«Ποτέ δεν είναι αργά για αλλαγές»...!!!!

Σε κάποια στιγμή της ζωής - μερικές φορές στα πρώτα μας χρόνια, άλλοτε όψιμα - είναι βέβαιο ότι όλοι μας θα ξυπνήσουμε και θα αντιληφθούμε τη θνητότητά μας. Είναι τόσο πολλά αυτά που την πυροδοτούν: μια ματιά στον καθρέφτη που δείχνει το σαγόνι μας να κρεμάει, τα μαλλιά μας ν' ασπρίζουν, τους ώμους να καμπουριάζουν.

Η παρέλαση των γενεθλίων, ιδίως όσων αφορούν στρογγυλές δεκαετίες - πενήντα, εξήντα, εβδομήντα.

Η συνάντηση μ' ένα φίλο που έχεις καιρό να τον δεις και σε σοκάρει το πόσο έχει γεράσει.

Όταν βλέπεις παλιές φωτογραφίες του εαυτού σου και των ανθρώπων που γέμιζαν την παιδική σου ηλικία κι είναι πια από καιρό νεκροί.

Μια συνάντηση με τον Κύριο Θάνατο σ' ένα όνειρο.

Τι νιώθει κανείς, όταν έχει μια τέτοια εμπειρία; Και τι κάνει γι' αυτό;

Βυθίζεται σε μια φρενιτιώδη δραστηριότητα, για να εξαντλήσει το άγχος και ν' αποφύγει το θέμα;

Προσπαθεί ν' απομακρύνει τις ρυτίδες με αισθητική χειρουργική ή να βάψει τα μαλλιά του;

Αποφασίζει να παραμείνει για μερικά χρόνια στην ηλικία των τριανταεννέα ετών;

Περισπά πολύ γρήγορα τον εαυτό του με τη δουλειά και τη ρουτίνα της καθημερινής ζωής;

Σβήνει από τη μνήμη του κάθε τέτοια εμπειρία;

Αγνοεί τα όνειρά του;

Σας προτρέπω να μη περισπάτε τον εαυτό σας.

Το αντίθετο, γευτείτε την αφύπνισή σας. Εκμεταλλευτείτε την.

Κάντε ένα σταμάτημα, καθώς κοιτάζετε τη φωτογραφία του νεότερου εαυτού σας. Αφήστε την έντονη στιγμή να σας κατακλύσει και παρατείνετέ τη λιγάκι. Γευτείτε και τη γλυκύτητά της μαζί με την πικρή της γεύση.

Μην ξεχνάτε το πλεονέκτημα που προσφέρει το να παραμείνετε εν επίγνωση του θανάτου, το ν' αγκαλιάσετε τη σκιά του.

Μια τέτοια επίγνωση μπορεί ν' αφομοιώσει το σκοτάδι με τη σπίθα σας για ζωή και να βελτιώσει τη ζωή σας, όσο ακόμα την έχετε.

Ο καλύτερος τρόπος για να εκτιμήσουμε τη ζωή, για ν' αγαπήσουμε οτιδήποτε πολύ βαθιά, είναι να έχουμε επίγνωση ότι οι εμπειρίες αυτές είναι προορισμένες να χαθούν.

Έχω πολλές φορές εκπλαγεί ευχάριστα βλέποντας έναν ασθενή να κάνει ουσιαστικές θετικές αλλαγές πολύ αργά στη ζωή του, ακόμα και κοντά στον θάνατο.

Ποτέ δεν είναι πολύ αργά. Ποτέ δεν είμαστε πολύ γέροι για κάτι τέτοιο.

Irvin D. Yalom: «Ποτέ δεν είναι αργά για αλλαγές..»

Απόσπασμα από το βιβλίο του Irvin D. Yalom*, "Στον Κήπο του Επίκουρου Αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου". 

https://www.o-klooun.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Άνθρωποι μιας άλλης διάστασης ανάμεσά μας...!!!!

Μου είναι δύσκολο να ξεκινήσω το σημερινό θέμα. Φοβάμαι μήπως άθελα μου προσβάλλω ενώ έχω αντίθετη πρόθεση. Όμως αποφάσισα σήμερα να γράψω για μια κατηγορία ανθρώπων που τους βλέπουμε καθημερινά ανάμεσα μας, ίσως είμαστε κι εμείς οι ίδιοι. 

Είναι - πως να το πω - οι άνθρωποι της “μιας ταχύτητας πίσω”, εκείνοι που αργούν να αντιληφθούν τι τους λες, που απαντούν για κάτι άσχετο, που περπατούν στον δρόμο αργά κοιτώντας το άπειρο. 

Βλέπω τέτοια παιδιά να περπατούν γυρνώντας - για παράδειγμα - από το σχολείο. Περπατούν μόνα τους χωρίς νεύρο, χωρίς την φρεσκάδα της ηλικίας τους και ομολογώ πως τα λυπάμαι. Γιατί να είναι έτσι; 

Τι συμβαίνει πίσω στο σπίτι τους; Πως οι γονείς τους τα ανέθρεψαν; Είναι άραγε θύματα ενδοοικογενειακής βίας ή απλά μεγάλωσαν χωρίς να τους ενθαρρυνθεί η αυτοπεποίθηση; 

Αν συζητήσεις μαζί τους βλέπεις πως γνωρίζουν από ταινίες, ξέρουν από ποδόσφαιρο, όμως βρίσκονται λίγο πιο πίσω, τουλάχιστον σε ότι αφορά την κατανόηση των πραγμάτων. 

Έτσι, μια διαδικασία σε κάτι ίσως είναι ένα αληθινό επίτευγμα για αυτά τα παιδιά στο να τα καταλάβουν. Τα παιδιά σήμερα τα απασχολούν τα νέα gadgets, το trendy ντύσιμο, οι έρωτες και οι σχέσεις με φίλους, όμως εδώ έρωτες και άλλα παρόμοια δεν υπάρχουν και εμείς ίσως να το θεωρούμε δεδομένο, όμως… πως να αισθάνονται αυτά τα παιδιά; 

Να ζηλεύουν μια… κανονική ζωή ή να αισθάνονται τόσο αποκομμένοι που να έχουν παγιωμένη την άποψη πως όλα αυτά δεν τους αφορούν; 

Κι όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώσουν, συχνάζουν συνήθως στα συνοικιακά καφενεία. Εκεί που “λαμβάνουν την τιμή” να κάτσουν σε κάποιο τραπέζι παρέας που συνήθως θα κεράσει αυτούς τους αργόστροφους τύπους. Οι υπόλοιποι έχουν μια ζωή να τους περιμένει έξω από αυτά τα καφενεία. 

Μια οικογένεια, παιδιά, δουλειά, υποχρεώσεις. Εκείνοι όμως δεν έχουν τίποτα από όλα αυτά. Μένουν με τους γονείς τους οι οποίοι πλέον είναι υπερήλικες και οι όποιοι ενδεχομένως να έχουν περάσει το δικό τους δράμα με πολλές θυσίες για να μεγαλώσουν αυτού του είδους τα παιδιά. 

Και πάλι το ίδιο ερώτημα: Αισθάνονται ζήλεια απέναντι στους άλλους; Μήπως όταν τελειώνουν τα χαμόγελα και η παρέα, κλαίνε στο δρόμο προς το σπίτι; Ξέρετε αυτοί οι τύποι δεν παίζουν τάβλι ή χαρτιά με τους υπόλοιπους. 

Ο ρόλος τους είναι να κοιτούν τους άλλους στην διπλανή καρέκλα και να είναι σε ετοιμότητα για όταν θα θέλει τσιγάρα κάποιος από την παρέα, ώστε να πάνε στο πλησιέστερο ψιλικατζίδικο. Το ίδιο κι όταν ο καφετζής χρειάζεται βοήθεια και πάει λέγοντας. Ξέρετε κάτι όμως; 

Αν ο καφετζής πρέπει να λείψει για λίγο, είναι τα μόνο άτομα στα οποία θα εμπιστευτεί το μαγαζί για λίγο. Μπορεί να μην ξέρει να φτιάχνει καφέδες ή να σερβίρει μπύρες, όμως είναι ο μοναδικός που ξέρει πως μπορεί να εμπιστευτεί. 

Αν έχετε τέτοιους γνωστούς, κάντε τους ένα δώρο. Κάτι πολύ φτηνό αλλά ιδιαίτερο. Ένα καπέλο, ψεύτικα γυαλιά ηλίου ή για τους μεγάλους, ένα κομπολόι, ένα πουκάμισο. 

Κάτι δηλαδή που χρησιμοποιούν οι υπόλοιποι της ηλικίας τους. Βοηθήστε αυτούς τους ανθρώπους να νοιώθουν πως συμμετέχουν, να νοιώθουν ισότιμα μέλη της παρέας και να είστε σίγουροι πως για εκείνους θα είστε ότι πιο σημαντικό στη ζωή! 

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

+Yanni Spiridakis

yannidakis.net

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

5 + 1 λόγοι για να διαβάσεις Φιλοσοφία...!!!!

Πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν να διαβάσουν Φιλοσοφία. Ο λόγος είναι απλός. Η σύγχρονη φιλοσοφία έχει πάρει διαφορετική τροπή από αυτήν που είχε στην αρχαιότητα. Τότε, συναντούσες παντού φιλοσόφους να συνδιαλέγονται με τον κόσμο. Δεν χρειαζόταν καν να φοιτήσεις σε μια σχολή, τους συναντούσες στον δρόμο (πολλές φορές ζούσαν εκεί), η φιλοσοφία και η ζωή τους ήταν ένα. 

Σήμερα, όσοι τη σπουδάζουν είναι κλεισμένοι στα Πανεπιστήμια εκεί όπου έχουν φυλακίσει και τη γνώση των αρχαίων, ψάχνοντας τη διαφορετική ερμηνεία της λέξης του Πλάτωνα ή του Αριστοτέλη (ελπίζοντας να κάνουν ανακοίνωση σε ένα συνέδριο). 

Εξάλλου, η ορολογία της σύγχρονης φιλοσοφίας από μόνη της είναι αποτρεπτική. Μήπως όμως δεν είναι έτσι; Μήπως όλα αυτά είναι παραπλανητικά και αξίζει να μελετήσεις φιλοσοφία; 

1. Ο πρώτος λόγος για να διαβάσει κάποιος Φιλοσοφία είναι ότι δεν είναι μία, είναι πολλές. 

Κατά συνέπεια, δεν μπορείς να την απορρίψεις γενικά (δεν μου αρέσει η φιλοσοφία…), αλλά μπορείς να διαλέξεις αυτή που σου ταιριάζει. Η ποικιλία είναι τεράστια. Από τον άκρατο ηδονισμό της Κυρηναϊκής σχολής ως τον ασκητικό Κυνισμό μεσολαβεί ένα ευρύ φάσμα φιλοσοφικών Σχολών και φιλοσόφων, πανέτοιμων να σου χαρίσουν το οπλοστάσιο της σοφίας τους. 

Η φιλοσοφία αυτών των Σχολών δεν αλλάζει κάθε τρεις και λίγο, όπως η επιστήμη, ούτε βασίζεται στην πίστη, όπως η θρησκεία. Επίσης, δεν μαλώνουν μεταξύ τους (φυσικά υπάρχουν γόνιμες φιλοσοφικές διαμάχες), αλλά τουλάχιστον δεν προκαλούν σταυροφορίες και πολέμους. Οι φιλόσοφοι σέβονται τις διαφορετικές απόψεις και ενίοτε τις διακωμωδούν και τις χλευάζουν. 

2. Η φιλοσοφία είναι τρόπος ζωής, σε βοηθάει να ζεις καλύτερα. 

Οι πρακτικές φιλοσοφίες έχουν δοκιμαστεί στο παρελθόν και οι εμπειρίες των φιλοσόφων έχουν καταγραφεί. Γιατί να ξεκινάς από την αρχή; Η φιλοσοφία ασχολήθηκε με την ευτυχία από τον 5ο π.Χ. αιώνα. Επικουρισμός, Κυνισμός, Στωικισμός, αλλά και φιλόσοφοι, όπως ο Αριστοτέλης και ο Δημόκριτος, στοχάστηκαν πάνω στο νόημα της ζωής, δείχνοντάς μας τον δρόμο. Ο Στωικισμός έχει παγκοσμίως χιλιάδες οπαδούς σήμερα. 

3. Φιλοσοφία σημαίνει Λογική. 

Ο φιλόσοφος πρέπει πάντα να μπορεί να αποδείξει τον συλλογισμό του, να προσφέρει επιχειρήματα. Η Λογική, ως κλάδος της Φιλοσοφίας, είχε τεράστια επιρροή στη Δυτική σκέψη. Από το βέλος του Ζήνωνα ως τον Ρινόκερο του Wittgenstein οι φιλόσοφοι είχαν να λύσουν προβλήματα με τη βοήθεια της λογικής. Υπάρχει ένας ρινόκερος στην αίθουσα; 

Αυτό το πρόβλημα έθετε ο Bertrand Russell στον μαθητή του, Ludwig Wittgenstein, ο οποίος αρνιόταν να παραδεχτεί ότι δεν υπήρχε. Ο Russell αστειευόμενος έψαχνε κάτω από τα έδρανα. Αλλά ο Wittgenstein δεν ήθελε να στηριχθεί στα εμπειρικά δεδομένα. Ο φιλόσοφος βασίζεται πρωτίστως στη λογική απόδειξη.

4. Οι φιλόσοφοι ήταν αστείοι. 

Τουλάχιστον οι αρχαίοι. Είχαν αίσθηση του χιούμορ που ήταν δείγμα της ευφυΐας τους. Ήταν είρωνες και ετοιμόλογοι, σάρκαζαν εαυτούς και αντιπάλους. Η φιλοσοφία είναι διανθισμένη με ιστορίες και ευφυολογήματα που αποτυπώνουν τη μεταξύ τους σχέση. Ο Διογένης ο Κυνικός δεν έχανε ευκαιρία να ειρωνεύεται τον Πλάτωνα. 

Όταν λοιπόν ο Πλάτων έδωσε τον γνωστό ορισμό του ανθρώπου ως «δίποδου ζώου χωρίς φτερά» («Ἄνθρωπός ἐστι ζῷον δίπουν ἄπτερον») ο Διογένης μάδησε έναν πετεινό και τον παρουσίασε στην αγορά φωνάζοντας: «Ιδού ο άνθρωπος του Πλάτωνα». 

Ο Πλάτων τότε αναγκάστηκε να προσθέσει στον ορισμό «και με επίπεδα νύχια» («πλατώνυχον»). Η φιλοσοφία βρίθει από τέτοιες ιστορίες.

5. Η γλώσσα της φιλοσοφίας επίσης δεν είναι μία. Μπορείς να τη διαβάσεις σε μορφή ποίησης (Εμπεδοκλής), αποφθεγμάτων (Ηράκλειτος), μύθων (Πλάτωνας), επιστημονικής διατριβής (Αριστοτέλης), ημερολογίου (Μάρκος Αυρήλιος). Ο κατάλογος είναι ατελείωτος.

Γιατί ζούμε; Για τον Σωκράτη, μια ζωή που δεν εξετάζεται δεν αξίζει να τη ζει κανένας άνθρωπος (ὁ δὲ ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ). Ζούμε μόνο μια φορά. Η ζωή μας έχει την αξία που εμείς θα της δώσουμε. Αυτός είναι ο σπουδαιότερος λόγος για να μελετήσουμε φιλοσοφία. 

*Η δρ Έλσα Νικολαΐδου διδάσκει Φιλοσοφία στο σχολείο Med High. 

http://www.philenews.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Τι να κάνετε όταν νιώθετε ότι η ζωή σας διαλύεται ;

Έχεις αισθανθεί ποτέ τη ζωή σου να εκτροχιάζεται; Ίσως περνάς έναν άσχημο χωρισμό ή δεν είσαι ευχαριστημένη με τη δουλειά σου. Ή πολύ απλά, είσαι αρκετά νηφάλια για να συνειδητοποιήσεις ότι η ζωή σου είναι κάπως μπερδεμένη. 

Όταν η ζωή αποφασίζει να ταράξει τα νερά, έρχεσαι αντιμέτωπη με το άγχος, τον φόβο και τον θυμό. Πιθανότατα, μάλιστα να κατηγορήσεις και τον εαυτό σου για τις λάθος επιλογές που έκανε και τις αποφάσεις που δεν πήρε. 

Ας πατήσουμε όμως ένα pause. Είναι η εύκολη λύση να ρίξεις το φταίξιμο σε εσένα, αλλά το αυτό-μαστίγωμα δεν θα οδηγήσει πουθενά. Όλοι προσπαθούμε να κάνουμε όσο το δυνατόν καλύτερες επιλογές με τα δεδομένα που έχουμε στην παρούσα φάση. 

Πώς να βάλεις όρια στη ζωή σου 

Πώς θα μπορούσες για παράδειγμα να ξέρεις ότι δεν θα σου αρέσει η καινούρια σου δουλειά αν δεν το δοκιμάσεις; Όταν αρχίζεις να προβληματίζεσαι με τις αυτοκαταστροφικές επιλογές, ρώτα τον εαυτό σου τι προσπαθούσε να αποφύγει.

Πιθανότατα κάτι που δεν ήσουν αρκετή δυνατή ώστε να το αντιμετωπίσεις. Κι ενώ η απόφασή σου δεν αποδείχτηκε η καλύτερη για εσένα, υπάρχουν μερικά οφέλη. Τώρα ξέρεις τι είναι σωστό και τι όχι και τι είναι πραγματικά σημαντικό για εσένα. Όταν κάτι στη ζωή σου καταρρέει, γνωρίζεις ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές. 

Η ζωή δεν μπορεί απλά να συνεχιστεί έτσι. Κι αυτό σου δίνει την ευκαιρία να εξερευνήσεις επιλογές που ίσως πριν δεν είχες το θάρρος να κάνεις. Κάπως έτσι, ξεκινάς να θέτεις τις βάσεις για την εσωτερική σου στήριξη. 

Τι πρέπει να κάνεις για να στηρίξεις τον εαυτό σου; 

Αρχικά δώσε βάση στην ψυχική, σωματική αλλά και πνευματική σου ευεξία. Σκέψου τι χρειάζεται βοήθεια και ξεκίνα τις αλλαγές. Για παράδειγμα, αν το σώμα σου φωνάζει βοήθεια, αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να αλλάξεις τον καθημερινό τρόπο ζωής και πιθανότητα τις διατροφικές σου συνήθειες. 

Σε τι βαθμό σε επηρεάζουν οι άνθρωποι και οι καταστάσεις γύρω σου; 

Συχνά, τόσο οι άνθρωποι όσο και οι διάφορες καταστάσεις επηρεάζουν τον καθημερινό τρόπο ζωής είτε θετικά είτε αρνητικά. Αν έχεις γύρω σου ανθρώπους που σε επηρεάζουν αρνητικά με τον τρόπο τους, προσπάθησε να θέσεις τα δικά σου όρια και θέλω. 

Από την άλλη, αν ψάξεις σωστά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που συμβάλλουν θετικά στη ζωή σου έχοντας ως αποτέλεσμα να νιώθεις πιο ασφαλής και σίγουρη με τον εαυτό σου. 

Ποιους πρέπει να αφήσεις έξω από τη ζωή σου; 

Πολλές φορές, έχοντας συνηθίσει σε μία κατάσταση ή σχέση υιοθετείς απόψεις, πρότυπα σκέψεις και συμπεριφορές που στην πραγματικότητα δεν τις συμμερίζεσαι και δεν σε αφήνουν να είσαι απλά ο εαυτός σου. Αναλογίσου ποιους ανθρώπους θέλεις πραγματικά να κρατήσεις στη ζωή σου και απλά απομακρύνσου από τους άλλους. 

Πώς μπορείς να δημιουργήσεις ένα υποστηρικτικό πλαίσιο; 

Αφέσου σε ό,τι θέλεις, μέσα από βιβλία, μαθήματα, κοινότητες και (αν είναι δυνατόν) έναν προσωπικό coach ή θεραπευτή. Όλα τα παραπάνω θα σε κρατήσουν στον δρόμο της επιτυχίας, όταν θα έχεις να αντιμετωπίσεις τις αναπόφευκτες προσκρούσεις στον δρόμο. 

Ο καθένας άνθρωπος δέχεται διαφορετικά τη βοήθεια – για παράδειγμα ένα βιβλίο μπορεί να λειτουργήσει για κάποιον, ενώ άλλος να χρειάζεται προσωπική επαφή. 

Govastileto.gr

https://www.newsitamea.gr

Για να λάβεις, πρέπει πρώτα να δώσεις – Πριν τη συγκομιδή προηγείται πάντα η σπορά...!!!!

Οι άνθρωποι που συσσωρεύουν ή συλλέγουν πράγματα τα οποία δεν χρειάζονται, οι τσιγκούνηδες, όσοι φοβούνται να ξοδέψουν τα χρήματά τους ή τα κρύβουν σε θησαυροφυλάκια και μυστικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, οι άνθρωποι που συμπεριφέρονται κτητικά προς τα παιδιά, τους φίλους ή τα αγαπημένα τους πρόσωπα, όλοι τους αντιστέκονται στη φυσική τάξη του σύμπαντος, η οποία διέπεται από συνεχή ροή και αλλαγή. 

Εφόσον ζούμε στο μέσο αυτής της τεράστιας ενεργειακής ροής, εφόσον όλοι μας είμαστε κανάλια μέσα από τα οποία ρέει αυτή η ενέργεια, δεν γίνεται παρά να νιώθουμε περίφημα και να είμαστε υγιείς, χαρούμενοι, πλούσιοι, παραγωγικοί και να απολαμβάνουμε τη ζωή δίνοντας και λαμβάνοντας με φυσικό τρόπο. 

Όταν δεν σκεφτόμαστε την προσφορά και την αποδοχή αλλά απλά τις εφαρμόζουμε, όταν δίνουμε αβίαστα επειδή αυτή είναι η φύση της ζωής, τότε εναρμονιζόμαστε με το σύμπαν. Η ροή αποτελεί τη φυσική τάξη των πραγμάτων. 

Αν το καλοσκεφτείς, είναι γεγονός ότι τα πάντα μας προσφέρονται στη ζωή : η ζωή, ο αέρας, το νερό, οι γονείς μας, το σώμα μας, τροφή, ο πλανήτης στον οποίο ζούμε, αλλά και άνθρωποι για να παίζουμε παρέα. 

Γιατί λοιπόν μένουμε προσκολλημένοι σε οτιδήποτε… όταν ήδη έχουμε τα πάντα; Γιατί αντιστεκόμαστε στη ροή; Ποιος μπορεί να είναι ο λόγος εκτός από το φόβο; 

Φοβόμαστε ότι θα χάσουμε κάτι, φοβόμαστε ότι δεν θα έχουμε αρκετά. Ο φόβος αυτός όμως είναι μια ψευδαίσθηση και πηγάζει από τη βασική έλλειψη κατανόησης για τη φύση του σύμπαντος. 

Από τη στιγμή που θα θυμηθείς την πραγματική σου προέλευση, από τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσεις ότι ήδη έχεις τα πάντα, ο φόβος θα υποχωρήσει. 

Γι΄αυτό λοιπόν, αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στη ζωή σου και θέλεις να νιώσεις καλύτερα, άρχισε αμέσως να δίνεις! Ειδικότερα όταν τα πράγματα φαίνονται να έχουν κολλήσει ή αν είσαι άρρωστος ή ακόμα και αν τα οικονομικά σου δεν είναι και τόσο ανθηρά, τότε είναι η πιο κατάλληλη στιγμή να αρχίσεις να δίνεις. 

Η προσφορά ανοίγει τα κανάλια.

Η προσφορά καταπολεμά τη συμφόρηση.

Η προσφορά βοηθά την ενέργεια να ρέει.

Η προσφορά ανοίγει πόρτες ώστε να μπορείς πάλι να λαμβάνεις, επειδή για να λάβεις, πρέπει πρώτα να δώσεις… όπως και στη φύση – πριν τη συγκομιδή προηγείται πάντα η σπορά. Αυτός είναι παγκόσμιος νόμος.

Όταν δεν δίνεις ή δεν σπέρνεις, δεν υπάρχει τίποτα να θερίσεις. 

“Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε” Μπάρμπαρα Μπέργκερ εκδόσεις Καστανιώτη 

enallaktikidrasi.com

https://www.newsitamea.gr

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ενώ είναι πεσμένοι σηκώνουν τους άλλους…!!!!

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ενώ είναι πεσμένοι σηκώνουν τους άλλους…

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που γελάνε δυνατά, που μιλάνε δυνατά, που αγαπάνε δυνατά, που κλαίνε λες και έσπασε κύμα, που φωνάζουν μέσα στους δρόμους, στις απειλές και στη ανοχή.

Mου αρέσουν οι άνθρωποι με τα φωτεινά χαμόγελα και με τους σπασμένους φόβους.

Οι άγριοι,

οι αδέσποτοι,

οι αδάμαστοι,

οι πληγωμένοι,

οι τρελαμένοι,

οι χαοτικοί,

οι σιωπηλοί,

οι χρωματιστοί,

αυτοί που αναζητούν τον ένα Νόμο.

Mου αρέσουν οι άνθρωποι που ξέρουν να χάνονται μέσα σ ένα βλέμμα, σ ένα βιβλίο, σ ένα σώμα, σε μια ελπίδα, μέσα στο απόλυτο, μέσα στο μοιραίο.

Mου αρέσουν οι άνθρωποι που ξέρουν να σέβονται όταν όλοι οι άλλοι γίνονται χυδαίοι.

Oι άνθρωποι που φιλιούνται και είναι λες και καταπίνουν ο ένας τον άλλον, που κάνουν έρωτα και είναι σαν τον αυτό που λέει ο Καρούζος αν θυμάμαι καλά που εξαϋλώνονται χωρίς σκέψη.

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που όταν αντικρίζουν τα σκοτάδια τους και ψάχνουν μέσα σε πανικούς να δουν που είναι και τι κάνουν και όλοι τους λένε ότι η πόρτα ανοίγει απ΄έξω, τότε εκείνοι απλά βλέπουν ότι η πόρτα είναι το μέσα τους…

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ενώ είναι πεσμένοι σηκώνουν τους άλλους…

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που μπορούν ν αναγνωρίζουν την γήινη φύση του ψέματος και την συμπαντικότητα της αλήθειας…

Αυτοί που ξέρουν να φτιάχνουν τα πιο αληθινά παραμύθια…

Αυτοί που δίνουν όταν δεν έχουν…

Αυτοί που ξέρουν να ζουν μέσα σε κάθε κατάσταση γιατί μπορούν να νιώσουν την παροδικότητα των πάντων και πώς μένεις στην όποια φάση μέχρι να πάρεις το μάθημα, από τoν εαυτό σου στον εαυτό σου…

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ξύπνησαν ένα πρωί και απλά την έκαναν από το κατεστημένο τους, ένιωσαν την ελαφρότητα της βαρύτητας…

Αυτοί που ξέρουν να φεύγουν…

Μου αρέσουν αυτοί που έζησαν τον κοινό θάνατο του άστεγου έρωτα.

Άννα Καρρά

anapnoes.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Ό,τι επιθυμείς, να το φωνάζεις δυνατά, αγρίμι να γίνεσαι…!!!!

«… Ό,τι επιθυμείς να το φωνάζεις δυνατά, αγρίμι να γίνεσαι. Δεν ταιριάζει η μετριότητα με τη λαχτάρα», Νίκος Καζαντζάκης

Τι θέλεις εσύ στα αλήθεια;

Συχνά οι άνθρωποι μπερδευόμαστε..

Άλλες φορές δεν ξέρουμε τι θέλουμε, άλλες φορές δεν μπορούμε να βάλουμε προτεραιότητες, με αποτέλεσμα να μας προκαλείται σύγχυση, ένα χάος, που συχνά μας κάνει δυσλειτουργικούς…

Αλήθεια όμως τι θέλεις;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που σκέφτηκες τι πραγματικά θέλεις, τι πραγματικά χρειάζεσαι και να προσπαθήσεις να βάλεις τις σχετικές προτεραιότητες;

Αγρίμι να γίνεσαι, είπε ο Καζαντζάκης.. 

Τι ωραία κινητοποίηση.. Δυναμική, παθιασμένη..

Διεκδίκησε αυτό που θέλεις..

Πίστεψε σε αυτό και στις ικανότητές σου..

Αγκάλιασε τον εαυτό σου και τα λάθη σου..

Δεν πειράζει αν κάνεις λάθη..

Δεν πειράζει ακόμα και αν φύγουν άνθρωποι από τη ζωή σου.. Γιατί όλο αυτό θα σε γεμίσει σοφία.. και γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να μείνουν στη ζωή μας και άλλοι δεν μπορούν να μας ακολουθήσουν, ίσως από εγωισμό, ίσως από ανασφάλεια, ίσως από αίσθημα μειονεξίας, από απωθημένα, από νοοτροπία, από φόβο, από τον εγκλωβισμό στα δικά τους πρέπει και στη δική τους αδιαλλαξία. Άλλοι γιατί απλά δεν ταιριάζουν μαζί μας..

Ονειρέψου.. Βάλε στόχους.. Το όνειρο και ο στόχος θα σε κάνουν να έρθεις πιο κοντά στην υλοποίησή τους..

Όσο υψώνεις τείχη, όσο αναλώνεσαι σε σκέψεις, σε φόβους, σε αυτήν την ατελείωτη εσωτερική κριτική, σε αυτόν τον ατελείωτο εσωτερικό μονόλογο, το μόνο που θα καταφέρνεις θα είναι να καλλιεργείς ένα αίσθημα ματαιότητας, ένα αίσθημα αναξιότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση και πάντα θα απομακρύνεσαι από αυτό που ονειρεύεσαι..

Μην φοβάσαι λοιπόν να ονειρευτείς..

Μην φοβάσαι να πιστέψεις στις ικανότητές σου..

Και αν έχεις αδυναμίες, αν αναγνωρίζεις λάθη, μην φοβάσαι να τα διορθώσεις ή να ζητήσεις βοήθεια..

Μην αφήσεις τον φόβο, το θυμό, την αναξιότητα να φωλιάσουν μέσα σου..

Και μην φοβάσαι να μιλήσεις..

Φώναξέ το δυνατά, είπε ο Καζαντζάκης..

Φώναξέ το πρώτα σε σένα όμως.. για να το ακούσεις.. για να ακούσεις την διεκδίκησή σου και τα θέλω σου.. για να ακούσεις τον φόβο σου και να σταματήσεις να εγκλωβίζεσαι στον εσωτερικό σου μονόλογο.. Μα πάνω από όλα για να πιστέψεις και να ελπίσεις..

Λένα Σολταρίδου 

https://www.newsitamea.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com