Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2019

Τεράστιο Μπράβο : Το πρώτο παιδί που νίκησε τον καρκίνο του εγκεφάλου «Μας δίνει κουράγιο και δύναμη»...!!!!

Η Claudia Burkill διαγνώστηκε με μεταστατικό πινεοβλάστωμα στην ηλικία των πέντε. Οι γονείς της πίστευαν ότι είχε μόνο μερικές εβδομάδες ζωής. Ο καρκίνος ήταν στο τελικό στάδιο, αλλά η οκτάχρονη, πλέον, Claudia τα κατάφερε και γράφτηκε στην ιστορία σαν ο πρώτος άνθρωπος που κατάφερε να ξεπεράσει τον καρκίνο του εγκεφάλου.

Τα καλά νέα έμαθαν το περασμένο Σαββατοκύριακο, ακριβώς τρία χρόνια μετά το πρώτο τηλεφώνημα της Andrea Burkill στο νοσοκομείο.

Για να ξεκινήσουμε, όμως, από την αρχή, το οκτάχρονο κοριτσάκι εμφάνισε συμπτώματα για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2011, όταν επέστρεψε με την οικογένειά της από τις διακοπές.

Άρχισε να κάνει εμετούς και οι γονείς της αμέσως απευθύνθηκαν στον γιατρό, ο οποίος είπε ότι μάλλον είχε κολλήσει κάποιον ιό. Η κατάστασή της δεν καλυτέρευε, όμως, και η Andrea αποφάσισε να την πάει ξανά στο νοσοκομείο. 
Αριστερά η Claudia προτού διαγνωστεί με καρκίνο και δεξιά σήμερα

Έπειτα από αρκετές εξετάσεις, μεταξύ των οποίων αξονική τομογραφία, οσφυϊκή παρακέντηση και μαγνητική τομογραφία, οι γιατροί αποφάσισαν πως η κοπέλα είχε στραβισμό. Η μητέρα της, όμως, δεν έμεινε ικανοποιημένη από τη διάγνωση.

Έτσι, την πήγε και στο Queens Medical Centre, όπου το ιατρικό επιτελείο βρήκε τον θανατηφόρο όγκο στο κέντρο του εγκεφάλου της.

Τα χρόνια που ακολούθησαν πήραν τέσσερις διαφορετικές γνώμες, που όλες συμφωνούσαν μεταξύ τους. Η Claudia είχε μόνο μερικές εβδομάδες ζωής και οι γονείς της έπρεπε να ξεκινήσουν να σχεδιάζουν την κηδεία της.

Αξιοσημείωτο είναι πως, το μεταστατικό πινεοβλάστωμα είναι μία εξαιρετικά σπάνια μορφή καρκίνου, που έχει ποσοστό επιβίωσης μικρότερο του πέντε τοις εκατό σε ολόκληρο τον κόσμο.

Οι γιατροί συναντούν περίπου τρεις ή τέσσερις αντίστοιχες περιπτώσεις μεταστατικού πινεοβλαστώματος τον χρόνο, μία μορφή για την οποία ακόμα δεν έχει βρεθεί θεραπεία.

Η Claudia υπεβλήθη σε μια ιταλική, πειραματική θεραπεία στο Νοσοκομείο Παίδων του Nottingham, που συμπεριελάμβανε 44 εξαντλητικές συνεδρίες ακτινοθεραπείας.

Τα νέα ανακοίνωσε στην σελίδα της κόρης της στο Facebook, “Claudia’s Cause”, η Andrea, όπου έγραψε: “H Claudia ξεπέρασε πλέον τον καρκίνο και δεν θεωρείται πια ασθενής σε τελικό στάδιο. Ένα θαύμα έχει συμβεί, πραγματικά. Απλά δεν μπορώ να σταματήσω να τρέμω”.

Σήμερα, το κοριτσάκι δεν βρίσκεται πια σε τελικό στάδιο και η τελευταία μαγνητική τομογραφία έδειξε ότι είναι ασφαλής. Αν και έχει υποστεί κάποια βλάβη στον εγκέφαλό της από την θεραπεία, η οικογένειά της είναι αισιόδοξη, αφού η υγεία της θα βελτιώνεται συνεχώς.

Η Claudia τα κατάφερε!

Όπως λέει και η Andrea: “Ζούσαμε πιστεύοντας ότι το παιδί μας πεθαίνει επί 694 ημέρες. Είναι τρελό. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα που μπορούμε να κοιτάξουμε τα τέσσερα παιδιά μας στα μάτια χωρίς να σκεφτόμαστε ότι πρέπει να προετοιμάσουμε την κηδεία κάποιου από αυτά στο άμεσο μέλλον”.

“Σήμερα είναι η πρώτη μέρα ελευθερίας. Μιας ελευθερίας που μέχρι τώρα είχα χάσει και ξεχάσει. Η απλή χαρά του να ζεις, σήμερα ξεπερνά κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη χαρούμενη στιγμή της ζωής μου. Δεν υπάρχει κανένα σημάδι οποιοιδήποτε όγκου, εξάπλωσης ή υποτροπής της νόσου”.

“Είμαστε οι πιο τυχεροί άνθρωποι στον κόσμο. Η Claudia είναι το πρώτο άτομο στον κόσμο που κατάφερε να επιβιώσει από το μεταστατικό πινεοβλάστωμα. Έχει πληρώσει υψηλό τίμημα, όλοι μας έχουμε, όμως έχει τη ζωή της και από σήμερα εστιάζουμε στο πώς να την κάνει καλύτερη”.

«Σήμερα είναι η πρώτη μέρα ελευθερίας. Μιας ελευθερίας που μέχρι τώρα είχα χάσει και ξεχάσει. Η απλή χαρά του να ζεις, σήμερα ξεπερνά κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη χαρούμενη στιγμή της ζωής μου», λέει η μητέρα της.

“Έχει μία ζωή, στην διάρκεια της οποίας μπορεί να βιώσει την αγάπη, την χαρά και την ευτυχία σε αφθονία. Πάντα θα είναι πολύτιμη”.




pathfinder 

Να σε αγαπάς...!!!!

Να σε αγαπάς. Να σε πηγαίνεις βόλτες. 

Να σου αγοράζεις καινούρια βιβλία που θα σε κάνουν να διαβάσεις άλλα καινούρια βιβλία που με τη σειρά τους θα σε κάνουν να διαβάσεις άλλα καινούρια βιβλία. 

Να διαβάζεις όσο περισσότερο μπορείς και όταν φτάσεις σε αυτό το σημείο, να διαβάζεις και λίγο παραπάνω.

Να σου χαρίζεις μία ώρα την ημέρα που δε θα κάνεις απολύτως τίποτα. Μην το θεωρήσεις τεμπελιά, μην το θεωρήσεις χάσιμο χρόνου. Είναι πολύτιμη η ώρα αυτή, είναι πολυτέλεια, η δική σου πολυτέλεια. Αυτή η μία ώρα την ημέρα θα σε πάει μπροστά.

Να σε φροντίζεις. 

Να ντύνεσαι καλά, να τρως καλά. 

Να τρως πράγματα που σου κάνουν καλό και να μην νιώθεις ενοχές για τις διατροφικές παρασπονδίες σου. 

Να μη ζυγίζεσαι κάθε μέρα. Να κοιμάσαι αρκετά.

Να μη θεωρείς καμία στιγμή ακινησίας ως «χαμένο χρόνο».

Να σε πηγαίνεις σινεμά και θέατρο. Εσύ και ο εαυτός σου. Ραντεβού. 

Να σου φέρεσαι όπως θα ήθελες να σου φερθούν σε ένα ραντεβού. Να σε προσέχεις και να σε κακομαθαίνεις.

Όταν σε πιάνει απελπισία, να σε αγκαλιάζεις σφιχτά και τρυφερά. Να σου λες πως όλα θα πάνε καλά. Γιατί, αργά ή γρήγορα, θα πάνε. Θα δεις. 

Να σε παρηγορείς όπως παρηγορείς τους ανθρώπους που αγαπάς. Να ακούς τις συμβουλές που δίνεις στους άλλους και να τις εφαρμόζεις και στον εαυτό σου. 

Να μη σκέφτεσαι πως είσαι πάντα η εξαίρεση του κανόνα. 

Να μη σκέφτεσαι ποτέ πως είσαι μόνος. 

Να χορεύεις. Να πηγαίνεις βόλτες και να περπατάς σε δρόμους που αγαπάς χωρίς αιτία και αφορμή. 

Να μην ξεχνάς να είσαι τουρίστας στην πόλη σου. Να ακούς μουσικές που αγαπάς. Να ακούς μουσικές όλη μέρα. Να τραγουδάς ακόμα και αν δεν ξέρεις το στίχο. Να τραγουδάς ακόμα κι αν σου έχουν πει πως είσαι παράφωνος. Να τραγουδάς ειδικά τότε. Να τραγουδάς για σένα. 

Να μην αφήσεις κανέναν να σου κλέψει τη φωνή σου.

Να ψάχνεις πληροφορίες για πράγματα που σου είναι παντελώς άχρηστα. Να μαθαίνεις κάθε μέρα και κάτι καινούριο- ό,τι κι αν είναι αυτό. 

Να γυμνάζεις το μυαλό σου, όπως θέλεις να γυμνάζεις και το σώμα σου.

Να ακούς τους αγνώστους όταν θέλουν να σου πουν τις ιστορίες τους. Πάντα μαθαίνεις κάτι για τον εαυτό σου μέσα απ’ αυτές.

Να μιλάς για όσα νιώθεις ακόμα και αν δεν αξίζει στον άλλο να τα ακούσει. Σου αξίζει εσένα να τα πεις. Ποτέ μην αφήσεις να σε πνίξουν τα ανείπωτα. Ποτέ μην αφήσεις να σε βαρύνουν όσα δεν είπες επειδή δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή. 

Ποτέ δε θα είναι κατάλληλη στιγμή. Η καλύτερη στιγμή θα είναι πάντα το τώρα. Αν νιώθεις κάτι, πες το. Μη νιώθεις ντροπή ούτε ενοχές για τα συναισθήματά σου. Μην αυτολογοκρίνεσαι.

Να μην αφήνεις κανέναν να σου φέρεται άσχημα σε μια ερωτική σχέση. 

Να μην δικαιολογείς τον θύτη και να μην θεωρείς τον εαυτό σου θύμα. Να απαιτείς το σεβασμό που σου αξίζει με τη συμπεριφορά σου  - όχι μόνο με τα λόγια. Να βάζεις ψηλά τον πήχη στις σχέσεις σου. 

Να μη συμβιβάζεσαι με ψίχουλα. Δε θα χορτάσεις έτσι. Θα πεινάσεις περισσότερο.

Να σέβεσαι πρώτα εσύ τον εαυτό σου για να σε σεβαστούν και οι άλλοι. Να σέβεσαι κι εσύ με τη σειρά σου τον άνθρωπο που έχεις επιλέξει να είναι δίπλα σου. 

Να μην αφήνεις να σε κακομεταχειρίζονται και να μην κακομεταχειρίζεσαι τον εαυτό σου.

Να μην λες ψέματα από ανασφάλεια. 

Να μην λες ψέματα γενικά. Δεν έχεις ανάγκη να σε δεχθούν και να σε αγαπήσουν για κάτι που δεν είσαι. 

Να μην πιστεύεις ψέματα μόνο και μόνο επειδή έχεις ανάγκη να τα ακούσεις.

Να ξέρεις πως σου αξίζουν τα καλύτερα και πως θα ζήσεις τη ζωή που σου αξίζει.

Να ονειρεύεσαι όνειρα μεγάλα, όνειρα που ο κόσμος θεωρεί άπιαστα. Δεν είναι. Ποτέ δεν είναι.

Να σε πηγαίνεις ταξίδια και να βλέπεις πράγματα και μέρη που δεν ήξερες πως υπάρχουν, μέρη διαφορετικά.

Να είσαι περήφανος για τον άνθρωπο που είσαι, για τον άνθρωπο που έχεις καταφέρει να γίνεις. 

Να είσαι περήφανος για τα εμπόδια που ξεπέρασες αλλά και για εκείνα που δεν τα κατάφερες. 

Να είσαι περήφανος που προσπάθησες. 

Να είσαι περήφανος για τις πληγές που κουβαλάς. 

Να σε κοιτάς στον καθρέφτη και να σου χαμογελάς κάθε μέρα.

Να σε αγαπάς.




ΛΟΥΚΙΑ ΜΗΤΣΑΚΟΥ
Artwork: Pascal Campion Art 

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2019

Όλα έχουν τη δυνατότητα Ίασης, Συνέντευξη Φιλίπε Χανετέλε...!!!!

"Μπορώ να είμαι σε θέση να βλέπω πάλι καθαρά αφήνοντας τα γυαλιά που φορούσα από 6 χρονών" δηλώνει ο Φιλίππε Χανετέλε, σε μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη στην Π.Ε. μιλώντας για όλους και για όλα! 


Philippe Hannetelle 
1. Υπήρξατε μαθητής του Μάρτιν Μπρόφμαν και τώρα συνεχίζετε το έργο του, με την προώθηση των σεμιναρίων του, μετά τον θάνατό του. Τι είναι εκείνο που σας έκανε, καταρχάς, να ασχοληθείτε με όλη αυτήν την ιστορία;

-Όταν συνάντησα τον Μάρτιν τίποτα δεν δούλευε στη ζωή μου με τον τρόπο που ήθελα. Άκουσα μια συνέντευξη του Μάρτιν η οποία μίλησε βαθιά μέσα μου. Ήξερα αυτές τις ιδέες και τις φιλοσοφίες από χρόνια αλλά δεν είχα ιδέα πώς να τις εφαρμόσω εύκολα στη δική μου ζωή. 

Ο Μάρτιν έχει δημιουργήσει μια εργαλειοθήκη την οποία ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει, ανεξάρτητα από τα πιστεύω του, και μπόρεσα να βιώσω τα αποτελέσματα της χρήσης αυτών των εργαλείων στον εαυτό μου και ήθελα να το μοιραστώ αυτό με τους άλλους ανθρώπους. 

2. O Μάρτιν Μπρόφμαν υποστήριζε ότι "όλα μπορούν να θεραπευτούν" και το απέδειξε ο ίδιος με την ίασή του από τον τελικό καρκίνο ακόμα και όταν οι γιατροί ήταν σίγουροι ότι δεν μπορούσε να βρεθεί θεραπεία. Παρόλα αυτά ο ίδιος πέθανε πρόσφατα (2014) κάτω από άγνωστες συνθήκες. Όλο αυτό δεν αποδυναμώνει κατά κάποιο τρόπο το αρχικό επιχείρημα ότι "όλα μπορούν να θεραπευτούν", στο οποίο βασίζεται και όλη η διδασκαλία του; 

-Όταν λέμε ότι όλα μπορούν να θεραπευτούν δεν λέμε ότι όλα πρόκειται να θεραπευτούν. Χρειάζεται να καταλάβετε τη διαδικασία. Υπάρχει μια πιθανότητα για την πλήρη θεραπεία οποιουδήποτε συμπτώματος. Εργαζόμαστε με την ιδέα ότι κάθε σύμπτωμα αρχίζει με το στρες στην συνειδητότητα. Όταν το άτομο μπορεί να απελευθερώσει το στρες, το σύμπτωμα μπορεί να θεραπευτεί. Αυτό είναι αλήθεια κι αυτό είναι το οποίο ο Μάρτιν πέρασε τη ζωή του παρουσιάζοντας. 

Υπάρχει ένας τρόπος να δημιουργήσουμε το περιβάλλον στο οποίο η θεραπεία έχει την καλύτερη πιθανότητα να συμβεί. Μπορούμε να δημιουργήσουμε αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν θαύμα ή αυτόματη υποχώρηση. Το BMS σχετίζεται με το να βλέπουμε τι συστατικά δημιουργούν την θεραπεία και να τα συγκεντρώνουμε. 

Ο καθένας μας είναι ο δημιουργός της ζωής του αυτό ισχύει τόσο για τον θεραπευτή όσο και για τον θεραπευόμενο. Μερικές φορές, η θεραπεία συμβαίνει και τα συστατικά βρίσκονται και μερικές φορές δεν συμβαίνει αυτό. Τουλάχιστον ένα από τα συστατικά λείπει. 

Η μετάβαση του Μάρτιν είναι μια ιστορία αρκετών τμημάτων και μόνο όταν όλα τα κομμάτια τεθούν μαζί μπορούμε να αρχίσουμε να βγάζουμε νόημα. Ο Μάρτιν πέθανε από καρκίνο της ουροδόχου κύστεως. Ο καρκίνος αντιπροσωπεύει κάτι απωθημένο, κάτι που παραμένει. 

Η ουροδόχος κύστη συνδέεται με το τσάκρα της βάσης, μπορεί να είναι φόβος ή ανασφάλεια και ένταση στην συνειδητότητα για τα χρήματα, την δουλειά ή το σπίτι. 

Ο καρκίνος σημαίνει ότι το άτομο έχει αποφασίσει να πεθάνει, είτε επειδή είναι πολύ δυστυχισμένο για κάτι, ή αλλιώς ο ίδιος έχει αποφασίσει ότι ήρθε η ώρα να φύγει, αφού όλα όσα χρειαζόταν να γίνουν έχουν γίνει. Και οι δύο αυτές περιπτώσεις ταιριάζουν στον Μάρτιν. 

Στο φυσικό επίπεδο, ο Μάρτιν είχε εντάσεις για το σπίτι. Αφού έζησε στη Δανία για 30 χρόνια, πολλά σημάδια έδειχναν το Μονακό ως τον επόμενο προορισμό του. Ήταν πολύ συγκλονισμένος όταν απορρίφθηκε η παραμονή του εκεί και στο πνευματικό επίπεδο φαίνεται πως είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει τον πλανήτη πριν από τα 74α γενέθλιά του και ήταν απλώς θέμα τρόπου. 

Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας συμβίωσης με τη σύζυγό του, ο Μάρτιν της είπε "Πάντα ονειρευόμουν ότι όταν βρω την αδελφή ψυχή κι όταν έρθει η ώρα για μένα να αφήσω αυτόν τον πλανήτη, ας πούμε σε 20 χρόνια, να ανοίξω ένα μπουκάλι σαμπάνια, να ευχηθούμε αγάπη ο ένας στον άλλον και απλώς να πέσω για ύπνο και να φύγω... " 

Εκείνη την εποχή, τα είκοσι χρόνια φαίνονταν σαν μια αιωνιότητα! Κατά τη στιγμή του θανάτου του, είχαν ζήσει μαζί για 19 χρόνια και ήταν ζευγάρι για σχεδόν 20. Τρεις μήνες μετά τον θάνατο του Μάρτιν ένας φίλος ήρθε σε ένα σεμινάριο. 

Μίλησε για μια συνομιλία που είχε πριν από περισσότερα από 20 χρόνια, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Μάρτιν εκμυστηρεύτηκε ότι δεν θα ζήσει έως τα 74 του. Τρεις μήνες πριν από τα εβδομηκοστά τέταρτα γενέθλιά του, είχε φύγει... 

Το τελευταίο κομμάτι του παζλ προήλθε από μια αναπάντεχη πηγή – από ένα μέλος της οικογένειας που είπε στη σύζυγο του Μάρτιν Ανίκ: «Ήρθες στο Μονακό για να είσαι πιο κοντά στους γονείς σου, όχι για να τους κάνεις ευτυχισμένους αλλά μάλλον για να σε βοηθήσουν. 

Ο Μάρτιν ήξερε ότι θα έφευγε και ήθελε να κάνει τα πράγματα ευκολότερα για σένα και τον Εντουάρντ.» Όλα τα κομμάτια μπήκαν στη θέση τους εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή και μπορούμε να δούμε όλη την εικόνα και την ενορχήστρωση των γεγονότων. 

Ο Μάρτιν ήξερε ότι θα έφευγε πριν από τα 74α γενέθλιά του και ήξερε τι θα συνέβαινε. Έκανε τα πάντα για να κάνει το θάνατό του όσο το δυνατόν πιο εύκολο για την οικογένεια και τους φίλους του. Ίσως σκέφτηκε ότι φεύγοντας σταδιακά, όπως έκανε, θα ήταν ευκολότερο για τον 13χρονο γιο του από ότι να τον ακούσει να του λέει «Απόψε πρέπει να φύγω.» Τώρα, το έργο του είναι κάπου αλλού, σε διαφορετικά επίπεδα. 

3. Έχετε να μας αναφέρετε κάποιες ξεχωριστές περιπτώσεις ίασης από τη δική σας εμπειρία με τη μέθοδο του Μάρτιν Μπρόφμαν;

-Μπορώ να αναφέρω τη δική μου θεραπεία, με το να είμαι σε θέση να βλέπω και πάλι καθαρά, αφήνοντας τα γυαλιά που φορούσα από τότε που ήμουν 6 χρονών. Και πέραν από το φυσικό επίπεδο, με το να είμαι σε θέση να αλλάξω τις συνήθειες των σχέσεων στις οποίες βρισκόμουν, να αλλάξω τη δουλειά μου, και να κάνω αυτό που μου αρέσει να κάνω. 

4. Εσείς πιστεύετε πραγματικά ότι "Όλα μπορούν να θεραπευτούν;"

-Σίγουρα ναι. Το ζήτημα δεν είναι αν η θεραπεία δουλεύει αλλά μάλλον το πώς δουλεύει. Είμαστε καθένας μας μια συνείδηση σ’ ένα σώμα. Ο καθένας μας αποφασίζει τι να σκεφτεί και τι να αισθανθεί. Επιλέγουμε τις αντιλήψεις μας και οι αντιλήψεις μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας. 

Οι αντιλήψεις μας είναι ο υποκειμενικός τρόπος με τον οποίο ερμηνεύονται όλες οι πληροφορίες που έρχονται στη συνείδησή μας από τον κόσμο γύρω μας. Όταν μιλάμε για το ότι οι αντιλήψεις μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας, μιλάμε όχι μόνο για τα αντιληπτικά φίλτρα μας, αλλά και για τον τρόπο που τα πράγματα συμβαίνουν. 

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και φαινομενικά φυσικές σχέσεις αιτίας-αποτελέσματος είναι διαφορετικές σε διαφορετικές πραγματικότητες. Όταν η θεραπεία συμβαίνει, αυτό μπορεί να συμβεί με έναν τρόπο που φαίνεται να αναστέλλει ή να παραβιάζει ορισμένους φυσικούς νόμους της χημείας, βιολογίας ή φυσικής. 

Αυτοί οι νόμοι, όμως, δεν είναι απόλυτα υπαγορευμένοι, αλλά απλώς προσπαθούν να προβλέψουν τη συμπεριφορά με βάση την εμπειρία του παρελθόντος και εμπειρικά δεδομένα. Θεωρούνται νόμοι μόνο μέχρι να συμβεί κάτι που να καθιστά αναγκαίο να εξετάσουμε πρόσθετους παράγοντες και να τροποποιήσουμε αυτούς τους νόμους. 

Αν κοιτάξουμε το παράδειγμα της θεραπείας, παρόλο που μπορεί να φαίνεται ότι σπάμε τον «νόμο» της βιολογίας, χημείας, φυσικής, κανένας νόμος στην πραγματικότητα δεν παραβιάζεται. Είναι απλώς άλλοι νόμοι που τηρούνται, δεδομένου ότι τα πράγματα συμβαίνουν με διαφορετικούς τρόπους σε διαφορετικές πραγματικότητες. 

Η θεραπεία παρουσιάζεται, τότε, ως μια εναλλακτική φυσαλίδα στην πραγματικότητα της παραδοσιακής ιατρικής επιστήμης. Κάθε φυσαλίδα μπορεί να παρουσιαστεί και να φανεί σαν να είναι η μόνη πραγματικότητα που υπάρχει. Αν απελευθερώσουμε την ιδέα ότι υπάρχει μόνο μία πραγματικότητα, μπορούμε στη συνέχεια να εξετάσουμε εναλλακτικές πραγματικότητες. 

Εντός της πραγματικότητας του Συστήματος της θεραπείας Καθρέπτης του Σώματος, έχουμε την αντίληψη ότι τα πάντα μπορούν να θεραπευτούν και μπορούμε να δούμε πώς μπορούμε να το εκδηλώσουμε αυτό στη φυσική πραγματικότητα. 

5. Και για να αλλάξω λίγο την ερώτηση ακόμη κι αν "όλα μπορούν να θεραπευτούν", πιστεύετε ότι ΟΛΟΙ μπορούν να θεραπευτούν; 

-Ο καθένας μπορεί να θεραπευτεί όταν ο ίδιος το θέλει. Δεν θα καταφέρετε να θεραπεύσετε κάποιον, εφόσον δεν ανοίξει ο ίδιος την πόρτα γι' αυτό. Η διαδικασία της θεραπείας συνεπάγεται μια διαδικασία μετασχηματισμού. 

Το σύμπτωμα χρησίμευσε για να πει στο άτομο κάτι για ανεπίλυτες εντάσεις στη συνείδησή του για κάτι που συμβαίνει στη ζωή του εκείνη την εποχή. Θα πρέπει να αποφασίσει το άτομο να δει τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο και τη θέληση να αλλάξει τον τρόπο ύπαρξης που δεν λειτουργούσε για το ίδιο. 

6. Μιας και ασχολείστε, μέσω των σεμιναρίων σας, με τον τομέα της ίασης, πού αποδίδετε τον τόσο μεγάλο βαθμό θανάτων από καρκίνο που παρατηρείται στις ημέρες μας καθώς και τα τεράστια ποσοστά αύξησης της ασθένειας αυτής; 

-Πολλοί άνθρωποι είναι δυσαρεστημένοι με τη ζωή τους, με τη δουλειά τους, με τις σχέσεις τους, με τα χρήματα, κλπ, είναι αγχωμένοι σε όλα τα επίπεδα. Ο καρκίνος αντιπροσωπεύει κάτι που κρατήθηκε μέσα στο άτομο και δεν εκφράστηκε, και το επηρεαζόμενο μέρος του σώματος καθώς και το αρμόδιο τσάκρα δείχνουν τι είναι αυτό που έχει συγκρατηθεί χωρίς να εκφραστεί. 

Είναι ένα μήνυμα από τον Ανώτερο Εαυτό του ατόμου για να του επιτρέψει να γνωρίσει τι πρέπει να κάνει με διαφορετικό τρόπο στη ζωή του για να μπορέσει να επιστρέψει στην φυσική του κατάσταση ισορροπίας. 

Ανεξάρτητα από το μέρος του σώματος που επηρεάζεται, η ενδεχόμενη λογική κατάληξη του συμπτώματος – ο θάνατος - δείχνει ότι το άτομο έχει αποφασίσει ότι η κατάσταση στην οποία βρίσκεται είναι απαράδεκτη, και ότι θα προτιμούσε να πεθάνει παρά να συνεχίσει με αυτή τη κατάσταση στη ζωή του. 

Γι 'αυτό για να αποφασίσει να ζήσει, πρέπει να επιλύσει αυτή την ένταση ή την κατάσταση, έτσι ώστε να έχει σε κάτι που να προσβλέπει κάτι για το οποίο να ζήσει. 

7. Ποια θεωρείτε την μεγαλύτερη απειλή για την ποιότητα ζωής μας σήμερα; Πώς οραματίζεστε την ανθρωπότητα μέσα στα επόμενα 20 χρόνια; 

-Η μεγαλύτερη απειλή θα μπορούσε να είναι τα άτομα που παραμένουν στην ίδια άποψη. Εννοώ αν οι άνθρωποι συνεχίζουν να βαδίζουν ασυνείδητα στη ζωή τους, νιώθωντας διαχωρσμένοι ο ένας από τον άλλο, κατακρίνοντας, μη βιώνοντας την αγάπη, αυτό θα εκδηλωθεί με πιο δυναμικό τρόπο από ό, τι τώρα στον πλανήτη: περισσότερους πολέμους, περισσότερη πείνα, αρρώστιες ... περισσότερα.

Ένα αξίωμα μεταξύ των ανθρώπων που εργάζονται με τη συνείδησή τους είναι ότι όταν βάζετε μερικές εικόνες στη συνείδησή σας, βελτιώνετε την πιθανότητά σας να σας συμβούν. Εάν έχετε έναν φόβο για κάτι, τότε θέτετε συνεχώς στη συνείδησή σας μια εικόνα αυτού του πράγματος να συμβαίνει.

Λέτε, "Δεν θέλω να συμβεί αυτό." Η εικόνα είναι σαφής. Ο φόβος να συμβεί κάτι τέτοιο είναι σαν κόλλα που σας συνδέει με αυτήν την εικόνα. Αλλά εγώ προτιμώ να κρατήσω μια διαφορετική εικόνα στη συνείδησή μου. Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι αφυπνίζονται με το να είναι σε επαφή με αυτό που πραγματικά είναι, το φως είναι ισχυρότερο από τη σκιά.

Οι αλλαγές θα προέλθουν από το εσωτερικό μας, όπως κάθε ανθρώπινη αλλαγή, κι ο κόσμος έξω θα αλλάξει επίσης. Πρέπει να διευρύνουμε τον κύκλο της ενσυναίσθησής μας σε όλα τα έμβια όντα και να νιώσουμε πάλι συνδεδεμένοι με τη φύση. 

Όλες οι εμπειρίες και καταστάσεις που δημιουργούμε ως ομαδική συνείδηση σήμερα είναι εκεί για να μας δείξουν ότι ο τρόπος που συσχετιζόμαστε είναι λάθος, και θα πρέπει να το αλλάξουμε αυτό, αυξάνοντας τις αντιλήψεις μας από καρδιάς, και να είμαστε σε αποδοχή και αγάπη άνευ όρων.

Ο Philippe Hannetelle υπήρξε μαθητής του πρωτοπόρου στη βελτίωση της όρασης, στην εξερεύνηση της σχέσης μεταξύ νου και σώματος Μάρτιν Μπρόφμαν και ήταν από τα πρώτα του κιόλας βήματα κοντά του.

Παρουσίαζε στην Ελλάδα τα διήμερα σεμινάρια με μεγάλη επιτυχία ενώ τώρα ανέλαβε και τα σκήπτρα του πενθήμερου σεμιναρίου «Καθρέπτης του Σώματος».

Το σεμινάριο βασίζεται στο βιβλίο του Μπρόφμαν «Όλα μπορούν να θεραπευτούν» ενός εγχειριδίου που παρουσιάζει τη θεραπευτική μέθοδο που ανέπτυξε μέσα από έρευνες και προσωπικές εμπειρίες όταν αυτοθεραπεύτηκε από τον καρκίνο το 1975.

Όταν πριν από 35 χρόνια θεράπευσε τον εαυτό του από τον καρκίνο που παραλίγο να τον οδηγήσει στο θάνατο, αποφάσισε ότι μπορεί αυτή την εμπειρία, τη γνώση και την αγάπη για τη ζωή να την περάσει και σε άλλους ανθρώπους, όπως και έκανε. Μέσα από τα βιβλία, αλλά και τα σεμινάρια του, ο Martin Brofman επιμένει πως ο άνθρωπος αν το θελήσει μπορεί να αλλάξει τη ζωή του και να θεραπεύσει τον εαυτό του.

Πάνω σ' αυτή τη φιλοσοφία και εμπειρία, δημιουργήθηκε ένα εκπληκτικό, επαναστατικό σεμινάριο που προτείνει αποτελεσματικές, δυναμικές θεραπευτικές τεχνικές και εργαλεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο οποιοσδήποτε.

Ο Philippe Hannetelle ήταν από τα πρώτα κιόλας βήματα, δίπλα στον Μάρτιν Μπρόφμαν. Παρουσίαζε στην Ελλάδα τα διήμερα σεμινάρια με μεγάλη επιτυχία ενώ τώρα ανέλαβε και τα σκήπτρα του πενθήμερου αυτού σεμιναρίου. Όλοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα εργαλεία κι όλα μπορούν να θεραπευτούν. Το σεμινάριο αυτό γίνεται στην Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Όχι μόνο έχουν θεραπευτεί άνθρωποι βρίσκοντας την αιτία της ασθένειας αλλά και καταφέρνουν να έχουν τη ζωή που πάντα ονειρεύονταν, παίρνοντας τα ηνία στα χέρια τους.




Για πληροφορίες και εγγραφές επικοινωνήστε με τη Βάσω Σωτηρίου Tηλ: (0030) 6936159835 και (0030) 2114005461 Ε-Mail: vasso_sotiriou@hotmail.com

Όλες αυτές οι αρρώστιες προκαλούνται από τον φούρνο μικροκυμάτων, μακάρι να το ξέραμε νωρίτερα...!!!!

Όλες αυτές οι αρρώστιες προκαλούνται από τον φούρνο μικροκυμάτων, μακάρι να το ξέραμε νωρίτερα ...

Όλοι αγαπάμε τους φούρνους μικροκυμάτων. O φούρνος μικροκυμάτων είναι φοβερός, είναι μία απλή και βολική λύση μαγειρικής για όλους τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Οι φούρνοι μικροκυμάτων ήταν δημοφιλείς στις ΗΠΑ για περισσότερα από 30 χρόνια, και στην ουσία, άλλαξαν τον τρόπο που η κοινωνία έβλεπε το φαγητό.

Αλλά είναι τα μικροκύματα η πιο υγιεινή επιλογή μαγειρικής; Η απάντηση είναι όχι, καθώς υπάρχουν πολύ καλύτερες διαθέσιμες επιλογές που διασφαλίζουν τα θρεπτικά συστατικά του φαγητού.

Ένας φούρνος μικροκυμάτων είναι μια μορφή μη-ιονίζουσας ακτινοβολίας. Δηλαδή, η ιονίζουσα ακτινοβολία αλλάζει την ηλεκτρομαγνητική φύση των ατόμων, ή τα ιονίζει. Αυτό αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα άτομα μεταξύ τους, και με τα μόρια γύρω τους. 

Το φαγητό μας στην ουσία δέχεται κύματα υψηλής θερμότητας, και μερικοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτή η ακτινοβολία μπορεί να είναι επιβλαβής για την υγεία μας. Όπως είπαμε, σύμφωνα με έρευνα, οι φούρνοι μικροκυμάτων είναι επικίνδυνοι για το φαγητό μας.

Πώς o φούρνους μικροκυμάτων μαγειρεύει το φαγητό;
Τα μικροκύματα είναι ηλεκτρομαγνητικά κύματα που κινούνται στο χώρο με την ταχύτητα του φωτός. Αυτό δημιουργεί τριβή και δονεί το νερό που βρίσκεται στο εσωτερικό των μορίων των τροφίμων, κι έτσι ζεσταίνεται το φαγητό.

Με πιο τρόπο οι φούρνοι μικροκυμάτων είναι επικίνδυνοι;
Οι ειδικοί λένε ότι στο εσωτερικό του φούρνου μας, υπάρχουν 2,45 δισεκατομμύρια hertz ρεύματος, τα οποία όταν κλείσει η πόρτα του φούρνου αρχίζουν να διαρρέουν στο εσωτερικό του. Και, το χειρότερο είναι πως το ανθρώπινο σώμα μπορεί να βλαφθεί ακόμα και με 10 μόνο hertz. 

Να είστε προσεκτικοί και να μην στέκεστε κοντά σε ένα αναμμένο φούρνο μικροκυμάτων. Δεν μπορείτε να καταλάβετε πότε ακριβώς θα γίνει η ζημιά.

Πώς ένας φούρνος μικροκυμάτων βλάπτει το σώμα μας;

1) Προκαλεί γενετικές ανωμαλίες

2) Προκαλεί καρκίνο

3) Αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης καταρράκτη

4) Αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό μας σύστημα

5) Μειώνει την αντίσταση σε ιογενείς και βακτηριακές λοιμώξεις

Τι κάνει ο φούρνος μικροκυμάτων στα τρόφιμά μας;

1) Σπάει τη χημική και μοριακή τους περιεκτικότητα.

2) Πολλοί ειδικοί σε όλο τον κόσμο λένε ότι ο φούρνος μικροκυμάτων υποβαθμίζει τα τρόφιμα και καταστρέφει τα θρεπτικά τους συστατικά.

3) Η ακτινοβολία από το φούρνο μικροκυμάτων καταστρέφει και παραμορφώνει τα μόρια των φαγητών, δημιουργώντας επικίνδυνες ενώσεις ραδιενέργειας.

4) Στον φούρνο μικροκυμάτων, το μητρικό γάλα χάνει το 96% των αντισωμάτων του.

5) Η δομή του φαγητού στο φούρνο μικροκυμάτων μεταβάλλεται, αλλάζοντας τα συστατικά σε αμινοξέα, προκαλώντας ανοσολογικές ανωμαλίες.

Το 1992, μια μελέτη που έγινε από το Search for Health, ερεύνησε τις επιδράσεις που είχαν οι συμμετέχοντες όταν κατανάλωσαν λαχανικά αφού τα έβαλαν στον φούρνο μικροκυμάτων. Βίωσαν λοιπόν:

1) Ραγδαία αύξηση των επιπέδων χοληστερόλης

2) Μείωση της αιμοσφαιρίνης που προκαλεί την αναιμία

3) Μείωση των λευκών αιμοσφαιρίων

4) Αύξηση των λευκοκυττάρων (αναφέροντας δηλητηρίαση και κυτταρικές αλλοιώσεις)

Σημείωση: θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί και να ξέρετε ότι ακόμη και αν ο φούρνος μικροκυμάτων σας είναι απόλυτα σφραγισμένος, εξακολουθείτε να είστε εκτεθειμένοι σε επιβλαβή επίπεδα ηλεκτρομαγνητικών πεδίων. 

Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία μπορούν να διαπεράσουν το ανθρώπινο σώμα (χρησιμοποιούνται και για μηχανήματα ακτινών Χ), και μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Η μελέτη τονίζει περιορισμένη έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία. 

Αν βρεθείτε δηλαδή, 10 εκατοστά μακριά από το μαγείρεμα των τροφίμων σας στο φούρνο μικροκυμάτων, θα εκτεθείτε σε 100- 500 mG ενώ αν είστε 3 μέτρα μακριά από τον φούρνο μικροκυμάτων που λειτουργεί θα σας εκθέσει σε 1 – 25mG.

Και όπως είπαμε προηγουμένως, οι φούρνοι μικροκυμάτων μπορεί να είναι ταχύτεροι και πιο βολικοί από τον απλό συμβατικό φούρνο, αλλά η θρεπτική αξία των τροφίμων και η υγεία της οικογένειάς σας θα πληρώσουν το τίμημα της εξυπηρετικότητάς του.




Φοιτώ στα 92 μου, Συνέντευξη Κώστα Γεωργιάδη...!!!!

Κώστας Γεωργιάδης....Ο μεγαλύτερος σε ηλικία φοιτητής του Πανεπιστημίου Kύπρου, με καταπληκτική μνήμη και σωματική λειτουργία, και με στόχο να προωθήσει την αξία της ελληνικής γλώσσας στα πανεπιστήμια του εξωτερικού, μας ανοίγει την καρδιά του. 
1.Κύριε Κώστα σας καλοσωρίζω στην ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΥΕΞΙΑ. Πόσων χρονών είστε και τι ακριβώς σπουδάζετε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου; 
-Είμαι 92 ετών και σπουδάζω Κοινωνιολογία στο Τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Σπουδών.

2. Τι σας ώθησε να συνεχίσετε να σπουδάζετε σε μια ηλικία που άλλοι άνθρωποι την χρησιμοποιούν ως άλλοθι για να μην κάνουν τίποτα;
-Έχω θέσει σκοπό της ζωής μου να εργαστώ για την αναγνώριση της αξίας της ελληνικής γλώσσας όσο το δυνατόν πλατύτερα, παρά το γεγονός ότι αυτή παραμερίζεται.

3. Πιστεύετε ότι δεν υπάρχει όριο στις ανθρώπινες δυνατότητες για σπουδή και δημιουργική εργασία;
-Bεβαίως και δεν υπάρχει όριο.

4. Θέλετε να μας περιγράψετε το πρόγραμμα μιας τυπικής ημέρας σας;
-Ξυπνάω από τις 5 το πρωί, κοιτάζω τα μαθήματά μου και φεύγω για το Πανεπιστήμιο. Το βράδι κοιμάμαι κατά τις 10. Περπατάω αρκετά και τρέφομαι κυρίως με όσπρια, λαχανικά, διάφορα χόρτα και πολύ λίγο κρέας.

5. Πείτε μας δύο λόγια για την οικογενειακή σας κατάσταση αλλά και τη σχέση σας με τους συμφοιτητές σας.
-Ζω μόνος, οι σχέσεις μου με τους συμφοιτητές μου είναι πολύ αρμονικές.

6. Από που αντλείτε την ενέργεια για να έχετε την απόδοση στη μελέτη σας;
-Tην αντλώ από τις εντολές του Πατέρα μας, του Θεού. Πιστεύω ακόμη ότι ο Θεός είναι Απεριόριστη Δύναμη και όταν τηρούνται οι εντολές του υπάρχει ειρήνη και ευτυχία ενώ όταν παραμελούνται υπάρχει κακοδαιμονία. 

7. Ποιο μήνυμα θα θέλατε να περάσετε στους άλλους ανθρώπους;
-Nα προσπαθούν να παράγουν. Αυτό το χρειάζεται η πατρίδα. Κι ακόμη, από τη στιγμή που ο Θεός μας δίνει χρόνο θα πρέπει να τον αξιοποιούμε.

O Kωνσταντίνος Δ. Γεωργιάδης γεννήθηκε στις 5/10/1919 στην Κύπρο. Έχει πτυχίο Ανωτέρας Λογιστικής και έχει σπουδάσει Χημεία και Βιολογία. Τώρα σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο Κύπρου Κοινωνιολογία. Έχει κάνει ταξίδια ανά τον κόσμο από τα οποία απεκόμισε καθοριστικές εμπειρίες που τον επηρέασαν στη διαμόρφωση του σκοπού της ζωής του: “την διάδοση της αξίας της ελληνικής γλώσσας σε ιδρύματα του εξωτερικού”. Πέραν της σπουδής του αγαπά το διάβασμα και ασχολείται με αγροτικές εργασίες ενώ έχει κάνει σημαντικές έρευνες και ανακαλύψεις στις θεραπευτικές ιδιότητες ορισμένων βοτάνων.




Σταμάτα να έχεις αγωνία για όλα...!!!!

Κι αν το παιδί μου χτυπήσει στο σχολείο; Αν χάσω τη δουλειά μου; Αν πάθω καρδιακή προσβολή και πεθάνω; Αν το αυτοκίνητο μου που είναι παλιό, όπου να ᾽ναι με αφήσει, τι θα κάνω που δεν έχω λεφτά για καινούργιο;

Αν μπει κλέφτης στο σπίτι μου και με σκοτώσει ή αν ο γλείφτης συνάδελφος, μου φάει τη θέση;

Αν οι παραπάνω σκέψεις ταιριάζουν με τις δικές σου, τότε σκέψου μήπως είσαι και εσύ ένας από τους επαγγελματίες της αγωνίας.

Σκέψου μήπως δημιουργείς περιττό άγχος και αγωνία στη ζωή σου για κάθε δραστηριότητα που αναλαμβάνεις.. Ή σκέψου μήπως ανήκεις σε εκείνη την κατηγορία που αγωνιάς συνεχώς για τα προσωπικά σου θέματα, για τη ζωή τα παιδιά ή τους κοντινούς σου ανθρώπους.

Συχνά η αγωνία, εκφράζει μια στασιμότητα της ζωής, αποφεύγοντας τις υποχρεώσεις της τωρινής.

Έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου, να προσπαθώ να γράψω ένα άρθρο και να παραμένω κολλημένη στον υπολογιστή, μην έχοντας θέμα.

Τότε είναι που σκέφτομαι τις αυριανές υποχρεώσεις, τη δουλειά γραφείου που με περιμένει και που δεν ξέρω αν θα προλάβω να τη βγάλω εις πέρας, τα παιδιά, το σπίτι και ξαφνικά ανακαλύπτω πως με τις σκέψεις του αύριο, έχω χάσει ήδη μιάμιση ώρα από το τώρα. 

Μιάμιση ώρα μακριά από την πίεση του να βρω και να γράψω ένα θέμα. Μακριά από την αντιμετώπιση μιας εργασίας που με δυσκόλευε.

Έτσι κάνουμε και για πολλά άλλα πράγματα οι άνθρωποι καθημερινά, με στόχο να αποφύγουμε να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις που μας δυσκολεύουν, με αντίτιμο την αποφυγή και την ακινητοποίησή μας. Αγωνιούμε για το αύριο, μην μπορώντας να βγάλουμε εις πέρας το τώρα.

Σημαντικό επίσης είναι πως χρησιμοποιούμε την αγωνία ως βολική δικαιολογία για ορισμένες συμπεριφορές ηττοπάθειας. 

Έχουμε μερικά παραπανίσια κιλά, αγωνιάμε, τρώμε περισσότερο και έτσι έχουμε μια πολύ καλή δικαιολογία να μείνουμε προσκολλημένοι στη συμπεριφορά αγωνίας.

Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν αγωνιούμε καπνίζουμε περισσότερο κι αυτό το χρησιμοποιούμε επίσης ως δικαιολογία, ώστε να αποφύγουμε να κόψουμε το κάπνισμα.

Εν κατακλείδι, η αγωνία μάς βοηθά να αποφύγουμε μια αλλαγή. Είναι πολύ πιο εύκολο να αγωνιούμε για τους πόνους που έχουμε στο στήθος, παρά να πάμε στον γιατρό να το κοιτάξουμε και να ασχοληθούμε πραγματικά με τον εαυτό μας.

Η αγωνία μας εμποδίζει να ζήσουμε τη ζωή μας. Μας κολλάει στην αδράνεια και στο τίποτα και απλώς μας αφήνει να συλλογιζόμαστε αντί να κινητοποιούμαστε.

Η αγωνία μας χαρίζει την προσοχή των άλλων, δημιουργώντας μας έλκη, πονοκεφάλους ή πόνους στην πλάτη και μας αφήνει έρμαια στα χέρια της μοίρας.

Τι μπορείς να κάνεις λοιπόν, για να εκμηδενίσεις την αγωνία και να κινητοποιηθείς; Ξεκίνα να ζεις στο εδώ και τώρα και μόνο.

Κάθε φορά που πιάνεις τον εαυτό σου να αγωνιά για κάτι, ρώτησέ τον: «Τι προσπαθώ να αποφύγω τώρα, χρησιμοποιώντας αυτή τη στιγμή την αγωνία;»

Κατευθείαν κάνε επίθεση σε αυτό που προσπαθείς να αποφύγεις. Δεν υπάρχει καλύτερο αντίδοτο στην αγωνία από τη δράση!

Δώσε στον εαυτό σου περιόδους αγωνίας. Δύο δεκάλεπτα τη μέρα, μέσα στα οποία θα του επιτρέπεις να αγωνιά όσο θέλει και μπορεί, αρκεί αυτές οι ώρες να είναι συγκεκριμένες. Δέκα λεπτά το πρωί και δέκα λεπτά το βράδυ είναι αρκετά για να ανησυχήσεις σχετικά με κάθε πιθανή καταστροφή που μπορεί να συμβεί σε σένα ή στους αγαπημένους σου.

Από κει και έπειτα, μετάθεσε κάθε αγωνία που μπορεί να ξετρυπώσει ενδιάμεσα στην επόμενη περίοδο αγωνίας. Σύντομα θα συνειδητοποιήσεις πόσο ανόητο είναι να σπαταλάς τόσο άσκοπα τον χρόνο σου και θα καταφέρεις να εκμηδενίσεις εντελώς ακόμη και αυτές τις μικρές περιόδους αγωνίας.

Φτιάξε έναν κατάλογο με τα πράγματα τα οποία στο χθες σε έκαναν να αγωνιάς και έπειτα δες αν αυτά τα πράγματα έγιναν ποτέ πραγματικότητα ή αν με την αγωνία σου, κατάφερες να αλλάξεις κάτι.

Πολύ σύντομα θα καταλάβεις πως η αγωνία είναι μια μάταιη κατάσταση και πως η υποτιθέμενη καταστροφή δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ. Ακόμη όμως και αν συμβεί, συχνά αποδεικνύεται μικρότερη έως και ευεργετική.

Την επόμενη φορά που θα είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις να αγωνιάς και να αγχώνεσαι, βρες κάποιον κοντά σου και πες του: «Kοίταξέ με! Είμαι έτοιμος να αρχίσω να αγωνιώ».

O άλλος το πιθανότερο είναι πως θα τα χάσει γιατί σίγουρα δε θα καταφέρεις να εκδηλώσεις αυτό για το οποίο μίλησες, με αποτέλεσμα να σταματήσει εκεί.

Με λίγα λόγια, το κλειδί για την ψυχική ηρεμία και την δράση, είναι να ζεις στο παρόν και μόνο και να μην ξοδεύεις τις τωρινές στιγμές σε σκέψεις που σε ακινητοποιούν στο παρελθόν ή στο μέλλον.




ΑΝΔΡΙΑΝΝΑ ΓΕΡΟΝΤΗ 

Γιατί αφού ξέρω τι είναι καλό για εμένα, πράττω το κακό ;

Δεν είναι λίγες οι φορές που διαπιστώνουμε, όχι χωρίς μία κάποια θλίψη και απογοήτευση, ότι ενώ γνωρίζουμε καλά τι πρέπει να κάνουμε, εντούτοις αδυνατούμε, εμποδιζόμαστε, για λόγους που δεν μας είναι ολότελα ξεκάθαροι, να το πράξουμε. 

Ακόμη χειρότερα… πράττουμε το ακριβώς αντίθετό του. Βρισκόμαστε τότε στην θέση κάποιου που ενώ γνωρίζει, π.χ., ότι το κάπνισμα τον βλάπτει και μάλιστα ότι μπορεί να κινδυνεύσει η ίδια η υγεία του από αυτό, ωστόσο συνεχίζει να καπνίζει. Ή ακόμη στην θέση κάποιου που ενώ ξέρει καλά ότι η υπερβολική πρόσληψη τροφής βλάπτει το σώμα του, εντούτοις επιδεικνύει κάθε φορά την ίδια λαιμαργία μπροστά στο στρωμένο τραπέζι. 

Ή, τέλος… 
στην θέση εκείνου που ενώ γνωρίζει ότι μια απιστία μπορεί να καταστρέψει ανεπανόρθωτα την οικογενειακή του γαλήνη και ζωή, παρόλα αυτά δεν διστάζει μπροστά στο δέλεαρ της επικείμενης ηδονής να αγνοήσει τις κατά τα άλλα πολύ λογικές επιφυλάξεις του. 

Δεν είναι ότι δεν θέλουμε να κάνουμε αυτό που μας υπαγορεύει η λογική, δεν είναι ότι δεν ξέρουμε τι υπαγορεύει ο λόγος, κι αυτό ακριβώς είναι το παράδοξο και το αινιγματικό: ενώ γνωρίζουμε ποια είναι η λογική συμπεριφορά και θέλουμε να συμμορφωθούμε με αυτήν, βρισκόμαστε ξαφνικά σε μία κατάσταση στην οποία έχουμε αψηφίσει εντελώς κάθε λογική παραίνεση. Η θέλησή μας εμφανίζεται αδύναμη! 

Πώς ακριβώς συμβαίνει αυτό; 
Ή ακριβέστερα… πώς ακριβώς μάς συμβαίνει αυτό; Γιατί, σε μια τέτοια κατάσταση, παύουμε να είμαστε κύριοι του εαυτού μας και αισθανόμαστε ότι υφιστάμεθα, ως έναν βαθμό παθητικά, έναν καθορισμό της συμπεριφοράς μας που δεν προέρχεται αποκλειστικά από τη θέλησή μας, αλλά από εξωτερικούς παράγοντες που επιδρούν αποτελεσματικά πάνω σε εμάς. 

Για να κατανοήσουμε αυτήν την κατάσταση, θα πρέπει πρωτίστως να λάβουμε υπόψη ότι η γνώση του καλού και του κακού, αυτού που είναι πραγματικά καλό και κακό για εμάς, από μόνη της δεν είναι, ούτε μπορεί να είναι αρκετή. 

Η εμφάνισή της και μόνο δεν σκορπίζει ως δια μαγείας τις επιθυμίες που μέσα μας αντιτίθενται στη λογική. Άλλωστε αν κάτι τέτοιο συνέβαινε, τα πράγματα θα ήταν απλά μα πάρα πολύ απλά, και δεν θα χρειαζόμαστε καμία ηθική. 

Μάθημα πρώτο: τα πράγματα δεν είναι απλά. Η ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας της λογικής είναι εξάλλου στενά συνυφασμένη με την ψευδαίσθηση μιας δήθεν απόλυτης κυριαρχίας της θέλησής μας πάνω στα πάθη και τις επιθυμίες μας. 

Και όποιος είναι θύμα αυτών των δύο αλληλένδετων ψευδαισθήσεων αδυνατεί, ακριβώς, να κατανοήσει για ποιον λόγο η θέλησή του δεν αρκεί για να καθορίσει την πράξη του. Και έτσι, ενώ «βλέπει το καλύτερο και το επικροτεί, πράττει το χειρότερο»! 

Δεν είναι όμως μοιραίο να πράττω πάντα το χειρότερο. Γιατί όσο αποτελεί ψευδαίσθηση η παντοδυναμία της θέλησης, άλλο τόσο ψευδαίσθηση αποτελεί η ολοσχερής αδυναμία της. 

Η θέληση δεν είναι ούτε πανίσχυρη, ούτε παντελώς ανίσχυρη. Η σύμφωνη με τη λογική θέλησή μας δεν είναι παρά ένας μόνο από τους παράγοντες που καθορίζουν τις πράξεις μας. 

Πλάι σε αυτήν, υπάρχει ένα πλήθος άλλων παραγόντων, όπως τα πάθη, τα ένστικτα και οι ενορμήσεις μας, ιδίως αυτές που γεννιούνται από την παρουσία εξωτερικών αιτίων, ανθρώπων ή αντικειμένων, που, χάρη στη λάμψη που αποκτούν στη φαντασία μας, ασκούν πάνω μας μία ακατανίκητη γοητεία. 

Χωρίς αμφιβολία, δημιουργείται συχνά μέσα μας η επιθυμία να πράξουμε σύμφωνα με τη λογική, όμως η επιθυμία αυτή δεν λειτουργεί στο κενό… 

εντάσσεται πλήρως στο παιχνίδι της συναισθηματικής μας ζωής και, αναπόφευκτα, βρίσκεται σε σχέση ανταγωνισμού με άλλες αντίθετες επιθυμίες, που αναδύονται συχνά μέσα μας παρά τη θέλησή μας. 

Αυτό που εν τέλει καθορίζει τον τρόπο που θα πράξουμε δεν είναι η ηθική ποιότητα ή η πηγή της επιθυμίας μας, αν δηλαδή η επιθυμία μας είναι καλή ή κακή, αν προκύπτει από την λογική ή από ένα πάθος, αλλά η δύναμή της και μόνο. Για αυτόν τον λόγο είναι στην πραγματικότητα παραπλανητική η φράση: «άλλα μου λέει η λογική μου και άλλα το συναίσθημά μου». 

Η μάχη δεν είναι ποτέ μεταξύ λογικής και συναισθήματος, μεταξύ θέλησης και πάθους, αλλά πάντα μεταξύ επιθυμιών. Και η έκβαση αυτής της μάχης εξαρτάται πάντα από έναν και μοναδικό κανόνα: τον κανόνα της σύγκρισης των δυνάμεων. Υπερισχύει πάντα η πιο δυνατή επιθυμία, αλλά αυτή, όπως όλοι, αλίμονο, γνωρίζουμε, δεν είναι πάντα η έλλογη επιθυμία. 

Συμβαίνει συχνά η λογική επιλογή να παραμερίζεται, μπροστά σε μία απόλαυση που προσφέρεται εδώ και τώρα. Για παράδειγμα, θα προτιμήσω ένα μικρότερο ποσό που μου προσφέρεται τώρα, από ένα μεγαλύτερο που μου προσφέρεται αργότερα, εξαιτίας της έξαψης που μου προκαλεί η ιδέα του άμεσου οφέλους. 

Ή ακόμη, προτιμώ να παραμένω σε μία κατά τα άλλα αδιέξοδη σχέση, που ωστόσο ικανοποιεί άμεσα ορισμένες ανάγκες μου, από το να έρθω σε ρήξη και να περάσω κατ’ ανάγκην μία περίοδο μοναξιάς, μέχρις ότου βρω μία σχέση που να με ικανοποιεί πραγματικά. 

Το μακροπρόθεσμο όφελος μιας περιόδου μοναξιάς φαντάζει πολύ λιγότερο δελεαστικό από το άμεσο όφελος μιας προβληματικής αλλά υπαρκτής συντροφικότητας. 

Αυτό που χαρακτηρίζει το πάθος είναι η βιασύνη, η τάση για άμεση κατανάλωση του αντικειμένου του πάθους, ενώ η λογική δεν κυριαρχείται από το δέλεαρ του παρόντος, γιατί γνωρίζει ότι ο χρόνος δεν εξαντλείται στο παρόν. 

Κι όσο πιο ανεπτυγμένη η λογική μέσα μας, τόσο μεγαλύτερη η πικρία μας όταν τη βλέπουμε να εξουδετερώνεται από την επίδραση των παθών μας. Αυτό χωρίς αμφιβολία ήθελε να τονίσει ο Εκκλησιαστής, με την ακόλουθη φράση: «Όποιος αυξάνει τη γνώση του, αυξάνει την οδύνη του». 

Θα πρέπει λοιπόν να παραδεχτούμε ότι… 
ο άνθρωπος δεν είναι το αριστοτελικό έλλογο ον, που αρκείται στο να ακολουθεί τη μέση οδό, αρνείται την υπερβολή και οι πράξεις του τείνουν να διέπονται πάντα από τον χρυσό κανόνα της φρόνησης. Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε, τότε θα ήταν εντελώς ανεξήγητο γιατί πράττω κατ’ επανάληψη αυτό που με βλάπτει, ενώ γνωρίζω εκείνο που, αντίθετα, με ωφελεί. 

Με άλλα λόγια… 
θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι, στις συνήθεις συνθήκες της καθημερινής ζωής, για τους λόγους που εξηγήσαμε, βρισκόμαστε και θα βρισκόμαστε στην κατάσταση εκείνου που βλέπει το καλύτερο και πράττει το χειρότερο, χωρίς να είναι δυνατόν ποτέ να ξεφύγουμε εντελώς από την κατάσταση αυτή. 

Εξ ου και η ανάγκη ενός ρεαλιστικού αναπροσδιορισμού του βασικού μας στόχου: όχι να πράττουμε πάντα αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι το καλύτερο για εμάς (πράγμα που ισοδυναμεί με μια ηθική ουτοπία), αλλά να μειώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις περιπτώσεις στις οποίες καταλήγουμε να ενεργούμε με βάση μια επιθυμία που εν τέλει μας βλάπτει, καθώς αντιστρατεύεται εν γνώσει μας το αγαθό. 

Στο σημείο αυτό, η παρέμβαση της ψυχοθεραπείας μπορεί να καταστεί πολύ χρήσιμη, μας επιτρέπει να αποκρυπτογραφήσουμε τις αντιφάσεις της επιθυμίας μας, όχι τόσο για να τη μεταβάλουμε εδώ και τώρα, πράγμα δύσκολο αν όχι αδύνατο, αλλά για να αποκτήσουμε καλύτερη επίγνωση των πηγών της, των διαδρομών της και των παραγόντων που την επικαθορίζουν. 

Δεν πράττω πάντα το καλύτερο, ούτε είναι δυνατόν να το κάνω· αλλά μπορώ να το πράττω ορισμένες τουλάχιστον φορές, και ίσως όλο και περισσότερο, όχι τόσο για να επιβεβαιώσω, μαζί με τον Αριστοτέλη, ότι είμαι έλλογο ον, όσο για να δείξω ότι δεν είμαι ένα ον ολωσδιόλου παράλογο. 

Ο ρόλος της ψυχοθεραπείας δεν είναι να δώσει ή να αυξήσει, για κάποιον, την γνώση του καλού και του κακού, που ούτως ή άλλως λίγο – πολύ όλοι την κατέχουμε. Αντίθετα, ο ρόλος της είναι να βρει τρόπους επανασύνδεσης αυτής της γνώσης με την ζωντανή ροή της επιθυμίας. Αυτές οι απόπειρες γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ γνώσης και επιθυμίας είναι τα πρώτα, αλλά ίσως τα πιο αποφασιστικά βήματα προς την ελευθερία. 




Η Μάρω Μπέλλου είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια. Κατά την κλινική της πρακτική ακολουθεί την αυτοσχεδιαστική μέθοδο. Έχει λάβει ειδίκευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία, έχει εμβαθύνει με διατριβή στην Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία και τα τελευταία χρόνια έχει στραφεί στην Ψυχανάλυση. 
Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο της με τίτλο: «Ο γκατζετ-Eros: ο έρωτας στα χρόνια της τεχνολογίας» από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης. 
(Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε: http://www.marobellou.gr/el/)
Συντάκτης: laskaris