Τα παιδιά που τους δίνουμε τεράστιες ελευθερίες, νιώθουν παραμελημένα…!!!

Θυμάμαι ένα καλοκαίρι, ήμουν παιδί, γύρω στα 12. Οι γονείς μου με είχαν αφήσει στον παππού και τη γιαγιά για 15 μέρες γιατί ο πατέρας μου θα έκανε μια σοβαρή επέμβαση. 

Αν και είναι ίδιον των γονιών να αφήνουν τα παιδιά τους στο παππού και τη γιαγιά τα καλοκαίρια και όχι μόνο, οι δικοί μου δεν το συνήθιζαν.

Ένιωσα, θυμάμαι, μια απίστευτη αίσθηση ελευθερίας, στην ιδέα ότι θα κάνω ό,τι θέλω, θα πηγαίνω όπου θέλω, δεν θα έχω την καθημερινή διαπραγμάτευση, που είσαι; τι ώρα θα γυρίσεις; μεσημέρια δεν θα γυρνάς έξω, όχι μόνη σου στη θάλασσα και ένα σωρό απαγορεύσεις και όρια που μου "κατέστρεφαν" την ευτυχία όπως νόμιζα τότε. Κι έτσι κι έγινε. 

Πήγα στον παππού και στη γιαγιά. Τις πρώτες 2 μέρες αλήτεψα σαν να μην υπάρχει αύριο. Ο παππούς και η γιαγιά, χαλαροί, άνετοι και μεγάλοι άνθρωποι, δεν ήξερα τι θα πει "όχι".

Την τρίτη μέρα άρχισα να νιώθω μια απέραντη μοναξιά, ένα κενό κι ένα αίσθημα, σαν να ήμουν ορφανή. Θυμάμαι ότι δεν μπορούσα να χαρώ την ελευθερία που μου δόθηκε απλόχερα κι απρόσμενα, γιατί ήταν τόσο "μεγάλη" που δεν ήξερα τι να την κάνω. 

Χρειαζόμουν ένα πρόγραμμα, κάποιον να μου πει τι ώρα να γυρίσω, να δει ότι "κάηκα" από τον ήλιο και να μου βάλει αντηλιακό, να μου πει "το μεσημέρι θα φάμε όλοι μαζί", να μου βάλει έναν κανόνα για να μπορέσω να απολαύσω περισσότερο αυτή την ελευθερία.

Αυτή την ελευθεριότητα η μικρή μέσα της δεν την εισέπραξε ως "η μαμά είναι καλή, με αφήνει να κάνω ό,τι θέλω και να λείπω πολλές ώρες από το σπίτι, α τι ωραία"

Φυσικά δεν πέρασα καλά τότε και είναι λογικό ότι στα 12 μου χρόνια δεν μπορούσα να καταλάβω ακριβώς τι μου έφταιγε. Αυτό που ξέρω είναι πως όταν ήρθαν οι γονείς μου χάρηκα τόσο πολύ, ένιωσα ασφάλεια, ενώ θα έπρεπε λογικά να ένιωθα άσχημα γιατί θα μαντρωνόμουν.

Τα χρόνια πέρασαν, έκανα μια κόρη η οποία έφτασε 13 ετών. Πριν από έναν χρόνο η μητέρα μου έπαθε άνοια κι έπρεπε να στρέψω όλη την προσοχή μου πάνω της μην έχοντας τόσο χρόνο για τη μικρή (να πω κάπου εδώ ότι ο μπαμπάς της έχει φύγει από τη ζωή και τη μεγαλώνω μόνη μου). Ήταν άνοιξη. 

Οι μέρες είχαν μεγαλώσει, ήταν πιο φωτεινές κι έτσι η κόρη μου έβγαινε όλο και περισσότερο έξω τα απογεύματα μετά το διάβασμα. επιστρέφοντας 10 μεν αλλά μετά από πολλές ώρες. 

Πάνω στον κυκεώνα της υγείας της μητέρας μου δεν είχα αντιληφθεί ότι αυτή η ελευθερία που είχα δώσει, "κατά λάθος" σχεδόν, στη μικρή θα'χε δυσάρεστα αποτελέσματα.

Μετά από 3 μήνες κι όταν, τελικά, κατάφερα να βρω ένα μικρό σπίτι κοντά μου για τη μητέρα μου και μια γυναίκα για να την φροντίζει, η μικρή είχε βγει από κάθε πρόγραμμα. Είχε παρουσιάσει μια επιθετική συμπεριφορά σε βαθμό που δεν μπορούσα να το ελέγξω ούτε να το "μαζέψω".

Πήγα σε ειδικό για να πάρω βοήθεια. Είπα πως είχε η κατάσταση. Διηγήθηκα το περιστατικό με την μητέρα μου και πως πράγματι δεν ήμουν όσο "εκεί" έπρεπε. Υπό την έννοια ότι φυσικά ήμουν εκεί, αλλά της είχα δώσει πολλές ελευθερίες. 

Το πρόγραμμα που είχαμε χτίσει πριν απ'τα γεγονότα με την υγεία της μητέρας μου έμπαζε νερά από παντού. Είχε χαλαρώσει. Ήταν σχεδόν ανύπαρκτο.

"Κοιτάξτε" μου είπε η ψυχολόγος. "Το παιδί από την πολλή ελευθερία που του δώσατε, το έκανε να νιώσει παραμελημένο. Τα παιδιά χρειάζονται καθοδήγηση. 

Όσο κι αν ζητούν την "ελευθερία τους" και κάνουν τα πάντα για να σπάσουν τους κανόνες, νιώθουν ασφάλεια μόνο μέσα σ'αυτούς. Αυτή την ελευθεριότητα η μικρή μέσα της δεν την εισέπραξε ως:

"Η μαμά είναι καλή, μ'αφήνει να κάνω ό,τι θέλω και να λείπω πολλές ώρες από το σπίτι, α, τι ωραία:", αλλά ως : "Η μαμά δεν ενδιαφέρεται για μένα, για το που είμαι, τι κάνω, πόσες ώρες λείπω απ'το σπίτι. Άρα, δεν μ'αγαπά πια, έχει ν'ασχοληθεί μ'άλλα".

"Ακόμα κι αν τ'άλλα είναι τόσο σημαντικά όσο η υγεία της μητέρα σας", συνέχισε η ψυχολόγος, "αυτό δεν είναι ικανό να παρηγορήσει ένα παιδί.

Οπότε, αυτό που πρέπει να κάνετε είναι, καταρχήν, να της εξηγήσετε ότι κάνατε λάθος. Να καταθέσετε πόσο σας απορρόφησε το θέμα της μητέρας της. Να καθίσετε μαζί να βάλετε πάλι ένα νέο πρόγραμμα ή να επαναπροσδιορίσετε το παλιό". "Θα πάρει χρόνο" μου είπε, "γιατί το παιδί ήταν σ'αυτή την "ασύδοτη" κατάσταση για 6 μήνες. 

Ωστόσο, δεν είναι το ίδιο μ'ένα παιδί που βιώνει κάτι τέτοιο από μικρό, οπότε θα επανέλθει σύντομα. Με τη βοήθειά σας φυσικά".

Η ελευθερία είναι μια όμορφη λέξη και μια ακόμα πιο συναρπαστική έννοια. Αλλά δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς όρια.

Έτσι και έγινε, αλλά με κόπο, επιμονή και υπομονή. Καθίσαμε μαζί, μιλήσαμε και της ζήτησα συγγνώμη που την είχα παραμελήσει λόγω της γιαγιάς. Κλάψαμε αγκαλιασμένες κι είδα πόσο κακό είχα κάνει στο παιδί μου εν αγνοία μου. 

Βάλαμε μαζί πάλι ένα πρόγραμμα, "ορίσαμε" νέα ωράρια, κρατήσαμε τα παλιά και φτιάξαμε καινούρια. Το παιδί ηρέμησε, και αυτό ήταν κάτι που έβλεπα και στο πρόσωπό του. 

Και κατάλαβα ότι για κανέναν λόγο, όσο σοβαρός και να'ναι δεν πρέπει να "αφήνουμε" τον χρόνο να φεύγει απ'τα χέρια μας, όταν είμαστε υπεύθυνοι για τη διαμόρφωση μιας προσωπικότητας.

Η ελευθερία είναι μια όμορφη λέξη και μια ακόμα πιο συναρπαστική έννοια. Αλλά δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς όρια. Αυτά είναι που δημιουργούν τις συνθήκες της αρμονικής συνύπαρξης με τον εαυτό μας και μετά τους άλλους.

TheMamagers.gr

Stressing Over Exams© themamagers.gr

https://www.msn.com/el-gr

Να μάθεις να αγαπάς εσένα και να το βλέπεις στις επιλογές σου…!!!

Να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου και να το βλέπεις στις επιλογές σου, στις σχέσεις σου, στη δουλειά σου, στην καθημερινότητά σου.

Να μάθεις να τον αγαπάς και να τον περιβάλλεις με ανθρώπους που θα σε εξελίσσουν, που δεν θα σε κάνουν να αμφισβητείς τον εαυτό σου, αλλά όταν χρειάζεται δεν θα διστάσουν να σου επισημάνουν και τα λάθη σου..

Να μάθεις να τον αγαπάς τον εαυτό σου και να θέλεις να σου αναγνωρίζουν οι άλλοι, αυτά που κάνουν.. γιατί την αναγνώριση όλοι την θέλουμε, για να νιώθουμε ότι οι άλλοι αντιλαμβάνονται την προσπάθεια που καταβάλλουμε…

Να μάθεις να τον αγαπάς τον εαυτό σου και να μην φοβάσαι να φύγεις από σχέσεις, που θα συμβούλευες τους άλλους να τελειώσουν… από σχέσεις που δίνεις μόνο εσύ και οι άλλοι έχουν βολευτεί σε αυτό το ρόλο.. από σχέσεις που νιώθεις ότι παλεύεις μόνο εσύ..

Να μάθεις να τον αγαπάς τον εαυτό σου, με εκείνο τον υγιή εγωισμό, που όταν ακούσεις τον άλλον να σου λέει «πάντα εσύ μου έδινες, χωρίς να στο ζητάω και χωρίς να προσπαθώ..» να σκεφτείς ότι οι σχέσεις είναι διαδραστικές, είναι αμφίδρομες και βασίζονται στην αμοιβαιότητα..

Να μάθεις να τον αγαπάς τον εαυτό σου και να το βλέπεις στις επιλογές σου.. να φροντίζεις το σώμα σου και να τρέφεσαι σωστά, ισορροπημένα.. να προσπαθείς να έχεις χρόνο για να κάνεις πράγματα όπως είναι το διάβασμα ή ο χρόνος με τους φίλους.. να επιλέγεις να γυμνάζεσαι και να μην ζεις με τους δαίμονες του παρελθόντος.

.. και αν έχεις μάθει όλα αυτά να τα θεωρείς πολυτέλεια χρόνου, και αν έχεις μάθει να δικαιολογείς τον εαυτό σου για ατυχείς επιλογές και για όσα δεν του προσφέρεις, και αν έχεις μάθει να φοβάσαι τον εαυτό σου, να του υπενθυμίζεις… ότι την αξία εμείς την δίνουμε σε εμάς, με μικρές καθημερινές στιγμές, με επιλογές αλλά και χτίσιμο μικρών στιγμών ευτυχίας.

Ελένη Σολταρίδου

enallaktikidrasi.com

Giatros-in.gr

https://www.giatros-in.gr

Οι λάθος άνθρωποι σου διδάσκουν το σωστό μάθημα…!!!

Οι λάθος άνθρωποι σου διδάσκουν το σωστό μάθημα.

Τι είναι σωστό; Τι είναι λάθος; Δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος ν’ απαντήσει με σιγουριά σ’ αυτές τις ερωτήσεις. 

Έχουμε δει πολλές φορές σ’ αυτή τη ζωή, εκείνο που βαπτίζαμε «λάθος» για εμάς, να γίνεται το σωστό για κάποιους άλλους, όπως έχουμε δει και το αντίθετο.

Άνθρωποι που βάζαμε το χέρι μας στη φωτιά πως είναι ευλογία που υπάρχουν στη ζωή μας, να καταλήγουν να είναι εκείνοι που θα ‘πρεπε να είχαμε διώξει πρώτους από αυτή, ακόμη και κλοτσηδόν, μη σου πω! 

Για κάποιους «λάθος» είναι ο μαλάκας που έφυγε και για κάποιους άλλους ο μαλάκας που επιμένει. Άντε τώρα να βγάλεις άκρη!

Το σωστό λοιπόν θα ήταν να μην αποκαλούμε κανέναν λάθος άνθρωπο. Κι αν είναι, βρίσκεται ακριβώς εκεί που θα ‘πρεπε να είναι, για να μας διδάξει ένα σωρό πράγματα. 

Γιατί έτσι μαθαίνονται όλα στη ζωή. Με τον σκληρό τρόπο. Είναι η πιο πετυχημένη μέθοδος, για να μην ξεχάσεις ποτέ το μάθημα που πήρες.

Ίσως γι’ αυτό και να μας θαμπώνουν στην αρχή αυτοί οι άνθρωποι. Αν δεν τους ερωτευόσουν, δεν τους θαύμαζες, δε σε κέρδιζαν από κάτι, πώς θα έπεφτες με τα μούτρα πάνω τους, για να ξεκινήσει η «διδασκαλία» της ζωής; 

Απ’ τις σφοδρές συγκρούσεις, κάνεις τα πιο άσχημα σημάδια. Αυτά που μένουν πάνω σου για μια ζωή. Αυτά που και να θες δεν μπορείς και δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσεις.

Και σαν πετυχημένοι «δάσκαλοι» της ζωής οι λάθος άνθρωποι ξεκινούν να σου μαθαίνουν σιγά-σιγά, το πόσο σκληροί μπορούν να γίνουν οι άνθρωποι, χαϊδεύοντας τ’ αυτιά σου στην αρχή με ωραία λόγια και μετά όσο ανεβαίνεις τάξεις, τα μαθήματα δυσκολεύουν και δεν είναι πια τόσο καλοί κι υπομονετικοί μαζί σου. Και φθάνεις στην ώρα των εξετάσεων.

«Πώς ενώ ήμουν επιμελής στα μαθήματα και πρόσεχα κάθε λέξη του καθηγητή, πήρα μηδέν σε προφορικά και γραπτά;» σκέφτεσαι κι αγνοείς πως αυτό το μάθημα, δεν ήρθε με σκοπό να πετύχεις, αλλά ν’ αποτύχεις.

Ν’ αποτύχεις τώρα, για να κερδίσεις ακόμη περισσότερα μετά. Η επιτυχία είναι να δεις το μηδέν κι η κόλλα να ‘ναι πιο λευκή από ποτέ! 

Να νιώθεις πως έχεις μηδενίσει από συναίσθημα κι αντοχές, για να θυμάσαι πάντα πως όσο και να γέμισε η καρδιά σου από αυτά, αρκεί μια στιγμή για ν’ αδειάσει ξανά.

Αυτό κάνουν οι λάθος άνθρωποι της ζωής μας. Έρχονται κουβαλώντας τα σωστά μαθήματα για τις σχέσεις. Σ’ εκπαιδεύουν στο ν’ αναγνωρίζεις εξαρχής με ποιον αξίζει ν’ ασχοληθείς, να μπορείς να διακρίνεις τη διαφορά ανάμεσα στα ειλικρινή και στα faux αισθήματα και να μπορέσεις να καταλάβεις ότι το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης ανήκει σ’ εσένα. 

Σ’ εσένα που συνεχίζεις να μένεις πλάι σ’ έναν άνθρωπο που δε σέβεται τα συναισθήματά σου και πετάς τη φράση «λάθος άνθρωπος» και νομίζεις πως καθάρισες. Για τη λάθος επιλογή σου, ούτε λόγος ε;

Δεν είναι λάθος ο άνθρωπος που σε απέρριψε - αυτόν αποκάλεσέ τον αμέσως σωστό που δε σε ταλαιπώρησε άδικα – ούτε ο άνθρωπος που έδωσε μια ευκαιρία σ’ εσένα και σ’ εκείνον για να δει αν τελικά θα βγει κάτι καλό και δε βγήκε. 

Δεν είναι λάθος ο άνθρωπος που ξαφνικά αλλάξανε τα συναισθήματά του κι αποφάσισε να στο πει, ούτε εκείνος που δείλιασε να περάσει τη σχέση σας στο επόμενο επίπεδο.

Λάθος είναι που πας και κολλάς στις προσδοκίες σου και τα όνειρά σου, πρόσωπο. Κι όταν αυτό το πρόσωπο δεν έχει τις ίδιες προσδοκίες κι όνειρα μαζί σου, απογοητεύεσαι και προτιμάς να το λιθοβολείς απ’ το να το δικαιολογείς. 

Να το δικαιολογείς γιατί δεν μπορείς να καταδικάζεις ανθρώπους για τα συναισθήματά τους. Δε φταίνε εκείνοι γι’ αυτά. Ποιος κατάφερε να κουμαντάρει την καρδιά; Κανείς!

Φταίνε, θα μου πεις, γιατί αποφάσισαν να μπουν στη ζωή σου και να παίξουν με τα δικά σου αισθήματα. Όχι, δε φταίνε! Λάθη, κάνουν συνέχεια οι άνθρωποι. Λάθος όμως, δεν είναι…

www.newsitamea.gr

Giatros-in.gr

https://www.giatros-in.gr

Τα παιδιά μαθαίνουν τι σημαίνει αγάπη όταν βλέπουν τους γονείς τους αγαπημένους…!!!

Ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα που οφείλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας είναι αυτό της αγάπης. Όταν βλέπουν τους γονείς τους αγαπημένους να σέβονται και να εκτιμούν ο ένας τον άλλον, παραδειγματίζονται και «κυνηγούν» παρόμοιο μοντέλο σχέσης στο μέλλον.

Όπως γράφει πολύ σωστά και αυτή η μαμά στο κείμενό της «πρέπει να δημιουργήσουμε με τον σύντροφό μας τη σχέση που θα θέλαμε ιδανικά να έχουν μελλοντικά τα παιδιά μας».

«Τα παιδιά πρέπει να βλέπουν τους γονείς τους να αγαπιούνται.

Μαθαίνουν τι σημαίνει αγάπη από το πώς φέρεστε ο ένας στον άλλον.

Έχουν ανάγκη να σας βλέπουν να ανταλλάσσετε ένα σ’ αγαπώ.

Να σας βλέπουν να κρατιέστε χεράκι-χεράκι και να δίνετε ένα φιλί για καλημέρα.

Να εκφράζετε ανοιχτά τα συναισθήματά σας, όποια κι αν είναι αυτά.

Να μοιράζεστε τις δουλειές του σπιτιού.

Να συγχωρείτε ο ένας τον άλλον και να μην κρατάτε κακίες και πικρία μέσα σας.

Να ρωτάτε για τη μέρα ο ένας του άλλου και να δείχνετε καθημερινά ότι νοιάζεστε. Ότι σέβεστε.

Με το να κάνετε ουσιαστικές πράξεις που δείχνου νοιάξιμο και αγάπη μεταξύ σας δίνετε το παράδειγμα στα παιδιά σας για το πώς πρέπει να είναι μια υγιής σχέση.

Θέλετε στο μέλλον τα παιδιά σας να βρεθούν σε σχέσεις γεμάτες καβγάδες και στενοχώριες;

Δημιουργείστε με τον σύντροφό σας τη σχέση που θα θέλατε να έχουν μελλοντικά τα παιδιά σας. Σας βλέπουν… Μαθαίνουν από εσάς»

mama365.gr

Sofia Pagoni

https://www.giatros-in.gr

Ό,τι αξίζει πονάει. Θέλει κόπο, θυσίες και ξεβόλεμα…!!!

Ό,τι αξίζει πονάει. Θέλει κόπο, θυσίες και ξεβόλεμα.

Οι πιο όμορφες ιστορίες αρχίζουν εκεί που δεν τις περιμένουμε. Και συνήθως είναι απαγορευμένες, ή τόσο δυνατές που δεν ξέρεις ποτέ αν θα αντέξουν την ένταση τους.

Ότι αξίζει πονάει. Θέλει κόπο, προσπάθεια και θυσίες. Θέλει ξεβόλεμα και συνήθως κάποιον από τους δυο να είναι ο πιο δυνατός. 

Να σηκώνει τον άλλο όταν λυγίζει, να μπορεί να τον φέρνει πίσω όταν κλείνει την πόρτα πίσω του και φεύγει σε μια προσπάθεια να ρίξει μαύρη πέτρα, να μπορεί να του θυμίζει ότι με το μαζί, μπορούν το ακατόρθωτο.

Είναι κάποιοι άνθρωποι που ζουν τέτοιες ιστορίες. Τις ζουν έντονα. Και το πληρώνουν συχνά με κάποιες συνέπειες όμως είναι πιο ευχάριστο το συναίσθημα όταν ξέρουν πως έκαναν αυτό που έλεγε η καρδιά τους. 

Η λογική είναι τετράγωνη και σκοτώνει τον έρωτα. Η λογική σε αυτή την περίπτωση είναι το όπλο των δειλών, αυτών που δεν το θέλουν με όλη τους τη ψυχή. Για αυτούς που φοβούνται να παλέψουν.

Ποιος να στο έλεγε ότι είναι τόσο δύσκολο να αγαπάς. Αλλιώς το είχες στο μυαλό σου. Και τα είχες όλα πάντα με το μέρος σου. Έρχεται όμως μια στιγμή, που τα πράγματα είναι διαφορετικά από ότι τα είχες συνηθίσει.

Ξέρεις όμως. Έμαθες να παλεύεις. Έμαθες να προσπαθείς. Να διεκδικείς. Και όχι να τα βάζεις κάτω. Έμαθες να ακούς την καρδιά και το ένστικτο σου που ποτέ δεν έχουν κάνει λάθος. Κι ας δείχνουν όλα το αντίθετο.

Η καρδιά πάντοτε ξέρει. Το γυναικείο ένστικτο δεν κάνει ποτέ λάθη. Και εσύ, γνωρίζεις καλύτερα από τον κάθε ένα τον εαυτό σου και ότι μπορείς να πετύχεις το ακατόρθωτο. Φτάνει να θες κάτι με όλη τη δύναμη του μέσα σου. Και τότε, φέρνεις τα πάνω κάτω, αλλάζεις τα πάντα αν χρειαστεί.

Ξέρεις καλά άλλωστε ότι καλύτερο είναι να μετανιώνεις για κάτι που έζησες, παρά για αυτά που δεν τόλμησες και δεν έμαθες την συνέχεια.

Ο χαρακτήρας σου είναι πλασμένος για αυτά, για τα μεγάλα.

www.newsitamea.gr

Sofia Pagoni

https://www.giatros-in.gr

Δεν με τρομάζει η απουσία σου όσο με τρομάζει η παρουσία σου ξανά…!!!

Δεν με τρομάζει η απουσία σου όσο με τρομάζει η παρουσία σου ξανά

Η ειρωνεία είναι ότι την αγάπησα την μοναξιά που μου χάρισες, όμως τρομάζω πια να ξέρεις..

Τρομάζω γιατί δεν ξέρω τι θα αισθανθώ..

Τρομάζω με αυτά που θα σου πω..

Τρομάζω με αυτά που θα μου πεις..

Τρομάζω στο άγγιγμα σου, στο φιλί σου..

Τρομάζω να σε κοιτάξω στα μάτια ξανά..

Μα πιο πολύ τρομάζω μαζί μου!

Δεν τρομάζω αν θα με πληγώσεις ξανά, γιατί αυτή τη φορά ξέρω πως θα σε πληγώσω εγώ.

Τρομάζω γιατί ενώ θα θέλω να σου πω φύγε, εγώ θα σε κρατήσω .

Τρομάζω γιατί δεν με τρομάζει πλέον η φυγή σου!

Τρομάζω γιατί αντέχω τον πόνο σου όσες φόρες κι αν είναι αυτός!

Τρομάζω με την δύναμη μου.

Τρομάζω για μένα για σένα για εμάς!

Τρομάζω για αυτά που δεν είπαμε και δεν θα πούμε ποτέ..

Τρομάζω για το “σ’ αγαπώ” που θα πούμε..

Δεν με τρομάζει η απουσία σου όσο με τρομάζει η παρουσία σου ξανά στην ζωή μου .

loveletters.gr

Sofia Pagoni

https://www.giatros-in.gr

Βγήκαν τα Μερομήνια : Τι καιρό θα κάνει μέχρι τον Φεβρουάριο…!!!

Βγήκαν τα μερομήνια μέχρι τον Φλεβάρη του 2024.

Ο συγγραφέας – λαογράφος Μιχάλης Γεροντής, προβαίνει σε καιρικές προβλέψεις στην ακόλουθη επιστολή του, την οποία τιτλοδοτεί «Οι καιρικές προβλέψεις ως τα μέσα Φεβρουαρίου 2024».

Τι λένε αναλυτικά τα μερομήνια μέχρι τον Φεβρουάριο του 2024

«Επανερχόμαστε και φέτος στην καιρική πρόβλεψη, μετά από μια καταστρεπτική χρονιά ανομβρίας που μας άφησε ένα τετράμηνο πολύ λίγων βροχών, ως τη χιονιά του Μάρτη 2023 και μετά σχεδόν τίποτα ουσιαστικό σε όψιμες βροχές που αναμέναμε.

Πολύ διαφορετική η φετινή πρόβλεψη για μεγάλο διάστημα ως τα μέσα του Φεβρουαρίου 2024. Τα σημάδια, που για 40 χρόνια παρακολουθώ, έδειξαν άλλα πράγματα. 

Η σπουδαιότερη παρατήρηση για τη Νότια Ελλάδα κυρίως, ήταν οι άπνοιες για 6 μέρες, μέρα-νύχτα και οι έντονες ζέστες!!!

Ξεκινώ με ένα καύσωνα του τέλους του Αυγούστου ή των αρχών του Σεπτέμβρη, με συννεφιές και σημάδια ανομβρίας. Ο καιρός συνεχίζει να φθινοπωριάζει με σκαμπανεβάσματα στη θερμοκρασία και την κατάσταση της ατμόσφαιρας, ως τα τέλη Σεπτεμβρίου και τις αρχές Οκτωβρίου. 

Απότομη αλλαγή καιρού και θερμοκρασίας στα μέσα Οκτωβρίου. Προς τα τέλη Οκτωβρίου πάλι αλλαγή καιρού με συνεχείς εναλλαγές, σύννεφα από ΒΔ έντονα και ψιλοβρόχια, ίσως και έντονη βροχή από ΒΔ.

Ο Νοέμβριος με πολλές αλλαγές και προς το τέλος του βροχές σε Κυκλάδες, Κρήτη, Δωδεκάνησα, Νότιο Αιγαίο. 

Μετά τις 10 Δεκεμβρίου αρχίζει ως τις 12 Ιανουαρίου χειμώνας με όλα τα φαινόμενα : χιόνια, πολύ κρύο και βροχές, από δυτικά και βορειοδυτικά. 

Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και Φώτα με δυσκολίες του καιρού καθημερινά, σχεδόν ως τις 8 με 10 Ιανουαρίου 2024.

Μετά αρχίζει μία ολιγοήμερη ανομβρία αλλά με πολύ κρύο, βροχοπτώσεις σε όλη την Ελλάδα και πλημμύρες σε κεντρική και βόρεια Ελλάδα. 

Η Μεσόγειος φέτος, κυρίως η Γαλλία, η Ιταλία, η Ελλάδα, η Τουρκία και η Κύπρος δέχονται πολλές βροχές και πλημμύρες, κυρίως το Νοέμβριο, το Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο. 

Ο φετινός χειμώνας είναι για τη Μεσόγειο αλλά και για την Κεντρική Ευρώπη. Πολλά ακραία φαινόμενα.

Οι Αρχές μας να ξέρουν ότι θα τρέξουν να αποκαταστήσουν ζημιές από ξαφνικές νεροποντές στους χειμάρρους αλλά και στις πόλεις. Οι πυρκαγιές με τα καμμένα δάση, θα φέρουν ζημιές. Πολλή προσοχή σε όλους, όπου και αν βρίσκονται. Θα “δω” από 26-31 Αυγούστου τους μήνες Φλεβάρη ως Ιούλιο».

Newsroom eleftherostypos.gr

https://eleftherostypos.gr