Αν δε σε σέβεται, δεν έχει σημασία το πόσο σε αγαπάει…!!!!

Στον κόσμο των σχέσεων, ο σεβασμός είναι επιτακτικός.

Εξάλλου, δεν είναι δυνατό να δημιουργήσουμε μια σχέση δίπλα σε ένα άλλο άτομο που δεν κάνει το ελάχιστο, έτσι ώστε η σχέση να είναι ευχάριστη και ικανοποιητική και για τους δυο.

Η αληθινή αγάπη δεν μπορεί να προκύψει από ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από αρνητικότητα και χάος. Πιθανότατα κάποια στιγμή στη ζωή σας έχετε γνωρίσει κάποιον που δεν σας σεβάστηκε και δεν ήταν παρόν στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής σας. 

Αντίθετα έβρισκε κάθε είδους δικαιολογίες για να μείνει μακριά και φυσικά σας επέκρινε κάνοντας σας να μην φαίνεστε αρκετά καλοί. Μόνο εκείνοι που έχουν ζήσει μια τέτοια σχέση ξέρουν πόσο πόνο προκαλεί και πόσο τοξική είναι.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να είστε με κάποιον που σας προκαλεί πόνο. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να γνωρίζετε πώς να εντοπίζετε την έλλειψη σεβασμού στις σχέσεις.

Κάθε ζευγάρι έχει τη δική του ρουτίνα και τον τρόπο να δει τα πράγματα. Επομένως, αυτό που φαίνεται παράλογο για κάποιους μπορεί να είναι φυσιολογικό για τους άλλους.

Ωστόσο υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι λάθος σε όλες τις σχέσεις, επειδή αποκαλύπτουν μια βαθιά έλλειψη αγάπης και σεβασμού.

Δείτε την παρακάτω λίστα για να ξέρετε πώς συμπεριφέρεται κάποιος που δεν σας εκτιμάει:

· Σας κάνει να νιώθετε ανίκανοι, δεν ενδιαφέρετε για τα όνειρά σας, τα σχέδια σας και τις δραστηριότητές σας.

· Σας αποθαρρύνει να ακολουθήσετε τα όνειρά σας

· Είναι μαζί σας από όφελος

· Διασκεδάζει με τους φόβους σας και τις ανασφάλειες σας

· Θέλει να ελέγχει τη ζωή σας και να αποτελεί προτεραιότητα σε όλα

· Θέλει να έχει αποκλειστική εξουσία για τις αποφάσεις σας

· Αγνοεί τις ανάγκες σας και εστιάζει μόνο στον εαυτό του

· Και η λίστα συνεχίζεται. Όταν κάνετε μια σχέση πρέπει να μαθαίνετε να δίνετε κάποια πράγματα, αλλά δεν μπορείτε ποτέ να επιτρέψετε στον σύντροφό σας να σας χειραγωγεί νοητικά και συναισθηματικά.

Είναι καλύτερο να είστε μόνοι από το να είστε με κάποιον που δεν σας εκτιμά. Συνεπώς, να θυμάστε ότι μπορείτε πάντα να αναζητήσετε βοήθεια για να βρείτε πάλι την ευτυχία. Είστε ελεύθεροι να επιλέξετε τι είδους πραγματικότητα θέλετε να ζήσετε. 

diaforetiko.gr

https://www.awakengr.com

Βρες αυτόν που μπορεί να ηρεμήσει το μυαλό, την καρδιά και την ψυχή σου…!!!!

Κι εκεί που κάθεσαι και λες «τι άλλο θα μου συμβεί στη ζωή μου, τι άλλο επιτέλους προορίζει η μοίρα για να ζήσω;» Τσούπ! Σου σκάει μια απρόβλεπτη κατάσταση που σου φέρνει τα πάνω κάτω. Σου γυρίζει συθέμελα όλη τη ζωή και σου αναιρεί πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις.

Έρχεται λοιπόν μια ωραία ημέρα των ημερών και γνωρίζεις κάποιον, που ούτε καν φανταζόσουν, ότι αυτός ίσως, μπορεί να είναι εκείνος ο διαφορετικός από όσους έχεις γνωρίσει μέχρι σήμερα. Βέβαια στην αρχή όλοι καλοί είμαστε και βγάζουμε τον καλύτερο εαυτό μας… αλλά, ας πάμε παρακάτω.

Φαίνεται λοιπόν αρχικώς απρόσιτος, απρόσιτη κι εσύ όμως… Μετρημένα λόγια, μελετημένες κινήσεις, προσεκτικές. Συμπαθητικός πολύ. Σου μιλάει, σε προσέχει, επιδιώκει πολύ διακριτικά την παρέα σου. 

Εσύ όμως μιας και δεν έχεις περάσει και λίγα και «φυσάς και το γιαούρτι», που λένε, εκεί, βράχος σνομπαρίας… Δεν το παίζεις δύσκολη, είσαι δύσκολη, έτσι σε έχουν κάνει κάτι άλλοι… Περιμένεις όμως να δεις που θέλει να το πάει. Και σε πολιορκεί και αρχίζει να σε διεκδικεί. Και λες: «Τι θέλει αυτός από εμένα;»

Το συνεχίζεις και λες «άντε, ας δώσω μια ευκαιρία. Μπορεί εδώ να έχουμε άλλο, κάτι διαφορετικό. Μπορεί… ποτέ δεν ξέρεις!.»

Ξεκινάς λοιπόν να βγαίνεις μαζί του, να του λες για τη ζωή σου, να σου λέει κι εκείνος για τη δική του. Βλέπεις ότι ταιριάζετε σε πολλά. Βλέπεις ότι σε κάνει και γελάς… πολύ σημαντικό! Βλέπεις ότι σε κάνει να ξεχνάς πολλά όταν είσαι κοντά του. Τον παρατηρείς, αφουγκράζεσαι τα λόγια του, κοιτάς τις κινήσεις του. 

Το πως σε ακουμπάει, το πως σου λέει αυτό που θέλει να σου πει. Ε, κι ας μην το κρύβουμε. Εμείς οι γυναίκες ζητούμε κι εκείνον τον άντρα της παλιάς κοπής. Τον ιππότη βρε παιδί μου. Εκείνον που θα μας ανοίξει την πόρτα, θα μας αφήσει να περάσουμε πιο μπροστά. Βλέπεις λοιπόν και όλα αυτά…

Δεν είναι όμως τελικά μόνο αυτά! Είναι κι εκείνα τα λίγο πιο βαθιά που μια γυναίκα, καλώς ή κακώς τα νιώθει από εκείνο το αναθεματισμένο ένστικτό της… τις περισσότερες φορές βέβαια. Που σίγουρα τα έχει δει από την αρχή, αλλά πολλές φορές προκειμένου να μην μείνει μόνη της, όταν αυτά δεν είναι καλά, τα κάνει ένα ωραιότατο «delete» και προχωράει. Λάθος!

Αυτά τα τελευταία λοιπόν, αν και εφόσον είναι αυτά τα καλά, που θέλει και νιώθει ότι υπάρχουν, κάνουν στο μυαλό της το «κλικ» για να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, για να αφήσει αυτόν τον απρόσμενο, αλλά κατά τα άλλα γλυκύτατο επισκέπτη να αγγίξει λίγο παραπάνω το μυαλό... 

και την καρδιά της. Είναι όλα αυτά που θέλει τόσο πολύ να τα έχει αυτός και που δεν θέλει να πέσει έξω. Και λαχταράει να του δείξει πολλά, να του δώσει πολλά. Αναρωτιέται όμως πάντα… «Να τα δώσω τώρα εδώ; Ή να κάτσω στην ησυχία μου και να μην τολμήσω, να μην επενδύσω σε κάτι ψεύτικο για ακόμα μια φορά;.»

Δυστυχώς οι απαντήσεις δεν μπορούν να δοθούν. Τουλάχιστον, όχι τώρα. Εκείνη όμως θα έχει πάντα να θυμάται αυτό, το οποίο θα είναι η αρχή για ό,τι κι αν πράξει από εδώ και στο εξής…

«Μην κοιτάς μακριά, κοίτα μόνο το τώρα, κοίτα τη στιγμή, κοίτα ποιος μπορεί να ηρεμήσει το μυαλό, την καρδιά και την ψυχή σου. Κι εκεί, μάλλον… μάλλον θα βρεις όλα αυτά που φοβάσαι πως δεν υπάρχουν!.»

Πηγή

Image by imaiges

Αργυρώ Αμπατζίδου

https://www.awakengr.com

Έχετε κουραστεί από το να είστε ένα «σφουγγάρι αρνητικότητας»; Όλα όσα χρειάζεται να ξέρετε για να προστατέψετε και να ανακτήσετε την ενέργεια σας...!!!!

Τα πάντα έχουν μια δόνηση-οι μυρωδιές, οι ήχοι, τα χρώματα, τα αντικείμενα, τα ζώα, οι άνθρωποι. Είμαστε ένας συνεχής ενεργειακός κύκλος επικοινωνίας με όλα όσα υπάρχουν γύρω μας και αυτά που αφήνουμε να μας επηρεάζουν είναι αυτό που έχουμε γίνει.

Και όσο και αν έχουμε την δύναμη να επηρεάσουμε τον κόσμο γύρω μας με την ενέργεια μας, κάποιες φορές φαινομενικά χάνουμε αυτή την ικανότητα επειδή η δόνηση μας χαμηλώνει και αποδυναμώνεται από τις πηγές που μας περιβάλλουν.

Σε αυτό το χαμηλότερο επίπεδο, γινόμαστε «αρνητικά σφουγγάρια». Ο καθένας ψάχνει κάπου να εγκαταλείψει την αρνητικότητα του επειδή είναι δύσκολο να την αντιμετωπίσει. Και μόλις γίνετε αυτός που δέχεται την εγκαταλελειμμένη αρνητικότητα… λοιπόν δεν έχω να πω πολλά γι αυτό- γνωρίζετε καλά τι συμβαίνει.

Η λυπητερή αλήθεια είναι πως συχνά επιλέγουμε να χαμηλώσουμε την ενέργεια μας για λανθασμένο σκοπό. Δεν μιλώ σχετικά με το να στρεφόμαστε ενάντια στην εσωτερική μας καλοσύνη ( αυτό είναι αυτονόητο). Μιλώ σχετικά με την καταστροφή της ασπίδας μας λόγω της καλοσύνης.

Αν και είναι πάντα σημαντικό να χαμηλώνετε την ασπίδα σας όταν θέλετε να έρθετε σε επαφή με τους ανθρώπους, συχνά, πηγαίνουμε ένα βήμα παραπέρα, συμβιβάζοντας την ενέργεια μας, καταλήγοντας να είμαστε μπερδεμένοι σε ενεργειακό επίπεδο.

Οπότε, πως ξέρετε ποιο είναι αυτό το βήμα και πώς να ανακτήσετε την δόνηση σας.

1. Αποφύγετε την επαφή με ανθρώπους μέσω αρνητικών συναισθημάτων

Μοιάζει να είναι ένα αναπόφευκτο σενάριο: ένας φίλος σας είναι λυπημένος και ταιριάζετε τα συναισθήματα σας για να συνδεθείτε- για να τον παρηγορήσετε και να του κρατήσετε συντροφιά. Με αυτόν τον τρόπο φέρνουμε την δόνηση μας στο ίδιο επίπεδο με την δική του ώστε να βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος και επίσης χαμηλώνουμε την ενέργεια μας.

Κάποιοι ίσως συμφωνήσουν πως αυτό είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο από αυτούς που είναι κοντά μας. Εν τούτοις θα συμφωνήσω ενάντια αυτού. Είναι αλήθεια πως στην μιζέρια αρέσει η συντροφιά αλλά αυτού του είδους συντροφιά δεν βοηθά κανέναν.

Αν πραγματικά νοιάζεστε γι αυτό το πρόσωπο, θα πρέπει να του προσφέρετε μια υψηλότερη δόνηση ώστε να μπορέσει να ξεφύγει από αυτό το χαμηλό επίπεδο. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο τον βοηθάτε αλλά επίσης βοηθάτε και τον εαυτό σας αφού δεν παραδίνεστε στην αρνητικότητα. Εν τέλει, πως μπορείτε να βοηθήσετε κάποιον αν αρχίσετε κι εσείς να υποφέρετε λόγω του ίδιου προβλήματος;

2. Κάποια πράγματα δεν είναι δική σας ευθύνη- και δε θα έπρεπε να είναι

Όλοι αντιμετωπίζουμε προκλήσεις που τίθενται ώστε να ωριμάσουμε. Αυτές οι προκλήσεις συχνά έχουν ένα αρνητικό συναίσθημα και σχεδόν ότι είναι αδύνατο να τις χειριστούμε. Ωστόσο, το χειρότερο που μπορείτε να κάνετε είναι να αναλάβετε την ευθύνη.

Συχνά νιώθουμε πως υποτίθεται ότι πρέπει να λύνουμε τα προβλήματα των άλλων απλώς επειδή παραπονιούνται σχετικά με το πόσο τους δυσκολεύουν. 

Άλλες φορές, όταν μας ζητείται βοήθεια, αποφασίζουμε να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα και αρχίζουμε να κάνουμε τα πράγματα που υποτίθεται ότι αυτοί πρέπει και μπορούν να κάνουν.

Ωστόσο, δε θα πρέπει να ξεχνάτε πως όλοι έχουμε τα προβλήματα μας και είμαστε υπεύθυνοι γι αυτά και όχι τόσο για των άλλων. Το να δίνουμε βοήθεια δε σημαίνει να προσπαθούμε να βρούμε απαραίτητα μια λύση για τους άλλους, επειδή είμαστε ήδη απασχολημένοι με τα δικά μας.

Ανεξάρτητα από το πόσο έτοιμοι νιώθετε να το κάνετε, δεν κάνετε καλό στο άλλο άτομο επειδή δε θα μάθει κάτι από αυτή την πρόκληση- δε θα ωριμάσει. 

Η καλύτερη επιλογή είναι να τον ενθαρρύνετε να χρησιμοποιήσει την γνώση και δύναμη του και να αντιμετωπίσει την πρόκληση επειδή είναι πολύ πιο έτοιμος από όσο φαντάζεστε.

Κανένας δεν χρειάζεται κάποιον άλλον να του λύνει τα προβλήματα. Απλώς χρειαζόμαστε μια μικρή ώθηση και λίγη ενθάρρυνση.

3. Αντικαθιστάτε την συμπόνια με ευσπλαχνία

Η ευσπλαχνία είναι δηλητήριο. Πολλοί λένε πως έχω ψυχρή καρδιά όταν το λέω αυτό, παρόλο που ξέρουν πόση αγάπη έχω γι αυτόν τον κόσμο. Και γιατί δηλητήριο; Επειδή δεν οδηγεί πουθενά αλλά στην χειρότερη κατεύθυνση.

Η ευσπλαχνία σημαίνει πως λυπάστε για τον αγώνα κάποιου και όταν τον λυπάστε σημαίνει πως δεν πιστεύετε ότι είναι ικανός να αντιμετωπίσει την πρόκληση. Γιατί να το πιστέψετε αυτό; Η ικανότητα μας να αντιμετωπίζουμε και τις πιο δύσκολες καταστάσεις είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε.

Οπότε, γιατί υποτιμάτε αυτό το άτομο με το να τον λυπάστε; Η συμπόνια είναι μια πιο εξελιγμένη προσέγγιση που σας αφήνει να καταλάβετε το πρόβλημα του, να αποδεχθείτε την θέση του και να του δώσετε την δύναμη (αν μπορείτε) για να ξεπεράσει τα εμπόδια.

Χρειάζεται να έχετε περισσότερη εμπιστοσύνη στους ανθρώπους που αγαπάτε- χρειάζεται να εμπιστευθείτε την ικανότητα του, αυτό απαιτεί μια μικρή σπίθα αγάπης και κατανόησης. Η συμπόνια είναι η δύναμη που προωθεί την ωριμότητα και το δέσιμο- η ευσπλαχνία είναι μια δύναμη που καταστρέφει το άτομο πριν του δοθεί ευκαιρία να παλέψει.

4. Μην είστε τόσο σίγουροι ότι τα ξέρετε όλα

Η ζωή ενός ατόμου είναι περίπλοκο πράγμα που δεν μπορείτε πιθανώς να φανταστείτε όλα όσα φτιάχνουν αυτή την πολυπλοκότητα. Τέτοια είναι οι καταστάσεις της ζωής, στις οποίες ο καθένας έχει την δική του έξυπνη γνώμη-μέχρι να αντιμετωπίσει και αυτός μια.

Δεν έχω ρωτήσει ποτέ την γνώμη κάποιου άλλου για πράγματα που συμβαίνουν σε εμένα. Ξέρετε γιατί; Χρειάζεται κάτι παραπάνω από λόγια για να εξηγήσω όλα όσα είναι μέρος του προβλήματος και δεν βλέπω γιατί αυτό θα διέφερε σε εσένα ή σε κάποιο άλλο άτομο.

Και ανεξάρτητα από το πόσο γνωρίζετε το πρόβλημα κάποιου, πάντα θα ξέρει κάτι παραπάνω. Που σημαίνει, ανεξάρτητα από το πόσο καλή είναι η συμβουλή σας, ανεξάρτητα από το πόσα περισσότερα νομίζετε ότι ξέρετε- η συμβουλή σας πιθανώς ένα αδιέξοδο για τον άλλον.

Γιατί αδιέξοδο; Επειδή δεν έπραξε με τον τρόπο που ήθελε και σας άκουσε. Το να είστε αληθινός με τον εαυτό σας και με την φύση σας είναι το πιο σημαντικό πράγμα. 

Κάθε λάθος που έχω κάνει εξαιτίας μιας απόφασης μου είναι πολύ καλύτερο από τα φαινομενικά «καλύτερα πράγματα» που έχω κάνει υπό τις οδηγίες κάποιου άλλου.

Οπότε, όχι, δεν μπορείτε να ξέρετε καλύτερα. Επιτρέψτε στο άτομο να πράξει όπως θα έκανε από την φύση του.

5. Ποτέ μην παίρνετε το μέρος κάποιου

Συχνά οι άνθρωποι που ξέρουμε βρίσκονται σε καβγάδες και μπλέκουν κι εμάς στη μέση κάνοντας μας να επιλέξουμε μεριά. Προσπαθούν να πετύχουν την αριθμητική κυριαρχία και δεν νοιάζονται πραγματικά για την γνώμη σας, κάτι που είναι αισθητό.

Στα περισσότερα σενάρια, απλώς θέλετε να είστε αντικειμενικοί και λογικοί έτσι ώστε να βοηθήσετε τους φίλους σας να ξεπεράσουν τα προβλήματα επικοινωνίας και να τα βρουν.

Ωστόσο, με την προκατάληψη, την πίεση και με το ότι νομίζουμε πως τα ξέρουμε όλα βρισκόμαστε στη μέση και βομβαρδιζόμαστε από δύο συγκρουόμενες πηγές αρνητικότητας. Εν τέλει, δεν βοηθάτε με κάποιον τρόπο και καταλήγετε να νιώθετε εξαντλημένοι και ένοχοι που πήρατε μέρος εξ αρχής.

Και πραγματικά, γιατί θα πρέπει να υπερασπίζετε κάποιον σε ένα πρόβλημα που δεν είναι δικό σας; αντί να επιλέξτε μια μεριά της ιστορίας, θα πρέπει να αποδεχθείτε πως οι άνθρωποι πρέπει να λύνουν τις διαφορές τους χωρίς την παρέμβαση σας.

6. Ποτέ να μην είστε αυτός που ευχαριστεί τους άλλους (και αν είστε, ξεκινήστε να λέτε όχι)

Δεν έχω ακόμη μάθει να λέω όχι σε κάποιες καταστάσεις, αφού όλα τα άτομα με ενσυναίσθηση έχουν το γονίδιο του να ευχαριστούν τους άλλους, κάτι που τους καταστρέφει. 

Αλλά αλήθεια, το να βάζετε τους άλλους πάνω από εσάς ίσως σας κάνει να νιώθετε ανιδιοτελείς και ότι ανταμείβεστε, παρόλο που στην πραγματικότητα είναι γελοίο- και οι άλλοι το γνωρίζουν συνήθως.

Αν ο καθένας έπραττε με αυτόν τον τρόπο, θα ζούσαμε σε μια ουτοπία υποθέτω. Η αλήθεια ωστόσο είναι πως αυτό είναι αδύνατο επειδή απλώς είμαστε εμείς, όχι κάποιος άλλος- που σημαίνει χρειάζεται να ξεκινάμε από τον εαυτό μας.

Το να βάζετε τους άλλους πάνω από τον εαυτό σας και να ξοδεύετε την ενέργεια σας έτσι είναι μια αυτό-προδοσία που οι άλλοι δε θα εκτιμήσουν, ανεξάρτητα από το πόσο ελπίζετε ότι θα εκτιμηθείτε γι αυτό.

Μια καλύτερη επιλογή είναι να αναρωτηθείτε: «Μπορεί ο άλλος να το κάνει μόνος του;», «Πρέπει να κάνω κάτι για την ζωή μου πρώτα;», «Ακόμα και οι μητέρες δεν δένονται με κάθε ιδέα και επιθυμία των παιδιών τους, σωστά; Γιατί εγώ;»

7. Να κοιτάτε την δουλειά σας

Είναι ο αιώνιος πόνος μας να μαθαίνουμε τι νομίζουν οι άλλοι για εμάς. Πολλοί ξεκινούν να περιστρέφουν την ζωή τους γύρω από τις σκέψεις και απόψεις των άλλων. Αλήθεια, είναι λυπηρό και άρρωστο.

Έχω την φήμη του «ψυχρού», «συγκρατημένου», και «αλαζονικού» επειδή κρατώ υγιή απόσταση και δεν επιτρέπω στους άλλους να καταβροχθίσουν την δύναμη και προσωπικότητα της ζωής μου. Και ξέρετε κάτι; Δεν με νοιάζει και πολύ. Στην πραγματικότητα χαίρομαι.

Όλοι με ξέρουν γι αυτό που είμαι και δεν σκέφτομαι ποτέ δύο φορές πριν πω τα πράγματα που εννοώ και υπερασπίζομαι τον εαυτό μου επειδή δεν περιμένω κανέναν άλλον να το κάνει αυτό για μένα.

Ξέρω πως έχω μια απεριόριστη πηγή αγάπης γι αυτόν τον κόσμο - αλλά κάποιες φορές η δηκτικότητα δεν μπορεί να ανταμειφθεί με καλοσύνη;. Αν είναι χαριτωμένη, υποθέτω.

Το πιο σημαντικό πράγμα είναι πως δεν μπορείτε να ορίσετε την ζωή σας με βάση την γνώμη και τη σκέψη των άλλων. Σε αυτούς που τους αρέσει να σας κρίνουν γι αυτό που είστε μπορούν να το κάνουν ελεύθερα και μπορείτε ελεύθερα να μην σας νοιάζει καθόλου επειδή στο τέλος: είστε αυτό που είστε και δε θα αλλάξετε τον εαυτό σας για την γνώμη των άλλων.

Ανακτήστε την ταυτότητα σας, επειδή αν την χάσετε, κανένας δε θα την βρει και θα σας στην φέρει πίσω. Έτσι, ανακτάτε την ενέργεια σας. Να σέβεστε τον εαυτό σας και τους γύρω σας αλλά να ξέρετε τα όρια σας.

awakengr.com

Εικόνα: Kathy Hare

https://www.awakengr.com

Παππούς και Γιαγιά : Μπορεί να μην ξέρουν από παιδοψυχολογία, ξέρουν όμως από αγάπη…!!!!

Μεσημέρια, απογεύματα και κυρίως καλοκαίρια. Εκεί όπου μπορείς να εμπιστευτείς τα παιδιά σου. Στους γονείς σου, σε αυτούς που σε μεγάλωσαν, σε αυτούς που λένε και το κάνουν πράξη καθημερινά «του παιδιού μου το παιδί, δυο φορές παιδί μου».

Η υπάρξή τους είναι μια ασφάλεια, μια σιγουριά και όσο κι αν έχεις τους ενδοιασμούς σου, τελικά η αγκαλιά τους είναι αυτή που ξέρεις ότι έχει τη μεγαλύτερη ζεστασιά.

Ωστόσο αυτή η ζεστασιά δεν σου αρκεί, σκέφτεσαι ότι οι γονείς σου κάνουν του κεφαλιού τους, δεν σε ακούν,κακομαθαίνουν τα παιδιά και όλοι οι κανόνες παιδοψυχολογίας, όλα αυτά που έχεις μάθει και τηρείς, γίνονται στάχτη μέσα σε ένα απόγευμα με τον παππού και την γιαγιά. 

Μήπως όμως ο ρόλος των γονιών σου δεν είναι να είναι γονείς;

Γιατί τι άλλο είναι οι παππούδες, αν όχι αυτό το «μαλακό μαξιλάρι» ανάμεσα σε σένα και τα παιδιά σου; Αν δεν τα κακομάθουν οι παππούδες, τότε ποιος; Μόνο εκείνοι ξέρουν να λένε ιστορίες.

Και τις λένε καλύτερα από σένα, γιατί κρύβουν μέσα τους το απόσταγμα ετών, τις εμπειρίες μιας ολόκληρης ζωής και μια απέραντη τρυφερότητα, διαφορετική από τη δική σου.

Γιατί ο παππούς και η γιαγιά μπορούν να αγαπούν το παιδί διαφορετικά, με μια αγάπη απαλλαγμένη από προσδοκίες και το αυστηρό μάτι του γονέα. Είναι μια αγάπη αλλιώτικη, που περικλείει και σένα μέσα. 

Σε αγαπάνε μέσα από το παιδί σου, και το αγαπάνε γιατί είναι η συνέχειά σου.

Ναι, οι γιαγιάδες και οι παππούδες δεν ξέρουν από ψυχολογία. Δεν διάβασαν τα βιβλία που έχεις διαβάσει εσύ, κινήθηκαν και σε μεγάλωσαν με το ένστικτό τους, με αυτά που έμαθαν από τους δικούς τους γονείς και με πυξίδα την αγάπη τους. Και όμως, παρ’ όλα αυτά δεν τα πήγαν άσχημα.

Και άλλωστε δεν χρειάζεσαι βιβλία ψυχολογίας για να σφίξεις πάνω σου ένα παιδί που πονάει, να του χαϊδέψεις το κεφαλάκι όταν κοιμάται, να το νανουρίσεις με τραγούδια, να του απαλύνεις τη στενοχώρια με γλυκά που έχεις φτιάξει ή κρύψει μόνο γι’ αυτό, να το αποκαλέσεις «αγάπη μου», «καρδιά μου», «ψυχή μου» και να το κάνεις να νιώσει μοναδικό.

Δεν χρειάζεσαι βιβλία ψυχολογίας για να το μάθεις να φτιάχνει τα τυροπιτάκια της γιαγιάς, να το μάθεις να ψαρεύει, να φτιάχνει κόμπους και να ζωγραφίζει. 

Δεν χρειάζεται βιβλίο ψυχολογίας για να μπεις στη μέση όταν το μαλώνουν, να το κάνεις να γελάει δυνατά με τα αστεία σου και στο τέλος της ημέρας να το παραδίδεις στη μάνα του ίσως πιο «κακομαθημένο», αλλά πιο γελαστό και πιο χαϊδεμένο από ποτέ.

www.themamagers.gr

BYTRUELIFE

https://www.truelife.gr

4 διαταραχές άγχους που διαλύουν τους ανθρώπους…!!!!

Τα νούμερα - θα το διαβάσετε και παρακάτω - λένε μια αλήθεια που σε συνθλίβει: πολλοί άνθρωποι πάσχουν από αγχώδεις διαταραχές. 

Επαναλαμβάνουμε: Όχι από φυσιολογικό άγχος! Από αγχώδεις διαταραχές. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι διαταραχών άγχους και διαφορετικά συμπτώματα στον κάθε τύπο. Όλες όμως έχουν ένα κοινό: ταλαιπωρούν τους πάσχοντες πολύ με αισθήματα φόβου και πανικού.

Ποια είναι η διαφορά άγχους και αγχώδους διαταραχής;

Επικρατεί σύγχυση σχετικά με τα όρια μεταξύ φυσιολογικού άγχους και αγχώδους διαταραχής. Η ταχυπαλμία, η ναυτία και το γενικευμένο αίσθημα πανικού είναι μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού σε ένα στρεσογόνο συναίσθημα.

Όταν οι εσωτερικοί μηχανισμοί αντίδρασης σε τέτοιους παράγοντας απορρυθμίζονται, τότε υπάρχουν αντιδράσεις σε λάθος στιγμές, αντιδράσεις υπερβολικές, με πιο έντονα συμπτώματα. Το άτομο με αγχώδη διαταραχή αντιμετωπίζει τεράστια δυσκολία να αντιμετωπίσει καταστάσεις που δεν συνιστούν πραγματική απειλή.

Πώς φτάσαμε όμως ως εδώ;

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εκτιμάται ότι 264 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από κάποια αγχώδη διαταραχή -μόνο στην Ευρώπη, το 14% του πληθυσμού της Ευρώπης υπολογίζεται ότι ταλαιπωρείται από κάποια διαταραχή.

Ο David H. Rosmarin, βοηθός καθηγητή Ψυχολογίας στο Harvard και ιδρυτής του Center of Anxiety σε σχετικό άρθρο του στο Psychology Today δίνει μια ερμηνεία για το πώς φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο. 

«Η κουλτούρα μας έχει εμμονή με τον έλεγχο και την ασφάλεια και περιμένoυμε να νιώσουμε ειρήνη και ευτυχία όλη την ώρα, κάτι που δεν είναι ρεαλιστικό.» σημειώνει. Συμπληρώνει επίσης ότι η τεράστια ανάγκη των ανθρώπων να απαλλαχθούν από αυτό που τους ταλανίζει, αυξάνει την ένταση των συμπτωμάτων.

4 τύποι αγχώδους διαταραχής

Κάθε διαταραχή άγχους έχει διαφορετικά συμπτώματα, αλλά όλες έχουν ένα κοινό: το άτομο αντιμετωπίζει ανεξέλεγκτο και παράλογο φόβο.

-Διαταραχή πανικού: είναι η διαταραχή κατά την οποία το άτομο βιώνει κρίσεις άγχους και φόβου μεγάλης έντασης. Οι κρίσεις πανικού μπορεί να συμβούν παντού και ανά πάσα στιγμή -ακόμα και κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ο μέσος όρος διάρκειάς τους είναι τα 10 λεπτά, αλλά επί μέρους συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν και περισσότερο.

Χαρακτηριστικό είναι ότι παρουσιάζονται σε καταστάσεις κατά τις οποίες ο μέσος άνθρωπος δεν θα ένιωθε φόβο. Συχνά συνοδεύεται και από αγοραφοβία και το άτομο δυσκολεύεται να μένει έκτος σπιτιού μόνο.

-Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή: Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της ιδεψυχαναγκαστικής διαταραχής δεν είναι η επιμονή των ατόμων να οργανώνουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο την καθημερινότητά τους, όπως συχνά νομίζουμε. Αντίθετα, στην κορυφή της λίστας των συμπτωμάτων βρίσκονται οι επίμονες, επίπονες σκέψεις που το άτομο προσπαθεί αγωνιωδώς να εκδιώξει. 

Οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις ή συμπεριφορές, περιορίζουν πολύ την ποιότητα ζωής των ατόμων. Η εκτέλεση κάποιων τελετουργιών προσφέρει ανακούφιση στους πάσχοντες αλλά ταυτόχρονα μπορεί να συνοδεύεται από αίσθημα ντροπής.

-Κοινωνική φοβία (ή κοινωνική αγχώδης διαταραχή): Πρόκειται για τον φόβο και το αίσθημα πανικού σε περιπτώσεις που άτομο έρχεται αντιμέτωπο με κάποιου είδους ταπείνωση. Οι επιδόσεις του ατόμου σε καταστάσεις με κοινωνική αλληλεπίδραση ή δημόσια έκθεση (π.χ. δημόσια ομιλία) το γεμίζουν ανασφάλεια και φόβο με αποτέλεσμα την αποφυγή της επαφής με άλλους ανθρώπους.

-Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή: Το άτομο βιώνει επίμονη και υπερβολική ανησυχία για διάφορα θέματα. Ίσως ανησυχούν υπερβολικά για καθημερινές δραστηριότητες, για τα οικονομικά, την υγεία ή τη δουλειά τους. 

Αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία να ελέγξουν το άγχος και το αίσθημα ανησυχίας. Η αβεβαιότητα τους τρομάζει και μπορεί να φοβούνται πολύ μήπως πάρουν τη λάθος απόφαση.

Ευτυχώς, το... αρχαίο πια, ταμπού περί ψυχολόγων έχει περάσει στην ιστορία. Η βοήθεια που μπορεί κανείς να πάρει από τους ειδικούς είναι πολύτιμη και μπορεί να ανακουφίσει την ψυχή από το βάσανο του άγχους και του πανικού. 

Αν βρήκατε με κάποιον τρόπο στοιχεία από εσάς σ' αυτή τη λίστα συμπτωμάτων, ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό και - σίγουρα!- όλα θα πάνε πολύ καλύτερα.

Φοίβη Γλύστρα

© Παρέχεται από: Mama365.gr

mama365.gr

https://www.msn.com

Όταν η σιωπή σου… κάνει θόρυβο…!!!!

Μην υποτιμάς τους ανθρώπους που σωπαίνουν αγάπη μου. Δεν είναι ότι δεν μπορούν να αντιμιλήσουν. Να σε βάλουν στη θέση σου.

Να σε πληγώσουν. Να σου μιλήσουν με άσχημα λόγια. Να σε υποτιμήσουν. Να σε κρίνουν. Να σε κατηγορήσουν, όπως ο κάθε ένας μπορεί να θεωρεί. Απλά επιλέγουν τη σιωπή. Γιατί η σιωπή είναι η δύναμή τους.

Η σιωπή είναι η κινητήριος εσωτερική τους δύναμη. 

Προτιμούν να χαμογελάσουν σιωπηλά από το να αντιμιλήσουν και να λάβουν μέρος σε άσκοπες συζητήσεις που δεν θα βγάλουν πουθενά με «κολλημένα» μυαλά και «πιστεύω» γιατί απλά ξέρουν πως ένα χαμόγελο έχει περισσότερο φως από το σκοτάδι του θυμού.

Προτιμούν να σταματήσουν έναν τσακωμό με τη σιωπή από το να σε βάλουν στη θέση σου γιατί απλά δεν θα σπαταλήσουν την ενέργειά τους σε ανθρώπους που σκέφτονται στενόμυαλα, που ανήκουν σε «κουτάκια», που τα «θέλω» τους είναι έρμαια των ορέξεων άλλων ανθρώπων. 

Προτιμούν να παραμείνουν στη σιωπή από το να σε πληγώσουν γιατί απλά γνωρίζουν πολύ καλά πως όσα λόγια τους ξεστομίζεις είναι απόρροια των δικών σου ανασφαλειών, των λανθασμένων πεποιθήσεών σου, της επιρροής σου από άλλους ανθρώπους ή ακόμα και από τη διαρκή προσκόλλησή σου στο παρελθόν ανάλογα φυσικά των βιωμάτων σου.

Προτιμούν να μείνουν στη σιωπή από το να σου μιλήσουν με άσχημα λόγια γιατί γνωρίζουν πολύ καλά πως το να «βρίσεις» κάποιον είναι πολύ πιο εύκολο από το να τον καταλάβεις πραγματικά, από το να τον αγαπήσεις, από το να τους δείξεις πως είσαι δίπλα του και ας θυμώνει για τους δικούς του λόγους μαζί σου, από το να «σκύψεις» πάνω του και να τον βοηθήσεις.

Προτιμούν να μείνουν στη σιωπή από το να σε υποτιμήσουν γιατί έχουν βρεθεί σε μια ανάλογη θέση και έχουν γνωρίσει από πρώτο χέρι τα συναισθήματα του υποβιβασμού. Ξέρουν πόσο πονάει κάποιος όταν τον υποβιβάζουν, τον μειώνουν, τον υποτιμούν. Δεν θα το έκαναν ποτέ αυτό σε εσένα γι/ αυτό και επιλέγουν τη σιωπή. Είναι ο σωστότερος δρόμος τις περισσότερες φορές, ακόμα και αν οι προθέσεις των άλλων φαίνονται και είναι κακόβουλες.

Προτιμούν να μείνουν στη σιωπή από το να σε κρίνουν ή να σε κατηγορήσουν για κάτι γιατί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως ο νόμος του κάρμα υπάρχει και για κάποιους μπορεί να αποδειχθεί ανελέητος. Δεν θα σε βλάψουν ποτέ γιατί δεν θέλουν το κακό που θα σου προκαλέσουν να επιστρέψει σε εκείνους. Δεν θα σου φερθούν ποτέ όπως δεν θα ήθελαν να τους φέρονται.

Η σιωπή είναι μία ήρεμη δύναμη που λίγοι κατέχουν. 

Είναι πάρα πολύ δύσκολο να φτάνεις στο σημείο να μην παρασύρεσαι από τα συναισθήματά σου και να έχεις τον πλήρη έλεγχό τους. Για αυτό σου ξαναλέω: Μην υποτιμάς τους ανθρώπους που σωπαίνουν αγάπη μου. Ξέρουν καλύτερα.

Αντιθέτως, επέλεξε στη ζωή σου να κάνεις όμορφα πράγματα για τους άλλους, θετικές σκέψεις για τη ζωή σου και για τους ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν αλλά και για όλους τους ανθρώπους τους οποίους συναναστρέφεσαι στην καθημερινότητά σου ώστε να έχεις ένα θετικό κάρμα ως αποτέλεσμα.

Και αν καμιά φορά λαμβάνεις την αρνητικότητα των άλλων ανθρώπων, απάντησέ τους με τη σιωπή σου. Θα τους κάνεις να έχουν δεύτερες σκέψεις για την συμπεριφορά τους και για το θυμό τους. «Η σιωπή είναι χρυσός». Για να το λένε οι παλιοί, κάτι ξέρουν.

Βασιλική Ασλόγλου

enallaktikidrasi.com

BYM & M @ TRUELIFE.GR

https://www.truelife.gr

5 τοξικές συμπεριφορές που οι γονείς δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν…!!!!

Δεν υπάρχει σαφής ορισμός του τι σημαίνει «τοξικός» γονέας, επειδή στην πραγματικότητα δεν είναι κλινικός όρος.

Όμως όταν οι συμπεριφορές ή οι σχέσεις είναι πραγματικά τοξικές, συνήθως είναι πολύ εύκολο να το διακρίνουμε, όπως όταν οι γονείς είναι εντελώς μη υποστηρικτικοί ή όταν είναι πολύ χειριστικοί προς τα παιδιά τους.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γονείς μπορούν να προκαλέσουν σημαντική συναισθηματική και αναπτυξιακή φθορά και μπορεί τελικά να απομακρυνθούν από τα ενήλικα παιδιά τους, μια κατάσταση που γίνεται όλο και πιο συχνή στις μέρες μας.

Άλλες φορές, ωστόσο, υπάρχουν συνήθειες ή πρότυπα συμπεριφοράς που είναι λιγότερο τοξικά αλλά εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν κακό. Έχοντας αυτό κατά νου, ακολουθούν πέντε σχετικά κοινές τοξικές συνήθειες που έχουν οι γονείς, χωρίς καν να το συνειδητοποιούν.

1. Φωνές

Φυσικά κάθε γονέας φωνάζει μερικές φορές, ιδιαίτερα σε δύσκολες στιγμές, αλλά όταν οι γονείς πέφτουν στην παγίδα να το κάνουν πολύ συχνά, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη σχέση τους με τα παιδιά τους.

«Είναι σημαντικό για τους γονείς να αναγνωρίσουν τη διαφορά μεταξύ ενός λάθους και της συμπεριφοράς που ζημιώνει το παιδί. Σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, σίγουρα κανείς από εμάς δεν θα φώναζε ποτέ στο παιδί του, αλλά δεν υπάρχει κανένας που δεν το έχει κάνει ξανά και ξανά.

Όμως, υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ μιας μοναδικής στιγμής, που ελπίζουμε να επανορθωθεί με ένα «Λυπάμαι που φώναξα. Ας μιλήσουμε για αυτό» και του συνεχόμενου βομβαρδισμού, τον οποίο ο γονέας θεωρεί ψευδώς «πειθαρχία», δήλωσε η Peg Streep, συγγραφέας του «Daughter Detox: Recovering from a Unloving Mother and Reclaiming Your Life».

Οι φωνές λειτουργούν σε ορισμένες καταστάσεις, όπως όταν το παιδί σας κάνει κάτι πολύ επικίνδυνο και πρέπει να τραβήξετε την προσοχή του γρήγορα. Όμως πέρα από αυτό, οι έρευνες δείχνουν ότι δεν είναι μια αποτελεσματική μέθοδος για να κάνουμε τα παιδιά να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους.

Επιπλέον, οι ίδιες έρευνες δείχνουν ότι μπορεί να μειώσει την αυτοεκτίμηση των παιδιών και τελικά να τα οδηγήσει να αναπτύξουν πιο επιθετικές συμπεριφορές και τα ίδια.

2. Τα συγκρίνετε τα αδέλφια

Όταν έχετε πολλά παιδιά στο σπίτι, είναι εύκολο να αφιερώσετε χρόνο, συλλογιζόμενοι πόσο διαφορετικά ή παρόμοια είναι, ακόμη και από πολύ μικρή ηλικία. Αλλά η σύγκριση των παιδιών, ακόμη και με μικρούς, φαινομενικά ασήμαντους τρόπους, μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο.

«Εάν έχετε περισσότερα από ένα παιδιά, προσπαθήστε να μην τα συγκρίνετε, είτε για να τους δώσετε κίνητρα είτε για πειθαρχία. Αυτή είναι μια τόσο κοινή συμπεριφορά», δήλωσε η Streep.

Μία μελέτη που εξέτασε την ακαδημαϊκή επιτυχία των πρώτων και δεύτερων παιδιών στις ΗΠΑ ανέλυσε τις κάρτες αναφορών των παιδιών και πήρε συνέντευξη από τους γονείς τους για να κατανοήσουν πόσο ικανά ήταν τα παιδιά μόνα τους και σε σχέση μεταξύ τους.

«Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι μελλοντικοί βαθμοί στις κάρτες αναφοράς των εφήβων επηρεάστηκαν από τις πεποιθήσεις των γονιών τους ως προς το ποιο παιδί ήταν πιο έξυπνο, παρόλο που αυτές οι γονικές πεποιθήσεις δεν βασίζονταν σε προηγούμενους βαθμούς», εξήγησε το Today’s Parent.

3. Να τους βάζετε ταμπέλες

Με τον ίδιο τρόπο που η σύγκριση των παιδιών μπορεί να είναι μια πραγματικά τοξική συμπεριφορά, η επισήμανση των παιδιών ως οτιδήποτε, καλά ή κακά, είναι επίσης δυνητικά επιβλαβής. Οι ετικέτες μπορούν να γίνουν αυτοεκπληρούμενες και μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να αρθούν. Ακόμα και φαινομενικά θετικές ετικέτες μπορεί να είναι προβληματικές ως τοξικές, προειδοποιούν οι ειδικοί.

Εναλλακτικά, δοκιμάστε περιγραφικούς επαίνους. Πραγματικά, προσπαθήστε να παρατηρήσετε συγκεκριμένες ενέργειες που κάνουν όλη την ημέρα που είναι θετικές και να τις ανακαλέσετε σκόπιμα. Για παράδειγμα, «Είδα ότι βοήθησες τον αδερφό σου να κάνει αυτό. Αυτό δείχνει υπευθυνότητα» ή «Είδα πόσο σκληρά προσπάθησες σήμερα. Είμαι περήφανη για την προσπάθειά σου».

4. Να μην εκδηλώνετε τα συναισθήματά σας

Μία από τις σημαντικότερες δουλειές των γονέων είναι να βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν συναισθηματική νοημοσύνη ή «EQ», διδάσκοντάς τους να αναγνωρίζουν τι αισθάνονται και να βάζουν ένα όνομα σε αυτό.

Αλλά ένα παιδί δεν μπορεί να το κάνει αυτό αν λαμβάνει το μήνυμα από τους γονείς ή τους κηδεμόνες του ότι δεν πρέπει να βιώνει πραγματικά τα συναισθήματα που έχει, ή ότι τα ίδια τα συναισθήματα είναι άσχημα.

Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο όταν το παιδί παλεύει με μεγάλα συναισθήματα για κάτι που ίσως εσάς δεν σας φαίνεται σημαντικό και τα εκφράζει με τρόπο που δεν είναι ο ιδανικός, όπως με ξεσπάσματα.

«Το να πεις σε ένα παιδί ότι είναι «μωρό» επειδή κλαίει ή εκφράζει το συναίσθημα του δεν είναι τίποτα άλλο παρά σκληρό και θα το κάνει να εξαλείψει τα συναισθήματά του και να αποκολληθεί από αυτά», δήλωσε η Streep.

Αντ ‘αυτού, υπενθυμίστε στον εαυτό σας και στο παιδί σας, ότι τα συναισθήματα είναι για να τα νιώθουμε και δείξτε του πώς διαχειρίζεστε εσείς αυτά τα συναισθήματα.

5. Λέγοντας «εσύ πάντα / ποτέ» ή «εσύ με κάνεις …»

Το να λέτε στα παιδιά ότι πάντα ή ποτέ δεν κάνουν συγκεκριμένα πράγματα δεν είναι παραγωγικό και οι ειδικοί λένε ότι μπορεί να είναι μια κόκκινη σημαία ότι σταματήσατε να ασχολείστε με το γιατί το παιδί σας εμμένει με συγκεκριμένες συμπεριφορές που μπορεί να βρίσκετε ενοχλητικές ή προβληματικές.

Αντ’ αυτού, σκεφτείτε συγκεκριμένες συμπεριφορές που θέλετε να εξαλείψετε και τα πράγματα που τείνουν να συμβαίνουν πριν από αυτές τις συμπεριφορές και στα οποία μπορείτε να κάνετε πρακτικές αλλαγές. Κάντε σαφείς τις προσδοκίες και τα όριά σας και βοηθήστε τα παιδιά να εργαστούν μέσω αλλαγών.

Αντί λοιπόν να λέτε, «Δεν κάνεις ποτέ τα μαθήματα στην ώρα τους», να είστε πολύ ξεκάθαροι για το τι θα θέλατε να συμβεί και να δώσετε στο παιδί σας αρκετό χρόνο για να κάνει τη μετάβαση και στη συνέχεια επιδοκιμάστε το γεγονός.

Μια άλλη φράση που πρέπει να προσέξετε είναι κάποια έκδοση του «εσύ με κάνεις…» που χρησιμοποιείτε, όπως «εσύ με κάνεις εξαγριωμένο ή στεναχωρημένο όταν κάνεις αυτό» ή «με κάνεις να ενεργήσω με έναν συγκεκριμένο τρόπο». Το παιδί σας δεν είναι υπεύθυνο για τα συναισθήματά σας ή την κατάστασή σας. Να είστε προσεκτικοί!

jenny.gr

www.newsitamea.gr

BYTRUELIFE

https://www.truelife.gr