«Δεν αντέχω άλλο» – Το έχεις πει ποτέ σου;

Πίστη: Ακούμε συχνά τη δυσάρεστη δήλωση, πού εκφέρεται συν­ήθως και με κάποια αποτομία: «Δεν αντέχω άλλο. Δεν πάει άλλο! Έφθασα στα όριά μου. Στα­ματώ τον αγώνα μου».

Ένας ασθενής, που υποφέρει και τα­λαιπωρείται από τις δυσάρεστες συν­έπειες της αρρώστιας του, μπορεί να πει τέτοιους ή παρόμοιους λόγους. Ένας άνθρωπος που αδικείται, που συκοφαν­τείται ή αντιμετωπίζει μία αδικαιολόγη­τη πολεμική από τούς συνανθρώπους του.

Ένας βιοπαλαιστής, που αντιμετω­πίζει οικονομικές δυσκολίες και αγωνί­ζεται με το μεροκάματό του να ζήσει την οικογένεια. Μία πολύτεκνη μητέρα, που παλεύει όλη μέρα, και όλη τη νύχτα συχνά, να μεγαλώσει τα παιδιά της, να υπηρετήσει τις ποικίλες ανάγκες τους, να υπομείνει τα πείσματά τους, να δι­ορθώνει τα λάθη τους.

Ένας νέος, που πολεμάει σκληρά με τον ασυνθηκολόγητο εχθρό διάβολο, με την αμαρτωλή νοοτροπία του σύγχρονου κόσμου, με τις προσωπικές του εμπάθειες και αδυ­ναμίες, προκειμένου να διατηρήσει την αγνότητα και καθαρότητά του και να μείνει σταθερός στην πίστη του.

Κουράζεται κάποτε ο άνθρωπος, εξαντλούνται οι δυνάμεις, απογοητεύεται η ψυχή και βγαίνει αυθόρμητα ο γεμάτος απογοήτευση και πικρία λόγος: «Δεν αντέχω άλλο». Και όσο το λέει κανείς, τόσο το πιστεύει. Και όσο το πιστεύει, τόσο παραλύουν οι δυνάμεις και παύει ο αγώνας.

Στις δύσκολες αυτές ώρες, που αι­σθανόμαστε τις δυνάμεις μας να μας εγκαταλείπουν και λυγίζει η ψυχή μας, ας σταθούμε με ψυχραιμία και ας σκε­φθούμε με νηφαλιότητα.

Έχει πολλές δυνάμεις ο άνθρωπος, που δεν τις δίνει όλες στον αγώνα της ζωής του. Είναι δυνάμεις σωματικές και δυνάμεις ψυχικές, που παραμένουν κρυμμένες μέσα του και αναξιοποίητες.

O καθένας μας έχει αποθέματα, εφεδρεί­ες αντοχής, που δεν τις γνωρίζει, διότι μένουν ανενέργητες, μέχρι τότε που κά­τι έκτακτο θα συμβεί και κάποιος ειδι­κός λόγος θα προκαλέσει την εμφάνισή τους και την ενεργό δράση τους στη ζωή μας.

Ασφαλώς σ’ όλους μας κάποτε θα έ­χει συμβεί, κάποια στιγμή που νιώθαμε τελείως εξαντλημένοι, να παρουσιάσθη­κε ένα έκτακτο γεγονός που μας κράτη­σε άγρυπνους για πολλές ακόμη ώρες, μάλιστα με έντονη δράση και επίμονες προσπάθειες για την αντιμετώπισή του.

Και απορούμε τότε: Πώς άντεξα; Πώς δεν κατέρρευσα κάτω από τον πολύ ε­πιπλέον κόπο; Πού βρήκα τη δύναμη και πάλεψα τότε, με τόσο αντίξοες συν­θήκες και έδωσε ο Θεός και τα κατά­φερα;

Μάλιστα, έδωσε ο Θεός. Έδωσε απο­θέματα πολλών δυνάμεων στον άνθρω­πο. Και αντέχει ο άνθρωπος. Γι’ αυτό και ενώ ίσως πολλές φορές στο παρελθόν είπαμε τον δυσάρεστο λόγο: «Δεν αντέ­χω άλλο», όμως αντέξαμε και αντέχου­με ακόμη.

Και θ’ αντέξουμε και στη συνέ­χεια. Πολλές φορές πάλι ακούμε για τις περιπέτειες που πέρασαν κάποιοι συν­άνθρωποί μας και λέμε με φόβο: «Εγώ δεν θ’ άντεχα στη θέση τους». Όταν ό­μως ήλθαν στη ζωή μας περιστάσεις δυσκολότερες ίσως απ’ αυτές, αντέξα­με. Διότι δίνει δύναμη ο Θεός.

Λέει ο απόστολος Παύλος, απευθυ­νόμενος προς τους Χριστιανούς της Κορίνθου, ότι ο Θεός «οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν» (Α’ Κορ. ι’ 13).

Ο πανάγαθος και φιλάνθρωπος Πατέρας, ο Κύριος και Θεός μας, γνω­ρίζει τις αντοχές μας και γι’ αυτό επι­τρέπει δοκιμασίες όχι μεγαλύτερες από τις δυνάμεις μας αλλά ανάλογες πάντο­τε προς τις αντοχές μας. Και όταν επι­τρέπει κάποιο πειρασμό, δίνει και τη δύναμη να τον σηκώσουμε.

Και το κά­νει αυτό για ν’ αυξήσει τη δύναμή μας, ώστε να αγωνισθούμε περισσότερο και να αμειφθούμε τελικά με μεγαλύτερες αμοιβές. Δεν επιτρέπει συνεπώς τους πειρασμούς για να ταλαιπωρούμαστε χωρίς λόγο.

Αλλά για να δυναμώνου­με και προοδεύουμε. Είναι κοντά μας και με το στοργικό του βλέμμα παρακο­λουθεί τον αγώνα μας και ενισχύει με την παντοδύναμη Χάρη του κάθε καλή προσπάθεια μας.

Φαίνεται ότι ο θεόπνευστος αποστο­λικός λόγος απευθύνεται ειδικά σ’ αυ­τούς που είναι έτοιμοι να καταθέσουν τα όπλα και να παρατήσουν τη μάχη λέ­γοντας, «δεν αντέχω άλλο» . Το πόσο αντέχεις δεν το γνωρίζεις εσύ.

Το γνωρί­ζει άλλος. Και Εκείνος, αν πράγματι δεν αντέχεις άλλο, θα πάρει τη δοκιμασία και θα ανακουφισθείς. Αν όμως δεν ση­κώνει ακόμη τον πειρασμό, αυτό θα πει ότι αντέχεις ακόμη, με τη βοήθεια της παντοδύναμης Χάρης Του, και πρέπει να παλέψεις, και να παλέψεις με προθυ­μία και ενθουσιασμό.

Θα βγεις τότε νι­κητής και δυναμωμένος πολύ από την πάλη σου, θα στεφανωθείς για τη νίκη σου. Και θα δοξάσεις τον Θεό πιο πολύ για τους μεγάλους πειρασμούς της ζωής σου, μέσα από τους οποίους η πάνσοφη πρόνοιά Του και η άπειρη αγάπη Του δυνάμωνε την ψυχή σου και εργαζόταν τη σωτηρία σου.

Αντέχεις, αδελφέ μου. Αντέχεις. Μη φο­βάσαι και δειλιάζεις στις δυσκολίες του αγώνα σου. Μην τις αντιμετωπίζεις α­ναμετρώντας μόνο τις δικές σου δυνά­μεις. 

Μην ακούς τον διάβολο, που πάν­τοτε ζητεί ν’ αποθαρρύνει την ψυχή, να παραλύσει τις δυνάμεις της, για να σταματήσει τον αγώνα.

Άκουσε τον πα­ρήγορο και ενισχυτικό λόγο του Θεού που λέει για τον πιστό άνθρωπο: «μετ᾿ αὐτοῦ εἰμι ἐν θλίψει» (Ψαλμ. ϟ’ [90] 15).

Και πάρε την απόφαση ν’ αγωνίζεσαι ανυποχώρητος πάντοτε, με την πεποί­θηση ότι τα πάντα μπορείς και πάντοτε αντέχεις με τη δύναμη που σου δίνει η κοινωνία με τον Χριστό, ο Οποίος ενι­σχύει και βοηθεί κάθε αφοσιωμένο δού­λο Του, που με πίστη και ταπείνωση ζη­τεί τη βοήθειά Του, τη λαμβάνει πλούσια και νικητής με έκπληξη ομολογεί:

Τα πάντα αντέχω και μπορώ με τη δύνα­μη του Χριστού, που με ενισχύει· «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ» (Φιλιππ. δ’ 13).

Από Newsroom

https://ieramonopatia.gr

Για να μη στο δίνει η ζωή, κάτι ξέρει…!!!!

Εκεί που νομίζεις πως δεν υπάρχει ελπίδα, ξαφνικά αρχίζεις και πιστεύεις πως δεν υπάρχει ελπίδα και έπειτα ζεις χωρίς να υπάρχει ελπίδα. Κλείνεσαι στον εαυτό σου, μένεις στο σπίτι σου, αφήνεις τη σιωπή να σε ξεκουφαίνει, παίρνεις για παρέα τη μοναξιά σου και μαζί, δακρύζετε με τους στίχους μιας θλιμμένης μουσικής. Έπειτα, μιλάς με τις σκέψεις σου, προσπαθώντας να καταλάβεις.

Προσπαθείς. Μόνο εσύ ξέρεις, πόσο προσπαθείς αλλά δε βρίσκεις άκρη. Τότε, έρχονται να βοηθήσουν την κατάσταση οι φόβοι σου. Ξαναπιάνεις τη συζήτησή σας από την αρχή. Με άλλο σενάριο κάθε φορά, άλλη εκδοχή. 

Αλλά πάντα με μια υποβόσκουσα και ακατανόητη αγωνία, να καταφέρεις να συμπεριλάβεις, όλες τις πιθανές ερμηνείες, έτσι, για να μπορέσεις να χωρέσεις μέσα και όλα εκείνα τα ατελείωτα «αν», τα «ίσως», τα «γιατί», τα «μήπως». Ξανά και ξανά…

Μέχρι που έρχεται η στιγμή, που η σιωπή βγάζει φωνή και σου λέει «ΣΤΑΜΑΤΑ». Ωραία τα έκανες όλα αυτά, όλοι λίγο ή πολύ τα κάναμε. Και; Ως πότε; 

Περιμένεις να αλλάξει η ζωή σου προς το καλύτερο, στην πράξη, ενώ εσύ δεν κάνεις μια αλλαγή, ούτε στην σκέψη. Από ανακυκλωμένες σκέψεις και πράξεις, πόσο διαφορετικό μπορεί να είναι το παραγόμενο «προϊόν»;

Πολλές φορές, χειριζόμαστε τη ζωή μας σαν ταινία. Μια ταινία που έχουμε δει, ξέρουμε καλά το σενάριο και το τέλος της και εκνευριζόμαστε, όταν κάποιος αναφέρει διαφορετικά την πλοκή της. Αλήθεια τώρα, ποιος από εμάς, ξέρει το μέλλον του;

Επομένως, πώς απαιτούμε από τη ζωή, να γίνουν τα πράγματα, όπως οι ίδιοι πιστεύουμε και μάλιστα με σιγουριά περίσσεια, τόση που, όταν οι εξελίξεις είναι διαφορετικές, να πέφτουμε σε βαθιά θλίψη; 

Και κάπου εκεί, ανάμεσα στη βαθιά θλίψη και την εσωτερική μου διερεύνηση, σαν από μηχανής θεός, δύο διαπιστώσεις μου, στάθηκαν αρκετές, για να μου δώσουν το «φιλί της ζωής»:

Για να μη στο δίνει η ζωή, κάτι ξέρει

Είμαστε σκηνοθέτες της ζωής μας, όχι οι σεναριογράφοι. Στη ζωή να ενεργείς, να προσπαθείς και να αγωνίζεσαι, για το καλύτερο. Αν κάτι δε σου βγαίνει, παρόλη την προσπάθεια, άστο μην το ζορίζεις. Δέξου το σημάδι που σου στέλνει η ζωή, ότι σε αγαπάει. Για αυτό και σε σώζει. Από τι;

Από κάτι που εσύ θα καταλάβεις, μετά από καιρό. Αν και στην πραγματικότητα, όλοι, ενστικτωδώς, ίσως, γνωρίζουμε, ακριβώς, τι είναι αυτό. Παρόλα αυτά, αν εσύ επιμένεις, σχεδόν εμμονικά, σε κάτι, να είσαι έτοιμος να το ζήσεις και αυτό αλλά και τις επιπτώσεις του.

Όλα είναι στο μυαλό

Κατά καιρούς, αναζητούσα να εντοπίσω τον εχθρό της ζωής μου. Εκείνον που ευθύνεται για τις λάθος, τις δύσκολες, τις αρνητικές στιγμές μου. Τη μια είχε το πρόσωπο ενός γνωστού ή φίλου, την άλλη ενός πρώην συντρόφου, έπειτα κάποιου προσώπου από την οικογένειά μου και τούμπαλιν.

Ώσπου, σχεδόν απροσδόκητα, συνειδητοποίησα ότι ο εχθρός μου, ο μεγαλύτερος, ο πιο δυνατός (αλλά όχι ανίκητος) εχθρός μου, δεν είχε το πρόσωπο κάποιου άλλου αλλά ήταν το ίδιο μου, το μυαλό. Τόσα χρόνια μαζί αναρωτήθηκα και να είναι ο εχθρός μου; Αυτός; Ο ίδιος μου ο εαυτός;

Το μυαλό μας είναι οι σκέψεις μας. Οι σκέψεις μας είναι οι πράξεις μας. Οι πράξεις μας, είναι η ζωή μας. Η ζωή μας είναι στιγμές, θετικές και αρνητικές. Επομένως, η ζωή μας είναι το μυαλό μας.

Για να αλλάξει η ζωή μας προς το καλύτερο, πρέπει το μυαλό μας να σκέφτεται το καλύτερο. Μόνο έτσι, το μυαλό μας από εχθρός, θα γίνει φίλος μας, μόνο έτσι θα μπορέσει να μας βοηθήσει και τότε θα τα καταφέρουμε. Γιατί η ελπίδα υπάρχει, ενώ ο φόβος δημιουργείται.

Νατάσα Μυλωνά

enallaktikidrasi.com

Image by Duy Huynh

https://www.awakengr.com

10 συνήθειες που θα βελτιώσουν δραματικά τη ζωή σου…!!!!

Οφείλουμε να είμαστε πολύ προσεχτικοί στο τι στόχους βάζουμε στην ζωή μας. Για αυτό πρέπει να δίνουμε σημασία στις συνήθειες που έχουμε καλλιεργήσει γιατί πολλές φορές η επίτευξη ή μη αυτών των στόχων εξαρτάται από αυτές. Παρακάτω ακολουθούν 10 συμβουλές που σίγουρα θα σε βοηθήσουν να κατευθυνθείς στον σωστό δρόμο.

1. Μείνε μακριά από ανθρώπους που σου προκαλούν κακό!

Μερικές φορές είναι δύσκολο να κόψεις από μερικά άτομα. Αλλά αν επί χρόνια η σχέση μαζί τους έχει μονάχα αρνητικές συνέπειες για εσένα δεν αξίζει να τους κόψεις για το δικό σου το καλό; Πάντα θα υπάρχουν τα άτομα που θα έχουν κακή επιρροή στην ζωή σου. 

Οπότε κάθε φορά που αγανακτείς με ένα συνάδελφο ή κάποιον άλλο προσπάθησε να είσαι ευγνώμων για αυτούς που πραγματικά αξίζουν να βρίσκονται στην ζωή σου.

2. Όχι κινητό, tablet ή υπολογιστής στο κρεβάτι!

Οκ, αυτό είναι δύσκολο! Όμως οι συσκευές αυτές μπορούν να επηρεάσουν τον ύπνο και την παραγωγικότητά σου. Οι μικρές ακτίνες μπλε φωτός παίζουν σημαντικό ρόλο στην διάθεσή σου, την ενέργειά σου καθώς και την ποιότητα ύπνου. Όταν ξυπνάς το πρωί, οι ακτίνες του ήλιου περιέχουν αυτό το μπλε φως το οποίο σε ξυπνάει δημιουργώντας σου εγρήγορση.

Όταν φτάνει το απόγευμα όμως, οι ακτίνες φωτός του ηλίου χάνουν αυτό το μπλε φως με αποτέλεσμα ο οργανισμός σου να παράγει μελατονίνη η οποία σου δημιουργεί υπνηλία. 

Και επειδή ο οργανισμός σας δε περιμένει να δεχτεί άλλο μπλε φως γίνεται πολύ ευαίσθητος προς αυτό, με αποτέλεσμα όταν έχετε αυτές τις συσκευές στο κρεβάτι να διαταράσσεται η παραγωγή μελατονίνης και άρα να χαλάει ο παραγωγικός σας ύπνος. Και όλοι ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να είμαστε παραγωγικοί αν δεν έχουμε κοιμηθεί σωστά.

3. Εκτίμησε το « εδώ » και « τώρα »!

Απλά εκτίμησε όσα έχεις και θα βρεις την γαλήνη και ηρεμία στον εαυτό σου. Δεν είναι ανάγκη να έχεις ακριβά αμάξια, ή να μένεις σε πολυτελή ξενοδοχεία. Δεν είναι ανάγκη να τρως αστακό για να εκτιμήσεις το φαγητό. 

Το να παραγγείλεις σουβλάκια ή πίτσες με φίλους είναι πολύ πιο ικανοποιητικό. Αν δεν μπορείς εξάλλου να εκτιμήσεις αυτά που ήδη έχεις, πως θα μπορέσεις να εκτιμήσεις και τα όσα καλά θα σου προκύψουν στο μέλλον;

4. Μερικές φορές τα πράματα δεν είναι όπως φαίνονται!

Όλοι έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να ζηλεύουμε κάποιον άλλον. Πρέπει όμως να σκεφτείς ότι πολλές φορές τα πράματα είναι διαφορετικά πίσω από κλειστές πόρτες. Δεν υπάρχει αυτή η τελειότητα και σίγουρα όλοι έχουμε προσωπικά προβλήματα.

Αν γίνεται στην ζωή σου κάποια αλλαγή μην την απορρίψεις αμέσως. Μπορεί να σου ανοίξει νέες ευκαιρίες. Δεν είναι όλα τα πράματα στην ζωή έτσι όπως φαίνονται.

5. Πράξε, και ας αποτύχεις!

Μην αφήνεσαι μονάχα στις σκέψεις. Μην φοβάσαι να δοκιμάσεις. Αν δεν δοκιμάσεις δεν θα μάθεις. Πολλοί συγγραφείς περνάνε με τις ώρες γράφοντας χαρακτήρες που δεν θα χρησιμοποιήσουν ποτέ. Ακριβώς για να κάνουν την αρχή και να βρουν την έμπνευση στην συνέχεια. 

H συγγραφέας Jodi Picoult το έθεσε καλύτερα από όλους: « Μπορείς πάντα να διορθώσεις μια κακογραμμένη σελίδα αλλά ποτέ μια άδεια ».

6. Οργανώσου!

Καλές οι ιδέες και σημαντικές στη ζωή μας. Όμως πρέπει να βρεις χρόνο για να τις υλοποιήσεις. Και ποιος έχει χρόνο στη σημερινή μέρα; Προσπάθησε να οργανώσεις τις προτεραιότητες στη ζωή σου. 

Από να δώσεις την άδεια στο παιδί σου να πάει εκδρομή με το σχολείο στο να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου. Οργανώσου για να έχεις όλα τα καθήκοντά σου τακτοποιημένα και να μην χάνεις τον χρόνο σου μετά και τρέχεις μέσα στον πανικό.

7. Ξεκίνα συλλογή με ότι σε χαρακτηρίζει!

Από ένα απλό δώρο μέχρι ένα meme που είδες στο διαδίκτυο και πιστεύεις σε χαρακτηρίζει. Πράματα τα οποία σου προκαλούν αίσθηση. Καλό είναι να έχεις ένα χώρο να τα κρατάς ώστε να μπορείς να τα ”επισκέπτεσαι’’ ξανά ανά πάσα στιγμή.

8. Κάνε κάτι που σου υπενθυμίζει το ποιος είσαι!

Πάντα λέμε να βρούμε λίγο χρόνο για τον εαυτό μας. Αλλά τι σημαίνει αυτό πραγματικά; Προσπάθησε λοιπόν να ασχοληθείς με δραστηριότητες οι οποίες πραγματικά σε κάνουν να αισθάνεσαι ωραία. Μπορεί να είναι απλά το τρέξιμο ή ο χορός και θα αναζωογονηθείς πραγματικά.

9. Πες και ένα όχι!

Μία έρευνα από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο έδειξε πως όσο πιο δύσκολα λες όχι τόσο πιο εύκολα μπορεί να νιώσεις άγχος, εξαθλίωση μέχρι και κατάθλιψη! Η λέξη « όχι » είναι μία ισχυρή λέξη την οποία δεν πρέπει να φοβάσαι να χρησιμοποιήσεις. 

Οι έξυπνοι άνθρωποι δεν θα πουν « Δεν ξέρω δεν νομίζω » ή « Μάλλον δεν μπορώ ». Θα πουν όχι. Το να πεις όχι σε μία νέα δέσμευση τιμάει τις υπάρχουσες δεσμεύσεις σου τις οποίες θα μπορέσεις να εκπληρώσεις καλύτερα.

10. Να έχεις ρεαλιστικούς στόχους!

Πόσες φορές έχουμε ακούσει κάποιον να λέει μετά από γιορτές ότι θέλει να γραφτεί σε γυμναστήριο και δεν το κάνει ποτέ. Πρέπει να βάζεις στόχους που ξέρεις ότι είναι ρεαλιστικοί. Στόχους τους οποίους πράγματι θα κυνηγήσεις. 

Φυσικά και δεν πρέπει να έχεις και πολύ χαμηλό ταβάνι, γιατί πρέπει να βρίσκεις κίνητρο, αλλά να παραμένεις μέσα σε λογικά και ρεαλιστικά πλαίσια.

Εν τέλει..

Ο χαρακτήρας και η ευτυχία σου εξαρτώνται από τη στάση ζωής που κρατάς και το πώς περνάς τον χρόνο σου. Σταμάτα να κυνηγάς όσα πιστεύεις ότι θα σε κάνουν χαρούμενο και συνειδητοποίησε ότι όλα αυτά εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο από εσένα.

epixeiro.gr

https://www.awakengr.com

20 τρόποι για να ξανά δημιουργήσετε την ζωή σας όταν όλα μοιάζουν να καταρρέουν…!!!!

20 τρόποι για να ξανά δημιουργήσετε την ζωή σας όταν όλα μοιάζουν να καταρρέουν

1. Ταξιδέψτε. Δεν χρειάζεται να ξοδέψετε πολλά χρήματα ή να πάτε σε κάποιον εξωτικό προορισμό. Μια εκδρομή το σαββατοκύριακο είναι αρκετή για να καθαρίσει το μυαλό σας.

2. Γνωρίστε καινούργιους ανθρώπους. Νέες φιλίες ανοίγουν νέους ορίζοντες. Έχουν την δύναμη να μας αλλάξουν προς το καλύτερο.

3. Αθληθείτε. «Νους υγιής εν σώματι υγιεί»

4. Να είστε ειλικρινείς και ανοιχτοί. Ο αυθορμητισμός είναι τα πάντα. Δεν χρειάζεται να τα σχεδιάζετε όλα.

5. Ζήστε στο παρόν. Μην ταλαιπωρείτε τον εαυτό σας με το παρελθόν και μην ανησυχείτε για το μέλλον.

6. Μείνετε μακριά από την αρνητικότητα. Ξεκόψτε από την τοξικότητα, είτε αυτή προέρχεται από ένα φίλο, από ένα σύντροφο ή από κάποιο οικογενειακό μέλος.

7. Απελευθερωθείτε από το βάρος που κουβαλάτε. Περάστε το χρόνο σας κάνοντας πράγματα που γεμίζουν την ψυχή σας και σας κάνουν χαρούμενους.

8. Πάρτε ρεπό. Απενεργοποιήστε το κινητό σας. Εστιάστε στον εαυτό σας. Φροντίστε τον. Μαγειρέψτε ένα ωραίο βραδινό. Κάντε ό, τι αγαπάτε.

9. Να είστε ο εαυτός σας. Αν θέλετε να φορέσετε αθλητικά αντί για τακούνια κάντε το. Φορέστε κάτι με το οποίο νιώθετε άνετα χωρίς να σας νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι.

10. Εστιάστε στην ψυχική και συναισθηματική σας υγεία. Μην εξαντλείτε τον εαυτό σας. Δεν είναι κακό να φύγετε από κάπου νωρίτερα επειδή θέλετε να κοιμηθείτε.

11. Καθαρίστε το σπίτι σας. Αμέσως θα βελτιώσει την διάθεση σας.

12. Να τρώτε υγιεινά. Θα σας γίνει συνήθεια και θα κάνει θαύματα στην υγεία και στην διάθεση σας.

13. Βρείτε ένα χόμπι. Χορός, θέατρο, οτιδήποτε! Ακόμα και ηλεκτρονικά παιχνίδια.

14. Εστιάστε στο να ενδυναμώσετε τις σχέσεις σας. Φροντίστε αυτούς που έχετε στην καρδιά σας.

15. Να κρατάτε οικονομίες. Θα νιώθετε πιο ασφαλείς.

16. Θέστε νέα όρια και κρατήστε τα. Ποτέ μην προδώσετε τον εαυτό σας.

17. Μάθετε μια νέα γλώσσα. Μπορείτε να το κάνετε με την κλασική μέθοδο του δασκάλου ή ακόμα και μέσω κάποιας ηλεκτρονικής εφαρμογής.

18. Η επιτυχία βασίζεται στην αλλαγή όχι στο αποτέλεσμα. Κάντε μικρά βήματα, να προσαρμόζεστε και να είστε πρόθυμοι να αλλάξετε σύμφωνα με τις περιστάσεις.

19. Πείτε «όχι» στις κακές σας συνήθειες για έξι μήνες τουλάχιστον.

20. Πείτε στον εαυτό σας κάθε μέρα ότι είστε χαρούμενοι!

Μαγεία Τ.

https://www.awakengr.com

Μήπως, άθελά σου, κακοποιείς συναισθηματικά το παιδί σου;

Ήξερες πως όποτε συγκρίνεις το παιδί σου το κακοποιείς συναισθηματικά;

Η πιο ύπουλη και συχνή μορφή κακοποίησης είναι η συναισθηματική. Το βλέπω πολύ συχνά γύρω μου. Το συναντάω στο δρόμο, στο supermarket, στα σπίτια φίλων και γνωστών μου και φυσικά στο γραφείο μου. 

Συνήθως, ο γονέας που κακοποιεί συναισθηματικά το παιδί του δεν συνειδητοποιεί αυτό που κάνει και ούτε κατανοεί τις συνέπειες που έχει η πράξη του στην ψυχή του παιδιού.

“Ε, σιγά μωρέ, τον είπα βλάκα, δεν έκανα και κανένα έγκλημα…” , θα πει αναστατωμένος ο μπαμπάς που υποτιμά το παιδί του.

“Δες η Μαιρούλα πόσο καλά τα καταφέρνει σε αντίθεση με σένα”, θα πει η μαμά που τραυματίζει (συνήθως άθελά της) την αυτοεκτίμηση της κόρης της.

Τι είναι η συναισθηματική κακοποίηση;

Σημαίνει κάθε τραυματισμό της ψυχολογικής και συναισθηματικής υπόστασης και σταθερότητας του παιδιού, ο οποίος εκδηλώνεται μέσω της αλλαγής της συμπεριφοράς του παιδιού… (εσωστρέφεια, επιθετικότητα, μελαγχολία, κατάθλιψη, άγχος/νευρικές συνήθειες, διαταραχές στον ύπνο και στο φαγητό). Η κακοποίηση είναι η κατάχρηση εξουσίας και η παραβίαση της εμπιστοσύνης του παιδιού.

Υπάρχουν πολλές μορφές κακοποίησης: η φυσική κακοποίηση, η κατάχρηση ουσιών των γονέων, η σεξουαλική κακοποίηση, η παραμέληση, η εγκατάλειψη, η εκμετάλλευση και η συναισθηματική κακοποίηση.

Μορφές συναισθηματικής κακοποίησης

#Οι φωνές και οι τσιρίδες

Όταν το παιδί έχει κάποιον διπλάσιο σε μέγεθος να του φωνάζει, να τσιρίζει ή να βρίζει, νιώθει τρομοκρατημένο, ακόμη κι αν πολλές φορές δεν το δείχνει.

#Οι απειλές βίας και εγκατάλειψης

(“Θα σε δείρω”, “θα σε παρατήσω και θα φύγω”, “θα σε κλείσω σε ίδρυμα”)

Το παιδί ζει σε μια μόνιμη ανασφάλεια έχοντας συνεχές άγχος και όντας σε επιφυλακή για το κακό που πρόκειται να έρθει.

#Οι συγκρίσεις

(“κοίτα την Ελενίτσα τι καλά που τα καταφέρνει”)

Το μόνο που σκέφτεται το παιδί τη στιγμή της σύγκρισης, είναι ότι δεν είναι αρκετό/αρκετά καλό.

#Η συνεχής κριτική

(“είσαι βλάκας, ανάξιος, άβουλος, ανίκανος” κλπ)

Η συνεχής κριτική που ασκούν πολλοί γονείς στο παιδί δημιουργεί συναισθήματα κατωτερότητας και τραυματίζει σοβαρά την αυτοεκτίμησή του, παρόλο που πολλοί αναφέρουν ότι το κάνουν για να δυναμώσουν το παιδί και για να του δώσουν κίνητρο να γίνει καλύτερο.

#Η απόρριψη και η μη εκδήλωση τρυφερών και θετικών συναισθημάτων

Ένας γονέας που δεν εκδηλώνει την αγάπη του, την υποστήριξή του και τη συμπαράστασή του στο παιδί, το κάνει να νιώθει ανάξιο αγάπης και αποδοχής.

#Οι ακραίες μορφές τιμωρίας όπως κλείδωμα του παιδιού σε κλειστό σκοτεινό χώρο, η στέρηση φαγητού

Όλες οι τιμωρίες που στόχο έχουν τον εκφοβισμό του παιδιού, το παραβιάζουν και καταστρέφουν την αυτοεκτίμησή του.

#Οι κατηγορίες με στόχο τη δημιουργία ενοχών στο παιδί

(“εσύ φταις για όλα”)

Τα παιδιά έτσι κι αλλιώς διακρίνονται από έναν υγιή εγωκεντρισμό, ο οποίος τα οδηγεί στην ενοχοποίηση του εαυτού τους. Όταν κάτι κακό συμβαίνει γύρω τους νιώθουν τα ίδια υπεύθυνα. 

Όταν ο γονέας τα κατηγορεί, τους δημιουργεί συναίσθημα αποστροφής του εαυτού τους, την ανάγκη να αυτοτιμωρηθούν. Έτσι, μπορεί να οδηγηθούν στην χρήση ουσιών, κατάθλιψη ή απόπειρες αυτοκτονίας.

#Ο γονέας περιμένει φροντίδα από το παιδί

Το γονεϊκό παιδί δεν έχει μάθει να ζητάει, να αναγνωρίζει τις ανάγκες του και να είναι ανέμελο. Έτσι κουβαλάει απωθημένα σε όλη του τη ζωή.

Οι γονείς που κακοποιούν συναισθηματικά τα παιδιά τους έχουν δεχθεί αντίστοιχες συμπεριφορές όταν ήταν παιδιά. Ωστόσο, κάποιες φορές η συναισθηματική κακοποίηση είναι αποτέλεσμα έλλειψης ενημέρωσης ή αδυναμίας διαχείρισης θυμού.

Πραγματικά εύχομαι όλοι οι γονείς να μπαίνουμε κάποιες φορές στη θέση των παιδιών και να βλέπουμε μέσα από τα δικά τους μάτια… Ο δικός τους κόσμος μπορεί να μας μάθει πολλά…

Δείτε περισσότερα άρθρα από τη 

Σάντυ Κουτσοσταμάτη στο missbloom.gr

THE MAMAGERS TEAM

https://www.themamagers.gr

Να παραιτείστε από ό,τι δε σας αξίζει. Κι ας αγαπάτε…!!!!

Να παραιτείστε από ότι δε σας αξίζει. Κι ας αγαπάτε.

Να αγαπάτε τον εαυτό σας όπως θα θέλατε να σας αγαπήσουν οι άλλοι…

Να πολεμάτε για εκείνους που ενδιαφέρονται πραγματικά για εσάς και σας το αποδεικνύουν στην πράξη με μικρά καθημερινά πράγματα…

Να μην κατηγορείτε τους άλλους, πρώτα από όλα τον εαυτό σας… Μα όχι για πολύ…

Ύστερα από λίγο να τον συγχωρείτε και να τον αγκαλιάζετε… Να σκέφτεστε πως κάποια στιγμή θα φανεί ένας άνθρωπος που θα σας χαϊδέψει, θα σας φροντίσει και θα κολλήσει όλα τα ραγισμένα κομμάτια που υπάρχουν στην καρδιά σας.

Να συγχωρείτε αυτούς που σας πλήγωσαν, αυτούς που σας εγκατέλειψαν ή απλά δεν σας κατάλαβαν.

Αυτό σημαίνει ψυχή και γενναιότητα. Τουλάχιστον το βράδυ θα μπορείτε να κοιμάστε ευκολότερα, χωρίς κατάλοιπα και προβληματισμούς. 

Να μην κρατάτε κακίες, να μην παρακαλάτε να φάει ο άλλος τα μούτρα του για να πάρετε μέσα σας την ικανοποίηση του θιγμένου εγωισμού σας… απλά αποδέχεστε και προχωράτε παρέα με το είναι σας, παρέα με την περηφάνια σας και την καλοσύνη σας.

Ούτε κακίες ούτε τίποτα… Απλά να τους εύχεστε τα καλύτερα.

Γιατί δε χρειάζεται να αποχωρήσετε επειδή κουραστήκατε αλλά επειδή καταλάβατε. 

Επειδή διαλύθηκε ξαφνικά αυτό το σύννεφο από μπροστά σας, επειδή κατανοήσατε έστω κι αργά …

Και να είστε σίγουροι πως αν κάποιος αξίζει να έρθει στη ζωή σας θα παλέψει με όλο του το είναι για να μείνει…

Αυτούς να κρατάτε και να μην τους αφήσετε να φύγουν από κοντά σας…

Κάποτε γράφτηκε ένας στίχος σε ένα τοίχο δίπλα στην θάλασσα… “Σαν εμένα δε θα ξαναβρείς… Σαν εσένα δε θα ξαναψάξω… “

Να μη μετανιώσετε για τίποτα απλά, να μάθετε από τα λάθη σας και να θυμάστε πως καμία συνάντηση δεν είναι τυχαία σε αυτή την ζωή, κάθε πρόσωπο είναι μια δοκιμή, μια ποινή ή ένα δώρο… και οι επιλογές είναι πάντοτε αυτές που το καθορίζουν.

Πηγή

Image: Mimo Khair Photography

Της Κατερίνας Μ.

https://www.awakengr.com

Άγιος Παΐσιος : Ο θάνατος είναι απλώς μετάβαση από την μια ζωή στην άλλη…!!!!

Άγιος Παΐσιος: «Είναι πολύ βαρύ, μετά από όσα έκανε ο Θεός για μας τους ανθρώπους, να πάμε στην κόλαση και να Τον λυπήσουμε. Ο Θεός να φυλάξει, όχι μόνον άνθρωπος αλλά ούτε πουλί να μην πάει στην κόλαση». Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δεν πεθαίνει.

Ο θάνατος είναι απλώς μετάβαση από την μια ζωή στην άλλη. Είναι ένας αποχωρισμός για ένα μικρό διάστημα, 

Όπως, όταν πάει κάποιος, ας υποθέσουμε, στο εξωτερικό για έναν χρόνο, οι δικοί του στενοχωριούνται, γιατί θα τον αποχωρισθούν για έναν χρόνο, η αν λείψει δέκα χρόνια, έχουν στενοχώρια για τον αποχωρισμό των δέκα χρόνων, έτσι πρέπει να βλέπουν και τον αποχωρισμό από τα αγαπημένα τους πρόσωπα με τον θάνατο…

Αν πεθάνει, ας υποθέσουμε, κάποιος και οι δικοί του είναι ηλικιωμένοι, να πουν: «Μετά από καμμιά δεκαπενταριά χρόνια θα ανταμώσουμε». 

Αν είναι νεώτεροι, να πουν : «Μετά από πενήντα χρόνια θα ανταμώσουμε». Πονάει φυσικά κανείς για τον θάνατο κάποιου συγγενικού του προσώπου, αλλά χρειάζεται πνευματική αντιμετώπιση.

Τι λέει ο Απόστολος Παύλος: «Ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα»[51]. Πόσες φορές λ.χ. θα τον έβλεπε εδώ στην γη; Κάθε μήνα; 

Να σκεφθεί ότι εκεί θα τον βλέπει συνέχεια. Μόνον όταν δεν έχει καλή ζωή αυτός που φεύγει, δικαιολογούμαστε να ανησυχούμε. Αν λ.χ. ήταν σκληρός, τότε, αν πραγματικά τον αγαπάμε και θέλουμε να συναντηθούμε στην άλλη ζωή, πρέπει να κάνουμε πολλή προσευχή γι’ αυτόν.

από Newsroom

https://www.vimaorthodoxias.gr