Τρίτη 4 Ιουλίου 2023

Ο τρόπος που ζεις κάθε μέρα θα σου φανερώσει το μέλλον σου…!!!

Δε χρειάζεσαι κανέναν διορατικό μελλοντολόγο, απλά παρατήρησε τον τρόπο που ζεις για ένα μεγάλο διάστημα, σαν να παρακολουθείς έναν άλλον άνθρωπο, και θα δεις πόσο προβλέψιμος είσαι. 

Ο τρόπος που ζεις κάθε μέρα θα σου φανερώσει το μέλλον σου.

Πρέπει να αναποδογυρίζουμε συχνά τη καθημερινότητα μας για να αδειάζουμε τα ιζήματα πριν καταλήξουν στο υποσυνείδητο και τα λάβει ως δεδομένο τρόπο ζωής.

Να δοκιμάζετε συνεχώς μικρές αλλαγές σε όσα η συνείδηση σας κρίνει ότι επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή σας.

Μην αφήνετε αυτό που αγαπάτε να φθείρεται. Να συμπεριφέρεστε σε όλα σαν ερωτευμένοι δυναμικοί «εραστές» κι όχι σαν βαριεστημένοι «σύζυγοι» διότι διαφορετικά το «ταίρι» σας θα αναζητήσει συνειδητά ή υποσυνείδητα αλλού...

την ενέργεια που χρειάζεται και το «ταίρι» δεν είναι απαραίτητα ένας ή μια σύντροφος, επιτρέψτε στη φαντασία σας να συλλάβει την εικόνα κι εφαρμόστε τη παραπάνω παρότρυνση σε κάθε τι που σας ενδιαφέρει.

Να ζεις ασυνήθιστα σημαίνει να δίνεις νέα πνοή σε κάθε τι παλιό που σε ενδιαφέρει να ζήσει, σημαίνει να νιώθεις το άρωμα ενός λουλουδιού το ίδιο μεθυστικό κάθε φορά που το μυρίζεις. 

Να βλέπεις τη κάθε στιγμή όπως ένα μικρό περίεργο παιδί κι η στιγμή θα σου αποκαλύψει όλες τις κρυμμένες πτυχές της. 

Να ζεις ασυνήθιστα σημαίνει να αναζητάς πάντα το καινούριο ακόμη και μέσα στο παλιό, να ζεις σαν να ζεις για πρώτη φορά αλλά και να ξαναζείς διαφορετικά όλα όσα έχεις ζήσει που δε θα ήθελες να πεθάνουν γιατί η συνήθεια σκοτώνει.

Να θυμάσαι ότι:

► Η συνήθεια ακολουθεί τον συμπαντικό νόμο της περιοδικότητας και σύμφωνα μ’ αυτόν κάθε τι τείνει να επανεμφανίζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ζήσε Τώρα όπως θα ήθελες να ζεις αύριο.

► Οι συνήθειες δεν είναι απαραίτητα κακές εκτός αν το περιεχόμενο τους είναι ενάντιο στον Εαυτό ,στην ηθική και το φυσικό δίκαιο, αλλά ακόμη κι έτσι γίνονται κινούμενη άμμος.

► Για να αλλάξουμε συνήθειες πρέπει να εφαρμόσουμε στη ζωή μας πάλι νέες συνήθειες με διαφορετικό περιεχόμενο αυτή τη φορά, έτσι ώστε να σπάσουμε τον κύκλο των παλιών.

► Οι συνήθειες υφαίνουν το πεπρωμένο αφού καθρεφτίζουν το τρόπο που γεμίζουμε τις καθημερινές μας στιγμές.

► Είναι αναγκαίο να έχουμε μόνο καλές συνήθειες αλλά να τις εκτελούμε κάθε φορά σαν να είναι η πρώτη φορά. Η στασιμότητα , το ανήθικο και το ανώφελο κάποια στιγμή θα μπουν στο μάτι του κυκλώνα που λέγεται Ζωή.




Πως μπορούμε να παραμείνουμε νέοι και υγιείς…!!!

Εάν θέλετε να παραμείνετε νέοι και υγιείς, θα πρέπει να:

1.Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς.
Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το βάρος και το ύψος. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι’ αυτά. Εξάλλου, γι’ αυτό τους πληρώνετε.

2. Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους.
Οι γκρινιάρηδες σας ρίχνουν.

3. Να μαθαίνετε συνεχώς!
Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις τέχνες, την κηπουρική, ο,τιδήποτε… ακόμη και για το ραδιόφωνο. Να μην αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό. «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι του Διαβόλου». Και το επίθετο του διαβόλου είναι Αλτζχάιμερ.

4. Απολαύστε τα απλά πράγματα.

5. Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά.
Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.

6. Τα δάκρυα τυχαίνουν… Υπομείνετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα.
Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας.

Να είστε ΖΩΝΤΑΝΟΙ ενόσω είστε εν ζωή.

7. Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, είτε τα κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας… ο,τιδήποτε. Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.

8. Να τιμάτε την υγεία σας : Εάν είναι καλή, διατηρήστε την. Εάν είναι ασταθής, βελτιώστε την.

9. Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται η ενοχή.

10. Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.

ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ:

Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα.

Όλοι χρειαζόμαστε να ζούμε και να απολαμβάνουμε τη ζωή μας στο έπακρο κάθε μέρα!!!




Τα αόρατα σχοινιά της ζωής μας…!!!

Ένας φτωχός χωρικός ξεκίνησε με τα τρία γαϊδουράκια του ένα ταξίδι για να πάει στο παζάρι ώστε να πουλήσει τη σοδειά του.

Το ταξίδι θα διαρκούσε αρκετές μέρες. Οπότε, το πρώτο βράδυ, αποφάσισε να κατασκηνώσει κοντά στο σπίτι ενός γέρου ερημίτη αλλά συνειδητοποίησε ότι δεν είχε τρίτο σκοινί για το τελευταίο του γαϊδουράκι και φοβήθηκε ότι αν δεν το έδενε, το γαϊδουράκι του θα έπαιρνε τα βουνά και θα το έχανε.

Έτσι, έσπευσε στον γέρο ερημίτη για να τον ρωτήσει μήπως του περίσσευε ένα σκοινί. “Δεν έχω σκοινί”, είπε ο ερημίτης. “Αλλά, θα σου πω τι να κάνεις”. 

“Γύρνα εκεί που κατασκήνωσες και, όπως κάθε μέρα, κάνε την κίνηση σαν να περνάς το σκοινί στον λαιμό του γαϊδάρου”. “Κυρίως μην ξεχάσεις να κάνεις ό,τι θα έκανες αν τον έδενες σε ένα δέντρο”.

Μην μπορώντας να κάνει κάτι άλλο, ο χωρικός ακολούθησε κατά γράμμα τη συμβουλή του ερημίτη και πήγε να κοιμηθεί. Μόλις ξύπνησε, έτρεξε να ελέγξει αν το γαϊδουράκι του ήταν ακόμα εκεί. Και… Ω! Τί έκπληξη! Ήταν ακόμα εκεί! 

Αφού φόρτωσε τα τρία ζώα, αποφάσισε να συνεχίσει το δρόμο του. Αλλά ό,τι κι αν έκανε, τραβούσε το γάιδαρό του, τον έσπρωχνε, τίποτα! Απελπισμένος ο χωρικός πήγε πίσω στον ερημίτη και του διηγήθηκε τι είχε πάθει.

“Σκέφτηκες να βγάλεις το σκοινί;”, τον ρώτησε ο ερημίτης. “Μα δεν υπάρχει σκοινί!”, απάντησε ο χωρικός.

“Για σένα ναι, δεν υπάρχει, αλλά όχι για το γάιδαρό σου”. Ο χωρικός γύρισε λοιπόν εκεί που είχε κατασκηνώσει και με μια θεαματική κίνηση βγάζει το σκοινί. Ο γάιδαρος τον ακολούθησε χωρίς να φέρει καμία αντίσταση!

Ας μη γελάσουμε με αυτό το γάιδαρο.

Μήπως κι εμείς δεν είμαστε δέσμιοι των πεποιθήσεών μας (φανταζόμαστε ότι “πρέπει να κάνουμε” αυτό ή το άλλο, ότι “πρέπει να είμαστε” έτσι ή αλλιώς, φοβόμαστε το βλέμμα των άλλων κ.λ.π.); 

Ακόμη χειρότερα, μήπως δεν είμαστε αλυσοδεμένοι από τις συνήθειες του μυαλού μας (φόβος, ζήλια, περηφάνια, επιθυμία κ.λπ.);

Κι όμως, όλα αυτά βρίσκονται στη φαντασία μας, διότι τίποτα και κανένας δεν μας αναγκάζει για οτιδήποτε. Στην πραγματικότητα, εμείς αναγκάζουμε τον εαυτό μας να κάνει ορισμένα πράγματα. Για καθετί που κάνουμε έχουμε πάντα την επιλογή να το θέλουμε πραγματικά…

Αναρωτηθείτε, λοιπόν, ποιο σχοινί ή ποια σχοινιά σας εμποδίζουν να εκφραστείτε, να ζήσετε, να εξελιχθείτε και να προοδεύσετε…




Πηγή : Απόσπασμα από το βιβλίο “Νίκησε τη Γκρίνια” – Christine Lewicki – Εκδόσεις Πεδίο

Δευτέρα 3 Ιουλίου 2023

Φωτίστε τα θετικά σημεία της ζωής σας…!!!

Σύμφωνα με νέα μελέτη, το να παρατηρούμε τα καλά πράγματα που συμβαίνουν στην εργασία μας, έχει ισχυρή επίδραση στον οργανισμό μας, σε σημείο που να μπορεί να μειώσει τα σωματικά συμπτώματα του άγχους μας. 

Οι ερευνητές προτείνουν έναν τρόπο για να το καταφέρνουμε, με τον απλό τίτλο «τα τρία καλά πράγματα».

Κατά τη διάρκεια μιας τυπικής εργάσιμης ημέρας, τα αρνητικά αλλά και τα θετικά πράγματα είναι αναπόφευκτα. 

Βέβαια, αν θέλουμε να μειώσουμε το άγχος μας και τα αρνητικά συναισθήματα, σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να φωτίζουμε τις θετικές εμπειρίες και να επικεντρωνόμαστε σε αυτές.

Αυτή η τεχνική είναι θεραπευτική σύμφωνα με τους επιστήμονες, και ακόμα και οι μικρές θετικές εμπειρίες μπορούν να μας προσφέρουν πολύτιμους πόρους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση τους στρες, συμπεριλαμβανομένων των σωματικών συμπτωμάτων του, όπως οι πονοκέφαλοι και οι μυϊκές εντάσεις.

Και πώς το κάνουμε αυτό;

Το να φωτίζουμε τα θετικά σημεία, ειδικά όταν μια μέρα «πάνε όλα στραβά», όπως συνηθίζουμε να λέμε, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα.

Ειδικότερα, η ερευνητική ομάδα συνεργάστηκε με μια ομάδα ανθρώπων για τρεις εβδομάδες, οι οποίοι κλήθηκαν μετά το τέλος της εργασίας τους να αφιερώνουν καθημερινά 5 έως 10 λεπτά γράφοντας τα 3 θετικά σημεία της ημέρας τους. 

Στη συνέχεια έπρεπε να εξηγήσουν γιατί αυτά τα πράγματα πήγαν καλά.

Οι απαντήσεις ήταν ποικίλες, και τα θετικά σημεία μιας ημέρας για τον εκάστοτε εργαζόμενο μπορεί να ήταν από το καλό φαγητό της ημέρας, μέχρι την αλληλεπίδραση με τους συναδέλφους του, ή ακόμη το ότι ήταν Παρασκευή.

Για παράδειγμα όπως αναφέρουν οι επιστήμονες μια νοσηλεύτρια ανέφερε: «Ένας γιατρός μου έδωσε ένα κομπλιμέντο σήμερα. Γιατί; Επειδή ήξερα ακριβώς τι έπρεπε να κάνω σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και βοήθησα έναν ασθενή ο οποίος είχε ένα επεισόδιο».

Σύμφωνα με τα ευρήματα τα οποία δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Academy of Management, τα επίπεδα του άγχους - τόσο ψυχικά όσο και σωματικά - μειώθηκαν.

Επιπλέον, οι συμμετέχοντες, καθ’ όλη τη διάρκεια του πειράματος, ήταν σε θέση να επικεντρώνονται στα θετικά σημεία της ημέρας και να «απενεργοποιούν» τις αγχωτικές σκέψεις της δουλειάς όταν επέστρεφαν στο σπίτι. 

Μάλιστα, οι συμμετέχοντες μοιράζονταν αυτές τις θετικές εμπειρίες με τους συνανθρώπους τους, πράγμα που σύμφωνα με τους επιστήμονες δημιουργεί συνδέσεις μεταξύ των ανθρώπων.

Σε ένα δεύτερο στάδιο, παρατηρήθηκε ότι η μείωση του στρες, μέσω της παρατήρησης των θετικών πραγμάτων, βοήθησε τους συμμετέχοντες να κοιμούνται καλύτερα και να έχουν καλύτερη διάθεση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στο να συμβαίνουν όλο και καλύτερα πράγματα την επόμενη ημέρα.

Αν και γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως οι αρνητικές σκέψεις είναι δύσκολο να καταπολεμηθούν όπως και η μείωση του στρες ειδικά στην ώρα εργασίας, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, το να εστιάζουμε σκόπιμα σε θετικά γεγονότα δημιουργεί τουλάχιστον μια ισορροπία.

Η ερευνητική ομάδα προτείνει πως και οι εταιρείες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη μείωση τους στρες. 

Το μυστικό, προτείνουν, θα μπορούσε να βρίσκεται σε μια συνάντηση που θα τονίζει τα θετικά σημεία της ημέρας, τι πήγε δηλαδή καλά, χωρίς φυσικά να παραβλέπεται, με έναν ήπιο τρόπο, η υπογράμμιση αυτών που χρειάζονται βελτίωση.

Κάτι τέτοιο, έχοντας κατά νου τα ελληνικά δεδομένα, ίσως και να ακούγεται ουτοπικό, αλλά η πρόταση των ειδικών, όπως κάθε κίνηση που θα μπορούσε να βοηθήσει τη διάθεση, την υγεία, και την παραγωγικότητά μας, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αγνοείται, ειδικά όταν είναι πηγή δύναμης και ευημερίας.




pathfinder.gr

Δεχόμαστε όσα αντέχει ο εγωισμός μας…!!!

Τα σοφά λόγια των μεγαλυτέρων από εμάς, έχουν σχεδόν πάντα την ίδια κατάληξη. Τα αγνοούμε! Μέχρι να τα θυμηθούμε ξανά όταν με όλα αυτά που έχουμε ζήσει, καταλήξουμε κι εμείς στο ίδιο συμπέρασμα.

Υπάρχει καλός και κακός εγωισμός σε κάθε άνθρωπο. O καλός είναι εκείνος που φροντίζει να κρατάμε την αξιοπρέπειά μας και να μη μας «πατάνε» κάτω (κάτι που θα μπορούσαμε να το κάνουμε απλά και με την αγάπη ως προς τον εαυτό μας)... 

κι ο κακός εκείνος που μας κάνει να βάζουμε πάνω απ’ όλα τα δικά μας συμφέροντα, να θεωρούμε τον εαυτό μας αλάνθαστο και να οδηγούμαστε με υπερβολική ταχύτητα στην αλαζονεία. Και ξέρετε τι παθαίνουν όσοι τρέχουν με υπερβολική ταχύτητα συνέχεια και χωρίς να έχουν διάθεση να πατήσουν το φρένο. 

Ναι, αυτό. Τρώνε τα μούτρα τους!

Υπάρχει όμως κι ένα κομμάτι εγωισμού πιο προσωπικό. Εκείνο που κατοικεί μέσα στα προσωπικά όρια του καθενός. Στα όρια του τι θ’ αντέξεις από τον άλλον, από τον άνθρωπο που αποφάσισες να κάνεις μια σχέση κι από την αρχή της σχέσης αυτής έχεις βάλει στο μυαλό σου μια κουκίδα σ’ ένα συγκεκριμένο επίπεδο, στο σημείο ανοχής.

Μια κουκίδα που αν κάτι περάσει πιο πάνω από αυτή, τα πράγματα θ’ αρχίσουν να γίνονται δυσάρεστα και για τους δυο. 

Προσωπικά χαίρομαι όταν ακούω ανθρώπους με όρεξη να βουτήξουν στα βαθιά του έρωτα με κάθε κόστος, αλλά εγώ ανήκω σ’ εκείνους που βούτηξαν και πλησίασαν πολύ στο να πνιγούν κι από τότε, όσο να ‘ναι, ένα φόβο για την κάθε βουτιά τον έχω.

Παρατηρήστε λίγο τις αιτίες χωρισμού γύρω σας. Κάποιοι χωρίσανε από πλήξη, κάποιοι από προδοσία, άλλοι από απόσταση κι άλλοι από συνεχόμενους διαπληκτισμούς. 

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που κάποιοι συνεχίζουν να κρατούν τη σχέση τους ακόμη και μετά από ένα κέρατο ή κάποιοι άλλοι που ενώ έχουν ακούσει τις χειρότερες προσβολές δηλώνουν πως αυτές δεν έχουν σβήσει την αγάπη τους και συνεχίζουν να μένουν στη σχέση. 

Τη στιγμή που κάποιος άλλος θα έβαζε τέλος από την πρώτη προσβολή. Θέμα ορίων είναι, προσωπικών ορίων. Πού έχει μπει η κουκίδα κι αν ο άλλος την ξεπέρασε.

Όλοι έχουμε όρια που καθορίζονται από τα στοιχεία του χαρακτήρα μας. Ένα από αυτά είναι κι ο εγωισμός μας. Υπάρχει άλλοτε σε μικρότερο βαθμό σ’ έναν άνθρωπο κι άλλοτε σε μεγαλύτερο. 

Όλοι έχουμε χτίσει μια εικόνα για τον εαυτό μας. Έχουμε επιλέξει μέχρι ποιο σημείο θ’ ανεχθούμε κάτι, τι θα συγχωρήσουμε, μέχρι πού θα υπομείνουμε. Όσοι τα σέβονται, σέβονται κι εμάς τους ίδιους. 

Όσοι τα ξεπερνούν, αντιμετωπίζουν τις συνέπειες και τις περισσότερες φορές, είναι δυσάρεστες.

Όταν ο εγωισμός πληγώνεται, ο θυμός είναι αναπόφευκτος. Κι αν αυτό γίνει πολλές φορές και τα θεμέλια μιας σχέσης αποκτούν συνεχώς ρωγμές, η κατάρρευση είναι βέβαιη. 

Δεν είναι τυχαίο που λένε ότι είναι λεπτή η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αγάπη και το μίσος κι ένας από τους λόγους που μπορούν να δώσουν ώθηση προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να είναι ακόμη κι ένας θιγμένος εγωισμός.

Ο εγωισμός μας είναι αυτός που ρυθμίζει μέχρι ποιο σημείο μπορούμε να υποχωρήσουμε σε μια διαφωνία ενώ παράλληλα επηρεάζει τη διάθεση συμβιβασμού μας, δηλαδή μια από τις απαραίτητες προϋποθέσεις για τη διατήρηση μιας υγιούς σχέσης. 

Αν τον κοντράρεις συνέχεια ή έχεις βαλθεί να τον εξαλείψεις, το πιθανότερο είναι να εξαφανιστείς από δίπλα μας κι εσύ μαζί μ’ εκείνον, γιατί αν τον εξουθενώσεις, παύουμε να είμαστε εμείς.

Σοφά τα λόγια του φίλου λοιπόν! Τι ωραίο να βρεις έναν άνθρωπο που θα μπορείς κι εσύ κι εκείνος να είστε ο εαυτός σας και τα λόγια ή οι πράξεις σας, να μην εκλαμβάνονται ως απειλές από τον εγωισμό του άλλου. 

Έτσι δε θα βαδίζει η σχέση σε τεντωμένο σχοινί, αλλά ούτε θα είμαστε μαριονέτες του εγωισμού μας, αφού ποτέ ο άλλος δε θα προκαλέσει τα όριά του.

Εγωισμός κι έρωτας δεν πάνε μαζί θα μου πείτε. Εγωισμός κι άνθρωπος δεν πάνε χώρια θα σας απαντήσω!




5 μικρές αλλαγές στη ζωή σου που θα βελτιώσουν την ψυχική σου υγεία…!!!

Η φροντίδα της ψυχικής υγείας είναι πραγματικά αναγκαία για την ευημερία μας και πρέπει να μπει πρώτη στη λίστα των προτεραιοτήτων μας. Δεν χρειάζονται ριζικές αλλαγές.

Αρκούν μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα που θα βελτιώσουν σημαντικά τη ζωή μας.

Περιορίστε τον θόρυβο
Τηλεόραση και ράδιο που παίζουν δυνατά σε διάφορα δωμάτια του σπιτιού, μουσική, ο ήχος του τηλεφώνου στη διαπασών… Θόρυβος παντού. Όλα αυτά τα ερεθίσματα δεν επιδρούν θετικά στην ψυχολογία σας. Περιορίστε τον θόρυβο και μην αφήνετε τις συσκευές ανοιχτές όταν δεν τις χρησιμοποιείτε. 

Χαρείτε τη σιωπή και συγκεντρώστε τις σκέψεις σας. Θα δείτε πόσο πολύ θα χαλαρώσετε και θα «ακούσετε» αυτό που πραγματικά μετράει στη ζωή σας: τις ανάγκες σας.

Κάντε ένα διάλειμμα από τα social media
Δεν χρειάζεται να δαιμονοποιούμε τα social media, όταν όμως νιώθουμε ότι το παρακάνουμε με την καθημερινή χρήση καλό είναι να κάνουμε ένα μεγάλο διάλειμμα. Είναι προτιμότερο να πάμε για περπάτημα ή μια βόλτα με μια καλή μας φίλη παρά να χάσουμε πολύτιμες ώρες «κολλημένες» σε μια οθόνη.

Μισή ώρα άσκησης την ημέρα αρκεί για να γίνει η ζωή καλύτερη
Όσο είσαι ακόμη μικρός, τείνεις να αμελείς ότι το σώμα σου είναι ένα σπιτάκι που αν δεν φροντίσεις θα αρχίσει να καταρρέει. Μεγαλώνοντας και κάνοντας παιδιά αρχίζεις να παίρνεις πιο σοβαρά την υγεία σου. 

Και, το να «παίρνεις στα σοβαρά την υγεία σου», δεν σημαίνει μόνο να κάνεις μαστογραφία μια φορά το χρόνο και να παίρνεις με συνέπεια την αντιβίωση που σου έδωσε ο γιατρός. Μισή ώρα περπάτημα την ημέρα πραγματικά κάνει θαύματα!

Self care don’t care
Μισή ώρα την ημέρα για τον εαυτό μας επιβάλλεται, αν θέλουμε να είμαστε καλά. Αφιερώστε ποιοτικό χρόνο σε εσάς για να κάνετε όλα όσα σας ευχαριστούν και σας προσφέρουν ηρεμία και καλή διάθεση. 

Περιποιηθείτε τον εαυτό σας, ακούστε μουσική, πιείτε ήρεμα τον καφέ σας, διαβάστε ένα βιβλίο… Η ποιότητά της ζωής μας δεν είναι στα χέρια κανενός παρά μόνο στα δικά μας.

Διαλύστε τη μονοτονία
Η ρουτίνα μπορεί να ενισχύει το αίσθημα της ασφάλειας που όλοι λατρεύουμε να μισούμε, ωστόσο γίνεται κουραστική στο άψε σβήσε. Μικρές αλλαγές που δεν ζημιώνουν την ουσία της καθημερινότητάς σας, μπορεί να αποβούν σωτήριες για την ψυχική σας υγεία.

Αλλάξτε τη διαδρομή για περπάτημα, διακόσμηση στο υπνοδωμάτιο, δοκιμάστε ένα διαφορετικό χόμπι και θα βρείτε μικρές χαρές της ζωής που είχατε ξεχάσει πως υπάρχουν!




mama365.gr

Την ζωή μας, θα την ορίζουν οι παρουσίες και θα την στοιχειώνουν οι απουσίες…!!!

Μεγάλωσα φίλη..
Μεγάλωσα και δεν με θυμώνει πια η προδοσία.

Συνήθισε η πλάτη μου τις μαχαιριές και μου παίρνει μόνο μια στιγμή να βγάλω το μαχαίρι και να καθαρίσω την πληγή.

Έμαθα με τα χρόνια πως ότι και να κάνω, το σημάδι θα μείνει και κάθε που θα σηκώνει αέρα θα με πονά.

Μεγάλωσα φίλη..
Μεγάλωσα και δεν με θυμώνουν πια οι περαστικοί από τη ζωή μου.

Τους φιλεύω τα καλύτερα γλυκά μου, τους δίνω νερό να ξεδιψάσουν, και μετά ανοίγω την πόρτα για να μπορούν να φύγουν ανενόχλητοι.

Έμαθα με τα χρόνια πως ότι και να κάνω, ο άπληστος, δεν θα αλλάξει.

Μεγάλωσα φίλη..
Κι έμαθα πως οι άνθρωποι δεν σου συγχωρούν το να μπορείς να τους βοηθήσεις.

Δεν σου συγχωρούν το να μην τους έχεις ανάγκη, να μην τους ζητήσεις τίποτα.

Δεν σου συγχωρούν το να στέκεσαι απέναντί τους και να τους κοιτάς στα μάτια.

Δεν σου συγχωρούν το να έχεις πέσει ξανά και ξανά και ξανά και κάθε φορά να ξανασηκώνεσαι και να στέκεσαι όρθιος μπροστά τους.

Δεν σου συγχωρούν την γεναιοδωρία, οι τσιγκούνικες ψυχές.

Μεγάλωσα φίλη..
Κι έμαθα πως την οικογένεια, δεν την ορίζουν οι δεσμοί αίματος.

Οικογένεια είναι οι άνθρωποι που επιλέγεις να μείνουν όταν η πόρτα σου κλείσει.

Όταν βρεθείς στο πάτωμα.

Είναι εκείνοι που δεν θα σε βάλουν σε κανένα κουτάκι και θα σε αποδεχτούν χωρίς όρους κι όρια.

Μεγάλωσα φίλη..
Κι έμαθα πως την ζωή την ορίζουν οι παρουσίες και την στοιχειώνουν οι απουσίες.

Μεγάλωσα φίλη..

Και το ταξίδι μου το θέλω μόνο με εκείνους που σιγοτραγουδάμε στον ίδιο ρυθμό κι ας είμαστε φάλτσοι..

Με εκείνους που τα χειμωνιάτικα πρωινά της Κυριακής μας βρίσκουν στη θάλασσα..

Με εκείνους που δεν χρειάζεται να κρύψω τα δάκρυά μου και να βάλω λέξεις στις σιωπές μου για να μην τρομάξουν.

Με εκείνους που είδαν την χειρότερη πλευρά μου κι έμειναν γιατί ήξεραν πως είναι μια στιγμή..

Με εκείνους που γουστάρει η ψυχή μου κι απορρίπτει το μυαλό μου.

Μεγάλωσα φίλη μου..
Κι αν δεν είναι έρωτας, δεν θέλω να είναι τίποτα.

Κι αν δεν είναι αγάπη, δεν θέλω να είναι τίποτα.

Κι αν δεν είναι πίστη, δεν θέλω να είναι τίποτα.

Γιατί από το περίπου, προτιμώ το τίποτα..

Μεγάλωσα φίλη μου κι όχι στα χρόνια.
Μεγάλωσα μέσα από τις απώλειες.

Μεγάλωσα μέσα από τις λέξεις που δεν μπορώ πια να αρθρώσω..

Μεγάλωσα μέσα από την φυγή του..

Μεγάλωσα και τώρα πια, έκανα το λύκο κολλητό μου κι έστειλα στο καλό τους τις κοκκινοσκουφίτσες..

Και τώρα στέκω εδώ.

Σημαδεμένη, αλλά όρθια.

Δεν χαρίζομαι, δεν δίνομαι, δεν παραδίνομαι.

Μπορείς μόνο να με κερδίσεις.. ή τίποτα!




Σοφία Παπαηλιάδου