Γιατί να ΜΗΝ Προκαλέσεις ΠΟΤΕ Ανθρώπους με Ενσυναίσθηση...!!!!

Οι άνθρωποι με ενσυναίσθηση γεννιούνται με ένα δώρο: Έχουν τη δυνατότητα να αισθάνονται τα συναισθήματα των άλλων. Αν και αυτό είναι βολικό όταν χρειάζεστε κάποιον για να μιλήσετε, δεν είναι το κύριο δώρο τους. Είναι ειδικοί της ανθρώπινης ψυχολογίας, σαν αυτό να είναι η δεύτερη φύση τους. Οπότε, καλό είναι να μην τα βάζει κανείς μαζί τους.

Ας δούμε, λοιπόν, για ποιους λόγους :

Οι άνθρωποι με ενσυναίσθηση είναι καλοί ανιχνευτές ψεύδους

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος ταυτοποίησης ενός ψεύτη είναι η κίνηση των ματιών τους. Ωστόσο, εάν είσαι ένας τύπος με ενσυναίσθηση, αντιλαμβάνεσαι επιπλέον πράγματα που εκπέμπει το σώμα ή ενέργεια εκείνου που λέει ψέματα. Πιθανότατα δεν ξέρεις γιατί, αλλά το νιώθεις στο στομάχι να σε γαργαλάει ότι ο συνομιλητής σου είναι ψεύταρος.

Μην προσπαθήσετε να τους ξεγελάσετε

Οι άνθρωποι με ενσυναίσθηση, αισθάνονται τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, πολύ-πολύ πολύ περισσότερο από ό, τι θα ήθελαν και οι ίδιοι. Εξαιτίας αυτού, ξέρουν πότε προσποιείται κάποιος. Μην το προσπαθήσετε, λοιπόν. Απλά δεν θα λειτουργήσει.

Αισθάνονται την Ζήλια

Είναι ιδιαίτερα χαρισματικοί και μπορούν να «πιάσουν» κύματα στον αέρα, ακόμα και αν δεν πείτε τίποτα, ή το μάτια σας δεν δείξουν ότι τους ζηλεύετε. Συνήθως, τότε, δείχνουν ταπεινότητα για να σε κάνουν να αισθάνεσαι πιο άνετα, αλλά αν αργότερα το αντιληφθείτε θα σας κάνει να νιώσετε χειρότερα.

Αισθάνονται το μίσος

Όπως και με την ζήλια έτσι και το μίσος, είναι ένα τόσο αρνητικό συναίσθημα που εκπέμπει μια αρνητική ενέργεια που είναι αρκετά ισχυρή, που την αντιλαμβάνονται και απομακρύνονται από αυτό το συναίσθημα. 

Δεν βλάπτονται από το μίσος σας, αλλά προτιμούν να μην επηρεάζεται η ψυχή τους από την αρνητική σας ενέργεια. Δεν χάνουν τον ύπνο τους για οποιοδήποτε μίσος – γεγονός που συχνά αναγκάζει τους ανθρώπους να τους μισούν ακόμα περισσότερο.

Γνωρίζουν τις Προκαταλήψεις σας

Οι άνθρωποι με ενσυναίσθηση, γνωρίζουν πάντα πότε έχετε μια κρυμμένη προκατάληψη. Εάν αισθάνεστε ενοχλημένοι από άτομα με διαφορετικό χρώμα δέρματος, σεξουαλικό προσανατολισμό ή διαφορές προσωπικότητας, το καταλαβαίνουν και χάνουν το ενδιαφέρον τους για άτομα που είναι ρηχά ή «κολλημένα».

Ξέρουν αν είσαι ή όχι καλά και πότε

Δεν χρειάζεται να κρύβεστε από την ενσυναίσθηση αυτών των ανθρώπων. Είναι πολύ καλοί στο να καταλαβαίνουν πότε αισθάνεσαι άσχημα. Έχοντας έναν φίλο που μπορείτε να μιλήσετε για τα πράγματα αυτά, είναι μια τεράστια βοήθεια! Επωφεληθείτε από τις θεραπευτικές ικανότητες του φίλου σας και μην φοβάστε. Θέλουν να βοηθήσουν.

Αποκωδικοποιούν τις προθέσεις σου

Αποφύγετε να κερδίσετε την αγάπη τους ή την συμπάθειά τους με δόλο. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει προσποίηση από μέρους σας, υπάρχει κάτι που δεν είναι αληθινό. Αυτό, οι άνθρωποι με ενσυναίσθηση δεν μπορούν να το χωνέψουν με τίποτα. Η πιο ισχυρή ικανότητα τους είναι η αποκρυπτογράφηση των ενεργειών και των προθέσεων των ανθρώπων.

Ξέρουν πότε βρίσκεστε στο λάθος μονοπάτι

Οι άνθρωποι με ενσυναίσθηση είναι τόσο καλοί στην πρόβλεψη της αυτοκαταστροφής, που μοιάζει σαν να κάνουν ένα ταξίδι στο χρόνο και είναι ένα βήμα εμπρός. Γνωρίζουν το υποσυνείδητο σκεπτικό σας. Όταν θα σας πουν -γιατί θα το κάνουν- ότι το μονοπάτι που ακολουθείτε είναι λάθος, καλό είναι να σκεφτείτε πολύ σοβαρά προτού προχωρήσετε.

Ξέρουν όταν προσπαθείτε να είστε κάποιος που δεν είστε

Όπως, έχει φανεί και από τα προηγούμενα, έχουν τη δυνατότητα «βλέπουν» τα προτερήματα και τα ελαττώματά σας! Δεν υπάρχει τίποτα πιο ελκυστικό για τους ανθρώπους με ενσυναίσθηση από κάποιον που είναι ο εαυτός τους. Μην προσπαθείτε, λοιπόν, να είστε κάποιος που δεν είστε πραγματικά. Βγάλτε τους ρόλους που σας θέτει ο περίγυρος, το εργασιακό περιβάλλον, η κοινωνία. Ειδικά μπροστά τους.

Μπορούν να εντοπίσουν την εκμετάλλευση

Θυμηθείτε όταν ήσαστε παιδί και θέλατε κάτι, οπότε «μαλαγανεύατε» τους γονείς σας για να αποκτήσετε αυτό που θέλετε. Ε, μην το κάνετε αυτό σε κάποιον με ενσυναίσθηση. Θα σας σταματήσει πριν καλά-καλά ξεκινήσετε. Είναι πιο πιθανό να πάρετε αυτό που θέλετε, αν το ζητήσετε κατευθείαν.

Συνοψίζοντας, λοιπόν, έχουμε τα εξής :

Οι άνθρωποι με ενσυναίσθηση έχουν την ικανότητα να «διαβάζουν» τους άλλους ανθρώπους σε πολλά επίπεδα. Δεν είναι μόνο η γλώσσα του σώματος. Είναι οι συχνότητες που εκπέμπουν, τις οποίες μπορούν να συλλαμβάνουν στον αέρα. Αυτό τους κάνει να είναι σε θέση να ξεχωρίζουν πότε κάποιος προσποιείται, λέει ψέματα, ή απλά ότι δεν είναι αυτοί που λένε ότι είναι. Με απλά λόγια δεν μπορούν εύκολα να ξεγελαστούν. Μην τα βάζετε, λοιπόν, μαζί τους.

Σπύρος Μακρής

awarenessact.com Μετάφραση-Απόδοση diadrastika

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Ενσυναίσθηση : H άγνωστη... δύναμη της επικοινωνίας...!!!!

Ίσως να φοβίζει λίγο η λέξη. Ακούγεται περίπλοκη ως έννοια, μπορεί και λίγο να μας μπερδεύει. Ενδέχεται η εφαρμογή της στην καθημερινότητά μας να απαιτεί θεαματική υπέρβαση των παραμέτρων που συγκροτούν την ύπαρξή μας; Μας προτρέπει να γίνουμε εξαιρετικά καλοί, άψογοι, άσπιλοι;

Τίποτα από όλα αυτά. Η ενσυναίσθηση μας καλεί σε μια μικρή προσπάθεια, ώστε να μπορέσουμε να μπούμε στη θέση του άλλου χωρίς να χάσουμε την ακεραιότητα της δικής μας ύπαρξης. Η ενσυναίσθηση μας παρακινεί να κάνουμε ένα μικρό βήμα, με τεράστια όμως επίδραση στις διαπροσωπικές επαφές μας.

Ενσυναίσθηση είναι η συναισθηματική ταύτιση με ένα άλλο άτομο. Η αναγνώριση και η κατανόηση της θέσης, του συναισθήματος, των σκέψεων ή της κατάστασης κάποιου άλλου. Ένα άτομο που χρησιμοποιεί την ενσυναίσθηση μπορεί να αναγνωρίσει, να αντιληφθεί και να αισθανθεί αυτό που αισθάνεται ένα άλλο άτομο. 

Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βάλει τον εαυτό του στη θέση του άλλου, να κατανοήσει τη συμπεριφορά του και να αναγνωρίσει τα κίνητρά της. Να δει δηλαδή τον κόσμο μέσα από τα μάτια του. Πρόκειται, εν ολίγοις, για ένα εξαιρετικά ισχυρό εργαλείο επικοινωνίας. Για μια ικανότητα που, αν και όλοι διαθέτουμε, την αγνοούμε. Γι’ αυτό και παραμένει αναξιοποίητη.

Εργαλείο της επιστήμης

Η ενσυναίσθηση αρχικά αναπτύχθηκε ως εργαλείο της Ψυχοθεραπείας. Σύντομα όμως οι δυνατότητές της αναγνωρίστηκαν σε όλες τις μορφές των διαπροσωπικών σχέσεων, σε κάθε κατάσταση στην οποία ένας άνθρωπος προσπαθεί να καταλάβει αυτόν που βρίσκεται απέναντί του.

Η έννοια της ενσυναίσθησης αρχίζει με την αντίληψη των συναισθημάτων των άλλων. Θα ήταν πιο εύκολο να αντιληφθούμε τα συναισθήματα των άλλων αν εκείνοι απλά μας τα έλεγαν, αν βέβαια τα γνώριζαν. 

Επειδή όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το κάνουν, πρέπει εμείς να τους ρωτήσουμε, να καταλάβουμε τα υπονοούμενά τους, να μαντέψουμε και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τη μη λεκτική επικοινωνία τους. 

Οι εκφραστικοί άνθρωποι γίνονται κατανοητοί πιο εύκολα, επειδή τα μάτια και οι εκφράσεις του προσώπου τους μας βοηθούν να καταλάβουμε πώς αισθάνονται.

Πλεονεκτήματα

Η ενσυναίσθηση φέρνει τους ανθρώπους κοντά, τους βοηθά να καταλάβουν ο ένας τον άλλον. Με αυτό τον τρόπο αναπτύσσεται αμοιβαίος σεβασμός. Όταν κάποιος ακούει με ενσυναίσθηση δεν ακούει απλά το συνομιλητή του. 

Κάνει κάτι περισσότερο: αντιδρά σε αυτόν με τρόπο με τον οποίο αναπτύσσει αμοιβαία κατανόηση και εμπιστοσύνη. Μπορεί έτσι να αντιληφθεί και να ερμηνεύσει το μήνυμα του συνομιλητή του, δίνοντας συνάμα την πιο κατάλληλη απάντηση. Η απάντηση αυτή μπορεί να αποτελέσει βασικό στοιχείο της επικοινωνίας.

Ενεργοποίηση

Ακούγοντας με ενσυναίσθηση, ο ακροατής λέει στο συνομιλητή του «Καταλαβαίνω το πρόβλημά σας και πώς αισθάνεστε γι’ αυτό, με ενδιαφέρει αυτό που λέτε και δεν σας κρίνω». Ο ακροατής μεταφέρει αυτό το μήνυμα μέσω λεκτικής αλλά και μη λεκτικής επικοινωνίας. 

Με αυτό τον τρόπο ο ακροατής ενθαρρύνει το συνομιλητή του να εκφραστεί ελεύθερα, χωρίς να φοβάται ότι εκείνος θα τον διακόψει, θα τον κρίνει ή θα του υποδείξει τι να κάνει. 

Δεν είναι ούτε απαραίτητο αλλά, και σε μερικές περιπτώσεις, ούτε και επιθυμητό ο ακροατής να συμφωνεί με το συνομιλητή του. Είναι αρκετό να μεταφερθεί στο συνομιλητή το μήνυμα «Σας καταλαβαίνω και θέλω να σας βοηθήσω να βρείτε λύση στο πρόβλημά σας». Η πρακτική χρήση μιας τόσο σύνθετης έννοιας απαιτεί την ανάλυσή της στα πιο απλά στοιχεία της.

Για να είναι κάποιος καλός ακροατής, πρέπει να αφήνει το συνομιλητή του να καθοδηγεί τη συζήτηση. Να τον ακούει με προσοχή και να μην τον διακόπτει, προσφέροντας παράλληλα λεκτικές και μη λεκτικές ενδείξεις ότι τον παρακολουθεί.

Ο ακροατής πρέπει πρώτα να εντοπίσει τη συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο συνομιλητής του. Στη συνέχεια, χρειάζεται να παρατηρεί προσεκτικά τις μικρές αλλαγές της συμπεριφοράς του. 

Οι πιο προφανείς βρίσκονται στην έκφραση του προσώπου. Όσον αφορά στη λεκτική επικοινωνία, η συναισθηματική κατάσταση φαίνεται όχι μόνο από το περιεχόμενο των λόγων αλλά και από την ένταση της φωνής και τη χρήση συγκεκριμένων λέξεων, ιδίως εκείνων που είναι φορτισμένες συναισθηματικά.

Οι πολλές ερωτήσεις από την πλευρά του ακροατή δεν βοηθούν, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος η συμπεριφορά αυτή να εκληφθεί σαν ανάκριση από το συνομιλητή του. 

Οι τυποποιημένες φράσεις επίσης, όπως «δεν πειράζει» ή «όλα θα περάσουν», δεν προάγουν την επικοινωνία. Τελείως άχρηστες επίσης είναι οι αυτοαναφορικές περιγραφές όπως «θυμάμαι που αυτό συνέβη και σ’ εμένα» ή «κάτι παρόμοιο έχει συμβεί σε ένα συγγενή μου», καθώς και η αλλαγή του θέματος.

Για να μην πνιγεί από το συναίσθημα του συνομιλητή του, ο ακροατής πρέπει να απομακρύνεται περιοδικά από το συναισθηματικό επίπεδο της επικοινωνίας. 

Σαν να μπαίνει μέσα στο νερό, να δοκιμάζει τη θερμοκρασία και μετά να βγαίνει έξω για να μπορέσει να σκεφτεί λογικά. Όλοι χρειαζόμαστε το χρόνο μας. Ο ακροατής μας, εν προκειμένω, οφείλει λίγο χρόνο στον εαυτό του, για να φανταστεί πώς αισθάνεται ο συνομιλητής του.

Είναι χρήσιμο να μεταφέρει ο ακροατής στο συνομιλητή του τα μηνύματα που παίρνει από αυτόν. Πρέπει να αναγνωρίσει τα ισχυρά συναισθήματα που αντιλαμβάνεται, όπως φόβο, θυμό, πένθος, απογοήτευση. 

Στη συνέχεια, πρέπει να τα μεταφέρει στο συνομιλητή του με ανοιχτές φράσεις όπως «φαντάζομαι ότι είστε…» ή «μου ακούγεται ότι έχετε θυμώσει για…». 

Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βεβαιωθεί ότι δεν έχει παρερμηνεύσει τα μηνύματα που πήρε και παράλληλα εμπνέει εμπιστοσύνη στο συνομιλητή του ως προς το γεγονός ότι έχει γίνει κατανοητός και ότι ο ίδιος (ο ακροατής) καταβάλλει ειλικρινή προσπάθεια να τον κατανοήσει. Αυτό αυξάνει την εμπιστοσύνη του συνομιλητή προς τον ακροατή του.

Στη συνέχεια, ο ακροατής μπορεί να εξηγήσει το λόγο που δημιουργήθηκε αυτό το συναίσθημα, όπως «αισθάνεστε έτσι επειδή πιστεύετε ότι σας φέρθηκαν χωρίς σεβασμό». Διαπίστωση που δεν συνεπάγεται αναγκαστικά συμφωνία με το συμπέρασμα του συνομιλητή του. 

Σε αυτό το στάδιο ο ακροατής πρέπει να αποφύγει με κάθε τρόπο να κρίνει το συνομιλητή του. Αν το πιστεύει, μπορεί να προσφέρει την υποστήριξη και τη συνεργασία του.

Η ενσυναίσθηση παρέχει την ικανή και αναγκαία συνθήκη για : 

Οι νευροεπιστήμονες και οι εξελικτικοί ψυχολόγοι υιοθέτησαν την έννοια ”empathy”, η οποία στα ελληνικά αποδίδεται ως ”ενσυναίσθηση”.

Δημιουργία εμπιστοσύνης και σεβασμού

Έκφραση συναισθημάτων

Μείωση της έντασης

Εμφάνιση πληροφοριών

Δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος, που ευνοεί την επίλυση προβλημάτων

Ανάπτυξη της ανεκτικότητας στο διαφορετικό, στις απόψεις των άλλων, έστω κι αν δεν συμπίπτουν με τις δικές μας.

Τι δεν είναι ενσυναίσθηση

Αν και είναι παρεμφερής, η έννοια «συμπάσχω» δεν είναι συνώνυμη της ενσυναίσθησης. Ένα άτομο μπορεί να συμπάσχει βιώνοντας, για παράδειγμα, τον ψυχικό πόνο του άλλου, αλλά μπορεί κάλλιστα να μην αντιλαμβάνεται τα συναισθήματα που προκαλούν αυτόν τον πόνο ή απορρέουν από αυτόν. 

Αντίθετα, ένα άτομο που διακρίνεται για την ενσυναίσθησή του μπορεί πιο εύκολα και να συμπάσχει την ίδια στιγμή, βιώνοντας όχι μόνο τα συναισθήματα αλλά και την ψυχική οδύνη που σχετίζεται με αυτά.

Η ενσυναίσθηση δεν είναι έκφραση καλοσύνης. Μπορεί κάποιος να δείχνει γενικά καλοσύνη προς τους άλλους, χωρίς όμως να κάνει την προσπάθεια να καταλάβει τα συναισθήματά τους. 

Η ενσυναίσθηση μπορεί να μας βοηθήσει να αιτιολογήσουμε όχι όμως και να δικαιολογήσουμε τις πράξεις των άλλων. Προσπαθώντας να βιώσουμε τα συναισθήματα του άλλου μπορούμε να καταλάβουμε πώς οδηγήθηκε σε συγκεκριμένες πράξεις. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να συμφωνήσουμε με αυτές τις πράξεις.

Ας υποθέσουμε ότι βλέπουμε έναν άπορο να κάνει μια βίαιη πράξη για να μπορέσει να τραφεί. Μπορούμε να βιώσουμε την απελπισία του και, κατ’ επέκταση, να καταλάβουμε τα κίνητρά του, αυτό όμως δεν μας εμποδίζει να σκεφτούμε ότι αυτό το άτομο θα μπορούσε να εξετάσει και άλλες, όχι βίαιες, εναλλακτικές λύσεις.

Στην καθημερινή ζωή μας

Ψυχολογία

Αν και υφίστατο ως φιλοσοφική έννοια, η ενσυναίσθηση αναπτύχθηκε παράλληλα με την επιστήμη της Ψυχοθεραπείας. Σημαντική προσφορά στην κατανόησή της παρείχαν οι H. Kohut, C. Rogers και D. Fairbairn.

Ο H. Kohut ήταν ο πρώτος ψυχοθεραπευτής που εντόπισε τη σημασία της ενσυναίσθησης. Ο C. Rogers περιέγραψε την ενσυναίσθηση ως «την ικανότητα του θεραπευτή να καταλαβαίνει το εσωτερικό πλαίσιο αναφοράς του πελάτη με ακρίβεια και με τα συναισθηματικά και νοητικά στοιχεία που εμπεριέχονται σαν να ήταν ο θεραπευτής το ίδιο το άτομο, αλλά χωρίς ταυτόχρονα αυτός να χάνει την ιδιότητα του». 

Άλλοι θεραπευτές περιέγραψαν αυτή τη διαδικασία ως μια συνεχή νοητική μετακίνηση του θεραπευτή από τη θέση του σε εκείνη του πελάτη του μέσα σε δευτερόλεπτα. Σε αυτή την περίπτωση ο θεραπευτής δεν παρέχει τις υπηρεσίες του, αλλά είναι μόνο ένας άνθρωπος που συμπάσχει με τον πελάτη του, χωρίς να μπορεί να τον βοηθήσει.

Ο C. Rogers ήταν επίσης ο πρώτος θεραπευτής που εισήγαγε το θεραπευτικό εργαλείο «σαν να», περιγράφοντας ότι ο θεραπευτής πρέπει να βιώσει τα συναισθήματα του πελάτη του «σαν να» ήταν δικά του, διατηρώντας ταυτόχρονα απόσταση από αυτά.

Η ενσυναίσθηση δεν είναι μια απλή αντανάκλαση των λεγομένων του πελάτη κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Απαιτεί συνεχή προσπάθεια από την πλευρά του θεραπευτή στη διαδικασία κατανόησης και βίωσης των συναισθημάτων που συνοδεύουν το υλικό που φέρνει ο πελάτης στη θεραπεία. 

Πολύ συχνά αυτά τα συναισθήματα δεν έχουν γίνει αντιληπτά σε συνειδητό επίπεδο από τον θεραπευόμενο. Αποτελεί λοιπόν αποστολή του θεραπευτή να τα εντοπίσει και να τα φέρει στην επιφάνεια.

Ιατρική

Στην Ιατρική η σχέση του γιατρού με τον ασθενή του βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Επιτρέπει στον ασθενή να αισθανθεί ότι έχει γίνει κατανοητός, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η εμπιστοσύνη του προς το γιατρό του. Αυτό οδηγεί σε καλύτερη συνεργασία και υπακοή στο θεραπευτικό σχήμα. 

Ο γιατρός που λειτουργεί με ενσυναίσθηση καταλαβαίνει καλύτερα τον ασθενή του, κάνει τις κατάλληλες ερωτήσεις και μπορεί να πάρει πληρέστερο ιστορικό. Πολλές ιατρικές σχολές στις ΗΠΑ, όπως αυτή του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, έχουν προσθέσει στο πρόγραμμα των σπουδών τους σεμινάρια στα οποία διδάσκουν την επικοινωνία με ενσυναίσθηση.

Εκπαίδευση

Στην εκπαίδευση βελτιώνει τη σχέση δασκάλου – μαθητή, με αποτέλεσμα καλύτερες συνθήκες μάθησης. Καταλαβαίνοντας τα συναισθήματα του μαθητή του, ο δάσκαλος μπορεί να τον πλησιάσει καλύτερα, μεταδίδοντάς του γνώση και πετυχαίνοντας μεγαλύτερη συνεργασία μαζί του.

Επικοινωνία και επιχειρήσεις

Οι περισσότεροι ειδικοί στο χώρο της επικοινωνίας και των επιχειρήσεων τονίζουν τη σημασία της ενσυναίσθησης στην κατανόηση της θέσης και των συναισθημάτων των ανθρώπων γύρω τους. Τονίζουν ότι η στιγμιαία απομάκρυνση από τα δικά μας συναισθήματα αποτελεί προϋπόθεση για τη δημιουργία δημιουργικών σχέσεων.

Στο βιβλίο του Προγραμματισμένοι να Νοιάζονται (Wired to Care), ο Dev Patnaik υποστηρίζει ότι η έλλειψη ενσυναίσθησης στις μεγάλες επιχειρήσεις συνιστά μείζον ελάττωμα. 

Όπως υπογραμμίζει, λόγω έλλειψης ενσυναίσθησης τα υψηλόβαθμα στελέχη παίρνουν αποφάσεις που ουσιαστικά βασίζονται στη διαίσθησή τους. Αυτό συμβαίνει επειδή τα συγκεκριμένα στελέχη στηρίζονται μόνο σε ποσοτικές και όχι σε ποιοτικές έρευνες αγοράς, που δείχνουν καλύτερα αυτό που επιθυμεί η πιθανή πελατεία τους.

Ο Patnaik παρουσιάζει ως παραδείγματα επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν την ενσυναίσθηση στη χάραξη της στρατηγικής τους τη Nike, τη Harley-Davidson και την IBM. Υποστηρίζει ότι αυτές οι συγκεκριμένες, σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές τους, εντοπίζουν τις ευκαιρίες πιο εύκολα και προσαρμόζονται πιο γρήγορα σε καινούριες συνθήκες.

scienceillustrated.gr

http://peri-planomenos.blogspot.gr

https://periergaa.blogspot.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Τι «κρύβουν» τα ονόματα των θηλυκών θεών...!!!!

Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν ονόμαζαν ποτέ τίποτα στην τύχη, έτσι και στους θεούς τους που για αυτούς συμβόλιζαν τις εκφάνσεις και τις αρετές που περιέχει η μία και μοναδική Θεία Ουσία έδιναν τις κατάλληλες ονομασίες οι οποίες ήταν στην κυριολεξία πνευματικοί κώδικες.

Ήρα : Γιά το όνομα τής σεπτής Βασίλισσας των Θεών δύο είναι οι σοβαρότερες ετυμολογικές εκδοχές. Είτε προέρχεται από την δασυνόμενη λέξη «ώρα», η οποία πρωτίστως υποδηλώνει την «χρονική περίοδο», είτε από την επίσης δασυνόμενη λέξη «ήρως», που σημαίνει «ήρωας», οπότε Ήρα είναι είτε η χρονική περίοδος είτε η ηρωίδα. Το όνομα απαντά και ως Ήρη ή Ηρώ.

Αθηνά : Η ετυμολόγηση τού πανάρχαιου ονόματος τής Παρθένου Αθηνάς έχει γνωρίσει διάφορες απόπειρες.

Εδώ παρατίθεται προς κρίση η γνώμη τού υπογράφοντα. Το όνομα προέρχεται από το στερητικό...«α-» και την λέξη «θήνιον», η οποία, κατά τον λεξικογράφο Ησύχιο, σημαίνει «γάλα», οπότε Αθηνά είναι «εκείνη που δεν έλαβε γάλα», «εκείνη που δεν θήλασε», υπονοώντας σαφώς την γέννηση τής Θεάς από την κεφαλή τού Δία, απ’ όπου η Αθηνά εξήλθε πάνοπλη και ετοιμοπόλεμη.

Άρτεμις : Το όνομα τής Αειπαρθένου Αρτέμιδος προέρχεται από το επίθετο «αρτεμής», δηλαδή «σώος, ακέραιος, υγιής», το οποίο, με την σειρά του, συντίθεται από τις λέξεις «άρτιος» (τέλειος, πλήρης) και «τέμνω» (κόβω, τεμαχίζω). Άρτεμις, λοιπόν, είναι η σώα, η ακέραια, η υγιής. 

Στην κλασική ελληνική γλώσσα, το όνομα κλίνεται «η Άρτεμις, τής Αρτέμιδος», με κλητική «Άρτεμις», ενώ στην νέα ελληνική υπάρχουν δύο τρόποι: είτε «η Άρτεμη, τής Άρτεμης», με κλιτική «Άρτεμη», είτε «η Άρτεμις, τής Αρτέμιδας», με κλιτική «Άρτεμις».

Δήμητρα : Το όνομα τής καρποφόρου Θεάς τής γονιμότητας προέρχεται από τις λέξεις «δα» ή «δη» και «μήτηρ». Η πρώτη σημαίνει «γη» και η δεύτερη «μητέρα», άρα Δήμητρα είναι η Μητέρα Γη. Το αρσενικό όνομα Δημήτριος σημαίνει «εκείνον που ανήκει στην Δήμητρα», «εκείνον που είναι τής Δήμητρας».

Εστία : Το όνομα τής σεμνής Εστίας προέρχεται είτε από το ρήμα «έζομαι», που σημαίνει «καθίζω τον εαυτό μου, διαμένω», οπότε Εστία είναι η διαμονή, είτε από το ρήμα «ίστημι», δηλαδή «στήνω, ιδρύω, ανεγείρω», οπότε Εστία είναι η κατοικία. Ο σημερινός όρος «εστία» συμπεριλαμβάνει αμφότερες τις έννοιες.

Αφροδίτη : Το όνομα τής ερωτικής Θεάς προέρχεται από την λέξη «αφρός» και το ρήμα «δίω» (φεύγω, απομακρύνομαι ταχέως), άρα Αφροδίτη είναι «εκείνη που φεύγει μέσα από τον αφρό».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ετυμολόγηση τού ονόματος από τον παράλληλο τύπο «Αβροδίτη», ο οποίος σημαίνει «αβροδίαιτη», δηλαδή «εκείνη που διάγει βίο τρυφηλό».

pronews.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Μην φοβάσαι τη βροχή του φθινοπώρου…!!!!

Πάει το καλοκαίρι. Μύρισε και η φθινοπωρινή βροχή, με μάτια σταχτιά και φύλλα καφέ των πλατάνων να σιγοτραγουδούν στο ρυθμό της και να χορεύουν στο κάλεσμα του ανέμου. Το χώμα μαλάκωσε και αφήνει σημάδια. Οι μέρες μίκρυναν και σε αναγκάζουν να γυρίσεις νωρίς στο σπίτι, για να χαζέψεις τη γιορτή πίσω από το παράθυρο. Δεν είναι κακό το φθινόπωρο όπως λένε πολλοί. Είναι η μαγεία της φύσης, η αλλαγή σκηνικού που θέλει να σου θυμίσει τα χρώματα της μελαγχολίας.

Πόσες αράδες, πόσα τραγούδια έχουν γραφτεί για να υμνήσουν την πλάση τη φθινοπωρινή; Είναι τα χρώματα που σε κάνουν να μελαγχολείς; Είναι η φύση που θέλει να ξεπλύνει τις μπογιές του καλοκαιριού; Είναι όλα μαζί; 

Μπορεί κάτι από αυτά μπορεί και όλα συνδυαστικά να σε κάνουν να αναλογίζεσαι τις ανθρώπινες σχέσεις, ανθρώπους που έφυγαν συνειδητά ή ασυνείδητα από το πλάι σου, φίλους που σημάδεψαν καταστάσεις στη ζωή και τώρα λείπουν από το προσκεφάλι σου.

Αυτά κάνει το φθινόπωρο. Θέλει να μελαγχολείς μαζί του, να συμπάσχεις και να του λες τα μυστικά σου. Είναι πάλι και η άλλη πλευρά των πραγμάτων. Οι σχέσεις εκείνες που έγιναν στο παρελθόν και υπάρχουν ακόμη, που δοκιμάστηκαν, που άντεξαν και αντέχουν στο χρόνο. 

Εκείνες οι σχέσεις έχουν βέβαια την τιμητική τους. Η θαμπάδα πάνω στο τζάμι γίνεται το χαρτί τους, στιχάκια λιτά και απέριττα συντροφεύουν τις όμορφες στιγμές τους. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό το σενάριο. Ο αχνιστός καφές και το τσάι ζεσταίνει τις καρδιές τους, ενώ η βροχή τραγουδά το σκοπό τους.

Όλα στη φύση αλλάζουν. Το γκρίζο είναι το χρώμα μας, όσο και αν δε θέλουμε να το παραδεχτούμε. Μία από τις πολλές πλευρές μας είναι η φθινοπωρινή, εκείνη της μελαγχολίας ή της συντροφικότητας. 

Κάθε φορά που κάποιος σου μιλάει μόνο για τα καλοκαίρια του, να ανησυχείς για εκείνον, γιατί βαθιά μέσα του προσπαθεί να καταχωνιάσει μια φθινοπωρινή βροχή. Μια βροχή που πέρασε και τον σημάδεψε, έπλυνε τις ανοιχτές πληγές του μια και για πάντα. Δε θέλει να μιλάει για κείνη, θέλει να βρίσκει αφορμές για τα καλοκαίρια. Καλοκαίρια, όμως, με φθινοπωρινές στάλες μελαγχολίας…

Ειρήνη Σταυρακάκη

loveletters.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Δείτε γιατί στα παλιά τα χρόνια οι άνθρωποι δεν είχαν αλλεργίες στα τρόφιμα. Δε πάει το μυαλό σας + video…!!!!

Οι παππούδες σας είχαν αλλεργίες σε φαγητά; Μία σύγκριση δείχνει την εξάπλωση της επιδημίας των αλλεργιών στα τρόφιμα από γενιά σε γενιά. Σύμφωνα με μία έρευνα του 2013, οι αλλεργίες που έχουν παιδιά σε τρόφιμα έχουν αυξηθεί κατά 50% από το 1997 μέχρι το 2011.

Παρόλο που τα στοιχεία που έχουμε δεν χρονολογούνται πολύ πίσω, φαίνεται πως υπάρχει σημαντική αύξηση στις καταγραμμένες τροφικές αλλεργίες τα τελευταία χρόνια.

Τι μπορεί να οφείλεται γι’αυτό;

7 λόγοι που οι παππούδες μας δεν είχαν τροφικές αλλεργίες :

1. Έτρωγαν εποχιακό φαγητό.

Το φαγητό ερχόταν από τις φάρμες και δεν υπήρχαν συντηρητικά. Επειδή τα τρόφιμα δεν ήταν επεξεργασμένα, η διατροφή ήταν γεμάτη θρεπτικά συστατικά.

2. Δεν έκαναν δίαιτα ούτε περιόριζαν το σώμα και τον μεταβολισμό τους.

Έτρωγαν ότι ήταν διαθέσιμο. Έτσι, είχαν υγιή μεταβολισμό και έτρωγαν ανάλογα με τις ανάγκες του σώματός τους.

3.Μαγείρευαν στο σπίτι χρησιμοποιώντας παραδοσιακές τεχνικές μαγειρέματος.

Τα επεξεργασμένα ή έτοιμα φαγητά δεν υπήρχαν σαν επιλογή και το να φας έξω ήταν πολυτέλεια. Ευτυχώς για εκείνους όμως, αυτό βελτίωνε την υγεία τους.

4. Δεν έτρωγαν μεταλλαγμένα, πρόσθετα τροφίμων, σταθεροποιητές και παχυντές.

Το φαγητό δεν ήταν γεμάτο προσθετικά, αντιβιωτικά και ορμόνες.

5. Έτρωγαν όλο το ζώο, συμπεριλαμβανομένου και ζωμούς από οστά και όργανα.

Τα κόκαλα τα φύλαγαν για να φτιάχνουν σούπες και ζωμούς και αυτές οι τροφές ήταν γεμάτες φαρμακευτικές ιδιότητες και ποτέ δεν τις πετούσαν.

6. Δεν πήγαιναν στον γιατρό κάθε φορά που ένιωθαν άρρωστοι και δεν έπαιρναν φάρμακα.

Όταν είχαν πυρετό, περίμεναν. Όταν αρρώσταιναν, έτρωγαν σούπες, ζωμούς και ξεκουραζόντουσαν πολύ. Το φάρμακό τους ήταν το φαγητό, είτε το καταλάβαιναν, είτε όχι.

7. Περνούσαν πολύ χρόνο έξω.

Οι παππούδες μας δεν είχαν την επιλογή να μείνουν μέσα και να παίξουν με το κινητό ή τον υπολογιστή τους. Έβγαιναν έξω και έπαιζαν στην φύση.

Η διατροφή επηρεάζει κάθε κύτταρο του σώματός μας. Η υγεία των κυττάρων μας εξαρτάται από την διατροφή και τον τρόπο ζωής μας. Τα κύτταρα δημιουργούν τους ιστούς, οι ιστοί τα όργανα και εμείς είμαστε φτιαγμένοι από όργανα. Εάν η διατροφή μας είναι ανεπαρκής, είναι λογικό το σώμα μας να βγαίνει εκτός ισορροπίας. Έτσι, μπορεί να αναπτύξουμε ευαισθησία σε διάφορες τροφές.

healthy-holistic-living.com

fanpage.gr 

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Ανοίξτε τους την πόρτα να φύγουν… Κανέναν μην κρατήσετε ποτέ με το ζόρι...!!!!

Ανοίξτε τους την πόρτα να φύγουν. Κανένα μην κρατήσετε ποτέ με το ζόρι. Ό,τι κι αν ζήσατε στο παρελθόν, δεν είναι πια τίποτα άλλο από μια ξεθωριασμένη ανάμνηση. Πόσες σκιές να αντέξει η καρδιά μας να έχει. Πόσα ψίχουλα αλήθειας να ζητιανεύει από ανθρώπους που έρχονται στη ζωή μας επιλεκτικά.

Ανοίξτε τα μάτια. Σε κάθε σας δύσκολη στιγμή, σε κάθε σας ανάγκη, πόσους μετρήσατε δίπλα σας; Πόσους αλήθεια από αυτούς που είχες δεδομένους δέχτηκες το χέρι που είχες ανάγκη; Δυστυχώς, οι δύσκολες στιγμές θα φανερώνουν αλήθειες. Θα μας βγάζουν από τη δύσκολη θέση μιας μεγαλύτερης απογοήτευσης από αυτούς που έρχονται εποχιακά στη ζωή μας.

Με σιγουριά μπορώ να πω πως τα μεγαλύτερα χαστούκια τα έφαγα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Εκείνες που περίμενα κι εγώ, όπως όλοι μας, τους “σίγουρους” φίλους στο πλάι. Εκείνες που με ξάφνιασαν γνωστοί που έμειναν βράχοι δίπλα μου.

Ανοίγουμε το στόμα μας και λέμε μεγάλες κουβέντες. Δύσκολες κουβέντες. “Πάντα” θα είμαι κοντά σου. Πόσες φορές αλήθεια το τιμήσαμε αυτό; Πόσα εμπόδια υπερπηδήσαμε για να το βγάλουμε ασπροπρόσωπο; Ένα για πάντα με ημερομηνία λήξης. Αν μονάχα λέγαμε θα είμαι εδώ για λίγο, πριν να φουρτουνιάσει μέσα μας θα είχαμε αλήθεια λιγότερους πληγωμένους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι έχουν τα μεγάλα υπέρλαμπρα λόγια έτοιμα. Εκεί, να προκαλέσουν θαυμασμό, σιγουριά, ασφάλεια. Δεκάρα δεν δίνουν αν μπορούν να φέρουν εις πέρα τις υποσχέσεις τους. Και κάπως έτσι σιγά – σιγά, σχεδόν προγραμματισμένα πια, σταματήσαμε να ελπίζουμε, να δίνουμε την καρδιά μας με όλη μας την ψυχή.

Αφήσαμε τη λογική να μας περιορίζει. Να μας χαστουκίζει. Να κρατά καμπανάκια κάθε που πάμε να συνδεθούμε με άνθρωπο. Μα αλήθεια, αντέχεται αυτή η μοναξιά της ψυχής; Να μην μπορείς να χαρείς με την καρδιά σου το όμορφο συναίσθημα του δούναι και λαβείν. 

Γεμίσαμε καχυποψία κάθε καλή πράξη που δεχόμαστε από ανθρώπους που αλήθεια μας νοιάζονται. Μάθαμε να λέμε συνέχεια “γιατί” να συμπεριφέρεται ο άλλος καλά σε εμάς. Τι να χρειάζεται αλήθεια. Ευτυχώς ακόμη δεν χάθηκε η ανθρωπιά. Ίσως να σπανίζει, μα αλήθεια ακόμα υπάρχει.

Αν επιμένουμε να κρατάμε ανθρώπους στη ζωή μας που πηγαινοέρχονται, το μόνο που κάνουμε είναι να παρατείνουμε μονόδρομες σχέσεις. Κι ας είναι φιλικές, ερωτικές, ας τις ονομάσουμε ό,τι ζητά η καρδιά μας, αυτοί που πραγματικά θέλουν να είναι στη ζωή μας, δεν το κουνάνε ρούπι από δίπλα μας. Ούτε στις φουρτούνες μας, ούτε στις μαύρες μας.

Εκεί μας αγαπάνε διπλά. Γιατί ξέρουν πως όσοι νοιάζονται προσφέρουν μόνο την αγάπη τους. Μόνο αυτή μπορεί να γιατρέψει και να κάψει το παρελθόν. Δίπλα μας μετράνε μόνο αυτοί που έμειναν. Δεν έχει σημασία αν είναι λίγοι ή πολλοί. Το μόνο που μετρά είναι ότι δεν έφυγαν στη φουρτούνα μας.

Photo: Author/Depositphotos

Συγγραφέας Χριστιάνα Παναγίδου

enallaktikidrasi.com

Οκτώβριος : Καλό μήνα…!!!!

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ : Ο Οκτώβριος ή Οκτώβρης, ή Οχτώβρης, η Τρυγομηνάς (νησιώτικα Αιγαίου και ποντιακά) είναι ο δέκατος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. 

Επειδή το πιο σημαντικό δώρο του Οκτωβρίου στους γεωργούς είναι οι πολλές βροχές του, γι’ αυτό σε πολλά μέρη ονομάζεται «Βροχάρης», αλλά και μήνας της σποράς, εξ ου και τα ονόματα «Σποριάτης», «Σποριάς» και «Σπαρτός».

Ήταν ο τέταρτος μήνας του αττικού έτους. Ονομάστηκε Πυανεψιών από τα ιερά Πυανέψια ή Πυανόψια, εορτή προς τιμήν του Απόλλωνα. O Οκτώβριος αρχίζει την ίδια ημέρα του χρόνου με τον Ιανουάριο, εκτός από τα δίσεκτα έτη. 

Εορτές και Λαογραφία 

Ο Οκτώβριος είναι η εποχή με τα πρωτοβρόχια και τα χρυσάνθεμα, που βαφτίστηκαν αϊδημητριάτικα και στην Κύπρο οχτωβρούδια. Είναι η εποχή που πρωτανθίζουν τα κυκλάμινα σε πλαγιές και βράχια, όπως τόσο χαρακτηριστικά τραγουδάει ο Γιάννης Ρίτσος: «Κυκλάμινο, κυκλάμινο, στου βράχου τη σχισμάδα/ που βρήκες χρώματα κι ανθείς, που μίσχο και σαλεύεις;». 

Η μεγάλη γιορτή του Αγίου Δημητρίου, στις 26 του μήνα, έχει δώσει στον Οκτώβριο την προσωνυμία «Αι-Δημητριάτης» ή «Αι-Δημήτρης». Όπως μας αναφέρουν οι Στράτος Θεοδοσίου και Μάνος Δανέζης : «Η γιορτή αυτή, που θεωρείται από το λαό μας ορόσημο του χειμώνα, συνδυάζεται με τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου στις 23 Απριλίου. 

Στο γεωργικό καλαντάρι οι δυο αυτές γιορτές αποτελούν τις χρονικές τομές που χωρίζουν το έτος σε δυο ίσα μέρη, στο χειμερινό και στο θερινό εξάμηνο αντίστοιχα». 

Τον ίδιο αυτό μήνα γιορτάζεται και η μνήμη του Ευαγγελιστή Λουκά, στις 18 Οκτωβρίου, ο οποίος εκτός του τρίτου Ευαγγελίου συνέγραψε επίσης και τις Πράξεις των Αποστόλων. Ο Λουκάς, όμως, είναι επίσης γνωστός και ως ιατρός, αλλά και ως ζωγράφος, «καθώς σ’ αυτόν αποδίδεται η ιστόρηση των παλαιότερων και αυθεντικών προσωπογραφιών της Θεοτόκου». 

Ο μήνας, πάντως, αρχίζει με την εορτή του πολιούχου των Αθηνών, του Διονυσίου του Αρεοπαγίτη στις 3 του μήνα. Όπως αναφέρει ο Γιώργος Ζωγραφίδης : «Όταν ο Απόστολος Παύλος κατέβηκε από το βήμα του Αρείου Πάγου, δεν φαίνεται να πέτυχε τίποτα το σπουδαίο. 

Μπορεί η ομιλία του, όπως τη διασώζουν οι Πράξεις των Αποστόλων, να θεωρήθηκε αργότερα καταστατικό κείμενο για τη σχέση του χριστιανισμού με τον ελληνισμό, όμως δεν έκανε καλή εντύπωση στους Αθηναίους. Δυο-τρεις μόνο τον πλησίασαν, γιατί πίστεψαν στα λόγια του, και ανάμεσά τους κάποιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης…». 

Κι ενώ τα κείμενα που αποδίδονται σ’ αυτόν ήταν σημαντικά, «γι’ αυτό άλλωστε συνεχίζουμε να τα διαβάζουμε με αδιάπτωτο ενδιαφέρον και σήμερα», εντούτοις γράφτηκαν πιθανότατα το 520 από έναν χριστιανό μοναχό συριακής καταγωγής, ο οποίος χρησιμοποίησε νεοπλατωνική γλώσσα και θεωρίες. 

Αλλά ο Οκτώβριος συνδέεται επίσης στενά και με τρία σημαντικά ορόσημα της πρόσφατης ιστορίας μας. Όπως μας περιγράφει η Μαρίνα Πετράκη : 

«Η νικηφόρα είσοδος στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου 1912 μεταμόρφωσε την αμελητέα Ελλάδα σε υπολογίσιμη δύναμη. Η απόρριψη του φασιστικού τελεσίγραφου στις 28 Οκτωβρίου 1940 συμπύκνωσε σε μια λέξη την ομοψυχία και αγωνιστικότητα που στήριξαν, πέρα από κάθε ελπίδα και απελπισία, τον αγώνα στα βουνά της Αλβανίας, στις πόλεις και την ύπαιθρο της κατεχόμενης Ελλάδας. 

Η απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου 1944 πυκνώνει συμβολικά το πέρασμα από τον εφιάλτη του εξανδραποδισμού στις προσδοκίες, και τις διαψεύσεις, του μεταπολεμικού κόσμου μας».

Μαρίνα Πετράκη 

https://www.tilegrafima.gr