Τα χαμένα κομμάτια του Εαυτού μας.......!!!!!!!!

Ποιητικός ο τίτλος του άρθρου αυτού, αλλά μόνο ποιητική δεν είναι η πραγματικότητα της απώλειας ψυχικών κομματιών μας – είναι ότι πιο θλιβερό. Πως χάνουμε όμως κομμάτια ψυχής (και άρα ενέργειας);

Όταν γεννιόμαστε, έχουμε ένα πλούσιο ενεργειακό πεδίο (τα μωρά έχουν πολύ ενέργεια, γι’ αυτό και αρέσει σε όλους να τα πιάνουν και να τα αγκαλιάζουν). 

Επειδή όμως είναι εξαιρετικά σπάνιο να γεννηθεί ένα άτομο σε οικογένεια όπου το σπίτι και τα μέλη της οικογένειας θα περιβάλλονται από υψηλές δονήσεις και φως, και επειδή ο περισσότερος κόσμος έχει ενεργειακές μαύρες τρύπες στο είναι του, τα παιδιά που μεγαλώνουν στα περιβάλλοντα αυτά, σιγά σιγά χάνουν την ενέργειά τους, την οποία την απορροφούν συνήθως οι γονείς - και μάλιστα οι γονείς βαμπιρίζουν τα παιδιά τους με ουκ ολίγους τρόπους. 

Ορισμένα σοκ που το παιδί βιώνει καθώς μεγαλώνει, όπως τσακωμοί των γονιών, ασθένειες, χωρισμοί και άλλες αρνητικές καταστάσεις που δημιουργούν μια δυναμική δύνη απορρόφησης ενέργειας (σαν μαύρες τρύπες), αποκόβουν κομμάτια του ενεργειακού πεδίου του παιδιού. 

Και είναι αυτή η απώλεια ενέργειας που βιώνεται σαν ψυχικό τραύμα, παρά το εξωτερικό γεγονός καθεαυτό. Είναι καιρός οι ψυχολόγοι να το συνειδητοποιήσουν αυτό και να μην ασχολούνται σε ένα στείρο διανοητικό επίπεδο με τα τραύματα των ανθρώπων, αλλά να καταλάβουν ότι τα ψυχικά τραύματα ουσιαστικά είναι απώλεια κομματιών της ψυχής, απώλεια κομματιών του ενεργειακού πεδίου, απώλεια ενέργειας – ο άνθρωπος δεν είναι ένα ρομπότ φτιαγμένο από κρέας, έχει μια λεπτοφυή και περίπλοκη ενεργειακή φυσιολογία που διαπερνά και επηρεάζει την υλική φυσιολογία (από το ενεργειακό μας σώμα με τα μπλοκαρίσματά του και τα κενά ενέργειας ξεκινούν οι ασθένειες).

Και όσο μεγαλώνει κανείς (και ζει την τυπική ζωή ενός μέσου ανθρώπου όπου οι ηδονές παίζουν πρώτο ρόλο, και φυσικά οι ηδονές είναι η βασική αιτία απώλειας ενέργειας) χάνει κι άλλη ενέργεια, και ο πτωχός πτωχεύει περισσότερο, φτάνοντας έτσι στα γεράματα να γίνει το άτομο ένα κινητό βαμπίρ ενέργειας, αντί με τη πείρα της ζωής να έχει καταστεί σε πηγή σοφίας και ενέργειας. Αυτή είναι η θλιβερή κατάληξη του υλισμού και των ανθρώπων που ζουν με αρνητικότητα, ταυτισμένοι με τα υλικά άγχη και τις ηδονές.

Επίσης, διάφορες οντότητες (κατοχές) απορροφούν μέρος της ενέργειάς μας και της ψυχής μας. Γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε το παν για να τις αποκολλήσουμε από το πεδίο μας και να τις ξεφορτωθούμε (θα αναφερθώ σε επόμενο άρθρο για τις κατοχές).

Τα χαμένα κομμάτια της ψυχής μας όμως μπορούμε και πρέπει να τα ανακτήσουμε. Και είναι ότι πιο χαρούμενο, να επιστρέφει ένα τέτοιο κομμάτι μας – είναι σα να επιστρέφει ο εαυτός στον εαυτό. Με το τακτικό διαλογισμό, σταδιακά συσσωρεύουμε ενέργεια και θεραπεύουμε τα κενά ενέργειας, κλείνουν οι ενεργειακές τρύπες και νιώθουμε ξανά ο εαυτός μας. 

Θέλει επιμονή πολύ και θέληση, γιατί τα ενεργειακά κενά μάς κάνουν αδύναμους, κι έτσι καλούμαστε να ξεπεράσουμε τις διάφορες αδυναμίες μας και να ενεργοποιηθούμε.

Πρέπει να έχουμε επίσης υπ’ όψιν, ότι κάθε φορά που πάει να θεραπευτεί/πληρωθεί ένα τέτοιο ενεργειακό κενό στη ψυχική μας φυσιολογία [ως αποτέλεσμα του τακτικού μας διαλογισμού και της πνευματικής ζωής που ζούμε συνολικά] συνήθως θα βιώνουμε ταυτόχρονα και δοκιμασίες που σχετίζονται με τα αντίστοιχα ψυχικά τραύματα της παιδικής ηλικίας που μας είχαν αφαιρέσει κομμάτι του ενεργειακού μας πεδίου. 

Και οι δοκιμασίες αυτές μπορεί να έρχονται μέσα από τις σχέσεις, τη δουλειά, κυριολεκτικά μέσα από οτιδήποτε, ή απλά μπορεί να βιώνουμε κατάθλιψη, αίσθημα κενού, σύγχυση κλπ. Πρέπει να μάθουμε να τις αντέχουμε τις δοκιμασίες αυτές και να έχουμε πάντα τον πνευματικό μας στόχο ξεκάθαρα μπροστά μας. 

Ο διαλογισμός λειτουργεί σαν το οξυγόνο των απορρυπαντικών, που αφαιρούν το λίπος του λεκέ, και οι οποίοι ''λεκέδες'' έρχονται στην επιφάνεια της συνειδητότητάς μας για να απελευθερωθούν και να θεραπευτούμε.

Έτσι σιγά σιγά, με το διαλογισμό και την υγιεινή πνευματική ζωή που επιτρέπει τη συσσώρευση - αντί για σπατάλη - ενέργειας, αναδομούμε το ψυχικό μας πεδίο και ανακτούμε τα χαμένα κομμάτια της ψυχής μας, ανακτούμε τον εαυτό μας.

Κυριολεκτικά νιώθουμε να ξαναγινόμαστε ο εαυτός μας, σταματά να μας λείπει ενέργεια, σταματά να μας λείπει κάτι και να νιώθουμε ''πείνα'' και αίσθημα ανικανοποίητου. Και φυσικά δεν υπάρχει πιο λυτρωτικό αίσθημα από την επιστροφή του Εαυτού στον εαυτό.

www.elenastral.com

7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αυτογνωσίας 

www.facebook.com/pages

koan-holisticenter.blogspot.gr

http://www.awakengr.com

Βρειτε με 20 απλά βήματα τις κρυμμένες ψυχικές σας δυνάμεις.....!!!!!!

Βρείτε με είκοσι απλά βήματα τις κρυμμένες ψυχικές σας δυνάμεις…

« Η μεταμόρφωση αρχίζει όταν αποκτηθεί η γνώση …αυτή η γνώση έρχεται πάντοτε στην επιφάνεια χωρίς να το συνειδητοποιούμε στην αρχή , σαν μια βαθιά αίσθηση αναζήτησης 

Αναζήτησης ;

Ναι

Τι αναζητάμε ; ρώτησα

Αυτό είναι το θέμα ! Στην αρχή δεν είμαστε σίγουροι ..αρχίζουμε να έχουμε φευγαλέα ,ένα άλλο είδος εμπειρίας …στιγμές της ζωής μας που κατά κάποιο τρόπο τις νιώθουμε διαφορετικά ,πιο έντονες και γεμάτες έμπνευση .

Αλλά δεν ξέρουμε τι είναι αυτή η εμπειρία η πώς να την κάνουμε να διαρκέσει. Και όταν τελειώνει παραμένουμε με την αίσθηση του ανικανοποίητου και της ανησυχίας ,σε μια ζωή που δείχνει να είναι πάλι η συνηθισμένη.»

( James Redfield – Η ουράνια προφητεία )

Μπαίνοντας στο χώρο του παραφυσικού και της παραψυχολογίας κάνουμε τα πρώτα μας βήματα για ένα ταξίδι ,αναζήτησης πρώτα του ιδίου μας του εαυτό και κατά συνέπεια της γνώσης .Μια γνώση που θα αποκτηθεί σε βάθος χρόνου καθώς εμείς θα ταξιδεύουμε όλο και περισσότερο αναζητώντας απαντήσεις στα ερωτήματα μας.

Προσωπικά πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν κάποια ψυχική ιδιαιτερότητα άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο… Όλοι όμως έχουμε «μαγικές» ικανότητες και πρέπει όμως να ασχοληθούμε μαζί τους! αυτό δεν είναι κάτι δύσκολο ούτε ακατόρθωτο. 

Το μόνο που θα χρειαστεί να κάνουμε είναι να παρατηρήσουμε περισσότερο τον εαυτό μας και τις αντιδράσεις του .Κάπως έτσι λοιπόν το ταξίδι αρχίζει. Πάμε μαζί δειλά δειλά να ξεκινήσουμε το ταξίδι της αναζήτησης μιάς και τα σημάδια είναι πάντα μπροστά μας και μας φωνάζουν να τα ακολουθήσουμε… δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα ούτε να φοβηθούμε. Ο καθένας από εμάς έχει τα δικά του εφόδια και μόνο εκείνος γνωρίζει πως και ποτέ θα τα χρησιμοποίησει…

κατά τη διάρκεια αυτής της αναζήτησης η μόνη ίσως παρατηρήση που έχω να κάνω επί του θέματος είναι η εξής : αν κάποιοι από εσάς ασχοληθείτε με το χάρισμα που πιθανόν να έχετε και το καλλιεργήσετε δεν σημαίνει ότι έχετε γίνει αυτόματα καλύτερος άνθρωπος ούτε και ανώτερος από τους άλλους. Εξάλλου είπαμε ότι όλοι έχουμε κάποιο χάρισμα .

Το παρακάτω test είναι ένα μικρό μονοπάτι που θα μας οδηγήσει σε μια ποιο ξεκάθαρη άποψη σε ότι έχει να κάνει με το ιδιαίτερο χάρισμα μας και έτσι θα είναι ποιο εύκολο και για μας να το εντοπίσουμε και να το αναπτύξουμε .Το μόνο που έχουμε εμείς να κάνουμε είναι απλά να το απαντήσουμε με απόλυτη ειλικρίνεια.

1) Υπάρχουν αρκετές φορές που όταν ξαπλώνετε και ηρεμείτε καθώς κλείσετε τα μάτια σας εμφανίζονται διάφορες μορφές ανθρώπινες η όχι ;

2) Νιώθετε έντονα ότι γύρω σας υπάρχει αδικία και μίσος ενώ θα μπορούσε να συμβαίνει το αντίθετο και να ζούσαμε όλοι καλύτερα ποιο όμορφα πιο ειρηνικά ;

3)Διαισθανθήκατε ποτέ ότι στο χώρο που βρίσκεστε υπάρχει κάτι αρνητικό κάτι παγωμένο ;

4) έχετε αισθανθεί κάποια δυσφορία (συνήθως στο στομάχι )κοιτώντας κάποιον στα μάτια ή και μόνο με την παρουσία του ;

5) όταν βρισκόσαστε το δρόμο και περπατάτε καταλαβαίνετε αν κάποιος (η κάτι) σας παρακολουθεί;

6) Νιώθετε ότι μπορείτε να μπείτε στο μυαλό κάποιου και να ¨ ακούσετε¨ τις σκέψεις του;

7) Νιώσατε ποτέ ότι είχατε μια παραφυσική εμπειρία μια συνάντηση με κάποιο πνεύμα ίσως ;

8) Υπάρχουν άνθρωποι που σας φαίνονται απωθητικοί χωρίς λόγο;

9) Σε ένα δάσος νιώθετε πως υπάρχει κάποια ενεργεία γύρω σας;

10) Σας τυχαίνει συχνά όταν κάποιος μιλάει να έχετε στο μυαλό σας αυτό που θα πει ενώ δεν θα έπρεπε να το γνωρίζετε?

11) Νιώθετε έντονα ότι είστε ένα κομμάτι της φύσης και του σύμπαντος ;

12) είναι τα όνειρα σας τόσο ζωντανά ώστε να νομίζετε ότι έχετε ζήσει μια κατάσταση αργότερα όμως θυμηθείτε ότι ήταν όνειρο?

13) Όταν κοιτάτε κάποιον στα μάτια νιώθετε τα συναισθήματα του ;

14) Υπάρχουν φορές που συνειδητοποιείτε το μεγαλείο της δημιουργίας της ζωής παρατηρώντας απλά τη δική σας ύπαρξη ;

15 ) Σας τυχαίνει συχνά να βλέπετε στον ύπνο σας ότι πετάτε η ότι περιπλανιέστε μέσα στην πόλη σας;

16) Σας έχει τύχη να ξυπνήσετε και να νιώθετε σαν κάτι βαρύ να καθόταν πάνω σας;

17) αισθάνεστε έντονα την ενέργεια σε έναν τόπο που βρίσκετε στην ύπαιθρο σε σημείο να ανατριχιάσετε;

18) νιώσατε ποτέ ότι ένας τόπος είναι ιερός και σας προστατεύει ακόμη και αν ο τόπος αυτός σας μοιάζει άγριος ;

19) όταν βρίσκετε στην ύπαιθρο αντιλαμβάνεστε ότι κάτι μπορεί να μη σας θέλει στο χώρο αυτό;

20) Μπορείτε χωρίς δυσκολία να καταλάβετε τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων ;

Αποτελέσματα :

Κοιτάξτε τις απαντήσεις σας και σημειώστε τους αριθμούς τους αυτές που θα ταιριάζουν στην πλειοψηφία τους με τους αντίστοιχους των παρακάτω ομάδων μας δείχνουν και το πιθανό ιδιαίτερο χάρισμα που πιθανών να έχετε.

Ενδιάμεσος (Μέντιουμ) 3,12,15,16,19

Είναι σαν να ζείτε ανάμεσα σε δυο κόσμους τον ορατό και τον αόρατο .Οι ενδιάμεσοι συνήθως έχουν την δυνατότητα επικοινωνίας με την «απέναντι πλευρά» μπορούν να αισθάνονται την παρουσία των πνευμάτων και μέσω αυτών να έχουν πρόσβαση σε κόσμους πέρα από την δική μας πραγματικότητα.

Διαισθητικός 6,7,8,10,20 

Οι διαισθητικοί έχουν συνήθως ποιο έντονη αυτή που απλά εμείς ονομάζουμε έκτη αίσθηση το τρίτο μάτι τους είναι σε μεγαλύτερο βαθμό αναπτυγμένο και έτσι αυτό τους δίνει μια δυνατότητα να «βλέπουν» και να αισθάνονται πράγματα για τους άλλους ακόμη και αν δεν τους γνωρίζουν

Chaneller 1,2,11,13,14

Αυτό το χάρισμα είναι πολύ ιδιαίτερο όπως και η πληροφορίες που μπορείτε να έχετε χάρη σε αυτό γιατί θα λέγαμε πως είναι ένα ενεργειακό σκαλί πάνω και έτσι δεν μπορούμε εύκολα να προσδιορίσουμε από ποτ προέρχονται ίσως από μια ανώτερη οντότητα .Σίγουρα όλοι όμως θα αναγνωρίσουν και θα σεβαστούν αυτή την ιδιαιτερότητα σας

Σαμάνος 4,5,9,17,18 

Έχετε μια ιδιαίτερη σύνδεση με τη φύση και το πνεύμα της νιώθετε ότι μπορείτε εύκολα να επικοινωνείτε με αυτήν και τα πλάσματα που ζουν μέσα της με αυτό το χάρισμα σίγουρα θα έχετε και μια ιδιαίτερη σύνδεση με τα βότανα τούς λίθους λαμβάνοντας υπόψη σας τις ενεργειακές και θεραπευτικές ιδιότητες τους .Νιώθετε ότι μπορείτε να αντλείται δύναμη από τα ζώα και σίγουρα το τοτεμικό σας στοιχείο είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένο.

www.strangefiles.ne 

thesecretrealtruth.blogspot.com

http://www.awakengr.com

Όταν η Λογική συνάντησε την Τρέλα......!!!!!!!

Η ΤΡΕΛΑ και η ΛΟΓΙΚΗ είναι πρώτες ξαδέρφες. Κατοικούν στο ίδιο σπίτι, σε διαφορετικά δωμάτια. Στο δωμάτιο της Τρέλας δεν υπάρχουν παράθυρα, δεν υπάρχουν καθρέπτες, δεν υπάρχουν μνήμες, επικρατεί ακαταστασία, όμως δεν υπάρχει μοναξιά. Η Τρέλα σέρνει τα κουρέλια της και τα αχτένιστα μαλλιά της με περίσσια αξιοπρέπεια. 

Δεν την ενδιαφέρει τι γίνεται έξω στον κόσμο. Μιλάει ώρες ατελείωτες με τους τοίχους θεωρώντας τους φίλους της. Είναι οι φίλοι της – νοιώθει ευτυχισμένη!!

Στο δωμάτιο της Λογικής υπάρχουν παράθυρα, υπάρχουν καθρέπτες, υπάρχουν μνήμες, επικρατεί τάξη, καμιά φορά όμως υπάρχει μοναξιά. Η Λογική, καλοντυμένη και καλοχτενισμένη, δέχεται φίλους, όμως είναι δυστυχισμένη!

Αν και βρίσκονται τόσο κοντά, δεν έχουν καμιά επαφή μεταξύ τους. Κάποια μέρα όμως ξαφνικά η Λογική αποφασίζει να χτυπήσει την πόρτα της εξαδέλφης της. Η Τρέλα, αν και λίγο ξαφνιασμένη από την απρόσμενη αυτή επίσκεψη, την υποδέχεται με ανοιχτή αγκαλιά. 

Οι δυο εξαδέλφες αγκαλιάζονται τρυφερά, νοιώθοντας μια περίεργη αγαλλίαση. Λίγο καιρό αργότερα η Λογική ξαναεπισκέπτεται την Τρέλα και αυτό επαναλαμβάνεται όλο και πιο συχνά, τόσο που διαπιστώνει, ότι ο τρόπος ζωής της εξαδέλφης της, της ταιριάζει περισσότερο. Αποφασίζει να συγκατοικήσει μαζί της.

Δε σπαταλά πια χρόνο σε καθρέπτες, αδιαφορεί για την εμφάνιση της, για τους φίλους της, σβήνει σιγά σιγά τις μνήμες από το μυαλό της, τ’ αφήνει όλα στην τύχη τους και επιτέλους αρχίζει να μη νοιώθει αυτή την απέραντη μοναξιά, αυτή την απόγνωση, αυτόν τον πόνο που σιγοτρώει τα σωθικά της. Λίγο καιρό αργότερα νοιώθει λυτρωμένη, ευτυχισμένη και κυρίως δεν πονάει πια.

Ο ΠΟΝΟΣ....!!! Ο καταραμένος πόνος είναι η βασική αιτία της αναπάντεχης συμφιλίωσης.

Οι δυο εξαδέλφες έχουν γίνει πια ένα σώμα, μια ψυχή. Η προσωπικότητα της Λογικής έχει αφομοιωθεί ολοκληρωτικά από την προσωπικότητα της Τρέλας.

Απο το βιβλιο “Η Σκοτεινη Πλευρα του Ηλιου” της Χρυσας Δημουλιδου

stories4human.wordpress.com

http://antikleidi.com

Περί διατροφής.....!!!!!!

Από τον ήλιο παίρνουμε 125 θερμίδες και από τον αέρα 125 θερμίδες, σύνολο 250 θερμίδες. Αν δεν καίμε θερμίδες, θεωρητικά, δεν θέλουμε άλλη τροφή.

Ο πατέρας της Φυσιολογίας ακαδημαϊκός Παυλόβ στις αρχές του 20 αιώνα και έπειτα ακαδημαϊκοί Σατάλοβα και Ούγολεβ, υποστήριζαν ότι τα βακτηρίδια που ζουν στο στομάχι δεσμεύουν το άζωτο από την ατμόσφαιρα και παράγουν πρωτεϊνες και βιταμίνες.

Διάσημος φυσιολόγος Η. Σέτσενοβ και έπειτα Μ. Βολκόβσκϊ στα μέσα του 20ου αιώνα ανακάλυψαν τρεις οδούς δέσμευσης του αζώτου από τα βακτηρίδια στους άνω αναπνευστικούς οδούς, στο παχύ έντερο και από τα κύτταρα του οργανισμού.

Πριν περίπου 3 χρόνια το "Βήμα" δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο ο αρθρογράφος έλεγε, ότι σύμφωνα με τους επιστήμονες για να έχουμε καλή υγεία πρέπει να παίρνουμε κάθε μέρα 50 γρ. πρωτεϊνες. Όμως σε ένα νησί στο Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό ζει μια φυλή, η οποία παίρνει μόνο 25 γρ. πρωτεϊνων την ημέρα και είναι υγιέστατοι. Και ρωτάει ο αρθρογράφος..."Πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι, αφού πέρνουν μόνο 25 γρ, πρωτεϊνων ;

Από που παίρνουν τις υπόλοιπες πρωτεϊνες ; 

Από τον αέρα ;Ναι, από τον αέρα! Υπάρχουν στο στομάχι μας βακτηρίδια, τα οποία δεσμεύουν το άζωτο από την ατμόσφαιρα και παράγουν πρωτεϊνες και βιταμίνες!"

Από το βιβλίο μου Ουμανιστική χορτοφαγία. Διατροφή, υγεία, ηθική, πολιτισμός, μη βία

Βασίλης Καφαταρίδης, ολικά χορτοφάγος 10 χρόνια, ωμοφάγος/ χορτοφάγος 5 χρόνια

www.humanisticecology.blogspot.com

Ο Μύθος της πρωτεϊνης - η πρωτεϊνη στη χορτοφαγία..........!!!!!!!!!

Η πρώτη ερώτηση που μου κάνουν οι περισσότεροι όταν μαθαίνουν ότι είμαι χορτοφάγος (vegan), είναι η εξής: « από πού παίρνεις την πρωτεΐνη ;»

Είναι γεγονός ότι το ζήτημα της πρωτεΐνης, απασχολεί (αδίκως..!) σήμερα όχι μόνο τους αθλητές, αλλά και όσους αθλούνται ή ενδιαφέρονται για την υγεία τους.

Το θέμα της πρωτεΐνης πήρε μεγάλες διαστάσεις μετά το 1980 :  

1) με τη ραγδαία ανάπτυξη και διάδοση των συμπληρωμάτων διατροφής,

2) με τη προπαγάνδα των γαλακτοβιομηχανιών και

3) με τη «πλύση εγκεφάλου» των μέσων μαζικής ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε) σχετικά με τη απαραίτητη πρόσληψη κρέατος και αυγών σε καθημερινή βάση.

Και εσείς τους πιστέψατε..! Το ίδιο έκανα και εγώ. Κατανάλωνα 2 λίτρα γάλα (άπαχο!) και 2 φορές σάρκες (πτώματα!) σε καθημερινή βάση. Γιατί ως αθλητής, αλλά και ως γυμναστής – διατροφολόγος, τα θεωρούσα απαραίτητα. 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και ας αναλύσουμε το θέμα με απλή κοινή λογική, με βάση την ανατομική – φυσιολογική κατασκευή του ανθρωπίνου σώματος, χωρίς οικονομικά συμφέροντα και κατευθυνόμενες- κατασκευασμένες έρευνες.

Ψέμα 1 : «Οι αθλητές χρειάζονται 2–3 gr πρωτεΐνη ανά kg σωματικού βάρους». Ένα νούμερο που «διαφημίζεται» ως απαραίτητο για μέγιστη απόδοση, ανάπλαση, αλλά και μυϊκή ανάπτυξη. Πίσω από το μύθο αυτό βρίσκονται οι εκατοντάδες εταιρείες συμπληρωμάτων διατροφής (με τεράστιους ετήσιους τζίρους!), οι οποίες κατευθύνουν και στηρίζουν οικονομικά :

α) αθλητικά περιοδικά (κυρίως του bodybuilding), β) πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα, γ) αθλητιάτρους-διαιτολόγους, δ) ομοσπονδίες και συλλόγους, ε) επώνυμους προπονητές και στ) ελίτ αθλητές. Ο σκοπός τους προφανής. Το μέγιστο κέρδος σε σύντομο χρονικό διάστημα, με συνεχώς εναλλασσόμενα «νέα» προϊόντα, «απαραίτητα» ως συμπλήρωμα σε καθημερινή βάση.

Εκμεταλλεύονται τη δίψα και τη διάθεση των αθλητών για καλύτερη απόδοση, τάχιστη ανάρρωση, σωματική διάπλαση κ.α.

Η πρόσθετη κατανάλωση πρωτεΐνης σε μορφή κυρίως σκόνης, χρησιμοποιείται σχολαστικά καθημερινά, σχεδόν από όλους τους αθλητές.

Ψέμα 2 : « 3-5 μερίδες γαλακτοκομικών προϊόντων σε καθημερινή βάση», γιατί ισχυρίζονται ότι η πρωτεΐνη (καζεΐνη) είναι ανώτερης βιολογικής αξίας και ότι χρειαζόμαστε το ασβέστιο τους. 

Με τον έντονο συναγωνισμό μεταξύ τους, λανσάρονται συνεχώς «πιασάρικα» προϊόντα ως light, με φρούτα, με προβιοτικά, κατσικίσια, βιολογικά κ.α. Σήμερα όλοι οι Δυτικοί λαοί υποφέρουν από προβλήματα όπως αρθριτικά, διαβήτη, καρκίνο, δυσκοιλιότητα και κυρίως ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ!! Μα πώς; Αφού πίνουμε και τρώμε σε καθημερινή βάση το ασβέστιο μας από γαλακτοκομικά. Εδώ σας θέλω τώρα!!

Γιατί οι λαοί της Ανατολής (ΚΙΝΑ, ΙΑΠΩΝΙΑ, ΒΙΕΤΝΑΜ, ΤΑΙΒΑΝ κ.α.) οι οποίοι δεν καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα, (τους είναι τελείως άγνωστα) δεν πάσχουν από οστεοπόρωση;

Ψέμα 3 : «Για να κάνεις μυς πρέπει να τρως κρέας»

«Για να είσαι δυνατός και ενεργητικός, πρέπει να τρως κόκκινο κρέας (άπαχο)»

«Το Ψάρι 2-3 φορές την εβδομάδα, κάνει καλό στην καρδιά».

Για μένα προσωπικά αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα.

Vegan Bodybuilder

(Can you see it? It’s true..)

Σήμερα κατά μέσον όρο, ο άνθρωπος καταναλώνει 100-150 kg κρέας σε ετήσια βάση!!! 50 φορές περισσότερο από το 1940. Και τα νούμερα συνεχώς αυξάνονται, αποφέροντας τεράστια κέρδη στους εμπλεκόμενους κτηνοτρόφους, εμπόρους κρεάτων, μεσαζόντων πωλητών., σφαγείων, κρεοπωλείων. 

Τι γίνεται όμως με το θέμα της οικολογικής καταστροφής; Με την εκμετάλλευση και βάναυση – απάνθρωπη συμπεριφορά μας απέναντι σε εκατομμύρια ζώα του πλανήτη; Μόνο για την τέρψη της κοιλιοδουλείας μας;

Σήμερα οι μύθοι αυτοί κυριάρχησαν για 2 και μοναδικούς λόγους:

Α) λόγω της άγνοιας και αμάθειας των ανθρώπων και

Β) λόγω της αδιαφορίας τους. Και αυτό δεν ισχύει μόνο (ίσως δικαιολογημένα ) στους κοινούς καθημερινούς βιοπαλαιστές, αλλά και ανάμεσα στους περισσότερους αθλητές (κυρίως ΕΛΛΗΝΕΣ).

Η πολύωρη εξοντωτική προπόνηση, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου, η αμάθεια σε θέματα υγείας και διατροφής, έχει στρέψει τους περισσότερους συνειδητοποιημένους αθλητές στους «ειδικούς» διαιτολόγους και αθλητιάτρους. Και εδώ όμως η συνταγογράφηση συμπληρωμάτων δίνει και παίρνει. Η «κλασσική» διατροφή των 5-7 γευμάτων καλά κρατεί. Και όμως η αλήθεια απέχει πολύ από τα συνηθισμένα. Είναι τόσο απλή όσο και εύκολη στην εφαρμογή!

- Δε χρειάζεται να καταναλώνεις σκόνες πρωτεΐνης, χάπια αμινοξέων, κρεατίνη, γλουταμίνη, HMB, BCAA και άλλα τοξικά δηλητήρια. Επιβαρύνεις άσκοπα το συκώτι και τα νεφρά σου. Πετάς τα δύσκολα- κερδισμένα με τον ιδρώτα σου χρήματα σε επιτήδειους.

- Δε χρειάζεται να τρως καθημερινά αυγά. Εκτός αν θέλεις να αυξήσεις τη χοληστερόλη σου και να φράξεις τις αρτηρίες σου.

- Δε χρειάζεται καθημερινά να πίνεις γάλα και να τρως τυρί, γιαούρτι, κεφίρ, ξινόγαλα κ.α. Εκτός αν θέλεις να πάσχεις από αρθριτικά, οστεοπόρωση, αλλεργίες, άσθμα, καρκίνο.

- Δε χρειάζεται να τρως κρέατα. Ούτε τα λευκά (κοτόπουλο, γαλοπούλα, κουνέλι κλπ). Εκτός αν θέλεις να υποφέρεις από διαβήτη, προστάτη, νευρολογικά, αναιμία, κόπωση, καρκίνο, αρτηριοσκλήρωση.

- Δε χρειάζεται να τρως ψάρι. Ναι καλά διαβάζεις! Εκτός αν θέλεις στο σώμα σου PCB, κάδμιο, υδράργυρο, αρσενικό, μόλυβδο και όλα τα καλά των λυμάτων και αποβλήτων που ρίχνονται στις θάλασσες.

Τώρα θα μου πείτε.. και τι μένει φίλε; «από πού θα παίρνω την πρωτεΐνη μου;»

Από εκεί που την παίρνει ο γορίλλας, ο ρινόκερος, ο ελέφαντας, ο ταύρος, το άλογο και τόσα άλλα φυτοφάγα ζώα. Τα ισχυρότερα σε δύναμη, τα ευφυέστερα και ομορφότερα στο ζωικό βασίλειο είναι ζώα φυτοφάγα. 

Ο γορίλας (ο πραγματικός βασιλιάς της ζούγκλας) έχει το ίδιο DNA με μας σε ποσοστό 97%. Ρωτήστε τον από πού παίρνει την πρωτεΐνη του που σε σωματικό βάρος 250-400 kg αν μπορούσε να κάνει «πάγκο» θα σήκωνε 1200 kg. Εντυπωσιακό έτσι, για κάποιον που τρώει μόνο φρούτα, λαχανικά και ξηρούς καρπούς.

Η ταχύτερη ανάπτυξη του ανθρώπου συμβαίνει κατά τους πρώτους μήνες έως τα 2 χρόνια της παιδικής ηλικίας. Αυτό συμβαίνει όταν η αποκλειστική διατροφή του είναι το γάλα του θηλασμού που περιέχει μόλις 1,5%-6% πρωτεΐνη.

Κανένας αθλητής μέχρι και σήμερα δε μπόρεσε να μου απαντήσει πόσα γραμμάρια πρωτεΐνη χρειάζεται. Και όμως επαναλαμβάνει σαν παπαγάλος την μόνιμη ανησυχία όλων.

Πάμε στο «ζουμί» τώρα.

ΑΛΗΘΕΙΕΣ αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου :

1) Το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται 5% -10% πρωτεΐνη σε σύνολο ημερήσιας πρόσληψης θερμίδων.

2) Ένας αθλητής ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, το βάρος (άλιπη σωματική μάζα) και την αθλητική δραστηριότητα του χρειάζεται ελαφρώς μεγαλύτερα ποσοστά πρωτεΐνης (έως 14%-20%)

3) Οι ανάγκες σε πρωτεΐνη καλύπτονται πλήρως με την πρόσληψη των κατάλληλων θερμίδων σε καθημερινή βάση.

4) Τα πρόσθετα πρωτεϊνικά συμπληρώματα (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) δεν χρειάζονται.

5) Οι ανάγκες σε πρωτεΐνες καλύπτονται εύκολα και με ασφάλεια, με μια εξολοκλήρου φυτοφαγική διατροφή (τροποποιημένη ανάλογα)

6) Οι φυτικές πρωτεΐνες είναι πλήρεις (περιέχουν και τα 8 βασικά αμινοξέα)

7) Η πρωτεΐνη δε χτίζει μυς. Η έντονη αναερόβια άσκηση (ΒΑΡΗ) κάνει τη «βρώμικη» δουλειά. Η πρωτεΐνη απλά αναπλάθει κατεστραμμένους ιστούς.

8) Δε χρειαζόμαστε καθόλου πρωτεΐνη. Πώς; Ναι καλά διαβάζετε! Το σώμα χρειάζεται τους δομικούς λίθους της πρωτεΐνης. Δηλαδή τα αμινοξέα. Και αυτά τα παίρνει εύκολα και χωρίς κόπο, κυρίως από τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά.

9) Το συκώτι χρησιμοποιείται ως δεξαμενή ανακύκλωσης για τα αμινοξέα. Έτσι ότι δεν προσλαμβάνεται άμεσα από τη διατροφή, απλά δανείζεται «από τις αποθήκες».

Φίλε αθλητή! Απέκτησε γνώση. Ενημερώσου. Ψάξε το θέμα. Σε θέλω ξύπνιο, δραστήριο, ενεργητικό σε όλα τα επίπεδα έκφρασης της ζωής. Σταμάτα να δέχεσαι αμάσητα, την πλύση εγκεφάλου σχετικά με την πρόσθετη λήψη πρωτεΐνης.

Δράσε τώρα… Αύριο μπορεί να είναι  ήδη πολύ αργά για την υγεία σου!..

http://anoixti-matia.blogspot.gr

Ο κισσός και η βελανιδιά - Χόρχε Μπουκάϊ.......!!!!!!!!

                     

Στον κήπο ενός παλιού, εγκαταλελειμμένου σπιτιού, φύτρωσαν την ίδια μέρα ένας κισσός και μια βελανιδιά.

Ο πρώτος κατάλαβε αμέσως πως ο δρόμος του ήταν ο ουρανός και προορισμός του ο ήλιος, χάρη στον οποίο γεννήθηκε. Έπρεπε να αφιερώσει όλο του το είναι για να στραφεί προς το φως. Και, πιστός στην απόφασή του, σύρθηκε με λίγη αηδία μέχρι τον τοίχο, τον μοναδικό τοίχο του παλιού σπιτιού που στεκόταν όρθιος, κι άρχισε να σκαρφαλώνει πάνω του.

Ο δεύτερος βλαστός, της βελανιδιάς, αισθάνθηκε πως χρώσταγε την ύπαρξή του στη γη, το νερό και τα ορυκτά που τον είχαν θρέψει στις πιο σκοτεινές του μέρες. Ήξερε πως χρειαζόταν τον ήλιο, αλλά, για να μπορέσει να στρέψει τα κλαδιά του προς αυτόν, έπρεπε πρώτα να φτιάξει ένα σταθερό κορμό, που πάνω του θα αναπτύσσονταν τα κλαδιά. Η διαίσθησή του, του έλεγε πως πρώτα χρειαζόταν σταθερές ρίζες.

Για κάποιον καιρό, οι δύο νεοφερμένοι κάτοικοι του κήπου αφιερώθηκαν ο καθένας με τον τρόπο του στην ανάπτυξή τους.

Μια μέρα, ο κισσός ανακάλυψε από ψηλά την κουρασμένη βελανιδιά, που μόλις ξεχώριζε ανάμεσα στα χόρτα.

“Γειά σου νάνε” είπε κοροϊδέυοντας, “είναι κρίμα που δεν μπορείς να απολαύσεις το τοπίο που φαίνεται από ΄δω…”

“Ναι…” είπε η βελανιδιά. “Αλλά πρέπει να φροντίσω τις ρίζες μου, για να αποκτήσω γερό κορμό πάνω στον οποίο θα μεγαλώσω”.

Πέρασαν οι μήνες και μετά τα χρόνια. Ο κισσός, δυνατός πια, κάλυπτε σχεδόν ολόκληρο τον τοίχο και συνέχιζε να κοροϊδεύει που και που το μικρό μέγεθος της χοντρής βελανιδιάς – σκέτο ξύλο και τραχιές ρίζες.

Μια νύχτα συνέβη αυτό που κανείς δεν φανταζόταν. Μια φοβερή και άγρια καταιγίδα ξέσπασε πάνω από το παλιό σπίτι.

Ο κισσός αρπάχτηκε με τις μικρές του ρίζες από τον τοίχο, για να μην ξεριζωθεί από τον άνεμο και το χαλάζι. Η βελανιδιά κρατήθηκε γερά από τις ρίζες της, βαθιά χωμένες στη γη, και προστάτεψε τα φύλλα της με τον κορμό της.

Όλα έγιναν σε μια στιγμή: ένας κεραυνός άστραψε στο σκοτάδι και, σαν σκληρή φωτογραφία, φώτισε το δευτερόλεπτο που ο τελευταίος όρθιος τοίχος του σπιτιού γκρεμιζόταν με θόρυβο, και μαζί του έπεφταν στη γη και τα πιο ψηλά βλαστάρια του κισσού…..

Σε μια σχέση και οι δύο είναι βελανιδιές. Και βέβαια, μπορούν να μεγαλώνουν στον ίδιο κήπο, αλλά, όπως λέει και ο Χαλίλ Γκιμπράν, “κανένας στη σκιά του άλλου”. Όπως μας μαθαίνει και το παραμύθι που μόλις είπαμε,κανένα από τα δύο αυτά δέντρα δεν μπορεί να μεγαλώσει μπλεγμένο με το άλλο,κανένα δεν πρέπει να σέρνεται στον τοίχο για να ψηλώσει κι άλλο,κανένα δεν μπορεί να σταθεί εξαρτημένο από κάποια εξωτερική δύναμη,κανένα που να στηρίζεται σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τα ίδια του τα πόδια.

Η αγάπη είναι να μεγαλώνουν και οι δύο σύντροφοι μαζί, ο ένας δίπλα στον άλλον. Μετριέται με την ανανεωμένη επιθυμία για ανάπτυξη που μου δίνει η παρουσία σου, με τη χαρά να μοιραζόμαστε το φως και με την απολαυστική συνάντηση των ριζών και των κλαδιών μας.

Αλλά ο έρωτας ποτέ δεν μετριέται με την απόφαση να ρισκάρω να σε παρασύρω στην πτώση μου.

Το να αγαπάς χωρίς να εξαρτάσαι είναι , αναμφίβολα, μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της καθημερινής μάχης για μια ευτυχισμένη ζωή. Και το να μην εξαρτάσαι δεν κοστίζει λίγο – σε καμία περίπτωση. Ένας άνθρωπος αυτοεξαρτημένος, πάντα θα κατηγορείται από εκείνους που αφήνονται σε άνετες και προβλέψιμες εξαρτήσεις, ως υπερόπτης, ανόητος, σκληρός ή επιθετικός – για να μην πω αντικοινωνικός, μισάνθρωπος ή εγωιστής.

Εκείνοι που έχουν μάθει να μην εξαρτώνται, δεν επιτρέπουν ούτε και στους άλλους να εξαρτηθούν απ’ αυτούς. Ξέρουν πως και στις δύο άκρες τις αλυσίδας, και ο σκλάβος και ο αφέντης είναι θύματα σκλαβιάς, και την απορρίπτουν. Αρνούνται να γίνουν κρεμάστρες για ξένα καπέλα και δεν θέλουν να βασιστούν σε άλλους για να καταφέρουν οτιδήποτε.

Μπορείς να κολλήσεις ένα κομμάτι σελοτέιπ στο χέρι σου.

Αν το κάνεις με προσοχή, η ένωση μένει σταθερή και διατηρείται.

Μπορείς να το ξεκολλήσεις και να το κολλήσεις ξανά, αλλά η αποτελεσματικότητα δε θα ‘ναι η ίδια με την πρώτη φορά.

Μπορείς να το επαναλάβεις πολλές φορές, αλλά κάθε φορά η κόλλα θα κρατάει λιγότερο.

Ο λόγος είναι προφανής…Κάθε φορά, κομματάκια από το δέρμα σου, μικρά και αόρατα, ξεριζώνονται από το τράβηγμα.

Είναι αυτά τα μικροσκοπικά θραύσματα που εμποδίζουν την ένωση να ξαναγίνει σταθερή και διαρκής.

Είναι το σύνολο όλων αυτών των θραυσμάτων που τελικά, μια μέρα, κάνουν την ταινία να μην κολλάει πια..

http://antikleidi.wordpress.com

Αν δεν καώ εγώ – αν δεν καείς εσύ - πως θα γενούνε τα σκοτάδια φως ;

Τον πιο παλιό καιρό ζούσε εδώ μία κοινότητα Ανθρώπων. Γύρω απ’τις τρεις μεριές του οικισμού, ήταν το Μαύρο Δάσος. Και από την τέταρτη, η απέραντη στέπα. Για πολύ καιρό ο ήλιος έλαμπε και ο ουρανός ήταν γαλάζιος, και έτσι οι Άνθρωποι ήταν γενναίοι και ευτυχισμένοι.

Μα κάποια μέρα, ήρθανε απ’την στέπα άλλοι Άνθρωποι, πιο νέοι, πιο βάρβαροι, πιο δυνατοί και έδιωξαν τους πρώτους, βαθιά μέσα στο Μαύρο Δάσος. Έλη τους περικύκλωσαν και βάλτοι και το σκοτάδι ήτανε πυκνό. Άρχισαν να πεθαίνουν, ο ένας μετά τον άλλο, απ’τα κουνούπια και τον μολυσμένο αέρα. 
Τότε, γυναίκες και παιδιά, αρχίσανε τους θρήνους και όλοι μαζί καθίσαν να σκεφτούν σαν τι θα κάνουν.

- Δυό δρόμοι ανοίγονται για μας.

Ο ένας, προς τα πίσω. Μα εκεί, βρίσκονται οι δυνατοί εχθροί μας.

Ο άλλος μπροστά, πέρα απ’τα Μαύρα Δάση, εκεί που τα μεγάλα δέντρα, με τα πανίσχυρα κλωνιά τους αγκαλιάζονται κι οι κόμποι απ’τις γυμνές τους ρίζες βυθίζονται βαθιά, στη λιπαρή τη λάσπη.

Και το σκοτάδι ήταν πυκνό και τα μεγάλα δέντρα – δέντρα πέτρινα - στεκόντουσαν βουβά και ακίνητα, μέσα στο μαύρο θάμπος και πιο σφιχτά πλησίαζαν το να το άλλο, τριγύρω στους Ανθρώπους. Μα εκείνοι είχαν συνηθίσει την απλωσιά της στέπας και πιο πολύ τους στένευε το Δάσος, παρά θηλιά κρεμάλας στο λαιμό τους.

Και η Ώρα χτύπησε Έντεκα. Και όμως, κάποτε ήταν δυνατοί και θα μπορούσαν να νικήσουν. Μα τώρα, κάτω απ’τα πυκνά κλαδιά, χάθηκε η ψυχή και – ίσως - το σώμα. Και οι θρήνοι γέννησαν την Φρίκη. 
Και οι Μάνες κλαίγανε τους πεθαμένους. Και οι ζωντανοί αλυσοδέθηκαν από τον Φόβο. Λόγια δειλίας άρχισαν να ακούγονται μέσα στο Δάσος. Και ήθελαν στους εχθρούς να παν και γονατίζοντας να τους προσφέρουν τη λευτεριά τους.

Και είπε ο Ντάνκο :

- Σύντροφοι, δεν κυλάει η πέτρα με την σκέψη μόνο. Όποιος δεν κάνει τίποτε, δεν του συμβαίνει τίποτε. Γιατί να σπαταλιέται η δύναμή μας στον καημό; Πάμε στο Δάσος και ας το περάσουμε ως πέρα. Σίγουρα θα χει κάποιο τέλος. Όλα στον Κόσμο έχουν ένα τέλος. Εμπρός λοιπόν!

- Οδήγησε μας, με μια φωνή είπανε όλοι. Και ξεκίνησαν.

Και σε κάθε βήμα, ο Βάλτος – άπληστο σάπιο στόμα - καταβρόχθιζε Ανθρώπους. Σαν φίδια απλωθήκανε παντού οι ρίζες και κάθε βήμα το πληρώνανε με αίμα. Περπάτησαν πολύ καιρό και όλο πύκνωναν τα σκοτάδια. Κουράστηκαν και άρχισαν να γκρινιάζουν για τον Ντάνκο και έλεγαν πως, άδικα, νέος και άπειρος τους έσυρε εδώ κάτω – κι ας είχαν όλοι τους συμφωνήσει.

Και κάποτε, στο Δάσος μπόρα ξέσπασε. Και έγινε το σκοτάδι πιο μαύρο και απ’της Κόλασης τις νύχτες. Μα ο Ντάνκο περπατούσε πάντα εμπρός. Και τα κλαδιά των δέντρων τους κυκλώσανε. Και κεραυνοί σκίζανε τον αιθέρα. Όλο δυνάμεις και πιο λίγες τους απόμεναν. Μα εκείνος περπατάει πάντα μπρος – «ένας αυτός, και ζει για χίλιους». 
Τσάκισαν και έχασαν το θάρρος τους και ρίξανε το φταίξιμο στον Ντάνκο.

- «Σας οδηγώ εγώ», μας είπες! - Σας οδήγησα. Μα εσείς; Σέρνεστε όλο πιο πολύ στη λάσπη, μπουσουλώντας με τα τέσσερα, σα ζώα. Σκοτείνιασαν τα μάτια τους και φάνηκε μέσα σ’αυτά η λάμψη του θανάτου. «Κοίτα τους», μονολόγησε, «πριν όλοι φίλοι, τώρα όλοι τους θηρία» και λάμψανε τα μάτια του σαν φάροι. 

Και βλέποντάς το αυτό, σκέφτηκαν πως τρελάθηκε και πως, γιαυτό - έτσι ζωηρά - φλογίστηκε η ματιά του και φυλάχτηκαν. Και σαν κοπάδι λύκων – που θήραμα μυρίστηκε- μαζεύτηκαν, γιατί περίμεναν πως θα ριχτεί πάνω τους πρώτος. Και άρχισε να στενεύει γύρω του ο κλοιός. Και αυτός κατάλαβε τη σκέψη τους και η σκέψη γέννησε στην φλογερή καρδιά του το παράπονο. Και όλο το Δάσος άρχισε να ψέλνει το μαύρο, πένθιμο τραγούδι του. Και ο κεραυνός βροντάει και η βροχή πέφτει ασταμάτητα.

- «Αν δεν καώ εγώ –αν δεν καείς εσύ - πως θα γενούνε τα σκοτάδια φως;» φώναξε, κι απ’τη Βροντή πιό δυνατά. Και έσκισε με τα χέρια του το στήθος του και έβγαλε από μέσα την καρδιά του και την κρατάει ψηλά, απ’τα κεφάλια πάνω των Ανθρώπων. Αναλαμπάδιασε η Καρδιά – σαν ήλιος- και το σκοτάδι διαλύθηκε μέσα στο φως. Και οι Άνθρωποι –κατάπληκτοι - μαρμάρωσαν.

-Εμπρός, φωνάζει ο Ντάνκο και ρίχνεται μπροστά, στην πρωτινή του θέση, ψηλά κρατώντας την Φλεγόμενη Καρδιά του -που φώτιζε την Μοίρα των Ανθρώπων. Τον ακολούθησαν σαν μαγεμένοι. Το Δάσος αντιβούισε έκπληκτο, μα η βοή του πνίγηκε στον Ήχο των Χρωμάτων. Και τώρα πέθαιναν, μα πέθαιναν δίχως παράπονα και παρακάλια. 

Έτρεχαν γρήγορα μπροστά, με γενναιότητα το Φως του Φάρου ακολουθώντας – την Καρδιά του. Και ο Ντάνκο πάντα προχωρούσε προς τα εμπρός και η Φλόγα της Καρδιάς του όλο φούντωνε και φούντωνε. Και τέλειωσε το Δάσος. Και έμεινε πίσω τους, βουβό. Και στα λιβάδια πέρα, στη μεγάλη στέπα σαν ξεμύτισαν, λούστηκαν ξαφνικά από ηλιόφως και καθαρό αέρα ξεπλυμένο απ’την βροχή. 

Και έλαμψε ο ήλιος και πέρα, το ποτάμι, σαν φιδίσιο σώμα αντιφέγγισε. Σουρούπωνε. Κατά το λιόγερμα, άρχισε να φαντάζει κόκκινο – σαν αίμα - το ποτάμι. Και εκείνος, χαμογέλασε περήφανα.

Και έγινε η Ώρα, Δώδεκα. Στο χώμα πέφτει και η Μάνα Γη προστάζει, και λουλούδια τον αγκάλιασαν. Και δεν τον πρόσεξε κανείς πού έπεσε κάτω. Και μόνο η γενναία του Καρδιά ακόμα άναβε. Και ένας, την πρόσεξε. Και –φοβισμένος- με το πόδι του την πάτησε. Και η Φλογερή Καρδιά του Ντάνκο, χάθηκε για πάντα.»

Η ιστορία του Ντάνκο είναι από το βιβλίο του Μαξίμ Γκόργκι :Η φλογερή καρδιά του Ντάνκο και άλλα διηγήματα.

Το παραμύθι αυτό θεωρείται ένα από τα καλύτερα κείμενα του κλασικού Σοβιετικού συγγραφέα . Βεβαίως, ο συμβολισμός του παραπέμπει ευθέως στο γνωστότερο μύθο του Προμηθέα δεσμώτη.

Το ''Adagio "(2000), είναι μια αριστουργηματική δεκάλεπτη ταινία κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Garry Bardin πάνω στο θέμα του Ντάνκο . Χρησιμοποιήσε την τεχνική αναδιπλωμένου χαρτιού γνωστή επίσης ως τεχνική origami , γιατί αισθάνθηκε ότι η ιδέα του" Adagio "και η οπτικοποιησή της απαιτεί το χαρτί ως το ιδανικό υλικό. Χρειάστηκαν εννέα μήνες για να γίνει το "Adagio". Η μουσική που ακούγεται είναι το Adagio σε G minor.

                          

http://www.antikleidi.com