Ταλέντο : γεννιόμαστε ή γινόμαστε ;

Μια από τις προαιώνιες συζητήσεις-διαφωνίες σχετικά με τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου είναι το αν γεννιόμαστε με κάτι ή γινόμαστε στην πορεία.

Αν δηλαδή ένα χαρακτηριστικό (προσωπικότητα, ταλέντο, διαταραχή κτλ.) είναι έμφυτο χαρακτηριστικό, γραμμένο στον γενετικό μας κώδικα, κληροδοτημένο ή όχι από προγόνους, ή αν αποτελεί δημιούργημα της άσκησης επιρροών από το περιβάλλον μας. Μια συζήτηση που απασχόλησε ιδιαίτερα τη φιλοσοφία (εμπειριστές/ γενετιστές) και την ψυχολογία.

Στο θέμα του ταλέντου φυσικά αυτό το ερώτημα (φύση ή περιβάλλον) έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις και ανταλλαγή απόψεων. Από τη μια μεριά έχουμε την άποψη ότι το ταλέντο φαίνεται από μικρή ηλικία, καθώς τα παιδιά που έχουν π.χ. κλίση στη μουσική, εκδηλώνουν αυτήν την τάση τους από πολύ νωρίς, δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ευαισθησία στους ήχους, το ρυθμό, τη μελωδία. Μαθαίνουν γρηγορότερα από το μέσο όρο μουσική. Αρκεί όμως αυτή η κλίση; Σίγουρα όχι. 

Η κλίση, για να οδηγήσει σε υψηλότατη επίδοση, χρειάζεται εξάσκηση. Πολλή εξάσκηση. Και η εξάσκηση χρειάζεται αφοσίωση και πειθαρχία. Συνήθως τα άτομα που έχουν μια κλίση, αγαπούν το αντικείμενο της σπουδής τους και δεν τους ενοχλεί να εξασκούνται ή να προπονούνται με τις ώρες, έστω κι αν αυτή η ενασχόληση είναι μοναχική.

Τι γίνεται όμως αν κάποιος δεν έχει εμφανίσει ιδιαίτερη κλίση και καταπιάνεται με κάτι και απλώς εξασκείται-προπονείται εντατικά; Εδώ εμφανίζονται διαφωνίες: υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν ότι αρκεί η εντατική και συστηματική εξάσκηση, για να μπορέσει κάποιος να φτάσει υψηλότατες επιδόσεις κάποια στιγμή. Διάφορες γνωστές απόψεις σχετικά με το θέμα είναι οι εξής :

Ο Malcolm Gladwell (στο βιβλίο του «Outliers») υποστηρίζει ότι ο καθένας μπορεί να έχει εξαιρετικές επιδόσεις, αν εξασκηθεί για 10.000 ώρες

Ο Daniel Coyle («The talent code») επίσης δίνει μεγάλη έμφαση στην εξάσκηση, τα κίνητρα, τους καλούς προπονητές

Σύμφωνα με τον David Shenk («The Genius in All of Us») η φυσική κλίση πολλαπλασιάζεται από το περιβάλλον (εξάσκηση, ευκαιρίες, ανατροφή κτλ.)

Οι Anders Ericsson και Paul Ward στις έρευνές τους καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η εξάσκηση είναι αυτή που οδηγεί σε εξαιρετικές επιδόσεις.

Επειδή όμως είναι πολύ δύσκολο να αποκρυπτογραφηθούν τυχόν εγγενείς τάσεις προς το παρόν, τίθεται η εξής δυσκολία στην ανίχνευση της προέλευσης του ταλέντου: επειδή τα παιδιά που εμφανίζουν μια τάση, συνήθως αρχίζουν τη συστηματική εξάσκηση από πολύ νωρίς, είναι πολύ δυσδιάκριτο να καταλάβουμε αν η κατοπινή τους επίδοση οφείλεται στη συστηματική εξάσκηση ή στο έμφυτο ταλέντο. 

Συχνά για να απαντηθούν τέτοια ερωτήματα, καταφεύγουμε στη μελέτη βιογραφιών γνωστών ταλαντούχων ατόμων. 

Για παράδειγμα, ο Μότσαρτ δέχτηκε από πολύ νωρίς συστηματικότατη προπόνηση (μάλιστα ο πατέρας του κατηγορείται σήμερα ότι του στέρησε την παιδική του ηλικία). 

Και αυτός και ο Μπαχ προέρχονται από οικογένειες μουσικών. Πώς όμως μπορούμε να το ερμηνεύσουμε αυτό; Ότι αυτοί οι δύο μουσικοί κληρονόμησαν μουσικό ταλέντο από τους προγονούς τους; Ή ότι, μεγαλώνοντας σε οικογένειες μουσικών, δέχτηκαν τόσο πολλά ερεθίσματα, που εξάσκησαν τις μουσικές τους ικανότητες σε μεγάλο βαθμό;

Κλείνοντας μεταφράζω κάτι σχετικό που δίνει τροφή για σκέψη στο θέμα:

Μουσικό ταλέντο : φύση / ανατροφή

Κατά κύριο λόγο, δεν πιστεύω ότι υπάρχει γονίδιο μουσικού. Δέχομαι ότι υπάρχει η μουσική ιδιοφυία. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το πεδίο στο οποίο βρίσκονται, είναι περισσότερο η εξαίρεση παρά ο κανόνας. 

Ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια μουσική οικογένεια έχει ένα σημαντικό προβάδισμα στη μουσική του καριέρα σε σύγκριση με παιδιά που προέρχονται από μια μη μουσική οικογένεια. Νομίζω ότι παραδείγματα από αυτό μπορούμε να βρούμε στην ιστορία ευθύνονται πολύ για αυτήν την έννοια του μουσικού γονιδίου. "Φυσικά ο Μπαχ ήταν μια μουσική ιδιοφυία. 

Κληρονόμησε όλα αυτά τα καλά μουσικά γονίδια από τον πατέρα του". Ο πατέρας του Μπαχ, όπως και οι θείοι του ήταν επαγγελματίες μουσικοί. Από μικρή ηλικία έλαβε ενθάρρυνση για να εξερευνήσει τον κόσμο της μουσικής. 

Οι μουσικές του επιδόσεις καταχειροκροτήθηκαν από όλη του την οικογένεια- δεν αποθαρρύνθηκε, ούτε κατακρίθηκε για αυτήν την ενασχόλησή του. Πώς γίνεται να μην έχει ο μικρός Μπαχ τουλάχιστον ένα ενδιαφέρον για τη μουσική, με τέτοιο περιβάλλον στο οποίο μεγάλωνε;

Αυτό που είναι θλιβερό για μένα να βλέπω είναι μαθητές που τους στερούν μια μουσική εκπαίδευση, επειδή δεν τα πήγαν καλά σε κάποιο τεστ ανίχνευσης μουσικού ταλέντου. Αυτά τα τεστ καθορίζουν ένα πολύ τελειοτικό σύνολο από δεξιότητες που απλώς είναι το αποτέλεσμα μιας πρότερης έκθεσης στη μουσική- τίποτε παραπάνω από αυτό. 

Οι δεξιότητες όμως που είναι απαραίτητες για να γίνει κάποιος επαγγελματίας μουσικός είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που έχει ένας δάσκαλος μουσικής ή ένας κατασκευαστής οργάνων. Εφόσον υπάρχει ενδιαφέρον και αποφασιστικότητα, οι δεξιότητες μπορούν να αναπτυχθούν.

educpsychology.blogspot.com

http://www.psyhealth.gr

Καταλάβετε τα όνειρα σας και εκμεταλλευτείτε τα.....!!!

Πρώτα απ' όλα, συνειδητοποιήστε ότι το καλύτερο πρόσωπο για να ερμηνεύσει το όνειρό σας είναι εσείς. Κατά συνέπεια, ο πιο εύκολος τρόπος είναι να ρωτήσετε τον ίδιο τον εαυτό σας για τι πράγμα ήταν το όνειρό σας.

Αυτό που θα βοηθούσε την απάντηση αυτής της ερώτησης είναι να γράψετε το όνειρο κάτω ή να το ρωτήσετε έξω δυνατά. Παρακάτω περιγράφουμε μια ακόμα πιο λεπτομερής διαδικασία :

Πάρτε δύο καρέκλες, τοποθετήστε τις απέναντι, έτσι ώστε να κοιτάζονται κατά μέτωπο και καθίστε στη μια από αυτές. Δημιουργήστε μια εικόνα στο μυαλό σας για τον υποσυνείδητο εαυτό σας, ο οποίος θα κάθεται στην άλλη καρέκλα. Υποβάλετε του την ερώτησή σας. Πηγαίνετε στην άλλη καρέκλα και καθίστε σε αυτήν. Απαντήστε στην ερώτηση. Επιστρέψτε στο αρχικό κάθισμά σας και συνεχίστε.

Αυτό μπορεί να φανεί λίγο ανόητο σε κάποιους, αλλά αυτή η μέθοδος (και παρόμοιες) είναι σε θέση να δώσουν μερικές οξυδερκείς απαντήσεις. Μόλις το συνηθίσετε μπορείτε να συντομεύσετε τη διαδικασία, μέχρι το σημείο όπου μπορείτε να πάρετε τις απαντήσεις άμεσα με τη σκέψη.

Ένα άλλο πράγμα που βοηθά την ερμηνεία ονείρου είναι ένα ημερολόγιο των ονείρων σας. Ψάξτε τα κοινά θέματα και την επανάληψη των ζητημάτων στα όνειρα σας, και θα καταλάβετε ποιοι συμβολισμοί αντικειμένων είναι σημαντικοί. 

Εάν κάνετε συνειδητά όνειρα (lucid dreaming: έχετε δηλαδή τη συνείδηση ότι ονειρεύεστε και μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε), μπορείτε να ρωτήσετε τους χαρακτήρες και τα πράγματα στο όνειρό σας τι συμβολίζουν ! Ή ζητήστε να είναι το όνειρο σας πιο σαφές. 

Ένα ενδιαφέρον πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι, εάν έχετε έναν εφιάλτη και αποκτάτε τη συνείδηση σας, να γυρίσετε γύρω και να αντιμετωπίσετε αυτό που σας κυνηγά. Θα διαπιστώσετε ότι τείνει να αλλάζει η μορφή του όταν το εξετάζετε πάλι. Τέλος, μερικά αντικείμενα ονείρου μπορεί να έχουν μια κάπως καθολική ερμηνεία .. (Σημειώστε ότι η δική σας ερμηνεία μπορεί να ποικίλει) :

Ένα σπίτι μπορεί να αντιπροσωπεύσει το μυαλό σας. Το κελάρι να είναι υποσυνείδητό σας. Με τι μοιάζει το σπίτι; Ποιος ζει εκεί;

Τα τραίνα και τα παρόμοια οχήματα μπορεί να αντιπροσωπεύουν τη σεξουαλικότητα. Είστε στο τραίνο, ή φοβάστε μήπως σας χτυπήσει ένα; Όμως μπορούν να εκπροσωπούν το πρόγραμμα στη καθημερινότητα σας, τις πιεστικές ημερομηνίες μέχρι τις όποιες θα πρέπει να έχετε κάνει κάποια πράγματα. 

Τα προλαβαίνετε τελικά; Τα κυνηγάτε από πίσω; Το πέταγμα θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει την επιτυχία ή τη διαφυγή. Τι θα σήμαινε η πτώση;

Πολλοί άνθρωποι στο όνειρο είναι συχνά εκδηλώσεις των διαφορετικών πλευρών της προσωπικότητάς σας. Προσπαθήστε να επικοινωνήσετε με αυτούς.

Περιστασιακά μπορεί να έχετε όνειρα που είναι τόσο ζωηρά και ρεαλιστικά που θα θυμόσαστε όλες τις λεπτομέρειες, ακόμα και αφού ξυπνήσετε. Οπωσδήποτε γράψτε τα κάτω! Πολλές φορές αυτά τα όνειρα έχουν σημαντική σημασία για σας και για ένα πρόβλημα ή ζήτημα που αντιμετωπίζετε αυτό τον καιρό. 

Συγκρίνετε το όνειρο και τα στοιχεία του με το πραγματικό πρόβλημά σας για να δείτε εάν έχει κάποια σχέση, κι αν ναι, πώς. Εάν έχουν κάποια σχέση, κατόπιν θα είστε σε θέση να μπορείτε να καταλαβαίνετε πώς ένα όνειρο μπορεί να σας βοηθήσει με το πραγματικό πρόβλημά σας.



Ονειρολόγιο
http://www.psyhealth.gr

Βρίσκεσαι εδώ, για να δίνεις.......!!!

           

Υπάρχουν τρεις λόγοι για τους οποίους σου είναι απαραίτητη η επαφή με τους ανθρώπους.

Κατά σειρά ανόδου της συνειδητότητας έχουμε :

1. Λόγω της παρουσίας σου στο υλικό πεδίο, αρχικά, ενώ σαν μωρό όταν γεννήθηκες ήσουν ο ίδιος μια Ψυχή σε ενσάρκωση, η όλη γαλούχηση των γονιών, του περιβάλλοντος προς τα έξω στη συνέχεια, μετά της κοινωνίας, σε έκαναν να χάσεις εντελώς αυτήν την επαφή.

Έτσι, αξία για σένα δεν έχει τι Είσαι, (μια και δεν μπορείς να δεις μέσα σου, γιατί η προσοχή σου είναι στα «έξω από σένα»), αλλά τι έχεις. 

Αυτήν την αξία τη μετράς με μόρφωση, χρήματα, εξωτερική ομορφιά, εξουσία.

‘Όταν δεν τα έχεις λοιπόν, χάνεται και η αξία σου. 

Ακόμα όμως και να τα έχεις, πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα έχει περισσότερα από σένα. 

Αυτή η κατάσταση του «να έχω πάντα περισσότερα», είναι ένα αδηφάγο τέρας, το οποίο σε στραγγίζει καθημερινά, και σε κάνει να είσαι μόνιμα σε ένα παράλογο τρέξιμο, ενώ βέβαια δεν βρίσκεις, ούτε ζεις στη ζωή σου ποτέ γαλήνη, ηρεμία, ευτυχία, μια και δεν προλαβαίνεις …………με τόση τρεχάλα……...

Μέσα σε όλο αυτό, όταν συναντάς ανθρώπους που έχουν θαρρείς αυτά τα περισσότερα, νομίζεις, πως η επαφή σου μαζί τους, θα «ανεβάσει» την αξία τη δική σου, και στα μάτια τα δικά σου, μα και όλων όσων σε ξέρουν.

Χρειάζεσαι λοιπόν τους άλλους, γιατί έχεις ανάγκη τις δανεικές, κενές αξίες (που νομίζεις πως σου δίνουν), για να νιώθεις ότι …………… κάτι αξίζεις κι εσύ……….

Σε αυτή την κατηγορία δυστυχώς, ανήκει η πλειοψηφία των ανθρώπων του πλανήτη.

Άλλοι, νιώθουν να παίρνουν αξία όταν τους αγαπούν, ή όταν τους σέβονται, ή όταν τους λένε ότι έχουν δίκιο……..

Κι αυτά πάνε στα έχω.

Και όλα μαζί;

Έχω υπαλλήλους, έχω μια γυναίκα, έχω παιδιά, έχω σπίτια, έχω αυτοκίνητο, έχω μόρφωση, έχω χρήματα, έχω διάσημους φίλους, έχω καλή δουλειά, έχω, έχω, έχω……….

……………έχω ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΓΩ. 

Κι ακόμα χειρότερα :

Είμαι αφεντικό, (με υπαλλήλους να τους εξουσιάζω), είμαι ένας παντρεμένος, (άρα άξιος προσοχής από μια γυναίκα, ειδικά αν είναι ωραία), είμαι πατέρας, (κάτι έφτιαξα κι εγώ να μείνει όταν θα έχω φύγει), είμαι το σπίτι μου, (γιατί αν το χάσω θα πεθάνω με τόσα που ήδη πλήρωσα στα δάνεια), είμαι το αυτοκίνητο μου, (γιατί με αυτό με βλέπουν οι γυναίκες και με πλησιάζουν), είμαι μορφωμένος, (άρα μεγάλο πρόσωπο στην κοινωνία οπότε με σέβονται), είμαι τα χρήματα, (γιατί χωρίς αυτά χάνομαι), είμαι με διάσημους φίλους (για να έρχονται σε επαφή μαζί μου είμαι κι εγώ σπουδαίος), είμαι η δουλειά μου (γιατί μόνο εκεί αισθάνομαι ότι κάτι έχω κάνει κι εγώ αφού παράγω έργο), είμαι, είμαι, είμαι, ……….

……………είμαι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΓΩ. 

                               

2. Ο δεύτερος λόγος ανάγκης επαφής με τους άλλους, είναι, αφού συνειδητοποιήσεις ότι κάνεις το πρώτο, να θέλεις, όλα αυτά να τα «τακτοποιήσεις», γιατί έχεις καταλάβει πως όλο αυτό σε βασανίζει και ζητάς απεγνωσμένα να αλλάξει.

Αρχίζεις να παρατηρείς τις λειτουργίες σου, όταν έρχεσαι σε επαφή με τους άλλους ανθρώπους, και κάνεις εσωτερικές διεργασίες του πότε το κάνεις, και ανακαλύπτεις, το ανούσιο όλου αυτού του πράγματος. 

Αρχίζεις να βρίσκεις τι έχει σημασία ΓΙΑ ΣΕΝΑ πια στη ζωή σου, και όχι «τι σου μάθανε». 

Προσπαθείς αρχικά δειλά, να διεκδικήσεις αυτά που ζητάς ο ίδιος από τη ζωή, σε ένα τελείως εχθρικό περιβάλλον, γιατί οι γύρω σου, ανήκουν ακόμα στην πρώτη κατηγορία.

Βλέπεις μέρα με τη μέρα να αλλάζεις.

Να αποκτάς ελευθερίες. 

Να νιώθεις πιο δυνατός. 

Να ανακαλύπτεις ταλέντα και ομορφιά, που πραγματικά, αυτά είναι που αξίζουν για σένα, και είναι πράγματα που πηγάζουν από μέσα σου, που καμία σχέση δεν έχουν με τα «έχω».

Αρχίζεις να νιώθεις το «είμαι».

Τότε καταλαβαίνεις, πως αυτό το «είμαι», μπορεί να ομορφύνει, οποιαδήποτε «εξωτερική έλλειψη». 

Ζητάς ευτυχία, και χρόνο με τα παιδιά σου, όμορφες τρυφερές στιγμές, χαρά, θετική αντιμετώπιση, και δεν σε νοιάζει τελικά, ………. που δεν έχεις.

Ακόμα και όλα «να σου τα πάρουν», …………………..πάντα θα έχεις………… «εσένα».

Αρχίζεις να δίνεις δύναμη στους άλλους, παρηγοριά. 

Αρχίζεις να μοιράζεσαι πλέον, όλη την ομορφιά που βρίσκεις σε σένα………

Κι εδώ, πάμε στον τρίτο λόγο:

                             

3. Ο τρίτος λόγος λοιπόν ανάγκης σου για να έχεις ανθρώπους κοντά σου, είναι σαφώς το να εκφράσεις αυτό που είσαι, σαφώς να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου, αλλά αντιλαμβάνεσαι και κάτι άλλο, που ούτε μπορούσες ποτέ να το διανοηθείς:

Μοιράζοντας στους άλλους αυτό που είσαι, δεν μπορείς να μην τους πεις, όλα όσα έκανες κι ελευθερώθηκες. 

Το πόσο λάθος λειτουργίες έχουν. 

Πως με όλα αυτά που κάνουν, το πόσο βασανίζονται. 

Και φυσικά, ότι από τους ίδιους εξαρτάται το να ελευθερωθούν, αρκεί να είναι ανοιχτοί, στο να το δουν……..

Τώρα πια, δεν είσαι στην προηγούμενη κατάσταση ώστε να «λύνεις», τα θέματα που σε απασχολούν με το Εγώ σου. 

Είναι λίγο μακρινά.......

Αν και φυσικά πάντα έχεις τα μάτια σου ανοιχτά, γιατί το Εγώ είναι πολύ ύπουλο, και όλο και κάτι είναι πάντα κάπου καλά κρυμμένο.....

Κι ενώ παραμένεις σε εγρήγορση, αρχίζεις να λύνεις, ή να βρίσκεις «λύσεις», για τα θέματα και τις καταστάσεις, όλων όσων βλέπεις γύρω σου να προβληματίζονται.

Αυτό τους διδάσκεις. 

Κοιτάζεις να το δουν. 

Να αντιληφθούν……..

Βοηθάς τους άλλους, γιατί κάνοντας το, νιώθεις τα πιο δυνατά συναισθήματα της ζωής σου. 

Και λες:

«Αααα, αυτή είναι η χαρά της προσφοράς! Μα πως γίνεται;; Εγώ το κάνω, για μένα, και νιώθω τόσο μα τόσο υπέροχα;»

Αυτό είναι το μαγικό. Ελευθερώνοντας τους άλλους από τις αλυσίδες τους, εσύ δυναμώνεις, ανυψώνεσαι………

Δίνεις. Γιατί γι’ αυτό ήρθες.

Η Γη είναι σε μια φυλακή, οικειοθελώς, χωρίς οι άνθρωποι να το γνωρίζουν. 

Φροντίζεις λοιπόν να τους γίνει γνωστό, ώστε ο καθένας να μπορέσει να βρει τον πραγματικό λόγο που γεννήθηκε, που δεν είναι το να δουλεύει (να είναι δούλος), σε αυτόν τον κόσμο, ούτε το να παιδεύεται……

Όσο κι αν ψάξεις, δεν υπάρχει άλλος λόγος για να είσαι με ανθρώπους.

Επιγραμματικά:

1. Είσαι με τους άλλους γιατί ζητάς να σου δίνουν........αξία για να υπάρχεις.

2. Είσαι με τους άλλους για να πάρεις από τον εαυτό σου, δίνοντας.....

3. Βρίσκεσαι εδώ, για να δίνεις.......

Νικολέττα Σλαύκου

Γιατί πρέπει να διαβάζουμε βιβλία.....!!!

Γιατί σαν την μυρωδιά από φρεσκοαγορασμένο βιβλίο δεν υπάρχει, ίσως να συγκρίνεται με αυτή του φρέσκο-ψημένου ψωμιού… 

Γιατί διαβάζοντας βιβλία δημιουργούμε μια προσωπική βιβλιοθήκη που περιγράφει και εμάς αλλά και τις φάσεις που έχουμε περάσει στη ζωή μας. 

Γιατί καλλιεργούμε την φαντασία μας ! Oι εικόνες που είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε με το μυαλό μας δεν συγκρίνονται με καμία ταινία του Hollywood. 

Γιατί με ένα βιβλίο δεν μπορείς να είσαι παθητικός θεατής όπως με μια ταινία, ή το διαβάζεις και είσαι απόλυτα εκεί ή όχι. 

Γιατί «ένα βιβλίο είναι ένας καλός φίλος» σύμφωνα με τον Ζακ – Ανρί Μπερναρντέν ντε Σεν Πιερ, για άλλους είναι ο σκύλος. 

•Γιατί «Η ανάγνωση των καλών βιβλίων είναι σαν τη συνομιλία με τους τελειότερους ανθρώπους του παρελθόντος». (Ρενέ Ντεκάρτ) 

Γιατί ερχόμαστε κοντά με άτομα (τους συγγραφείς) και μοιραζόμαστε στιγμές μαζί τους. 

Γιατί πάντα φανταζόμουνα, όπως και ο Χορχέ Λούις Μπόρχες, ότι ο Παράδεισος θα είναι ένα είδος βιβλιοθήκης άρα όσοι κατευθυνθούν προς τα εκεί θα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένοι. 

Γιατί όταν διαβάζουμε η μοναξιά δεν υπάρχει. 

Γιατί όλοι έχουμε την ανάγκη να ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα που και που… 

Γιατί στην ψηφιακή μας εποχή η διαδικασία του να ξεφυλλίζεις ένα βιβλίο, να έχει σημάδια από τον καφέ σου και να βαραίνει στη τσάντα σου είναι συνήθειες που σε λίγο καιρό θα αναπολούμε. 

Γιατί διαβάζοντας σχηματίζουμε ένα μέρος της προσωπικότητας μας. 

Γιατί είναι σαν να ζούμε μια άλλη ζωή χωρίς τα πραγματικά της ρίσκα. 

Γιατί το αίσθημα που νιώθεις όταν διαβάζεις την τελευταία σελίδα του βιβλίου που σου έκανε παρέα το τελευταίο διάστημα είναι σαν να αποχαιρετάς έναν φίλο που φεύγει στο εξωτερικό. Θα σου λείπει αλλά δεν θα τον ξεχάσεις. 

parict3f 

http://www.filenades.gr

Προτάσεις για βελτίωση του αυτοελέγχου......!!!

Κι όμως υπάρχει τρόπος για να μη μένετε ψύχραιμοι και στις πιο δύσκολες καταστάσεις

Ο αυτοέλεγχος μας βοηθά νε ελέγχουμε τα συναισθήματά μας αντί να μας ελέγχουν αυτά κάτι το οποίο πολλές φορές μπορεί να είναι καταστροφικό! Το σημαντικό είναι να κάνουμε τα συναισθήματά μας να δουλεύουν υπέρ μας και όχι εναντίον μας. Σκοπός μας είναι να επιλέγουμε την πιο αποτελεσματική και εποικοδομητική ανταπόκριση σε κάθε περίπτωση.

Παρακάτω αναφέρουμε μερικές ιδέες ώστε να βελτιώσουμε τον αυτοέλεγχό μας :

Ο θυμός εκτός από το ότι πληγώνει τους άλλους, μπορεί να είναι πιο βλαβερός για την υγεία μας από οποιαδήποτε κατάχρηση.

Κάνουμε μία λίστα από καταστάσεις που μας θυμώνουν και προσπαθούμε να καταλάβουμε γιατί αυτές οι καταστάσεις επιδρούν επάνω μας κατά αυτό τον τρόπο και αντίστοιχα τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να μην «παίρνουμε φωτιά» τόσο εύκολα !

Συνειδητοποιούμε πως ακριβώς αισθανόμαστε όταν είμαστε έτοιμοι να χάσουμε τον έλεγχό μας και πως αισθανόμαστε όταν χάνουμε τον έλεγχό μας και μετά.

Καταγράφουμε το πώς επηρεάζει εμάς και τους άλλους το να χάνουμε τον έλεγχο μας. Τι ακριβώς συμβαίνει όταν εξαντλείται η υπομονή μας;

Ελέγχουμε τα καταστροφικά μας συναισθήματα όπως το θυμό, τη ζήλεια, και το φθόνο. Προσπαθούμε να χαλαρώνουμε περισσότερο και δεν αναστατωνόμαστε για ασήμαντα πράγματα.

Δε δημιουργούμε αρνητικές φαντασιώσεις για καταστάσεις ανθρώπους ή μελλοντικά γεγονότα.

Δεν αισθανόμαστε θύμα των περιστάσεων. Συνειδητοποιούμε ότι δεν είναι αυτό που μας συμβαίνει που μας πληγώνει. Είναι ο τρόπος που το αντιμετωπίζουμε που μας πληγώνει.

Βλέπουμε την αστεία πλευρά των δύσκολων καταστάσεων και δε διστάζουμε να αυτοσαρκαστούμε.

Είμαστε υπομονετικοί με τους άλλους. Ακούμε περισσότερο μιλάμε λιγότερο.

Όταν νιώθουμε ότι η πίεση συσσωρεύεται στο σώμα μας κάνουμε ένα διάλειμμα και ασχολούμαστε με μια δραστηριότητα που μας ευχαριστεί.

Δεν διακόπτουμε τους άλλους όταν μιλούν. Εξασκούμαστε στο να μιλάμε πιο αργά και σταθερά.

Την επόμενη φορά που θα αισθανθούμε ότι πρόκειται να χάσουμε τον έλεγχο, προσπαθούμε να μη σκεφτόμαστε τι μας έχει αναστατώσει. Κάνουμε κάτι άλλο, παίρνουμε λίγο φρέσκο αέρα ή κάνουμε κάποια μορφή σωματικής άσκησης και ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΙΠΟΤΑ !

lifeselfcoaching.gr

http://www.psyhealth.gr

Νίτσε : Προτάσεις ζωής και διατροφής.....!!!

«Πως πρέπει να τρέφεσαι εσύ για να φτάσεις το ανώτατο όριο δύναμης αντρειάς (virtu), την έννοια που δίνει σ’ αυτήν τη λέξη η Αναγέννηση, αρετής ελεύθερης από κάθε ηθικούλα !».  Φ. Νίτσε

Οι προσωπικές δοκιμές του Νίτσε, όσον αφορά στη διατροφή, ήταν εξαιρετικά κακές. Το ζήτημα της διατροφής το έθεσε στον εαυτό του αργά και το απέδωσε στην κλασική γερμανική κουλτούρα. Σ’ αυτήν που δίδασκε «πώς να χάνει κανείς από μπροστά του τις πραγματικότητες και να τρέχει με κάθε θυσία πίσω από έναν προβληματικό σκοπό».

«η αλήθεια είναι πως έως τη στιγμή που έφθασα την ηλικία της ωριμότητας, ετράφηκα πάντα κακώς. Για να εκφραστώ από ηθικής άποψης ετράφηκα με έναν τρόπο “ απρόσωπο”, “ανιδιοτελή”, “αλτρουιστικό”, για μέγιστη ωφέλεια των μαγείρων και των άλλων πλησίον μου».

Εκτός από την γνωστή έκφρασή του, ότι το γερμανικό πνεύμα είναι μία δυσπεψία όπου κανείς δεν κατορθώνει να τα βγάλει πέρα, ο Νίτσε δίνει οδηγίες πώς μέσα από μία συγκεκριμένη διατροφή και στάση ζωής, ο άνθρωπος μπορεί να έχει τη δυνατότητα να φτάσει τον προορισμό του.

Να νιώσει την ελευθερία εκείνη που πλημμυρίζει το νου και που τότε ο άνθρωπος μπορεί να πει: «Εγώ μπορώ να κάνω τούτο…» βρίσκοντας τον αληθινό προορισμό της ζωής.

«Ένα γεύμα ουσιαστικό χωνεύεται ευκολότερα παρά ένα ελαφρύ γεύμα. Ένας από τους πρώτους όρους για καλή χώνεψη είναι να μπει στο στομάχι ολοκληρωτικά σε ενέργεια. Πρέπει να γνωρίζει κανείς το χώρο του στομαχιού του. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να αποφεύγει τα ατελείωτα εκείνα γεύματα που θα τα ονομάσω διαλειμματικές θυσίες».

Συγκεκριμένα, προτείνει :

Διόλου προγεύματα μεταξύ των γευμάτων. Τα αλκοολούχα ποτά είναι βλαβερά, το νερό φτάνει. Ο καφές μας κατσουφιάζει, το τσάι δεν είναι υγιεινό παρά μόνο το πρωί. Πρέπει να το παίρνουμε σε μικρές ποσότητες, αλλά δυνατό. Επίσης, ένα φλιτζάνι κακάο πηχτό είναι ό,τι πρέπει.

Όλες οι προλήψεις έρχονται από τα εντόσθια, πρέπει να μένει κανείς καθισμένος όσο το δυνατό λιγότερο και να μη δίνει πίστη σε μια ιδέα που δεν του έχει έρθει στο ύπαιθρο , την ώρα που κινείται ελεύθερα. Πρέπει ως και οι μύες ακόμα να βρίσκονται σε γιόρτασμα.

Η εκλογή του τρόπου αναψυχής πρέπει να μας χωρίζει από τον εαυτό μας. Ο Νίτσε προτείνει τα βιβλία, που είναι ένα μέσον για να μας εκτοπίσει από κείνο που είναι το σοβαρό μας.

Το μάντρωμα του εαυτού μας. Ένα είδος απομόνωσης για ενδοσκόπηση.

Αποφεύγοντας το τυχαίο, τις εξωτερικές εντυπώσεις. Όταν η εσωτερική ένταση κλωσάει πιέζοντας το νου και γενικά ολόκληρο τον οργανισμό, κάθε επίδραση απ’ έξω ενεργεί με πολλή βιαιότητα, χτυπάει πολύ βαθιά.

Εις υγεία λοιπόν, περάστε μέρες εμπιστοσύνης, ευθυμίας, θαυμάσιων τυχαίων συμβάντων και στιγμές βαθιές. Πείτε και εσείς αυτό που είπε και ο Νίτσε για τον εαυτό του: «Εγώ δεν είμαι άνθρωπος, εγώ είμαι δυναμίτης». 

http://www.psyhealth.gr

Κλειστοφοβία: Θεραπεύστε την σε 24 ώρες.........!!!

            

Η Φοβία είναι μια μορφή της αγχώδους διαταραχής κατά την οποία το άτομο νιώθει ένα έντονο και παράλογο φόβο για κάποια αντικείμενα ή καταστάσεις. Είναι ένα είδος μηχανισμού προστασίας του ατόμου. Κάποιος του οποίου τα επίπεδα άγχους είναι υπερβολικά αυξημένα μπορεί να αναπτύξει φοβία. 

Μια από τις πιο κοινές μορφές φοβίας είναι η κλειστοφοβία. Η Κλειστοφοβία έχει οριστεί σαν ένας συνεχής, υπερβολικός και παράλογος φόβος εγκλεισμού σε μικρούς χώρους. 

Ένα άτομο που πάσχει από κλειστοφοβία μπορεί να κάνει πανικό μέσα σε ασανσέρ, τραίνο, αεροπλάνο, λεωφορείο η σε χώρους με συνωστισμό, ακόμα βάζοντας ή βγάζοντας ένα στενό ρούχο από το κεφάλι του. 

Η κλειστοφοβία μπορεί μεταξύ άλλων να είναι το αποτέλεσμα μιας ξεχασμένης παιδικής εμπειρίας (συναισθηματικού τραύματος), η η εμπειρία που είδε ή άκουσε κάποιου άλλου ανθρώπου.

                           

Συμπτώματα :Τα συμπτώματα μια κρίσης άγχους μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν και: Εφίδρωση, Ταχυκαρδία, Ζαλάδα, Ναυτία, Υπέρπνοια, Αίσθημα λιποθυμίας, Φόβος ότι κάτι «κακό» θα πάθουν !

Ειδική Συμπτωματολογία της Κλειστοφοβίας 

Όταν βρίσκονται σε δωμάτιο: Αρχικά κοιτάζουν αν υπάρχει έξοδος διαφυγής.Τις περισσότερες φορές κάθονται κοντά στην έξοδο. Σε περίπτωση που κλείσουν οι πόρτες, ανησυχούν ή αισθάνονται ανασφάλεια 

Όταν βρίσκονται σε Λεωφορείο ή αυτοκίνητο : Τις περισσότερες φορές το αποφεύγουν, μπορεί όμως να μπουν αποφεύγοντας τις ώρες αιχμής.

Μέσα σε κτίριο : Προτιμούν να παίρνουν τις σκάλες παρά το ασανσέρ από φόβο μην κλειστούν μέσα

Σε Πάρτι ή στον κιν/γραφο : Συνήθως προτιμούν να βρίσκουν θέσεις στην έξοδο για να μπορέσουν να φύγουν αμέσως όταν αισθανθούν άσχημα

Σε ακραίες καταστάσεις : Σε άτομα με σοβαρή κλειστοφοβία ακόμα και το κλείσιμο μιας πόρτας πίσω τους μπορεί να τους προκαλέσει πανικό

Άπαξ και το άτομο έχει ζήσει την εμπειρία των κρίσεων άγχους φοβάται όλο και περισσότερο μην την ξαναζήσει. Έτσι αρχίζει να αποφεύγει οτιδήποτε θα μπορούσε να ενεργοποιήσει ξανά μια τέτοια κρίση.

Θεραπευτικές επιλογές

Η θεραπεία των φοβιών συμπεριλαμβανομένης και της κλειστοφοβίας βασίζεται σε ψυχολογικές μεθόδους όπως:

Θεραπείες Συμπεριφοράς (Behavioral Therapies)

Θεραπεία Γνωσιακή & Συμπεριφοράς (Cognitive-Behavioral Therapy)

Θεραπεία Έκθεσης (Exposure Therapy)

Θεραπεία Εικονικής πραγματικότητας (Virtual Reality)

Θεραπεία Νευρογλωσσικού προγραματισμού (Neuro-Linguistic Programming)

Φαρμακοθεραπεία (Drugs)

και οι οποίες μπορεί να συμπεριλάβουν τεχνικές όπως:

                         

Flooding : Το άτομο εκτίθεται στη φοβογόνο κατάσταση μέχρι τα επίπεδα του άγχους του να μειωθούν στο ελάχιστο. Η διαπίστωση ότι εκτέθηκαν σε αυτή την εμπειρία και δεν έπαθαν τίποτα είναι μια δυνατή μορφή θεραπείας

Counter-conditioning : Το άτομο μαθαίνει να χρησιμοποιεί τεχνικές χαλάρωσης και νοερής απεικόνισης όταν βιώνει φοβία και άγχος. Βήμα-βήμα το άτομο συγκεντρώνεται και επιτυγχάνει την φυσική και ψυχική χαλάρωση αντιμετωπίζοντας την αιτία του φόβου του χωρίς να αισθάνεται άγχος. Αυτή η τεχνική είναι γνωστή και ως «συστημική απευαισθητοποίηση».

Modelling : Το άτομο παρακολουθεί άλλους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν τις ίδιες καταστάσεις χωρίς φόβο και ενθαρρύνεται να αναλύσει και να μιμηθεί αυτό το μοντέλο αποτελεσματικότητας.

24 Hours technique : Το άτομο απαλλάσσεται από την κλειστοφοβία του μέσα σε 24 ώρες, ισχυρίζονται ορισμένοι Αμερικανοί θεραπευτές στην Phobia Clinic, οι οποίοι χρησιμοποιούν Νευρογλωσικό Προγραμματισμό. Δεν μένει παρά να το αποδείξουν!!!

http://www.psyhealth.gr