Παρακολουθήστε με προσοχή το παρακάτω συγκλονιστικό σποτ, στο οποίο πρωταγωνιστεί ένα παιδάκι, παριστάνοντας το αδέσποτο σκυλί! Όπως είναι -δυστυχώς- φυσικό οι άνθρωποι του φέρονται με το χειρότερο τρόπο... Ο σκοπός του βίντεο είναι να μας κάνει να κατανοήσουμε πόσο άσχημα φέρονται οι άνθρωποι στα 4τράποδα... Δείτε το κλιπάκι και την επόμενη φορά που θα φερθείτε άσχημα σε ένα ζώο θυμηθείτε αυτό το βίντεο..
ΘΕΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΩΝ
Δευτέρα 13 Μαΐου 2013
Ζωόφιλη Δράση - Συγκλονιστικό....!!!
Παρακολουθήστε με προσοχή το παρακάτω συγκλονιστικό σποτ, στο οποίο πρωταγωνιστεί ένα παιδάκι, παριστάνοντας το αδέσποτο σκυλί! Όπως είναι -δυστυχώς- φυσικό οι άνθρωποι του φέρονται με το χειρότερο τρόπο... Ο σκοπός του βίντεο είναι να μας κάνει να κατανοήσουμε πόσο άσχημα φέρονται οι άνθρωποι στα 4τράποδα... Δείτε το κλιπάκι και την επόμενη φορά που θα φερθείτε άσχημα σε ένα ζώο θυμηθείτε αυτό το βίντεο..
Κυριακή 12 Μαΐου 2013
Όλη η Ζωή μας είναι μια μαγεία....!!!
Μέσα της δρουν Δυνάμεις του Φωτός και του Σκότους...
Και κάθε στιγμή ο κάθε άνθρωπος καλείται να επιλέξει την Αγάπη ή τον Φόβο...
Δεν υπάρχουν διαδρομές που περιέχουν μόνο το ένα ή μόνο το άλλο, η καθολικότητα της Ζωής μας, εδώ στον Φυσικό Κόσμο, περιέχει και τα δύο...
Αν επιλέξεις την Αγάπη, αυτό δεν σημαίνει ότι μέσα σ' αυτήν την επιλογή δεν θα δρουν οι αντίθετες Δυνάμεις...
Δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να τις πολεμάς μέσα σου, κάθε φορά που μια δοκιμασία σε φέρνει αντιμέτωπο με προκλήσεις...
Ο φόβος είναι μια μαζική κατάσταση, εδώ στον Φυσικό Κόσμο, γιατί υπάρχουν και εκείνοι οι άνθρωποι που ακολουθούν τις Δυνάμεις του Σκότους...
Ίσως είναι οι περισσότεροι, γι' αυτό φαίνεται η Ζωή εδώ απειλητική...
Αυτό δεν σημαίνει ότι ακολουθούν κάποιον δαίμονα...
Είναι μόνο θέμα δεισιδαιμονίας αυτή η αντίληψη...
Σημαίνει ότι δεν έχουν καμία επαφή με τον Θειότητα μέσα τους, ότι είναι περισσότερο προσανατολισμένοι προς την ζωώδη ζωή, την ενστικτώδη ή την συναισθηματική...
Έχουν φιλοδοξίες, ιδιοτελείς σκοπούς και ασυνείδητες επιθυμίες ελέγχου...
Δεν υπάρχουν δαίμονες για να κατευθύνουν τους ανθρώπους προς την πλευρά του Σκότους, είναι μια πεποίθηση αυτό, που κάνει τους ανθρώπους να το πιστεύουν, μέσα από την θρησκεία από τα βάθη των αιώνων και της δεισιδαιμονίας...
Δεν υπάρχουν δαίμονες για να κατευθύνουν τους ανθρώπους προς την πλευρά του Σκότους, είναι μια πεποίθηση αυτό, που κάνει τους ανθρώπους να το πιστεύουν, μέσα από την θρησκεία από τα βάθη των αιώνων και της δεισιδαιμονίας...
Ο μύθος εκκολάπτεται μέσα στον φόβο και γίνεται μια απειλητική συνήθεια…
Είναι τόσο βαθιά αυτή η αντίληψη στο συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας, που δημιουργεί όλες τις προκαταλήψεις για το Φως και το Σκοτάδι, ενώ στην ουσία όλα είναι θέμα συνειδητού-ασυνείδητου...
Όσοι ακολουθούν τις Δυνάμεις του Σκότους, σημαίνει ότι δρουν μόνο για το προσωπικό τους όφελος, ακόμα κι αν κάνουν αγαθοεργίες…
Και ενώ η Ζωή εδώ είναι συνολική, οι αρνητικές Δυνάμεις την κάνουν ιδιοτελή, ανταγωνιστική και ασυναίσθητη…
Την διαχωρίζουν σε καλό και σε κακό και καλούν τους ανθρώπους να επιλέξουν ένα από τα δύο, χωρίς βαθιά αντίληψη του Εαυτού τους και χωρίς πνευματική κρίση
και Λογική….
Είναι αυτές οι Δυνάμεις που δημιουργούν προϋποθέσεις αδιαφορίας για την καθολικότητα της Ζωής και φροντίζουν για την εκπόρευση εστιών πόλωσης του καλού και του κακού, του αρνητικού και θετικού, του θηλυκού και του αρσενικού, έτσι ώστε να υπάρχουν πάντα δύο επιλογές που η μία πολεμάει την άλλη…
Χωρίς Σκοπό…
Αυτές οι Δυνάμεις επιδρούν μέσα στον κάθε άνθρωπο…
Ο Φυσικός Κόσμος είναι Δημιουργία και Φθορά…Φως και Σκοτάδι…Πνεύμα και Ύλη…
Και με βάση αυτά τα δύο πάντα πορευόμαστε στην Ζωή και τον Θάνατο, μέχρι να καταφέρουμε να επιλέξουμε να Είμαστε Άνθρωποι…
Μπορούμε να πούμε ότι οι Δυνάμεις του Σκότους είναι επιβλητικές, επιδρούν στην Θέληση του κάθε ανθρώπου και τον καθοδηγούν, χωρίς δική του πρωτοβουλία…
Επηρεάζουν το ασυνείδητο και μέσω αυτού καθορίζουν και την επεμβατική τους διαδικασία, στις πράξεις, τις σκέψεις και τα συναισθήματα, παίρνοντας ηγετικό ρόλο στην συνείδηση του κάθε ανθρώπου…
Παίρνουν μορφές του οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου, ο οποίος μπορεί να μας επηρεάσει, επεμβαίνοντας στην Θέλησή μας…
Αντίθετα οι Δυνάμεις του Φωτός σέβονται την Ελεύθερη Βούληση και δεν επιβάλλουν υποκειμενικότητες, επιδρώντας στις Θελήσεις των ανθρώπων…
Τους επιτρέπουν να επιλέξουν μόνοι τους, δίνοντας τους απεριόριστες ευκαιρίες Αγάπης….
Κανένας άνθρωπος δεν γεννιέται κακός, μα και ούτε γίνεται στην πορεία…
Αφήνεται, απλά, στις επιδράσεις των Δυνάμεων που του καθορίζουν την πορεία, αντί να την καθορίσει μόνος του…
Ενώ φαίνεται ότι είναι αυτάρκης και ώριμος, ο φυσικός άνθρωπος, μια πιο βαθιά παρατήρηση θα μας κάνει να αντιληφθούμε, ότι αποκτά ασυνείδητες «κληρονομικότητες» και πηγές εξάρτησης, συναισθηματικής ή πνευματικής φύσης.
Από εκεί ξεκινά και ο πόλεμος…
Γιατί εκτός από την συνείδηση του «εγώ», πάνω στην οποία επιδρούν οι Δυνάμεις του Σκότους, υπάρχει και η Ψυχή, που είναι δημιουργία του Φωτός και της Αγάπης…Αυτό που μας δένει με το Πνεύμα μας, με δεσμούς άρρηκτους και καταλυτικούς και θα κοιτά πάντα προς τον Θεό, σαν εσωτερική Πηγή Ελευθερίας και Ζωής…
Ο πόλεμος στον Φυσικό Κόσμο, δεν είναι παρά αυτή η ατέρμονη μάχη του συνειδητού και του ασυνείδητου…
Και αλίμονο, αν ένας άνθρωπος πιστέψει ότι είναι μόνο το «εγώ» του και χαρίσει την Ψυχή του στην ασυνειδησία του…Εκεί που θα χαρίσει την Ψυχή του, αφήνει όλον τον χώρο να γεννηθεί ο πόλεμος των πάντων, ακόμα και αν δεν πιάσει ποτέ όπλο στο χέρι του…
Σκοτώνει ασυνείδητα, ασυνείδητα τρέφει τον δυνάστη και τον δούλο, που προκύπτουν πρώτα μέσα του, σαν καλό και κακό και σαν χιλιάδες μικρά και αβάσιμα «θέλω»…Μετά νομίζει, ότι επιλέγει ο ίδιος…
Η Ζωή μας πια αποδεικνύει (τώρα περισσότερο από ποτέ) ότι κανείς δεν μπορεί να επιλέξει την Ειρήνη, την Αγάπη και την καθολικότητα της πνευματικής του ωριμότητας, επιλέγοντας θρησκεία, πολιτική παράταξη, ιδανικά, το καλό ή το κακό, ενόσω η Ψυχή του είναι αλλού…
Όσες επιλογές και να κάνει, αν η Θέλησή του αφήνεται σε καθοδηγητικούς παράγοντες, χωρίς βαθύτερη αντίληψη του Εαυτού του, αυτές οι επιλογές θα επηρεάζονται πάντα από την έλλειψη ολικής Συνειδητότητας…
Και τώρα, περισσότερο από ποτέ, αυτό γίνεται ολοένα και πιο εμφανές στην Ζωή μας…
Μόνο να σκεφτούμε σε ποιους αφηνόμαστε να μας καθοδηγούν και να ορίζουν την πορεία μας…προς την Ζωή…προς τον Θεό…προς την Αγάπη…
Του καθενός μας την πορεία και όχι την μαζική πορεία της ανθρωπότητας…
Η μάχη τελικά είναι εντελώς ατομική, δεν μπορεί να είναι μαζική…
Η Ζωή είναι απλότητα…
Αν φαίνεται πολύπλοκη είναι γιατί την κοιτάμε μόνο με την επιφανειακή ματιά μιας συνείδησης που λέει «εγώ», ενώ το ασυνείδητο λέει την ίδια στιγμή, «εσύ»…
Και την απλότητα την επιλέγουμε μόνο, όταν δεν έχουμε ανάγκη τους άλλους, για μπαστούνια της μη συνειδητής αναπηρίας μας…
Και την απλότητα την επιλέγουμε μόνο, όταν δεν έχουμε ανάγκη τους άλλους, για μπαστούνια της μη συνειδητής αναπηρίας μας…
Όταν, και κουτσός να είναι κανείς, θα συρθεί προς την Αγάπη, παρά θα επιλέξει να μείνει όρθιος με υποστυλώματα, στον φόβο...
Όχι δεν έχουμε χρόνο για περισσότερη α-νοησία...Έχουμε όσο χρόνο θέλουμε όμως να περπατήσουμε προς την Αγάπη, ακόμα και χωρίς πόδια να συρθούμε προς τα εκεί που η Ψυχή μας, μας δίνει Δύναμη και Ακεραιότητα να υπερβούμε τις προκλήσεις μας και να αντιληφθούμε τις ευκαιρίες που μας δίνει η ολική Συνειδητότητα της Αγάπης…
Βάσω Νικολοπούλου
Ο Δρόμος της Διάκρισης...!!!!
Είμαστε πολλές φορές αναγκασμένοι να διακρίνουμε τα ιδιαίτερα γνωρίσματα των καταστάσεων που ζούμε, διαχωρίζοντάς τα σε καλά ή άσχημα ή σε αυτά που δίνουν χαρά ή πόνο, εξύψωση ή βύθισμα.
Λειτουργούμε μέσα από κάποια επίπεδα του νου και δημιουργούμε σχέσεις, χαρακτήρες, ιδέες, όνειρα, ιδανικά, πρότυπα και γενικότερα μια πορεία που την ακολουθούμε, ζώντας τη στη δουλειά, στο σπίτι, στις συντροφιές μας.
Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως μέσα από την πλάνη της ύλης που διάχυτα καλύπτει το νου των ανθρώπων, τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας καθώς και τα λαθεμένα μηνύματα που παίρνουμε από το περιβάλλον μας, ότι διακρινόμαστε για την ορθή μας κρίση ή καλύτερα για τη διάκρισή μας;
Δρώντας ο καθένας μας με το νου της καθημερινότητας, οδηγούμε τη σκέψη μας σε δαιδαλώδη μονοπάτια, σε διαδρομές παράλληλες ή και αντίθετες πολλές φορές από την επιθυμητή μας κατεύθυνση, η οποία οδηγεί σε αδιέξοδα. Το κατώτερο νοητικό εμπλέκει τον άνθρωπο σε άσχημα λογικά παιχνίδια του νου.
Και ενώ έχουμε την εντύπωση πως έχουμε τον έλεγχο τον καταστάσεων, μέσα από μια διαδικασία σκέψης και διαμόρφωσης πραγμάτων, ωστόσο βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι μέσα στα παιχνίδια που εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε, μετατρέποντας κάθε μας έργο-κίνηση –πράξη-σκέψη, αναποτελεσματική και άστοχη.
Απαραίτητη προϋπόθεση για τη διάκριση είναι ο διαυγής νους, ο απαλλαγμένος νους από κάθε φορτίο της παχυλής ύλης, της πλάνης, της σύγχυσης. Ένας νους όσο το δυνατόν πιο απαλλαγμένος από τις επιθυμίες και συναισθήματα του αστρικού φορέα.
Η νοητική διαύγεια επιτυγχάνεται μέσα από τη διαρκή ανάταση και από την ικανότητα να αποφορτίζουμε, να απεγκλωβίζουμε το νου από τις εκατομμύρια εικόνες, σκέψεις, αισθήσεις κ.λπ. που μπλοκάρουν το σύστημα λειτουργίας του. Χρειάζεται μια συνεχής επαγρύπνηση, μια εξάσκηση αυτής της ικανότητας με αποτέλεσμα τη διαρκή αύξηση της διάκρισης, και την ανάπτυξή της.
Στην επίτευξη της διάκρισης σημαντικό ρόλο έχει και η βελτίωση του αστρικού σώματος, των επιθυμιών και των αισθήσεων μας, διότι ό,τι εκπέμπουμε, αυτόματα το έλκουμε.
Εάν δηλαδή το επίπεδό μας είναι κάτω του μετρίου θα κινούμαστε σε ιδιαίτερα παχυλές σκέψεις και αισθήσεις, ενώ εάν καταφέρουμε ένα επίπεδο διανοητικής καλλιέργειας και ωριμότητας, ταυτόχρονα αναβαθμίζουμε ύπαρξή μας, φωτίζοντάς τη. Η απόρριψη άσχημων-αρνητικών σκέψεων και αισθήσεων καταλήγει στην αυτόματη απώθησή τους από τον εαυτό.
Μόνο τότε αποκτούμε εκείνα τα χαρακτηριστικά που έλκουν τις θετικές σκέψεις και αποκρούουν τις αρνητικές. Χωρίς τη διάκριση εύκολα μπορούμε να σκοντάψουμε ή να παράγουμε σκοτεινές σκέψεις, όψεις, που αργότερα ίσως υιοθετήσουμε ως τρόπο ζωής στη εξελικτική ατραπό μας.
Για να αναπτυχθεί η διάκριση ή μάλλον για να μπορέσουμε να επιτύχουμε ένα καλό επίπεδο λειτουργίας μέσα από τη διάκριση και την ορθή κρίση, θα πρέπει να αναπτύξουμε εκείνη την ικανότητα που θα μας βοηθήσει να αντιλαμβανόμαστε με οξύτητα κάθε στιγμή τα γεγονότα, ανεξάρτητα των συνθηκών που διαδραματίζονται. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;
Η φόρτιση της καθημερινότητας λόγω νοητικών και συναισθηματικών εναλλαγών ή πιέσεων δημιουργούν μια παρερμηνεία μια διαστρεβλωμένη αντίληψη που εμείς σαν πομπός δεχόμαστε από τα γεγονότα. Ανάλογα με τις καταστάσεις λαμβάνουμε κάθε φορά και μια ειδική απόχρωση, η οποία ποικίλει με την περίπτωση.
Είναι κάτι που δημιουργείται στον αστρικό κόσμο, τον κόσμο των επιθυμιών, των συναισθημάτων, που περιβάλλει τη φυσική μας ύπαρξη έξω από το φυσικό μας σώμα, λειτουργώντας κύρια με τις αισθήσεις και τις επιθυμίες μας.
Αυτός ο κόσμος μας επηρεάζει άμεσα διότι λειτουργεί σαν ένα θαμπό φίλτρο, που μας διαστρεβλώνει και μας περιπλέκει σε τέτοιο βαθμό ώστε ο κόσμος μας να φαίνεται διαφορετικός από την πραγματική του εικόνα. Αυτό δε σημαίνει πως οι επιλογές μας είναι λαθεμένες.
Πολλές φορές, όμως, ιδιαίτερα όταν εμπλεκόμαστε συγκινησιακά, όταν το αστρικό πεδίο βρίσκεται στο ζενίθ της δράσης του, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να οδηγηθούμε σε λάθος επιλογές, λειτουργώντας μέσα από αυτό το παραμορφωτικό φίλτρο.
Εδώ η προσοχή πρέπει να εστιαστεί στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανύψωση του νοητικού κόσμου, καθώς με αυτή την ανύψωση οι επί μέρους όψεις διαγράφονται και διαφαίνεται πλέον η καθαρή εικόνα των πραγμάτων, αλλά και η σωστή πόλωση των στόχων και αξιών σε ανώτερα ιδανικά.
Το βασικό ρόλο σε αυτή την υπέρβαση κατέχει η νοητική σιγή. Χρειάζεται να δίνουμε την ευκαιρία στο νου μας να σιωπά για κάποια μικρά αλλά τακτά χρονικά διαστήματα, ιδιαίτερα πριν από τη λήψη σημαντικών αποφάσεων.
Η σιγή του νου μας απεγκλωβίζει από τις παγίδες του, από τις πρόσκαιρες και πρόχειρες εντυπώσεις, και επιτρέπει στο πνεύμα να προσεγγίσει το σωστό πρίσμα, το σωστό δρόμο μέσα από οράματα και νέες ιδέες-αντιλήψεις.
Η διάκριση συμβάλλει στην ανάπτυξη των σωστών ανθρώπινων σχέσεων, αποτελεί ένα ακόμη σκαλοπάτι, έναν κρίκο στη σύνδεσή μας με τους συνανθρώπους μας.
Η διάκριση είναι ένα αγαθό όπου μέρα με την ημέρα αναπτύσσεται και ανθίζει αποτυπώνοντας στην αύρα μας την καθαρότητα και τη διαύγειά του.
Διακρίνοντας σωστά αποκτάμε καλύτερη αντίληψη του κόσμου, αγγίζουμε την ουσία, την καρδιά των πραγμάτων πίσω από την πολλαπλότητα και την πολυμορφία των καταστάσεων. Θα ήταν πολύ σοφό εάν κάθε ημέρα, σε μια βάση αυτοέλεγχου, εξετάζουμε τον εαυτό μας για την αποτελεσματικότητα της διάκρισης που αναπτύσσουμε.
Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποιες διορθωτικές κινήσεις, αυξάνοντας το επίπεδό μας και την εγρήγορσή μας, διαμορφώνοντας έτσι την παραπέρα πορεία ανάπτυξής μας.
Έχει παρατηρηθεί πως σε περιπτώσεις όπου η ενασχόληση με τη διάκριση έχει πραγματωθεί, εκείνη με τη σειρά της λειτουργεί ως αφύπνιση, σαν ένα όπλο ακρίβειας, σαν να περπατάμε σε ένα τεντωμένο σκοινί ανάμεσα σε χαοτικές καταστάσεις και να φτάνουμε στον προορισμό μας.
Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που μας ακολουθεί έως το τέλος της ύπαρξής μας, προσφέροντάς μας ένα είδος προστασίας της ψυχής μα και εφόδιο της εξέλιξής μας ταυτόχρονα.
Η ανάπτυξη της διάκρισης μας δίνει τη δυνατότητα να λειτουργούμε μέσα από τη διαδικασία του ανώτερου-εξυψωμένου νου και αισθήσεων που μας ξεκαθαρίζουν με σαφήνεια το τοπίο, την πορεία που διανύουμε οδηγώντας μας σε μια επίγνωση της ίδιας της ζωής.
Είναι ένα ταξίδι που ακολουθούμε μέσα από τα ζεύγη των αντιθέτων, μέσα από τη στενή σπαθιά της αφυπνισμένης συνείδησης η οποία μας επιτρέπει να αντιλαμβανόμαστε και να ισορροπούμε ανάμεσα στο ανώτερο και το κατώτερο.
Αυτό μας εξασφαλίζει και την ισορροπημένη μας πορεία μέσα στην ύλη, μια πορεία δικής μας προσφοράς στην πιο εξελιγμένη της μορφή περιφρουρώντας έτσι τόσο τις ανθρώπινες υπάρξεις όσο και τον ίδιο μας τον πλανήτη.
Θετική Ενάργεια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)