Κυριακή 10 Απριλίου 2016

Η παύση των σκέψεων ως είσοδος στην πραγματικότητα....!!!!!!!!

Η σκέψη είναι για να μας πει πως κάτι, είναι έτσι….. Μας δείχνει δηλαδή, την πραγματικότητα του. Η πρώτη όμως σκέψη. Στην αρχή. Μετά, είτε επειδή δεν μας αρέσει, είτε επειδή δεν στεκόμαστε «στο ακαριαίο», είτε επειδή έχουμε συνηθίσει, και ειδικά επειδή νομίζουμε πως πρέπει να απαντήσουμε σαν να μας έχει τεθεί κάποια ερώτηση, (αφορά την ασυνείδητη τάση να δούμε που βρισκόμαστε όσων αφορούν την Αυτογνωσία μας), απομονώνουμε αυτήν την πρώτη σκέψη, και διαμελίζοντας την, προσπαθούμε να βγάλουμε κάποιο νόημα. (Αυτό, που ήδη έχει περάσει από μπρος μας αλλά δεν σταθήκαμε…)

Δεν είπε ποτέ κανείς πως η δραστηριότητα του μυαλού πρέπει να τερματιστεί. Αυτό που πρέπει να σταματήσει, είναι η ανεξέλεγκτη λειτουργία του. (Με αυτήν την έννοια είναι ότι «το μυαλό πρέπει να φύγει», που γράφεται σε πάμπολλα βιβλία). 

Το βάσανο όμως τελικά πρέπει να φύγει, (που οι ίδιοι του έχουμε επιτρέψει να συντηρείται στη ζωή μας), με τις μετέπειτα προτροπές των δευτερεύων σκέψεων να κάνουμε ή να είμαστε, όλα αυτά που οδηγούν στη φυλάκιση μας. (Ειδικά όταν επαναλαμβάνουμε αδιέξοδες διαδικασίες της …..)

Για να έρθει αυτό το σταμάτημα όμως, χρειάζεται πρώτα «να δούμε τι κάνουμε». Αν δεν δούμε, νομίζουμε, πως το βάσανο είναι κάτι το φυσιολογικό. Μα κάπου βέβαια με το δίκιο μας, μια και δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο….

Όμως η «ενεργοποίηση» του παρατηρητή (από μας), είναι πολύ βασική (αρχικά). Γιατί όταν συλλαμβάνουμε τις σκέψεις, έχουμε την εντύπωση, πως είναι και σαν εντολές για να τις ακολουθούμε. Όχι. Να σταθούμε χρειάζεται. Να σταθούμε λίγα δευτερόλεπτα και «να δούμε»…….., τι σκεφτόμαστε…

Γιατί στεκόμενοι να δούμε, χωρίς να μείνουμε ιδιαίτερα σε καμία σκέψη, (και να κάνουμε σενάρια μόνο γι’ αυτήν, θέτοντας τον εαυτό μας σε αυτή τη θέση), διαπιστώνουμε τελικά, πως οι σκέψεις περνάνε, και απλά……φεύγουν….. Προσπερνούν. Γιατί αυτή είναι η δουλειά τους….. 

Να περνούν, και να συνεχίζουν την πορεία τους… Σαν ένα ποτάμι που συνεχώς κυλά…. Αν βάλουμε όμως εμείς μία πέτρα στο πέρασμα του νερού, (επιλέγοντας να αναλύσουμε μία σκέψη διαχωρίζοντας την από όλες τις άλλες, δηλαδή από τη συνεχή ροή), κάνουμε παύση, σε όλη μας την ύπαρξη.

Τέτοιες παύσεις είναι που καθορίζουν τη ζωή μας, και κολλάμε σε πρόσωπα, καταστάσεις, πράγματα….., κι έρχονται τα προβλήματα, οι αμφισβητήσεις, η δυστυχία….

Η ίδια η ζωή είναι μία συνεχής ροή. Αυτό αφορά το γνωστό, «να πηγαίνουμε με το ρεύμα». Με το ρεύμα της ζωής όμως είναι που πρέπει να πηγαίνουμε. 

Όχι με το ρεύμα της κάθε μιας ξεχωριστής σκέψης μας, που μας οδηγεί μόνιμα σε αδιέξοδα. Γιατί οι σκέψεις, προχωράνε ακριβώς όπως η ζωή. Με τη ροή, του ανάλογου ρεύματος που οι ίδιοι διαλέγουμε.

Επομένως δεν υπάρχει κάτι να λυθεί. Χρειάζεται απλά να καταλάβουμε, πως τα πάντα είναι, όπως πρέπει να είναι. Ότι η δική μας συμμετοχή «για έλεγχο των πάντων» είναι που μας δυσχεραίνει τη ζωή, και τελικά σε αυτό έγκειται και η πηγή όλου του κακού….. Οι μάσκες, οι προσκολλήσεις, οι παρανοήσεις, το κάθε κυνήγι, τα σενάρια, τα θέλω, τα μη, τα γιατί…

Γιατί η πρώτη σκέψη είναι καθαρή! Είναι η πληροφορία της πραγματικότητας που δηλώνει. Πριν όμως το μυαλό μας μπει σε λειτουργία. 

Και αν παρατηρήσουμε, κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε κάτι, συνήθως από κάποιο εξωτερικό ερέθισμα, πχ. ενός ανθρώπου, (ειδικά για κάτι που με τη στάση του συλλαμβάνουμε, και μας γίνεται γνωστό με τις ανάλογες σκέψεις που «δεν περιμέναμε», οι οποίες φυσικά και δεν μας βολεύουν στον τρόπο που έχουμε «τακτοποιήσει» να θεωρούμε τα πράγματα), αντιδράμε, όμως μετά από κάποιο χρόνο αργότερα…

Πότε; Όταν ύστερα από το συμβάν, «σκεφτόμαστε» αυτό που συλλάβαμε από τα λεγόμενα, και το βάζουμε κάτω, το πατάμε, το φέρνουμε από εδώ, το πάμε από εκεί, το αναλύουμε, και βάζοντας μέσα του όλες τις πίστεις, πεποιθήσεις, και οριοθετημένες αντιλήψεις μας, (οι οποίες έχουν προέλθει από τις ανάλογες εμπειρίες μας στη ζωή), βγάζουμε τελικά ένα συμπέρασμα, και είμαστε έτοιμοι να επαναφέρουμε το θέμα στον άλλον, μια και έχουμε κάπου καταλήξει, ώστε να του ζητήσουμε και τον λόγο του γιατί πχ, μας φέρεται έτσι…. Η παραποίηση της αρχικής σκέψης πλέον, (μετά την επεξεργασία της από μας), είναι γεγονός!

Όμως τη στιγμή που «συλλάβαμε» από το ερέθισμα την αρχική σκέψη, δεν είχαμε καμία ένσταση. Ήταν για μας κάτι φυσιολογικό, έτσι ακριβώς όπως ήταν. Μία πραγματικότητα. Εκείνη την απειροελάχιστη στιγμή, μέσα μας, το αποδεχτήκαμε, απλά ως μία κατάσταση. 

Όμως τότε, (έστω και για κλάσμα του δευτερολέπτου) ήμασταν άδειοι. Καθαροί. Ήμασταν ένας καθρέφτης στον οποίο, αντανακλάστηκε κάτι, και φάνηκε. (Γίναμε δηλαδή «η αφορμή», να εκδηλωθεί, ή να κάνει την εμφάνιση του, ότι υπήρχε ήδη μέσα ως αιτία λειτουργίας... 

Η σύλληψη του, με την αντίστοιχη του σκέψη, θα μπορούσε να γίνει αναγνωρίσιμη και φανερή και από τους δυο μας, αν παρατηρούσαμε, ή αλλιώς μέναμε να ακούσουμε…) Τώρα, και ο άλλος δεν ξέρει αυτό που έκανε γιατί το έκανε, και εμείς το παραποιήσαμε μετατρέποντας το σε προσωπικό.

Συνήθως πάντως, την ελάχιστη αυτή στιγμή, τη θυμόμαστε (αν τη θυμόμαστε μια και μπορεί να ήταν ακόμα και αστραπιαία), σαν ένα «σοκ» μέσα μας, που προς στιγμήν μας ακινητοποίησε. 

(Συγκριτικά με τη συνήθη στάση στη ζωή μας μέσω των σκέψεων που έχουμε συλλάβει με τη συνέχιση τους να τρέχουν από μας για να βολέψουν, να κρίνουν, να ταυτοποιήσουν, να τοποθετήσουν τα πάντα, κι αυτό να γίνεται συνεχώς….). Όμως τη στιγμή του «σοκ», η ουσία είναι πως…

                             ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΑΝ..!!

Υπήρχε, ένα τίποτα μέσα μας…. Κενό…. Μία παύση… Αυτό είναι όμως που πρέπει να καταφέρουμε, και αυτό ακριβώς αφορά το λεγόμενο, «σταμάτημα της σκέψης»: Να μένουμε, αφουγκραζόμενοι τα πάντα, για το τι έχουν να μας πουν.... Όπου κι αν στραφούμε... Γιατί τα πάντα μιλούν... Κι όταν τα ακούμε, εμείς, πρέπει να απέχουμε, από το να παίρνουμε την οποιαδήποτε θέση σε σχέση με αυτά...

Να μπορούμε να κρατήσουμε (εκπαιδεύοντας τον εαυτό μας), την αντίληψη μας, στην κατάσταση της πρώτης επαφής μας με την καθαρή σκέψη. 

Δηλαδή να μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε, τις αρχικές σκέψεις που αφορούν τη γνώση της πραγματικότητας. Χωρίς τις επιπρόσθετες επάνω τους αρνήσεις, αντιδράσεις, ενεργοποιήσεις. Γιατί ότι συλλαμβάνουμε, ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ προς πληροφόρηση μας. Μόνο. Για τίποτα περισσότερο.

Και δεν είναι βέβαια για να εμπλακούμε. Στο οτιδήποτε. Είναι για να βλέπουμε που είμαστε κάθε φορά. Είναι για να αντιλαμβανόμαστε τις λειτουργίες μας. 

Αν κάτι δεν μας αρέσει, είναι σε μας που πρέπει να βρούμε τη θέση που θέλουμε να έχουμε, και όχι ότι κι αν εισπράττουμε από έξω να επιτρέπουμε να μας επηρεάζει, και να μας αναγκάζει να δρούμε, αλλάζοντας την δική μας κάθε φορά πορεία…. (Γιατί αυτή δεν είναι τελικά δράση, αλλά αντί-δραση, από δράση εξωτερική).

Όπως, και το να βλέπουμε και τις λειτουργίες όλων των άλλων με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή, (και με ότι ερχόμαστε σε συμμετοχή), γιατί κι αυτά αφορούν γνώση της πραγματικότητας, για το πώς έχουν τα πράγματα, οι άνθρωποι, οι καταστάσεις, οι νόμοι, οι αιτίες, και κάθε (φαινομενική) κίνηση…

Ο καθένας, είναι ο μόνος υπεύθυνος για το τι του συμβαίνει, σε πιο συνειδησιακά στάδιο βρίσκεται, τι συνειδητοποιεί, τι αισθάνεται, τι βιώνει, τι τον κινεί, τι αποφεύγει, τι τον εμποδίζει, τι θέλει να πετύχει για τον ίδιο, ποιος είναι, ποιος θέλει να είναι, όπως και τι αποφάσεις θα πάρει κάθε στιγμή στη ζωή του.

Παραμένοντας λοιπόν εκεί, (στη θέση της αρχικής πληροφορίας, μέσω της καθαρής πρώτης σκέψης), και «εισχωρώντας» θεληματικά, ακόμα πιο μέσα, (με βύθιση, και επικέντρωση σε μας), βλέπουμε πως η αντίληψη μας, (που είναι κάτι πολύ Εσωτερικότερο από τη σκέψη), αποτυπώνει στον εγκέφαλο μας τις πληροφορίες, οι οποίες στη συνέχεια γίνονται αντιληπτές ως οι δημιουργημένες σκέψεις, (οι αρχικές σκέψεις) για την κατανόηση μας.

Μετά από αυτή τη φάση είναι που μπαίνει σε λειτουργία, η συνηθισμένη αναλυτική σκέψη μας, του συγκεκριμένου νου όπως λέγεται. Συγκεκριμένου, γιατί ενώ «είδαμε» κάτι καθαρά και καθολικά, το εντάσσει (ο συγκεκριμένος νους, το μυαλό), μέσω του περιορισμού σε κάτι, που του θέτει όρια, μεταμορφώνοντας το έτσι, που «να θεωρούμε» πως μας αφορά.

Είναι αναγκαίο λοιπόν αυτό το σταμάτημα, ή, η ανακάλυψη, με εστιασμένη προσοχή στο τι κάνουμε, ώστε να βρούμε (η να συλλάβουμε) την ακαριαία αποτύπωση της καθαρής πρώτης σκέψης. Και αυτό το σημείο, να το «ανοίξουμε», ώστε να κοιτάμε από εκεί. Να συλλαμβάνουμε δηλαδή τις αρχικές συλλήψεις της σκέψης χωρίς προσθήκες επάνω της. Αυτό, μπορούμε να το κάνουμε, όπου κι αν στραφεί, (εστιαστεί) η προσοχή μας. 

Αν θέλουμε να ελευθερωθούμε, από τα δικά μας, (δημιουργημένα) δεσμά. Αν όχι θα' ρθουμε, και θα ξανάρθουμε και θα ξανάρθουμε... Η ουσία είναι πως κανείς δεν μπορεί να κάνει για μας. Είτε τώρα είτε αργότερα, είναι κάτι που θα κάνουμε ούτως ή άλλως. Αυτή είναι η φύση μας. Πηγαίνοντας κόντρα, έρχονται άλλα, που σαφώς δεν θα προτιμούσαμε...

Παραμένοντας (για να ολοκληρώσουμε), όμως εκεί, (πριν την ανάλυση), διαπιστώνουμε πως είμαστε σε μία κατάσταση (σε ένα αντιληπτικό πεδίο) εκτός του πεδίου των σκέψεων. Πιο πάνω (πέρα), ή πιο βαθιά, (μέσα), από αυτό της σκέψης.… Γιατί δεν μπορούμε να δούμε κάτι, με το οποίο είμαστε ταυτισμένοι. Η αλλαγή θέσης μας όμως (άρα και αποταύτισης μας), είναι που μας επιτρέπει, να τις βλέπουμε όπως είναι...

Γιατί εντέλει, μόνο πηγαίνοντας πέρα από τη σκέψη (μετά), μπορεί να γίνει η σκέψη μας, το ικανότερο, και το πιο χρήσιμο «εργαλείο μας», το οποίο και χρειαζόμαστε ώστε «να ζούμε», κι όχι «να απομυζούμε», τον ίδιο τον Εαυτό μας.

Αυθεντικά, Συνειδητά, Αφιερωμένα, Ολικά και με Ευδαιμονική Συν πορεία του Εαυτού, και όλων των εαυτών…….., ως Ένα. Γιατί μόνο δώρα μπορούμε να έχουμε. Γιατί Δώρα, είναι τα πάντα στη ζωή μας. Η Ζωή μας!





Σάββατο 9 Απριλίου 2016

Καθαρίζοντας τα «μάτια της ψυχής»....!!!!!!

Όλοι μας έχουμε λίγο πολύ ακούσει για τις ευεργετικές ιδιότητες  της περίφημης βιταμίνης D3 (που ουσιαστικά εξαλείφει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου,καρδιακών ασθενειών, παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος όπως η οστεοπόρωση ή η σκλήρυνση κατά πλάκας προλαμβάνει την κατάθλιψη , ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα κ.α), την οποία αναπτύσσουμε φυσικά, με την έκθεση του σώματός μας στο ηλιακό φως. 

Ελάχιστοι είναι όμως εκείνοι που γνωρίζουν για μια άλλη,πολύ πιο «πνευματική» ευεργετική ιδιότητα του Ηλίου,την θεραπεία και αποκατάσταση της πλήρους λειτουργίας ενός αδένα ο οποίος εδράζεται στη «βάση» (στο κέντρο ουσιαστικά) του εγκεφάλου μας,ο οποίος συχνά αποκαλείται και «Τρίτο Μάτι», λόγω των θεαματικών του ιδιοτήτων που θα εξηγήσουμε στη συνέχεια. 

Πρόκειται για την περίφημη Επίφυση (εναλλακτικά ονομάζεσαι και «Κωνάριο», λόγω του κωνοειδούς σχήματός του, που θυμίζει κουκουνάρι -pineal gland). Πρόκειται για τον αδένα που συνθέτει και εκκρίνει την Μελατονίνη, μία ορμόνη που μεταφέρει πληροφορίες σχετικά με τον φωτισμό του περιβάλλοντος χώρου μας σε διάφορα όργανα του σώματος και ρυθμίζει λειτουργίες όπως οι βιολογικοί μας ρυθμοί, οι κύκλοι και η ποιότητα του ύπνου μας, καθώς και τα επίπεδα εγρήγορσής μας κατά τη διάρκεια της ημέρας. 

Η ίδια ουσία έχει βρεθεί ότι επιδρά και σε πλήθος άλλων λειτουργιών, όπως η θερμοκρασία του σώματος μας, η ψυχολογική μας διάθεση,η αναπαραγωγική ικανότητα, η αποτελεσματικότητα του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
 
Το γεγονός ότι τα επίπεδα της, παραγόμενης από την Επίφυση, Μελατονίνης μειώνονται με την πάροδο των ετών, 
έχει οδηγήσει πολλούς ειδικούς να συνδέουν τη δράση της συγκεκριμένης ορμόνης και με τη διαδικασία της γήρανσης! 

(Είναι σημαντικό επίσης να γνωρίζουμε ότι η παραγωγή Μελατονίνης προϋποθέτει την ύπαρξη απόλυτου σκοταδιού κατά τη διάρκεια του ύπνου). 

Ο αδένας της επίφυσης αποτελείται κυρίως από νερό και μια κατηγορία κύτταρων που ονομάζονται νευρογλοία.

Το εντυπωσιακό είναι ότι οι σχηματισμοί των κυττάρων αυτών στο εσωτερικό της επίφυσης θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό τα Ραβδία και τα Κωνία των ματιών μας, ενώ ακριβώς όπως και τα μάτια μας, ο εν λόγω αδένας συνδέεται απευθείας με το οπτικό κέντρο ''χου'' εγκεφάλου μας, λειτουργώντας ουσιαστικά ως ένα είδος «εσωτερικού ματιού» (ή σωστότερα, «εσωτερικής κεραίας», καθώς οι εικόνες που συλλαμβάνει και μεταδίδει στο κέντρο της όρασής μας δεν προέρχονται από τον περιβάλλοντά μας χώρο, αλλά από «αλλού»!).

Εναλλακτικοί ερευνητές (όπως π.χ. ο Wilcock που προαναφέραμε) μάλιστα θεωρούν ότι ο συγκεκριμένος αδένας είναι το σημείο,στο οποίο καταλήγει και η «ασημένια χορδή», το «νήμα» που συνήθως λέγεται ότι ενώνει το υλικό μας σώμα με την ψυχή,μεταφέροντας στον εγκέφαλό μας τις πληροφορίες από τα πνευματικά πεδία ύπαρξης. 

Όμως τα «παράξενα», αναφορικά με το εκπληκτικό αυτό εγκεφαλικό μας κέντρο δεν σταματούν εδώ.

Σε πολλά θηλαστικά (πιθανολογείται και για τον άνθρωπο) έχει διαπιστωθεί ότι το εσωτερικό μας «τρίτο μάτι» ευθύνεται και για την παραγωγή της «ψυχεδελικής» και ισχυρά παραισθησιογόνου ουσίας DMT (Dimethyltryptamine), η οποία συνδέεται με τη δημιουργία των ονείρων, καθώς και με ισχυρές υπερβατικές εμπειρίες (η υπόθεση αυτή υποστηρίχθηκε για πρώτη φορά από τον Δρα Richard Strassman, στο βιβλίο του «The Spirit Molecule»). 

Αυτοψίες, ωστόσο, σε εγκεφάλους αποθανόντων έδειξαν ότι στους περισσότερους ανθρώπους της εποχής μας ο αδένας της επίφυσης δεν βρίσκεται σε καθόλου καλή κατάσταση, καθώς υπόκειται σε μια μορφή «ασβεστοποίησης» (calcification), με αποτέλεσμα να υπολειτουργεί ή να είναι ουσιαστικά αδρανής!

Αυτή την πάθηση, οι ειδικοί την αποδίδουν σε ένα πλήθος παραγόντων.

Τέτοιοι είναι:
"οι ιδιαίτερα στρεσογόνοι ρυθμοί της σύγχρονης ζωής που διαταράσσουν τους φυσικούς μας βιολογικούς κύκλους,

"ο ύπνος σε ακατάλληλες ώρες

"η «χημική διατροφή» (καθώς και η υπερβολική κατανάλωση ζωικών προϊόντων ή κατεργασμένων τροφών)

"η ανεπαρκής ενυδάτωση

"η μακροχρόνια έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία  (παράγοντας που έχει αυξηθεί επικίνδυνα  με την αλόγιστη χρήση κινητών τηλεφώνων, την χρήση ασύρματων δικτύων στην τηλεφωνία και τους υπολογιστές,την διαβίωση μέσα σε έναν, κυριολεκτικά, ωκεανό κάθε είδους ακτινοβολιών,τα καλώδια υψηλής τάσης, κλπ)

"και κυρίως η λήψη μεγάλων ποσοτήτων Φθορίου (είτε μέσω των διαφόρων εξαιρετικά επικίνδυνων οδοντικών σκευασμάτων, είτε από την εγκληματική καθιέρωση και πρόσθεση της τόσο τοξικής αυτής ουσίας στο πόσιμο νερό, σε πολλές χώρες).

Τα καλά νέα ωστόσο, είναι ότι η πάθηση αυτή δεν είναι μη αναστρέψιμη. Αντίθετα, έχει βρεθεί ότι η επίφυσή μας έχει την ικανότητα να «αναρρώνει» σχετικά γρήγορα, μόλις απομακρύνουμε τους επιβαρυντικούς παράγοντες και κυρίως, ότι το τόσο σημαντικό αυτό εσωτερικό μας «τρίτο μάτι» καθαρίζει και ενεργοποιείται με την τακτική μας έκθεση στο ηλιακό φως!

Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε πώς και σε τι βαθμό επηρεάζεται ο αδένας της επίφυσης από τις ενεργειακές μεταβολές του Ηλίου που περιγράψαμε, όμως πρέπει να θεωρούμε βέβαιο ότι το συγκεκριμένο κέντρο εσωτερικής όρασης θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε διαδικασία πνευματικής ανάτασης, φώτισης και βιολογικής εξέλιξης που ενδεχομένως βιώσουμε στο εγγύς μέλλον...

Ο συγγραφέας Tobias Lars είναι αυτός που πρωτοεισήγαγε το όρο «Πνευματική Φυσική» 

Όρος ο οποίος πρόκειται πράγματι να μας εκπλήξει με τις εφαρμογές του τα άμεσα επόμενα χρόνια.. 

Ήδη λ.χ. έχει προκαλέσει τεράστια έκπληξη το γεγονός ότι η ίδια η Γη έχει αυξήσει την ιδιοσυχνότητά της, από 7.38 Hz το 1954 σε 11.20 Hz σήμερα. 

Τις συνέπειες αυτής της μεταβολής ερευνά η «Πνευματική Φυσική»..!

Δεν είναι κρίση, είναι μεταμόρφωση.Πώς όμως μπορούμε να διευκολύνουμε αυτή την αλλαγή της συνειδησιακής κατάστασης που συντελείται μέσα (και έξω) μας, όντας μέλη μιας κοινωνίας που καταρρέει; 

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι, αν τα δεινά που βλέπουμε παντού γύρω μας δεν είναι παρά οι πόνοι του τοκετού για το καινούριο που έρχεται, εμείς δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε τις ίδιες ακριβώς συμβουλές που οι γιατροί δίνουν στις ετοιμόγεννες γυναίκες :

να απέχουμε από κάθε συναίσθημα φόβου,απόγνωσης και πανικού, έχοντας βαθιά πίστη μέσα μας ότι όλα θα εξελιχθούν προς το καλύτερο. 

Απέναντι στη φυσική εξέλιξη, που μας οδηγεί σε μια λιγότερο "υλιστική" κατάσταση ύπαρξης, οι εξουσιαστές του πλανήτη (οι οποίοι είναι εκ των πραγμάτων αποκομμένοι από το «Όλον») το μόνο που έχουν να αντιτάξουν είναι μια σειρά από ενέργειες που μπορούν να καθυστερήσουν είναι αλήθεια - τις εξελίξεις :

" Τεχνητή οικονομική κρίση που φέρνει μεγάλη ψυχολογική αναστάτωση στις κοινωνίες.(Είναι χαρακτηριστικός ο μεγάλος αριθμός αυτοκτονικών στην Ελλάδα)

"Έντεχνη και μεθοδευμένη καθιέρωση τρόπων ζωής που στερούν από τον άνθρωπο τις δυνατότητες πνευματικότερης ζωής. 

Αυτό επιτυγχάνεται βλάπτοντας και εκφυλίζοντας τα σωματικά όργανα που επιτρέπουν τέτοια ζωή...

Για παράδειγμα - και σε σχέση με τα όσα προαναφέραμε για την Μελατονίνη - πρέπει να ξέρουμε ότι αυτή η καθοριστικής σημασίας για την σωματική και πνευματική μας υγεία, ουσία, παράγεται από την Επίφυση κατά τη διάρκεια του ύπνου των πρώτων πρωινών ωρών (3 με 6 το ξημέρωμα), αλλά μόνο εάν έχει επίσης προηγηθεί ύπνος και τις προηγούμενες ώρες της νύχτας. 

Έτσι, είναι φανερό, ότι το ξενύχτι που ουσιαστικά έχει επιβληθεί  ως τρόπος ζωής και διασκέδασης στους νέους, έχει καταστροφικά βιολογικά και πνευματικά αποτελέσματα!

" χημικοί αεροψεκασμοί που παρεμποδίζουν (και όχι μόνο) την ηλιακή ενέργεια και ακτινοβολία να φτάσει ως εμάς! 

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλά κοινοβούλια έχουν κατατεθεί επερωτήσεις σχετικά με τα περιβόητα chemtrails,
χωρίς ποτέ να έχει δοθεί καμία απάντηση από τις υπεύθυνες κυβερνήσεις για το τι είναι αυτοί οι αεροψεκασμοί και ποιος είναι από πίσω τους!

" προβαλλόμενες και καλλιεργούμενες από τα ΜΜΕ συναισθηματικές καταστάσεις φόβου, οργής, ενοχών και αυτολύπησης, που «βραχυκυκλώνουν» κάθε προσπάθεια πνευματικής μας ανάτασης...

" εκτεταμένη χρήση γυαλιών ηλίου,μέσω ευθείας κατατρομοκράτησης των πληθυσμών για τις «βλαβερές συνέπειες της ηλιακής ακτινοβολίας», ή έμμεσης καθιέρωσής τους λόγω της χρήσης τους από αστέρες του σινεμά και από άλλες ομάδες κοινωνικών προτύπων, που ελέγχονται απόλυτα από την παγκόσμια ελίτ.

" Τεράστια γενικότερη εκστρατεία κατασυκοφάντησης του ηλιακού φωτός και των συνεπειών της έκθεσης του ανθρώπου σε αυτό (εδώ εντάσσεται και η τρομολαγνία περί υπερθέρμανσης του πλανήτη).

" εγκληματική καθιέρωση από τις κυβερνήσεις πολλών κρατών της φθορίωσης του πόσιμου νερού. Είναι μερικές μόνο από αυτές τις μεθοδευμένες ενέργειες, που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη στην εποχή μας για να αποτρέψουν ή να παρεμποδίσουν την «Επίθεση του Καλού» που επίσης κορυφώνεται. 

Όμως, όταν το «έξω μας» καταρρέει, η μόνη διέξοδος που μας απομένει είναι να στραφούμε προς το «μέσα μας».

Ο Ήλιος είναι ο καλύτερός μας σύμμαχος στο παιχνίδι της πνευματικής εξέλιξης και εμείς οφείλουμε να είμαστε «υποψιασμένοι» για όλα αυτά που θα δούμε να εκτυλίσσονται γύρω μας. (Εννοείται ότι όλες αυτές τις πληροφορίες δεν πρέπει να προκαλούν εφησυχασμό και αδράνεια.





Πέμπτη 7 Απριλίου 2016

Η Εγρήγορση, καθοριστική για την ποιότητα της ζωής μας....!!!!!!!

                                              
Έχετε πολύ καλή γνώση για το τι είναι η σωματική εγρήγορση. Όποιος έχει ποτέ οδηγήσει αυτοκίνητο σ’ ένα τεράστιο τμήμα της εθνικής οδού, αργά το βράδυ, γνωρίζει την αξία της εγρήγορσης. Μπορεί τότε να δίνει μικρά χαστούκια στο πρόσωπό του, να κατεβάζει τα παράθυρα και να παίζει δυνατά τη μουσική για να κρατήσει τον εαυτό του από το να κοιμηθεί. 

Η σωματική εγρήγορση είναι συνυφασμένη με την επιβίωσή μας σε πολλές περιπτώσεις. Αλλά η πνευματική εγρήγορση είναι εξίσου σημαντική για την πνευματική ανάπτυξη και εξέλιξή μας. Εγρήγορση σε όλες τις μορφές απαιτείται για την εκπλήρωση και την ποιότητα της ζωής μας.

Η καθημερινή μας επαφή με την πνευματική εγρήγορση μπορεί να φαίνεται λιγότερο δραματική από ό,τι η νυχτερινή οδήγηση, αλλά είναι ωστόσο ζωτικής σημασίας για τον στόχο μας και το σκοπό μας εδώ στον πλανήτη Γη. Κάθε φορά που η συνείδησή μας ​​ξεθωριάζει και παύει να ισχύει, μας κάνει πιο επιρρεπείς σε ιούς σκέψης που στραγγίζουν την ενέργειά μας και εκτρέπουν την προσοχή μας προς επικίνδυνα μονοπάτια.

Η Εγρήγορση Επιτρέπει στην Ψυχή μας να Συμμετέχει στη Ζωή μας
Επομένως, πώς θα ξέρουμε αν κοιμόμαστε ενώ είμαστε ξύπνιοι; Όταν κοιμόμαστε στη ζωή μας, τα μάτια μας μπορεί να είναι ανοιχτά… Μπορεί να τριγυρίζουμε εδώ κι εκεί συζητώντας… Μπορεί να φαινόμαστε ξύπνιοι ακόμα και κοιμισμένοι, αλλά δεν είμαστε πραγματικά ξύπνιοι όταν διερχόμαστε μέσα από τη ζωή, ανάλογα με τις συνήθειες και τα πρότυπα ή τις επιθυμίες των άλλων. Η υπνηλία καθιστά δύσκολο, στο συνειδητό νου μας, την ενασχόλησή του με την ψυχή και τον ανώτερο εαυτό μας.

Όταν υπάρχουμε στη ζωή χωρίς την συμβολή και βοήθεια αυτής της άλλης διάστασης του εαυτού μας, περνάμε μέσα από τη ζωή σαν ζόμπι, με άδεια μάτια, επιδεκτικοί σε εξωτερικές πιέσεις και επιρροές. Μια αποκοιμισμένη συνειδητότητα ​​είναι εύκολη λεία για τους ιούς σκέψης. Όταν ένα άτομο πέφτει θύμα των ιών σκέψης η πραγματική του ελευθερία καθίσταται σχεδόν αδύνατη.

Γινόμαστε Σκλάβοι όταν Χανόμαστε στο «Παιχνίδι» της Ζωής
Υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα ύπνου ενόσω είμαστε ξύπνιοι. Όσο βαθύτερα κοιμόμαστε τόσο περισσότερο χάος ξετυλίγεται στη ζωή μας. Όταν κοιμόμαστε ενόσω ξύπνιοι, χανόμαστε μέσα στο «παιχνίδι» της ζωής. Όταν χανόμαστε στη φυσική πραγματικότητα, αυτή μας απορροφά τόσο, που αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι αυτό που βλέπουμε είναι το μόνο που υπάρχει. Όταν χανόμαστε στο παιχνίδι της ζωής,γινόμαστε σκλάβοι του παιχνιδιού.

Καλλιεργώντας μια Αφυπνισμένη Επίγνωση
Κανείς δεν πρέπει να υποδουλώνεται από τη φυσική πραγματικότητα. Ο τρόπος για να μη ζείτε στο έλεος των ιών σκέψης είναι να παραμένετε ξύπνιοι και να καλλιεργείτε την ευαισθητοποίησή σας κάθε στιγμή.

Το πρώτο βήμα προς την εγρήγορση είναι να αρχίσετε να παρατηρείτε τους εαυτούς σας. Δεν είναι το ίδιο με το να κρίνετε τους εαυτούς σας. Παρατηρείτε, σημαίνει προσέχετε ό,τι κάνετε και λέτε.

Όταν γίνουμε οι ντετέκτιβ της δικής μας ζωής, μπορούμε να ερμηνεύσουμε τα σύμβολα των ονείρων που βλέπουμε στον ξύπνιο μας. Δίνουμε προσοχή στα πράγματα που λέμε και εξετάζουμε το κείμενο των δικών μας λόγων. 

Για παράδειγμα, αν ακούτε τον εαυτό σας να λέει συχνά ότι είστε κουρασμένος, σκεφτείτε από τι είστε πραγματικά κουρασμένος. Καθώς δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή στις σκέψεις, τα λόγια και τις ενέργειές μας, φωτίζουμε τα μέρη της ζωής μας που έχουν πετάξει και βρίσκονται κάτω από το ραντάρ της συνείδησής μας.

Θυμόμαστε να αποσπούμε την προσοχή μας από τη φυσική πραγματικότητα
Όταν είμαστε ξύπνιοι στη ζωή μας, κατέχουμε τη δύναμη να κάνουμε ένα βήμα πίσω από αυτό που συμβαίνει και να κοιτάξουμε μέσα από τα μάτια του ανώτερου εαυτού μας. Όταν θυμόμαστε να αποσπούμε την προσοχή μας, να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να θέτουμε ερωτήσεις για τον κόσμο γύρω μας, τότε λαμβάνουμε απαντήσεις.

Όταν είστε ξύπνιοι με επίγνωση, να θυμάστε να κάνετε ερωτήσεις του τύπου, "Ποιος είμαι;" και "Γιατί είμαι εδώ;" Όταν είμαστε ξύπνιοι, θυμόμαστε να ησυχάζουμε μέσα μας και να δίνουμε προσοχή στους ψιθύρους της εσωτερική μας φωνής. Όταν είμαστε ξύπνιοι ακούμε τη φωνή της ψυχής μας, η οποία μας βοηθά να ενεργούμε άψογα τη στιγμή που χρειάζεται κι έτσι είμαστε πάντα στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή.Συνείδηση ​​που είναι διαυγής και ξύπνια δεν είναι προσβάσιμη σε κανέναν ιό σκέψης.

Το άτομο που είναι υποδουλωμένο από τη φυσική πραγματικότητα δεν αισθάνεται ότι έχει την ανάγκη να κάνει ένα βήμα πίσω από τα γεγονότα της ζωής του για ν’ ακούσει τη φωνή της ψυχής του. Όσοι κοιμούνται βαθιά, δεν αναγνωρίζουν ότι έχουν αυτή την επιλογή. 

Αυτό συμβαίνει γιατί όταν χανόμαστε στο παιχνίδι της ζωής, γινόμαστε σκλάβοι του παιχνιδιού. Όσο περισσότερο έχουμε εμμονή με το παιχνίδι, τόσο πιο πολύ σκλαβωνόμαστε. Ναρκωτικά και άλλες εξαρτήσεις συνθέτουν το επίπεδο της υποδούλωσης.

Όταν ο ανώτερος εαυτός μας διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη ζωή μας, δεχόμαστε την καθοδήγηση που μας επιτρέπει να συμμετέχουμε στη ζωή χωρίς να χανόμαστε στη φυσική πραγματικότητα. Η ικανότητα της επιλογής, πώς θα ανταποκριθείς σε μια κατάσταση, είναι η υπογραφή ενός ελεύθερου νου και πνεύματος.

Αντιμετωπίζοντας Δύσκολα και Φοβικά Σενάρια
Η εγρήγορση και η προθυμία και το θάρρος να αντιμετωπίζουμε τις πραγματικότητες της ζωής μας, πάνε χέρι-χέρι. Η υπνώδης κατάσταση αρχίζει να μας κλωτσάει, όταν έχουμε την επιθυμία να μπλοκάρουμε την αντίληψή μας για κάτι που μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα ή φοβισμένα. Η έλλειψη της επίγνωσης αρχίζει να "παίρνει μπρος" όταν ένα άτομο δεν θέλει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. 

Όταν επιδιώκουμε να μπλοκάρουμε την αντίληψή μας για κάτι, τότε χαμηλώνουμε το επίπεδο της επίγνωσής μας. Ο φόβος και ο θυμός είναι δύο μεγάλα μπλοκαρίσματα της επίγνωσης και καθιστούν το ενεργειακό μας πεδίο ευάλωτο σε ιούς σκέψης, που πάντα προσπαθούν να μας ρίξουν σε υπνώδη κατάσταση.

Η Διαισθητική Επίγνωση και η Ξεκάθαρη Αντίληψη είναι Πινακίδες της Νέας Εποχής
Συνείδηση ​​που είναι ξεκάθαρη και ξύπνια δεν είναι προσβάσιμη στους ιούς σκέψης.Επίγνωση είναι η ξεκάθαρη αντίληψη της πραγματικότητας γύρω μας. Η επίγνωση μας βοηθά να λαμβάνουμε διαισθητικές αντιλήψεις από το υποσυνείδητό μας. Η διαισθητική αντίληψη είναι σημάδι ενός ενοποιημένου συνειδητού νου και πνεύματος.

Η επίγνωση μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε πότε εξωτερικές επιρροές, όπως ιοί σκέψης, οδηγούν τις ενέργειές μας. Πρόκειται για μια σαφή αντίληψη που μας επιτρέπει να δούμε έναν ιό σκέψης γι' αυτό που είναι και να αφαιρέσουμε το αγκάθι του από το ενεργειακό μας πεδίο.

Καθώς προχωρούμε στη Νέα Εποχή (Υδροχόου), οι ιοί σκέψης θα περνάνε ολοένα και περισσότερο στο περιθώριο, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι εισέρχονται σε κατάσταση σαφούς εγρήγορσης. 

Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, μπορούμε να αναρωτηθούμε"Είμαι σε ύπνο ή είμαι ξύπνιος''; Με την πάροδο του χρόνου θα έχουμε γίνει ειδήμονες στο να αναγνωρίζουμε πότε η συνείδησή μας πέφτει σε υπνώδη κατάσταση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, μπορούμε να επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας για εγρήγορση. Κάθε φορά που επιλέγουμε την εγρήγορση αντί της υπνώδους κατάστασης, κάνουμε ένα βήμα παραπέρα προς το καθαρό φως της σαφήνειας της διαύγειας και της ελευθερίας.






Αληθινή Πειθαρχία Αφύπνισης....!!!!!!

Μια επικοινωνία του Αρχάγγελου Γαβριήλ.
H κίνηση προς τις σφαίρες των υψηλότερων διαστάσεων θα γίνει στο χρονοδιάγραμμα μεταξύ 2013-2015 και θα τείνει να είναι ταραχώδης από τη μία πλευρά, αλλά επίσης θα είναι ένα εξαιρετικά δημιουργικό χρονικό διάστημα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να επιτρέψετε στην αλλαγή να γίνει με πιο χαριτωμένο τρόπο. 

Η Αφύπνιση προς τη Νέα Ζωή είναι μια επιλογή που κάνετε κάθε στιγμή, κάθε λεπτό. Τα κωδικοποιημένα σωματίδια φωτός που είναι ενσωματωμένα στα κύματα του Φωτός μεταφέρονται σαν Τσουνάμι Αλλαγής πάνω στον πλανήτη σας, φέρουν τις πιο Θεϊκές Συχνότητες και ενεργοποιούν τους κώδικες της Αφύπνισης που κρατάτε μέσα στο DNA σας. Η ύπαρξή σας ανταποκρίνεται με τρόπους που δεν έχετε δοκιμάσει ποτέ ξανά, καθώς τα νέα επίπεδα της κωδικοποιημένης ενέργειας του Φωτός σας διαπερνούν.

Η απόπτωση (εγκατάλειψη) των παλαιών προτύπων σας έφερε στην αληθινή σας ουσία, σε αυτό που πραγματικά είστε και τώρα μπορεί να νιώθετε ανώριμοι και ευάλωτοι. Μην έχετε κανέναν φόβο! Όταν αισθάνεστε κενό, επειδή όλα είναι άβολα, θα έχετε την τάση να θέλετε να γεμίσετε το κενό. 

Να είστε πολύ προσεκτικοί με αυτό που θα σας καλύψει το κενό. Οι κώδικες της Αφύπνισης σας προσκαλούν να δείτε τα πράγματα από μια υψηλότερη προοπτική, να υψώσετε τα μάτια σας και τη συνειδητότητά σας σε υψηλότερες κατανοήσεις. Μπορείτε να προσκαλέσετε αυτό το νέο επίπεδο με τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας. Χρειάζεται μόνο μια ήπια εστίαση και θα βρεθείτε σε κατάσταση Θεϊκής Κατανόησης. 

Κάποιες μέρες θα πρέπει να παρακολουθείτε συνεχώς τις σκέψεις σας, μήπως και σας βυθίσουν στην άβυσσο της αρνητικότητας - που επιπλέει στους αιθέρες που σας περιβάλλουν - ως μαζική συνειδητότητα​​. 

Αυτό το αποκαλούμε Αληθινή Πειθαρχία Αφύπνισης : Να είστε σε εγρήγορση αναφορικά με την συχνότητα της δόνησης που κρατάτε μέσα στην ύπαρξή σας, γιατί τώρα έχετε πλήρη ΓΝΩΣΗ ότι η συχνότητα της δόνησης που κρατάτε μέσα σας δημιουργεί το αποτέλεσμα της εμπειρίας της ζωής σας. 

Από τη στιγμή που έχετε σαφή επίγνωση αυτού του πράγματος, δεν μπορείτε να επιστρέψετε στη συνηθισμένη χαμηλή δόνηση. Εάν αυτή η ιδέα σάς φαίνεται αγχωτική, σκεφτείτε το γεγονός ότι, αν αφήσετε τον εαυτό σας να βυθιστεί σε μια οξύθυμη,χαμηλή δονητική κατάσταση, το νευρικό σας σύστημα θα επιβαρυνθεί με αυτή την εμπειρία και θα δείτε ότι θα χρειαστείτε ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια για να επιστρέψετε σε Ισορροπία. 

Ένα διάστημα 2-5 λεπτών είναι εφικτό όπου κι αν βρίσκεστε. Μπορείτε να τοποθετήσετε τα χέρια σας στην καρδιά σας και να αναπνεύσετε, άσχετα με το τι συμβαίνει γύρω σας. Αυτό θα δημιουργήσει ένα συντονισμό ισορροπίας μέσα στην ύπαρξή σας, ο οποίος θα σας ηρεμήσει άμεσα, ώστε να μπορέσετε να νιώσετε πιο άνετα. 

Χαλαρώστε δίπλα στη φύση, ακόμη και αν αυτό είναι δίπλα στο αγαπημένο σας φυτό ή καλύτερα, σ’ ένα γέρικο δέντρο. Θα σας βοηθήσει και θα καταπραΰνει το νευρικό σας σύστημα. Όταν μπορείτε, εισπνέετε Θεία Αγάπη στην καρδιά σας, κρατώντας τα χέρια σας εκεί, αυτή η ακτινοβόλα συχνότητα θα γεμίσει την ύπαρξή σας πολύ γρήγορα και οι συχνότητες του Φωτός θα φωτίσουν το νου σας. 

Ο στόχος σας είναι τώρα να χρησιμοποιείτε αυτές τις ταχύτατες συχνότητες για να μεταβάλετε και να μεταμορφώσετε το ενεργειακό σύστημά σας στην Αφύπνιση της Νέας Ζωής.

Ένα από τα καθήκοντα σας αυτή τη στιγμή είναι το ραφινάρισμα των συχνοτήτων του φωτός με τις οποίες εργάζεστε. Με πολλούς τρόπους έχετε σβήσει την προσωπική σας ιστορία και ανακαλύπτετε νέους τρόπους για να εκφράσετε σε βάθος τη σύνδεσής σας με την Πηγή της κάθε Ενέργειας με δημιουργικό τρόπο. 

Τα κανάλια της σύνδεσής σας έχουν και αυτά αλλάξει. Τα Όντα του Φωτός, με τα οποία εργάζεστε για την αφύπνισή σας, σας μεταδίδουν αυξημένη ευαισθητοποίηση. Ο Ανώτερος Εαυτός σας είναι εναρμονισμένος με τις εσωτερικές αλλαγές σας, καθώς και η σύνδεση της ψυχής σας με την Πηγή, αυτό είναι ένα μεγάλο μέρος της εργασίας που γίνεται. 

Αν διαβάζετε αυτό το κείμενο, είστε αφιερωμένοι στην Συνείδηση της ​​Ενότητας, στην Ενότητα της ύπαρξής σας από την αρχή της γέννησης της ψυχής σας. Την Ενότητα είναι που φέρνετε τώρα σε συνειδητοποίηση. Ξεκινάτε έτσι μια νέα φάση των εργασιών σε αρμονία με αυτή την εμπνευσμένη βοήθεια. 

Σε αυτήν την περίοδο της Αφύπνισης στη Νέα Ζωή, υπάρχουν στιγμές απόλυτης σαφήνειας, χαράς και σύνδεσης. Υπάρχουν επίσης στιγμές που νιώθετε άδειοι, με εσωτερική αναταραχή και δυσαρέσκεια. 

Αφήστε το να είναι όπως είναι και να βρει ανάπαυση από τη συνεχή προσπάθεια, γιατί αυτή η προσπάθεια είναι μια άλλη εκδήλωση της φιλοδοξίας . Η πνευματική πείνα μπορεί να είναι καλό πράγμα και μερικές φορές είναι απαραίτητη στο μονοπάτι προς την Θεία Ένωση. 

Ωστόσο, σε αυτή τη νέα εποχή, μπορείτε να ανοίξετε νέα επίπεδα συνειδητότητας, μόνο αν δεν γεμίσετε το χώρο με εσωτερική αναταραχή, επειδή πιστεύετε ότι η αφύπνισή σας ή η εκδήλωση των στόχων σας παίρνουν περισσότερο από ό,τι νομίζατε ότι θα έπρεπε.

Με την αναπνοή σας βρείτε το Ήρεμο Σημείο της Ειρήνης μέσα σας και αφήστε το να διευρυνθεί και να γεμίσει τα κενά της ύπαρξής σας. Ανοίξτε νέες πόρτες στο μυαλό και την καρδιά σας και αφήστε τον εαυτό σας να λαμβάνει την αγάπη μας γιατί είναι πραγματικά εδώ για σας, και δεν είστε ποτέ μόνοι. Έχουμε ακούσει τις προσευχές σας και μπορείτε να λάβετε τώρα το Ήρεμο Σημείο της Ειρήνης. Μια νέα εποχή διδασκαλίας έχει αρχίσει.

Η Πηγή όλης της ζωής ευημερεί μέσα σας. Σας αγαπάμε δυνατά και για πάντα.Είναι ασφαλές να ανοιχθείτε στη νέα σας ζωή, σε έναν πολυδιάστατο κόσμο. Καθώς το πέπλο φεύγει, οι πύλες μέσα σας ανοίγουν και οι Αρχάγγελοι είναι εκεί για να σας υποδεχτούν, καθώς περπατάτε προς την Αφύπνιση της Νέας Ζωής......Και έτσι είναι. 
Αρχάγγελος Γαβριήλ μέσα από την Shanta Gabriel. 






Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη 

Το Θαύμα της Αναδρομής....!!!!!!!!

              
Αυτά που θα διαβάσετε στη συνέχεια είναι μια πολύ σημαντική μαρτυρία για τη θεραπεία μέσω αναδρομής (QHHT) μιας πολύ ιδιαίτερης γυναίκας. Μιας γυναίκας που ξαναβρήκε την υγεία της εντελώς και μαζί με αυτήν, μια νέα υπέροχη ζωή.

Είναι η Λώρα Κάστο, που πριν από μερικά χρόνια πριν, της είχαν δώσει ελάχιστες ελπίδες ζωής. Μέσα από μια θαυμαστή θεραπεία μέσω αναδρομής ήρθε στην κατανόηση της δύναμης της ψυχής της και του συνδέσμου που αυτή η ψυχή έχει με την Πηγή/Θεότητα και πώς αυτός ο σύνδεσμος την έβγαλε από το κατώφλι του θανάτου και της έδωσε πλήρη υγεία. 

Συνήθως οι θεραπευμένοι πελάτες δεν επιθυμούν να μοιραστούν την ιστορία της θεραπείας τους με τον υπόλοιπο κόσμο, παρόλο που αυτό θα ήταν μια ευκαιρία για τους ανθρώπους. Θα κατανοούσαν ότι έτσι όπως εκείνοι θεραπεύτηκαν, και οι ίδιοι μπορούν. 

Σχεδόν όλοι οι θεραπευμένοι απέρριψαν την ιδέα του «μοιράσματος» ή υπόσχονται ότι θα γράψουν κάποια μαρτυρία αργότερα, αλλά ποτέ δεν το κάνουν.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό. Δυο είναι οι κυριότεροι. Ο πρώτος έχει να κάνει με την οικογένεια του θεραπευμένου. Υπάρχουν πολλά οικογενειακά μυστικά κρυμμένα που θεραπεύονται κατά τη διάρκεια των συνεδριών και τα οποία οι πελάτες δεν επιθυμούν να φέρουν στο φως.

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με το πολιτισμικό πλαίσιο εντός του οποίου ζούμε. Είμαστε μια κοινωνία που σχεδόν αρνείται ότι ένα άτομο έχει τη δύναμη να επικοινωνήσει με την Πηγή/Θεότητα κατ’ ευθείαν, με άμεσο τρόπο. 

Και το να πει κάποιος ότι θεραπεύτηκε με θαυμαστό τρόπο θα ήταν σαν να προσκαλούσε την κατάκριση και τη γελοιοποίηση αυτής της θεραπείας από τους άλλους. 

Πολλές Εκκλησίες θεωρούν ότι μόνον εκείνες – μέσω των κατεστημένων επαγγελματιών του είδους – έχουν το δικαίωμα να θεραπεύουν. Κι έτσι κανένας από τους θεραπευμένους δεν επιθυμεί να προκαλέσει την οργή ή τον γέλωτα των Εκκλησιών αυτών. 

Ποιος το χρειάζεται άλλωστε; Ιδιαίτερα όταν σου έχει μόλις δοθεί μια καινούργια ζωή! Ευτυχώς κάποια στιγμή αυτό θα αλλάξει. 
               
                      Laura Casto and Dolores Cannon
Έτσι, όταν η Λώρα Κάστο αποφάσισε να πει δημόσια την ιστορία της θεραπείας της, κατάλαβα ότι ήταν ένας πολύ γενναίος άνθρωπος! Είθε ο Θεός να ευλογεί εσένα και την οικογένειά σου Λώρα. 

Η Λώρα από την πόλη Moore της Οκλαχόμα, έδωσε την παρακάτω ομιλία στο Κέντρο Ψυχικών Ερευνών και Εκπαίδευσης στις 7 Σεπτέμβρη 2013. 

Είμαι πολύ ευτυχής που βρίσκομαι εδώ σήμερα, να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μου και την εμπειρία μου με τη θεραπευτική μέθοδο Κβαντική Θεραπευτική Ύπνωση. Η 20η Ιουνίου 2012 άλλαξε για πάντα τη ζωή μου! 

Εκείνη την εποχή χρησιμοποιούσα μηχάνημα για να περπατάω και εξαρτιόμουν από συσκευή οξυγόνου, με καμία ελπίδα για καλύτερη ή περισσότερη ζωή. Αγωνιζόμουν να παραμείνω ζωντανή! Έπασχα από σοβαρής μορφής αρθρίτιδα των αυχενικών σπονδύλων, είχε επιπλατυνθεί η σπονδυλική στήλη στην περιοχή του λαιμού μου. 

Αυτό το κομμάτι της σπονδυλικής στήλης ρυθμίζει την καρδιά και τους πνεύμονες, κι έτσι ο γιατρός μου σύστησε να πάρω μηχάνημα για να με στηρίζει όταν περπατάω ώστε να αποφευχθεί μια πτώση, μοιραία για τη ζωή μου. 

Το 1984 έκανα αφαίρεση στήθους και έβαλα εμφυτεύματα σιλικόνης, που τοποθετούνται πίσω από τους θωρακικούς μυς. Οι γιατροί μου είπαν ότι ήταν αβλαβή. Έξι μήνες αργότερα αρρώστησα με πνευμονία και άσθμα. Κράτησα τα εμφυτεύματα για επτά χρόνια. 

Άρχισαν να διαλύονται και να διαρρέουν στους πνεύμονες και από εκεί μέσα σε όλο το σώμα μου προξενώντας πάρα πολλά προβλήματα υγείας. Η σιλικόνη λύγισε το ανοσοποιητικό μου σύστημα και επί 27 χρόνια μπαινόβγαινα στα νοσοκομεία με ανεξέλεγκτες κρίσεις άγχους και μερικές φορές πνευμονία. 

Η υγεία μου ήταν τόσο κακή που τρεις γιατροί μου σύστησαν να παραιτηθώ από κάθε ελπίδα για καλυτέρευση, αλλά δεν ήθελα να τα παρατήσω! 

Κάθε φορά που έμπαινα στο νοσοκομείο φοβόμουν ότι θα ήταν η τελευταία μου. Υπήρξαν φορές που ο γιατρός είπε στις κόρες μου να μη φύγουν από το πλευρό μου επειδή φοβόντουσαν ότι θα πέθαινα. 

Όλα αυτά τα χρόνια, οι σοβαρές κρίσεις άσθματος και η επιθετική θεραπευτική αγωγή λύγισαν την καρδιά και τους πνεύμονές μου και προκάλεσαν Πνευμονική Υπέρταση. Η πνευμονική υπέρταση είναι μια προοδευτική ασθένεια που οδηγεί στο θάνατο με προσδόκιμο ζωής 2 – 5 έτη. 

Το 2012 ήταν ο έκτος χρόνος. Ζούσα με χρόνο δανεικό. Και οι δυο λοβοί των πνευμόνων μου είχαν ξεφουσκώσει και έκαναν πολύ δύσκολη την αναπνοή, ακόμα και με οξυγόνο. Το σώμα μου κατέρρεε. 

Ήμουν κλεισμένη στο σπίτι επί επτά χρόνια. Ήταν επικίνδυνο να αφήσω τα όρια του σπιτιού μου γιατί το άσθμα μπορούσε μα επιδεινωθεί. Είχα νοσοκόμα που με φρόντιζε στο σπίτι και μου είχαν συστήσει να μπω σε ίδρυμα. Αναρωτιόμουν πώς θα μπορούσε η οικογένειά μου να είναι χωρίς εμένα. Έπαθα κατάθλιψη και ένιωθα μόνη. 

Με το πέρασμα των χρόνων η σιλικόνη είχε επίδραση στο πάγκρεας. Αναπτύχθηκε μια χρόνια παγκρεατίτις το 2011 και μπορούσαν να παίρνω μόνο υγρές τροφές. Μια μαγνητική έδειξε πολλαπλές κύστες στο συκώτι, μία στο νεφρό μου και μία στο πάγκρεας. Επί 15 μήνες έπαιρνα μια σειρά από φάρμακα, αναπνευστική αγωγή τρεις φορές την ημέρα και τρεις αναπνευστήρες. 

Ο ένας ήταν τόσο ακριβός που τον αγόρασα από τον Καναδά. Χρησιμοποιούσα όλο και μεγαλύτερη ποσότητα οξυγόνου καθώς και το μηχάνημα για το περπάτημα. Μου τελείωνε ο χρόνος. Κάθε μέρα μέσα μου ζητούσα καθοδήγηση και θεραπεία. Ζητούσα ένα θαύμα. Και μετά γνώρισα την Ντολόρες Κάννον!

Συναντηθήκαμε σε ένα Συνέδριο για Εξωγήινους και UFO τον Απρίλιο του 2012. Ήταν βασική ομιλήτρια. Μίλησα μαζί της και της ζήτησα να υπογράψει τα βιβλία της που αγόρασα. Μιλήσαμε για την κατάστασή μου και της ζήτησα να με βοηθήσει και να με βάλει στη λίστα αναμονής της που εκείνη την εποχή ήταν πέντε χρόνια. 

Σήμερα είναι επτά έτη! Είπα στη βοηθό της τη Σάρα ότι είχα τα χρήματα και ζούσα αρκετά κοντά. Αλλά δεν είχα χρόνο. Είχα παιδιά και εγγόνια… είχα ανάγκη το χρόνο!

Το Μάιο έλαβα ένα μήνυμα από τη βοηθό της Ντολόρες ότι είχε ακυρωθεί ένα ραντεβού που ήταν να γίνει στις 20 Ιουνίου. Το θαύμα που ζητούσα είχε συμβεί. 

Είχα ελπίδες! Η Ντολόρες διδάσκει τη θεραπευτική της μέθοδο σε όλο τον κόσμο, σπάνια είναι σπίτι. Θα επέστρεφε για δυο βδομάδες. Στον ελεύθερο χρόνο της κάνει μια συνεδρία τη βδομάδα.Ένας πελάτης την προηγουμένη της δικής μου θα ερχόταν από την Κίνα. Η καρδιά μου ήταν γεμάτη ευγνωμοσύνη! 

Η θεραπεία μέσω αναδρομής δεν είναι μαγικό κόλπο. Μεταμορφώνει ζωές!. Είναι τεχνική προσωπικής ενδυνάμωσης και κατανόησης της δικής μας σοφίας. Βοηθάει στο να βρει ο καθένας την ατομική του δύναμη να συνδεθεί με την πηγή των απαντήσεων που βρίσκεται μέσα μας.

Είναι κάποιες φορές που έχουμε ανάγκη να «ξαναζήσουμε» το βίωμα που μας δείχνεται από μια άλλη ζωή, να το φέρουμε στο συνειδητό επίπεδο ώστε να αποκτήσουμε την επίγνωση που είναι απαραίτητη στην παρούσα ζωή μας. Ευθύς μόλις ταυτοποιηθούν τα θέματα, αρχίζει η μεταμόρφωση και τα θέματα λύνονται αν κάποιος παραδοθεί, αποδεχθεί και πιστέψει. Με άλλα λόγια: ΖΗΤΑ, ΠΙΣΤΕΥΕ, ΕΠΕΤΡΕΠΕ και ΛΑΒΕ!

Το μεγάλο πρόβλημα που είχα στη ζωή μου ήταν «να ζητάω βοήθεια» και να «επιτρέπω να λαμβάνω». Στη διάρκεια της συνεδρίας μου έμαθα ότι μου είχε πάρει αρκετές ζωές «να ζητήσω βοήθεια». Στην παρούσα μου ζωή κόντεψα να χάσω τα πάντα: την καριέρα μου, την υγεία μου, το σπίτι μου και όλα μου τα αποκτήματα. 

Θυμάμαι τη Ντολόρες που μου έλεγε: «είναι εντάξει να μοιράζεσαι το φορτίο, δίνει στους άλλους την ευκαιρία να μάθουν τα μαθήματά τους»! Τελικά το κατάλαβα!

Στη διάρκεια της περασμένης ζωής μου που βίωσα στην αναδρομή, μου έδειξαν ότι η ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ με κρατούσε από το να ζητήσω βοήθεια. Έμαθα ότι στην τωρινή μου ζωή το θεωρούσα ΑΝΑΞΙΟ. Δεν ένιωθα ότι άξιζα αν ζητούσα βοήθεια. Μόλις κατάλαβα το θέμα που είχα και πήρα τα μαθήματα που μου παρουσιάστηκαν, άρχισε η μεταμόρφωση.

Εκείνοι που αποφεύγουν να λύσουν τα θέματά τους, δεν μεταμορφώνονται. Ο καθένας έχει θέματα. Μας έχει δοθεί η ελεύθερη βούληση και εκείνοι που επιλέγουν να περάσουν τη ζωή τους αγνοώντας τα θέματά τους κολλάνε και παλεύουν. Η επιτυχία έγκειται αποκλειστικά στον άνθρωπο, αν θέλει να αλλάξει. Οφείλουμε να διορθωνόμαστε!

Πριν από τη συνεδρία προηγείται μια συνέντευξη με τον θεραπευτή. Αυτό δίνει την ευκαιρία στον ασθενή να επικοινωνήσει και να πει στον θεραπευτή τι τον απασχολεί, τα σημαντικά γεγονότα της ζωής του, τα θέματα υγείας που τον απασχολούν και τις προσδοκίες του. 

Την ημέρα της συνεδρίας μου ήμουν με την Ντολόρες επτά ώρες. Μου εξήγησε πώς το παρελθόν επηρεάζει το παρόν. Με δίδαξε τη σημασία του να αφήνω τα πράγματα να κυλάνε και να ζω στο παρόν. 

Με δίδαξε τη σημασία του να μπορώ να δημιουργώ τις επιθυμίες μου με τη βοήθεια των θετικών σκέψεων. Έδωσε έμφαση του πόσο σημαντικό είναι να περιβάλλω τον εαυτό μου με θετικώς κείμενα πλάσματα, πλάσματα που υπηρετούν εμένα και τον σκοπό μου! Μου έδωσε την άδεια να ζω τη ζωή μου με τους δικούς μου όρους, όχι των άλλων! 

Όλα αυτά τα γνώριζα, αλλά δεν τα εφάρμοζα στη ζωή μου. Μου εξήγησε ότι ο φόβος είναι μια ψευδαίσθηση και το μόνο αληθινό πράγμα στη ζωή είναι η αγάπη. Μου εξήγησε πώς η αγάπη δεν είναι απλά μια λέξη αλλά πράξη. Μιλούσε και πρόσεχα. Έβαλατην προσοχή μου στη ζωή μου. Τη νέα μου ζωή!

Το επόμενο στάδιο της συνεδρίας ήταν γεμάτο δύναμη. Κάποια στιγμή έγινε διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος και το μόνο που ακουγόταν στο δωμάτιο ήταν η συσκευή του οξυγόνου με το συνεχή δυνατό θόρυβό της. 

Καθώς βρισκόμασταν στο σκοτάδι, η Πηγή είπε στη Ντολόρες: «Κλείστε το μηχάνημα, επειδή η Λώρα δεν το χρειάζεται πια!» Καθώς η συνεδρία συνεχιζόταν, οι δυο μου πνεύμονες άρχισαν να φουσκώνουν ξανά. Μπορούσα να πάρω βαθιά αναπνοή. Μπορούσα να αναπνέω από μόνη μου χωρίς πόνο!

Έμαθα ότι το άσθμα μου ήταν «μεταφερόμενο» από το θάνατο σε μια προηγούμενη ζωή που βίωσα κατά τη συνεδρία. Είχα πεθάνει σε μια θύελλα σκόνης! Μόλις ταυτοποιήθηκε το θέμα, το άσθμα μου βελτιώθηκε σημαντικά. Η σιλικόνη επίσης είχε συμβάλει στο άσθμα. Μόλις άρχισε η μεταμόρφωση η σιλικόνη αφαιρέθηκε. 

Σήμερα είμαι χωρίς άσθμα και οξυγόνο. Όταν γύρισα σπίτι, ζήτησα από το γιατρό μου να κάνει ακτινογραφία των πνευμόνων. Και οι δυο δούλευαν και κυκλοφορούσαν τον αέρα. 

Οι αυχενικοί μου σπόνδυλοι στο λαιμό μεταμορφώθηκαν με τη χρήση φωτός και ενέργειας. Γυρνούσα το λαιμό μου χωρίς να πονάω. Η μαγνητική έδειξε ότι οι σπόνδυλοι είναι κανονικοί τώρα. 

Η θεραπεία μου συνεχίστηκε με τη διάλυση των κύστεων. Δεν βρέθηκε καμία κύστη στο υπερηχογράφημα. Δεν είχα πια χρόνια παγκρεατίτιδα! Μερικές βδομάδες αργότερα, ο καρδιολόγος που με εξέτασε είπε ότι η καρδιά μου δούλευε κανονικά μετά από πολλά χρόνια και πως δεν είχε εξελιχθεί η πνευμονική υπέρταση. Σπουδαία νέα!

Δίδασκα Φυσική Υγιεινή για πάνω από 30 χρόνια. Τα περισσότερα χρόνια στο ύπαιθρο κάτω από τον ήλιο και τον άνεμο με τη γη κάτω από τα πόδια μου. Τόσα χρόνια κλεισμένη στο σπίτι μου είχε λείψει η επαφή με τη Γη. 

Τώρα περπατάω κάτω από τον ήλιο, τον άνεμο, πάνω στη γη ξανά. Χαίρομαι τα σύννεφα, τα αστέρια, τη σελήνη.Νιώθω τόση ευλογία! Μου δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία. Τώρα ξέρω πως όλα συμβαίνουν σε ανώτερο επίπεδο και πως οδηγήθηκα στη νέα μου ζωή.

Σήμερα ασκώ τη θεραπευτική αναδρομή επειδή θέλω να δώσω και σε άλλους το δώρο που έλαβα.





Η «Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου» ....!!!!!!

              
Αφιερωμένο σε όλα τα αγαπημένα ζώα που κάποια στιγμή "έφυγαν" από τον κόσμο και από κοντά μας!

Σε αυτήν την πλευρά του ουρανού βρίσκεται ένα μέρος που ονομάζεται «Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου». Όταν ένα ζώο πεθαίνει - που ήταν ιδιαίτερα κοντά σε κάποιον άνθρωπο, αυτό το κατοικίδιο ζώο πηγαίνει στη «Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου». 

Υπάρχουν λιβάδια και λόφοι για όλους τους ξεχωριστούς φίλους μας, έτσι ώστε να μπορούν να τρέξουν και να παίξουν μαζί. Υπάρχει ήλιος, αφθονία τροφίμων, νερού και οι φίλοι μας νιώθουν ζεστά και άνετα. 

Όσα ζώα ήταν γερασμένα και άρρωστα, τώρα είναι σθεναρά, γεμάτα ζωντάνια επειδή η υγεία τους έχει αποκατασταθεί πλήρως! Όσα ήταν τραυματισμένα ή ακρωτηριασμένα έχουν αποκτήσει και πάλι όλα τα μέλη τους και νιώθουν ισχυρά, όπως ακριβώς τα θυμόμαστε στα όνειρά μας…

Τα ζώα είναι ευχαριστημένα, χαρούμενα, εκτός από ένα μικρό πράγμα… Στο καθένα από αυτά λείπει κάποιο πολύ ιδιαίτερο, αγαπημένο πρόσωπο το οποίο έμεινε πίσω, αναγκαστικά.

Όλα τρέχουν και παίζουν μαζί, αλλά έρχεται μια μέρα που ξαφνικά κάποιο από αυτά σταματάει και κοιτάζει μακριά... Τα λαμπερά μάτια του είναι γεμάτα προσδοκία! Το σώμα του τρεμουλιάζει... Ξαφνικά, αρχίζει να τρέχει σαν να πετάει πάνω από το καταπράσινο γρασίδι, απομακρυνόμενο από την ομάδα… τα πόδια του το κάνουν να τρέχει όλο και πιο γρήγορα. Σε έχει εντοπίσει, και όταν τελικά εσύ και ο ξεχωριστός φίλος σου συναντηθείτε και πάλι, αγκαλιάζεστε σε χαρούμενη επανένωση για να μην χωριστείτε ποτέ ξανά!

Δάκρυα χαράς βρέχουν το πρόσωπό σου. Τα χέρια σου χαϊδεύουν και πάλι το αγαπημένο κεφάλι και κοιτάζεις γι’ άλλη μια φορά τα γεμάτα εμπιστοσύνη μάτια του κατοικίδιου ζώου σου που είχε φύγει από τη ζωή σου πριν τόσα χρόνια, αλλά ποτέ δεν έφυγε από την καρδιά σου.

Στη συνέχεια θα διασχίσετε μαζί τη «Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου». 





Αγνώστου συγγραφέα.
Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη

Τετάρτη 6 Απριλίου 2016

Όλα Είναι Ένα....!!!!!!

Αυτό το οποίο γνωρίζουμε σήμερα με αποδείξεις, από την Επιστήμη, είναι ότι η ανθρώπινη βιολογία έτσι όπως εκφράζεται μέσα από τις πέντε αισθήσεις μας, δεν έχει τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται μορφές και σχήματα που είναι παραπάνω από τρεις διαστάσεις.

Δεν βλέπουμε το Σύμπαν έτσι όπως είναι, επειδή καθετί που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας δεν είναι πραγματικό, είναι απλά η σκιά αυτού που πραγματικά υπάρχει. Αυτά που σου λέω τα γνωρίζουμε στην Αστροφυσική, δεν είναι τίποτε παράξενο.

Οι αισθήσεις μας έχουν βασικά αδυναμίες. Ας πάρουμε το μάτι μας.
1. δεν αντιλαμβάνεται όλες τις ακτινοβολίες παρά ελαχιστότατες. Μιλάμε για έναν ωκεανό φωτός που δεν μπορούμε ν’ αντιληφθούμε και αντιλαμβανόμαστε μόνο ελαχιστότατες.

2. δεν μπορεί ν’ αντιληφθεί αντικείμενα που είναι μικρότερα από κάποια ελάχιστη διάμετρο. Με τον τρόπο αυτό δεν αντιλαμβανόμαστε τη σκόνη που βρίσκεται ανάμεσά μας, τα σωματίδια των οσμών, τα μικρόβια κλπ.

3. αν δυο αντικείμενα βρίσκονται μεταξύ τους πιο κοντά από μια συγκεκριμένη απόσταση, δεν τα αντιλαμβάνεται ως δύο, αλλά σαν ένα.

Αν δεν είχαμε αυτές τις αδυναμίες, τότε :
1. αν βλέπαμε όλες τις ακτινοβολίες, τότε δεν θα βλέπαμε τίποτα! Θα ήταν ένας απέραντος ωκεανός φωτός γύρω μας που δεν θα διέκρινες τίποτα, θα ήταν απλά ένα εκτυφλωτικό φως.

2. αν βλέπαμε αντικείμενα που ήταν μικρά, τότε ο χώρος μεταξύ μας δεν θα ήταν κενός. Θα ήταν το πιο πηχτό πράγμα που έχεις δει στη ζωή σου! Θα έβλεπες ακόμα και το άρωμα που φοράω, τα μικροσωματίδια. Θα έβλεπες τη σκόνη, μικροοργανισμούς, το καυσαέριο, τις διάφορες πτητικές ενώσεις... Θα έβλεπες να μας ενώνει ένα πυκνότατο υλικό. Δηλαδή εσένα θα σε έβλεπα θαμπό γιατί θα σε έβλεπα μέσα από ένα εκπληκτικά πυκνό υλικό.

3. αν μπορούσα να ξεχωρίσω ως ανεξάρτητα τα αντικείμενα, όσο κοντά και αν βρίσκονταν, τότε δεν θα σ’ έβλεπα εσένα. Θα έβλεπα τα κύτταρά σου, τα άτομά σου, τα ηλεκτρόνια, τα πρωτόνια, τα νετρόνια των ατόμων σου. 

Θα έβλεπα τα στοιχειώδη σωμάτια. Κι επειδή αυτά δεν είναι σωματίδια μάζας αλλά ρεύματα ενέργειας, θα έβλεπα την ενέργεια. Κι επειδή τα πάντα είναι φτιαγμένα από τα ίδια δομικά υλικά, τότε πώς θα ξεχώριζα το τραπέζι από εσένα; Θα ζούσα σ’ έναν ωκεανό στροβιλιζόμενης ενέργειας!

Έτσι λοιπόν, το πρώτο που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, δεν είναι ο περιορισμός, αλλά η ενότητα. Αυτό που θα πρέπει να καταλάβουμε με την κλασσική έννοια της Φυσικής του 1910 – γιατί δεν μιλάω για τις σημερινές «τρελές» ανακαλύψεις της Φυσικής – είναι ότι όλο το Σύμπαν είναι ΕΝΑ. Δεν υπάρχουν εξατομικευμένα αντικείμενα. 

Δεν υπάρχεις Εσύ κι Εγώ. Δεν υπάρχω Εγώ και το τραπέζι, η Γη και το Φεγγάρι... Τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι ένας ωκεανός συνεχόμενης ενέργειας.

Μέσα σ’ αυτόν τον ωκεανό της ενότητας της ενέργειας, κάπου, πιθανότατα, υπάρχουν κάποια μικροπυκνώματα τα οποία ονομάζουμε ύλη, που οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται ως ύλη. Αν όμως η πυκνότητα της ενέργειας είναι λίγο μικρότερη, τότε δεν την βλέπουμε καθόλου.

Τα πάντα ενώνονται μέσα στο Σύμπαν. Είναι ΕΝΑ. Όπως καταλαβαίνεις, μια τέτοια αντίληψη του φυσικού σύμπαντος δεν αλλοιώνει μόνο τις απόψεις μας περί Επιστήμης, αλλά ζει τις απόψεις μας για το τι είμαστε. Αλλάζει την κοινωνική θεωρία.

Είμαστε Ένα. Εσύ κι εγώ δεν είμαστε άλλο πράγμα. Κι αν εγώ κάνω κάτι κακό σ’ εσένα, είναι σαν να κάνω κακό σ’ εμένα. Γιατί υπάρχει μια ενότητα. Βλέπεις, οι νέες φυσικές απόψεις περί σύμπαντος, που είναι βεβαίως παλιές, αρχίζουν να αλλάζουν την κοινωνική φιλοσοφία. Κι όταν αλλάζει η κοινωνική φιλοσοφία, τότε αλλάζουν τα πολιτικά συστήματα.

Γι’ αυτό λέμε πάντοτε, ότι μετά από μια μεγάλη επιστημονική επανάσταση ακολουθεί μια μεγάλη κοινωνική επανάσταση.

Ένας άνθρωπος που νομίζει ότι είναι ένα τίποτα, ένα κομμάτι μάζας που θα καταστραφεί και θα πεθάνει, νιώθει μια μικρότητα κι ασχολείται με μικρά πράγματα. Ένας άνθρωπος όμως που έχει αίσθηση της συμπαντικότητάς του και της ενότητάς του με το Σύμπαν, αναζητάει άλλα πράγματα. 

Δεν μπορώ να είμαι αντίπαλός σου γιατί είναι σαν να είμαι αντίπαλος του εαυτού μου. Γιατί εσύ κι εγώ είμαστε ένα και το αυτό. Είμαστε Ένα σαν Σύμπαν.

Αυτά που σου λέω δεν έχουν σχέση με φιλοσοφία και με οτιδήποτε άλλο. Αυτά που σου λέω μπορώ να τα αποδείξω επιστημονικά.

Σ’ αυτό το καινούργιο Σύμπαν λοιπόν, επικρατούν καινούργιες ιδιότητες. Καμιά μορφή και κανένα σχήμα δεν έχει μέσα κι έξω. Τίποτα δεν έχει δυο ανεξάρτητες πλευρές! Αυτό μπορώ να στο αποδείξω και πρακτικά και το ξέρουμε από τον 18ο αιώνα. Το έξω κάθε σχήματος συγχρόνως είναι και μέσα και το μέσα κάθε σχήματος συγχρόνως είναι έξω. Να δούμε τι προεκτάσεις έχει αυτό... αν θέλεις να το φιλοσοφήσεις κιόλας.

Καθένας από εμάς είναι μια μορφή του σύμπαντος, μια μορφή-σκιά, οι αισθήσεις κατανοούν μόνο τη σκιά αυτού που είναι ο άνθρωπος. Δεν κατανοούν το σύνολο αυτού που είναι ο άνθρωπος, αυτό που ενώνεται με όλο το Σύμπαν. Δεν αντιλαμβάνονται τη συμπαντική μορφή του, αντιλαμβάνονται μόνο την προβολή του σε αυτό το ψεύτικο «κουκούλι», το Ευκλείδιο, που φτιάχνουν οι αισθήσεις του.

Για σκέψου λοιπόν, κατά την άποψή σου, εγώ είμαι έξω από εσένα. Συμπαντικά όμως είμαι μέσα σου, κι εσύ είσαι μέσα σ’ εμένα. Άρα οι δυο μας ταυτιζόμαστε. Κι αν ταυτιζόμαστε οι δυο μας, ταυτιζόμαστε με τα πάντα! 

Γι’ αυτό βλέπεις πώς οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ινδοί φιλόσοφοι έλεγαν πως για να μπορέσεις να καταλάβεις το Σύμπαν, πρέπει πρώτα να χωθείς μέσα στον εαυτό σου... όσο βουτάς μέσα σου είναι σαν να βγαίνεις έξω! Γιατί το μέσα μιας μορφής είναι το έξω μιας άλλης μορφής. Ενώ όσο βγαίνεις προς τα έξω, νομίζεις πως κατακτάς το Σύμπαν, τόσο περιορίζεσαι προς τα μέσα.

Οι άνθρωποι αργά ή γρήγορα θα εξελιχθούν, γιατί έχουμε αποδείξει ότι προσαρμοζόμαστε στη νέα γνώση. Θα μετατραπούν από Homo Sapiens σε Homo Universalis, μέσω της ανάπτυξης μιας άλλης αίσθησης την οποία σήμερα ονομάζουμε Νόηση. Τέρμα η ύλη! 

Τα πάντα είναι ενέργεια και όταν λέω ενέργεια δεν μιλάω για ηλεκτρισμό, μαγνητισμό κλπ. Αυτά είναι εκφάνσεις της ενέργειας. Δεν είναι ενέργεια ο ηλεκτρισμός, είναι μια εκδήλωση ενός ευρύτερου γεγονότος του οποίου δεν γνωρίζουμε ούτε την έκταση ούτε τη φύση και το λέμε Ενέργεια.

Πρέπει να κατανοήσουμε την ενότητα. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες που αφορούν τον εγωισμό και τους φόβους του ανθρώπου.

Οι γνώσεις έχουν εγκατασταθεί μ’ έναν δογματικό τρόπο μέσα μας που είναι πολύ δύσκολο να τον σπάσουμε. Γι’ αυτό σε όλη αυτή την καινούργια επιστημονική πραγματικότητα αντιδρούν θετικότερα οι νεότεροι που δεν έχουν παγιωμένες και δογματικές γνώσεις. 

Γι’ αυτό είπε κάποτε ο Μαξ Πλανκ: «Καμία νέα επιστημονική θεωρία δεν θριάμβευσε επειδή κατάφερε να πείσει τους αντιπάλους της, κάνοντάς τους να δούνε το φως της αλήθειας, αλλά μόνο επειδή αυτοί που ήταν εναντίον της, κάποια στιγμή πέθαναν και μια νέα γενιά, περισσότερο εξοικειωμένη μαζί της, μεγάλωσε και πήρε τα ηνία». 

Η αλήθεια είναι ότι δεν μας αρέσει να ξεβολευόμαστε διανοητικά από τις παγιωμένες απόψεις μας, επειδή αυτό μας χαλάει ένα κοσμοείδωλο που υπάρχει γύρω μας.


Aπό τον Homo Sapiens στον Homo Universalis
Απόσπασμα από συνέντευξη του Μάνου Δανέζη, καθηγητή Αστροφυσικής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.