Κυριακή 16 Ιουνίου 2019

Εννέα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας για να αποφύγουμε την αλλαγή...!!!!

Γιατί λέμε ψέματα στον εαυτό μας προκειμένου να μην αλλάξουμε; Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μια σχέση αγάπης-μίσους με την αλλαγή.

Από τη μία, επιθυμούμε την πρόοδο και την εξέλιξη που είναι θεμελιώδης αρχή της ζωής. Από την άλλη όμως, η προοπτική της αλλαγής ή η ίδια η αλλαγή μπορεί να μας προκαλέσει άγχος και την επιθυμία φυγής με οποιοδήποτε τρόπο. 

Η υπερβολική κατανάλωση φαγητού ή αλκοόλ, ο ύπνος, ή απλά η συνέχιση της ζωής μας στον αυτόματο πιλότο, μπορεί ξαφνικά να φαίνονται περισσότερο ελκυστικά από τη διαμόρφωση μίας νέας πορείας.

Γιατί συχνά γινόμαστε εμπόδιο στον ίδιο μας τον εαυτό, με την προσκόλλησή μας σε συνήθειες και καταστάσεις που δεν μας ωφελούν πλέον; 

Σας είναι οικείοι κάποιοι από τους παρακάτω μύθους σχετικά με την αλλαγή;

1. Μύθος: Πρέπει πρώτα να γνωρίζω και να κατανοώ κάθε βήμα της διαδικασίας πριν κάνω την αλλαγή.

Αλήθεια: Όλοι μας περπατάμε ή σερνόμαστε ή τρέχουμε στο δύσκολο μονοπάτι της ζωής, όπου υπάρχουν πολλές κλειστές στροφές. Είναι αδύνατον να γνωρίζουμε εκ των προτέρων πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, εν μέρει διότι οι αποφάσεις που παίρνουμε σήμερα θα καθορίσουν τις αυριανές επιλογές μας. Χρειάζεται να βρούμε το κουράγιο να προχωρήσουμε μπροστά και ο δρόμος θα αποκαλυφθεί στην πορεία.

2. Μύθος: Θα ξεκινήσω αύριο. Θα είμαι περισσότερο έτοιμος τότε.

Αλήθεια: Με κάθε αναβολή ενισχύουμε τη συνήθεια να υποκύπτουμε στην άμεση ικανοποίηση αντί να καθυστερούμε την ικανοποίηση προς όφελος της επιθυμητής αλλαγής. Για παράδειγμα, αν ο στόχος μας είναι η καλύτερη σωματική υγεία, η επιλογή να δούμε έναν ολόκληρο κύκλο επεισοδίων του αγαπημένου μας σίριαλ και να αναβάλλουμε για αύριο το περπάτημα για μια ώρα, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη απόλαυση βραχυπρόθεσμα.

Ωστόσο, όσο πιο συχνά κάνουμε αυτή την επιλογή, τόσο περισσότερο εδραιώνεται η συνήθεια του μαραθώνιου μπροστά στην τηλεόραση. 

Ο Πρώτος Νόμος της Κίνησης του Νεύτωνα υποστηρίζει ότι ένα σώµα παραµένει στην ίδια κατάσταση ηρεµίας ή κίνησης µε σταθερή ταχύτητα, εάν δεν ασκείται πάνω του καμία εξωτερική δύναµη. Θα χρειαστεί επιπλέον προσπάθεια για να αλλάξουμε τις συμπεριφορές μας. Παρ’ όλα αυτά, ξεκινήστε την προσπάθεια σήμερα.

3. Μύθος: Μπορώ να αλλάξω τους άλλους ανθρώπους.

Αλήθεια: Οι οικογενειακές Ομάδες Αλκοολικών Ανωνύμων διδάσκονται ότι «Δεν το προκάλεσα εγώ, δεν μπορώ να το ελέγξω και δεν μπορώ να το θεραπεύσω». Η συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων είναι δική τους ευθύνη. Είναι προτιμότερο να επικεντρώνεστε στις δικές σας πράξεις και συμπεριφορές. 

Οι επιλογές σας μπορεί να αποτελέσουν έμπνευση για κάποιους ανθρώπους και να αποφασίσουν να κινηθούν σε παράλληλη πορεία με εσάς.

Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να μην το κάνουν που μπορεί να σημαίνει ότι κάποιες σχέσεις σας θα αραιώσουν ή ακόμη και θα λήξουν. Μερικές φορές αποφεύγουμε την αλλαγή προκειμένου να παραμείνουμε σε σχέσεις ή καταστάσεις που μας είναι οικείες ακόμη και αν είναι καταστροφικές. Μπορεί να έχει κόστος η αλλαγή αλλά το ίδιο ισχύει και για την στασιμότητα.

4. Μύθος: Δεν μπορώ να αλλάξω έως ότου αλλάξουν και οι άλλοι άνθρωποι στη ζωή μου.

Αλήθεια: Μόνο εμείς έχουμε το δικαίωμα και την ικανότητα να αλλάξουμε τις συνήθειες και τις επιλογές μας. Δεν πρέπει να υποτιμάμε τον εαυτό μας και να καθυστερούμε την δική μας ανάπτυξη ελπίζοντας ή απαιτώντας να αλλάξουν συνήθειες οι άλλοι για να αλλάξουμε εμείς γνώμη.

Η αναμονή αυτή δίνει τόσο πολλή δύναμη στον σύζυγο, το παιδί, τον γονιό, τον φίλο ή τον προϊστάμενό μας που θα μπορούσε να καταλήξει σε καταδίκη για εμάς αν οι άλλοι συνεχίζουν να παραμένουν ίδιοι. Είμαστε ικανοί να αλλάξουμε ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά των άλλων.

5. Μύθος: Μπορώ να αλλάξω αυτή τη συνήθεια/συμπεριφορά και θα το κάνω όταν θα δω ένα «σημάδι» ή αντιμετωπίσω κάποια κρίση. Μια κρίση θα με τρομάξει και θα με αναγκάσει να αλλάξω.

Αλήθεια: Ενώ κάποιες φορές μια κρίση μπορεί να είναι το κάλεσμα που θα μας αφυπνίσει, δεν είναι πιθανό ότι αυτό από μόνο του θα μας κρατήσει στον καινούριο δρόμο που επιλέγουμε. 

Πράγματι ο φόβος και το άγχος που συνήθως συνδέονται με μια κρίση, μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την έκκριση αδρεναλίνης που προσωρινά θα μπορούσε να μας κινητοποιήσει αλλά δεν είναι εφικτό να ζούμε σε μια τέτοια κατάσταση για πολύ καιρό.

Η ύπαρξη κάποιων σημαντικών λόγων, η υποστήριξη από το περιβάλλον μας και ένα σαφές όραμα της επιθυμητής μας ζωής, παρά η εστίαση σε ό,τι θέλουμε να αποφύγουμε, είναι πολύ πιθανότερο να μας βοηθήσουν να συνεχίσουμε την καινούρια πορεία μας.

6. Μύθος: Πρέπει να πιάσω πάτο για να αλλάξω.

Αλήθεια: Αν αποκτήσουμε τη συνήθεια να έχουμε κάθε στιγμή επίγνωση των σκέψεων, συναισθημάτων, απόψεων και συμπεριφορών μας, θα είμαστε πιο ικανοί να διακρίνουμε πότε μπορεί να «σκοντάψουμε». 

Οπότε θα είμαστε σε θέση να αλλάξουμε την πορεία μας πριν ξεφύγει η κατάσταση. Δεν χρειάζεται να φτάσουμε σε δραματικές καταστάσεις είτε προσωπικές είτε με άλλους για να αλλάξουμε συνήθειες ή κατεύθυνση στη ζωή μας.

7. Μύθος: Αν μια κατάσταση ή σχέση δεν προχωράει ακριβώς σύμφωνα με τις προσδοκίες μου, πρέπει να την αλλάξω ή να την αφήσω.

Αλήθεια: Η ζωή μπορεί να είναι όμορφη ακόμη και αν δεν παίρνουμε όλα όσα πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε. Καμία σχέση, δουλειά ή ευκαιρία δεν έρχεται χωρίς δυσκολίες. Χρειάζεται να προσέξουμε να μην απορρίψουμε κάποιον ή κάτι επειδή δεν χαρακτηρίζεται από τελειότητα. Ίσως αυτό που καλούμαστε να αλλάξουμε δεν είναι η κατάσταση αλλά η στάση μας.

8. Μύθος: Είμαι πολύ μεγάλος/μεγάλη για να αλλάξω. Είναι πολύ αργά για αλλαγή.

Αλήθεια: Ποτέ δεν είναι αργά. Πολλοί άνθρωποι κάνουν τεράστιες ριζικές αλλαγές στην ηλικία των 50, 60, 70 ετών ή ακόμη και αργότερα. Η αλλαγή συχνά ξεκινάει με την πίστη ότι είναι δυνατή να πραγματοποιηθεί. Καλό είναι να ξεκινάμε με αυτή την προϋπόθεση, να θυμόμαστε τις παλιές επιτυχίες μας και ικανότητες που μας οδήγησαν σ’ αυτές και να ζητάμε βοήθεια όταν τη χρειαζόμαστε. 

Χρειάζεται να αποφασίσουμε ποιοι θέλουμε να είμαστε, τι πρεσβεύουμε και να αρχίσουμε να ζούμε σαν να είμαστε ήδη αυτό το άτομο. Θα κλονιστούμε, θα κάνουμε λάθη, θα κάνουμε λάθος επιλογές κάποιες φορές αλλά όλα αυτά είναι μέρος της διαδικασίας της εξέλιξης.

9. Μύθος: Έτσι είμαι εγώ.

Αλήθεια: Σχεδόν το 50% του επιπέδου ευτυχίας μας είναι γενετικά προκαθορισμένο και το 10% θεωρείται ότι οφείλεται στις συνθήκες, οπότε το 40% εξαρτάται από εμάς και τις συμπεριφορές μας. Σίγουρα απαιτείται προσπάθεια για να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις μας, τους τρόπους που επικοινωνούμε, την ικανότητα να αντέχουμε τη δυσφορία και τις συμπεριφορές, όμως διαθέτουμε μεγαλύτερη δύναμη από όσο νομίζουμε.

Εν τέλει, η επίτευξη της αλλαγής είναι μια πράξη θάρρους.

Πολύ συχνά αισθανόμαστε ότι δεν αξίζει τον κόπο να διορθώσουμε κάποια πράγματα, ενώ αν το κάνουμε μπορεί να κάνουμε σημαντική διαφορά σε ευρύτερο πλαίσιο. Όπως είπε και η Μητέρα Τερέζα «Μόνη μου δεν μπορώ να αλλάξω τον κόσμο, αλλά μπορώ να ρίξω μια πέτρα στο νερό για να δημιουργήσω πολλά μικρά κύματα».

Χρειάζεται να πιστέψουμε ότι η προθυμία μας και η απόφαση να εξελιχθούμε και να αλλάξουμε είναι μέρος μιας μεγαλύτερης εικόνας που περιλαμβάνει την οικογένειά μας, την κοινότητα ή τον κόσμο. Είναι αλήθεια. Μπορεί να μην μάθουμε ποτέ πόσους ανθρώπους έχουμε επηρεάσει με θετικό τρόπο.




Απόδοση: Έφη Μεσιτίδου
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

Δεν υπάρχουν συμπτώσεις, υπάρχει συγχρονικότητα! Η θεωρία που βρίσκει λόγο σε ό,τι συμβαίνει...!!!!

Σκοντάφτετε στον δρόμο πάνω σε κάποιον παλιό φίλο ή γνωρίζετε έναν άνθρωπο που κάνει τις ίδιες χειρονομίες με εσάς ή μιλά με τις ίδιες εκφράσεις; Τέτοια περιστατικά σας κάνουν να σκέφτεστε πως υπάρχει κάποια φοβερή σύμπτωση ή ότι συνέβη ένα ατύχημα που θα μπορούσατε να αποφύγετε. 

Σύμφωνα με τη θεωρία της “κατανόησης της συγχρονικότητας” δεν πρέπει να κάνουμε σκέψεις περί συμπτώσεων, γιατί κάθε σύμπτωση φέρνει ένα μήνυμα. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν συμπτώσεις και ατυχήματα, υπάρχει μόνο συγχρονικότητα και όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο. 

Κατανόηση της Συγχρονικότητας. Η θεωρία που εξηγεί τις συμπτώσεις 
Βάση της θεωρίας είναι ότι τα πάντα στη ζωή μας συνδέονται. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, όπως και κάθε σύμπτωση που μας τυχαίνει. Δεν έχει σημασία πόσο μικρή ή μεγάλη είναι μια κίνηση διότι όλα σχετίζονται με τη συγχρονικότητα. 

Είτε νιώθετε πως έχετε μια τέλεια μέρα και όλα θα κυλήσουν ομαλά είτε διανύετε μια κακή περίοδο κατά την οποία πολλές συμπτώσεις συμβαίνουν, το σύμπαν σας στέλνει ένα μήνυμα. Οι άνθρωποι και τα πράγματα που διαπλέκονται σε μια δεδομένη στιγμή δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη συγχρονικότητα και υπάρχει ένας τρόπος να αποδειχτεί. 

“Όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, εμφανίζεται ο καθηγητής”; 

Η συγχρονικότητα εξηγείται ως εξής. Κάθε φορά που συγχρονίζεστε με κάτι που πραγματικά θέλετε είναι πιο πιθανό να το συναντήσετε και γι΄ αυτό οι άνθρωποι που έχουν κάτι κοινό συναντώνται «κατά λάθος». Στην ουσία είναι συντονισμένοι στην ίδια ακριβώς συχνότητα και η συγχρονικότητα βάζει τα δυνατά της για να τους φέρει σε επαφή. 
Πώς μπορείς να προκαλέσεις τη συγχρονικότητα 
Η συγχρονικότητα λειτουργεί καλύτερα στους ανθρώπους που την πιστεύουν. Σε πρώτη φάση, θα πρέπει κάποιος να σταματήσει να υποστηρίζει πως κάτι που του συνέβη είναι τυχαίο ή σύμπτωση. Διότι αν το κάνει αυτό είναι σαν να ανταποκρίνεται με ένα αδύναμο πνευματικό μήνυμα στο ισχυρό μήνυμα που του έστειλε το σύμπαν με τον συγχρονισμό των πραγμάτων και των καταστάσεων! 

Το πρώτο βήμα λοιπόν είναι να ενστερνιστεί κάποιος τη συγχρονικότητα και να πάψει να θεωρεί πως τα πράγματα δεν είναι τόσο συνηθισμένα, αλλά έχουν κάποια σημασία. Τότε θα είναι σε θέση να συνδεθεί στενότερα με τον εσωτερικό συγχρονισμό του και θα μπορεί με περισσότερη ευκολία να κάνει τα πράγματα που θέλει να συμβούν. Απλώς θα πιστεύει σε αυτά και τα πράγματα θα συμβαίνουν χωρίς καμία απολύτως δύναμη. 

Με αυτό το σκεπτικό, η συγχρονικότητα είναι σαν καθρέφτης που αντανακλά αυτό που πιστεύεις. 
Αν πιστεύεις λοιπόν στη συχγρονικότητα θα είσαι σε θέση να στέλνεις ισχυρά μηνύματα σε πνευματικό επίπεδο και επιπλέον, θα αποκτήσεις ισχυρότερη αυτοπεποίθηση και σιγουριά για κάθε τι που κάνεις. 

Με άλλα λόγια, η κατανόηση της συγχρονικότητας μεταφράζεται στη δημιουργία αρμονίας σε ό,τι αναζητεί κάποιος σχετικά με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται όσα συμβαίνουν γύρω του. 

Αντιστρέφοντας την παλίρροια! Πώς οι αλλαγές μπορούν να λειτουργήσουν θετικά 
Αν έχετε ακούσει και πιστεύετε τον νόμο του Μέρφι είστε σε καλό δρόμο να κατανοήσετε τη συγχρονικότητα. Είναι γεγονός πως όταν κάτι πάει στραβά, μπορεί να συνεχίσει πηγαίνει στραβά για κάποιο διάστημα. 

Αυτό σημαίνει ότι η συγχρονικότητα μπορεί επίσης να λειτουργήσει εναντίον σας. Ωστόσο, αν περιμένετε άσχημα πράγματα να συμβούν και πιστεύετε στον νόμο του Μέρφι, τότε έχετε συγχρονιστεί με τον εσωτερικό αρνητισμό σας. 
Η συνάντηση με την ευκαιρία. “Δεν είναι σύμπτωση” 
Συναντάς κάποιον σε ένα μέρος και σκέφτεσαι αν είναι σύμπτωση, τύχη ή ευκαιρία. Η πραγματική απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι η ερμηνεία της συνάντησης με την ευκαιρία. 

Επιπλέον, είναι ο λόγος για να συμβεί κάτι. Υπάρχει πάντα ένας λόγος να συναντήσετε κάποιον ή να αποκτήσετε μια εμπειρία. Η σύμπτωση είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. 

Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας συνδέονται. Και παρόλο που δεν καταλαβαίνουμε όλα όσα μας συμβαίνουν, ο λόγος αποκαλύπτεται κάποια στιγμή μέσα στον χρόνο. 

Συγχρονικότητα και Ψυχολογία 
Ο θεμελιωτής της Αναλυτικής Ψυχολογίας, Καρλ Γιουνγκ, είχε πει: “Η συγχρονικότητα είναι μια, πάντα παρούσα, πραγματικότητα για εκείνους που έχουν τα μάτια να τη δουν.» 

Μπορείτε να ξεκινήσετε να βλέπετε συγχρονικότητες με ανθρώπους, αριθμούς ή γεγονότα. Αυτό που έχει σημασία είναι να δεχτείτε τη συγχρονικότητα στην πραγματική της μορφή, ως μια πνευματική και καθολική νοημοσύνη που συνεχώς προσπαθεί να μας διδάξει, να μας προσεγγίσει και να μας προσφέρει αγάπη, υποστήριξη και καθοδήγηση. 

Η φιλοσοφία αυτής της θεωρίας είναι πως αν οι άνθρωποι μάθουν να είναι ανοικτοί στη συγρονικότητα θα αρχίσουν να αποκτούν ζωή γεμάτη νόημα! 




Ποιοι χαρακτήρες εκνευρίζονται με τα ορθογραφικά λάθη των άλλων και σε τι βαθμό, σύμφωνα με έρευνα Πανεπιστημίου...!!!!

Υπάρχουν ορισμένα άτομα, οι οποίοι κάθε φορά που βλέπουν κάποιο ορθογραφικό λάθος, δεν μπορούν να μην το επισημάνουν, αλλά και να διορθώσουν αυτόν που το έκανε. 

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, έκαναν μελέτη με τίτλο «If You’re House Is Still Available, Send Me an Email». Ο τίτλος δόθηκε με σκοπιμότητα, ώστε οι ερευνητές να προσδιορίσουν τους τύπους προσωπικοτήτων που είναι «ευαίσθητοι» σε γραμματικά λάθη. 

Οι επιστήμονες εξέτασαν τις περιπτώσεις 83 ατόμων που τους έβαλαν να διαβάζουν ηλεκτρονικά μηνύματα με ορθογραφικά λάθη. Για παράδειγμα, μερικά μηνύματα έγραφαν «teh» αντί για «the» ή «your» αντί για «you ‘re».

Σε ορισμένα ηλεκτρονικά μηνύματα δεν υπήρχαν καθόλου λάθη.

Αφού οι συμμετέχοντες διάβασαν τα μηνύματα, στη συνέχεια ρωτήθηκαν, αν είχαν εντοπίσει τυχόν λάθη κι αν ναι, πόσο πολύ τους ενόχλησαν. 

Προτού το κάνουν αυτό, οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο, για να αξιολογηθούν οι προσωπικότητές τους.

Με αυτό τον τρόπο, οι ερευνητές προσδιόρισαν το επίπεδο της εξωστρέφειας τους, την προθυμία, τις νευρώσεις, την ευσυνειδησία και το πόσο «ανοιχτοί» είναι στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Οι συμμετέχοντες έκριναν επίσης τα άτομα που είχαν γράψει τα μηνύματα, με βάση τη νοημοσύνη και τη φιλικότητα που έδειχναν μέσω των email. 

Τα άτομα με προσωπικότητες «λιγότερο ευχάριστες» ενοχλούνται περισσότερο από τα συντακτικά, γραμματικά και ορθογραφικά λάθη των άλλων. 

Τι συμπέραναν οι επιστήμονες
Τα αποτελέσματα δεν προκάλεσαν έκπληξη στους ερευνητές.
Τα άτομα με προσωπικότητες «λιγότερο ευχάριστες» ενοχλούνται περισσότερο από τα συντακτικά, γραμματικά και ορθογραφικά λάθη των άλλων. 

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό συμβαίνει, επειδή τα άτομα με τέτοιο τύπο προσωπικότητας, είναι «λιγότερο ανεκτικοί σε ό,τι αποκλίνει από την κανονικότητα». 

Κατέληξαν επίσης, ότι οι πιο «εξωστρεφείς» είχαν περισσότερες πιθανότητες να μην δώσουν σημασία σε τυχόν ορθογραφικά και γραμματικά λάθη. Αντίθετα, οι εσωστρεφείς επισημαίνουν και κρίνουν αρνητικά το άτομο που έκανε τα λάθη.

Οι πιο «ευσυνείδητοι» και λιγότερο «ανοιχτοί» της έρευνας, είχαν τη μεγαλύτερη ευαισθησία στα λάθη των άλλων. 

Οι ερευνητές παρατήρησαν, ότι το πόσο νευρωτικός είναι κάποιος, δεν έχει καμία σχέση με το αν είναι «ευαίσθητος» με τα ορθογραφικά λάθη άλλων ή αν τα κρίνει αρνητικά. 

Ορισμένοι έκριναν την έρευνα ως «προσβλητική». Παρόλα αυτά, επειδή τα δείγματα ατόμων που πήραν οι ερευνητές ήταν λίγα, απαιτείται περισσότερη έρευνα για το ζήτημα.

Και η αλήθεια είναι ότι ένα ορθογραφικό λάθος είναι ανεκτό, δύο λάθη είναι υποφερτά από το τρίτο και μετά όμως, όπως ήδη θα έχετε στις τελευταίες δύο σειρές… αρχίζουν τα νεύρα… 




Γιατί δεν πρέπει να πίνουμε ζεστό τσάι ή καφέ ; Τι κίνδυνος υπάρχει για την υγεία σύμφωνα με νέα έρευνα...!!!!

Περίπου 25.000 φλιτζάνια τσαγιού καταναλώνονται κάθε δευτερόλεπτο σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Παγκόσμιο Φόρουμ Τσάι του Ντουμπάι του 2018. Πολλοί επιλέγουν να πιουν το τσάι τους, όπως και άλλα ροφήματα, σε πολύ υψηλή θερμοκρασία. 

Όμως, σύμφωνα με νέα έρευνα της Διεθνής Ένωσης για τον έλεγχο του καρκίνου, τα πολύ καυτά ροφήματα αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στον οισοφάγο. 

Τα συμπεράσματα της έρευνας έδειξαν ότι όσοι έπιναν περισσότερες από δυο μεγάλες κούπες με καυτά ροφήματα την ημέρα, είχαν κατά 90% περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του οισοφάγου από όσους έπιναν μικρότερες ποσότητες ή σε χαμηλότερη θερμοκρασία.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η θερμοκρασία του τσαγιού ή του καφέ δεν πρέπει να ξεπερνά τους 60 βαθμούς. 

Οι βασικές αιτίες πρόκλησης του οισοφαγικού καρκίνου είναι το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ. 

Όμως, η μη κερδοσκοπική Αμερικανική Κοινότητα για τον Καρκίνο υποστηρίζει ότι τα καυτά ροφήματα μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο, καθώς προκαλούν «μακροχρόνια βλάβη στα κύτταρα». 

Ο οισοφάγος είναι ένας λεπτός σωλήνας που συνδέει το στόμα με τον στομάχι. Ο καρκίνος σε αυτό το σημείο είναι ο έβδομος συχνότερος στους άνδρες και ο δέκατος τρίτος συχνότερος στις γυναίκες.

Έχει παρατηρηθεί ότι σε χώρες όπως το Ιράν, η Ινδία και η βόρεια Κίνα, εμφανίζεται συχνότερα. 

Η νέα μελέτη ανέλυσε τα στοιχεία από 50.045 άνδρες και γυναίκες από το Ιράν. Οι συμμετέχοντες ήταν ηλικίας από 40 έως 75 ετών, ενώ οι καθημερινές τους συνήθειες παρακολουθήθηκαν για περίπου 10 χρόνια. 

Έπιναν όλοι τσάι καθημερινά. Οι ερευνητές εξέτασαν τη θερμοκρασία των ροφημάτων και κατάληξαν στο συμπέρασμα ότι το μέγιστο όριο ασφαλείας είναι οι 60 βαθμοί.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι την εμφάνιση καρκίνου στον οισοφάγο σε 317 εθελοντές στο Ιράν, ενώ το 2018 καταγράφηκαν σχεδόν 500.000 νέα κρούσματα παγκοσμίως, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο Έρευνας του Καρκίνου. 

Ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Farhad Islami από το Ερευνητικό Κέντρο Πεπτικής Ογκολογίας του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης συμβουλεύει να περιμένουμε να κρυώσει το ρόφημα, πριν το καταναλώσουμε. 

Ο καθηγητής Φαρμακοεπιδημιολογίας στην Σχολή Υγιεινής & Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου Dr. Stephen Evans ανέφερε ότι τον ίδιο κίνδυνο διατρέχουμε και με την κατανάλωση καυτού φαγητού 

«Δεν νομίζω ότι έχει σημασία αν πρόκειται για φαγητό ή ρόφημα. Οτιδήποτε πολύ καυτό κι αν καταπιούμε, προκαλεί μικρό ή μεγαλύτερο τραυματισμό στον οισοφάγο. Τα τραύματα αυτά μπορεί αθροιστικά να οδηγήσουν σε κυτταρικές αλλοιώσεις, ανοίγοντας τον δρόμο στον καρκίνο» είπε. 

Ο Ο Δρ. Bing Hu, αναπληρωτής καθηγητής της Στοματικής και Οδοντιατρικής Έρευνας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Πλύμουθ δήλωσε : 

«Είναι γνωστό ότι θερμοκρασίες υψηλότερες από 60 βαθμούς είναι επιβλαβείς για τα κερατινοκύτταρα, τα οποία παράγουν κερατίνη, τη βασική δομική πρωτεΐνη που αποτελεί την εξωτερική στρώση του ανθρώπινου δέρματος». 




Η πόλη της Ελβετίας που έχει «εμμονή» με τον αριθμό 11. Ακόμη και τα ρολόγια σταματούν τον κύκλο στο 11 και όχι στο 12...!!!!

Η πόλη Σόλοτουρν στην Ελβετία, είναι ένας τόπος γεμάτος ιστορία, αλλά και ιδιαίτερος, καθώς έχει μια «εμμονή» με τον αριθμό 11. Δημιουργήθηκε από τους Ρωμαίους πριν 2.000 χρόνια, αλλά πλέον έχει σχεδόν ξεχαστεί, τόσο από τους τουρίστες, όσο και από τους Ελβετούς. 

Η «εμμονή» με τον αριθμό 11 προκύπτει, επειδή βρίσκεται παντού και δεν είναι τυχαίο.

Η πόλη διαθέτει 11 εκκλησίες, 11 παρεκκλήσια, 11 συντριβάνια, 11 πύργους και 11 μουσεία. Μάλιστα, η παρουσία του αριθμού 11 επιβιώνει από τον 15ο αιώνα. 

Το πιο «τρανταχτό» παράδειγμα είναι ένα ρολόι τοίχου, από το οποίο λείπει ο αριθμός 12 και σταματάει στο 11. Αν και για τους περαστικούς φαίνεται λάθος και περίεργο, στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για ατύχημα. Κι αυτό, γιατί δεν είναι ένα απλό ρολόι που δείχνει την ώρα, αλλά το «κλειδί» στην ιστορία του τόπου. 
Μια άλλη εξήγηση σχετίζεται με τη Βίβλο, καθώς αρκετοί ντόπιοι υποστηρίζουν ότι ο αριθμός 11 είναι «ιερός» και προφητικός. Στην αριθμολογία, το 11 σχετίζεται με την πίστη και την τηλεπάθεια.

Κάθε επισκέπτης προσπαθεί να ανακαλύψει τα αίτια αυτής της εμμονής και συναντά καταπληκτικά κτίρια, που το καθένα δίνει ακόμη ένα στοιχείο για την ιστορία της πόλης.

Ένα από τα επιβλητικά κτίρια του Σόλοτουρν, είναι ο καθεδρικός ναός St. Ursus, με τον αριθμό 11 να βρίσκεται παντού στο ναό.

Ο ναός χτίστηκε μέσα σε 11 χρόνια από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Gaetano Matteo Pisoni, ο οποίος δημιούργησε ένα μεγαλείο από σύμβολα. 

Σύμφωνα με την ιστορία του χωριού, ο αρχιτέκτονας πήρε εντολή από την κυβέρνηση να συμπεριλάβει τον αριθμό 11. 

Κι αυτός, ακολούθησε τις οδηγίες που του έδωσαν. Το έκανε τόσο πιστά, που ακόμη και η Αγία Τράπεζα δημιουργήθηκε από 11 διαφορετικά είδη μαρμάρου.

Η ιστορία είναι γνωστή σε όλους τους κατοίκους, όμως κανείς δεν θυμάται γιατί η πόλη «εθίστηκε» στον αριθμό 11 και ήθελε να τον συμπεριλάβει παντού. 
Όπως αναφέρει το BBC, για πάνω από 500 χρόνια, η Σόλοτουρν έχει δημιουργήσει μια σχέση με τον αριθμό 11 και δεν πρόκυπτει για απλή σύμπτωση.

Ένας λαϊκός μύθος αναφέρεται σε «μαγικά ξωτικά» που έρχονταν από το βουνό Weissenstein, για να ενθαρρύνουν όσους εργάζονταν σκληρά. Όμως, ποτέ κανείς δεν ευημέρησε. Έτσι, ο αριθμός 11 ή αλλιώς «elf» στα γερμανικά, που σημαίνει εξωτικό, υιοθετήθηκε ως ένας τρόπος των κατοίκων να τιμήσουν τους «σωτήρες» τους. 

Μια άλλη εξήγηση σχετίζεται με τη Βίβλο, καθώς αρκετοί ντόπιοι υποστηρίζουν ότι ο αριθμός 11 είναι «ιερός» και προφητικός. Στην αριθμολογία, το 11 σχετίζεται με την πίστη και την τηλεπάθεια. 

Άλλη μια περίεργη σύμπτωση είναι ότι το 1481 η Σόλοτουρν έγινε το 11ο καντόνι της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και έως τον 16ο αιώνα είχε χωριστεί σε 11 προτεκτοράτα.

Όμως, η πρώτη εμφάνιση του αριθμού 11 έγινε το 1252, όταν εξελέχθηκαν 11 άτομα στο πρώτο δημοτικό σχολείο της πόλης. 

Όπως αναφέρει το BBC, για πάνω από 500 χρόνια, η Σόλοτουρν έχει δημιουργήσει μια σχέση με τον αριθμό 11 και δεν πρόκειται για απλή σύμπτωση. 

Δείτε το βίντεο με περιήγηση στην πόλη: 

Σάββατο 15 Ιουνίου 2019

Σταμάτα να αναζητάς την ευτυχία, στο ίδιο μέρος που την έχασες...!!!!

«Σταμάτα να αναζητάς την ευτυχία, στο ίδιο μέρος που την έχασες», έλεγε ένα quote που βρήκα στο διαδίκτυο. 

Αλήθεια, εσύ πού αναζητάς την ευτυχία; Στη σχέση που τελείωσε; Στη σχέση που θα έπρεπε να έχει τελειώσει; 

Στη σχέση που αρνείσαι να τελειώσεις; 

Στη σχέση που τελείωσε ο σύντροφός σου, η σύντροφός σου και εσύ αρνείσαι να το αποδεχτείς και να συνεχίσεις; Στη σχέση που εσύ προσπαθείς να σώσεις, χωρίς να δέχεσαι το τέλος της; 

Και γιατί τελικά δυσκολευόμαστε τόσο πολύ; Και γιατί άραγε αναζητάμε την ευτυχία σε σχέσεις που δεν επιλέγουμε να τελειώσουμε. Σε σχέσεις που παλεύουμε να σώσουμε ή σε σχέσεις που λαθροβιώνουν γιατί εμείς δεν παίρνουμε την απόφαση; 

Γιατί αναζητάμε την ευτυχία σε ανθρώπους που θα συμβουλεύαμε έναν φίλο μας να χωρίσει; Μήπως αναζητάμε μέσα από αυτές τις σχέσεις μας τον ρόλο μας; 

Μήπως θέλουμε να σώζουμε; Μήπως θέλουμε να συμβουλεύουμε; Μήπως γινόμαστε ψυχολόγοι του άλλου; Μήπως εμείς τελικά είμαστε αυτοί που συντηρούν τους πολλαπλούς ρόλους στη σχέση; 

Και γιατί άραγε δεν αποδεχόμαστε ότι συνεχίζοντας έτσι, στην πραγματικότητα εμείς χάνουμε στιγμές από τη ζωή μας; Γιατί φοβόμαστε να πάρουμε μία απόφαση και μουδιάζουμε μπροστά στην αλλαγή; 

Είναι άραγε ο φόβος της απώλειας, ο φόβος της μοναξιάς, ο φόβος της απόρριψης και της εγκατάλειψης; 

Είναι ο εγωισμός μας; Μήπως είναι άραγε το αίσθημα ότι αποτύχαμε; 

Ήταν όμως τελικά αποτυχία και τι ορίζουμε ως αποτυχία; Γιατί μπορεί το λάθος και η αποτυχία να ήταν η παραμονή μας σε αυτή τη σχέση. Μπορεί το λάθος μας να ήταν ο εγκλωβισμός μας σε μία σχέση την οποία εμείς νιώθαμε ότι παλεύουμε να σώσουμε και ο άλλος είχε ήδη παρατήσει. Άρα, τελικά υπάρχουν πάντα πολλές οπτικές για να δούμε ένα γεγονός. 

Η σχέση όμως είναι διάδραση. Η σχέση είναι ουσιαστική επικοινωνία, σεβασμός και θαυμασμός. Η σχέση δεν χρειάζεται πειθώ. Εξάλλου, όταν προσπαθούμε να πείσουμε τον άλλον να μείνει μαζί μας, δεν είναι σχέση, μία διαδικασία marketing είναι, στην οποία εμείς μειώνουμε τον εαυτό μας. 

Να επενδύεις σε ανθρώπους και σε σχέσεις που επενδύουν και σε σένα. Να τον αγαπάς τον εαυτό σου και να διεκδικείς την ευτυχία σε ανθρώπους που προσπαθούν να σε κάνουν ευτυχισμένο, ευτυχισμένη. 




Αν δεν σ’αρέσει όπως ζεις, φτιάξε τον δικό σου παράδεισο και μπες μέσα...!!!!

Και έρχονται στιγμές που φτάνεις στα όριά σου, παραιτείσαι από την απαιτητική καθημερινότητα και παραδίνεσαι στο έλεος της τύχης σου. Νιώθεις ότι έχεις κουραστεί να προσπαθείς συνεχώς να ελέγξεις τα πάντα στη ζωή σου, να τα οργανώνεις σε χρονοδιάγραμμα και στο τέλος τίποτα να μην πάει έτσι όπως το είχες σχεδιάσει. 

Τότε καταλαβαίνεις ότι τη ζωή σου μπορείς σε κάποιο βαθμό να την οριοθετήσεις αλλά σε καμία περίπτωση να προσπαθήσεις να την ελέγξεις. 

Τότε αυτόματα, η ζωή σου βάζει τρικλοποδιά και γελάει μαζί σου ειρωνικά που σου πέρασε έστω και για μια στιγμή από το μυαλό ότι όλα θα γίνονται όπως τα θες «εσύ». 

Από την άλλη, θα ήταν μάταιο και ανούσιο να πιστεύουμε ότι η ζωή μας είναι ελεγχόμενη από κάποια άλλη ανώτερη δύναμη (είτε αυτό λέγεται μοίρα, θεός, πεπρωμένο) και πως εμείς δεν μπορούμε να επηρεάσουμε καθόλου την πορεία της. Η αλήθεια ίσως κρύβεται κάπου ενδιάμεσα. 

Εσύ είσαι αυτός που κινεί το «πιόνι της ζωής σου», σ’ ένα παιχνίδι όμως που τους κανόνες δεν τους βάζεις εσύ. Δίκαιοι, άδικοι ό,τι και να είναι, πρέπει να μάθεις να παίζεις μ’αυτούς, να προσαρμοστείς έγκαιρα ώστε να μάθεις όλα τα τρικ του παιχνιδιού, να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό με απώτερο στόχο την νίκη. 

Κάπως έτσι είναι η ζωή μας. Ζούμε μια ζωή που όχι μόνο δεν μπορούμε να ελέγξουμε αλλά προσπαθούμε να τη ζήσουμε με κανόνες που μας έχουν βάλει άλλοι και αν δεν τους ακολουθήσουμε τότε αποκλειόμαστε. Είναι άραγε αυτό δίκαιο ή άδικο; 

Και πάμε λίγο πιο βαθιά. Ακόμη και αν παίξουμε σωστά τους κανόνες είναι σίγουρο ότι θα κερδίσουμε ή θα χάσουμε; Και αν χάσουμε, ποιο θα είναι το τίμημα; Τελικά αξίζει να ζούμε μια ζωή, τη δική μας ζωή οριοθετημένη από νόρμες και κανόνες άλλων; 

Προσωπικά, πιστεύω πως πρέπει να αντισταθούμε σε όλη αυτήν την εις βάρος μας σκευωρία, να σπάσουμε τις αλυσίδες από μια κοινωνία που μας θέλει δέσμιούς της, να σταματήσουμε να τρέχουμε σε αυτούς τους τρελούς ρυθμούς της ζωής, να σταθούμε λιγάκι και να ακούσουμε «εμάς» και τα «θέλω μας». 

Να βρούμε την δική μας ελευθερία, τη δική μας ζωή και να πάψουμε να ζούμε σε έναν κόσμο που δεν μας ταιριάζει, να δημιουργήσουμε τον δικό μας κόσμο, βάζοντας για κανόνες μονάχα τα όνειρα και τις επιθυμίες μας. Γιατί φίλε μου, αν δεν σ’αρέσει όπως ζεις μην κολλάς, φτιάξε τον δικό σου παράδεισο και μπες μέσα!