μπορούμε να γίνουμε η πιο αληθινή αλήθεια μας και το πιο εγώ – εγώ μας. Όλα αυτά μας κάνουν πιο δυνατούς, πιο σίγουρους και καλύτερους συνολικά.




Jonice Webb Η Jonice Webb έχει διδακτορικό στην κλινική ψυχολογία και είναι συγγραφέας του βιβλίου Running on Empty : Overcome Your Childhood Emotional Neglect. Έχει δώσει συνεντεύξεις σε περισσότερους από 30 ραδιοφωνικές εκπομπές στις ΗΠΑ και στον Καναδά σχετικά με το αντικείμενο του βιβλίου της. Διατηρεί ιδιωτικό γραφείο ψυχοθεραπείας στη Βοστόνη, όπου ειδικεύεται στη θεραπεία ζευγαριών και στην οικογενειακή θεραπεία. 
psychcentral.com

Πώς η παρατήρηση της φύσης μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε πιο ευτυχισμένοι ;

Σύμφωνα με έρευνα, ακόμη και στη πόλη ή σε εσωτερικούς χώρους, το να παρατηρείς τη φύση αυξάνει το γενικό αίσθημα ευτυχίας και ευημερίας. Δεν είναι μυστικό ότι η Μητέρα Φύση έχει να προσφέρει όλα τα είδη ευχαρίστησης, και σε αυτό το άρθρο το υποστηρίζουμε με πολλή έρευνα πέρα από αυτό που οι περισσότεροι από εμάς ενστικτωδώς γνωρίζουμε. 

Η Φύση είναι υπέροχη για εκείνους που ζουν κοντά σε περιοχές με δάση ή παραλία σε κοντινή απόσταση, αλλά τι γίνεται με εμάς τους καημένους αστούς; 

Όπως αποδεικνύεται, ακόμη και όσοι από εμάς ζουν στην πόλη μπορούμε να επωφεληθούμε από την χαρά της φύσης, που μας παρέχεται γενναιόδωρα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι απλά να αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να σταματήσουμε και να μυρίσουμε τα τριαντάφυλλα.  

Η Holli-Anne Passmore, ερευνήτρια του Πανεπιστήμιου του Βρετανικού Κολούμπια (UBC) υποστηρίζει ότι αν οι άνθρωποι απλά αφιερώσουν χρόνο για να συλλογιστούν τη φύση γύρω τους, θα αυξήσουν το γενικό αίσθημα ευτυχίας και ευημερίας που νιώθουν. 

Σύμφωνα με την δημοσιευμένη έρευνα της, που εξετάζει την σύνδεση μεταξύ της παρατήρησης της Φύσης και της προσωπικής ευημερίας, τα συμπεράσματα είναι ενθαρρυντικά. 

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, ζητήθηκε από μια ομάδα ανθρώπων να καταγράφουν πώς τους έκαναν να αισθάνονται στοιχεία της φύσης που συναντούν στην καθημερινοτητά τους. Και η φύση ορίστηκε γενναιόδωρα – ως οτιδήποτε δεν είναι ανθρώπινο. 

Ένα φυτό σπιτιού, μια πικραλίδα που μεγαλώνει σε μια ρωγμή σε ένα πεζοδρόμιο, τα πουλιά, ή ο ήλιος μέσα από ένα παράθυρο, εξηγεί η Passmore. Οι συμμετέχοντες τράβηξαν μια φωτογραφία του στοιχείου που τράβηξε την προσοχή τους και έγραψαν μια σύντομη σημείωση για το πώς τους έκανε να αισθάνονται. 

Μία άλλη ομάδα της έρευνας έκανε το ίδιο με αντικείμενα που έχουν κατασκευαστεί από τον άνθρωπο, και μία άλλη ομάδα έκανε και τα δύο. Συνολικά, συμμετείχαν 395 συμμετέχοντες.

Η Passmore, της οποίας ο ακαδημαϊκός τομέας είναι η Ευεξία, ανακάλυψε πώς όχι μόνο περισσότερες από 2.500 φωτογραφίες και περιγραφές των συναισθημάτων υποβλήθηκαν ως “κάτι που τους ξεπερνά”, αλλά και ότι η απλή πράξη της παρατήρησης των συναισθηματικών αντιδράσεων στη κοντινή μας φύση είχε σημαντικό αντίκτυπο στην προσωπική μας ευημερία. 

«Η διαφορά στην ευημερία των συμμετεχόντων – η ευτυχία τους, η αίσθηση της ανύψωσης και το επίπεδο σύνδεσής τους με άλλους ανθρώπους, όχι μόνο με τη φύση – ήταν σημαντικά υψηλότερα από το πώς οι συμμετέχοντες στην ομάδα που παρατηρούσαν πώς τα αντικείμενα που είναι κατασκευασμένα από τον άνθρωπο τους αισθάνονταν και από την τρίτη ομάδα ελέγχου» λέει η Passmore. 

«Αυτή η έρευνα δεν έχει να κάνει με τις ώρες που περνάμε σε εξωτερικούς χώρους ή αν κάνουμε μεγάλες βόλτες στην Φύση» προσθέτει. 

«Πρόκειται για το δέντρο σε μια στάση λεωφορείου στη μέση μιας πόλης και τη θετική επίδραση που μπορεί να έχει γενικά ένα δέντρο στους ανθρώπους». 

Έτσι, αν μπορείτε, εμπρός πηγαίνετε για την βόλτα σας στο δάσος... Αλλά εάν το μόνο που έχετε είναι μια πικραλίδα στην ρωγμή του πεζοδρομίου, παρατηρήστε την, σκεφτείτε πώς σας κάνει να αισθάνεσθε και μην εκπλαγείτε εάν νιώσετε το πνεύμα σας να εξυψώνεται. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Journal of Positive Psychology. 




treehugger.com
Όμορφη Ζωή 

Τρίτη 2 Ιουνίου 2020

Επτά στους 10 Έλληνες με έλλειψη βιταμίνης D : Πώς θα γεμίσετε τις μπαταρίες...!!!!

Μεσογειακό παράδοξο συνιστά η ανεπάρκεια βιταμίνης D η οποία παρατηρείται σε πάρα πολλούς Έλληνες, αλλά και Κύπριους, παρά το γεγονός ότι ζουν σε ηλιόλουστες χώρες. 

Σύμφωνα με στοιχεία επιδημιολογικής μελέτης, με τίτλο «Αυξημένη συχνότητα ανεπάρκειας βιταμίνης D σε δείγμα ελληνικού και κυπριακού πληθυσμού», το 73,07% των Ελλήνων και το 69,28% των Κυπρίων του δείγματος είχαν ανεπαρκή επίπεδα βιταμίνης D. 

Τα στοιχεία για τα επίπεδα της βιταμίνης D, σε δείγμα 8.780 Ελλήνων και 2.594 Κυπρίων, συλλέχθηκαν τυφλά από τα εργαστηριακά πληροφοριακά συστήματα των νοσοκομείων ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη και Άγιος Λουκάς στη Λευκωσία, για χρονικό διάστημα 5 ετών. 

Η έρευνα εκπονήθηκε από το ΑΠΘ και την Ιατρική Σχολή St George UK, Διεθνές Τμήμα Πανεπιστημίου Λευκωσίας Κύπρου και συγκεκριμένα από τους Σ. Ξυδά, Κ. Κώτσα, Μ. Γραμματίκη, Σπ. Καρρά, Α. Δούμα, Γ. Σαμούτη και Α. Γαρύφαλλο και παρουσιάζεται ως αναρτημένη ανακοίνωση στο 45ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδους Διαβήτη. 

Τα επίπεδα 25(ΟΗ)D χαρακτηρίστηκαν ως επαρκή (>30 ng/ml) ή ανεπαρκή (<30 ng/ml) και από την μελέτη προέκυψε ότι η μέση τιμή για τους Έλληνες ήταν 25,08 ng/ml και για τους Κύπριους 25,37 ng/ml. Τα υψηλότερα επίπεδα και στις δύο βάσεις δεδομένων καταγράφηκαν το μήνα Σεπτέμβριο. 

Και για τις δύο βάσεις δεδομένων τα πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης απέδειξαν ότι η ηλικία και ο μήνας σχετίζονται σημαντικά με τα επίπεδα της βιταμίνης. Το φύλο συσχετίστηκε σημαντικά μόνο στην ελληνική βάση δεδομένων. 

«Ο επιπολασμός της ανεπάρκειας βιταμίνης D είναι εξαιρετικά υψηλός και στα δύο δείγματα πληθυσμού και ιδίως σε άτομα με χρόνιες παθήσεις. Ωστόσο, ο αναδρομικός σχεδιασμός της μελέτης δεν μπορεί να καταδείξει αιτιολογική συσχέτιση και απαιτούνται περαιτέρω προοπτικές μελέτες παρακολούθησης ή και αναπλήρωσης σε υγιή άτομα» συμπεραίνουν οι υπεύθυνοι της μελέτης. 

Κατάθλιψη και βιταμίνη D 
Τα μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D μπορεί να προάγουν την εμφάνιση κατάθλιψης στα ηλικιωμένα άτομα, σύμφωνα με τα συμπεράσματα αναρτημένης ανακοίνωσης, στο 45ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδους Διαβήτη . 

Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, τα τελευταία χρόνια η ανεπάρκεια, ή η έλλειψη βιταμίνης D στους ηλικιωμένους, εκτός από αυξημένη συχνότητα εμφάνισης σκελετικών διαταραχών, συνδέεται και με διάφορες ψυχοσωματικές διαταραχές. 

Η εργασία, με θέμα: Διερεύνηση και συσχέτιση της συχνότητας εμφάνισης κατάθλιψης/αγχώδους διαταραχής σε ηλικιωμένα άτομα με μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D, εκπονήθηκε από το Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσσαλονίκης και του Ενδοκρινολογικού Τμήματος – Διαβητολογικού Κέντρου, της Α’ Παθολογικής Κλινικής ΑΠΘ του ΑΧΕΠΑ (Ε. Ζαρομυτίδου, Κ. Καλέση, Στ. Κωνσταντινίδου, Μ. Γραμματίκη, Ξ. Τσεκμεκίδου, Δ. Δριβάκου, Σπ. Καρρά και Κ. Κώτσα). 
Η έρευνα διεξήχθη στα ΚΑΠΗ της ανατολικής Θεσσαλονίκης, από τον Οκτώβριο του 2015 έως το Νοέμβριο του 2017. Στη μελέτη συμμετείχαν 130 άτομα, ηλικίας 60-98 ετών. Όπως προέκυψε, το 67,7% των συμμετεχόντων (88 άτομα) εμφάνισε είτε ανεπάρκεια, είτε έλλειψη και ένα 5,4% των συμμετεχόντων (7 άτομα) ανιχνεύτηκε με σοβαρή έλλειψη βιταμίνης D. 

Το 80% (71 άτομα) με ανεπάρκεια, ή έλλειψη βιταμίνης, έπασχε από αγχώδη διαταραχή, ή κατάθλιψη, ενώ συμπτώματα, είτε άγχους, είτε κατάθλιψης, διαπιστώθηκαν περίπου στα μισά άτομα με επαρκή επίπεδα βιταμίνης D. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα επτά άτομα, με πολύ χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, εμφάνισαν συμπτώματα τόσο άγχους όσο και κατάθλιψης.

«Η αγχώδης διαταραχή και η κατάθλιψη εμφανίζονται συχνά στα ηλικιωμένα άτομα. 

Η έλλειψη ή η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να είναι παράγοντας που προάγει αυτές τις παθολογικές καταστάσεις. Ωστόσο χρειάζονται μελέτες αναπλήρωσης με βιταμίνη D, για να τεκμηριωθεί αιτιολογική σχέση της έλλειψης βιταμίνης D με κατάθλιψη/αγχώδη διαταραχή σε αυτή την ομάδα», συμπεραίνουν οι ερευνητές. 

Κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας βιταμίνης D 

Λόγω των αυξημένων ποσοστών ανεπάρκειας βιταμίνης D, η Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία προχώρησε για πρώτη φορά στην έκδοση κατευθυντήριων οδηγιών για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση αυτών των περιστατικών. 

«Στη χώρα μας ισχύει το λεγόμενο μεσογειακό παράδοξο. Παρ’ όλο που έχουμε ηλιοφάνεια, οι περισσότεροι Έλληνες έχουν μεγάλη έλλειψη βιταμίνης D στον οργανισμό τους. 

Για την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία ήταν αναγκαίο να προχωρήσει στην έκδοση κατευθυντηρίων οδηγιών, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά πανελλαδικά, με στόχο την καλύτερη αντιμετώπιση και καθοδήγηση των συμπολιτών μας», αναφέρει ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας – Πανελλήνιας Ένωσης Ενδοκρινολόγων, Ζαδάλλα Μούσλεχ. 

Παράλληλα, επισημαίνει, ότι |είναι σημαντικό οι πολίτες να επισκέπτονται τον ενδοκρινολόγο τους, ώστε να γίνεται εγκαίρως η διάγνωση της έλλειψης βιταμίνης D και στη συνέχεια να τους δίνονται συγκεκριμένες οδηγίες, τις οποίες πρέπει να τηρούν στην καθημερινότητά τους. 

Για παράδειγμα, καλό είναι να περπατούν αποφεύγοντας την υπερβολική ποσότητα αντηλιακού σε συγκεκριμένες ώρες τις ημέρες (συνήθως πρωινές), όταν ο ήλιος δεν καίει πολύ και δεν είναι τόσο επικίνδυνος, καθώς και να ενισχύσουν τη διατροφή τους σε γαλακτοκομικά. 




Osho : Απασχολείσαι τόσο πολύ με τα ασήμαντα που ξεχνάς τα ουσιώδη...!!!!

Η ουσία είναι προκαθορισμένη, η προσωπικότητα είναι απλώς τυχαία. Εκείνο που είναι προκαθορισμένο για σένα, εκείνο το οποίο φαίνεται ότι είσαι, είναι απλώς τυχαίο. Το ότι είσαι Ινδουιστής, το ότι είσαι Χριστιανός, είναι τυχαίο. 

Το ότι είσαι άνδρας, το ότι είσαι γυναίκα, είναι τυχαίο. Το ότι είσαι Γερμανός ή Ινδός, είναι τυχαίο. Το ότι είσαι μαύρος ή άσπρος, είναι τυχαίο. Αλλά η ύπαρξή σου, το ότι υπάρχεις, είναι προδιαγεγραμμένο. 

Προσπάθησε να βρεις εκείνο που είναι προδιαγεγραμμένο και μην σκοτίζεσαι πολύ για εκείνα που είναι άσχετα, τυχαία. 

Η μύτη σου είναι λίγο μακριά ή λίγο κοντή. Μην σε απασχολεί, είναι απλώς τυχαίο. Ή το δέρμα σου έχει πολύ χρωστική ουσία και είσαι μαύρος. Ή δεν έχει αυτή την χρωστική ουσία κι είσαι λευκός – δεν αξίζει ούτε δεκάρα. Μην σε απασχολεί αυτό. Είναι απλώς άσχετο. 

Προσπάθησε να βρεις αυτά που είναι απολύτως προδιαγεγραμμένα. Αυτά είναι η φύση σου, η ύπαρξή σου. 

Έχεις όμως πελαγώσει με τα τυχαία. Δίνεις υπερβολικά μεγάλη προσοχή στα τυχαία, ανησυχείς γι’ αυτά. Όλος ο χρόνος και η ενέργειά σου σπαταλούνται σ’ αυτά. Απασχολείσαι τόσο πολύ με τα ασήμαντα που ξεχνάς τα ουσιώδη. 

Αυτή είναι η κατάσταση ανθρώπου «βαθιά νυχτωμένου»: πάντοτε εστιάζει στα ασήμαντα. Σκέφτεται τα χρήματα, σκέφτεται την ισχύ, σκέφτεται το σπίτι, σκέφτεται το αυτοκίνητο, σκέφτεται το ένα και το άλλο – αλλά ποτέ δεν κοιτάζει αυτά που είναι ο εσώτατος πυρήνας της ύπαρξής του, αυτά που είναι «εσύ». 

Έξω από αυτόν, τίποτε δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Μέσα, τα πάντα είναι προδιαγεγραμμένα. Δώσε μεγαλύτερη προσοχή σ’ αυτά. Αυτό ακριβώς σημαίνει sannyas: στροφή προς τα ουσιώδη και απομάκρυνση από τα μη ουσιώδη. 

Δεν λέω να μην τρως, να μην ζεις σ’ ένα σπίτι- όχι. Δεν είναι αυτό το νόημα. Ζήσε σ’ ένα σπίτι, αλλά μην νοιάζεσαι υπερβολικά. Πρέπει να τρως για να ζεις. Τρώγε – αλλά μην κάνεις το φαγητό μοναδική σου ασχολία. Υπάρχουν άνθρωποι που συνεχώς σκέφτονται το φαγητό. 

Το χρήμα χρειάζεται, αλλά μην ανάγεις το χρήμα σε θεό. Χρησιμοποίησέ το όταν το έχεις. Όταν δεν το έχεις εκμεταλλεύσου αυτή την έλλειψη, γιατί κι αυτή έχει τη δική της ομορφιά. Όταν έχεις χρήματα μπορείς να έχεις ένα παλάτι. Έχε το. Όταν δεν έχεις χρήματα, γίνε αγύρτης και ζήσε κάτω από τον ουρανό. Αυτό έχει τη δική του ομορφιά. 

Όταν έχεις χρήματα χρησιμοποίησέ τα. Όταν δεν έχεις χρησιμοποιήσε εσένα. Όταν δεν έχεις, απόλαυσε τη φτώχεια. Τα πλούτη έχουν τα δικά τους πλούτη, αλλά κι η φτώχεια έχει τα δικά της πλούτη. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μόνο οι πλούσιοι μπορούν να απολαύσουν – ποτέ οι φτωχοί. Επομένως, όπως και να έχουν οι καταστάσεις… 

Όταν είσαι πλούσιος, απόλαυσε εκείνα που ένας πλούσιος μπορεί να απολαύσει. Αν κάποτε γίνεις φτωχός, απόλαυσε εκείνα που οι φτωχοί μπορούν απολαύσουν. 

Εσύ, όμως, τι κάνεις; – κάνεις ακριβώς το αντίθετο. 

Όταν είσαι πλούσιος, λαχταράς τα πράγματα που μόνο ένας φτωχός μπορεί να απολαύσει. Και όταν είσαι φτωχός, λαχταράς τα πράγματα που μόνο ένας πλούσιος μπορεί να έχει. 

Όταν έχεις χρήματα, απόλαυσέ τα. Όταν τα έχεις, ζήσε σαν βασιλιάς. Βλέπω όμως ανθρώπους που έχουν χρήματα, αλλά ζουν σαν ζητιάνοι. Αποταμιεύουν για το μέλλον και όταν τα χάσουν αρχίζουν να το σκέφτονται: «Γιατί χάσαμε την ευκαιρία; Θα έπρεπε να τα είχαμε απολαύσει.» 

Οι φτωχοί πάντα ονειρεύονται να ζούσαν σε παλάτι, την ώρα που μπορούν να χαρούν το δέντρο, εκεί που βρίσκονται, τα πουλιά που κελαηδούν, τον ήλιο και τον αέρα – ο κόσμος είναι πιο ανοιχτός για ένα φτωχό. 

Ένας φτωχός μπορεί να απολαύσει έναν ωραίο ύπνο – για τον πλούσιο ο ύπνος έχει γίνει δύσκολος. Μπορεί να έχει καλύτερη κρεβατοκάμαρα, μπορεί να έχει πιο αναπαυτικό στρώμα, αλλά δεν μπορεί να κοιμηθεί. Τότε, σκέφτεται τους ζητιάνους και τους ζηλεύει που κοιμούνται του καλού καιρού, ροχαλίζοντας και «Εγώ, δεν μπορώ να κοιμηθώ.» 

Όταν μπορείς να κοιμηθείς καλά, κοιμήσου καλά. Όταν έχεις όμορφο στρώμα, απόλαυσέ το – και άντεξε την αϋπνία! Να είσαι όμως ευφυής. 




OSHO – Πεπρωμένο, Ελευθερία και Ψυχή 

Εγωισμός : Ένας γίγαντας μέσα μας...!!!!

Πότε ο εγωισμός είναι καλός και πότε μπορεί να μας βλάψει; Με ποιον τρόπο μπορούμε να τον διαχειριστούμε και να κρατήσουμε τις ισορροπίες; 

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας γίγαντας, ο οποίος είχε έναν ανθισμένο κήπο, όπου έπαιζαν τα παιδιά του χωριού. Ο γίγαντας, όμως, ήταν πολύ εγωιστής και ήθελε τον κήπο αποκλειστικά για τον εαυτό του. Έχτισε, λοιπόν, μια μεγάλη μάντρα και απαγόρευσε στα παιδιά να μπαίνουν μέσα. 

Όταν έμεινε μόνος του και είδε τον κήπο μαραμένο, συνειδητοποίησε την απερισκεψία του και αναθεώρησε. 

Ο Oscar Wilde στο παραμύθι του «Ο εγωιστής γίγαντας» περιγράφει με απλοϊκό τρόπο την έννοια του εγωισμού. Αλήθεια, μήπως όλοι μας κάποιες φορές χτίζουμε μάντρες και στρεφόμαστε γύρω από τον εαυτό μας; Πώς θα ξεφύγουμε από τον εγωκεντρισμό μας και πώς θα συμβιβαστούμε με τις ανάγκες των άλλων; 

Ο κόσμος περιστρέφεται γύρω μας
Όταν υιοθετούμε εγωιστική συμπεριφορά, βάζουμε σε πρώτη μοίρα το εγώ μας. Αγαπάμε υπέρμετρα τον εαυτό μας και ενδιαφερόμαστε αποκλειστικά και σε υπερβολικό βαθμό για τις δικές μας ανάγκες, το ατομικό μας συμφέρον και τα προσωπικά μας ενδιαφέροντα. 

Κάθε προσπάθειά μας αποσκοπεί μόνο στην ικανοποίηση των στόχων και των φιλοδοξιών μας και τις περισσότερες φορές αδιαφορούμε για τους συνανθρώπους μας. 

Η υπερβολική αυτοπεποίθηση μπορεί να ωθήσει στον εγωκεντρισμό και αυτό γιατί η εξωφρενική πίστη στον εαυτό μας μάς κάνει να θεωρούμε ότι είμαστε οι καλύτεροι και ότι μόνο εμείς αξίζουμε, με αποτέλεσμα να καταστρατηγούμε τα δικαιώματα των υπολοίπων. 

Το εγωιστικό μας γονίδιο
Όπως όλα τα στοιχεία της προσωπικότητάς μας, έτσι και ο εγωισμός είναι γραμμένος στα γονίδιά μας. Η τάση να συμπεριφερόμαστε ναρκισσιστικά και αυτάρεσκα ως έναν βαθμό κληρονομείται. Όμως, το να οδηγούμαστε σε υπερβολές σχετίζεται περισσότερο με τα βιώματά μας και μάλιστα τα πρώιμα, δεδομένου ότι η προσωπικότητά μας αρχίζει να διαμορφώνεται ήδη από τη βρεφική ηλικία. 

Το περιβάλλον στο οποίο ζούμε και μεγαλώνουμε, οι σχέσεις με τους γονείς και τα αδέλφια μας, αλλά και το πλαίσιο του σχολείου συμβάλλουν σημαντικά στο αν μετέπειτα στη ζωή μας θα λειτουργούμε εγωιστικά ή όχι. 

Οι διάφορες καταστάσεις που βιώνουμε στην πορεία είναι πιθανό να μας κάνουν να αναθεωρήσουμε, ωστόσο δεν είναι αυτές που θα μας οδηγήσουν σε εγωιστική τάση. 

Ο… άρρωστος εγωισμός
Ο εγωισμός δεν είναι πάντα κακός. Το να σκεφτόμαστε, να σεβόμαστε και να αγαπάμε τον εαυτό μας, να ικανοποιούμε τις ανάγκες και επιθυμίες μας και να διεκδικούμε όσα μας ανήκουν μέσα σε ένα κοινωνικά αποδεκτό όριο είναι θέμα επιβίωσης και θεωρείται απόλυτα υγιής μορφή εγωισμού.

Όταν, όμως, δεν λαμβάνουμε υπόψη μας τις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων, δεν συμβιβαζόμαστε ποτέ, συμπεριφερόμαστε αυταρχικά, γινόμαστε σκληροί και απάνθρωποι, έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από τους άλλους και προκαλούμε ενοχικά συναισθήματα με στόχο να προσελκύουμε τη μόνιμη προσοχή, τότε ο εγωισμός γίνεται παθολογικός και δημιουργεί προβλήματα. 

Δεν μας αφήνει να έχουμε υγιείς σχέσεις, αφού κάθε μας κίνηση συνοδεύεται από ανασφάλεια, αίσθημα κατωτερότητας, ζήλια, κτητικότητα, ανυπομονησία, έντονο ανταγωνισμό, αλλά και από μια γενικότερη τάση να εγκαταλείπουμε μπροστά στις δυσκολίες. 

Ο κακός εγωισμός μάς ωθεί να απαιτούμε συνεχώς αποδείξεις αγάπης και εκτίμησης και να επιζητούμε την αναγνώριση και την επιβεβαίωση. 

Πώς θα γίνει προσόν
Μπορεί η αγγλίδα συγγραφέας Jane Austen να πίστευε ότι «… ο εγωισμός πρέπει πάντα να συγχωρείται, επειδή δεν υπάρχει ελπίδα θεραπείας», οι ειδικοί ωστόσο βεβαιώνουν ότι υπάρχουν τρόποι για να μετατρέψουμε τον εγωισμό σε προτέρημα. Το βασικότερο, αλλά και το πιο δύσκολο, είναι να αναγνωρίσουμε την εγωκεντρική μας τάση. 

Κάποιος ο οποίος είναι εγκλωβισμένος στον εγωισμό του (π.χ. πιστεύει ότι έχει πάντα δίκιο, δυσκολεύεται να παραδεχθεί τα λάθη του) δεν μπορεί να αντιληφθεί την υπερβολή στη συμπεριφορά του, μπορεί όμως να διαπιστώσει ότι ο εγωκεντρισμός του δημιουργεί προβλήματα στις σχέσεις του. 

Άπαξ και αναγνωρίσουμε την τάση αυτή, θα πρέπει κατ’ αρχάς να κατανοήσουμε από πού πηγάζει και ποιες είναι οι συνθήκες που την προκάλεσαν και έπειτα να προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα με άλλη ματιά. 

Για παράδειγμα, αν είμαστε εγωιστές γιατί μας φρόντιζαν υπερβολικά στο σπίτι και είχαμε μάθει να έχουμε τα πάντα δικά μας, το να επιχειρήσουμε να γίνουμε αυτόνομοι και ανεξάρτητοι θα βοηθήσει να μη λειτουργούμε τόσο εγωκεντρικά και να σεβόμαστε τους άλλους. 

Είναι σημαντικό, επίσης, να μάθουμε να διαφωνούμε και να εκφράζουμε τη δυσαρέσκεια και τον θυμό μας την κατάλληλη στιγμή και με ήρεμο τρόπο. 




ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΝ κ. ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ, MSc, ψυχολόγο υγείας, με εκπαίδευση στη Γνωσιακή Ψυχοθεραπεία και τη Συμβουλευτική, διευθύντρια στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής. 

Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας κρατούν το κλειδί της ελευθερίας μας...!!!!

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα καταπράσινο δάσος, γεννήθηκε ο πιο μίζερος δράκος. Ούτε κι ο ίδιος καταλάβαινε γιατί στ’ αλήθεια υπήρξε τόσο απεχθής, για ποιον ακριβώς λόγο τα υπόλοιπα ζώα τον κοιτούσαν με μια σχετική απαξίωση. 

Εάν βέβαια ταξίδευε πίσω στον χρόνο θα θυμόταν τους τρυφερούς γονείς του να παρατηρούν κάθε του κίνηση, να ψαχουλεύουν ψεγάδια στα παρθενικά του βήματα και στους δειλούς του φθόγγους. 

Όταν ο ήρωάς μας αντίκρισε για πρώτη φορά την αφεντιά του στον καθρέφτη, δεν πρόλαβε να εξάγει και σπουδαία συμπεράσματα. Για την ακρίβεια το είδωλό του του φάνηκε σχεδόν συμπαθητικό αλλά η φωνή της μαμάς δράκαινας –που ατυχώς αργότερα ταυτίστηκε με τη φωνή του υποσυνειδήτου του - τον επανέφερε ευθύς αμέσως στη σκληρή πραγματικότητα. 

Η κορμοστασιά του απείχε πολύ από το ορθό, η οδοντοστοιχία του επ’ ουδενί θα χαρακτηριζόταν τέλεια και το χαμόγελό του φάνταζε τουλάχιστον αδέξιο. 

Ο μικρός δράκος τόλμησε τότε να προβάλλει τις αντιρρήσεις του αφού πράγματι πίστευε πως τα δόντια του κουβαλούσαν την ιδιαίτερη γοητεία τους. 

Εξάλλου, η καμπούρα του θα διορθωνόταν σταδιακά και το χαμόγελο σκορπά πάντα μια ομορφιά στο σύμπαν ανεξάρτητα από το πόσο άχαρα σχηματίζεται στα χείλη. 

Η μητέρα όμως επέμενε. Με τον καιρό μάλιστα οδηγήθηκε και σ’ ένα σωρό άλλες διαπιστώσεις για το τέκνο της. Υπογράμμισε την ατσούμπαλη φύση του, την αδιανόητη τεμπελιά του, την εξοργιστική τάση του να παριστάνει τον συνήγορο των αδυνάτων. 

Ο πατέρας δράκος τίποτε άλλο δεν έκανε από το να σιγοντάρει, κουνώντας καταφατικά το κεφάλι, τις ετυμηγορίες της αξιότιμης συζύγου του. Βλέπετε, είχε γεννηθεί δειλός κι ούτε που διανοείτο ν’αντιταχθεί στην αρχηγό της μικρής του αγέλης. 

Εξάλλου – σκεφτείτε το – αν γινόμαστε παθητικοί δέκτες επίμονων χαρακτηρισμών, σταδιακά τους ασπαζόμαστε κιόλας, αντικρίζουμε την πραγματικότητα με τους διαστρεβλωμένους φακούς των πεποιθήσεων που με την ανοχή μας υφαίνονται. 

Κι ο μικρός δράκος μεγάλωνε μ’ ένα τεράστιο βάρος στις πλάτες του, με την ενοχή πως δεν πληρούσε τις ιδανικές προδιαγραφές κατασκευής. 

Απέφευγε τη στενή συναναστροφή με τα υπόλοιπα ζώα. Στο βάθος υποψιαζόταν πως η μαμά δράκαινα είχε δίκιο, πως μόλις ο στραβός του χαρακτήρας έβγαινε στην επιφάνεια, το πλήθος θα διασκορπιζόταν άτακτα στα διάφορα σημεία του ορίζοντα. 

Τα χρόνια κυλούσαν κι ο φόβος κρατούσε την πιο πιστή συντροφιά στον ήρωά μας. Περπατούσε πάντα σκυφτός γυρεύοντας στο έδαφος τις χαμένες του ρίζες κι αποφεύγοντας τα τυχόν αποδοκιμαστικά βλέμματα των γύρω του. 

Ένα βράδυ η κοφτή ανάσα δοκίμαζε τις αντοχές του. Περιπλανιόταν για πολλή ώρα στο καταπράσινο δάσος των γκρίζων του αναμνήσεων. Η αίσθηση πως δεν άνηκε πουθενά θέριευε ξανά μέσα του κι ήταν μια αίσθηση τόσο γνώριμη όσο και αβάσταχτη. 

Άξαφνα μπροστά του εμφανίστηκε – σχεδόν από το πουθενά – ένα μαύρο πρόβατο. Το χρώμα του υπήρξε ασυνήθιστο μα εκείνο παραδόξως έμοιαζε εξαιρετικά περήφανο για τη μοναδικότητά του. Χάιδεψε τρυφερά το κεφάλι του δράκου και του είπε: 

«Μη νιώθεις ντροπή για τη διαφορετική σου φύση. Δε φταις εσύ που δεν αγαπήθηκες με τον τρόπο που λαχταρούσες. Βλέπεις, το οικογενειακό δέντρο κρύβει τις δικές του σκιές. Καταχωνιάζονται όλες σ’ ένα μαύρο μπαούλο και χάνονται στα βάθη του παρελθόντος. 

Ωστόσο, ουδέποτε εξαφανίζονται. Ζουν στις χαρακιές της ψυχής, σε αυτές που ασυναίσθητα μεταφέρονται στους απογόνους. Μια σιωπηλή συμφωνία νοσηρότητας λοιπόν. Θα ξεφορτωθώ πάνω σου τις δυσλειτουργίες μου κι έτσι δεν θα χρειαστεί να τις αντιμετωπίσω. 

Μα για κάθε ξεχωριστή καρδιά που ασφυκτιά στο ψέμα, ένα ακόμη μαύρο μπαούλο αντικρίζει τον ήλιο. Για κάθε σκιά που ανασύρεται στο φως, μια κατάρα σπάει και μια νέα γενιά διεκδικεί το δικαίωμά της στην ελευθερία». 

Το μαύρο πρόβατο σιώπησε για λίγο. Ύστερα κοίταξε επίμονα τον δράκο. «Είσαι έτοιμος ν’ ανοίξεις το μπαούλο;», τον ρώτησε με μια κάποια συγκίνηση. 

Ο ήρωας μας ήξερε πως πια δεν μπορούσε να λογαριάζει γυρισμό, πως τα δάκρυα, η απόγνωση και τα στραβοπατήματα τον είχαν οδηγήσει ακριβώς στο σημείο που τώρα στεκόταν. Άρπαξε το οικογενειακό κειμήλιο μ’ ένα θάρρος που ξάφνιασε και την αφεντιά του ακόμη. 

Σύντομα, κράτησε στα χέρια του ένα σκονισμένο βιβλίο. Από τις σελίδες του ξεπήδησε ο θρύλος των τρομαχτικών δράκων. Και τότε κατάλαβε. Οι πρόγονοί του βαθιά μέσα τους ντρέπονταν φριχτά για τη σκοτεινή καταγωγή τους.

Ντρέπονταν τόσο που αναζητούσαν απεγνωσμένα τους κατάλληλους κρίκους στην οικογενειακή τους αλυσίδα, προκειμένου να προβάλλουν πάνω τους όσα συμπλέγματα κατωτερότητας βασάνιζαν φριχτά τους ίδιους. 

Ο δράκος έγινε φίλος με το πρόβατο κι έφυγε μαζί του σ’ ένα άλλο, μακρινό, δάσος. Αμφισβήτησε το παρελθόν του και κέρδισε το παρόν του. Συμφιλιώθηκε με το αδέξιό του χαμόγελο και ξεδίψασε στην πηγή της ανόθευτης χαράς. 

Πλέον ξέρει καλά πως το σύμπαν μας χρειάζεται τα μαύρα πρόβατα, τους δράκους των παραμυθιών, τις φωνές που ξεσκεπάζουν τις συγκαλυμμένες απάτες, τους επαναστάτες που αντικρίζουν κατάματα τις οδυνηρές σκιές. 

Και τελικά το σπίτι μας δεν χτίζεται απαραιτήτως με δεσμούς αίματος μα με θεμέλια καρδιάς. 

Σπίτι μας νοείται κάθε ψυχή που μας ενέπνευσε, οποιοσδήποτε δρόμος μας οδήγησε στο κέντρο της ύπαρξής μας μα κυρίως το περίφημο μαύρο πρόβατο που αγάπησε το μαύρο του πείθοντάς μας πως αποτελεί ιερό καθήκον των θαραλλεών ν’ αγκαλιάσουν τον εαυτό τους και τους γύρω τους για ό,τι ακριβώς είναι. 




Κατερίνα Τσιτούρα