Πέμπτη 15 Μαρτίου 2018

Ένα ισχυρότατο μείγμα μπαχαρικών που καίει το λίπος...!!!!

Η Kim Lyons* είναι μια από τις διασημότερες γυμνάστριες στην Αμερική,η οποία έχει γράψει πολλά βιβλία με προγράμματα ευζωίας,αδυνατίσματος και πολλές-πολλές άλλες συμβουλές.

Σε μία από τις συμβουλές της προτείνει και ένα ισχυρό μείγμα μπαχαρικών,το οποίο υπόσχεται να κάψει,με τον καιρό,το συσσωρευμένο λίπος του οργανισμού μας,αλλά και να προσθέσει ιδιαίτερη γεύση στα αγαπημένα πρωτεϊνούχα πιάτα μας!!!

Το μείγμα που προτείνει λοιπόν η Kim Lyons αποτελείται από : 

· τσίλι σε σκόνη-καίει το λίπος χάρη στην ισχυρή ουσία καψαϊκίνη που περιέχει! 

· σπόρους μουστάρδας - επιταχύνει τον μεταβολισμό, και 

· κουρκουμά - η κουρκουμίνη του καταστέλλει την ανάπτυξη του λιπώδους ιστού 

Τα τρία αυτά μπαχαρικά τα ανακατεύουμε σε ίσες ποσότητες! 

Αφού τα ανακατέψουμε πολύ καλά να γίνουν ένα ομοιόμορφο μείγμα,τρίβουμε με αυτό πολύ καλά κάθε μερίδα κοτόπουλου,ψαριού,κρέατος ή οποιασδήποτε άλλης πρωτεϊνούχας μερίδας θέλουμε να ψήσουμε! 




Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ 

Ακούγοντας σας έγινα καλό παιδί κι έχασα τον εαυτό μου...!!!!

Θυμάμαι να σας βλέπω να τσακώνεστε κρυφά, σε χαμηλούς τόνους. Να μην ακούω. Ναι, γιατί δεν πρέπει να υψώνουμε τη φωνή μας.

Λες κι εγώ δεν καταλάβαινα. 

Θυμάμαι να κλαίτε κρυφά, κάτω από τα σεντόνια, στο μπάνιο, στο δωμάτιό σας. Ναι γιατί η λύπη ήταν κάτι κακό, δεν πρέπει να μας βλέπουν.

Λες κι εγώ δεν καταλάβαινα. 

Θυμάμαι να χαμογελάτε και να κάνετε σαν να μην τρέχει τίποτε όταν σας προσβάλανε, σας υποτιμούσαν. Ναι, γιατί το παν ήταν να είστε καλά παιδιά. Από φόβο τι θα πει ο κόσμος και πως θα σας δει ο άλλος, πνιγόσασταν στα συναισθήματά σας.

Λες κι εγώ δεν καταλάβαινα.

Πολύ καλά καταλάβαινα. 

Καταλάβαινα ότι όλα αυτά τα νιώθω κι εγώ. Και δεν ήξερα τι να τα κάνω. Θυμός, λύπη, αγανάκτηση, απογοήτευση, που να τα πήγαινα; Εσάς έβλεπα και είπα να σας μοιάσω. Να είμαι το καλό παιδί, να χαμογελάω κι ας πονάω, να μη μιλάω και ας με θυμώνουν κι ας με πληγώνουν. Από φόβο μήπως παρεξηγηθώ, μήπως δε με αγαπήσουν, μήπως γίνω κακό παιδί επειδή θα εκφραστώ. Από αυτόν τον φόβο, έγινα κι εγώ το καλό παιδί. 

Και σήμερα μπούχτισα. Πνίγηκα. Γιατί ποτέ δε μου μάθατε ότι το να είμαι το καλό παιδί δε θα μου έκανε και τόσο καλό τελικά. Άνθρωποι πέρασαν και με ισοπεδώσανε. Εκμεταλλεύτηκαν την καλή μου καρδιά, εκμεταλλεύτηκαν τη σιωπή μου, ξεπεράσανε τα όριά μου γιατί ποτέ δε μου μάθατε ότι βάζουμε ΚΑΙ όρια. Από φόβο μήπως τους χάσω - γιατί έτσι μου είπατε - ηττόμουν κάθε μέρα. 

Δε μου μάθατε ποτέ ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να χειραγωγεί τη ψυχή μου, δε μου μάθατε ποτέ ότι όπως μπορώ να επιλέξω κάποιον να με αγαπήσει, έτσι μπορώ να επιλέξω και πότε θα του πω να σταματήσει να με πληγώνει. 

Από φόβο μήπως δεν αγαπηθώ, κλείστηκα στον εαυτό μου, σιώπησα. Ήσασταν καλά παιδιά. Θέλατε να μου διδάξετε την αγάπη, την ελευθερία, την οικειότητα, τη ζεστασιά, τη φιλία, την τρυφερότητα, την συντροφικότητα, την ηρεμία. Και καλώς πράξατε. Μου άρεσαν όλα αυτά. 

Ωστόσο δε μου δείξατε και τις σκιές που συντροφεύουν αυτά τα όμορφα πράγματα που μου διδάξατε. Γιατί εγώ μεγάλωσα και ήθελα να συνεχίσω την κληρονομιά σας. Αντίκρισα όμως πολλά εμπόδια για τα οποία και πάλι δε μου μιλήσατε. Αντίκρισα ανθρώπους που η κληρονομιά που μου αφήσατε έγινε αντικείμενο χλευασμού, γελοιοποίησης, διακωμώδησης, εμπαινιγμού και εξευτελισμού. 

Δε μου είπατε: «παιδί μου, άσχετα με το πόσο υπέροχο και μοναδικό πλάσμα είσαι, άσχετα με το πόσο αξίζει να αγαπηθείς και να αγαπήσεις, εκεί έξω θα συναντήσεις την ασυδοσία, το ψέμα, την κοροϊδία, την εκμετάλλευση, την προδοσία, την απογοήτευση. Ό,τι και να γίνει, μην αρρωστήσεις την ψυχή σου. Μην φοβηθείς. Γιατί έτσι θα κάνεις έναν μεγάλο εχθρό. Τον εαυτό σου. 

Θα γίνεις ένα κουφάρι πόνου και ο πόνος θα έρθει επειδή θα επιρρίπτεις όλες τις ευθύνες στον εαυτό σου. Θα λες ότι όλα αυτά συνέβηκαν επειδή δεν είσαι επαρκής. Θα λες ότι δεν αξίζεις την αγάπη και τον σεβασμό κανενός. Θα φοβηθείς να μιλήσεις, να εκφραστείς. Θα φοβηθείς να προχωρήσεις, θα φοβηθείς να μείνεις, θα φοβηθείς να αγαπήσεις και πάλι. Μην το κάνεις. 

Άκου να σου πω παιδί μου :
Χρειάζεται να μάθεις να μην αγνοείς τον πόνο σου, αλλά ούτε να το παίζεις θύμα. Όλα αυτά θα σε κάνουν να στραφείς εναντίον σου. Μέσα σου να στρέφεσαι όχι εναντίον σου. Κι όταν θα στραφείς μέσα σου θα συναντήσεις το φίδι που κουλουριάζει γύρω από την όμορφή σου καρδιά και θρέφεται από τις ενέργειές της, και αυτό το φίδι ονομάζεται φόβος. 

Ο φόβος θα θέλει να γίνει σύμμαχός σου για να σε στρέψει εναντίον σου και να σε κάνει εχθρό σου. Θα σε παραλύσει ώστε να μην κάνεις τίποτε, θα σου κλέψει την χαρά, θα σου εξαφανίσει το χαμόγελο, θα σε κάνει να πιστέψεις ότι δεν αξίζεις, θα σε βάλει στη γωνία να μείνεις σιωπηλή επειδή μπορεί αυτοί που είναι δίπλα σου σήμερα να φύγουν αν μιλήσεις, αν εκφραστείς. Μπορεί να σε ρίξει στην μελαγχολία και αν τον πιστέψεις και πολύ, μπορεί να σε τυφλώσει τόσο που να θέλεις να δώσεις τέλος στη ζωή σου. 

Δώσε όμως προσοχή παιδί μου.
Αυτόν τον φόβο μπορείς να τον μεταλλάξεις. Να τον μεταμορφώσεις. Πώς; Ακούγοντάς τον, βλέποντάς τον, νιώθοντάς τον. Και όταν θα το κάνεις θα μπορέσεις να προετοιμαστείς για κάτι καλύτερο, για κάτι μεγάλο. Μέσα από αυτόν τον μεταλλαγμένο φόβο θα εξασφαλίσεις ότι έχεις περισσότερη δύναμη για να σηκωθείς και πάλι και να σαρώσεις, να ξεπεράσεις τα εμπόδια και εκείνους που σου τα βάλανε. 

Ο μεταλλαγμένος φόβος θα σε προετοιμάσει να εξοπλιστείς με τα σωστά εφόδια ώστε να προστατέψεις την ψυχή σου από τους εισβολείς. Θα σε προετοιμάσει να βλέπεις πιο καθαρά, να σκέφτεσαι πιο καθαρά, να επικοινωνείς πιο καθαρά ώστε να κάνεις καλύτερες επιλογές, να ανοίγεσαι εκεί που αξίζει και να ακούγεται πρώτα η φωνή σου για να μη χρειαστεί να ακουστεί η κραυγή σου. 

Και έτσι θα μάθεις να βλέπεις ότι η αξία σου δε βρίσκεται έξω από σένα, ότι δε χρειάζεται κανένας να σε επιβεβαιώνει, γιατί θα ξέρεις από μόνος σου τι αξίζεις. Δε θα φοβάσαι. 

Θα αναγνωρίσεις πως οι άλλοι θα έχουν πάντα να σου επιρρίψουν ευθύνες επειδή δεν είναι επαρκής από μόνοι τους για να βρουν την ευτυχία μέσα τους. Θα δεις πως η προδοσία και η απόρριψη δεν έχει σχέση με σένα, αλλά με εκείνον που τη διέπραξε. 

Θα αντιληφθείς πως αυτός που θα σε εγκαταλείψει, θα αφήσει τελικά χώρο για να έρθει κάτι καλύτερο. Δε θα φοβάσαι να μείνεις για λίγο μόνος. Θα ξέρεις πως η δειλία ποτέ δεν αναλαμβάνει της ευθύνες της. Για αυτό δε θα φοβηθείς μήπως εσύ είσαι ανεπαρκής. 

Ο μεταλλαγμένος σου φόβος θα σου πει : 

«Δείξε τη λύπη σου, είσαι άνθρωπος και θα πονέσεις . Κανένας άνθρωπος δεν έγινε κακός επειδή πόνεσε και το έδειξε» 

«Πες ότι θύμωσες, ότι δυσαρεστήθηκες, ότι πληγώθηκες. Η ζωή δεν είναι μόνο να δείχνουμε όμορφα συναισθήματα. Και αν αυτός που σου προκάλεσε πόνο δεν το αναγνωρίζει, τότε μάλλον δε θα αναγνωρίζει και την αγάπη σου. Οπότε τι έχεις να φοβηθείς;» 

«Βγάλε τη φωνή που πνίγεις μέσα σου. Κανείς δεν πέθανε επειδή άκουσε μια αγανακτισμένη φωνή. Τι φοβάσαι, μήπως σε κακοχαρακτηρίσουν; Ό,τι και να κάνεις, και φωτοστέφανο να φοράς κάτι θα έχουν να πουν». 

«Εκφράσου. Εκφράσου με τον καλό τρόπο που έμαθες, χωρίς να περιμένεις πως και οι άλλοι θα εκφραστούν ανάλογα. Μη φοβάσαι, αν απομακρυνθούν. Αν το κάνουν για αυτόν τον λόγο τότε δεν άξιζαν την προσοχή σου έτσι κι αλλιώς». 

Αυτά θα ήθελα να μου πείτε. 

Γιατί έφτασα κάποια στιγμή στο σημείο να αμφισβητήσω την υπέροχη κληρονομιά σας επειδή έμαθα με σκληρό τρόπο ότι ο φόβος μήπως δεν είμαι καλό παιδί, φέρνει μόνο χάος στη ζωή. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι έμαθα. Αν και με περιττό πόνο, έμαθα. Όπως και να έχει όμως σας ευχαριστώ. Γιατί ήσασταν υπέροχοι, γιατί με μάθατε να αγαπώ κι αυτό ήταν το πιο σημαντικό. Κι ας φοβήθηκα. 

Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στον αγαπημένο μου πατέρα που ο φόβος και η σιωπή του τον αρρώστησαν και τον πήραν μακριά. Εκείνη την στιγμή που τα φώτα αυτής της πραγματικότητας έσβησαν, στο δωμάτιο ήταν οι δικοί του άνθρωποι. Ήταν παρούσα μόνο η ΑΓΑΠΗ σε όλο της το μεγαλείο. Η ΑΓΑΠΗ που είναι η είσοδος και η έξοδος αυτού του κόσμο. Η ΑΓΑΠΗ το νόημα της ζωής. 

Ο φόβος παραμόνευε στη γωνιά του νομίζοντας ότι θα του δώσουμε σημασία. Όμως όχι. Τον είχαμε μάθει καλά, ξέραμε τι ήταν σε θέση να κάνει. Έφυγε αθόρυβα αυτή τη φορά, αφού όμως είχε κάνει τη δουλειά του. Δε θα του επιτρέψουμε να κάνει και πάλι την εμφάνισή του.

Θα αγαπάμε, θα προχωράμε, θα εκφραζόμαστε, αλλά δε θα φοβόμαστε. Τίποτε! 




Βίκυ Τσώκου 
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ 

4 πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε όλοι...!!!!


Σ' αυτό το άρθρο παρουσιάζουμε τέσσερις από τις πιο σημαντικές γνώσεις που πρέπει να κατέχουμε όλοι αν θέλουμε να ζούμε με μια βαθιά εσωτερική αίσθηση ασφάλειας και γαλήνης : 

1. Υπάρχει μόνο το παρόν
Ο χρόνος είναι μια εφεύρεση του ανθρώπινου νου για να μετράει τις μεταβολές των μορφών ενέργειας στο χώρο. Το παρελθόν και το μέλλον υπάρχουν μόνο ως προϊόντα της φαντασίας, όχι ως πραγματικότητες.

2. Το "άτομο" (ή "ψυχολογικός / εγωικός εαυτός") είναι μια ψευδαίσθηση
Οι ταυτότητες, οι ρόλοι, οι χαρακτηρισμοί και οι ταμπέλες είναι μόνο σκέψεις. Το "άτομο" ("είμαι αυτός, είμαι έτσι, είμαι αλλιώς") είναι μια ψευδαίσθηση που γεννιέται μ' αυτές τις σκέψεις. Οι σκέψεις αυτές δεν έχουν ως πηγή το άτομο. 

Εμφανίζονται από το πουθενά, αυθόρμητα και αυτόματα. Η ιστορία του ατόμου ("η ιστορία της ζωής μου") που δήθεν αποτελεί τα θεμέλια του καθενός μας, είναι μόνο μια δραστηριότητα της μνήμης και της φαντασίας.

3. Ο αληθινός μας εαυτός είναι η επίγνωση
Η επίγνωση είναι ο κοινός παρονομαστής όλων των εμπειριών μας. Είναι αυτό που είναι πάντα παρόν, ενώ όλες οι εμπειρίες μας είναι παροδικές, έρχονται και φεύγουν. Επομένως, αν είναι να εντοπίσουμε ένα εγώ στη ζωή μας, αυτό θα πρέπει να εντοπιστεί στην επίγνωση που ζει όλες αυτές τις εμπειρίες, και όχι σε κάποια μεμονωμένα και παροδικά φαινόμενα.

4. Οι εμπειρίες κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες
Οι τρεις κατηγορίες εμπειριών είναι : 

η νοητική δραστηριότητα (οι αναμνήσεις, οι ερμηνείες, η φαντασία, η μνήμη, οι υποθέσεις, κ.ά.), 

οι αισθήσεις του σώματος (η πείνα, η δίψα, ο πόνος, τα συναισθήματα - όχι η ιστορία του συναισθήματος -, το μούδιασμα, κ.ά.) 

και οι πέντε αισθήσεις της αντίληψης (η όραση, η ακοή, η όσφρηση, η γεύση και η αφή). Όλες οι εμπειρίες είναι εκ φύσεως παροδικές και μεταβαλλόμενες. 

Το μόνο που δεν μεταβάλλεται καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής μας, είναι αυτό που είμαστε και ζει αυτή τη ζωή : η επίγνωση.




Νίκος Μπάτρας
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ 

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2018

Επιλέξτε ένα από αυτά τα σύμβολα & θα σας αποκαλύψουμε τον μεγαλύτερο φόβο σας...!!!!


Όλοι έχουμε παρόμοιους φόβους, αλλά ορισμένοι από αυτούς διαδραματίζουν μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή μας. 

Παρόλο που ίσως έχετε μια ιδέα ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας, οι σαμάνοι πιστεύουν ότι τα σύμβολα έχουν τη δύναμη να αποκαλύψουν τι σκέφτεται το υποσυνείδητό σας. 

Εξετάζοντας την παραπάνω εικόνα, ποιό είναι το σύμβολο που ξεχωρίσατε; Ήταν το μάτι στο πάνω αριστερό άκρο; Ο τροχός στο πάνω δεξιά μέρος; Το λουλούδι λωτού στο κάτω μέρος αριστερά; Ή τα κλαδιά δέντρων στο κάτω μέρος δεξιά; 
Ακολουθείστε το ένστικτό σας και στη συνέχεια μάθετε τον μεγαλύτερο φόβο σας και πώς να τον αντιμετωπίσετε. 

Το Μάτι 
Ο τρόπος που οι άλλοι σας βλέπουν, επηρεάζει τον τρόπο ζωής σας. Παρόλο που έχετε την ικανότητα να συνδέεστε εύκολα με τους ανθρώπους, ανησυχείτε συνεχώς για το πώς σας κρίνουν και σας αντιλαμβάνονται. Φοβάστε τους ανθρώπους που αμφισβητούν αυτά που κάνετε στη ζωή σας, κάτι που σας αποτρέπει να εκμεταλλεύεστε στο μέγιστο τις δυνατότητές σας. 

Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να δουλέψετε την αυτοπεποίθησή σας. Ως μέλη της κοινωνίας, είναι εύκολο να ανησυχούμε για την εμφάνισή σας, αλλά πρέπει να παραμένουμε αληθινοί στον εαυτό μας. 

Ο Τροχός 
Φοβάστε να παραμείνετε στάσιμοι. Ζωή δεν σημαίνει να κάνετε το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, αλλά δεν είστε σίγουροι για το πώς να ακολουθήσετε μια τέτοια ζωή. Θέλετε κάθε μέρα να αισθάνεστε σαν να είστε σε διακοπές, χωρίς να πρέπει να εργάζεστε εξοντωτικά για να κάνετε ένα διάλειμμα δύο εβδομάδων. 

Εάν αισθάνεστε κατ’αυτόν τον τρόπο, ήρθε η ώρα να αποσαφηνίσετε κάποια πράγματα. Τι είναι αυτό που θέλετε περισσότερο στη ζωή; Τι σας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους; Ζυγίστε τα υπέρ και τα κατά και προχωρήστε ανάλογα. 

Το Λουλούδι 
Ο μεγαλύτερος φόβος σας είναι η αποτυχία. Η αποτυχία του αγνώστου. Η αποτυχία να μην μπορέσετε να επιτύχετε τους στόχους σας. 

Όσο κι αν το μισείτε, ο φόβος της αποτυχίας σας κρατά πίσω. Αλλά μην ξεχνάτε, το ρίσκο που παίρνουμε στη ζωή αξίζει τον κόπο… Μια πόρτα θα οδηγήσει σε μια άλλη και πριν το καταλάβετε, η ζωή σας θα είναι ακόμα καλύτερη από ό, τι θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε. 

Το Δέντρο 
Εάν η πρώτη σας επιλογή ήταν τα κλαδιά ενός δέντρου, φοβάστε να γεράσετε. Για εσάς, τα γηρατειά είναι απλά μια άλλη λέξη για τον θάνατο. Δεν είναι ότι θέλετε να ζήσετε για πάντα, αλλά ότι θέλετε να μείνετε νέοι. Εύχεστε όλοι οι αγαπημένοι σας να είναι πάντα μαζί σας και να μην γεράσουν ποτέ. 

Η καρδιά σας είναι μεγάλη και αυτό είναι ένα αξιοθαύμαστο χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σας. Ωστόσο, πρέπει να είστε ρεαλιστές. Ο χρόνος κινείται προς τα εμπρός, είτε σας αρέσει είτε όχι. Να αγαπάτε κάθε στιγμή της ζωής σας και σας υπόσχομαι ότι η ηλικία των 80 δεν θα είναι τόσο άσχημη. 




Επιμέλεια Κειμένου & Μετάφραση: Marva
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ 

Η επικοινωνία με τον Ανώτερο Εαυτό...!!!!

Ο Ανώτερος Εαυτός είναι αυτό που πραγματικά είμαστε, μια υπερδιαστατική συνείδηση που έχει όλες τις απαντήσεις στα προβλήματα και τις αγωνίες μας.

ΣΤΙΣ δύσκολες και σκοτεινές μέρες που διανύουμε όλοι μας, έχουμε στερηθεί, και στερούμαστε καθημερινά, όλο και περισσότερα από τα υλικά αγαθά και τις ανέσεις, που απολαμβάναμε μέχρι χτες. Τη θέση της ξεγνοιασιάς και της εμπιστοσύνης στο τι θα φέρει το μέλλον, την έχουν πάρει η αμηχανία και ο φόβος για το άγνωστο, δύο συναισθήματα που παραμονεύουν μέσα στη λέξη «Αύριο…» :

«Αύριο πώς θα είμαι;»

«Αύριο, θα έχω;»

«Αύριο, θα μπορώ;»

Είμαι βέβαιη ότι ο καθένας από σας έχει θέσει στον εαυτό του κάποια από αυτές τις ερωτήσεις – ή και όλες.

Θα μου πείτε : Τι μας απομένει τώρα; 
Τι υπάρχει μπροστά, στο άμεσο ή στο πιο μακρινό μέλλον, για να κρατηθεί κάποιος; Ποια Ιθάκη έχει απομείνει στον καθένα μας για να ονειρευτεί πώς θα φτάσει εκεί; Και ποια είναι η προσωπική αποστολή, ο σκοπός, που μπορεί να βρει κάποιος για να γεμίσει την ύπαρξή του;

Είναι αλήθεια ότι κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη να προσβλέπει σε κάτι μελλοντικό για να επιβιώσει ψυχολογικά – σε μια απολαβή ή σ’ ένα όραμα, που θα τον βοηθάει ν’ αντέχει τις δυσκολίες που συναντάει καθημερινά στην τρικυμισμένη ζωή του.

Κι όμως! Έχει περάσει από το μυαλό σας ότι ίσως υπάρχει κι ένας άλλος τρόπος για να «διαβάσουμε» την αδιέξοδη κατάσταση που ζούμε και που βλέπουμε όλοι γύρω μας καθημερινά;

Γιατί πράγματι, καθετί που περνάει ο καθένας μας στη διάρκεια του προσωπικού ταξιδιού του πάνω σ’ αυτή τη γη, έχει δύο όψεις. Μια απ’ αυτές είναι, αλήθεια, αυτή της σκληρής δοκιμασίας. Η άλλη, είναι η όψη της… «ανακάλυψης»! Της ανακάλυψης, μέσα από τη δοκιμασία ενός άλλου, εναλλακτικού δρόμου.

Για να το καταλάβετε καλύτερα, σκεφτείτε το με τη μορφή μιας παραβολής.

Φανταστείτε ότι μας έχει αρπάξει ένα φουσκωμένο ποτάμι. Μήπως η τύχη μας εξαρτάται μόνο απ’ το πού θα μας παρασύρει η ορμή του; Όχι βέβαια. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν δύο πιθανότητες. Υπάρχει, φυσικά, η πιθανότητα ν’ αφεθούμε στην απελπισία μας, ώστε να νικηθούμε απ’ τη δύναμη του νερού και να πνιγούμε. 

Υπάρχει, όμως, και η πιθανότητα να κολυμπήσουμε και να φτάσουμε τελικά σε μια όχθη. Εκεί, μπορεί να μας περιμένει η νέα πατρίδα μας, ίσως κι ένας μικρός, προσωπικός παράδεισος…

Θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι η εποχή που διανύουμε μοιάζει πράγματι να είναι μια δοκιμασία, μεγάλη και σκληρή για όλους μας. 

Θα με ρωτήσετε όμως :
«Πώς θα καταφέρουμε να κολυμπήσουμε μέχρι την όχθη;»

«Κι αφού όλα τα υλικά σωσίβια που γνωρίζαμε χρεοκόπησαν, τι θα μας σώσει τελικά;»

«Και, τέλος, με τι μοιάζει η πατρίδα αυτή;»

Για να τ’ ανακαλύψετε όλα αυτά, θα πρέπει να εστιάσετε την προσοχή σας σε μια άλλη διάσταση των πραγμάτων. Στην Αλήθεια που υπάρχει μέσα σας, και ο μόνος που μπορεί να σας την αποκαλύψει είναι ο Ανώτερος Εαυτός σας.

Τι είναι, όμως, ο «Ανώτερος Εαυτός»; Πώς μπορεί κάποιος να συνδεθεί μαζί του και να τον ακούσει;

Είναι ένας πυρήνας ανώτερης ευφυΐας που κρύβεται μέσα στον κάθε άνθρωπο, και ξεπερνάει κατά πολύ τα στενόμυαλα πρότυπα, με τα οποία έχουμε μάθει να μετράμε τα βήματά μας, σ’ αυτή τη ζωή.

Είναι, αν θέλετε, η μικρή πνοή που μας άφησε ο Θεός ή η Φύση ως σωσίβιο, όταν μας πέταξε για να παλέψουμε με τα κύματα πάνω σ’ αυτή τη γη. Ο καθένας από εμάς, πλούσιος ή φτωχός, δυνατός ή αδύναμος, έχει έναν Ανώτερο Εαυτό που είναι σοφός και στέκει πάντα δίπλα μας, έτοιμος να μας συμπαρασταθεί ενεργά σε όλες τις στιγμές της ζωής μας – στις καλές αλλά, προπάντων, στις δύσκολες!

Ο Ανώτερος Εαυτός είναι το αντίδοτο στην απελπισία και το ψέμα που μας περιβάλλει.

Αρκεί να επικοινωνήσουμε μαζί του και να τον ακούσουμε.

Ας τον περιγράψουμε μ’ έναν άλλον τρόπο, που είναι ίσως πιο οικείος: ο Ανώτερος Εαυτός είναι εκείνη η μικρή φωνούλα, που οι περισσότεροι θα έχετε ακούσει κάποιες φορές να ψιθυρίζει στο αυτί σας: «Μην το κάνεις αυτό!» ή «Κινδυνεύεις∙ μην πιστεύεις όσα σου λέει αυτός ο άνθρωπος!». 

Αλλά τις περισσότερες φορές την αποπέμπουμε βιαστικά και πεισματωμένα, για να κάνουμε αυτό που μας υπαγόρεψε μια πιο «μπακάλικη» λογική. Λέμε: «Ωχ τώρα… βλακείες!» Και μόνο εκ των υστέρων διαπιστώνουμε πόση ταλαιπωρία θα είχατε γλιτώσει, αν την είχαμε ακούσει τότε!

Από πού, όμως, έρχεται αυτή η φωνή; Πώς λειτουργεί ο Ανώτερος Εαυτός;

Για να το πούμε κάπως ποιητικά, ο Ανώτερος Εαυτός είναι ένα είδος έμπνευσης, η έμπνευση μιας Υπεροντότητας που συλλέγει και μας στέλνει η συμπαντική Υπερσυνείδηση, ενόσω βρισκόμαστε σε κατάσταση γαλήνης και χαλάρωσης, που προσομοιάζει με ύπνο.

Τότε η ψυχή μας «απλώνεται» έξω από το φυσικό σώμα μας, και το μυαλό μας καταφέρνει να σταθεί σε ψηλότερες διαστάσεις, παίρνοντας μια ψύχραιμη και σφαιρική εικόνα για τα πάντα. Είναι η έμπνευση που μπορεί να μας αποκαλύψει το πώς θα συμφιλιώσουμε μέσα μας τη λογική με το συναίσθημα, τα πρέπει με τις επιθυμίες μας, χωρίς να προδώσουμε κανέναν, και προπαντός, χωρίς να προδώσουμε τον εαυτό μας.

Πώς, όμως, μπορούμε να καλέσουμε αυτή τη φωνή;

Οι αρχαίοι πολιτισμοί είχαν βρει τους δικούς τους τρόπους. Στην αρχαία Αίγυπτο, για παράδειγμα, η σύνδεση με την Υπερσυνείδηση ήταν το κεντρικό γεγονός μιας μυστηριακής τελετής, που θεωρείτο ότι οδηγούσε στη θεοποίηση του μύστη. 

Στην Ελλάδα υπήρχαν τα ιερά του Ασκληπιού, ενώ η αρχαία ιαπωνική παράδοση μάς μιλά για ναούς, όπου οι Ιάπωνες αυτοκράτορες κατέφευγαν για να «εγκοιμηθούν». Εκεί, εμπνεόμενοι από τα όνειρα και απλώνοντας την ψυχή τους στο επέκεινα, λάμβαναν «άνωθεν» βοήθεια, για να επιλύσουν τα ζωτικά προβλήματα του κράτους.

Πώς όμως εμείς, οι κοινοί θνητοί του εικοστού πρώτου αιώνα, που δεν ξέρουμε «απ’ αυτά», μπορούμε να «συνδεθούμε» μ’ αυτή τη φωνή;

Η απάντηση είναι απρόσμενα απλή: προσφέροντας στον εαυτό μας λίγα λεπτά πραγματικής μόνωσης από τους έξωθεν περισπασμούς. «Δύσκολο…» θα μου πείτε. Ναι, αλλά όχι ανέφικτο. Αρκεί να είστε, μια στο τόσο, διατεθειμένοι να εξασφαλίσετε λίγα λεπτά που θα τα αφιερώσετε στον εαυτό σας, σ’ ένα μέρος όπου δεν θα σας ενοχλήσει κανείς.

Αρχίστε βρίσκοντας μια αναπαυτική θέση. Κλείστε τα μάτια και ξεκινήστε ένα εσωτερικό ταξίδι μέσα στο σώμα σας. Προσπαθήστε να εστιάζετε μόνο στην αναπνοή σας, κάνοντάς την ολοένα πιο αργή και πιο βαθιά, έως ότου να «ακούτε» μονάχα αυτήν.

Στην αρχή, ίσως να σας φανεί λίγο «ξένο» όλο αυτό - οι περισσότεροι είμαστε συνηθισμένοι να τρέχουμε, ακόμα κι όταν δεν βιαζόμαστε, κι επιλέγουμε να βομβαρδιζόμαστε συνέχεια από μικρά και μεγάλα ερεθίσματα - αξίζει όμως μια δοκιμή.

Αν επιμείνετε, θ’ ανακαλύψετε πως σύντομα θα το απολαμβάνετε, μιας κι είναι αυτός ο ελάχιστος χρόνος που θα σας ανταμείψει με τεράστια αποθέματα ενέργειας και γαλήνης.

Τότε είναι η στιγμή για να συνδεθείτε με τις προσωπικές αναζητήσεις σας. Ποια θα είναι η πρώτη, αυθόρμητη ερώτηση, που θ’ αναδυθεί από μέσα σας; Ζητήστε από την εσωτερική φωνή να σας δώσει την απάντηση κι αφουγκραστείτε προσεκτικά.

Μια μικρή, σιγανή φωνή θα σας απαντήσει, κάπου «πίσω απ’ το αυτί σας». Εμπιστευτείτε την χωρίς να τη λογοκρίνετε. Σε ορισμένους δεν παίρνει πολύ χρόνο για να καταφέρουν να «συνδεθούν», ενώ άλλοι ενδέχεται να χρειαστούν λίγη περισσότερη εξάσκηση.

Αξίζει πάντως τον κόπο κι όσοι επιμείνετε, θα δείτε πως δεν θα βγείτε χαμένοι. Γιατί, όταν κάποιος μάθει τον τρόπο να συνδέεται με τον Ανώτερο Εαυτό του, δεν αποκτά μόνο τη δυνατότητα να «βλέπει» ποιο είναι το μέλλον που πραγματικά επιθυμεί να έχει, αλλά και κάτι άλλο ακόμα, παρασάγγας πιο σημαντικό: το πώς θα μπορέσει να το πραγματώσει. 

Υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να σου δώσουν το χρυσό κλειδί, για να υλοποιήσεις τα όνειρά σου;

Αυτή, λοιπόν, την εσωτερική φωνή κάποιοι την λένε «Ένστικτο», κάποιοι άλλοι «Διαίσθηση». Εσείς πείτε την όπως σας αρέσει. Δώστε όμως την ευκαιρία στον Ανώτερο Εαυτό σας να σας μιλήσει. Χαράζοντας ο καθένας μας για τον εαυτό του μια δεύτερη ευκαιρία, ένα μέλλον εναλλακτικό, μπορεί να ζήσει σ’ ένα παρόν περισσότερο ελπιδοφόρο και πιο ανθρώπινο. 

Μπορεί να σπάσει το δικό του αδιέξοδο, ανοίγοντας μια δίοδο προς το οξυγόνο και το φως που έχει ανάγκη για να επιβιώνει ψυχικά, σε πείσμα των σημερινών καιρών. Καιρών σκοτεινών, που απειλούν να μας βυθίσουν όλους στο πηγάδι της Απώλειας…




Δώρα Νικολαΐδου (*)
(*) Η Δώρα Νικολαΐδου είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Ψυχοθεραπεύτρια. Μετά το Πανεπιστήμιο και σε συνεργασία με το Ελληνικό Ινστιτούτο Τραυματοθεραπείας έχει μετεκπαιδευτεί στην θεραπεία της Μετατραυματικής Αγχωτικής Διαταραχής με τις μεθόδους CRM και Brainspotting, και στην θεραπεία του Διαγενεακού Τραύματος. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, και σε συνεργασία με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς διδάσκει σε σεμινάρια σε θέματα της ειδικότητάς της.
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Η σχέση βοηθά να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας...!!!!

Η σχέση βοηθάει την προσωπική μας εξέλιξη, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. 

Η σχέση προσθέτει. Γι’ αυτό αξίζει τον κόπο. Αξίζει… τον ΚΟΠΟ (δηλαδή, αξίζει να κοπιάσουμε γι’ αυτήν). Αξίζει το βάσανο που προκαλεί. Αξίζει τον πόνο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε.Κι όλα αυτά αξίζουν, γιατί όταν θα τα έχουμε ξεπεράσει δεν θα είμαστε πια οι ίδιοι: θα έχουμε αναπτυχθεί, θα είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι, θα αισθανόμαστε πιο ολοκληρωμένοι. 

Η σχέση δεν μας σώζει από τίποτα : δεν θα έπρεπε να μας σώζει από τίποτα. Πολλοί άνθρωποι ψάχνουν ένα σύντροφο ως μέσο για να λύσουν τα προβλήματά τους. Πιστεύουν πως μία στενή σχέση θα θεραπεύσει τις αγωνίες τους, την ανία τους, την απουσία νοήματος από τη ζωή τους. 

Ελπίζουν πως μια σχέση θα γεμίσει τα κενά τους. Τι φοβερό λάθος! Όταν επιλέγω κάποιον σύντροφο με αυτές τις προσδοκίες, καταλήγω αναπόφευκτα να μισήσω το πρόσωπο που δεν μου δίνει αυτό που περίμενα. Και μετά; Μετά μπορεί να ψάξω να βρω άλλον, κι άλλον, κι άλλον… Ή μπορεί να αποφασίσω να περάσω τη ζωή μου γκρινιάζοντας για την τύχη μου. 

Η πρόταση είναι να φτιάξω τη δική μου ζωή χωρίς να περιμένω να το κάνει κανένας άλλος για μένα. 

Η πρόταση είναι, επίσης, να μην προσπαθήσω να φτιάξω τη ζωή του άλλου, αλλά να βρω κάποιον για να κάνουμε κάτι μαζί, να περνάμε καλά, να αναπτυχθούμε, να διασκεδάσουμε, αλλά όχι για να μου φτιάξει τη ζωή. 

Η σκέψη πως ο έρωτας θα μας σώσει, θα λύσει όλα μας τα προβλήματα και θα μας προσφέρει μια διαρκή κατάσταση ευτυχίας ή ασφάλειας, καταφέρνει μόνο να μας κρατάει παγιδευμένους σε φαντασιώσεις και αυταπάτες, αποδυναμώνοντας την αυθεντική δύναμη της αγάπης που ξέρει πώς να μας μεταμορφώσει. 

Και τίποτα δεν είναι πιο διαφωτιστικό από το να είσαι με κάποιον άλλον από εκεί και έπειτα. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ξεχωριστό από το να βιώνεις την ίδια σου τη μεταμόρφωση δίπλα στον άνθρωπο που αγαπάς. 

Αντί να ψάχνουμε καταφύγιο σε μια σχέση, θα μπορούσαμε να δεχτούμε τη διεγερτική δύναμη που μας ξυπνάει από το λήθαργο και μας φέρνει σε άμεση επαφή με τη ζωή, μας ωθεί προς τα μπρος και μας δείχνει καθαρά πώς πρέπει να αναπτυχθούμε. 

Για να ευδοκιμήσουν οι σχέσεις μας, είναι αναγκαίο να τις δούμε με διαφορετικό τρόπο: σαν μια σειρά από ευκαιρίες να διευρύνουμε τη συνείδησή μας, να ανακαλύψουμε μια βαθύτερη αλήθεια και να γίνουμε άνθρωποι με όλη τη σημασία της λέξης. 

Και όταν γίνω άνθρωπος ολοκληρωμένος, που δε χρειάζεται κανέναν για να επιβιώσει, τότε σίγουρα θα βρω κάποιον επίσης ολοκληρωμένο για να μοιραστούμε αυτά που έχω κι αυτά που έχει. 

Αυτό είναι το νόημα της σχέσης : όχι η σωτηρία, αλλά η επαφή. 

Ή, μάλλον, οι επαφές. 

Εγώ μ’ εσένα. 

Εσύ μ’ εμένα. 

Εγώ μ’ εμένα. 

Εσύ μ’ εσένα. 

Εμείς με τον κόσμο. 




των Jorge Bucay & Silvia Salinas 
Jorge Bucay & Silvia Salinas, Να βλέπεις στον έρωτα (με τα μάτια ανοιχτά) ....εκδ. ΟPERA, 2012 

Τρίτη 13 Μαρτίου 2018

Πες μου πόσων χρονών είσαι να σου πω τι να τρως...!!!!

Η υγιεινή διατροφή μάς χαρίζει ποιότητα ζωής και μακροζωία. Αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Ποια στοιχεία όμως έχουμε περισσότερο ανάγκη ανάλογα με την ηλικία μας; 

Στα διαφορετικά στάδια της ζωής μας - που αλλάζουν χονδρικά κάθε φορά που αλλάζουμε δεκαετία - το σώμα μας και γενικότερα ο οργανισμός μας έχει διαφορετικές προκλήσεις να αντιμετωπίσει : 

Στα 20 πρέπει να χτίσουμε γερό σκελετό, στα 30 να κάνουμε παιδιά, στα 40 να προετοιμαστούμε για την αλλαγή ρίχνοντας το βάρος στην αντιγήρανση και στα 50 να θωρακιστούμε ώστε να προλάβουμε ασθένειες που θα βάλουν σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια τη ζωή μας. 

Έτσι, θέτουμε κάθε φορά διαφορετικούς στόχους, τους οποίους μπορούμε να πετύχουμε και με τη βοήθεια της διατροφής μας. Οι ειδικοί μάς υποδεικνύουν ανάλογα με την ηλικία μας συγκεκριμένα θρεπτικά συστατικά.

Στα 20…
Ο στόχος : Γερά οστά
Οι βάσεις που δημιουργούμε για τον οργανισμό μας με τη σωστή διατροφή στην παιδική και την εφηβική ηλικία είναι πολύτιμες, σε όλα τα επίπεδα. Εξίσου σημαντική είναι και η μετεφηβική ηλικία, αφού ο σκελετός μας φτάνει στην κορύφωση της δύναμής του περίπου στα 30 μας χρόνια. Από εκεί και πέρα αρχίζει σιγά-σιγά να φθίνει.

Πώς θα τον πετύχουμε : Το διατροφικό μυστικό για γερά οστά κρύβεται στο ασβέστιο, που σε συνδυασμό με τη βιταμίνη D, την οποία παίρνουμε κυρίως από τον ήλιο και λιγότερο από τη διατροφή μας (π.χ. από τα γαλακτοκομικά, τα αυγά, τα λιπαρά ψάρια, όπως η σαρδέλα και ο σολομός), μας βοηθάει να χτίσουμε τον σκελετό μας.

Το ασβέστιο το αναζητάμε κυρίως στα γαλακτοκομικά, με πρωταθλητές τα τυριά, και ιδιαίτερα τα κίτρινα, όπως η παρμεζάνα και η γραβιέρα. Καλές πηγές είναι επίσης το γιαούρτι, το γάλα, το σουσάμι, το ταχίνι, η σαρδέλα, το σπανάκι και το μπρόκολο. 

Για να διατηρήσουμε γερό τον σκελετό μας, αλλά και τα δόντια μας, θα μας βοηθήσουν επίσης: η βιταμίνη C (τη βρίσκουμε στην πιπεριά, τον μαϊντανό, την ντομάτα, το ακτινίδιο, το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών), ο φώσφορος (υπάρχει σε αφθονία στον πασατέμπο, τους ηλιόσπορους, το ταχίνι, τα γαλακτοκομικά, τα ψάρια, τα φιστίκια και τη βρώμη) και η βιταμίνη Κ (περιέχεται κυρίως στο μπρόκολο, τα αντίδια, τα βλίτα και το λάχανο).

Στα 30… 
Ο στόχος: Καλή γονιμότητα-εγκυμοσύνη
Η απόκτηση παιδιού έρχεται - για κάποιους νωρίτερα και για άλλους λίγο αργότερα - στο προσκήνιο. Η διατροφή μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της γονιμότητας, αλλά και στην επίτευξη μιας εγκυμοσύνης. 

Πώς θα τον πετύχουμε : Η βιταμίνη Ε (τη βρίσκουμε στο ελαιόλαδο) φαίνεται να βελτιώνει το σπέρμα, καθώς επίσης και να σχετίζεται με την παρεμπόδιση του βρεφικού θανάτου, γι’ αυτό και όταν ανακαλύφθηκε ονομάστηκε τοκοφερόλη (από το τόκος, που σημαίνει γέννα, και το ρήμα φέρω). 

Σημαντικά στοιχεία είναι επίσης ο ψευδάργυρος, που έχει συνδεθεί με την καλή λειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος (οι καλύτερες πηγές του είναι τα θαλασσινά, το ταχίνι και τα κόκκινα κρέατα), το σελήνιο, που βοηθά το αναπαραγωγικό σύστημα (περιέχεται κυρίως σε πρωτεϊνούχα τρόφιμα, όπως το συκώτι), και βέβαια το φυλλικό οξύ ή βιταμίνη Β9, που θεωρείται ότι βοηθά στη δημιουργία νέων κυττάρων (το βρίσκουμε σε αφθονία στο συκώτι και τη βρώμη). 

Στα 40…
Ο στόχος : Διατήρηση της νεότητας - αντιγήρανση
Καθώς μεγαλώνουμε, το δέρμα μας χάνει την ελαστικότητα και την υγρασία του λόγω της έκθεσής μας στον ήλιο και των ελεύθερων ριζών, που προάγουν τη διαδικασία της γήρανσής του. 

Πώς θα τον πετύχουμε : Εμπλουτίζουμε τη διατροφή μας με αντιοξειδωτικά, που βοηθούν το δέρμα μας να μείνει υγιές και νεανικό. 

Τέτοια είναι : 
Η βιταμίνη Α, την οποία βρίσκουμε στα κόκκινα, πορτοκαλί και κίτρινα λαχανικά και φρούτα, όπως τα καρότα, οι πιπεριές και τα βερίκοκα, καθώς επίσης στα χόρτα, το σπανάκι και τις γλυκοπατάτες. 

Το σελήνιο, του οποίου καλές πηγές είναι τα πρωτεϊνούχα τρόφιμα (συκώτι, ψάρια, κόκκινο κρέας). 

Οι ανθοκυανίνες, που είναι φλαβονοειδή με αντιοξειδωτικές ιδιότητες και τις βρίσκουμε στα κεράσια, τα δαμάσκηνα, τις φράουλες, τα κόκκινα σταφύλια, το ρόδι και σε διάφορες ποικιλίες μούρων. 

Οι κατεχίνες, των οποίων η κύρια πηγή είναι το τσάι - κυρίως το πράσινο και το λευκό -, ενώ σε μικρότερες ποσότητες τις βρίσκουμε στο κρασί, το μήλο και το σταφύλι και σε μεγάλες ποσότητες στη μαύρη σοκολάτα.

Στα 50…
Ο στόχος: Δυνατή καρδιά
Η καρδιαγγειακή μας υγεία, αλλά και η πρόληψη ασθενειών, όπως ο καρκίνος, είναι από τους πιο σημαντικούς μας στόχους.

Πώς θα τον πετύχουμε : Τα αντιοξειδωτικά είναι το «κλειδί» για την παράταση της νεότητας και της ζωής. Ως αντιοξειδωτική χαρακτηρίζεται όποια ουσία μπορεί να καθυστερήσει ή να εμποδίσει την καταστροφική οξειδωτική δράση των ελεύθερων ριζών, οι οποίες έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη χρόνιων ασθενειών, όπως ο καρκίνος και τα καρδιαγγειακά νοσήματα, αλλά και με τη διαδικασία της γήρανσης. 

Τα αναζητούμε μεταξύ άλλων στα εξής τρόφιμα : 
Καρότα, πιπεριές, βερίκοκα, χόρτα, σπανάκι, γλυκοπατάτες, ελαιόλαδο, φυτικά έλαια, αμύγδαλα, φιστίκια, νιφάδες βρώμης, κουκουνάρι, καρύδια, ταχίνι, σουσάμι, μαϊντανός, ντομάτα, ακτινίδιο, μπρόκολο. 

Ψάρι για όλους
Σε όποια ηλικία και αν βρισκόμαστε, υπάρχει μία πολύ σημαντική τροφή που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Πρόκειται για το ψάρι, που μας δίνει τα πολύτιμα ω-3 λιπαρά οξέα, τα οποία φαίνεται ότι συμβάλλουν σημαντικά στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ, προστατεύουν την καρδιά χάρη στην αντιθρομβωτική τους δράση, ρυθμίζουν την πίεση και το σάκχαρο του αίματος, τονώνουν τη μνήμη...., 

τους αποδίδονται αντικαταθλιπτικές ιδιότητες, δρουν αντικαρκινικά (κυρίως όσον αφορά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη), καταπολεμούν τις φλεγμονές (π.χ. την ρευματοειδή αρθρίτιδα) και είναι ευεργετικά και για το άσθμα.

Οι καλύτερες πηγές τους είναι τα λιπαρά ψάρια, όπως ο σολομός, ο τόνος, ο γαύρος, το σκουμπρί και η σαρδέλα, ενώ περιέχονται επίσης σε φυτικά τρόφιμα, όπως ο λιναρόσπορος και το λινέλαιο, τα καρύδια και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (π.χ. το σπανάκι).




ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΝ κ. ΧΑΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΠΟΥΛΟ, MMedSci.SRD, κλινικό διαιτολόγο–βιολόγο, μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Μελέτης Παραγόντων Κινδύνου για Αγγειακά Νοσήματα (Ε.Μ.Πα.Κ.Α.Ν.). 
Άννα Δάλλα