Είσαι, τελικά, ένας καπετάνιος της ζωής ή ακόμα έχεις αμφιβολίες ;

Ε, καπετάνιε της ζωής σε ποια θάλασσα των ονείρων σου πάλι ταξιδεύεις και ο νους σου ηρεμία δεν βρίσκει;

Μην μου πεις πως δεν ξέρεις για ποιον καπετάνιο μιλάω;

Μιλάω φυσικά για εσένα και μην αμφιβάλλεις καθόλου ότι αυτό δεν είναι ένα από τα πολλά επαγγέλματα που ασκείς στη ζωή σου! Ίσως μάλιστα και να σου ταιριάζει περισσότερο από κάθε άλλο, μιας που από την γέννηση σου κιόλας προοριζόσουν για αυτό. Και αν ακόμα έχεις αμφιβολίες μην ανησυχείς και θα σου λυθούνε παρακάτω, θα καταλάβεις γιατί στα μάτια μου φαντάζεις τόσο εσύ όσο και οι υπόλοιποι ως καπετάνιοι.

Πρώτα από όλα δεν είσαι ένας τυχαίος καπετάνιος ανάμεσα στους τόσους που έχουν σπουδάσει τούτη την δύσκολη εργασία, καθώς εσύ είσαι αλλιώτικος, είσαι ο καπετάνιος της ίδιας σου της ζωής. 

Έχεις για καθοδηγητή σου τον χάρτη της ευτυχίας σου, έναν χάρτη που απεικονίζει όλα τα απομακρυσμένα μέρη που θα έρθουν στον δρόμο σου, που θα τα επισκεφτείς και θα σου επιφυλάξουν πολλά μαθήματα. 

Θα σου χαρίσουν στιγμές γέλιου, ξεγνοιασιάς μα αραιά και που μπορεί και να σε κεράσουν καμιά πίκρα, η οποία όμως γρήγορα θα ξεπεραστεί. Μέσα σε αυτόν τα όρια της θάλασσας και της ξηράς μονάχα εσύ μπορείς να τα ορίσεις, γιατί οι θάλασσες καθορίζουν το πόσο βαθιά και μεγάλη επιθυμείς να είναι η ύπαρξη σου, η διαδρομή σου. 

Ενώ η ξηρά συμβολίζει τις στάσεις που έχεις την ανάγκη να κάνεις στο απέραντο ταξίδι σου για να ξεκουραστείς, να εξερευνήσεις το μέσα σου, να ανακαλύψεις το εγώ σου.

Μπορείς και προσανατολίζεσαι πολύ εύκολα διαβάζοντας την πυξίδα της καρδιάς σου, μια πυξίδα που όμοια της δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει. Σε κατευθύνει με γνώμονα, όχι τη λογική αλλά το συναίσθημα. 

Σου δείχνει το βορρά, το νότο, την ανατολή και την δύση όπως μια κανονική, μόνο που εδώ ο βορράς σου γνέφει να κοιτάξεις μπροστά, να οδηγήσεις το καράβι σου ευθεία στα ανοιχτά, έτσι ώστε να ζήσεις μια ακόμα καινούργια μέρα, το τώρα και το αύριο που θα έρθει. 

Ο νότος έχει αντίθετη κατεύθυνση, σε καθοδηγεί προς τα πίσω, στο παρελθόν για να θυμηθείς τις φουρτούνες που πέρασες, με σκοπό να σε κάνει ακόμα πιο έμπειρο καπετάνιο, ικανό να ξεπεράσεις τις επόμενες θαλασσοταραχές που θα ανταμώσεις στη ζωή σου. Μάλιστα αν το καλοσκεφτούμε λίγο-πολύ όλοι δεν έχουμε την ανάγκη από καμιά φορά να ξαναγυρίσουμε στο παρελθόν, να το αναπολήσουμε; 

Ε και αφού ο νότος είναι ένα βέλος που δείχνει προς τα πίσω είναι αναμενόμενο να συνδέεται με το παρελθόν. Όσο για την ανατολή και τη δύση, τα δύο πλευρικά βέλη σηματοδοτούν ότι σε κάθε εμπόδιο πάντοτε θα υπάρχει και μια λύση, ακόμα και αν χρειαστεί να διαλέξεις μία πλευρική πορεία πλεύσης. Εκτός αυτού δηλώνουν πως στη ζωή όλα δεν είναι δύο μόνο διαδρομές, η μπροστά και η πίσω, μα και άλλες που αξίζουν στον ίδιο βαθμό να εξερευνηθούν.

Και ως καπετάνιος είναι σίγουρο πως θα χρειαστείς και ένα πλήρωμα αντάξιο σου και ικανό να σε ακολουθήσει. Ωστόσο και αυτό το διαθέτεις με κύριο και πιο σπουδαίο πάντοτε συνοδοιπόρο σου τον τολμηρό, αυθόρμητο εαυτό σου. 

Όλο το υπόλοιπο θα αποτελείται από διάφορους ανθρώπους, με κάποιους απλούς ταξιδιώτες και άλλους το πιστό σου πλήρωμα, που δεν θα διστάσει στιγμή να σταθεί σαν βράχος δίπλα σου στα μανιασμένα κύματα, στις τρικυμίες. 

Οι τελευταίοι θα είναι και αυτοί που θα σε ακούνε, θα σε βοηθάνε και θα υψώνουν τα πανιά του καραβιού σου ψηλά, έτσι ώστε ποτέ να μην σταματήσεις την πλεύση σου, τα ταξίδια των ονείρων σου, των στόχων σου, της ζωής σου…

Επιπλέον ως καπετάνιος θα χρειαστείς και το καράβι σου το οποίο είναι κατασκευασμένο με τα πιο γερά θεμέλια που υπάρχουν, τα θεμέλια της ψυχής σου και της δύναμης σου. Το τιμόνι του είναι φτιαγμένο από τις επιθυμίες και τους στόχους που θέτεις και επιδιώκεις να τους υλοποιήσεις. 

Η προπέλα λειτουργεί από το πάθος σου για εξερεύνηση, για την ζωή και τα πανιά του είναι κεντημένα με τα ομορφότερα όνειρα σου. Το χρώμα του καθορίζεται από τα συναισθήματα σου, ενώ το όνομα του δηλώνει το μεγαλείο σου. 

Τέλος η θάλασσα στην οποία θα σαλπάρει κρύβει κινδύνους πολλούς, αλλά εκεί θα κληθείς να αποδείξεις αν είσαι καλός καπετάνιος και τι έχεις μάθει από την μέχρι τώρα πορεία σου…

Τι λες λοιπόν είσαι τελικά ένας καπετάνιος της ζωής ή ακόμα έχεις αμφιβολίες…;

Καλλιόπης Κοκκινίδου.

αναπνοές

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Οι πεποιθήσεις περιορίζουν την αντίληψή μας για την πραγματικότητα....!!!!

Όταν είμαστε ταυτισμένοι με τον νου και αντλούμε την ταυτότητά μας από κάποιες πεποιθήσεις, βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας μέσα από φίλτρα.

Πεποιθήσεις θα μπορούσαμε να ονομάσουμε τις σκέψεις τις οποίες πιστεύουμε με βεβαιότητα και έχουμε επενδύσει με το "εγώ". Οι πεποιθήσεις περιορίζουν την ικανότητά μας για αντικειμενική παρατήρηση των εμπειριών μας. 

Η σιγουριά που συνοδεύει την πίστη δηλώνει ότι ξέρουμε πώς έχουν τα πράγματα, πώς είμαστε εμείς, πώς είναι οι άλλοι ή πώς θα εξελιχθεί μια κατάσταση. Στην πραγματικότητα όμως, αυτά που νομίζουμε ότι ξέρουμε είναι απλώς εκτιμήσεις που κάνει ο νους σύμφωνα με τον προγραμματισμό του και τις ικανότητές του να επεξεργάζεται τις πληροφορίες που δέχεται.

Οι πεποιθήσεις είναι αυτές που διαμορφώνουν τον μικρόκοσμό μας. Αλλά ποιον ακριβώς εκφράζουν αυτές οι πεποιθήσεις; Όταν λέμε "εγώ πιστεύω σε κάτι", η λέξη "πιστεύω" δηλώνει ακριβώς την ταύτιση μεταξύ του "εγώ" και του "κάτι". Αλλά τι είναι αυτό το "εγώ"; Ποιος κρύβεται από πίσω;

Κάποιος εύκολα θα απαντούσε αναφερόμενος στο όνομά του, δείχνοντας το σώμα του, ή λέγοντας κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τη μοναδικότητά του, ώστε να προσδιορίσει έτσι την ταυτότητά του. Αλλά είναι το όνομά μας που πιστεύει σε κάτι; Το σώμα μας πιστεύει σε κάτι; 

Οι σκέψεις πιστεύουν σε κάτι; Μπορεί μία σκέψη να πιστεύει σε κάτι; Όχι. Αυτή είναι η ψευδαίσθηση του εαυτού. Λέμε σε όλη μας τη ζωή "εγώ πιστεύω" χωρίς αυτό το "εγώ" να ανταποκρίνεται σε κάτι το υπαρκτό.

Γι' αυτό και όλο το σύστημα των πεποιθήσεων είναι απατηλό. Δεν εκφράζει κανέναν και δεν προέρχεται από κανέναν. Αποτελείται από σκέψεις που εμφανίζονται αυτόματα μέσα σε ένα φαύλο κύκλο που ξεκινάει από μια αυθαιρεσία (την ύπαρξη δήθεν ενός "εγώ" που πιστεύει) και τελειώνει σε μια άλλη αυθαιρεσία (την πεποίθηση, που αποτελεί ένα στοιχείο του προγραμματισμού του νου και όχι μια αλήθεια). 

Και η πίστη είναι εκεί για να συγκρατεί μαζί κολλημένες αυτές τις δύο αυθαιρεσίες.

Όταν συνειδητοποιεί κάποιος για πρώτη φορά πόσο απατηλή είναι η φύση αυτού του μηχανισμού, αφυπνίζεται. Όταν ψάχνει να βρει το "εγώ" στη φράση "εγώ πιστεύω σε κάτι" και δεν βρίσκει τίποτα και κανέναν, έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια της επίγνωσης : αν δεν υπάρχει κάποιος που να πιστεύει σε κάτι, υπάρχει πάντα η ιδιότητα της επίγνωσης που αναγνωρίζει τον προγραμματισμό του νου.

Η επίγνωση δεν εκπροσωπεί κανέναν, είναι η καθαρή γνώση για την ύπαρξη όλων των εμπειριών. 

Είναι αυτή που παρατηρεί όλα τα φαινόμενα καθώς εμφανίζονται μέσα μας, μεταξύ των οποίων και η δημιουργία των σκέψεων, των συναισθημάτων και των συμπτωμάτων που οφείλονται στην ψευδαίσθηση της ύπαρξης ενός "εγώ". Σε αντίθεση με όλες τις πεποιθήσεις και όλα τα πιστεύω που έρχονται και φεύγουν, η επίγνωση είναι πάντα παρούσα.

Νίκος Μπάτρας

http://www.aytepignosi.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Διαλογισμός : Πως να διαλογίζεστε καθημερινώς....!!!!

Ο διαλογισμός διδάσκει τη συγκέντρωση, μειώνει το στρες, βοηθά στο να απαλλαγούμε από τις κακές συνήθειες, βελτιώνει τη μνήμη και τον αυτοέλεγχο, μειώνει την πίεση του αίματος, ομαλοποιεί το μεταβολισμό, μειώνει τον καρδιακό ρυθμό, και πολλά άλλα.

Εδώ είναι 7 απλοί τρόποι που θα σας βοηθήσουν να ξεκινήσετε τον καθημερινό διαλογισμό :

1. Ξοδέψτε τουλάχιστον 2 λεπτά τη μέρα στον διαλογισμό

Αυτό θα είναι αρκετό. Θα ήταν ανόητο να πούμε ότι δεν έχουμε χρόνο για να διαλογιστούμε. Δύο λεπτά – είναι πολύ, πολύ λίγο! Οπότε δεν υπάρχει δικαιολογία!

2. Δημιουργήστε ένα μικρό “τελετουργικό”

Συνδέστε το διαλογισμό σας σε μια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας ή εν ώρα κάποιας πράξεως. Για παράδειγμα, νωρίς το πρωί, όταν ο καθένας εξακολουθεί να κοιμάται, ή κατά τη διάρκεια του πρωινού καφέ σας, ή κατά τη διάρκεια του γεύματος – επιλέξτε την πιο βολική ώρα για εσάς.

3. Βρείτε ένα ήσυχο μέρος

Θα μπορούσε να είναι το σπίτι σας κατά τη στιγμή που κανείς δεν θα σας ενοχλήσει. Ή θα μπορούσε να είναι ένα παγκάκι σε κάποια απόμερη γωνιά. Ή οποιοσδήποτε άλλος “μυστικός” χώρος, που δεν έχει πολύ κόσμο, όπου μπορείτε να καθίσετε ήσυχα για λίγα λεπτά. Ο διαλογισμός στην παραλία ή κοντά σε οποιοδήποτε άλλο μέρος με νερό είναι η πιο ευχάριστη εμπειρία.

4. Καθίστε αναπαυτικά

Δεν χρειάζεται να επικεντρωθείτε σχετικά με τη στάση σας και να σκεφτείτε για το πώς να τη διατηρήσετε. Καθίστε με τον τρόπο που θέλετε και ο οποίος είναι πιο άνετος για σας. Φυσικά, είναι επιθυμητό το να κρατήσετε την πλάτη σας ίσια, έτσι ώστε, αν δεν είναι δύσκολο, μπορείτε να καθίσετε σε μια καρέκλα με καλή υποστήριξη πλάτης ή να στηριχτείτε σε έναν τοίχο .

5. Ξεκινήστε σιγά-σιγά

Ξεκινήστε με τουλάχιστον δύο λεπτά. Όταν αισθάνεστε ότι μπορείτε να το κάνετε περισσότερο, αυξήστε σταδιακά το χρόνο που περνάτε στο διαλογισμό καθημερινώς. Για παράδειγμα, μετά από μία εβδομάδα αυξήστε το χρόνο έως τα 5 λεπτά, μετά από δύο εβδομάδες – έως 10 , και 21 ημέρες αργότερα – έως 15 ή 20 λεπτά.

6. Επικεντρωθείτε στην αναπνοή σας

Εισπνεύστε – εκπνεύστε αργά, με προσήλωση. Θα πρέπει να επικεντρωθείτε πλήρως στην αναπνοή σας. Συνοδεύστε κάθε εισπνοή και εκπνοή με την αίσθηση του αέρα που εισέρχεται μέσα σας, που γεμίζει τους πνεύμονές σας, και σιγά-σιγά φεύγει. Μετρήστε : ένα εισπνοή, δύο – εκπνοή , και ούτω καθεξής μέχρι το δέκα. Στη συνέχεια, ξεκινήστε από την αρχή.

7. Επεκτείνετε τα όρια της πρακτικής σας

Ο διαλογισμός δεν είναι πάντα το να καθόμαστε και να εστιάζουμε στην αναπνοή σας. Μπορείτε να εκπαιδεύσετε το μυαλό σας στην καθημερινή σας ζωή, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του γεύματος, την ώρα μίας βόλτα στο πάρκο ή ακόμα και κατά το πλύσιμο των πιάτων. 

Μην καταπίνετε μόνο το γεύμα σας, αλλά απολαύστε το και μασήστε το αργά και καλά, νοιώθοντας τη γεύση του. Μην περπατάτε απλά γύρω από το πάρκο, αλλά παρατηρήστε το τοπίο που σας περιβάλλει. Παρατηρήστε τα φωτεινά χρώματα, τους ήχους και τις μυρωδιές. Δώστε έμφαση στις αισθήσεις σας.

Ακόμη και όταν πλένετε τα πιάτα, μπορείτε να επικεντρωθείτε σε κάθε σας κίνηση. Πώς το κάνετε, πώς εμφανίζεται ο αφρός καθώς το νερό τρέχει κάτω από το πιάτο. Έτσι, μπορείτε να κάνετε κάτι σαν επιμελή διαλογισμό.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στο learning-mind.com και χρησιμοποιήθηκε εδώ κατόπιν άδειας. Μεταφράστηκε από το Visual Meditation.

Άρθρο της Anna LeMind

https://visualmeditation.co

Γιατί η καστανή ζάχαρη δεν είναι υγιεινή...!!!!

Όλα τα μυστικά της ζάχαρης, αποκαλύπτει ο καθηγητής Δημήτρης Κουρέτας με ανάρτησή του στο Facebook.

"Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ζάχαρης ζαχαροκάλαμο ή ζαχαρότευτλα.

Κόβονται λοιπόν σε μικρά κομμάτια και αυτά κονιορτοποιούνται, προκειμένου να απελευθερώσουν τον ζαχαρούχο χυμό.

Ο χυμός αυτός έχει συνήθως κάποιες ακαθαρσίες, όπως η λάσπη, κομμάτια μίσχου κλπ, γι' αυτό και στη συνέχεια υπόκειται διήθησης με μηχανικές και χημικές διεργασίες.

Το καθαρισμένο υγρό στη συνέχεια βράζει, έως ότου το νερό εξατμιστεί. Ο υπόλοιπος “χυμός” θερμαίνεται και πάλι και το υλικό αρχίζει να κρυσταλλώνεται. Ένα παραπροϊόν από αυτήν τη διεργασία ονομάζεται “μητρικό” και είναι η πηγή της μελάσας.

Το αποτέλεσμα είναι ακατέργαστη ζάχαρη. Οι κρύσταλλοι αυτοί είναι σχετικά μεγάλα και έχουν ένα καφέ χρώμα. 

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτό ΔΕΝ είναι η καφέ ζάχαρη!

Η ακατέργαστη μεταφέρεται σε ένα διυλιστήριο για περαιτέρω επεξεργασία για να δημιουργήσει την λευκή που γνωρίζουμε:

Η ακατέργαστη ζάχαρη θερμαίνεται και λιώνει πάλι σε υγρή μορφή.

Ο χρωματισμός απομακρύνεται με τη χρήση χημικών ουσιών, όπως το φωσφορικό οξύ και το υδροξείδιο του ασβεστίου ή το διοξείδιο του ασβεστίου.

Το υγρό βράζεται για μια τελευταία φορά, προκειμένου να συγκεντρωθεί στην τελευταία μορφή της λευκής ή “ραφιναρισμένης” ζάχαρης.

Και εδώ είναι το μυστικό...

Η καστανή ζάχαρη δημιουργείται με τη λήψη της ραφιναρισμένης ζάχαρης και της ανάμειξής της με μελάσα. Οι μελάσες δεν είναι ιδιαίτερα υγιεινές και δεν περιέχουν σημαντικά θρεπτικά συστατικά για τον οργανισμό.

Ως εκ τούτου, η καστανή ζάχαρη δεν μπορεί να θεωρείται πιο υγιεινή από τη λευκή. Κάθε κουταλάκι του γλυκού περιέχει 4 γραμμάρια ζάχαρης, η οποία προσθέτει 16 θερμίδες στο φαγητό/ποτό σας.

Αυτή που όντως κάνει τη διαφορά είναι η ζάχαρη καρύδας. Αυτή η ζάχαρη παράγεται από τα λουλούδια του δένδρου της καρύδας. Έχει χρησιμοποιηθεί ως παραδοσιακό γλυκαντικό για χιλιάδες χρόνια στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία. Οι μεγαλύτερες χώρες παραγωγής της είναι η Φιλιππίνες και η Ινδονησία. Είναι γλυκιά σαν την μαύρη ζάχαρη.

Η ζάχαρη της καρύδας δεν προκαλεί υπεργλυκαιμία ή υψηλό σάκχαρο του αίματος. Ο γλυκαιμικός δείκτης της είναι 35 και κατατάσσεται στις τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.

Ως σύγκριση αναφέρουμε ότι ο γλυκαιμικός δείκτης της ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο κυμαίνεται από 65-100, του σιροπιού σφενδάμου είναι 69 και του μελιού είναι 70."

Δημήτρης Κουρέτας - enallaktikos.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Τις λέξεις δεν τις φέρνει ο άνεμος… Οι λέξεις δημιουργούν πραγματικότητες....!!!!!

Ας θυμόμαστε ότι οι λέξεις έχουν τεράστια δύναμη όταν καταλήγουν να επηρεάζουν το είδος της εμπειρίας που βιώνουμε.

Υπάρχει μια σχετική ιστορία από την Ιαπωνία που μας θυμίζει την απίστευτη ισχύ των λέξεων και την ικανότητά τους να μεταβάλλουν τα συναισθήματά μας :

Ήταν κάποτε ένας σαμουράι, δεινός ξιφομάχος μα χαρακτήρας εγωκεντρικός και αλαζόνας. Νόμιζε πως ήταν κάποιος όταν σκότωνε κι έτσι έψαχνε διαρκώς ευκαιρίες να προκαλέσει, ακόμη και για ασήμαντη αφορμή. Με τον τρόπο αυτό ο σαμουράι συντηρούσε την ιδέα που είχε για τον εαυτό του και τον άτεγκτο χαρακτήρα του.

Κάποτε πήγε σ’ ένα χωριό και είδε κόσμο να συρρέει σε ένα μέρος. Ο σαμουράι έκοψε το δρόμο ενός από αυτούς τους ανθρώπους και τον ρώτησε κοφτά :

“Που πηγαίνετε όλοι τόσο βιαστικά;”

“Ευγενικέ πολεμιστή”, αποκρίθηκε ο άνδρας που μάλλον είχε ήδη αρχίσει να τρέμει για τη ζωή του, “πηγαίνουμε να ακούσουμε τον δάσκαλο Ουέι”.

“Ποιος είναι αυτός ο Ουέι;”.

“Μα πως είναι δυνατόν να μην γνωρίζεις τον δάσκαλο Ουέι, που είναι γνωστός σε όλη την περιοχή;”

Ο σαμουράι ένιωσε άσχημα και πρόσεξε το σεβασμό με τον οποίο μιλούσε ο χωρικός για τον εν λόγω δάσκαλο και όχι για ένα σαμουράι σαν αυτόν. Αποφάσισε λοιπόν πως η δική του φήμη θα ξεπερνούσε εκείνη του Ουέι κι έτσι ακολούθησε το πλήθος στην αχανή αίθουσα που δίδασκε ο δάσκαλος Ουέι.

Ο Ουέι ήταν ηλικιωμένος και κοντός κι αυτό προκάλεσε την περιφρόνηση και τη συγκρατημένη οργή του σαμουράι.

Ο Ουέι άρχισε να μιλά.

“Στη ζωή ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε μια πληθώρα πανίσχυρων όπλων, αλλά για μένα το πιο ισχυρό απ’ όλα είναι η λέξη”.

Μόλις το άκουσε ο σαμουράι, δεν κρατήθηκε και φώναξε:

“Μόνο ένας γέρος σαν εσένα θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο σχόλιο”, είπε και τράνηξε το σπαθί του, την κατάνα, από το ζωνάρι του. Ύστερα, κραδαίνοντας την, συνέχισε :

“Αυτό είναι ένα πανίσχυρο όπλο και όχι τα λόγια σου”.

Τότε ο Ουέι, κοιτάζοντάς τον κατάματα, απάντησε:

“Είναι φυσικό κάποιος σαν εσένα να μιλά έτσι’ είναι προφανές πως δεν είσαι παρά ένας μπάσταρδος, ένας ακαλλιέργητος αγροίκος, ένας αμόρφωτος και σκέτος παλιάνθρωπος”.

Στο άκουσμα των λόγων αυτών, ο σαμουράι κοκκίνισε ολόκληρος και με σώμα άκαμπτο και μυαλό θολωμένο κινήθηκε καταπάνω του.

“Γέροντα, αποχαιρέτα τη ζωή, διότι ήρθε το τέλος σου”.

Τότε εντελώς απρόσμενα ο Ουέι άρχισε να ζητά συγνώμη.

“Συγχώρα με, άρχοντά μου, δεν είμαι παρά ένας κουρασμένος ηλικιωμένος άνθρωπος και η γλώσσα μου καμιά φορά δεν ξέρει τι λέει. Μπορεί η ευγενική καρδιά του πολεμιστή που κουβαλάς στο στήθος σου να συγχωρήσει τούτο τον ανόητο, που πάνω στην τρέλα του σε σύγχυσε;”

Ο σαμουράι κοκάλωσε και ύστερα από λίγο απάντησε ως εξής :

“Μα φυσικά, ευγενικέ δάσκαλε Ουέι, δέχομαι τη συγνώμη σου”.

τότε ο Ουέι τον κοίταξε στα μάτια και του είπε:

“Φίλε μου, πες μου τώρα: είναι ή δεν είναι πανίσχυρα τα λόγια ενός ανθρώπου;”]

Τις λέξεις δεν τις φέρνει ο άνεμος… Οι λέξεις δημιουργούν πραγματικότητες. Γι’ αυτό να αναζητάτε λέξεις που βοηθούν και δεν ακυρώνουν.

Ίσως να εκπλαγείτε με ό,τι αρχίσει να συμβαίνει στη ζωή σας.

Βρες ξανά τον εαυτό σου

ΜΑΡΙΟ ΑΛΟΝΣΟ ΠΟΥΤΖ

Εικόνα:https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/736x/f0/62/e3/f062e369202ca5c20847ed879ae1ee83.jpg

lecturesbureau.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Μη στενοχωριέστε που μεγαλώνετε, είναι ένα δώρο που πολλοί το απορρίπτουν...!!!

Το να μεγαλώνουμε δεν είναι κάτι άσχημο, αντιθέτως είναι προνόμιο, τέχνη και δώρο για τον καθένα. Το γκριζάρισμα των μαλλιών, το σκίσιμο των σελίδων του ημερολογίου κι ο εορτασμός των γενεθλίων μας είναι πάντα ένας λόγος για να νιώσουμε ευτυχισμένοι. Ευτυχία στη ζωή και για τη ζωή σημαίνει να είσαι παρόν/παρούσα σ’ αυτήν.

Η ζωή έχει την ιδιόμορφη τάση να γλιστράει σαν το νερό από τα χέρια μας στο πέρασμα του χρόνου, μια κατάσταση που μας φέρνει ρυτίδες στο πρόσωπο και μας πλαισιώνει τον πόνο και τη δυστυχία κοντά μας αρκετά συχνά. 

Όμως, όλα αυτά προκαλούνται από την αντανάκλαση της ζωής και θα πρέπει να νιώθουμε αρκετά περήφανοι που τα ζήσαμε.

Πρέπει να έχουμε ευγνωμοσύνη για την ευκαιρία που μας δόθηκε να μεγαλώνουμε, γιατί κάτι τέτοιο μας επιτρέπει να μοιραζόμαστε περισσότερες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε γύρω μας. Μπορούμε να απολαμβάνουμε τις χαρές της ζωής, να χαμογελάμε και να οικοδομούμε ένα καλύτερο κόσμο με την παρουσία μας εδώ.

Οι ρυτίδες μας θυμίζουν τα χαμόγελα που χαρίσαμε

Οι ρυτίδες είναι μια ευγενική κι όμορφη αντανάκλαση της ηλικίας μας μετρημένη από τα χαμόγελα που ζωγραφίστηκαν στα πρόσωπά μας. Καθώς, όμως, αρχίζουν να εμφανίζονται, μας κάνουν να συνειδητοποιούμε ότι η ζωή είναι εφήμερη και φευγαλέα.

Ως εκ τούτου, αισθανόμαστε συχνά άβολα και φοβισμένοι με μια τέτοια σκέψη, οπότε η παρουσία τους μπορεί να αποτελέσει μια πηγή ευτυχίας. Γιατί είμαστε λυπημένοι αφού ανεξαρτήτως των χρόνων που έχουν περάσει είμαστε ακόμα ζωντανοί;

Επειδή φοβόμαστε ότι όσο γερνάμε, χάνουμε τις φυσικές μας ικανότητες, με αποτέλεσμα να αντιλαμβανόμαστε το γήρας σαν μια τιμωρία που έρχεται με έναν υποτιμητικό κι εξευτελιστικό τρόπο. Έτσι, όταν γεράσουμε βλέπουμε πίσω και αναρωτιόμαστε τι έχουμε κάνει τη ζωή μας.

Ευχαριστήστε κάθε έτος που συμπληρώνετε

Θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στη ζωή για την ευκαιρία να παραμένουμε εδώ και για το ότι έχουμε την ικανότητα να την απολαμβάνουμε. Τι νόημα έχει να λυπόμαστε και να διαμαρτυρόμαστε για τις ευκαιρίες που χάσαμε στο παρελθόν; Θα επωφεληθούμε από τέτοιες σκέψεις ή θα αλλάξουμε κάτι από όσα έγιναν; Ας κοιτάξουμε μπροστά κι ας σταματήσουμε να χαραμίζουμε την παρούσα στιγμή για χάρη του παρελθόντος.

Το να μεγαλώνουμε θα πρέπει να είναι μια πηγή ευτυχίας. Κάθε νέα μέρα σηματοδοτεί 1440 λεπτά δυνητικά νέων επιλογών, υπέροχων σκέψεων, εκατοντάδων αποχρώσεων των συναισθημάτων μας. Κάθε δευτερόλεπτο μας δίνει τη δυνατότητα να βιώσουμε και να επωφεληθούμε από όλες τις επιλογές που μας παρέχει το περιβάλλον μας.

Κάθε χρόνος είναι ένα μετάλλιο, μια ευκαιρία να συγκεντρώσουμε αναμνήσεις, να βιώσουμε καινούργιες στιγμές, να σβήσουμε τα κεράκια των γενεθλίων μας με περισσότερο σθένος και υπερηφάνεια. 

Συνεχίστε την προσπάθεια εκπλήρωσης των ονείρων σας κάθε δευτερόλεπτο, λεπτό, ώρα, μέρα, μήνα, χρόνο… Έτσι, στο τέλος θα είστε σε θέση να γιορτάσετε την επιτυχία σας με τους αγαπημένους σας. Το προσδοκώμενο είναι καθώς μεγαλώνετε να συναντάτε τον εαυτό σας γεμάτο με βιώματα, ρυτίδες, και ευτυχία.

ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΜΑΙ;

Έφτασα στην ηλικία όπου τα πράγματα φαίνονται πιο ήρεμα αλλά θέλω να συνεχίσω να μεγαλώνω.

Είμαι αρκετά μεγάλος ώστε να έχω τα όνειρά μου στα χέρια μου και οι αυταπάτες μου να έχουν γίνει ελπίδες.

Είμαι σε τέτοια ηλικία όπου η αγάπη μοιάζει σαν φωτεινή λάμψη, έτοιμη να καταναλωθεί από την επιθυμία και το πάθος. Ενώ άλλες φορές μοιάζει σαν ένας ειρηνικός παράδεισος όπως το ηλιοβασίλεμα σε μια παραλία.

Πόσο χρονών είμαι; Ο αριθμός δεν έχει σημασία, επειδή οι στόχοι μου έχουν εκπληρωθεί και τα δάκρυά μου από τις διαλυμένες αυταπάτες κείτονται στο δρόμο που έχω χαράξει…

Αξίζουν πολύ περισσότερα από αυτό.

Επομένως, τι σημασία έχει αν είμαι είκοσι, σαράντα ή εξήντα!

Αυτό που έχει σημασία είναι το πόσο χρονών αισθάνομαι ότι είμαι.

Είμαι αρκετά μεγάλος για να ζω ελεύθερος χωρίς να φοβάμαι.

Μπορώ να ακολουθήσω το δικό μου μονοπάτι χωρίς φόβο· επειδή κουβαλάω μαζί μου την εμπειρία που απέκτησα και τη δύναμη των στόχων μου.

Πόσο χρονών είμαι; Και ποιος νοιάζεται!

Είμαι αρκετά μεγάλος για να αφήσω το φόβο πίσω μου και να κάνω ό,τι επιθυμώ και αισθάνομαι. - José Saramago -

Η ζωή μεταξύ της παιδικής ηλικίας και της ενηλικίωσης διαρκεί για μια στιγμή

Μην λυπάστε που μεγαλώνετε. Η ζωή είναι ένα δώρο που δεν έχουμε όλοι το προνόμιο να απολαμβάνουμε. Είναι ένα κουτί γεμάτο με στενοχώριες, εμπόδια, απολαύσεις, γνώσεις και ταλαιπωρίες. Αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο η ίδια η ζωή είναι υπέροχη. 

Κι αυτός είναι και ο λόγος που είναι σημαντικό να εκμεταλλευόμαστε την κάθε στιγμή, να την κάνουμε δική μας, να την προσεγγίζουμε με αισιοδοξία. Η διαιώνιση της νεότητας είναι μια τέχνη που συνίσταται στο να ιεραρχείς ως πιο σημαντικό το να ζεις τη ζωή στο παρόν σου από το να αφήνεις τα χρόνια να επηρεάζουν τη ζωή σου. Με λίγα λόγια, δώσε στην ύπαρξή σου νόημα.

Δεν έχει σημασία, αν έχουν γκριζάρει τα μαλλιά μας ή αν έχουν σχηματιστεί ρυτίδες στο πρόσωπό μας ή αν το σώμα μας χρειάζεται μια ανάπαυλα κάθε τόσο. Αυτό που πραγματικά έχει νόημα είναι ο τρόπος που μεγαλώνουμε, γιατί στο τέλος το σωματικό γήρας μπορεί να είναι αναπόφευκτο, αλλά το πνευματικό είναι προαιρετικό.

share24.gr 

Image by pinterest

http://www.awakengr.com

7 καταστάσεις που βιώνει ο άνθρωπος όταν πεθαίνει...!!!

Τι μας συμβαίνει όταν πεθαίνουμε; Που πηγαίνει η ψυχή μας; Αν μεγαλώσατε σε μια θρησκευόμενη οικογένεια, τότε σίγουρα οι απαντήσεις σας αφορούν τον παράδεισο και την κόλαση. Ευτυχώς, αυτή η δυαδικότητα ΔΕΝ υφίσταται…

Πέρα από το γεγονός ότι οι δύο αυτές (αιώνιες) επιλογές δεν είναι λογικές σε κανένα φιλοσοφικό σύστημα, αρκετές επιστημονικές έρευνες σε ανθρώπους που είχαν μεταθανάτιες εμπειρίες, υποστηρίζουν πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο τα παρουσιάζουν όλα τα θρησκευτικά συστήματα ανά τον κόσμο.

Ο δρ. Michael Newton είναι υπνοθεραπευτής, βοηθάει δηλαδή ανθρώπους – μέσω της ύπνωσης – να ανακαλέσουν τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος και να τις αντιμετωπίσουν, με σκοπό τη θεραπεία μέσω της ανάμνησης. Ύστερα από 40 χρόνια πρακτικής άσκησης στον τομέα, ανακάλυψε πως μπορούσε να «οδηγήσει» τους ασθενείς του τόσο πίσω στο χρόνο, που ανακαλούσαν γεγονότα από άλλες ζωές!

Τα παρακάτω βιώματα έχουν παρθεί από το βιβλίο του «Journey of Souls and Destiny of Souls«. Το πιο αξιοσημείωτο είναι πως όλες αυτές οι εμπειρίες, που αφορούν πραγματικά περιστατικά, αναφέρουν πως βίωσαν το ίδιο πράγμα…

1. Στιγμιαία αναδρομή σημαντικών γεγονότων

Είναι από τις πιο συνηθισμένες εμπειρίες, όπου ετοιμοθάνατοι αναφέρουν πως όλη τους η ζωή (ή έστω τα πιο σημαντικά γεγονότα της) περνούν αστραπιαία μπροστά από τα μάτια τους.

2. Βλέπουμε το σώμα μας

Έχει αναφερθεί σε αρκετές μεταθανάτιες εμπειρίες, ότι οι ασθενείς μπορούσαν να δουν καθαρά το βιολογικό τους σώμα τη στιγμή που η συνείδησή τους απελευθερωνόταν από τα δεσμά του. Μπορούσαν επίσης να περιγράψουν με απίστευτη λεπτομέρεια το χώρο και τις συνομιλίες των ανθρώπων που βρίσκονταν γύρω από το νεκρό σώμα τους!

3. Το φως

Μια επίσης συνηθισμένη αναφορά, είναι το κλασσικό φως στο βάθος του «τούνελ». Πρόκειται για ένα απόμακρο – αρχικά – φως, το οποίο σταδιακά πλησιάζει σαν να μας τραβάει κοντά του, ενώ συνοδεύεται σχεδόν πάντα από αισθήματα ευφορίας και γαλήνης.

4. Εμφάνιση νεκρών συγγενών

Αφότου εισέλθουμε στα πνευματικά πεδία (μέσα από την πύλη του φωτός που αναφέραμε παραπάνω), μας υποδέχονται αγαπημένα συγγενικά πρόσωπα για να μας καθησυχάσουν και να μας καθοδηγήσουν. Ανάμεσά τους μπορεί να βρίσκονται και κάποιοι «άγνωστοι», πρόκειται όμως για ψυχές με τις οποίες είχαμε συγγένεια ή αγαπούσαμε βαθύτατα σε προηγούμενες ζωές μας.

5. Ο φύλακας άγγελος

Είτε θέλετε να τον αποκαλείτε φύλακα-άγγελο είτε πνεύμα-οδηγό, θα τον συναντήσετε στα πνευματικά πεδία, πράγμα το οποίο σηματοδοτεί ότι η «ξενάγηση» τελείωσε. Ήρθε η ώρα του απολογισμού τη ζωής που ο καθένας μας επέλεξε να ζήσει σε αυτή την ενσάρκωση.

6. Ανασκόπηση

Είναι μια διαδικασία στην οποία μας συντροφεύει το πνεύμα-οδηγός μας, όπου αναλύουμε όλα όσα έχουν συμβεί στην τελευταία μας ενσάρκωση. Σύμφωνα με τις αναφορές των ασθενών, είναι σαν να βλέπουν τη ζωή τους σε ταινία ή βιβλίο. Σίγουρα κάποια γεγονότα θα μας κάνουν να ντραπούμε, δεν ήρθε όμως ακόμη η ώρα της κρίσης. 

Είναι η στιγμή της ανασκόπησης, όπου ο καθένας ανακαλύπτει τι μπορεί να βελτιώσει στα της ψυχής του δρώμενα. Ανάλογα με το αποτέλεσμα αυτής της ανασκόπησης, ίσως συμφωνήσετε με το πνεύμα-οδηγό σας να ενσαρκωθείτε ξανά, προκειμένου να βελτιωθείτε.

7. Είναι δύσκολος ο δρόμος της επιστροφής

Είναι τόσο απόλυτη η γαλήνη και η ηρεμία στα πνευματικά πεδία, με αποτέλεσμα ο δρόμος της επιστροφής, δηλαδή της καινούρια ενσάρκωσης, να μοιάζει δυσβάσταχτος. Υπάρχει όμως δουλειά που πρέπει να ολοκληρωθεί : το κάλεσμά σας μπορεί να σας επιτρέψει να καθοδηγήσετε άλλες ψυχές ή να είναι δική σας απόφαση προκειμένου να εξελιχθείτε.

Όπως και να “χει, το σημαντικό είναι το εξής : υπάρχει αγάπη και πρόνοια. Ο θάνατος δεν υφίσταται, μόνο η μετάβαση. Θα ξαναβρεθούμε με τους αγαπημένους μας και θα βιώσουμε μαγικά πράγματα, όλα όμως είναι αποτέλεσμα των επιλογών μας. Η ευθύνη δεν είναι κάτι που πρέπει να παίρνουμε ελαφρά τη καρδία. Το τι θα συναντήσουμε όταν το ταξίδι μας εδώ τελειώσει και πως θα αρχίσει το επόμενο, είναι καθαρά στο χέρι μας.

fanpage

http://www.awakengr.com