Ο αστροφυσικός Μάνος Δανέζης, στην ομιλία του στον σύλλογο “ΠΑΛΑΙΧΘΩΝ” με θέμα: “Η σκέψη δημιουργεί ύλη”.
Αφιερώστε λίγο χρόνο να δείτε το βίντεο, θα σας βοηθήσει να ανοίξετε τους ορίζοντές σας…
Byawakengr
ΘΕΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΩΝ
Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2019
Συμβουλές για να νιώσετε τα καταπληκτικά αποτελέσματα του διαλογισμού...!!!!
Υπάρχουν τόσα πολλά πνευματικά και σωματικά οφέλη που φέρνει στη ζωή σας ο διαλογισμός. Παρόλο που ο διαλογισμός θέλει λίγη εξάσκηση, δεν είναι τόσο πολύπλοκος όσο πιστεύετε ότι είναι!
Ακολουθούν μερικές συμβουλές για να ξεκινήσετε:
1. Καθίστε σε μια αναπαυτική θέση. Βρείτε ένα ήσυχο μέρος που στερείται περισπασμών. Κλείστε το κινητό σας τηλέφωνο, τον υπολογιστή κ.α. Φορέστε άνετα ρούχα. Μπορείτε ακόμα να σηκώσετε και τα πόδια σας. Ο διαλογισμός δεν απαιτεί να κάθεστε στη στάση του λωτού ή σε κάποια στάση που δε νιώθετε άνετα.
2. Καθαρίστε το μυαλό σας. Είναι πιο εύκολο να το λέμε παρά να το κάνουμε. Σωστά; Μου αρέσει να σκέφτομαι το φως κάποιου μακρινού αστεριού που είναι λαμπρό. Φαντάζομαι αγάπη και φως να με περικυκλώνουν, να τραβάνε όλο το στρες και την αρνητική ενέργεια που έχω απορροφήσει από την πολυάσχολη, αγχωτική μέρα μου. Ναι, ο διαλογισμός είναι μια διαδικασία, αλλά σας υπόσχομαι ότι μπορείτε να την κάνετε. Με λίγες μόνο προσπάθειες θα αρχίσετε να νιώθετε μια γαλήνη να σας κατακλύζει.
3. Προτείνω να ξεκινήσετε με μικρές περιόδους που διαρκούν περίπου 10 με 15 λεπτά. Αφού εξασκηθείτε με αυτό το χρονικό διάστημα, μπορείτε να επεκτείνετε αυτές τις περιόδους αν θέλετε, για όσο θέλετε. Ακόμα και τα μικρά διαστήματα διαλογισμού είναι πολύ ωφέλιμα.
4. Μην σκέφτεστε υπερβολικά. Αναπνεύστε βαθιά. Χαλαρώστε.
Όταν βγαίνετε από το στάδιο του διαλογισμού, ακόμα και αν αυτός είναι σύντομος, θα νιώσετε συναισθηματική ηρεμία. Η στρεσογόνα ημέρα έχει σβηστεί. Νιώθετε ανανεωμένοι και γεμάτοι ενέργεια. Μπορεί να έχετε και τόσο καθαρό μυαλό που ίσως βρείτε και τη λύση ενός προβλήματος που σας απασχολούσε.
Θα δείτε τη ζωή κάτω από ένα καινούργιο φως και θα αρχίσετε να έχετε μια διαφορετική αντίληψη για τις στρεσογόνες καταστάσεις στη ζωή σας. Επιτέλους θα νιώσετε ότι εσείς έχετε τον έλεγχο των εξωτερικών πιέσεων που συναντάτε στη ζωή σας.
Αυτά τα οφέλη είναι γνωστά εδώ και πολλά χρόνια. Τώρα όμως υπάρχει και μια εξήγηση που έχει να κάνει με τη φυσιολογία. Η γνώση που αποκόμισαν οι επιστήμονες από την εξέταση του εγκεφάλου και την κυματική του δραστηριότητα, έδωσε νέα στοιχεία για την κατάσταση των άλφα κυμάτων στον εγκέφαλο όταν διαλογιζόμαστε.
Μέσω αυτής της χαλαρωτικής διαδικασίας, τόσο πνευματικής όσο και σωματικής, γίνονται αλλαγές στα μοτίβα των εγκεφαλικών μας κυμάτων. Ο εγκέφαλός μας αρχίζει να απελευθερώνει χημικές ουσίες γνωστές ως ενδορφίνες.
Οι ενδορφίνες είναι τα ηρεμιστικά της Μητέρας Φύσης. Σας δίνουν ένα φυσικό «ανέβασμα» και μια καταπληκτική αίσθηση ευημερίας.
Ο διαλογισμός είναι ο ευκολότερος τρόπος για να νιώσετε αυτό το συναίσθημα. Και αυτό το καλό συναίσθημα συνεχίζει να υπάρχει και αφού τελειώσει ο διαλογισμός, για ένα διάστημα.
Υπάρχουν επίσης και σωματικά οφέλη από την εξάσκηση του διαλογισμού. Οι ενδορφίνες ενισχύουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Σας προστατεύουν από τις μολύνσεις και διατηρούν την υγεία σας σε καλή κατάσταση. Μόνο λίγα λεπτά την ημέρα, μπορούν να έχουν αυτό το αποτέλεσμα.
Το να βρίσκεστε στο στάδιο εγκεφαλικών κυμάτων Άλφα όσο διαλογίζεστε, θα σας δώσει μια αίσθηση ηρεμίας, θα κρατάει το μυαλό σας κοφτερό και θα σας βοηθήσει να διατηρήσετε την αυτοκυριαρχία σας σε στρεσογόνες καταστάσεις. Δώστε μια ευκαιρία στον διαλογισμό και νιώστε ότι έχετε τον έλεγχο ξανά.
Μετάφραση: awakengr.com via themindunleashed.com
Σε ό,τι εστιάζεις, αυτό ζεις...!!!!
Δες την όμορφη πλευρά της ζωής.
Εστίασε στην ευτυχία
Κάνε καθημερινά οτιδήποτε σου δημιουργεί όμορφα συναισθήματα και δίνει νόημα στη ζωή σου. Σε πολλές περιπτώσεις το πρόγραμμα μας είναι φορτωμένο με πολλά πράγματα που μας βαραίνουν, που μας ρίχνουν ψυχολογικά.
Το αποτέλεσμα είναι να νιώθουμε εξαντλημένοι και χωρίς διάθεση. Βάλε λοιπόν στο πρόγραμμα περισσότερα από αυτά που σε κάνουν να νιώθεις καλά και δες τη ζωή σου να αλλάζει.
Εστίασε στην ευημερία
Σε αρκετές περιπτώσεις κάνουμε πολύ καλά, πράγματα που δεν χρειάζεται να γίνουν καθόλου ή πράγματα που δεν μας αποφέρουν κάποιο σημαντικό όφελος.
Το σημαντικό λοιπόν είναι να αξιοποιούμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις ικανότητες και τα ταλέντα μας με απώτερο σκοπό να ωφελήσουμε τους συνανθρώπους μας αλλά και να λαμβάνουμε όσα μας αξίζουν. Εστίασε στην ευημερία και την αφθονία. Ζήσε όπως σου αρμόζει.
Εστίασε στη θετικότητα
Σε πολλές περιπτώσεις είναι πρόκληση να σκεφτόμαστε θετικά, αλλά ακριβώς εκεί είναι το σημαντικό. Οτιδήποτε εύκολο δεν έχει πάντα αξία. Το μεγάλο στοίχημα είναι να μπορούμε να βλέπουμε κάτι θετικό σε οτιδήποτε.
Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι: ουδέν κακόν αμιγές καλού. (Δεν υπάρχει κακό, χωρίς καθόλου καλό μέσα του). Στρέψε τη προσοχή σου στη θετική πλευρά της ζωής, σίγουρα υπάρχουν πολλά άσχημα, όμως υπάρχουν πολύ περισσότερα θετικά.
Εστίασε στις λύσεις
Το να αναλύεις συνεχώς προβλήματα και να αναπαράγεις διαρκώς τα ίδια δεν σε ωφελεί με κανένα τρόπο. Αντί να εστιάζεις στο πόσο άσχημα μπορεί να είναι τα πράγματα, εστίασε στο τι μπορεί να γίνει για να πάνε καλύτερα.
Όπως κι αν είναι η κατάσταση σίγουρα υπάρχουν λύσεις, επομένως, το να προσανατολίζεσαι στο να τις βρεις είναι πολύ πιο εποικοδομητικό από το να εστιάζεις στα αρνητικά.
«Αν πιστεύεις ότι το να αισθάνεσαι άσχημα και το να ανησυχείς συνεχώς θα αλλάξει ένα δεδομένο, τότε ζεις σ’ έναν άλλον πλανήτη και σε μια διαφορετική πραγματικότητα». Wayne W. Dyer
John Evans –
Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης και Προσωπικής Εξέλιξης
Ζώντας στο παρόν παύεις να γερνάς...!!!!
Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι ένας νους που βρίσκεται εστιασμένος στο παρόν υποδεικνύει την ευημερία, ενώ η μετατόπιση της ενέργειας μας στο παρελθόν ή στο μέλλον μπορεί να οδηγήσει σε δυστυχία. Τώρα, μια προκαταρκτική μελέτη UCSF δείχνει μια σχέση μεταξύ της περιπλάνησης του νου και της γήρανσης, εξετάζοντας έναν βιολογικό δείκτη της μακροζωίας στο DNA μας.
Στη μελέτη, το μήκος των τελομερών, ένας αναδυόμενος βιοδείκτης για την κυψελοειδή και την γενική σωματική γήρανση, εκτιμήθηκε σε συνδυασμό με την τάση του να είναι κανείς εστιασμένος στο παρόν συναρτήσει της τάσης της νοητικής περιπλάνησης, σε έρευνα 239 υγιών, μεσήλικων γυναικών που κυμαίνονταν σε ηλικίες από 50 έως 65 ετών.
Το να είσαι εστιασμένος στο παρόν ορίστηκε ως μια κλίση να επικεντρώνεται κανείς στις τρέχουσες εργασίες, ενώ η νοητική περιπλάνηση ορίστηκε ως η κλίση να έχει κάποιος σκέψεις για άλλα πράγματα εκτός από τι παρούσες εργασίες ή απλά οι σκέψεις του να βρίσκονται «κάπου αλλού».
Πολλοί επαγγελματίες της πνευματικής υγείας μας λένε να μην αρνούμαστε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, αλλά και να μην χανόμαστε σε αυτά. Οι ψυχολογικές επιστήμες μας έχουν δείξει ότι όντας παρόντες, αποκτούμε μεγαλύτερη εγρήγορση και εσωτερική ασφάλεια, επιτρέποντάς μας να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις πιο αντικειμενικά και με μεγαλύτερη ηρεμία.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν online στο new Association for Psychological Science Journal Clinical Psychological Science, εκείνοι που ανέφεραν μεγαλύτερη νοητική περιπλάνηση είχαν μικρότερα τελομερή, ενώ όσοι ανέφεραν περισσότερη παρουσία στη στιγμή ή απλά είχαν μια μεγαλύτερη εστίαση και δέσμευση με τις τρέχουσες δραστηριότητές τους, είχαν μεγαλύτερα τελομερή, ακόμη και μετά την προσαρμογή στο τρέχον στρες.
Το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι γεμάτο με τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια διακόπτες γονίδια που κατοικούν σε κομμάτια του DNA που κάποτε είχαν απορριφθεί ως “σκουπίδια”, αλλά αποδεικνύεται ότι το λεγόμενο junk DNA διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο του τρόπου που συμπεριφέρονται τα κύτταρα, όργανα και άλλοι ιστοί.
Η ανακάλυψη, που θεωρείται ένα σημαντικό ιατρικό και επιστημονικό επίτευγμα, έχει τεράστιες συνέπειες για την υγεία του ανθρώπου και της συνείδησης, επειδή πολλές σύνθετες ασθένειες φαίνεται να προκαλούνται από μικροσκοπικές αλλαγές σε εκατοντάδες διακόπτες γονίδια.
Καθώς οι επιστήμονες βυθίστηκαν στα “σκουπίδια” – τμήματα του DNA τα οποία δεν είναι πραγματικά γονίδια που περιέχουν οδηγίες για πρωτεΐνες – ανακάλυψαν ένα πολύπλοκο σύστημα που ελέγχει τα γονίδια.
Τουλάχιστον 80% αυτού του DNA είναι ενεργό και είναι χρήσιμο. Ένα άλλο 15-17% έχει υψηλότερες λειτουργίες τις οποίες οι επιστήμονες συνεχίζουν να αποκωδικοποιούν.
Κάθε ανθρώπινο κύτταρο περιέχει DNA και οι κλώνοι του μας κωδικοποιούν γενετικά σε αυτό που είμαστε. Τα τελομερή είναι τα καλύμματα του τέλους του DNA μας και σκοπό έχουν να το συμπληρώσουν και να το προστατεύσουν, αλλά κάθε φορά που ένα κύτταρο αναπαράγεται, τα τελομερή μειώνονται.
Τα τελομερή μικραίνουν συνήθως με την ηλικία ως αποτέλεσμα και ψυχολογικών αλλά και φυσιολογικών πιέσεων. Στη σύλληψη, τα τελομερή σας είναι 15.000 βάσεις φορές μεγαλύτερα, αλλά κατά τη γέννηση, παραμένουν μόνο 10.000 βάσεις. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής σας, τα τελομερή σας συνεχίζουν να διαβρώνονται.
Για να κατανοήσετε την κρίσιμη σημασία των τελομερών σας αναφέρουμε ότι κανείς δεν μπορεί να ζήσει με λιγότερα από 5.000 βάσεις. Σε έρευνα που πρωτοστάτησε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όσο πιο μικρά είναι τα τελομερή, τόσο πιο πιθανό είναι το πρώιμο στάδιο της νόσου και της θνησιμότητας.
Καθώς η μελέτη αξιολόγησε την νοητική περιπλάνηση και τα τελομερή ταυτόχρονα, οι ερευνητές δεν ξέρουν ακόμα αν η νοητική περιπλάνηση οδηγεί σε μικρότερα τελομερή, αν συμβαίνει το αντίθετο, ή κάποιος κοινός τρίτος παράγοντας συμβάλλει και στα δύο.
Οι μέθοδοι των συνειδητών διαλογισμών, οι οποίες προωθούν την προσοχή στο παρόν με μια συμπονετική στάση αποδοχής, οδηγούν σε αυξήσεις σε ορισμένες πτυχές της υγείας. Όντας παρόντες και σε εγρήγορση με αγνότητα και χωρίς κρίση σημαίνει επίσης ότι δεν έχουμε κανένα συναίσθημα γύρω από τις παρατηρήσεις μας.
Η συναισθηματική ευεξία μας δεν τοποθετείται στα αποτελέσματα των συνθηκών της ζωής μας. Η ευημερία μας τοποθετείται στον εσωτερικό μας εαυτό και καθορίζεται από την επιλογή που κάνουμε για να παραμένουμε ήρεμοι, εστιασμένοι και επεκτατικοί γύρω από τις πολλαπλές δυνατότητες των περιστατικών των οποίων είμαστε μάρτυρες.
Προηγούμενες μελέτες έχουν βρει ότι οι παρεμβάσεις του διαλογισμού σχετίζονται με αυξημένη δραστικότητα ενός ενζύμου που είναι γνωστό ως τελομεράση, το οποίο είναι υπεύθυνο για την προστασία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την αναπλήρωση των τελομερών.
Μαζί με τη νέα μελέτη UCSF, τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την πιθανότητα ότι η εστίαση στο παρόν μπορεί να είναι μέρος αυτού που προάγει την υγεία σε μετρήσιμο κυτταρικό επίπεδο, είπαν οι ερευνητές.
“Η κατάσταση της εγρήγορσης – όπου οι σκέψεις μας ξεκουράζονται ανά πάσα στιγμή -. αποδεικνύεται ότι είναι ένα συναρπαστικό παράθυρο στην ευημερία μας.
Μπορεί να επηρεάζεται από τη συναισθηματική μας κατάσταση, καθώς και να την διαμορφώνει επίσης (την συναισθηματική μας κατάσταση)”, δήλωσε η Elissa Epel, PhD , αναπληρώτρια καθηγήτρια της ψυχιατρικής και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
«Στο υγιές δείγμα μας, οι άνθρωποι που αναφέρουν ότι είναι περισσότερο εστιασμένοι στις τρέχουσες δραστηριότητές τους τείνουν να έχουν μεγαλύτερα τελομερή. Δεν γνωρίζουμε ακόμη πόσο γενική ή σημαντική είναι αυτή η σχέση.”
Συνεχίζοντας, η Epel, μαζί με την Eli Puterman, PhD, ψυχολόγο στο UCSF Τμήμα Ψυχιατρικής, και οι συνεργάτες τους αναπτύσσουν μια σειρά από μαθήματα για την προώθηση πιο συνειδητής εστίασης στο παρόν, για να δουν εαν η παρέμβαση αυτή προστατεύει την συντήρηση των τελομερών ή ακόμη και εάν τα επιμηκύνει.
Στην παρούσα μελέτη, οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι είχαν την τάση το μυαλό τους να περιπλανιέται, και μετρήθηκαν για τυχόν πτυχές ψυχολογικής δυσφορίας και ευημερίας.
Το δείγμα ήταν ιδιαίτερα μορφωμένο και ήταν σε κοντινό φάσμα χρονολογικής ηλικίας αλλά και ψυχολογικού στρες (οι περισσότεροι είχαν χαμηλή ένταση), πράγματα τα οποία μπορεί να έχουν συμβάλει στη δυνατότητα να ανιχνευθεί αυτή η σχέση, είπε η Epel.
Η μελέτη είναι η πρώτη που συνδέει την κατάσταση της εγρήγορσης με το μήκος των τελομερών και τον έλεγχο του άγχους και της κατάθλιψης, είπε η Epel. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει δεσμoύς μεταξύ του μήκος των τελομερών και ιδιαίτερους τύπους άγχους και κατάθλιψης.
Δεδομένου ότι η μελέτη αυτή βασίστηκε σε απλές δηλώσεις κατάστασης εγρήγορσης, θα χρειαστούν περαιτέρω μελέτες απευθείας μέτρησης της εγκεφαλικής δραστηριότητας.
«Τώρα έχουμε αποδείξεις για ένα νέο τύπο θεραπείας από την οποία το DNA μπορεί να επηρεαστεί και να επαναπρογραμματιστεί ανάλογα με τον τρόπο που σκεφτόμαστε, χωρίς φυσικά την τροποποίηση ενός μόνο γονιδίου,” δήλωσε η καθηγήτρια και γενετίστρια Karina Mika.
«Αυτή η μελέτη ήταν ένα πρώτο βήμα και δείχνει ότι αξίζει να ψάξω για την κατανόηση της σχέσης μεταξύ της νοητικής περιπλάνησης και της υγείας των κυττάρων για να αποκτήσουμε μια καλύτερη κατανόηση για το εάν υπάρχει αιτιότητα και αναστρεψιμότητα”, δήλωσε η Epel.
“Για παράδειγμα, η μείωση της νοητικής περιπλάνησης προωθεί την καλύτερη υγεία των κυττάρων; Ή είναι αυτές οι σχέσεις απλώς αντανακλάσεις κάποιου υποκείμενου μακροχρόνιου χαρακτηριστικού ενός προσώπου;”
«Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν την πιθανότητα ότι η στάση της αποδοχής των αρνητικών εμπειριών μπορεί να είναι ένας από τους παράγοντες που προωθεί τη μεγαλύτερη ικανότητα του να βρισκόμαστε στο παρόν – να αντιμετωπίζουμε ομαλά τις τρέχουσες εμπειρίες μας χωρίς να αποφεύγουμε τις δυσάρεστες πτυχές των καθημερινών εμπειριών», είπε.
“Μια σειρά από θεωρίες που αφορούν τον συγκινησιακό τομέα δείχνει ότι η αύξηση της προσοχής στο παρόν οδηγεί σε λιγότερη καταπίεση των αρνητικών συναισθημάτων, και ως εκ τούτου σε μικρότερο φαινόμενο της νοητικής αναπήδησης σε παρελθούσες καταπιεσμένες συγκινησιακές καταστάσεις”, δήλωσε ο Wendy Berry Mendes, PhD, αναπληρωτής καθηγητής και και συν-συγγραφέας της μελέτης αυτής.
“Εναλλακτικά, ο έλεγχος της προσοχής μπορεί να μας βοηθήσει να ερμηνεύσουμε τα συναισθήματα με έναν πιο εποικοδομητικό τρόπο, αυτό που ονομάζουμε« θετικές επανεκτιμήσεις. Τέτοιες μορφές σκέψης έχουν συνδεθεί με υγιείς φυσιολογικές καταστάσεις. ”
“Κατά τη διάρκεια πολλών χιλιετιών οι νόες και η φυσική μας ύπαρξη έχουν γίνει μηχανές του χρόνου προγραμματισμένα να γεράσουν και να λήξουν, αλλά δεν είναι απαραίτητο να συμβαίνει αυτό», είπε η Mika. “Το να μην γερνάς θα μπορούσε να είναι τόσο απλό όσο η αλλαγή της συναισθηματικής μας κατάστασης και του τρόπου που σκεφτόμαστε», κατέληξε.
Η έρευνα για τα τελομερή και το ένζυμο που τα δημιουργεί, καθοδηγήθηκε από τρεις Αμερικανούς, συμπεριλαμβανομένων των Μπλάκμπερν, ο οποίος συν-ανακάλυψε το ένζυμο της τελομεράσης, το 1985. Οι επιστήμονες αυτοί έλαβαν το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας / Ιατρικής το 2009 για το έργο αυτό.
Μωυσής – Εναλλακτική Δράση
Διαλογισμός, η τροφή της συνείδησης...!!!!
Ο διαλογισμός είναι μια πολύ παρεξηγημένη κατάσταση του νου, που έχει παρανοηθεί - κατά την γνώμη μου - είτε εσκεμμένα είτε από άγνοια, για λόγους ευκολίας ή ακόμα και για λόγους διαστρέβλωσης της αλήθειας. Οι ασκήσεις οραματισμού έχουν ονομασθεί διαλογισμός.
Οι ασκήσεις χαλάρωσης και συγκέντρωσης έχουν ονομασθεί διαλογισμός. Στην πραγματικότητα ο διαλογισμός είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα όλων αυτών, και ακόμα παραπάνω, ασκήσεων που κυκλοφορούν και διδάσκονται ανά τον κόσμο.
Είναι αδύνατον να εξαντληθεί το θέμα του διαλογισμού σε ένα άρθρο. Ούτε ένα βιβλίο 1000 σελίδων δε θα έφτανε, κι αυτό γιατί όσο πιο απλό είναι αυτό που προσπαθείς να εξηγήσεις, τόσο περισσότερες λέξεις χρειάζονται.
Όσο πιο “πρακτικό” και αβίαστο είναι κάτι, τόσο περισσότερα σχέδια και επεξηγήσεις θέλει. Πώς να εξηγήσεις πχ σε μία παράγραφο την διαδικασία της αναπνοής και των αποτελεσμάτων της στο σώμα μας αλλά και στον ψυχισμό μας, το πώς επηρεάζει και επηρεάζεται και η ίδια από αυτόν; Κι όμως είναι κάτι που γίνεται αυτόματα!
Επιστροφή στον διαλογισμό λοιπόν και ο Θεός βοηθός. Ο διαλογισμός είναι η κατάσταση του νου κατά την οποία βρισκόμαστε σε συνεχή αυτοπαρατήρηση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας, γνωρίζοντας ή ψάχνοντας ανά πάσα στιγμή για τις αιτίες της πρόκλησης αυτών των σκέψεων και συναισθημάτων.
Αφού είναι κατάσταση του νου μπορεί να γίνεται οποτεδήποτε και οπουδήποτε, ό,τι κι αν κάνουμε. Η εικόνα του κλασσικού διαλογιζόμενου, καθισμένου σε στάση γιόγκι, είναι πολύ όμορφη και γαλήνια, και βοηθάει πολύ όταν κάνουμε ασκήσεις αυτοσυγκέντρωσης ή χαλάρωσης, αλλά δεν είναι ταυτόσημη με τον διαλογισμό, κι ας έχει μείνει έτσι στο συλλογικό μας ασυνείδητο!
Αν θέλαμε να μιλήσουμε με τους νέους όρους της επιστήμης, θα λέγαμε, πως είναι η κατάσταση κατά την οποία ο εγκέφαλος λειτουργεί σε συχνότητα άλφα ή/και θήτα, ενώ είμαστε σε εγρήγορση φαινομενικά, ενώ κινούμαστε, ενώ έχουμε τα μάτια ανοιχτά κλπ.
Βασικά, και καθιστοί με κλειστά μάτια όταν κάνουμε ασκήσεις “διαλογισμού” πάλι σε αυτές τις συχνότητες μπαίνουμε, κι αν είμαστε και κουρασμένοι παίρνουμε κι ένα υπνάκο, μπαίνοντας στην υπέροχη συχνότητα δέλτα!
Έχει πολλή πλάκα όταν ακούς ροχαλητά σε μια αίθουσα διαλογισμού, αλλά άνθρωποι είμαστε. Η πολλή χαλάρωση οδηγεί εύκολα στον ύπνο! Καμιά φορά οδηγεί και στην Έκσταση ή το Νιρβάνα, που επίσης εσφαλμένα θεωρείται - πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη - ως φώτιση.
Η παροδική εμπειρία της απόλυτης ηρεμίας του νου, η μικρή σπίθα μέσα στο σκοτάδι, ακόμα και η εμπειρία του φωτός του Είναι, δεν μπορεί να είναι φώτιση. Αν ήταν έτσι θα ήμασταν οι μισοί διαλογιζόμενοι του κόσμου φωτισμένοι!
Δυστυχώς, η φώτιση είναι κάτι πιο μόνιμο και πιο βαθύ, και έρχεται όταν Γνωρίζεις πλέον με σιγουριά πως Γνωρίζεις, όταν Γνωρίζεις και Αναγνωρίζεις το Αληθινό σου Είναι, και ανά πάσα στιγμή έχεις Ενθύμηση του Είναι σου.
Ο αληθινός διαλογισμός λοιπόν είναι η κατάσταση του νου κατά την οποία βρισκόμαστε σαν παρατηρητές μέσα στο ίδιο μας το μυαλό, αποταυτισμένοι όμως απ’ αυτό και έχοντας την συνεχή ενθύμηση του ποιοι είμαστε πραγματικά ή του ποιοι ΔΕΝ είμαστε.
Πώς ανακαλύπτουμε ποιοι δεν είμαστε; Αυτό είναι το πιο απλό.
Αν ρωτήσουμε τον εαυτό μας αυτή τη στιγμή: “Τι σκέφτεσαι τώρα;” ο εγκέφαλός μας θα μπλοκάρει και για λίγα δέκατα του δευτερολέπτου, που είναι πολλά για τον πολυάσχολο εγκέφαλό μας, δεν σκεφτόμαστε τίποτα. Νομίζω πως αυτό είναι το πιο πετυχημένο Κοάν στον κόσμο! “Τι σκέφτεσαι τώρα;” Κενό…
Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί ο εγκέφαλος έχει συνηθίσει να λειτουργεί σαν φορέας όλων των σκεπτομορφών που έχουμε δημιουργήσει, και να αφήνει τις δικές τους σκέψεις να εκδηλώνονται και να φτάνουν στο “συνειδητό” μας πεδίο, όπου μπορούμε να τις αντιληφθούμε.
Κι όταν μιλήσεις απευθείας σ’ αυτόν, δηλαδή σε ΣΕΝΑ, μπλοκάρει και μένει έκθαμβος, όπως ένα μωρό που το βάζεις πρώτη φορά μπροστά σε καθρέφτη και βλέπει τη “μαμά” και στον καθρέφτη και πίσω του.
Αν το έχετε κάνει, θα δείτε στα μάτια τους την κατανόηση πως κάτι διαφορετικό συμβαίνει, πως αυτό το “μωρό” στον καθρέφτη δεν είναι ένα “άλλο” μωρό. Γιατί φέρονται τελείως διαφορετικά όταν τα βάλεις απέναντι σε κάποιο άλλο μωρό.
Είναι αυτή η αυτοσυνείδηση της ύπαρξής τους θα λέγαμε που τα θαμπώνει και τα ξαφνιάζει. Το ίδιο παθαίνει κι ένας εγκέφαλος που έχει συνηθίσει να λειτουργεί ως φερέφωνο “άλλων” μέσα μας και όχι του “εαυτού” μας.
Αυτό είναι ένα πρώτο σοκ που πιάνει σχεδόν κάθε φορά που το κάνουμε, γιατί κάθε φορά βάζεις τον εγκέφαλό σου να κοιτάξει στον καθρέφτη και για λίγο ξεχνάει όλους τους άλλους και κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη.
Αποδυναμώνεται βέβαια η αίσθηση με τον καιρό, αλλά δεν χάνεται ποτέ τελείως. Μάλιστα, αυτή τη στιγμή που το έκανα κι εγώ -μια και το θυμήθηκα- ένιωσα κι έναν κόμπο στον λαιμό, σημάδι πως κάποια σκεπτομορφή “ταράχτηκε”.
Καλό σημάδι!!! Δεν είμαστε λοιπόν όλες αυτές οι φωνές του μυαλού μας. Και δεν μπορεί να είμαστε αυτές, γιατί την μία μέρα ή στιγμή λένε το ένα και την άλλη το άλλο. Ποιο από τα δύο είμαστε τελικά;
Ο άνθρωπος ονόμασε τον άνθρωπο “περίπλοκο ον” προσπαθώντας να δικαιολογήσει την ίδια του τη δουλεία! Κι έτσι απενεχοποίησε ένα έγκλημα που επέτρεψε ο ίδιος να γίνει στον εαυτό του και καθησύχασε το μυαλό του, επιτρέποντάς του να συνεχίζει να λειτουργεί δουλικά.
Ποιοι είμαστε όμως, αφού δεν είμαστε όλες αυτές οι φωνές; Αυτό δυστυχώς δεν μπορώ να σας το αποκαλύψω, γιατί ο καθένας είναι κάτι διαφορετικό.
Καλά καλά δεν έχω ξεκαθαρίσει το τοπίο του δικού μου εαυτού, είμαι ακόμα στην εκκαθάριση! Όμως δεν υπάρχει τρόπος να το βρείτε χωρίς το ξεγύμνωμα του μυαλού και της ψυχής σας από όλες αυτές τις σκεπτομορφές που έχετε δημιουργήσει ανά τα χρόνια της ύπαρξής σας.
Αυτής ή/και άλλων… Το μόνο σίγουρο είναι πως είμαστε μέρη, κομμάτια μιας κοινής νοημοσύνης, μιας ανώτερης συνείδησης, που κάποιοι ονομάζουν Θεό, άλλοι πρωταρχική ενέργεια και άλλοι “φαντασίωση κάποιων βαρεμένων”… Μ’ αρέσει να με λένε βαρεμένη!
Πάμε στα σημαντικά όμως και ας αφήσουμε τους μη-βαρεμένους στην ύπνωσή τους. Πώς γίνεται η εκκαθάριση; Δύο είναι τα βήματα και είναι τραγικά απλά, αλλά απαιτούν δύναμη θέλησης για να γίνουν.
Στο μονοπάτι της απελευθέρωσης ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι η τεμπελιά. Γι’ αυτό καλά θα κάνουμε να είναι το πρώτο που θα δουλέψουμε μέσα μας και να μην την αφήσουμε σε χλωρό κλαρί!
1. Πρώτο βήμα είναι η αυτοπαρατήρηση, όσο πιο συχνά μπορούμε. Επειδή παρασυρόμαστε από τις σκέψεις και τα συναισθήματα των σκεπτομορφών, “ξεχνάμε” την αυτοπαρατήρηση. Όμως κάποια στιγμή, έστω για ένα δέκατο του δευτερολέπτου, ο ανώτερος εαυτός μας θα μας το θυμίσει, κι εκείνη την μοναδική υπέροχη στιγμή καλό είναι να το κάνουμε.
Η αυτοπαρατήρηση των σκέψεων, και των συναισθημάτων μας, ακόμα και του τρόπου που κινούμαστε μέσα στο χώρο, που μιλάμε, του ήχου της φωνής μας, του πώς επηρεάζει αυτό τον συνομιλητή μας, όλα αυτά είναι το Α και το Ω, είναι η πράξη του διαλογισμού αυτή καθαυτή.
2. Το βράδυ, λίγο πριν κοιμηθούμε, κάνουμε μια άσκηση αναδρομής της ημέρας, σαν αυτή που πρότεινε ο Πυθαγόρας στους μαθητές του, όπου φέρνουμε στο μυαλό μας τα γεγονότα της ημέρας, τα εσωτερικά και εξωτερικά γεγονότα, και καταγράφουμε μέσα μας τι κάναμε που δεν έπρεπε να κάνουμε και τι δεν κάναμε που έπρεπε να κάνουμε.
Και εξωτερικά ως πράξεις και λόγια, και εσωτερικά ως σκέψεις και συναισθήματα. Στην ουσία δηλαδή ανακαλύπτουμε ποιες σκεπτομορφές αφήσαμε να πάρουν τον έλεγχο των πράξεών μας ή/και του μυαλού μας, επιτρέποντας στις σκέψεις και τα συναισθήματα να μας “κοιμίσουν”.
Όπως είπε ένας πολύ μεγάλος δάσκαλος, ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ, δεν είναι ανάγκη να κοπιάζουμε για να ανακαλύψουμε κάτι που θέλουμε στη διάρκεια του διαλογισμού.
Αρκεί να θέλουμε πχ να γνωρίσουμε γιατί έχουμε θυμό και ο εαυτός μας θα μας καθοδηγήσει διαισθητικά να το ανακαλύψουμε. Θα ανατρέξουμε στις σκέψεις και τα γεγονότα που ενεργοποίησαν το αίσθημα του θυμού, πχ μια λέξη ή ένα βλέμμα κάποιου άλλου.
Μετά θα αναρωτηθούμε γιατί αυτή η λέξη ή το βλέμμα μας ξύπνησε το θυμό. Ίσως θυμηθούμε κάποιο παρόμοιο περιστατικό παλιότερα ή όταν ήμασταν μικροί που δημιούργησε μια συνειρμική ένωση της λεξης αυτής με το συναίσθημα του θυμού.
Η αυτοπαρατήρηση είναι η εσωτερική αλχημεία, είναι η μετατροπή των εξωτερικών εντυπώσεων σε ενέργεια για την Συνείδηση της Ψυχής μας. Έτσι γνωρίζεις τον εαυτό σου.
Όταν ανακαλύπτεις τους ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ που οδηγούν στην εκδήλωση συναισθημάτων και σκέψεων, που πολύ εύκολα καταλήγουν σε πράξεις.
Αν κάνεις αυτοπαρατήρηση μπορεί να προλάβεις να μην γίνουν πράξεις, αλλά ακόμα κι αυτά που δεν εκδηλώνονται σε πράξεις καλό είναι να τα “δουλεύουμε” με την άσκηση της αναδρομής, γιατί μέσω της κατανόησης, κατορθώνουμε να απογυμνώνουμε το Είναι μας από τον εγκλωβισμό των σκεπτομορφών αυτών, και να αυτοπαρατηρούμαστε ακόμα καλύτερα.
Υπάρχει κι ένα κόλπο για να σταματάμε το πολύ μπλα μπλα του εγκεφάλου, ένα τρικ που ανακάλυψαν οι επιστήμονες τυχαία στη διάρκεια κάποιων πειραμάτων για τον εγκέφαλο. Με αυτό το τρικ αποταυτιζόμαστε πιο εύκολα από τις σκέψεις, και μπορούμε να τις παρατηρούμε σαν παρατηρητής.
Είναι κάτι που μπορούμε να το κάνουμε ανά πάσα στιγμή στη διάρκεια της ημέρας, ειδικά σε στιγμές έντασης, οπότε μας βοηθά να πλησιάσουμε πιο γρήγορα τον στόχο μας, που είναι να βρισκόμαστε σε συνεχή διαλογισμό.
Το τρικ λέγεται “γαργάλα τις αμυγδαλές σου”. Ναι, είναι αστείο αλλά και μόνο που το λες ή το σκέφτεσαι κάνει τη μισή δουλειά. Αναφέρεται στις αμυγδαλές του εγκεφάλου. Οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας ή στη διάρκεια κάποιας άσκησης “διαλογισμού” φανταζόμαστε ότι τις γαργαλάμε με ένα φτερό.
Αυτό “απενεργοποιεί” και τον μηχανισμό του φόβου, όπως ανακάλυψαν αρχικά οι επιστήμονες. Η ενεργοποίηση των αμυγδαλών βοηθά στην απενεργοποίηση του μηχανισμού φόβου που βρίσκεται στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, και ενεργοποιεί τον μηχανισμό της αγάπης, της συμπόνοιας και των ανώτερων συναισθημάτων, που βρίσκεται στο μπροστά μέρος του εγκεφάλου.
Γι’ αυτό ονόμασαν τις αμυγδαλές και διακόπτες. Λένε πως όταν ο διακόπτης είναι κλειστός λειτουργεί ο φόβος, όταν τον “ανοίγεις” σβήνει ο φόβος και ξυπνάει ο ανώτερος εαυτός μας θα λέγαμε. Ξέρουμε ότι το κάνουμε σωστά, όταν μας δημιουργεί μια άμεση αίσθηση χαράς ή γαλήνης ή ηρεμίας. Μερικοί νιώθουν πραγματικά χαρούμενοι και μέχρι που γελάνε, άλλοι νιώθουν απλά ήρεμοι και σαν να ξεκαθαρίζει το μυαλό τους.
Για να ενεργοποιηθούν οι αμυγδαλές, έστω παροδικά, αρκεί να το “θελήσεις” με κάποιον τρόπο. Ένας αστείος και γι’ αυτό αποτελεσματικός τρόπος είναι το γαργαλητό με το φτερό, οπότε και ενεργοποιούνται αυτόματα.
Δεν κρατάει μόνιμα η ενεργοποίηση αλλά σίγουρα βοηθάει, και όσο το κάνουμε και μένουν ενεργοποιημένες, τόσο περισσότερο δε θα χρειάζεται να το κάνουμε. Εξασκούμε τον εγκέφαλο με άλλα λόγια.
Η επιστήμη στην υπηρεσία του εσωτερισμού! Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για την τεχνική, μπορούν να διαβάσουν το βιβλίο του Neil Slade: The frontal lobes supercharge.
Γαργαλήστε τις αμυγδαλές σας λοιπόν και αμέσως μετά παρατηρήστε τις σκέψεις σας τώρα που τελειώσατε την ανάγνωση. Καμία σκέψη δεν είναι λάθος.
Όλες οι σκέψεις είναι χρήσιμες στο να κατανοήσουμε ποιοι είμαστε και ποιοι δεν είμαστε. Όλες τις σκέψεις τις καλοσωρίζουμε λοιπόν, αρκεί να μην καταλήγουν να γίνονται άσχημες πράξεις απέναντι στον εαυτό μας ή σε συνανθρώπους μας.
Από όλες τις σκέψεις αποταυτιζόμαστε, όσο μπορούμε τέλος πάντων, και τις χρησιμοποιούμε για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
ΓΑΡΓΑΛΗΘΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ!!!!
Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019
Η μεγάλη τύχη για ένα παιδί να έχει τους παππούδες και τις γιαγιάδες στη ζωή του...!!!!
Όσοι είχαμε την τύχη να έχουμε κοντά μας τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας ξέρουμε τι ευλογία ήταν αυτή για εμάς. Ο δεσμός αυτός είναι μοναδικός, γιατί ο παππούς και η γιαγιά μπορούν να αγαπούν το παιδί διαφορετικά. Με μια αγάπη απαλλαγμένη από προσδοκίες και το αυστηρό μάτι του γονέα. Είναι μια αγάπη αλλιώτικη, που περικλείει και σένα μέσα. Σε αγαπάνε μέσα από το παιδί σου, και το αγαπάνε γιατί είναι η συνέχειά σου.
Αυτή η μεγάλη αγκαλιά των παππούδων δεν κάνει το παιδί μαλθακό και κακομαθημένο, το κάνει δυνατό, του παρέχει συναισθηματική ασφάλεια και πληρότητα. Και δεν το λέμε εμείς αλλά και οι έρευνες. Ας πάμε να δούμε και μερικά στοιχεία που ίσως δεν γνωρίζαμε.
Τα παιδιά που έχουν κοντά τους και γιαγιάδες και παππούδες…
1. Θωρακίζονται συναισθηματικά
Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης τα παιδιά που μεγαλώνουν κοντά στους παππούδες τους είναι πιο υγιή συναισθηματικά και παρουσιάζουν μικρότερα προβλήματα συμπεριφοράς, ενώ μπορούν να αντιμετωπίσουν σθεναρά τις δυσκολίες της ζωή τους. Με λίγα λόγια, οι παππούδες και γιαγιάδες παρέχουν στα εγγόνια τους μια αίσθηση ασφάλειας και υποστήριξης που τα βοηθά τα παιδιά να διαχειρίζονται καλύτερα τις αντιξοότητες.
2. Διαχειρίζονται καλύτερα το άγχος
Σύμφωνα με έρευνα τα παιδιά γνωρίζουν την «ιστορία» της οικογένειας τους και που είναι σε θέση αν την βιώνουν μέσα από τις διηγήσεις των παππούδων τους είναι πιο ανθεκτικά συναισθηματικά, έχουν καλύτερο έλεγχο της ζωής τους ακόμα και όταν ο «έξω» κόσμος δείχνει να καταρρέει.
Για του λόγου το αληθές, μια ομάδα ερευνητών μελέτησε την ψυχολογία των παιδιών μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου, για να διαπιστώσει ότι τα παιδιά που γνώριζαν πολλά για τις οικογενειακές ρίζες τους, ήταν σε θέση να διαχειριστούν καλύτερα το άγχος.
Πως λειτουργεί αυτό; Όταν ένα παιδί μαθαίνει για τα δύσκολα χρόνια των παππούδων του, για τις ζωές τους, για το πώς επιβίωσαν και πώς τελικά τα κατάφεραν στα δύσκολα χρόνια, το βοηθά να κατανοήσει ότι είναι μέρος αλλά και συνέχεια μιας όμορφης ιστορίας, που δεν αφορά μόνο αυτά. Του δημιουργεί το αίσθημα του «ανήκω», του προσφέρει ασφάλεια και τη δυνατότητα να ανταποκρίνεται ψύχραιμα στις στρεσογένες καταστάσεις.
3. Μαθαίνουν να σέβονται τους ηλικιωμένους
Η επαφή με τον παππού και τη γιαγιά, δημιουργεί σεβασμό και αγάπη για τους ηλικιωμένους, γεγονός πάρα πολύ σημαντικό, ειδικά για την εποχή μας που η προχωρημένη ηλικία απαξιώνεται όλο και περισσότερο. Σε αυτό συνηγορεί και ανάλογη μελέτη από το Βέλγιο σύμφωνα με την οποία τα παιδιά που μεγάλωσαν κοντά στους παππούδες τους ήταν λιγότερο πιθανό να εκδηλώσουν προκαταλήψεις έναντι των ηλικιωμένων.
4. Η σχέση παππούδων και εγγονών θωρακίζει την ψυχική υγεία και των δύο
Μια μελέτη του Boston College το 2014 συνέδεσε τις ζεστές συναισθηματικές σχέσεις μεταξύ παππούδων και ενήλικων εγγονιών με χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης και για τις δυο πλευρές.
Όσον αφορά τους παππούδες και τις γιαγιάδες η επαφή τους με νέα ερεθίσματα και καινούργιες ιδέες τους «ανανεώνει» ενώ όσον αφορά τα εγγόνια, επωφελούνται από την εμπειρία ζωής και τις συμβουλές που μοιράζονται με τους παππούδες τους.
5. Τα εγγόνια χαρίζουν περισσότερα χρόνια ζωής στους παππούδες τους
Η επιστήμη είναι σαφής. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες που είναι ενεργοί στο μεγάλωμα των εγγονιών τους κερδίζουν κατά μέσο όρο πέντε επιπλέον χρόνια ζωής!
Απόδοση από moter.ly, Έλενα Θάνου
Γιατί ήρθες στον κόσμο αυτόν; Ανακάλυψε τον σκοπό σου...!!!!
Μερικά πρωινά αισθάνεσαι ότι υπάρχει κάτι βαθύτερο που θα μπορούσες να είσαι μέρος του. Νιώθεις την έλξη προς κάτι, αλλά δεν μπορείς να το βρεις και να το υλοποιήσεις. Θυμάσαι ιστορίες από συγγραφείς ή μουσικούς που έχουν αισθανθεί το κάλεσμα νωρίς στη ζωή.
Βαθιά μέσα σου επιθυμείς να είχες και εσύ αυτό το “χάρισμα” της συνειδητοποίησης του λόγου της ύπαρξής σου. Υπάρχει τρόπος να αποκαλυφθεί;
Όπως ένας γλύπτης σμιλεύει το έργο του και σιγά σιγά παίρνει μορφή έτσι και εσύ δεν έχεις παρά να σκάψεις για να αποκαλύψεις το αριστούργημα. Σκοπός της ζωής σου είναι αυτό το αριστούργημα που απλά περιμένει κάτω από την επιφάνεια να απελευθερωθεί.
Η τέχνη της ενδοσκόπησης
Ο πιο γρήγορος τρόπος για την αποκάλυψη του σκοπού της ζωής σας είναι μέσα από την τέχνη της ενδοσκόπησης. Η κατάδυση στα βαθύτερα αποστάγματα του εαυτού προϋποθέτει να συναρμολογήσετε τα κομμάτια του παζλ με τίτλο: «Ο σκοπός της ζωής μου».
Σκεφτείτε το σκοπό της ζωής σας ως μια χρυσή κλωστή. Για κάποιους το νήμα παίρνει τη μορφή μιας συγκεκριμένης καριέρας, ενώ για άλλους μοιάζει με έναν τρόπο ύπαρξης ή έκφρασης.
Η τέχνη της αποκάλυψης
Τελικά προσπαθείτε να βελτιώσετε τη ζωή σας. Θέλετε περισσότερο ξύσμα, περισσότερη γεύση, περισσότερη πληρότητα. Με λίγα λόγια θέλετε να γίνετε ένας καλύτερος άνθρωπος. Θέλετε να ξυπνήσετε το πρωί ενθουσιασμένος πηδώντας από το κρεβάτι με δίψα για τη ζωή όπως τότε που ήσασταν παιδί.
Το τοπίο είναι νεφελώδες τώρα, ενώ το αριστούργημα καθυστερεί να αποκαλυφθεί. Για να ξεκαθαρίσει το πεδίο δεν έχετε παρά να απαντήσετε στην ακόλουθη ερώτηση: Γιατί θέλετε να βρείτε τον σκοπό της ζωή σας; Κατόπιν, καταγράψτε τις σκέψεις σας.
Τα εργαλεία για το ταξίδι σας
Πριν από κάθε μεγάλη περιπέτεια τα εργαλεία πρέπει να είναι σε κατάσταση λειτουργίας. Για αυτή την αναζήτηση τα εργαλεία είναι τα εξής: Θα χρειαστείτε ένα στυλό και χαρτί και τη μνήμη εργασίας. Πριν προχωρήσετε, υπάρχουν μερικά πράγματα που θα πρέπει να αγκαλιάσετε εκ των προτέρων.
1. Χαιρετίζω τη σκληρή δουλειά και την κουραστική προσπάθεια που θα χρειαστεί για να ξεθάψω το μεγάλο έργο της ζωής μου.
2. Ξέρω ότι ο σκοπός μου δεν μπορεί να είναι άμεσα εμφανής, αλλά θα αφιερώσω χρόνο για να τον ανακαλύψω.
3. Πιστεύω ότι η εξεύρεση του σκοπού μου είναι απολύτως εφικτή.
4. Γνωρίζω ότι η εξεύρεση του σκοπού της ζωής μου θα οδηγήσει σε ορισμένες δραστικές - θετικές αλλαγές.
Ο φόβος για το άγνωστο
Ο φόβος για το άγνωστο είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα γιατί είσαι άνθρωπος. Ο πρώτος φόβος που μπορεί να αντιμετωπίσετε κατά πάσα πιθανότητα είναι οι εσωτερικές φωνές: «Δεν αξίζεις να έχεις έναν σκοπό» ή «Ποτέ δεν θα βρεις αυτό που ψάχνεις».
Ο εσωτερικός αυτός διάλογος δεν είναι πραγματικός, απλά είσαι ιδιαίτερα φοβισμένος Για τον αντιμετωπίσετε, χρειάζεται αρχικά να συνειδητοποιήσετε ότι απλά συμβαίνει. Εξοικειωθείτε με τους εσωτερικούς δράκους και μόνο τότε θα μπορέσετε να τους καταπολεμήσετε.
Πρώτο βήμα: Οι ερωτήσεις για τη μεγάλη αποκάλυψη
Καταγράψτε τις απαντήσεις σας, αφού προηγουμένως έχετε απενεργοποιήσει την αυτοκριτική.
· Αν είχες όλα τα χρήματα του κόσμου, πώς θα περνούσες τον χρόνο σου;
· Πώς μοιάζει μία τέλεια ημέρα για εσένα; Περιέγραψε την με κάθε λεπτομέρεια.
· Ποιες δραστηριότητες σου δίνουν ζωή;
· Τι αγαπάς να κάνεις;
Δεύτερο βήμα: Το ταξίδι στην παιδική ηλικία
Το επόμενο βήμα συνδέεται με ένα ταξίδι στο παρελθόν αυτή τη φορά. Όταν ήσασταν παιδί, η ζωής σας ήταν ελεύθερη, παιχνιδιάρικη και ζωντανή. Μεγαλώνοντας, όμως, παραμερίσατε αγαπημένες συνήθειες για χάρη της πρακτικότητας.
Τώρα δεν έχετε παρά να κλείσετε τα μάτια σας και να κάνετε μια βόλτα μέσα από τη μνήμη σας προσπαθώντας να ανασύρετε τη σοφία της παιδικής ηλικίας.
· Τι σου έδινε τεράστια χαρά ως παιδί;
· Τι έκανες όταν έχανες την αίσθηση του χρόνου;
· Τι έκανες με τις ώρες όταν οι γονείς σου προσπαθούσαν να σε σταματήσουν;
· Τι σου άρεζε βαθιά πριν ο κόσμος της ενήλικης ζωής σού υπαγορεύσει να το σταματήσεις;
Τρίτο βήμα: Εξέτασε προσεκτικά τις απαντήσεις σου
Η δουλειά σου τώρα είναι να εξετάσεις όλες τις απαντήσεις σου. Από τις δύο λίστες προκύπτουν κοινές απαντήσεις; Ίσως θέλατε να γίνετε συγγραφέας από τότε που ήσασταν παιδί και η γραφή να σας δίνει ζωντάνια.
Είναι βέβαιο ότι το γράψιμο είναι ο σκοπός της ζωής σας. Ίσως, πάλι, εσένα σε γοήτευε το σύμπαν και τα αστέρια, και διάβαζες βιβλία στον ελεύθερο χρόνο. Ό,τι και να γοήτευε τον καθένα τελικά, δεν μένει παρά να ξυπνήσετε το όνειρό σας που για λίγο έμεινε στη λήθη και αποκοιμήθηκε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)