π. Φιλόθεος Φάρος : Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν χωρίς όρια, ανίκανα να αντιμετωπίσουν τον πραγματικό κόσμο…!!!!

Ο πατήρ Φιλόθεος Φάρος σε μια μνημειώδη συνέντευξη στον Αρ. Βικέτο στον “Φιλελεύθερο” της Κύπρου

«Τα Χριστούγεννα για τον σύγχρονο άνθρωπο δεν έχουν καμία πνευματική αξία, είναι ένα καταναλωτικό επεισόδιο. Δηλαδή, είναι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό», διαπιστώνει με πίκρα ένας κληρικός με 46 συναπτά έτη διακονίας στην Εκκλησία της Ελλάδος. 

Πρόκειται για τον πατέρα Φιλόθεο Φάρο, ο οποίος σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Πάντειο Σχολή, Νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ποιμαντική Ψυχολογία στις ΗΠΑ και είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων.

-Το νόημα των Χριστουγέννων Πάτερ Φιλόθεε, ποιο είναι το νόημα των Χριστουγέννων στην εποχή μας;

Tα Χριστούγεννα κατά την εκτίμηση μου είναι δυστυχώς σήμερα απλώς μια έξαρση της καταναλωτικής δραστηριότητας του σύγχρονου ανθρώπου. Ο άνθρωπος της εποχής μας , έχοντας πλούτο και υλικές ανέσεις, αισθάνεται πως δεν του χρειάζεται κάποια πνευματικότητα, πιστεύει ότι με τα υλικά αγαθά είναι καλυμμένος, είναι πλήρης. 

Επομένως, τα Χριστούγεννα για τον σύγχρονο άνθρωπο δεν έχουν καμία πνευματική αξία, είναι ένα καταναλωτικό επεισόδιο. Δηλαδή, είναι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό. Ο Χριστός ενανθρωπίστηκε για να αποκαλύψει ένα τρόπο ζωής, ο οποίος ανταποκρίνεται στην ανθρώπινη φύση και εξασφαλίζει στον άνθρωπο πληρότητα. 

Συνεπώς, ο άνθρωπος πρέπει να βρίσκεται σε κοινωνία με τον Θεό και τον συνάνθρωπό του, να ενωθεί με τον Θεό και τον συνάνθρωπό του. Δυστυχώς, αυτά δεν υπάρχουν σήμερα.

Όσο αφορά τη λατρεία και τις μεγαλοπρεπείς λειτουργίες αυτά αποτελούν μια ανώνυμη λατρεία με έντονο στοιχείο της επίδειξης. Αυτά δεν έχουν σχέση με τον Χριστό, ο οποίος περπατούσε ξυπόλητος και δεν είχε «που την κεφαλή κλίναι».

-Η εικόνα που δίδετε είναι ζοφερή. Πόση ευθύνη έχει γι αυτό η διοικούσα Εκκλησία, δηλαδή για το ότι γιορτάζουμε Χριστούγεννα χωρίς Χριστό;

Ένα άλλο τραγικό στοιχείο, το οποίο συνιστά απομάκρυνση από το πνεύμα του Χριστού, είναι ότι πάντα αναζητούμε την ευθύνη να την βρούμε σε κάποιον άλλο. Την ευθύνη την έχουμε όλοι. Εγώ γνωρίζω για την προσωπική μου ευθύνη. Πόση ευθύνη έχει ο Αρχιεπίσκοπος, ο Πατριάρχης δεν γνωρίζω, διότι δεν είμαι μέσα στην καρδιά τους. 

Εγώ ο ίδιος έχω υποδουλωθεί σε αυτό τον υλισμό, που κυριαρχεί στην εποχή μας. Δεν είμαι εξαίρεση. Όσο περισσότερο θυσιάζω την κοινωνία με τον Θεό και τον συνάνθρωπο χάρη της απόλαυσης, της βολής και καλοπέρασης, αδειάζω. Η ζωή δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα.

-Δηλαδή, ο κληρικός, ιδιαίτερα ο Επίσκοπος, πρέπει πρώτα από όλα να είναι ο ποιμήν ο καλός;

Είναι πρόκληση για μας τους κληρικούς να εμφανιζόμαστε από τους πλουσιότερους των συνανθρώπων μας. Ο οποιοσδήποτε κληρικός είναι αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση πάνω από το μέσο όρο του Έλληνα πολίτη. Πολλοί από εμάς τους κληρικούς ζούμε με τρόπο πριγκιπικό. 

Η πρόκληση είναι εξωφρενική και διερωτώμαι, πώς ο πιστός λαός, όπως συνηθίζουμε να τον λέμε, ανέχεται αυτή την κατάσταση. Ο Χριστός καταδικάζει την υποδούλωση στα υλικά αγαθά, τη χλιδή και την πολυτέλεια. μας υπηρετεί ένα σωρό κόσμος, φορτωνόμαστε όλα αυτά τα χρυσά και έχουμε και την απόλυτη εξουσία στην ψυχή των ανθρώπων.

-Τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει αυτή η κατάσταση;

Κοιτάξτε στο χώρο τον εκκλησιαστικό υπάρχουν Επίσκοποι, ακόμη και στο περιβάλλον του Αρχιεπισκόπου, οι οποίοι είναι «φραγκοφονιάδες», οι οποίοι έχουν ταρίφα για να τελέσουν ένα μυστήριο και για να λειτουργήσουν στους ναούς της Μητρόπολής τους. 

Δεν αρκεί το “mea culpa” του Αρχιεπισκόπου, πρέπει να γίνει κάτι. Χρειάζεται μετάνοια, που σημαίνει αλλάζω τρόπο ζωής, κάνω μεταβολή 180 μοιρών. Η μετάνοια δεν είναι μια απλή δήλωση. Μετανοείς αληθινά, όταν είσαι αποφασισμένος να αλλάξεις ριζικά.

– Πώς είδατε εσείς τα τελευταία δραματικά γεγονότα στην Ελλάδα και τη συμπεριφορά των νέων;

Είναι μια τραγική στιγμή, γιατί κατά τρόπο κραυγαλέο αποκαλύπτεται ότι κάθε ένας από εμάς κινείται από ιδιοτέλεια. Ό,τι κάνουμε το κάνουμε μόνο για τον εαυτό μας, αγνοώντας τους άλλους. Αυτό είναι σατανικό. 

Δυστυχώς αυτό κάνουμε τώρα. Οι πάντες προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε τα πάντα..,να καπηλευθούμε αυτό που βιώνουν οι νέοι, το οποίο δεν έχει σχέση από αυτό, το οποίο ακούμε ότι βιώνουν οι νέοι μας. Αυτή τη στιγμή η νεολαία μας βρίσκεται σε σύγχυση, γιατί η ελληνική οικογένεια, το ίδιο νομίζω συμβαίνει και στην Κύπρο, περνά μεγάλη κρίση.

Δηλαδή, τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν χωρίς όρια, μεγαλώνουν με τρόπο, που τα κάνει ανίκανα να αντιμετωπίσουν τον πραγματικό κόσμο. Οι γονείς το κάνουν αυτό για λόγους καθαρά ιδιοτελείς, έστω και αν δεν το συνειδητοποιούν απολύτως. 

Δηλαδή, αυτή η κτητικότητα και ο υπερπροστατευτισμός είναι ο τρόπος, που προσπαθούν να κρατήσουν τα παιδιά για τον εαυτό τους. Εκπληρώνουν οι γονείς κακώς οποιαδήποτε επιθυμία των παιδιών τους. Έτσι, ο νέος βρίσκεται σε μια τραγική αναπηρία, η οποία θα του στοιχίσει τη ζωή του. 

Θα ζήσει σε μια κόλαση. Γιατί, πιο καίριες ανάγκες του δεν θα ικανοποιηθούν, γιατί αν πλησιάζει κάποιον με τη διάθεση να έχει αυτό που θέλει, αδιαφορώντας για τις ανάγκες του άλλου- και μάλιστα όταν και ο άλλος κάνει το ίδιο - οι σχέσεις είναι καταδικασμένες. Αυτή τη σύγχυση και αυτό τον πανικό βιώνουν σήμερα οι νέοι.

– Λέγεται ότι οι Σουηδοί, όταν υπάρχει μια κρίση γίνονται καταθλιπτικοί, στέφονται εναντίον του εαυτού τους – γι’ αυτό και έχουν πολλές αυτοκτονίες.

Εμείς οι Έλληνες, όταν δεν πάει κάτι καλά στη ζωή μας, ζητάμε κάπου έξω από εμάς τον «εχθρό». Αλλά ο «εχθρός» δεν είναι έξω από εμάς. Το τραγικό είναι ότι οι έφηβοι δεν γνωρίζουν με ποιον είναι οργισμένοι. 

Είναι οργισμένοι κυρίως με τους γονείς τους, με το οικογενειακό τους περιβάλλον, γιατί εκεί κρίνεται η δυνατότητα του νέου να είναι αυθύπαρκτο πρόσωπο. Αν ο νέος μέσα στο σπίτι έχει αναπτύξει μια υγιή προσωπικότητα, τότε οι οποιεσδήποτε αρνητικές εξωτερικές συνθήκες δεν θα τον καταβάλλουν.

Ο ρόλος της Εκκλησίας

Το ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας πρέπει να είναι το έργο του Χριστού, ο οποίος δεν έδωσε ούτε ένα κομμάτι ψωμί σε κανένα πτωχό. Αυτό δεν ήταν τυχαίο, γιατί ο Χριστός ήλθε να μάθει τους ανθρώπους να ζουν με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην υπάρχουν πτωχοί και πλούσιοι, κάποιοι, που να εκμεταλλεύονται κάποιους άλλους. 

Εμείς σήμερα διαστρέφουμε το μήνυμα του Χριστού και μετά ερχόμαστε τάχα να καλύψουμε τα συμπτώματά του.

Είναι το πάθος της εξουσίας, το οποίο διακατέχει πάρα πολλούς από εμάς τους κληρικούς. Και μας διακατέχει, γιατί δεν πιστεύουμε στον εαυτό μας, δεν έχουμε αυτοεκτίμηση και προσπαθούμε να καλύψουμε την αίσθηση της εσωτερικής μας ανεπάρκειας. Γιατί, πολλοί από εμάς, αν μας βγάλετε τα γένια και τα ράσα, δεν είμαστε τίποτα. Θα ήμασταν σκέτα μηδενικά.

Όμως οι περισσότεροι από εμάς τους κληρικούς αποκτάμε κύρος, νομίζουμε ότι μπορούμε να καθορίζουμε τις ζωές των άλλων, μας υπηρετεί ένα σωρό κόσμος, φορτωνόμαστε όλα αυτά τα χρυσά άμφια και έχουμε και την απόλυτη εξουσία στην ψυχή των ανθρώπων. Και έτσι νομίζουμε ότι θα αυξήσουμε την αυτοεκτίμησή μας. 

Το πάθος της εξουσίας κυριαρχεί στη ζωή της Εκκλησίας, η οποία τελικά δεν είναι αυθεντική Εκκλησία. Η Εκκλησία δεν είναι οργάνωση, ούτε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. 

Η Εκκλησία είναι τρόπος υπάρξεως, τα μέλη της πρέπει να έχουν μια καρδιά και μια ψυχή και να μοιράζονται ό,τι έχουν, να βαστάζουν αλλήλων τα βάρη, αυτοί που είναι δυνατοί να μην καμαρώνουν, αλλά να προσπαθούν να σηκώσουν το βάρος των αδυνάτων. Αυτό είναι η πραγματική Εκκλησία.

Πηγή

https://www.newside.gr

Να τους κοιτάς κατάματα τους φόβους σου ώσπου να φοβηθούν και να φύγουν…!!!!

Η χειρότερη στιγμή της ημέρας ήταν αυτή. Όταν η μαμά σε σκέπαζε, σε φιλούσε, σου έλεγε καληνύχτα και βγαίνοντας απ’ το δωμάτιο έσβηνε το φως. Και ξαφνικά όλα τα ροζ συννεφάκια του δωματίου σου γίνονταν μαύρα, έτοιμα για καταιγίδα, η αστερόσκονη γινόταν χαλάζι, η Πεντάμορφη κακιά μάγισσα και ο Πρίγκιπας ένας φοβερός δράκος που έβγαζε φωτιές απ’ το στόμα.

Το φοβόσουν το σκοτάδι, τα μεταμόρφωνε όλα σε τρομακτικά, άγνωστα και παγωμένα. Αυτό το πηχτό μαύρο σύννεφο, που ήταν το ίδιο με ανοιχτά ή με κλειστά τα μάτια, σε έκανε να βουρκώνεις και να μετράς ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, ως το δέκα, γιατί δεν ήξερες παραπάνω, τα δευτερόλεπτα που γίνονταν λεπτά, που γίνονταν ώρες ώσπου να ξημερώσει.

Όσο τα χρόνια περνούσαν και ο φόβος σου για το σκοτάδι αποτελούσε ένα μακρινό εφιάλτη, ένιωθες πολύ γενναία που τώρα έσβηνες και μόνη σου το φως. Παρόλα αυτά όταν έβλεπες σκιές στο σκοτάδι πάντα η φαντασία σου τις μετέτρεπε σε λύκους, δράκους, μάγισσες. 

Είχες βρει όμως ένα κόλπο για να τα ξεχνάς όλα. Τραγουδούσες δυνατά μέσα σου και φανταζόσουν πως είσαι στη μέση ενός κύκλου με δεμένα τα μάτια και «τα φυλάς».

Γύρω σου όλες σου οι φίλες, η μαμά κι ο μπαμπάς κρατιόνταν χέρι χέρι και αυτός ο κλοιός ήταν τόσο δυνατός όσο ο ομφάλιος λώρος. Και ένιωθες ασφάλεια, ζεστασιά και γαλήνη ώσπου να σε πάρει ήσυχα και μαλακά ο ύπνος.

Πρώτες μέρες στο σχολείο, νέες εμπειρίες, νέες εικόνες, νέοι φόβοι. Ο μεγαλύτερος αυτών το διάλειμμα. Θυμάσαι όλα τα παιδιά να κυνηγιούνται, να παίζουν, να χτυπιούνται κι εσύ καθισμένη στα σκαλιά να τα κοιτάζεις από μακριά ευχόμενη να ακούσεις τον ήχο του κουδουνιού για να μπεις ξανά στην τάξη.

Ήθελες τόσο να είσαι θαρραλέα, να μην τρέμεις πως θα σε ρίξουν κάτω, πως θα χτυπήσεις, πως θα σε κοιτούν όλοι, πως ίσως σε κοροϊδέψουν. Έκλεινες σφιχτά τα μάτια και μετρούσες, μετρούσες, τώρα ήξερες και παραπάνω από το δέκα, ως το εκατό και ξανά απ’ την αρχή. 

Μέσα στις φωνές και τα γέλια ακούγονταν λεπτές κοριτσίστικες φωνές να τραγουδούν : «Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει…» και αστραπιαία έκλεινες και τ’ αυτιά.

Και ξανά κενό. Τα χρόνια μαζί με τους φόβους που τα συνόδευαν πέρασαν και τη σειρά τους πήραν άλλα και μετά άλλα.

Γυμνάσιο. Στην τάξη χαμός και φασαρία, πειράγματα, ξύλο, γέλια. Η πόρτα κλείνει με κρότο και επικρατεί ησυχία. Περπατάει, ανεβαίνει στο βάθρο, τοποθετεί σχολαστικά το δερμάτινο χαρτοφύλακα πάνω στην έδρα. Το βλέμμα του σκανάρει το χώρο κι εσύ πετρώνεις στη ματιά του. 

Στυγερή, αμείλικτη σαν του ανακριτή. «Αγαλματάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα, μέρα ή νύχτα;». Ανοίγει το χαρτοφύλακα και βγάζει έξω αυτό το μαύρο μικρό μπλοκάκι. 

Το ξεφυλλίζει, οι στιγμές μοιάζουν αιώνες κι αυτός ο κόμπος στο λαιμό σου δεν κατεβαίνει με τίποτα. Κοιτάει, σταματά το ξεφύλλισμα και με το δάκτυλό του ακουμπά τη σελίδα. Σηκώνει το δείκτη στον αέρα και σε στοχεύει : «Εσύ!».

Και τα χρόνια περνούν σαν το νερό, κυλούν ανάμεσα στα δάχτυλά σου και μένουν μόνο οι στιγμές, σαν μικρές στάλες γυαλίζουν στην παλάμη σου. Οι φόβοι του μικρού παιδιού, της έφηβης κοπέλας παίρνουν άλλες μορφές και γίνονται φοβίες μιας γυναίκας.

Φτάνοντας στα πρώτα – άντα. Η φοβία των φιλενάδων σου; Μήπως δε βρουν κάποιο «καλό παιδί» να παντρευτούν. Κι όταν λέμε καλό δεν εννοούμε καλό για εμάς αλλά καλό στα χαρτιά: καλή δουλειά, καλά λεφτά, καλή οικογένεια, καλό αυτοκίνητο. H δική σου φοβία; 

Να καταλήξεις δίπλα σε κάποιον που δεν μιλάει μέσα σου. Ο καλός στα χαρτιά ήρθε, έκανε τα πάντα, είχε τα πάντα, ήταν ένα λαχείο που έλεγαν κι οι φίλες σου, κι εσύ χωρίς αμφιβολία ήσουν για ακόμα μια φορά πολύ τυχερό κορίτσι. Θα τον ακολουθούσες, θα τον παντρευόσουν και η ζωή σου θα γινόταν παραμυθένια.

Ο φονιάς του νου σου όμως, ο φόβος, σου χτύπησε ξανά την πόρτα κι εσύ αφελής κι ανυποψίαστη του άνοιξες και τον κοίταξες κατάματα, χωρίς να τρέξεις να κρυφτείς. 

Να τα αφήσεις όλα πίσω, δουλειά, γονείς, φίλους, σπίτι, να τον ακολουθήσεις, να ξεκινήσεις μια νέα ζωή, δίπλα του. Κι αν δεν; Αν κάτω από τα εκατό παπλώματα στα οποία θα κοιμόσουν ένιωθες το μπιζέλι στον πάτο τους; 

Αν το σώμα σου ήταν εκεί και η καρδιά σου μακριά; Αν έχανες τις στιγμές σου, τις δικές σου μικρές στιγμές, αυτό που ήσουν εσύ για σένα;

Σε τρόμαζε ο εγωιστικός τρόπος σκέψης σου, από την άλλη σε φανταζόσουν να χορεύεις πάνω κάτω στο σπίτι σαν την τρελή, να χάνεσαι ώρες ατελείωτες στις σκέψεις σου χωρίς επαφή με κανέναν, να τρως από την κατσαρόλα, να μιλάς ακατάπαυστα στο τηλέφωνο. Θα μπορούσε να είναι έτσι; 

Θα άντεχες να αλλάξεις τόσο όσο να καταφέρεις να στηρίζεις έναν άντρα που θα γυρνούσε από την δουλειά κουρασμένος; Θα μπορούσες να πνίξεις το παιδί, και να κομματιάσεις το λώρο;

Λουσμένη στον ιδρώτα, χωρίς να έχει ζέστη, εκείνο το μουντό πρωινό του Σεπτέμβρη στο λιμάνι του Πειραιά, οι βαλίτσες σου στο τσιμέντο, το εισιτήριο κι ένα τσιγάρο στο χέρι. Óλα ήταν γκρι και το πλοίο πλησίαζε προς το μέρος σου απειλητικά.

Θυμήθηκες το κορίτσι που φοβόταν το σκοτάδι, που έσφιγγε την κούκλα και μετρούσε ως το δέκα, κάτι ροζ υπήρχε μέσα σου ακόμα. Γύρισες την πλάτη στην προβλήτα και άρχισες να τρέχεις. Mέσα σου η κοριτσίστικη φωνή αναμειγμένη με τις φωνές και τα γέλια στο προαύλιο του σχολείου τραγουδούσε «ήταν ένα μικρό καράβι, ήταν ένα μικρό καράβι, που ήταν α-α-αταξίδευτο..»

Mερικά χρόνια μετά… Φόβος για την ανεργία, την εξαθλίωση, τον πόνο, το θάνατο, την απώλεια. Ο μεγαλύτερος φόβος όλων όμως; O φόβος για τον φόβο. 

Ο πιο ανασταλτικός παράγοντας για την ζωή. Ένα συναίσθημα που πάντα έβαζε τρικλοποδιές στα ρίσκα σου, στα γούστα σου, στις αποφάσεις σου, στις τρέλες σου. Αυτό που πάντα κατάφερνε να σε κρατάει πίσω. Αναρωτιέσαι: μήπως τελικά θα πρέπει να προκαλείς τους φόβους σου;

Σ’ ένα μαύρο σαν καμένο δάσος, με πανύψηλα δέντρα, τόσο ψηλά που κρύβουν και το παραμικρό κομμάτι ουρανού η ίδια λεπτή κοριτσίστικη φωνή σου τραγουδά : «περπατώ περπατώ μες το δάσος, όταν ο λύκος δεν είναι εδώ. Λύκε, λύκε ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;»

Γράφει η Eleni Q

kissmygrass.gr

Image by Deenesh Ghyczy

https://www.awakengr.com

Εξάψεις : Τι τις προκαλεί;

Εκτός από την εμμηνόπαυση, που είναι η πιο συνηθισμένη αιτία που θα ακούσουμε, τι μπορεί να προκαλέσει εξάψεις;

Οι εξάψεις είναι ένα σύμπτωμα που τις περισσότερες φορές συνδέεται με την εμμηνόπαυση. Δεν είναι όμως η μοναδική αιτία. Οι εξάψεις μπορούν να διαρκέσουν από μισό λεπτό μέχρι και αρκετά λεπτά. 

Υπάρχει έντονη αίσθηση ζέστης στο πάνω μέρος του σώματος, συχνά ιδρώτας, και μπορεί να υπάρχουν και συμπτώματα όπως ζάλη και ταχυπαλμίες.

Ποιες είναι οι άλλες πιθανές αιτίες για εξάψεις, εκτός από την εμμηνόπαυση;

Κάποιο φάρμακο που παίρνετε

Είναι παρενέργεια αρκετών φαρμάκων για την κατάθλιψη, για την οστεοπόρωση, ορισμένων στεροειδών αλλά και φαρμάκων όπως η Σιλδεναφίλη. Πρόκειται για φάρμακα που επηρεάζουν τα επίπεδα ορισμένων χημικών στον οργανισμό που με τη σειρά τους ρυθμίζουν τη θερμοκρασία του σώματος. Όσο το σώμα σας συνηθίζει στα φάρμακα, το σύμπτωμα μάλλον θα υποχωρήσει.

Υπερθυρεοειδισμός

Η υπερβολική παραγωγή ορμονών από τον θυρεοειδή αυξάνει την ταχύτητα του μεταβολισμού μας, και οι εξάψεις είναι συχνό φαινόμενο σε αυτή την περίπτωση, μαζί με γενικότερη ευαισθησία στη ζέστη και την αυξημένη εφίδρωση.

Το αυξημένο στρες

Το άγχος μπορεί να εμφανίζεται με διάφορα συμπτώματα. Σε κάποιους ανθρώπους, για παράδειγμα, "χτυπάει" ως πόνος στη μέση. Η ξαφνική αίσθηση ζέστης είναι αρκετά συχνό φαινόμενο σε περιόδους έντονου στρες και συνδέεται με τους μηχανισμούς του οργανισμού μας για να διαχειρίζεται τις δύσκολες καταστάσεις.

Ο χώρος που κοιμόσαστε

Αν το υπνοδωμάτιό σας είναι αρκετά ζεστό, ή αν σκεπάζεστε πολύ βαριά, είναι πιθανό να ξυπνήσετε μέσα στη νύχτα από ξαφνική αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος ή από ιδρώτα. Ιδανικά, ο χώρος που κοιμόμαστε πρέπει να έχει σχετικά χαμηλότερη θερμοκρασία από το υπόλοιπο σπίτι.

Η πολλή καφεΐνη

Σε ορισμένα άτομα που εμφανίζουν ευαισθησία στην καφεΐνη, η κατανάλωση προϊόντων που την περιέχουν μπορεί να προκαλέσει εξάψεις.

Διάφορες λοιμώξεις

Οποιαδήποτε λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει πυρετό ως σύμπτωμα μπορεί να φέρει και εξάψεις. Θα υπάρχει και κόπωση, μυϊκοί πόνοι και αυξημένη εφίδρωση. Η ουρολοίμωξη είναι από τις πιο συνηθισμένες αιτίες, για παράδειγμα.

Θοδωρής Διάκος

Συντάκτης - Δημοσιογράφος

https://www.iatronet.gr

Για να μην αναρωτηθείς ξανά πώς ένα καλό παιδί χτυπά, βιάζει, σκοτώνει…!!!!

«Μα, ήταν ένα πολύ καλό παιδί», «Δεν είχε δώσει ποτέ δικαίωμα..», «Ήταν από καλή οικογένεια…» και πόσες άλλες τέτοιες φράσεις δεν έχουμε ακούσει σωρηδόν, όταν αποκαλύπτεται μία τραγική ιστορία, ένα έγκλημα.

Το παρακάτω κείμενο θα μπορούσε να έχει γραφτεί από μία εκπαιδευτικό, η οποία στην πορεία της καριέρας της έχει αντιμετωπίσει πολλά περιστατικά με τα παιδιά.

Ένα κείμενο – γροθιά στο στομάχι που αποκαλύπτει, ότι το πώς μεγαλώνουμε και χειριζόμαστε τα παιδιά ως γονείς μπορεί να καθορίσει την μετέπειτα συμπεριφορά τους.

«Θα σου πω όλη την ιστορία, από την αρχή. Για να μην αναρωτηθείς ξανά πώς ένα καλό παιδί καταλήγει να κλωτσάει στο κεφάλι έναν άνθρωπο πεσμένο στο έδαφος, να σκοτώνει έναν σκύλο, να βιάζει μια γυναίκα, να σκοτώνει έναν άνθρωπο.

 

Όλα ξεκίνησαν όταν τα αγόρια σου ήταν δύο- τριών χρονών. Είχατε πάει βόλτα σε μια καφετέρια. Και τα είδες να μαδάνε την γλάστρα του μαγαζιού και να γεμίζουν τον τόπο χώματα και σκέφτηκες πως αυτό το παιχνίδι θα τα απασχολήσει για λίγο και ήπιες μια ακόμα γουλιά εσπρέσο. Και όταν ο σερβιτόρος προσπάθησε να τους μιλήσει, έγινες έξαλλη που ανακατεύεται με ξένα παιδιά.

Και τότε που πετούσανε πετρούλες στην παραλία επάνω σε μια κοπέλα και εκείνη σε στραβοκοίταξε και σκέφτηκες πως δεν έχει ιδέα από παιδιά, η κακομαθημένη!

Ίσως να φταίει και εκείνη η πρώτη φορά που ο μικρός άρπαξε το φτυαράκι από το χέρι ενός παιδιού, στο πάρκο κι εσύ έκανες ότι δεν είδες. Και μεταξύ μας, καμάρωσες που το παιδί σου είναι διεκδικητικό.

Και όταν το παιδάκι αντέδρασε, το χτύπησε με το φτυάρι στο κεφάλι. Και κατά βάθος το ευχαριστήθηκες.

Φταίει που μετά, στο νηπιαγωγείο, εσύ ο περήφανος μπαμπάς, συμβούλεψες τα μικρά να ρίχνουν και από καμία ψιλή, αν χρειαστεί (αλλά μόνο αν χρειαστεί, δεν είσαι παράλογος), γιατί δεν είναι τίποτα φλώροι. Και κάθε που η δασκάλα προσπαθούσε να σου μιλήσει, την έβγαζες τρελή και έλεγες ότι τα έχει βάλει στο μάτι.

Και τότε που ο μικρός έσπασε τα τουβλάκια στο σχολείο και σας ζήτησε να τα αντικαταστήσετε, χάιδεψες την φράντζα του και είπες να μην ανησυχεί. Η μαμά θα πάρει καινούρια. Και τον έλουσες φιλιά και δεν είπες τίποτα άλλο. Και φεύγοντας, του πήρες παγωτό, σίγουρη ότι θα είχε μια δύσκολη μέρα, στα χέρια της.

Και μετά, στο δημοτικό, που τα αγόρια έπαιζαν μπάσκετ με την παρέα τους και ήρθε εκείνος ο μικρός, ο Γιωργάκης, που έχει νανισμό. Και τα αγόρια δεν ήταν πρόθυμα να χάσουν το παιχνίδι, για ένα μπασμένο.

Και τον έδιωξαν, τον κορόιδεψαν, και του πέταξαν την τσάντα. Και όταν σου εξιστόρησε το περιστατικό ο διευθυντής, εσύ, μπαμπά, καμάρωσες, γιατί τα αγόρια σου είχαν γίνει σκληρά αντράκια. Και είπες ότι φταίει ο Γιωργάκης που το πήρε κατάκαρδα, χωρίς λόγο. Μάλλον δεν είναι δυνατός χαρακτήρας, σαν τα δικά σου.

Και έπειτα, στο γυμνάσιο, που ήρθε στην τάξη η Ελένη. Και ήταν ένα ανεπτυγμένο κορίτσι, σωστή γυναίκα. Και ο μεγάλος την γούσταρε. Και του είπες ότι οι γκόμενες θέλουν και λίγο νταηλίκι. Και εκείνος το πήρε το μήνυμα (είχε χρόνια καταλάβει πώς να είναι σωστός γιος για σένα ) και την στρίμωξε στις τουαλέτες.

Και την έβγαλε φωτογραφίες και τις έδειξε στην τάξη. Και όταν βρέθηκες μπροστά στους εξαγριωμένους γονείς της, τους είπες ότι έτσι είναι τα αγόρια, γεμάτα ορμόνες και ανώριμα. Και αν δεν θέλουν προβλήματα, να της μάθουν να μην προκαλεί. Και έφυγες με ψηλά το κεφάλι, γιατί ήσουν πια σίγουρος ότι τα αγόρια σου δεν είναι γκέι. Μεγάλη υπόθεση!

Μετά όμως δεν ήταν πια μικρά παιδιά. Και δεν είχες απέναντι έναν κακομοίρη σερβιτόρο, μια κακομαθημένη άτεκνη, ένα μυξιάρικο στο πάρκο, μια ξινή δασκάλα, έναν ανίσχυρο διευθυντή, ένα ανήλικο κορίτσι. Είχες τον νόμο. Κι αν εσύ τους έμαθες ότι νόμοι δεν υπάρχουν, είσαι ο μόνος ένοχος.

Αυτά τα γράμματα, δεν μ’ αρέσει να τα διαβάζω. Δεν συμπαθώ τον θυμωμένο εαυτό μου. Θα προτιμούσα να μπορώ να σε συγχωρώ που δεν ξέρεις τί κάνεις. 

Όμως δεν μπορώ να μην το παίρνω προσωπικά, όταν σε βλέπω να φτιάχνεις έναν κόσμο με τους δικούς σου όρους, χωρίς να σε νοιάζει ποιον κόσμο παλεύω εγώ να φτιάξω. Αυτόν που έχω τάξει στα δικά μου παιδιά κι εσύ συνεχώς με βγάζεις ψεύτρα.

Θυμώνω, επειδή το παιδί σου το πήρα στα χέρια μου, τότε που όλα μπορούσαν να αλλάξουν. Και το έβλεπα να χάνει τον δρόμο του, μέρα με την μέρα. Και έκανα τα πάντα για να σώσω την αθωότητά του, μα οι προσπάθειες μου έπεφταν στον δικό σου τοίχο.

Μην αναρωτηθείς «γιατί», λοιπόν. Μην ζητήσεις τα ρέστα. Είχες φορέσει χειροπέδες στο παιδί σου, πολύ πριν το κάνουν αυτοί.”

Efi Nika

https://www.newsitamea.gr

Πως να πετύχω ό,τι επιθυμώ…!!!!

Θετικός προγραμματισμός

Για να μπορέσεις να πετύχεις περισσότερα θα πρέπει να νιώθεις καλύτερα και για να συμβεί αυτο θα πρέπει να ασχολείσαι, όσο το δυνατόν περισσότερο, με θετικές έννοιες και αντιλήψεις. 

Σαφώς το να βλέπεις τη θετική πλευρά των πραγμάτων είναι πρόκληση, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιο εύκολο να είναι αρνητικοί παρά θετικοί. Αξίζει όμως να προσπαθήσεις γιατί αυτο θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στην καθημερινότητα σου και θα μεγιστοποιήσει την παραγωγικότητα σου.

Επιμονή

Όσες δυνατότητες κι αν έχεις, όσο ταλέντο κι αν διαθέτεις, όσο αξιόλογο άτομο κι αν είσαι, κάποια στιγμή θα συναντήσεις δυσκολίες. Κάποιες φορές τα πράγματα δεν θα είναι όπως θέλεις, δεν θα πηγαίνουν όπως υπολόγιζες. Θα τύχουν αναποδιές, ίσως χρειαστεί να συναντήσεις την αποτυχία, ίσως σκεφτείς πολλές φορές να τα παρατήσεις. 

Εδώ είναι που έρχεται η επιμονή και αλλάζει τους κανόνες υπέρ σου. Όσο μεγάλος κι αν είναι ο στόχος σου, όσες φορές κι αν αποτύχεις, αν βάλεις την επιμονή στο παιχνίδι πάντα θα κερδίζεις. Αν δεν τα παρατήσεις, μπορείς να πετύχεις τα πάντα!

Γνώση

Η γνώση είναι δύναμη για αυτόν που είναι διατεθειμένος να την αξιοποιήσει. Θα πρέπει να γνωρίζεις με ακρίβεια τι θέλεις να πετύχεις. Πολλές φορές θα συναντήσεις «σταυροδρόμια», σε πολλές περιπτώσεις οι επιλογές που θα έχεις μπορεί να είναι πάμπολλες κι αν δεν γνωρίζεις που ακριβώς θέλεις να πας, το πιθανότερο είναι να χαθείς. 

Αν γνωρίζεις που θέλεις ακριβώς να πας, είναι πιο εύκολο να φτάσεις εκεί. Ο δημιουργικός οραματισμός, δηλαδή το να φαντάζεσαι αυτο που επιθυμείς μπορεί να σε βοηθήσει πολύ. Καθώς οπτικοποιείς την επιθυμία σου δίνεις χρήσιμες πληροφορίες στον εγκέφαλο σου για το ποια κατεύθυνση θέλεις.

Πράξεις

Για να μπορέσουν να εκφραστούν οι δυνατότητες που έχεις και για να υλοποιηθούν οι ιδέες σου θα πρέπει να πράξεις. Αρκετοί έχουν την αίσθηση οτι μπορούν να «κατακτήσουν τον κόσμο» απο την άνεση του καναπέ τους, όμως κάτι τέτοιο δεν είναι αλήθεια. Κάποιες επιθυμίες ίσως χρειάζονται λιγότερες προσπάθειες και άλλες ίσως χρειάζονται περισσότερες. 

Όμως σε κάθε περίπτωση χρειάζεται δράση. Θα πρέπει να κινητοποιηθείς. Σε καθημερινή βάση θα πρέπει να σκέφτεσαι, να λες και να πράττεις οτιδήποτε σε φέρνει πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου. Οι κατάλληλες πράξεις είναι κομβικής σημασίας στην υλοποίηση της επιθυμίας σου.

Αυτοβελτίωση

Σκοπός της αυτοβελτίωσης δεν είναι να αγγίξεις την τελειότητα, αλλά να βελτιώνεσαι καθημερινά. Το να γίνεσαι καθημερινά ένα καλύτερο άτομο μπορεί να συμβάλλει τα μέγιστα στην επίτευξη του στόχου σου. 

Βάζοντας ένα στόχο πρακτικά αυτο που ζητάς είναι εξέλιξη, βρίσκεσαι στο σημείο Α και επιθυμείς να προχωρήσεις προς κάτι καλύτερο, δηλαδή προς το σημείο Β. Απο το σημείο που βρίσκεσαι, ως το σημείο που θέλεις να πας υπάρχει μια διαφορά. 

Η αυτοβελτίωση σε βοηθάει να καλύψεις αυτη τη διαφορά καθώς σου δίνει τη δυνατότητα να εξελιχθείς και να προοδεύσεις. Οποιοσδήποτε κι αν είναι ο στόχος σου, αυτο που σου ζητάει είναι: εξέλιξη – αυτοβελτίωση.

John Evans – Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης και Προσωπικής Εξέλιξης

aytoveltiosi.wordpress.com

https://www.awakengr.com

«Ό,τι πίνετε η τρώτε νά τό κάνετε πρώτα «στριφτό». Ἔτσι δέν θά έχετε πρόβλημα»…!!!!

Ο π. Σίμων Αρβανίτης έλεγε πολλά για την κατάσταση της κοινωνίας.

Θα έλθουν, έλεγε, πολύ δύσκολες ημέρες.

Ο κόσμος έχει ξεφύγει από τον δρόμο.

Μια φορά ρωτήθηκε ο πατήρ Σίμων:

Τι γίνεται με τις βόμβες που πέφτουν συνέχεια στην

Αθήνα;

Ήταν η χρονιά του 1982 ή 83 και ο Γέροντας είπε: «Αυτά δεν είναι τίποτα.

Πάρα πολλά θα δείτε. Πάρα πολλά για να δοκιμαστεί ο λαός που δεν καταλαβαίνει».

Ίαση και προφητεία.

Μια χριστιανή, η οποία είχε ζήσει από κοντά και είχε λάβει πολλές χάρες από τον Γέροντα, σε μια περίπτωση που η κόρη της, ενώ ήταν καταδικασμένη από τους γιατρούς του Νοσοκομείου Παίδων «ΑΓΛΑΪΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ» και ανέμεναν την κατάληξη του παιδιού μέσα σε λίγες ώρες, η μικρή ασθενής «γύρισε» και έγινε γρήγορα καλά.

Η μάνα έκανε τάμα, μόλις έπαιρνε την κόρη της από το Νοσοκομείο, να πήγαινε πρώτα το παιδί της στον Γέροντα και μετά στο σπίτι της.

Επί πλέον, να πουλούσε ένα οικόπεδο που είχε προίκα της και να έδινε τα χρήματα στο Μοναστήρι.

Όταν, όμως, πήγε με το παιδί στον Γέροντα και του τα είπε όλα αυτά, εκείνος της είπε:

«Τι είναι αυτά που λες, παιδί μου;

Ο Θεός δεν πληρώνεται. Να αγαπάτε τον κόσμο, να μην κρατάτε μίσος στην καρδιά σας, να μη σας ενδιαφέρει τι κάνει ο διπλανός σας και να βοηθάτε, όταν βλέπετε άνθρωπο να υποφέρει.

Και όταν οι άνθρωποι καταλάβουν ποιο είναι το φάρμακο, θα σωθούνε, ειδεμή θα πάνε χαμένοι».

Η μάνα τον ρώτησε: Ποιό είναι το φάρμακο Γέροντα; Και ο Γέροντας της είπε:

«Η Αγία Κοινωνία με την Ιερά Εξομολόγηση και μετάνοια, παιδί μου.

Θα έρθει ημέρα που δεν θα έχετε μέρος να θάβετε τους νεκρούς και θα τους θάβετε ομαδικά σε λάκκους από τα ατυχήματα και τις αρρώστιες.

Αυτή είναι η κατάντια του ανθρώπου από την αμαρτία.

Ξέχασε τον Θεό, τις νηστείες.

Δεν προσέχει τίποτα ιερό».

Ξεκαθάρισμα. Ο Γέροντας συχνά έλεγε: «Έρχεται η ώρα που θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι», εννοώντας πολέμους και ακαταστασίες (υλικές και πνευματικές) και ημέρες εκδικήσεως.

Ανάγκη, για αγιότητα!

Ο Γέροντας έλεγε στους πατέρες της Μονής:

Ο κόσμος ένα πράγμα έχει περισσότερο ανάγκη, την αγιότητα!

Ο άνθρωπος πρέπει να μιμηθεί την απλότητα των μικρών παιδιών και, απευθυνόμενος προς τον Θεόν, να λέγει:

«Τι θέλεις, Κύριε, να κάμω»;

Προσέχετε τον διάβολο. Θέλει τη διχόνοια, τη σύγχυση, την ακαταστασία. Μην ακούτε τους λογισμούς, που σας ενσπείρει.

Ο Χριστός μας, η Παναγία μας, οι Άγιοί μας, είναι γλυκύτατοι, ωραιότατοι, με πολλή αγάπη. Σ’ αυτούς να καταφεύγετε, για να σας προστατεύουν από τους δαίμονες.

Όταν κάνεις κάτι από ζήλο και μεγάλη αγάπη προς τον Χριστό μας, και στραβό να είναι, ο Θεός, επειδή γίνεται από ζήλο και αγάπη για κείνον, το δέχεται και το ευχαριστείται.

Σταύρωμα στα φαγητά. Ο Γέροντας έλεγε, ό,τι πίνουμε ή τρώμε να το κάνουμε πρώτα «στριφτό», εννοώντας να το σταυρώνουμε, γιατί την εποχή μας όλα τα τρόφιμα είναι γεμάτα ορμόνες και φυτοφάρμακα. Έτσι, με το «στριφτό», δεν θα έχουμε πρόβλημα.

Ο κόσμος γεμίζει δαιμονικούς γορίλες. Στη μαρτυρία του για τον Γέροντα, γράφει, μεταξύ άλλων, ένα πνευματικό του τέκνο: «Κοιμάμαι ξανά και βλέπω πάλι τον Γέροντα, με τα πνευματικά του παιδιά, στην κορυφή ενός ψηλού βουνού.

Κάποιο απ’ τα παιδιά τόλμησε, ενώ γνώριζε ότι ο Γέροντας είχε κοιμηθεί, να τον ρωτήσει, πώς θα πορευθούμε στη ζωή χωρίς εκείνον.

Οδήγησε τότε την ομάδα σε ένα τέτοιο σημείο του βουνού, ώστε να φαίνονται οι πρόποδές του.

Στο αντίκρισμα, όλοι τρόμαξαν. Υπήρχε ένας κόσμος γεμάτος από τεράστιους γορίλες.

Και λέγει ο Γέροντας. Αυτός θα είναι ο κόσμος σε μερικά χρόνια. Στην ερώτηση, πως θα ανταπεξέλθουμε, απάντησε προφητικά:

«Εσείς θα έχετε το αρνί, κι’ εγώ θα σας δίνω το χορτάρι». Το αρνί είναι ο Χριστός, ήθελε να πει ο Γέροντας, όπως αναφέρει και το Ευαγγέλιο.

Όταν λοιπόν θα είμαστε στον Χριστό, θα έχουμε την προστασία του Θεού με την ευχή τη δική του».

Αποφθέγματα του π. Σίμωνος Αρβανίτη (+1988), επιλεγμένα από τα πέντε βιβλία που έγραψε γι’ αυτόν ο μαθητής του π. Ζωσιμάς.

blablaworldnews.blogspot.gr

https://nea-news.gr

Γιατί η τεχνολογία του Iphone δεν είναι γήινη…!!!!

Έχετε σκεφτεί ποτέ πως η τεχνολογία του Iphone δεν είναι γήινη, όπως επίσης του smartphone αλλά και της smart TV; Αν σας έχει περάσει από το νου, να ξέρετε ότι δεν είστε οι μόνοι. Υπάρχουν αρκετές φανταστικές εκδοχές που προσπαθούν να αποδείξουν αυτή την εικασία. Μια από αυτές είναι και η παρακάτω.

Ο Τιτανικός, το πασίγνωστο υπερωκεάνιο που βυθίστηκε στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό στις 15 Απριλίου 1912, μετά από σύγκρουση με ένα παγόβουνο, έφερε περίεργα πράγματα στο παρασκήνιο που κανείς δεν περίμενε ή δεν φανταζόταν να ακούσει ποτέ. 

Περίπου εβδομήντα χρονιά μετά, ο βυθός που εξακολουθεί να φιλοξενεί το μεγάλο πλοίο, έφερε στην επιφάνεια έναν καινούργιο κόσμο τεχνολογίας. Την τεχνολογία του Iphone.

Πολλές ερευνητικές αποστολές οργανώθηκαν για την ανεύρεση του ναυαγίου, όμως το μεγάλο βάθος όπου βρίσκεται, περίπου στα 3.800 μέτρα και η ασφυκτική πίεση του νερού εκεί κάτω, έκανε τις προσπάθειες απογοητευτικές.

Τελικά, την 1η Σεπτεμβρίου 1985, το απίθανο έγινε κατορθωτό. Από τότε, χιλιάδες αντικείμενα έχουν ανασυρθεί και εκτίθενται σε μουσεία σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, σε μια αποστολή ανέλκυσης συνέβη κάτι απίστευτο. 

Δύο από τα ρομποτικά, μη επανδρωμένα βαθυσκάφη που εξερευνούσαν το ναυάγιο συγκρούστηκαν μεταξύ τους από λάθος χειρισμό.

Στο ένα από τα δύο χάθηκε εντελώς ο έλεγχος οπότε άρχισε να βυθίζεται και, καθώς παρασυρόταν από τα ρεύματα της θάλασσας, βρέθηκε αρκετά μακριά από το σκαρί του Τιτανικού, μέχρι που ακούμπησε με πάταγο τον βυθό. 

Οι τεχνικοί από την επιφάνεια έκαναν διάφορες προσπάθειες να ανακτήσουν τον έλεγχο, αλλά χωρίς να τα καταφέρουν. Μετά από λίγο, όταν η άμμος που σηκώθηκε κατακάθισε, μία από τις κάμερες του βαριά τραυματισμένου βαθυσκάφους κατέγραψε κάτι σαν γυαλιστερό μέταλλο που... 

ήταν σχεδόν παντού καλυμμένο από ανεμώνες και άλλα είδη θαλάσσιων φυτών και ζώων τα οποία διατηρούσαν μια συμβιωτική αποικία. Στην αρχή, οι υπεύθυνοι φαντάστηκαν πως πρόκειται για κάποιο καράβι που είχε ναυαγήσει πριν χρόνια, ίσως, εκατοντάδες. Όμως δεν ήταν έτσι.

Το μέταλλο ήταν λαμπερό και δεν έδειχνε κανένα σημάδι αποσύνθεσης. Έστειλαν ένα άλλο βαθυσκάφος να εξερευνήσει το σημείο. Οι προβολείς έδειξαν ότι αυτό που έβλεπαν ήταν μέρος μίας ατράκτου. 

Σταδιακά, σκουπίζοντας και απομακρύνοντας οτιδήποτε είχε ριζώσει στην πορώδη αλλά καλά στιλβωμένη επιφάνειά του, αποκαλύφθηκε πως το βυθισμένο αντικείμενο είχε αρκετά μεγαλύτερο μέγεθος και από τα δύο βαθυσκάφη μαζί.

Εξωτερικά ήταν άθικτο και ήταν στρογγυλό. Ήταν ένας δίσκος. Στην πραγματικότητα ήταν ένας ιπτάμενος δίσκος, σφηνωμένος στο βυθό.

Όταν οι υπεύθυνοι ενημέρωσαν την εταιρία για την ανακάλυψη, εκείνη ξεκίνησε μία νέα αποστολή, παράλληλη με του Τιτανικού. Τα χρήματα, όμως, δεν επαρκούσαν. Επιπλέον, η νέα αποστολή έπρεπε να μείνει μυστική. 

Η χρηματοδότηση ήρθε από την Apple και τον Steve Jobs, ο οποίος είχε καλές διασυνδέσεις με την εταιρία που ασχολούνταν με την ανέλκυση αντικειμένων του Τιτανικού. 

Ο ναυαγισμένος ιπτάμενος δίσκος δεν ανασύρθηκε ποτέ από τον υδάτινο κόσμο που βρισκόταν, γιατί η τεχνολογία και τα τεχνικά μέσα βυθού δεν ήταν ικανά για να ξεφρακάρουν και, τελικά, να αποτραβήξουν το απόρρητο, πλέον, αντικείμενο.

Ωστόσο, μικρότερα βαθυσκάφη εντόπισαν την είσοδο για το εσωτερικό του εξωγήινου σκάφους και μπήκαν μέσα. Σταδιακά απέσπασαν και ανέσυραν στην επιφάνεια ό,τι μπορούσε να ξηλωθεί.

Ανάμεσα σε πολλά άλλα ήταν και η τεχνολογία του iphone. Όχι, φυσικά, με την μορφή που την ξέρουμε σήμερα. Ήταν πολύ περισσότερο – έτη φωτός μακριά – από αυτό που κυκλοφόρησε στο εμπόριο. 

Απλά, οι ειδικοί του Τζομπς και της Apple κατάφεραν να αποκωδικοποίησουν ένα πολύ μικρό μέρος, σχεδόν απειροελάχιστο, από την τεχνολογία επικοινωνίας που χρησιμοποιούσαν οι επιβαίνοντες εξωγήινοι πιλότοι.

Τα προβλήματα της Apple κορυφώθηκαν το 1985 – τη χρονιά που ανακαλύφθηκε ο Τιτανικός – και απομάκρυνε τον Steve Jobs από την εταιρία, αν και ήταν ένας από τους τρεις συνιδρυτές της. 

Έτσι, εκείνος ίδρυσε το 1986 την NeXT και αγόρασε την Pixar, του Τζορτζ Λούκας, παραγωγού της σειράς ταινιών όπως Ο Πόλεμος των Άστρων, Ιντιάνα Τζόουνς και άλλες. 

Δεν ήταν τυχαίο ότι το 1996, η Apple που συνέβαλε αρχικά στη χρηματοδότη ανέλκυσης του καρφωμένου στο βυθό ιπτάμενου δίσκου, προέβη στην εξαγορά της NeXT φέρνοντας πίσω τον Τζομπς και ανεβάζοντάς τον στη θέση του προέδρου του ΔΣ, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του.

Όλα αυτά τα χρόνια, ο Στηβ είχε στα χέρια του μια εξωγήινη τεχνολογία που μόλις στα τέλη της δεκαετίας του 90 κατάφεραν οι άνθρωποί του να αποκωδικοποιήσουν, να την φέρουν στα ανθρώπινα μέτρα και, τελικά, να την εφαρμόσουν στο iphone που παρουσιάστηκε για... 

πρώτη φορά το 2007, οπότε και άνοιξε τον δρόμο για όλες τις ενέργειες που απαιτούνται για να κατασκευαστούν και παρασκευαστούν smartphone σε όλο τον κόσμο, από πολλές άλλες εταιρίες που αντέγραψαν και προσάρμοσαν τη νέα τεχνολογία στα δικά τους δεδομένα.

*Αν και από τα παραπάνω, μερικά γεγονότα και κάποιες συγκυρίες μπορεί να μοιάζουν ότι ταιριάζουν, ενώ παράλληλα τα πρόσωπα που αναφέρονται είναι αληθινά και υπαρκτά, η όλη ιστορία είναι προϊόν φαντασίας και μυθοπλασίας και καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα. 

Η όλη ιδέα προέκυψε από ένα σχετικό topic στο φόρουμ της iphonehellas.gr/forum και ένα βίντεο το οποίο δέχεται αρκετά επικριτικά σχόλια.

diadrastika / Image by Pete Linforth from Pixabay

Σπύρος Μακρής

περιεχόμενο φαντασίας, με στοιχεία δημιουργικής γραφής

https://www.diadrastika.com