5 σημάδια που δείχνουν ότι δεν σέβεστε τον εαυτό σας…!!!!

Το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση κάθε είδους προβλήματος είναι η αυτοεπίγνωση, γι’ αυτό ελπίζω ότι η παρακάτω λίστα θα σας βοηθήσει. 

Αν έχετε κι εσείς οποιοδήποτε από τα 5 σημάδια που δείχνουν ότι δεν αγαπάτε τον εαυτό σας, εύχομαι αφού διαβάσετε αυτό το άρθρο να βρείτε χρόνο για να τα ξαναβρείτε με το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σας – τον εαυτό σας.

1. Ζηλεύετε την ευτυχία, την επιτυχία και τις σχέσεις των άλλων ανθρώπων.

Ένα άτομο που αγαπά τον εαυτό του, όταν συναντά ανθρώπους που έχουν πιο πολλά προσόντα ή επιτυχίες, η άμεση αντίδρασή του είναι η έμπνευση. Θέλει να μάθει και να ακούσει περισσότερες εμπειρίες από αυτό το καταπληκτικό άτομο που μπορεί να του διδάξει τόσα πολλά.

Από την άλλη πλευρά, κάποιος που κάνει συνεχώς αυτοκριτική, θα νιώσει ζήλια, ανεπάρκεια και πίκρα. Μερικές φορές, το συναίσθημα είναι τόσο έντονο που μπορεί να αρχίσει να μισεί το άλλο άτομο έντονα. Στην πραγματικότητα, το μόνο που μισεί είναι ο εαυτός του.

2. Λέτε συνεχώς λευκά ψέματα.

Αν λέτε συχνά ψέματα, είτε μικρά είτε μεγάλα, και ύστερα σκέφτεστε ότι δεν θα έπρεπε να το είχατε κάνει, πιθανόν αυτό να οφείλεται στη σχέση που έχετε με τον εαυτό σας.

Αυτοί που λένε ψέματα συνεχώς στην ουσία ζητούν την έγκριση και την αποδοχή των άλλων.

Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας η αποδοχή και η έγκριση είναι διαρκώς παρούσα διότι πηγάζει από μέσα μας. Ωστόσο, όταν βρισκόμαστε σε μια κατάσταση συνεχούς αυτοκριτικής, η αυτοεκτίμησή μας είναι χαμηλή με αποτέλεσμα υποσυνείδητα να προσπαθούμε με κάθε ευκαιρία να γεμίσουμε το κενό.

Με αυτό τον τρόπο, κινδυνεύετε να χάσετε την ακεραιότητά σας από κάποιους ανθρώπους που ίσως σας δείξουν αποδοκιμασία. Μην ανησυχείτε όμως, αυτό είναι κάτι που διορθώνεται εύκολα και δεν θα καταλήξει σε μια παθολογική κατάσταση!

3. Δυσκολεύεστε να κάνετε γυμναστική, να φάτε καλά ή να διακόψετε κακές συνήθειες.

Όταν αγαπάμε κάποιον, είναι αυτονόητο ότι δεν θέλουμε να τον βλάψουμε. Ποτέ δεν θα κάναμε κακό πχ στο παιδί ή τον σκύλο μας.

Όταν βέβαια αντιπαθείτε κάποιον, το ζήτημα είναι διαφορετικό.

Εκείνοι που αγαπούν τον εαυτό τους βρίσκουν ευχάριστο ακόμα κι απαραίτητο να φροντίζουν καθημερινά το πνεύμα και το σώμα τους. Αυτό είναι φυσικό αποτέλεσμα της συμφιλίωσης με τον εαυτό τους.

Αν σας είναι δύσκολο να δείξετε φροντίδα στον εαυτό σας, ίσως θα πρέπει να προσέξετε έτσι ώστε αυτή η διαδικασία να γίνει μια βασική ανάγκη και να μην αποτελεί κάτι μακρινό που σας προκαλεί ενοχές.

4. Νιώθετε ευτυχισμένοι μόνο όταν όλα πηγαίνουν καλά.

Αυτό είναι κάτι που φαίνεται απολύτως φυσιολογικό. Γιατί να είστε ευτυχισμένοι όταν τα πράγματα είναι άσχημα;

Ακριβώς αυτό όμως συμβαίνει στους ανθρώπους που αγαπούν τον εαυτό τους.

Σκεφτείτε ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια. Αν κάνετε ένα ταξίδι και βρίσκεστε με καλή παρέα, ακόμα κι αν καθυστερήσει το αεροπλάνο ή το φαγητό έχει απαίσια γεύση, εσείς θα περνάτε καλά. Μπορείτε να πάρετε το όλο θέμα ανάλαφρα και να γελάσετε. Αν βαριέστε ή είστε δυσαρεστημένοι με την παρέα σας, αυτά τα μικροπράγματα μπορούν να σας τρελάνουν.

Αυτή είναι η δύναμη της σχέσης που έχετε με τον εαυτό σας. Όταν τα πράγματα είναι δύσκολα γελάστε, αδιαφορήστε και δοκιμάστε ξανά. Όταν η κατάσταση γίνεται πολύ άσχημη, παρηγορήστε τον εαυτό σας, πάρτε όσο χρόνο χρειαστείτε και διαβεβαιώστε τον εαυτό σας ότι όλα θα πάνε καλά.

5. Θυμώνετε με τον εαυτό σας επειδή παρουσιάζετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω σημάδια.

Αν αισθάνεστε ντροπή ή φόβο επειδή ανακαλύψατε ότι σας λείπει η αυτοεκτίμηση, είναι σίγουρο ότι κάνετε υπερβολική αυτοκριτική.

Τέτοιου είδους άτομα συνήθως επιβάλλουν κάποια πρότυπα στον εαυτό τους. Θεωρούν ότι καθορίζονται από αριθμούς και προσδοκίες. Όταν ανακαλύπτουν ότι με κάποιο τρόπο δεν ανταποκρίνονται, νιώθουν λύπη.

Προσωπικά, πάντα υποστηρίζω το εξής: η αυτοβελτίωση χωρίς αυτοεκτίμηση είναι σαν να χτίζει κάποιος ένα σπίτι πάνω στην άμμο. Χτίζει ξανά και ξανά, αλλά αυτό βυθίζεται συνεχώς.

Πρέπει να χτίσετε θεμέλια με άνευ όρων αυτοαποδοχή ανεξαρτήτως από τα επιτεύγματα και τις προσδοκίες σας. Στη συνέχεια, αν ανακαλύψετε ότι υστερείτε σε κάτι, μπορείτε να ξεκινήσετε με ενθουσιασμό να αποκτάτε καινούριες γνώσεις.

Θεωρώ ότι είμαι ένας από τους επιζώντες αυτής της τρομερής μάστιγας της στέρησης αγάπης. Αφού σταθεροποίησα τη σχέση μου με τον εαυτό μου, είδα τη σχέση με το σώμα μου, το μυαλό μου, την οικογένειά μου, τον σύντροφό μου, το παρελθόν μου – με όλα και όλους – να βελτιώνεται ραγδαία.

Ζούμε σε μια εποχή που όλοι προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι, αλλά ξεχνούν ότι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να διορθώσουν είναι η επικοινωνία ανάμεσα στην καρδιά, το μυαλό και το πνεύμα.

Όλα λοιπόν εξαρτώνται από εσάς.

Τι θα κάνετε για να αγαπήσετε τον εαυτό σας περισσότερο σήμερα κιόλας;

Πηγή

https://mymind.gr

Πώς θα μεγαλώνουμε χωρίς να «γερνάμε» : Ένας 10λογος που αξίζει να κολλήσεις στο ψυγείο…!!!!

Το να μεγαλώσουμε είναι δώρο, αφού σημαίνει ότι είμαστε υγιείς και ζούμε τη ζωή μας. Η πρόκληση είναι να μεγαλώνουμε χωρίς να γερνάμε!

Όχι δεν πάσχουμε από το σύνδρομο του Ντόριαν Γκρέι! Στόχος μας δεν είναι να παραμείνουμε για πάντα νέες, fit και χωρίς ρυτίδες. Αφενός γιατί αυτό θα ήταν ένας πραγματικά ανέφικτος στόχος και αφετέρου γιατί είναι δώρο το να μεγαλώνουμε : 

Σημαίνει ότι ζούμε την κάθε μέρα και εξελισσόμαστε. Το αν θα γεράσουμε όμως είναι άλλη ιστορία. Γιατί όπως και να το κάνουμε, η έννοια των γηρατειών έχει συνδεθεί με κάποιες αρνητικές εικόνες. 

Όλοι έχουμε ως εικόνα κάποιον «ηλικιωμένο» – με δυσκολία στην κίνηση, προβλήματα μνήμης, και διαρκείς αναφορές «στα παλιά». 

Σήμερα όμως οι μεγαλύτεροι άνθρωποι δεν ταιριάζουν απαραίτητα με αυτή την εικόνα! Σήμερα, υπάρχει η δυνατότητα να μεγαλώνουμε χωρίς να γερνάμε και αυτό περνάει από το χέρι μας.

Πώς θα μεγαλώνουμε χωρίς να «γερνάμε»: Ο 10λογος που αξίζει να επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου

#1 Φροντίζω τον οργανισμό μου. Αυτό σημαίνει ότι τρώω σωστά και ισορροπημένα και κοιμάμαι καλά. Χωρίς υπερβολές μα και χωρίς στερήσεις.

#2 Μένω κινητικά ενεργή. Γυμνάζομαι με ότι τρόπο μου αρέσει είτε είναι περπάτημα, είτε yoga, είτε στο γυμναστήριο, είτε κάνοντας κάποιο σπορ) και διατηρώ τακτικό πρόγραμμα κίνησης.

#3 Παραμένω γνωστικά ενεργή. «Γυμνάζω το μυαλό μου με ασκήσεις όπως σταυρόλεξα ή sudoku, παίζω επιτραπέζια, δημιουργώ παζλ. Και προσπαθώ να αποφεύγω να googlάρω ό,τι δεν θυμάμαι – προσπαθώ πρώτα να το θυμηθώ «στίβοντας» το μυαλό μου.

#4 Ζω στο σήμερα και εστιάζω στο «εδώ και τώρα» και όχι στα παλιά. Ενημερώνομαι για την επικαιρότητα, μαθαίνω τις εξελίξεις. Και όχι, η τεχνολογία δεν θα με ξεπεράσει, θα την ακολουθώ και θα την εξερευνώ ακόμη κι όταν δεν θα την πολυκαταλαβαίνω! (Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν τα παιδιά και τα εγγόνια, για να μας βοηθάνε όταν η τεχνολογία θα μας έχει ξεπεράσει!)

#5 Είμαι κοινωνική. Συνεχίζω να κάνω αυτά που έκανα, τις δραστηριότητές του και εάν έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο προσθέτω κι άλλες! Επιδιώκω την επικοινωνία - πρόσωπο με πρόσωπο ή έστω τηλεφωνικά - με φίλους και συγγενείς, και αποφεύγω να κλείνομαι στον εαυτό μου μεταφορικά, και στο σπίτι μου κυριολεκτικά.

#6 Δεν κάθομαι αδρανής. Αν έχω περισσότερο χρόνο καταπιάνομαι με ένα χόμπι, μαθαίνω κάτι καινούριο όπως μια νέα ξένη γλώσσα, επαναφέρω παλιά συνήθεια - κέντημα, πλέξιμο, κηπουρική.

#7 Δεν διαμαρτύρομαι για την ηλικία μου και τα δεδομένα της. Θυμάμαι ότι κάποιες αλλαγές λόγω ηλικίας είναι αναπόφευκτες, εάν διαμαρτυρόμαστε διαρκώς για αυτές θα τις μεγεθύνουμε στο νου μας. Τις αποδέχομαι! Αποφασίζω ότι δεν «πειράζει» αν κουράζομαι λίγο πιο εύκολα, ή εάν με πονάει η μέση μου πιο συχνά – αυτά δεν μπορούν να με εμποδίσουν από το να έχω μία γεμάτη καθημερινότητα.

#8 Εκτιμώ την ηλικία μου. Θυμάμαι πως με το πέρας των χρόνων έρχονται και πολλά θετικά, που συχνά αγνοούμε, εξιδανικεύοντας το παρελθόν. Έχω εμπειρία και λιγότερη αγωνία και αβεβαιότητα από έναν νέο, έχω όμως και πολλά ακόμα να βιώσω που με κάνουν να προσδοκώ και να ανυπομονώ.

#9 Δεν αντιμετωπίζω τον εαυτό μου ως «γερασμένο». Δεν σταματώ να περιποιούμε το πρόσωπο, τα μαλλιά μου, να φοράω τα χρώματα και τα ρούχα που μου αρέσουν. SOS: Δεν λέω φράσεις όπως «εγώ παιδί μου τώρα γέρασα» σαν τη γιαγιά μου και δεν αποκαλώ οποιονδήποτε πάνω από πέντε χρόνια νεότερο «νιάτο»!

#10 Χαίρομαι την κάθε στιγμή. Κάθε ηλικία έχει τις δυσκολίες μα και τις χαρές της. Βρίσκω την ουσιαστική χαρά σε κάθε στιγμή δεν ξεχνώ να νιώθω ευγνωμοσύνη για το ότι μεγαλώνω και ΖΩ. Δεν έχουν όλοι αυτό το προνόμιο…

ΣΥΛΒΑ ΣΑΡΑΦΙΔΟΥ

Από τη Σύλβα Σαραφίδου, ψυχολόγο, MSc, AKC, υποψήφια διδάκτωρ, (www.ideaspsychology.com)

Efi F

https://www.fanpage.gr

Βρίσκοντας την Ευτυχία…!!!!

«Μια όμορφη γυναίκα με ένα ακριβό φόρεμα ήρθε στον ψυχίατρό της λέγοντας ότι είχε κατάθλιψη και ότι η ζωή της ήταν χωρίς νόημα.

«Θα ρωτήσω τη Μαίρη εδώ να σου πει πώς βρήκε την ευτυχία. Το μόνο που θέλω να κάνεις είναι να την ακούσεις"

Ο ψυχίατρος κάλεσε την ηλικιωμένη κυρία που καθάριζε τα πατώματα του γραφείου και της ζήτησε να μοιραστεί την ιστορία της με τον πελάτη του.

Έτσι η ηλικιωμένη κυρία άφησε τη σκούπα της, κάθισε σε μια καρέκλα και είπε την ιστορία της...

«Ο άντρας μου πέθανε από καρκίνο. 3 μήνες αργότερα ο μονάκριβος γιος μου σκοτώθηκε από ένα αυτοκίνητο.. Δεν είχα κανέναν.. Δεν μου έμεινε τίποτα.. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, δεν μπορούσα να φάω, δεν χαμογέλασα ποτέ σε κανέναν. Σκέφτηκα ακόμη και να αυτοκτονήσω.

Μετά ένα βράδυ, ένα μικρό γατάκι με ακολούθησε από τη δουλειά. Κάπως λυπήθηκα αυτό το γατάκι. Έξω έκανε κρύο, οπότε αποφάσισα να αφήσω το γατάκι να μπει. Πήρα λίγο γάλα και το γατάκι έγλειψε το πιάτο καθαρό.

Μετά έτριψε στο πόδι μου και, για πρώτη φορά μετά από μήνες, χαμογέλασα.

Μετά σταμάτησα να σκεφτώ... Αν το να βοηθήσω ένα μικρό γατάκι με έκανε να χαμογελάσω, ίσως να κάνω κάτι για τους ανθρώπους θα μπορούσε να με κάνει ευτυχισμένη.

Την επόμενη μέρα, λοιπόν, έψησα μερικά μπισκότα και τα πήγα σε έναν γείτονα που ήταν άρρωστος στο κρεβάτι.

Κάθε μέρα προσπαθούσα να κάνω κάτι ωραίο για κάποιον. Χάρηκα πολύ που τους έβλεπα χαρούμενους.

Σήμερα δεν ξέρω κανέναν που να κοιμάται καλύτερα από εμένα. Έχω βρει την ευτυχία δίνοντάς την σε άλλους ».

Όταν το άκουσε αυτό, η πλούσια κυρία έκλαψε. Είχε ό,τι μπορούσε να αγοράσει τα χρήματα, αλλά είχε χάσει πράγματα που δεν μπορούν να αγοράσουν με χρήματα.

Η ομορφιά της ζωής δεν εξαρτάται από το πόσο ευτυχισμένοι είστε, αλλά από το πόσο ευτυχισμένοι μπορούν να είναι οι άλλοι εξαιτίας σας.

Η ευτυχία δεν είναι προορισμός. Είναι ένα ταξίδι.

Η ευτυχία δεν είναι αύριο, είναι τώρα.

Η ευτυχία δεν είναι εξάρτηση, είναι απόφαση.

Ευτυχία είναι αυτό που είσαι, όχι αυτό που έχεις».

🖋~Άγνωστο

Ό,τι έκανες ή δεν έκανες, θα το βρεις σύντομα μπροστά σου...!!!!

Όταν ήμασταν στο σχολείο, μας δίδασκαν στο μάθημα της Φυσικής πως όλα τα έμψυχα και άψυχα όντα αυτού του κόσμου διατηρούνται σε μια ισορροπία.

Έβλεπα τον καθηγητή να λύνει ένα σωρό μαθηματικές πράξεις στον πίνακα κι αναρωτιόμουν πού θα μπορούσαν να μου χρησιμεύσουν όλα αυτά αργότερα.

Μετέπειτα ωστόσο που βγήκα στην πραγματική ζωή, διαπίστωσα πως αυτός ο κανόνας θα πρέπει να διδάσκεται σε όλα τα μαθήματα γιατί τελικά διέπει ολόκληρη την ύπαρξή μας.

Συνειδητοποίησα εκ των υστέρων πως ίσως όλα αυτά τα βαρετά αξιώματα που διαβάζαμε τότε να έκρυβαν κι ένα αλληγορικό μήνυμα.

Ό,τι δώσεις, η ζωή θα στο επιστρέψει. Ίσως όχι με την ίδια μορφή, από την ίδια πηγή, ή στο σωστό timing, αλλά σίγουρα θα σου το επιστρέψει.

Γιατί φίλτατε, δε γίνεται εσαεί να παίρνεις αχόρταγα από δω κι εκεί και να μη δίνεις τίποτε.

Είμαστε οι επιλογές μας. Κι ως γνωστόν, κάθε επιλογή έχει ένα τίμημα. Κι εδώ δε μιλάμε για τις επιλογές που δεν επηρεάζουν κανέναν πέρα από σένα, αλλά για τις άλλες, αυτές που παίρνουν στο λαιμό τους κι άλλο κοσμάκη.

Αν στις ερωτικές σου συναναστροφές υπήρξες ανέκαθεν ένας εγωιστής που το μόνο που έκανε είναι να εκμεταλλεύεται τα συναισθήματα των γύρω του, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί στο δρόμο σου ένας «δάσκαλος» που θα σου δείξει πώς είναι να αγαπάς κι ο απέναντι να σε εμπαίζει.

Θα σου μάθει πώς είναι να συμβιβάζεσαι με τα ψίχουλα που ζητιανεύεις, την ίδια στιγμή που εκείνος τα δίνει απλόχερα κάπου αλλού. Με αυτό τον τρόπο θα αντιστραφούν οι ρόλοι κι από θύτης θα γίνεις θύμα. 

Θα περάσεις απέναντι και θα νιώσεις πώς είναι να σε θυμάται κάποιος και να σε παίρνει τηλέφωνο μόλις του τελειώνουν οι καβάτζες.

Σου θυμίζει κάτι;

Η ζωή δεν είναι λαϊκή αγορά που απλά περνάς και δοκιμάζεις το εμπόρευμα από τους μικροπωλητές. Πρέπει να πληρώσεις γι’αυτό που θα αγοράσεις.

Όλοι μας θα πληρώσουμε και θα πληρωθούμε για κάτι. Και δεν είναι θέμα εκδικητικότητας, αλλά δικαιοσύνης. Και ισορροπίας. Με κάποιο τρόπο πρέπει να ανταμειφθούν όσοι πρόσφεραν και με κάποιο άλλο όσοι δεν έδωσαν τίποτα. 

Μόνο έτσι διατηρείται η αρμονία των πραγμάτων. Διότι δε γίνεται να γεμίζεις συνέχεια το δικό σου δοχείο από τους άλλους, απαιτώντας να γίνεται το δικό τους μικρότερο.

Πως θεωρείς λοιπόν πως θα αισθανθείς μόλις έρθει η σειρά του απέναντι να παίξει;

Αν σου έχουν μάθει πως η φιλία είναι μια σχέση μονόπλευρη όπου οι έννοιες της συμπαράστασης και της κατανόησης είναι αποκλειστικά προνόμια του άλλου, αν πιστεύεις πως έχεις μόνο δικαιώματα κι ο άλλος μόνο υποχρεώσεις, τότε λυπάμαι, αλλά θα καταλήξεις μόνος.

Όσα έπραξες θα τα βρεις μπροστά σου. Ο κανόνας που σου έλεγα παραπάνω, θα σε βρει στην πιο αδύναμη στιγμή, κι εκεί που θα χρειάζεσαι περισσότερο από κάθε άλλη φορά να υπάρξεις η λαμπρή εξαίρεσή του, θα ανοίξει το τεφτεράκι του, θα δει ότι δεν ήσουν τίποτα άλλο παρά ένα αχάριστο ανθρωπάκι και θα σου τα ζητήσει όλα μονομιάς. Τέρμα η πίστωση.

Προσομοιάζοντας τις κοσμικές αρχές, δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι είναι εκδικητικοί εκ φύσεως. Θεωρώ πως η συσσωρευμένη αδικία μέσα τους είναι που ζητάει διακαώς δικαιοσύνη και ισότιμη αντιμετώπιση.

Κάποτε αναρωτιόμουν γιατί ορισμένοι πατάνε επί πτωμάτων για να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους προκειμένου να ανέβουν στην εργασιακή ιεραρχία. Αργότερα τους συνάντησα στη διάρκεια της διαδρομής. Με τη διαφορά πως εγώ ανέβαινα αργά αλλά σταθερά ενώ εκείνοι έπεφταν παρέα με τη ματαιοδοξία τους.

Όσο πλήγωσες, θα πληγωθείς. Όσο μίσησες, θα μισηθείς.

Κάπως έτσι όμως θα μάθεις. Όχι μόνο εσύ, αλλά και ο απέναντι που υπήρξε σωστός.

Τα ίδια συνάντησα και με όσους ανθρώπους κοιμόντουσαν αγκαλιά με την καριέρα κι έκαναν πέρα τον έρωτα. Στο τέλος κατέληξαν μόνοι μαζί της.

Κάποτε πίστευα πως με το να ανταποδίδω τα ίσα στον άλλο, θα τον κάνω να πονέσει περισσότερο απ’όσο πόνεσα εγώ. Στη διάρκεια της ζωής λοιπόν, κι όσο έκανε τον κύκλο της, είδα με τα μάτια μου τη δικαιοσύνη να έρχεται από αλλού. Κι όταν τα παρατηρείς σαν απλός θεατής, η δικαίωση είναι μεγαλύτερη.

Τα πάντα εξισώνονται.

Για ελαχίστους ανθρώπους μόνο δεν επιβεβαιώνεται αυτό. Επειδή λοιπόν για τους περισσότερους θα επιβεβαιωθεί, μόλις φτάσει το πλήρωμα του χρόνου, ο τσιγκούνης θα χάσει λεφτά, ο φίλος που σε μαχαίρωσε θα μαχαιρωθεί, ο πρώην που σε πρόδωσε θα προδοθεί.

Διάλεξε πλευρά.

Μαίρη Βασιλοπούλου.

anapnoes.gr

https://mymind.gr

10 Σκληρές Αλήθειες για τη ζωή που κανένας δεν παραδέχεται...!!!!

Από τα μειονεκτήματα του ανθρώπινου γένους είναι η αδυναμία του να εκτιμήσει τη δύναμη του χρόνου. Τα γηρατειά είναι μια συζήτηση που αντιμετωπίζει κανείς σαν ανέκδοτο στην πρώτη του νιότη και σαν εφιάλτη από την τέταρτη δεκαετία της ζωής του και μετά.

Ωστόσο, υπάρχουν 10 σκληρές αλήθειες που κανείς δεν αποκαλύπτει -στα παιδιά του, για παράδειγμα- εγκαίρως και κανείς δεν παραδέχεται, όσο έχει καιρό μπροστά τους για να τις επεξεργαστεί, να τις αποδεχθεί και να προχωρήσει με τον ευτυχεστέρο δυνατό τρόπο στη ζωή του. 

Σύμφωνα δε με τη σύγχρονη ψυχολογία αυτή η άρνηση να επεξεργαστεί κανείς αυτές τις παραδοχές που ισχύουν για όλους και πάντα είναι και από γενεσιουργά αίτια των περισσότερων ψυχολογικών προβλημάτων και διαταραχών που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τόσο ως παιδιά, όσο και στην ενήλικη ζωή μας.

1.

Θα πεθάνουμε όλοι και κανείς δεν ξέρει πότε θα συμβεί αυτό. Επίσης, θα πεθάνουν όσοι αγαπάμε ή μας αγαπούν και επίσης δεν ξέρουμε πότε θα συμβεί αυτό. Πρόκειται για μία παραδοχή που λειτουργεί ως αφύπνιση για όλους και διαλύει την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει χρόνος και περιθώριο για αναβολές. Δεν υπάρχει.

2.

Ο υλικός πλούτος δεν μπορεί να μας κάνει ούτε καλύτερους ούτε ευτυχέστερους ανθρώπους. Αυτό που συνήθως ξεχνούν οι άνθρωποι, όλων των οικονομικών τάξεων είναι ότι μπορεί να αποκτήσει κανείς τα πάντα εκτός από χρόνο και υγεία.

3.

Η εμμονή με την ευτυχία έχει ως μόνο αποτέλεσμα μια ζωή μέσα στη μιζέρια και τη θλίψη. Οι σύγχρονες κοινωνίες πιέζουν τους ανθρώπους να ευτυχήσουν με όλους τους λάθος τρόπους. Κυρίως, κυνηγώντας την ευτυχία εκεί που δεν υπάρχει και απορρίπτοντας, προσπερνώντας ή ξεχνώντας όλα τα μικρά πράγματα που κάνουν όμορφη τη ζωή.

4.

Δεν μπορούμε να κάνουμε ευτυχισμένους τους πάντες. Κάπως έτσι χάνουμε τον εαυτό μας και το πραγματικό νόημα της ζωής. Ζώντας ζωές στην υπηρεσία των άλλων -παιδιών, οικογένειας, φίλων, κ.λπ- συνήθως φτάνουμε στο σημείο να ξεχνάμε τις δικές μας ανάγκες. Ακόμη χειρότερα, πληγωνόμαστε, συνειδητοποιώντας ότι συνήθως τίποτα, απ’ όσα κάναμε, δεν εκτιμάται με τον τρόπο που περιμέναμε, τουλάχιστον…

5.

Τα συναισθήματα μας έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία από τις σκέψεις μας και σχεδόν ποτέ δεν το παραδεχόμαστε όταν πρέπει. Μεγαλώνουμε ως δέσμιοι της λογικής, προκειμένου να καταφέρουμε συγκεκριμένους στόχους. Όμως, η παρατεταμένη αδιαφορία για τις συναισθηματικές μας ανάγκες, μας γεμίζει με αισθήματα έλλειψης, άρνησης και εν τέλει ακόμη και κακίας.

6.

Οι πράξεις κάνουν τη διαφορά, τα λόγια απλώς κλέβουν την παράσταση και το πιο δύσκολο είναι να αντιμετωπίσει κανείς τις εντυπώσεις, μέχρι να φτάσει εκεί. Η πολυλογία, το καλό μάρκετινγκ, οι εντυπωσιακές κινήσεις μπορεί να κλέβουν τα μάτια (και τα αυτιά) και να κάνουν δυστυχισμένους όσους επιμένουν στην ουσία των πραγμάτων, όμως όσο θόρυβο μπορεί να κάνει η σωστή πράξη, τη σωστή στιγμή, δεν μπορεί κανείς.

7.

Κανείς δεν νοιάζεται πραγματικά για το πόσο δύσκολη είναι η ζωή μας. Στο τέλος της ημέρας κανείς δεν θα μπει πραγματικά στη διαδικασία να σκεφτεί γιατί κάναμε ό,τι κάναμε και είπαμε ό,τι είπαμε. Ο πρότερος βίος είναι ελαφρυντικό μόνο για τα δικαστήρια. Όχι ως άλλοθι για τις πράξεις και τα λόγια μας.

8.

Εν αντιθέσει με το Νο5, τα λόγια είναι πιο σημαντικά από τις σκέψεις μας, γιατί μπορούν να επηρεάσουν τους άλλους. Μπορούν να εμπνεύσουν ή να καταστρέψουν, οπότε χρειάζεται προσοχή στο πώς τα χρησιμοποιούμε.

9.

Ο χρόνος είναι ο μόνος σύμβουλος, αρκεί να το έχουμε κατά νου αυτό από νεαρή ηλικία. Είναι ο μόνος που μπορεί να βάλει σειρά στις προτεραιότητές μας, ο μόνος που μπορεί να πετάξει από πάνω μας όλα τα αχρείαστα βάρη.

10.

Δεν μπορούμε να πάμε πουθενά αν αφήνουμε πίσω μας κατεστραμμένες σχέσεις. Οι αμοιβαίες εξηγήσεις είναι πάντα η λύση, ακόμη κι αν έχουμε αποφασίσει να τερματίσουμε την επαφή μας με κάποιους ανθρώπους. Τα πολλά κενά και οι ανεξήγητες συμπεριφορές έχουν την τάση να επιστρέφουν στη ζωή μας, ως εκκρεμότητες ή ακόμη χειρότερα ως υποχρεώσεις.

Με στοιχεία από το Inc.com

lifo.gr

https://mymind.gr

Τι είναι τελικά το Κάρμα και ποια η σχέση του Ντάρμα με το Γνώθι σεαυτόν ;

Παρότι η λέξη Κάρμα, που συναντάμε στον Ινδουισμό και Βουδισμό, δεν είναι τελείως άγνωστη στο δυτικό πολιτισμό, το “Ντάρμα” που είναι και το “αντίδοτο” της δεν είναι ευρέως γνωστή έννοια στους δυτικούς. Περίεργο;

Η λέξη κάρμα είναι σανσκριτική και σημαίνει γενικά “δράση”.

Αν και είναι λέξη με θρησκευτική έννοια, η λέξη δεν είναι μακριά της επιστημονικής σκέψης, αφού βασίζεται στον φυσικό νόμο της δράσης και αντίδρασης, της σχέσης μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος.

Θεωρώντας ότι κάθε πράξη μας είναι αποτέλεσμα αιτίας του παρελθόντος και συγχρόνως αιτία των πράξεων που θ΄ακολουθήσουν στο μέλλον, ο νόμος του κάρμα ταυτίζεται με τον νόμο της αιτιότητας, της αναπόφευκτης δηλαδή σχέσης αιτίου και αιτιατού, ο νόμος της δράσης και της αντίδρασης, ο νόμος της δικαιοσύνης και της ισορροπίας – νόμοι τόσο της φυσικής, αλλά και της κοινωνικής επιστήμης.

Σύμφωνα με την παραδοχή αυτή, το κάρμα ακολουθεί τον άνθρωπο κατά τις επίγειες ενσαρκώσεις του, κι από αυτό μπορεί σιγά σιγά να απαλλαγεί μέσω της πνευματικής του εξέλιξης. Όσο ο άνθρωπος εξελίσσεται τόσο λιγότερο εξαρτάται από τα δεσμά του κάρμα, ώσπου να καταστεί ο ίδιος συνειδητός δημιουργός των συνθηκών της ζωής του.

Η λέξη κάρμα, έχει λαθεμένα στον δυτικό κόσμο ταυτιστεί πάντα με κάτι κακό, κάτι σαν τιμωρία. Θα μπορούσε κανείς καλύτερα να το δει ως ένα ‘πακέτο εκκρεμοτήτων’ που θα πρέπει να τακτοποιηθούν για την υπάρξει πνευματική ολοκλήρωση.

Και αυτές οι εκκρεμότητες είναι προϊόν του παρόντος, του παρελθόντος, αλλά και του οικογενειακού κύκλου ή ακόμα και ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. 

Μην ξεχνάμε, ότι αυτές οι θρησκείες που αναγνωρίζουν το κάρμα - άρα και την μετενσάρκωση- πιστεύουν επίσης ότι οι ψυχές επιλέγουν το πότε και το που θα ξαναγεννηθούν, ποια θα είναι η οικογένεια τους. 

Η επιλογή πάντα γίνεται με γνώμονα με την πνευματική εξέλιξη και ποιες συνθήκες είναι οι πλέον κατάλληλες για ένα ξεκαθάρισμα εκκρεμοτήτων ή… δημιουργία νέων, υπάρχει και αυτό το ενδεχόμενο.

Πως διαμορφώνεται το κάρμα

Σκέψεις, λόγια, πράξεις - όλα παράγουν μια ενέργεια. Ενέργεια συχνοτήτων. Οι συχνότητες αυτές δεν μπορούν παρά να αφομοιωθούν με τις συχνότητες του σύμπαντος, του Όλου.

Οι αρνητικές συχνότητες έχουν την τάση να “χτυπούν” πάνω στις θετικές και να “εναρμονίζονται” με τις υπόλοιπες αρνητικές. Δεν είναι τυχαίο ότι οι άνθρωποι που έχουν μονίμως μια αρνητικότητα, διώχνουν άθελα τους όσους δεν είναι όπως οι ίδιοι, αλλά τους περιβάλλει και μια μόνιμη “γκαντεμιά”.

Αρνητικά συναισθήματα, όπως θυμός, μίσος, ζήλια, μνησικακία είναι η ανάκλαση του κόσμου του που θα είναι μαύρη, άσκημη προσελκύοντας άτομα με ανάλογα συναισθήματα. 

Οι πράξεις του, θα φέρουν αντίδραση ίδιων πράξεων. Αυτό είναι ο νόμος του Κάρμα στην τωρινή ζωή.

Ο ίδιος νόμος ισχύει και για τις παλαιότερης, ως νόμος της ανταπόδοσης. Το κάρμα των προηγούμενων ζωών μας είναι άγνωστο, αλλά ένας αναζητητής μπορεί να το κατανοήσει με τον καιρό, βλέποντας τις αδυναμίες και τα προβλήματα του στο σήμερα. 

Η συνειδητοποίηση δεν πρέπει να συνοδεύεται με ενοχές, αλλά να αντιμετωπίζεται με ψυχραιμία και διάθεση για αλλαγή. Το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός πολλές φορές ελαφρύνουν τη διαδικασία, φτάνει να μην προσδώσουν ένα χαρακτήρα αποδοχής και διαιώνισης.

Ως “Καρμικές σχέσεις” θεωρούνται οι επανασυνδέσεις στην τωρινή ζωή με άτομα που σε παλαιότερες δημιουργήθηκαν εκατέρωθεν εκκρεμότητες και συνήθως είναι και αρκετά βεβαρημένες. Οι σχέσεις αυτές στην τωρινή ζωή, δεν εξυπακούεται ότι θα έχουν πάντα και καλή κατάληξη. 

Το ζητούμενο δεν είναι ένα “Happy ending” αλλά ένα “μάθημα” αυτογνωσίας και επιδιόρθωσης μιας αδυναμίας.

Η επανασύνδεση δυο εραστών που η σχέση του παλιά έληξε μέσα άσκημα, μπορεί και πάλι να λήξει ‘άδοξα’, όμως το ζητούμενο είναι να λήξουν όλα τα αρνητικά συναισθήματα και πράξεις, να επικρατήσει η συγχώρεση και η αγάπη. 

Αλλιώς, η ''εκκρεμότητα'' μπορεί να δημιουργήσει ένα νέο μελλοντικό ραντεβού.

Το ίδιο αλλά σε μεγαλύτερης αξίας βαθμό, ισχύει με τα μέλη της οικογένειας, της οικογένειας που δεν διαλέξαμε καθόλου τυχαία. Και καθόλου τυχαίο δεν είναι το ''τίμα τον πατέρα και την μητέρα''. 

Όποιοι και να είναι, ό,τι και να έχουν κάνει, όπως και να μας έχουν συμπεριφερθεί, όσα λάθη κι αν έχουν κάνει σε βάρος μας, είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας. 

Αν δεν μπορούμε να το αγαπήσουμε και συγχωρήσουμε, είναι αδύνατον να αγαπήσουμε, ούτε τον εαυτό μας, αλλά ούτε και τους άλλους. 

Αγαπάμε μονάχα (ή νομίζουμε ότι αγαπάμε) αυτούς που μας δίνουν δίκιο και απαλύνουν την ίσως κουραστική, πολλές φορές και οδυνηρή, διαδικασία αυτογνωσίας. 

Όμως οι εκκρεμότητες όσο διαιωνίζονται, στο τέλος καταντούν πολύ πιο κουραστικές και προβληματικές από την face to face αντιμετώπιση κάποιου προβλήματος στις σχέσεις μας μαζί τους.

Αυτογνωσία και Ντάρμα οι μόνες “θεραπείες” για το Κάρμα

Η λέξη αυτογνωσία είναι ίσως λίγο -έως πολύ- παρεξηγημένη. Στην κυριολεξία της σημαίνει η γνωριμία του εαυτού μας. Αλλά λίγη γνωρίζουν ίσως ότι το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ αφορά στον Εαυτό και όχι στον εαυτό. Με κεφαλαίο εννοούμε το Πνεύμα, την πνευματική μας υπόσταση, με μικρό το άτομο μας, κοινώς εαυτούλης. 

Μην ξεχνάμε, ότι οι Αρχαίοι έγραφαν με κεφαλαία, αλλά κάποιοι ίσως συνειδητά έχουν αφήσει να δημιουργηθεί αυτή η “μικρή” παρεξήγηση.

Παράλληλα, όμως με την Αυτογνωσία, τη γνωριμία με το Πνεύμα, χρειάζεται και το Ντάρμα. Κι εδώ η λέξη για τους δυτικούς είναι άγνωστη.

Ο όρος Ντάρμα σημαίνει Φυσικός Νόμος και αναφέρεται στην υφιστάμενη τάξη της Φύσης και του Σύμπαντος και της εναρμόνισης της ανθρώπινης ζωής σε αυτό το Νόμο.

Η Ορθότητα θα μπορούσε να είναι μια κοντινή μετάφραση της λέξης. Μαζί με το “ευοίωνο”, αυτό που είναι αγαπητό από το Θεό.

Μπορεί οι κοινωνίες να φτιάχνουν νόμους για να μπορούν να κρατούν τις ισορροπίες τους, αλλά το ίδιο κάνει και το σύμπαν. Και το έχει κάνει πριν από μας. Τα παλιά χρόνια, πριν οι κατέχοντες την επιστήμη και υψηλή τεχνολογία των ημερών μας αποφασίσουν να το παίξουν Θεοί, το σύμπαν αποφάσιζε για έναν σεισμό ή φυσική καταστροφή. 

Πολλές φορές όταν οι κοινωνίες έγραφαν στα παλιά τους τα παπούτσια τους νόμους τους, αλλά περισσότερο εκείνους που ήθελαν οι Θεοί, το Σύμπαν, η Φύση, όλοι αυτή η αρνητική ενέργεια γύριζε πίσω με μια “φυσική μανία”.

Μέσα μας υπάρχει καταγεγραμμένο από τη μέρα που γεννιόμαστε όλο το Θεϊκό Δίκαιο. Δεν χρειάζεται να μας πει ένας δικαστής ότι δεν πρέπει να σκοτώσουμε. 

Μεγαλώνοντας όμως σε ένα μη ακόμα εξελιγμένο πνευματικά περιβάλλον, αυτή η Γνώση ολοένα και γίνεται πιο δύσκολη να περάσει στο συνειδητό, ενώ ταυτόχρονα το κάρμα μας δημιουργεί τα ‘θέματα’ που αποζητούν λύσεις.

Το να ζει κανείς “σύμφωνα με το Ντάρμα” σημαίνει ότι ζει σύμφωνα με τους Θεϊκούς Νόμους. Ζει σε αρμονία με τον εαυτό του, με τους γύρω του, αλλά κύρια με τον Εαυτόν. 

Νιώθει πότε πρέπει να κάνει ή πει κάτι, αλλά και πως. 

Νιώθει μεν τη βαρύτητα των πράξεων, σκέψεων και συναισθημάτων του, χωρίς όμως να του είναι βάρος. 

Είναι καλά “τακτοποιημένος” μέσα σε αυτούς τους νόμους, το αντίθετο είναι του δημιουργεί οδύνη. Όσο δε προχωράει τη ζωή του νταρμικά, τόσο πιο κοντά βρίσκεται στην ολοκλήρωση.

Αν κάποιος δεν είναι ακόμα “εκεί”, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να ζήσει νταρμικά. Μπορεί να παρακολουθεί τον εαυτό του και να διορθώνει. Και πάλι χωρίς ενοχές και άγχος, γιατί είναι κακοί οδηγοί. 

Πρέπει να αναπτύξει την ικανότητα του ‘παρατηρητή’, χωρίς να εμπλέκεται συναισθηματικά με τον εντοπισμό και τη διόρθωση κάποιας απόκλισης από τους νταρμικούς νόμους. Απλά να διορθώνει.

Μπορεί να αναρωτηθεί κανείς γιατί τόση απλή γνώση είναι απομακρυσμένη, έως και καλά κρυμμένη από το ευρύ κοινό; Γιατί ο δυτικός άνθρωπος να μην γνωρίζει - απλά - ότι πρέπει να είναι Amadeus - δηλαδή αγαπητός στον Θεό και όλα γίνονται πολύπλοκα με ενοχές και τιμωρίες και ανούσιες εξομολογήσεις που θα δώσουν αφορμή για επανάληψη σφαλμάτων;

Πολύ απλά -συγχωρούμε τους άλλους και τον εαυτό μας και πάμε… παρακάτω, θα ήταν η δόκιμη λέξη, αλλά παραπάνω είναι η σωστή, αφού μιλάμε για πνευματική άνοδο.

Ανεβαίνοντας πνευματικά, το τωρινό και παλιό κάρμα καίγεται. Έτσι βοηθάμε ως μονάδα να “καεί” και το κάρμα του μικρού ή μεγαλύτερου συνόλου στο οποίο ανήκουμε.

Έτσι, το απλό “μην κάνεις στους άλλους ό,τι δεν θα ήθελες να σου κάνουν”, μπορεί να γίνει ακόμα πιο αξιόλογο, χωρίς το μην, “κάνε αυτό που θα κάνει το σύμπαν να χαμογελάσει μαζί σου”!

Και μιας και στις μέρες μας όλων η προσοχή και η έγνοια είναι στραμμένη στο πιο νόμισμα “πρέπει” να έχουμε:

Νόμισμα του Μένανδρου του Δίκαιου, ο οποίος ήταν Έλληνας Βασιλιάς της Βακτρίας από το 163 π.Χ. έως το 145 π.Χ..

Πρόσθια όψη: «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ», Οπίσθια όψη «ΜΑΧΑΡΑΓΙΑ ΤΡΑΤΑΣΑ ΜΕΝΑΝΤΡΑΣΑ»

Έκοψε νομίσματα με ελληνικές παραστάσεις, με την ένδειξη «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ» (και στην πίσω πλευρά σε Κχαρόσθι την ένδειξη «ΜΑΧΑΡΑΓΙΑ ΝΤΑΡΜΙΚΑΣΑ ΜΕΝΑΝΤΡΑΣΑ», όπου αναφέρεται η έννοια του Ντάρμα ως μετάφραση του «δικαίου») ή συχνότερα «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ» (και στην πίσω πλευρά η ένδειξη «ΜΑΧΑΡΑΓΙΑ ΤΡΑΤΑΣΑ ΜΕΝΑΝΤΡΑΣΑ»

ΠΗΓΗ

https://mymind.gr

Έφτασε η στιγμή να ζήσεις...!!!!

Έφτασε η στιγμή που το μόνο που χρειάζεσαι είναι να σταματήσεις, να απέχεις, να μην συμμετέχεις σε τίποτα. Να αφήσεις τον απατηλό χρόνο να τον ακούν οι σκέψεις των υπολοίπων κι εσύ απλά να υπάρχεις. Χωρίς δική σου σκέψη, αίσθηση ή ανάγκη έκφρασης.

Δεν χρειάζεται καν να παρατηρήσεις!

Όταν όλα βρίσκονται εκεί δίχως να είσαι εσύ μέσα, τότε η κατάστασή τους δεν είναι εσύ.

Ο καθένας μας είναι μοναδικός! Ας το βιώσουμε επειδή είναι συνειδητή επιλογή της ψυχής μας και όχι επειδή είναι συνειδητή επιλογή του μυαλού να ξεχωρίσει από εγωισμό!

Έχουμε μπει ο ένας στην ζωή του άλλου έχοντας καταπατήσει κάθε προσωπική στιγμή, έχοντας πληγώσει και στεναχωρήσει επειδή δεν μπορούμε να δεχθούμε πως κάποιες καταστάσεις απλά είναι και έχουν τους λόγους τους για να γίνονται.

Θέλουμε να έχουμε άποψη για τα πάντα! Έχουμε αφήσει στην άκρη το να ζούμε.

Να έχουμε άποψη-αίσθηση για την ίδια τη ζωή. Τι είναι ζωή… έχεις αισθανθεί ή μένεις μόνο να ρωτάς και να πνίγεσαι στις σκέψεις σου;

Η ζωή είναι εκεί έξω! Έχουμε σταματήσει να βγαίνουμε στην βροχή να βραχούμε, στον ήλιο να κοιτάζουμε ψηλά και να νιώθουμε την ζεστασιά, στης θάλασσας τα κύματα να αισθανθούμε την ενέργεια της φύσης. Ζούμε μόνο για την ενέργεια των ανθρώπων και συνήθως την αρνητική!

Εμείς το επιτρέψαμε να συμβεί, δικαιολογίες δεν υπάρχουν! Άσε ελεύθερη τη ζωή γιατί τα σίδερα τα βάζεις μόνο εσύ! Γίνε εσύ ζωή!

Αν κάτι το πολεμάς και δεν σου παραδίνεται δοκίμασε την αποδοχή, δοκίμασε την αγνή αγάπη κι άσε τα όπλα στην άκρη.

Όλα είναι δρόμοι που αν πιστέψεις πως οι συνθήκες και ο τρόπος που τους διαβαίνεις ανήκει ολοκληρωτικά στο πόσο θα επιτρέψεις να αφεθείς πέρα από τα στεγανά σου, τότε και μόνο θα αποκτήσουν νόημα.

Τότε και μόνο θα σιγήσουν τα γιατί, τότε και μόνο αξία θα έχει η ειρήνη στην ψυχή σου, η αγάπη στην καρδιά και η σιωπή στο μυαλό…

Ρίνα Σερέτη – Συγγραφέας

enallaktikidrasi.com

Newsitamea@

https://www.newsitamea.gr