Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020

Τρία βότανα που νικούν το στρες και την ανησυχία...!!!!

Τρία πολύ γνωστά βότανα θεωρείται ότι έχουν κατευναστική και ηρεμιστική δράση, αλλά σε κάθε περίπτωση εάν σκοπεύετε να νικήσετε το άγχος με φυτικά μέσα καλό είναι να συμβουλευτείτε πρώτα τον γιατρό σας 

Το αγχολυτικό και καρδιοτονωτικό στο οποίο όλοι έχουμε πρόσβαση 

Πολλές θεραπείες με βότανα έχουν δοκιμαστεί με σκοπό την αντιμετώπιση των αγχωδών διαταραχών και του στρες, αλλά περισσότερη έρευνα απαιτείται προκειμένου να αξιολογηθούν τα οφέλη και τα μειονεκτήματα της λήψης τους, όπως επισημαίνει ο Δρ. Brent A. Bauer, καθηγητής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή Mayo. Ας δούμε πόσα γνωρίζουμε για τρία δημοφιλή βότανα και τη δράση τους. 

Χαμομήλι: Θεωρείται μαζί με το τίλιο ήπιο βότανο με ηρεμιστική δράση. Μπορείτε να τα συνδυάσετε και μεταξύ τους για να έχετε πιο κατευναστικό αποτέλεσμα – και τα δύο ηρεμούν το στομάχι. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία η μικρής διάρκειας χρήση χαμομηλιού θεωρείται ασφαλής και μπορεί να είναι δραστική στη μείωση των συμπτωμάτων άγχους. 

Εάν έχετε σκοπό να το λαμβάνετε ωστόσο και παράλληλα παίρνετε αντιπηκτική αγωγή, πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Επίσης λάβετε υπόψη σας ότι μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις σε όσους έχουν ευαισθησία στην οικογένεια των αστεροειδών φυτών που ανήκει το χαμομήλι. 

Βαλεριάνα: εάν το στρες που βιώνετε είναι τόσο έντονο που έχετε φτάσει στο σημείο να ταλαιπωρείστε από αϋπνίες, τότε δοκιμάστε τη βαλεριάνα (η οποία συνδυάζεται και με το τίλιο). Σε ορισμένες μελέτες οι άνθρωποι που λάμβαναν βαλεριάνα ανέφεραν λιγότερη ανησυχία και στρες. 

Σε άλλες έρευνες ωστόσο οι συμμετέχοντες δεν ανέφεραν κάποιο όφελος. Η βαλεριάνα γενικά θεωρείται ασφαλής στις συνιστώμενες δόσεις, αλλά εφόσον δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία μακροχρόνιων ερευνών δεν συνιστάται λήψης της για περισσότερες από λίγες εβδομάδες συνεχόμενα, εκτός εάν ο γιατρός σας σας έχει συστήσει κάτι διαφορετικό. Μερικές φορές ο πονοκέφαλος και η ναυτία αναφέρονται στις παρενέργειες της λήψης της. 

Μελισσόχορτο: Τα ερευνητικά στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να έχει δράση στην μείωση των συμπτωμάτων ανησυχίας, στον εκνευρισμό και την ευερεθιστότητα. Γενικά είναι καλά ανεκτό και θεωρείται ασφαλές για μακροχρόνια χρήση, αλλά μπορεί να προκαλέσει ναυτία και πόνο στην κοιλιά. 

Εάν σκέφτεστε να καταφύγετε στη βοτανοθεραπεία για την καταπολέμηση της ανησυχίας και του στρες συμβουλευτείτε τον γιατρό σας, ιδιαίτερα εάν παίρνετε και άλλα φάρμακα. Η αλληλεπίδραση των βοτάνων με ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες. 

Εάν η ψυχική σας κατάσταση σας εμποδίζει να επιτελέσετε τις καθημερινές σας δραστηριότητες είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν ειδικό και να εξετάσετε το ενδεχόμενο την λήψης της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής ή ψυχοθεραπείας για τη βελτίωση των συμπτωμάτων σας. 




Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020

Ανέκδοτο : Ένας άνεργος μηχανικός σκέφθηκε να ανοίξει μια κλινική για να βγάζει λεφτά...!!!!

Ένας άνεργος μηχανικός σκέφθηκε να ανοίξει μια κλινική για να βγάζει λεφτά. Μια ταμπέλα απέξω έγραφε : Θεραπευθείτε για τα πάντα με 50 €. 

Αν δεν θεραπευθείτε σας επιστρέφουμε εμείς €100. 

Ένας γιατρός νομίζοντας ότι είναι μια καλή ευκαιρία να βγάλει ένα 100ρικο πάει επίσκεψη. 

Γιατρός (ως ασθενής) : «Γιατρέ έχω χάσει τη αίσθηση της γεύσης.» 

Μηχανικός (ως γιατρός) : -«Αδελφή φέρτε παρακαλώ το φάρμακο Νο 22 και ρίξτε 3 σταγόνες στο στόμα του ασθενούς.» 

Ο γιατρός-ασθενής φτύνει το φάρμακο και λέει: -«Μα αυτό δεν είναι φάρμακο. Είναι πετρέλαιο.» 

Ο μηχανικός-γιατρός : -«Συγχαρητήρια. Η γεύση σας επέστρεψε. 50 ευρώ παρακαλώ.» 

Ο δήθεν ασθενής γιατρός φεύγει τσατισμένος αλλά δεν το βάζει κάτω και επιστρέφει σε μερικές μέρες αποφασισμένος να πάρει πίσω τα χρήματά του. 

Ο ασθενής-γιατρός : -«Γιατρέ έχασα τη μνήμη μου και δεν θυμάμαι πια τίποτα.» 

Μηχανικός-γιατρός : -«Αδελφή φέρτε παρακαλώ το φάρμακο Νο 22 και ρίξτε 3 σταγόνες στο στόμα του ασθενούς.» 

Ο γιατρός-ασθενής πανικόβλητος : -«Μα αυτό το φάρμακο είναι για τη θεραπεία της γεύσης.» 

Μηχανικός: -«Συγχαρητήρια. Η μνήμη σας επανήλθε. 50 ευρώ παρακαλώ.» 

Ο γιατρός φεύγει εξαγριωμένος με τον εαυτό του. 

Αμετανόητος μετά μερικές μέρες επιστρέφει. 

«Γιατρέ η όρασή μου έχει αδυνατίσει πολύ. Μπορείτε να κάνετε κάτι?» 

Μηχανικός : «Δυστυχώς κύριε δεν έχουμε φάρμακο γι αυτό. Παρακαλώ πάρτε αυτό το 100ρικο.» 

«Μα αυτό είναι 50ρικο.» 

-«Συγχαρητήρια. Η όρασή σας επανήλθε. 50 ευρώ παρακαλώ.» 




Είναι ένα Kινεζάκι, ένα Aμερικανάκι και ένα Eλληνόπουλο και συζητάνε...!!!!

Είναι ένα Κινεζάκι, ένα Αμερικανάκι, και ένα Ελληνόπουλο και συζητάνε. 

Λέει λοιπόν το Κινεζάκι: 

– Καλά μιλάμε, ο πατέρας μου δουλεύει 150 χιλιόμετρα μακριά απο’δώ αλλά με το καινούριο τρένο 3:00 σχολάει και 3:02 το τραπέζι είναι στρωμένο! 

– Καλό, λέει το Αμερικανάκι, αλλά εμένα ο πατέρας μου δουλεύει στη Nasa ξέρετε, και με τον καινούριο πύραυλο, δουλεύει στο φεγγάρι. 2:00 σχολάει, 4:00 το τραπέζι είναι στρωμένο! 

– Τι μου λέτε ρε, λέει το Ελληνόπουλο. Εμένα ο πατέρας μου είναι δημόσιος υπάλληλος. Σχολάει στις 3 και στις 2:30 έχουμε ήδη φάει… 




Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς...!!!!

Και θα πέσεις, θα σηκωθείς και θα πέσεις ξανά. Θα βαλτώσεις όχι μία, ούτε δύο φορές. Θυμώνεις με τον εαυτό σου, και ψάχνεις να βρεις ποιό αόρατο χέρι σε τραβάει πίσω, στον βάλτο. Και αρχίζει αυτός ο φαύλος κύκλος. Που δεν έχει τέλος. Κάθε τέλος η ίδια αρχή.

Στα μάτια πολλών απεικονίζεται η δυσπιστία και η απογοήτευση. Εκείνο το βλέμμα… Το ξέρεις, το ξέρω. Εκείνο το γνώριμο βλέμμα, που φωνάζει «δεν θα καταφέρεις τίποτα». Εκείνο το βλέμμα το αντικρίζεις και στον καθρέφτη κάθε πρωί. 

Είναι μαγκιά σου, όμως, να πέφτεις. Δεν είναι ηττοπάθεια. Ηττοπάθεια είναι όταν δεν έχεις την διάθεση και δεν σφίγγεις τις γροθιές σου, ώστε να σηκωθείς.

Το χρωστάς στον εαυτό σου να ανορθώσεις το ανάστημα σου και να κοιτάξεις μπροστά. Σε κανέναν άνθρωπο δεν ταιριάζει να είναι γονατισμένος. Σε κανέναν άνθρωπο δεν ταιριάζει να έχει σκυμμένο το κεφάλι. Το να πέσει χαμηλά κάποιος, δεν είναι ντροπή. Αλλά όλα έχουν ένα όριο.

Όσο χαμηλά και να πέσεις, πρέπει να αντλήσεις κουράγιο και να σηκωθείς. Να απεγκλωβιστείς από το σκοτάδι και τα δεσμά και να αντικρίσεις τις ομορφιές. 

Συνηθίζουμε όταν πέφτουμε, να τα βλέπουμε όλα μάταια και ζοφερά. Αλλά δεν είναι έτσι. Η ζωή συνεχίζεται και καλύτερα να μην είμαστε απόντες και κομπάρσοι στην ίδια μας την ζωή. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κάτι να μας καταβάλει άνευ ορίων.

Το να χάνεις είναι στα πλαίσια της ζωής. Μήπως υπάρχει κάποιος που δεν έχει σκοντάψει, δεν έχει ματώσει, δεν έχει βαλτώσει; Το να πέσεις, το να αποτύχεις δεν θα έπρεπε να σε φοβίζει. Αλλά θα έπρεπε να σε τρομάζει, το να μην προσπαθήσεις, όσες φορές χρειαστεί, να σταθείς στα πόδια σου. Η επανάπαυση και το βόλεμα στον πάτο. Αυτό είναι το χειρότερο.

Το να πέφτεις σου δίνει την ευκαιρία να γίνεις πιο δυνατός, να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου. Το να πέσεις σου κληροδοτεί πολλά μαθήματα, τα όποια μόνο αν ξεκολλήσεις από τον βάλτο που σε ρουφάει, θα υιοθετήσεις. 

Αν μείνεις σε αδράνεια, τότε πήγε χαμένη η καταστολή. Βήμα το βήμα, πριν καλά-καλά το καταλάβεις, θα ανέβεις πολλά σκαλοπάτια.

Δεν είναι όλα ρόδινα στη ζωή. Κανένα μονοπάτι δεν είναι στρωμένο με ροδοπέταλα. Υπάρχουν αγκάθια. Άλλα φανερά και τα αποφεύγεις. Αλλά κρυμμένα, και σε τρυπάνε. Με δυσκολία συνεχίζεις στο μονοπάτι. Αλλά τώρα ξέρεις. 

Έχεις γίνει πιο δυνατός. Και μπορείς να συνεχίσεις την πορεία σου, και ας σου τρυπάνε τα πέλματα τα αγκάθια. Δεν δειλιάζεις πια. Έχεις μάθει στα δύσκολα μονοπάτια, και δεν σε φοβίζουν το ίδιο.

Υπάρχει τρόπος να αξίζει όλη αυτή η ψυχοφθόρα διαδικασία.. Αν τελικά κατορθώσεις να πατήσεις γερά στα πόδια σου. Τότε άξιζε κάθε δάκρυ, κάθε ίνα θυμού, κάθε πληγή. Κάνε όλα αυτά να αξίζουν τον κόπο. 

Μην αφήνεις την παραμικρή πτώση να σε απομακρύνει από την ζωής σου. Αποδέξου την προσγείωση ως στάδιο της ζωής σου. Τόλμα να αποτυγχάνεις, μέχρι να τα καταφέρεις. Αν μετά από κάθε ήττα, αντί να καταρρέουμε, συνεχίζουμε την προσπάθεια, τότε θα είμαστε αληθινά νικητές. 




Βάγια Αγγελακοπούλου

Σκέψεις που δεν πρέπει να ξεχνάς όταν είσαι πεσμένος...!!!!

Όταν δεν είσαι καλά ψυχολογικά και είσαι πεσμένος όλα σου φαίνονται μαύρα. Βρες την αισιοδοξία σε απλές σκέψεις που θα σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα.

Θα μπορούσες να εκτιμήσεις πραγματικά την ευτυχία, αν δεν είχες βιώσει ποτέ θλίψη ή πένθος;

Κάθε απογοήτευση μας κάνει να είμαστε ευγνώμονες για τις ωραίες στιγμές που ζούμε.

Όταν νιώθεις αδύναμος, δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμος. Ο καθένας αισθάνεται αδύναμος από καιρό σε καιρό, αλλά οι αδυναμίες γίνονται η δύναμή μας.

Σκέψου όλους τους ανθρώπους που σε κάνουν ευτυχισμένο και μόνο που υπάρχουν. Η σκέψη αυτή θα φέρει σίγουρα χαμόγελο στα χείλη σου.

Ίσως τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο νομίζεις. Το πιο σημαντικό, είναι να κάνεις το καλύτερο που μπορείς σήμερα.

Ποτέ μην αφήνεις τον πόνο να μετατραπεί σε θυμό. Είναι πιο εύκολο να καταπραΰνεις τον πόνο, αλλά πολύ πιο δύσκολο να ξεχάσεις τα αρνητικά ψυχοφθόρα του θυμού.

Σκέψου την τελευταία φορά που ήσουν πεσμένος ή κάποιος σε έβλαψε. Το ξεπέρασες, έτσι δεν είναι; Είσαι σε αυτή τη φάση και τώρα. Θα το ξεπεράσεις.

Δεν έχει σημασία πώς αισθάνεσαι αυτή τη στιγμή, η αγάπη που έχεις νιώσει όλα αυτά τα χρόνια και η αγάπη που είσαι σε θέση να δώσεις για το υπόλοιπο της ζωής σου, είναι αρκετά για να σου δώσουν την ελπίδα που χρειάζεσαι σήμερα.

Μπορείς να ζητήσεις βοήθεια. Δεν χρειάζεται τα πάντα να τα κάνεις μόνος σου.

Όταν είσαι πεσμένος, αλλά πραγματικά πεσμένος, μπορεί να είναι κλισέ, αλλά το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ανέβεις.




ipop.gr

Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν περισσότερο τους σκύλους από τους ανθρώπους και έχουν λόγο...!!!!

Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Προσωπικά, δεν προτιμώ κανένα ζώο περισσότερο από άλλα, τα αγαπώ όλα το ίδιο. Για να καταλάβετε έχω 5 γάτες, έναν σκύλο, 3 πουλιά, 2 χελώνες και το μόνο που λείπει από την αυλή μου είναι μια καμηλοπάρδαλη.

Ωστόσο, πρέπει να πω πως από όλα αυτά τα πλάσματα, τα σκυλιά είναι το πιο συναισθηματικό είδος. Όσοι από εσάς έχετε σκύλο ξέρετε τι εννοώ.

Δεν γίνεται να μην έχεις σκύλο και να μην τον νιώθεις σαν παιδί σου. Όσο και να θέλω να πω το ίδιο για τις γάτες μου, όλοι ξέρουμε ότι συνήθως δεν δείχνουν την ίδια στοργή και είναι κυρίως αφοσιωμένες στον εαυτό τους. Γι αυτό και τα σκυλιά δεν είναι μόνο τα κατοικίδια μας, είναι η οικογένεια μας.

Και ευτυχώς, έχουμε την επιστήμη που μας υποστηρίζει.

Το 2017 δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα «Βrill» μια έρευνα που αποκαλύπτει πως οι άνθρωποι τείνουν να δείχνουν περισσότερη ενσυναίσθηση προς ένα σκύλο που υποφέρει παρά προς έναν άνθρωπο που πονά.

Αυτή η μελέτη συμπεριέλαβε 265 συμμετέχοντες στους οποίους παρουσιάστηκαν ψεύτικες υποθέσεις βίαιων επιθέσεων σε έναν ενήλικα 30 ετών, σε ένα μωρό ενός έτους, σε ένα μικρό κουτάβι και σε έναν σκύλο 6 ετών. Οι υποθέσεις περιλάμβαναν αναλυτικές περιγραφές των σωματικών επιθέσεων με αντίστοιχες εικόνες.

Αφού οι συμμετέχοντες διάβασαν τις αναφορές, τους ζητήθηκε να περιγράψουν την συναισθηματική τους κατάσταση και τον βαθμό ενσυναίσθησης που έδειχναν σε κάθε περιστατικό.

Τα αποτελέσματα ήταν αναπάντεχα. Ή ίσως και όχι.

Αφού οι ερευνητές ανέλυσαν προσεκτικά τα στοιχεία, βρήκαν προς οι συμμετέχοντες έδειχναν περισσότερη ενσυναίσθηση προς το μωρό, τον σκύλο και το κουτάβι και λιγότερο προς τον ενήλικο άνθρωπο. Με άλλα λόγια, ανησυχούσαν περισσότερο για την υγεία των σκυλιών και του μωρού παρά για την ζωή του ανθρώπου.

Συγκεκριμένα έγραψαν:
«Υποθέσαμε πως η ευπάθεια των θυμάτων - ανάλογα με την ηλικία και όχι το είδος τους - θα καθόριζε τα επίπεδα ανησυχίας και τον πόνο των συμμετεχόντων. Η κύρια επίδραση της ηλικίας και όχι του είδους ήταν πολύ σημαντική. 

Βρήκαμε επίσης πως υπήρχε περισσότερη συμπόνια προς τα παιδιά, κουτάβια και ενήλικα σκυλιά και λιγότερη προς τους ενήλικες ανθρώπους. Η ηλικία κάνει την διαφορά όσον αφορά τα ανθρώπινα θύματα, αλλά αυτό δεν ισχύει για τα σκυλιά. Επιπλέον, οι γυναίκες που συμμετείχαν έδειξαν περισσότερη ενσυναίσθηση προς όλα τα θύματα σε σύγκριση με τους άντρες.»

Οπότε, να η απόδειξη!

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ένας από τους λόγους που οδήγησαν σε αυτά τα ευρήματα είναι ότι οι τετράποδοι φίλοι μας σημαίνουν τα πάντα για εμάς. 

Επίσης, εκτός από το ότι είναι πιστοί φίλοι και σπουδαία συντροφιά, στην πραγματικότητα έχει αποδειχθεί πως οι μαλλιαροί φίλοι μας ωφελούν πολύ την υγεία μας! Αν αυτό δεν σας φτάνει, έχει επίσης ανακαλυφθεί πως μπορούν να καταλάβουν πότε ένα άτομο έχει κακές προθέσεις.

Τώρα ξέρετε.

Αλλά η συμπόνια στον συνάνθρωπο είναι αυτή η λεπτομέρεια που μπορεί να μας οδηγήσει σε μια καλύτερη κοινωνία.




Μαγεία Τ.

Οι σιωπές που έγιναν αρρώστιες, αυτοάνοσα και σιγά σιγά μας σκοτώνουν...!!!!

Τα όχι που δεν είπαμε και η σιωπή μας τα μετέφρασε σε ναι…

Ο θυμός που μας έπνιγε και σαν αστραπή ήθελε να τα σπάσει όλα γύρω του, αλλά καταλάγιασε με έναν φθηνό αναστεναγμό…

Όσα θελήσαμε, που όμως δεν κάναμε, γιατί ακούσαμε άλλων την φωνή και όχι την δική μας ανάγκη…

Ο πόνος που μας έσκιζε τα σπλάχνα, μα τον κρατήσαμε μέσα μας, διότι δεν είχαμε κάποιον να μιλήσουμε ή δεν θέλαμε κανέναν να επιβαρύνουμε…

Οι σιωπές που επιλέξαμε ενώ όλο μας το είναι ήθελε να ουρλιάξει, να ξεράσει έτσι τα καταπιεσμένα…

Τα αισθήματα που κατάπιαμε, πείθοντας τους εαυτούς μας, ότι η συγχυσμένη λογική μας ήταν τελικά αυτή που πρόσταξε τα όσα μας επιβλήθηκαν…

Όλα όσα κάναμε παρά την θέληση μας…

Που νομίζεις ότι πήγαν;

Πιστεύεις πως έσβησαν;

Πως τα σκέπασε ο χρόνος;

Πως τα σώπασε η σιωπή;

Όχι! Ζουν. Υπάρχουν μέσα σου. Σαν χιλιάδες φωνές που βρίσκουν τρόπο να χαράζουν την λαλιά τους στο σώμα σου και στην ψυχή σου, μέχρι να βρεις τον τρόπο να τα απελευθερώσεις.

Είναι η φωνή σου που έκλεισε. Είναι και ο λαιμός σου που σε γδέρνει, γιατί δεν μίλησες.

Είναι το στομάχι σου που πονάει και δυσκολεύεται να χωνέψει τα όσα κατάπιες και αυτά παραμένουν αχώνευτα.

Είναι τα σπυριά, τα γεμάτα τοξίνες που γέμισες, γιατί προσπαθεί και η ψυχή μέσα από το σώμα σου να αποβάλει τα καταπιεσμένα.

Είναι ο καρκίνος που ξέσπασε στα σωθικά σου, από τις στεναχώριες και το άγχος για ένα ούτως ή άλλως αβέβαιο και προδικασμένο μέλλον.

Είναι κάθε αυτοάνοσο που αναπτύχθηκε μέσα σου, γιατί άφησες τον εαυτό σου ευάλωτο, εκτεθειμένο σε όλη την αρνητικότητα να εισέλθει.

Είναι η λύπη για κάθε τι που δεν μπορείς να αλλάξεις και δυσκολεύεσαι να αποδεχτείς και να το αποδεσμεύσεις.

Είναι ο αργός θάνατος που έχεις υποβάλει τον εαυτό σου γιατί πιστεύεις πως δεν αξίζεις κάτι καλύτερο, πως δεν έχεις τον τρόπο ή τον χρόνο να ευτυχήσεις.

Κι όμως, μπορείς. Κι αξίζεις! Αρκεί να προσπαθήσεις να απελευθερωθείς απ´τα δεσμά που επέτρεψες να σε δέσουν σαν έρμαιο μιας λίγης πραγματικότητας.

Πάρε βαθιές ανάσες.

Στάσου σταθερός στην στιγμή.

Γέμισε με αγάπη και φως.

Αγάπησε κάθε πτυχή σου υλική είτε άυλη.

Συγχώρεσε κάθε σφάλμα που έπραξες.

Κατανόησε πως είσαι απλά ένας άνθρωπος και τα λάθη είναι μέρος της ζωής. Σε κάθε νέο ξημέρωμα που ανοίγεις τα μάτια, βιώνεις μια αναγέννηση, μια νέα ευκαιρία.

Διώξε κάθε αρνητική σκέψη και αντικατέστησε την με θετική.

Οραματίσου καθημερινά, το σημείο όπου υποφέρεις να επουλώνεται, να είναι υγιές.

Επέτρεψε στον χρόνο και στην αγάπη να θεραπεύσει κάθε πληγή σου.

Άφησε το παρελθόν πίσω σαν έναν καλό δάσκαλο που ήρθε η ώρα να αποχωριστείς, έχοντας λάβει όλα τα διδάγματα που σου χάρισε.

Προχωρά στο μέλλον με την καρδιά οδηγό, την λογική φανάρι και τον νου σε εγρήγορση.

Ότι και αν βιώνεις, μην χάνεις ελπίδα. Όλα οδηγούν κάπου. Όσο δύσκολες και αν μοιάζουν κάποιες καταστάσεις, όσο και αν αποκλίνουν από τα όνειρα μας, εξυπηρετούν ανώτερους σκοπούς.

Όταν φτάσεις στον προορισμό σου, τότε θα καταλάβεις γιατί η φύση πρόσταξε ως αναγκαία όσα έζησες.

Υπομονή, αγάπη, φως, ελπίδα και ισορροπία.




Μαρία Πολυμήλη