Που βρίσκεται στ’ αλήθεια το πραγματικό;

Μέσα στην θάλασσα αυτού που αποκαλούμε κόσμο μας, επιπλέουν εκατοντάδες Ιδέες τις οποίες ενστερνιζόμαστε για να πλοηγηθούμε μέσα του.

Κάθε λαός, κάθε φυλή και κάθε κοινωνική ομάδα ακολουθούν τις δικές τους αντιλήψεις σχετικά με το τι είναι πραγματικό. Κατά το παρελθόν η γνώση για το τι είναι πραγματικού διατηρήθηκε μυστική. Το πραγματικό όμως δεν μπορεί να είναι μια κρυμμένη αλήθεια. Είναι μια χώρα που εκτείνεται σ΄ όλο το μήκος και το πλάτος εκείνου που εννοούμε Κόσμο. 

Βρισκόταν και εξακολουθεί να βρίσκεται πάντοτε εκεί. Είναι Πανταχού Παρόν και πληρεί τα πάντα. Γιατί όμως εμείς δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε; Γιατί προσπαθώντας να το εντοπίσουμε έχουμε καταναλώσει τόσο πολύ μελάνι αλλά και έχουμε διαφωνήσει τόσο μεταξύ μας;

Όπου κι αν κοιτάξει κανείς, θα ανακαλύψει πως θραύσματα της γνώσης του πραγματικού, υπάρχουν σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Υπήρχαν σε κάθε περίοδο της ιστορίας της. Η γνώση του δεν ανήκε ποτέ σε κάποιον συγκεκριμένο πολιτισμό ούτε αναπτύχθηκε ποτέ από κάποια συγκεκριμένη θρησκεία ή φιλοσοφία.

Η γνώση είναι σαν τον αέρα. Υπάρχει γύρω μας και μας πλαισιώνει. Την αναπνέουμε και κυλάει μέσα μας. Γιατί η γνώση είναι μια κατάσταση αντίληψης που δεν έχει πατρίδα, δεν έχει θρησκεία και δεν έχει εποχή. 

Το πραγματικό, γίνεται αντιληπτό μόνον με τα πιο λεπτοφυή “όργανα” που μπορεί να διαθέτει κανείς και αυτά αφορούν στην συνειδητότητά του. Προσεγγίζεται, αφαιρώντας ιδέες και πεποιθήσεις και προσθέτοντας εγρήγορση, αντιληπτικότητα και προσοχή.

Ο Κόσμος αυτού που αντιλαμβανόμαστε σαν πραγματικό είναι η διευρυμένη εικόνα του εαυτού μας. Όπου και να πάμε, όπως και αν κινηθούμε, ο κόσμος μας ακολουθεί. Όταν είμαστε παρόντες, δεν έχουμε μόνο την αίσθηση του σώματός μας, των οργάνων μας και των μελών του σώματός μας. 

Είμαστε παρόντες σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου γύρω μας τοποθετήσουμε την προσοχή μας. Γιατί στην ουσία τίποτε δεν υπάρχει που να διαχωρίζει την παρατήρησης μας σε “μέσα” και “έξω”. Δεν υπάρχει όριο που να χωρίζει το ανθρώπινο σώμα μας απ΄ αυτό που ονομάζουμε κόσμο μας. Θα μου πείτε, ο πόνος που αισθανόμαστε είναι ένα όριο. 

Ναι είναι, όσο λειτουργούμε σαν ακρωτηριασμένοι από το σώμα της γης μας ή από το σώμα των διπλανών μας, ή από το σώμα των πουλιών και των ζώων. Από το σώμα των φυτών, των πετρωμάτων και του αέρα… 

Γιατί είναι εκτός λειτουργίας η σύνδεση μας με τα μέλη του κοσμικού μας σώματος. Αλλά η εγκατάσταση για μια προσεχή σύνδεση υπάρχει μέσα μας. 

Πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. Έχουμε τον μηχανισμό, αν και σε αχρηστία, για να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μέσα από τη δική μας υπόσταση.

Όταν κοιτώ ένα δέντρο, που βρίσκεται άραγε ακριβώς εκείνο που με διαχωρίζει απ΄αυτό; Υπάρχει κάτι στην διαδρομή της απόστασης που διανύει το η αίσθησή μου το οποίο να σηματοδοτεί τις διαφορετικές περιοχές μας; 

Καθώς ψάχνω να βρω τι είναι εκείνο που μας διαχωρίζει, βρίσκω πως εκείνο που μας κάνει να πιστεύουμε κάτι τέτοιο είναι αυτό που μας έχουν διδάξει να πιστεύουμε. 

Εγώ είμαι άνθρωπος εκείνο δέντρο και το μόνο κοινό που έχουμε είναι ότι κατοικούμε στον ίδιο πλανήτη και το ότι εγώ σαν άνθρωπος μπορώ να το θαυμάσω ή να το κόψω και να εκμεταλλευτώ το δέντρο με πολλούς τρόπους.

Αναρωτιόμαστε ποτέ πόσες φορές νιώθουμε τα πέλματά μας καθώς περπατάμε; Πόσο συχνά είμαστε παρόντες κατά την διάρκεια της μάσησης της τροφής μας; 

Πόσο συχνά νιώθουμε την παρουσία της κοιλιά μας, των μαλλιών μας ή των αγκώνων μας; Πόσες στιγμές αντιλαμβανόμαστε τον χώρο γύρω μας καθώς περπατάμε σε ένα πεζοδρόμιο; Πόσο συχνά ακούμε κάποιον καθ΄όλη την διάρκεια της επικοινωνίας μας μαζί του; 

Αν ακούμε την χροιά της φωνής του και τις αλλαγές της; Έχετε αναρωτηθεί που βρισκόμαστε όταν είμαστε απόντες από το σώμα μας, τον περιβάλλοντα χώρο μας ή τους συνανθρώπους μας; Σε τι διαφέρει το να μην είμαστε παρόντες όταν μασάμε από το να μην είμαστε παρόντες όταν κοιτάζουμε ένα δέντρο ή όταν μας μιλούν και δεν ακούμε; 

Σε όλες τις περιπτώσεις απλά απουσιάζουμε από αυτό που συμβαίνει. Και εκείνο που συμβαίνει, όσο εμείς απουσιάζουμε, είναι η ροή του αέναου Τώρα που περιλαμβάνει συνεχώς, ανόθευτα από ιδέες, όλα τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας.

Το πραγματικό είναι ένα διαρκώς ρέον γεγονός απαγκιστρωμένο από την εκάστοτε γνώση μας γι' αυτό.

Κάλλιας Κουβά

https://www.awakengr.com

9 βήματα για θεραπεία στην ενήλικη ζωή από ένα παιδικό ψυχικό τραύμα...!!!!

Το ψυχικό τραύμα δημιουργεί συναισθήματα, τα οποία αν δεν επεξεργαστούμε τη στιγμή που βιώνουμε το τραύμα, παραμένουν εγκλωβισμένα στο μυαλό και το σώμα μας.

Αντί να θεραπευτούμε, το τραύμα παραμένει στο σώμα μας ως ενέργεια στο ασυνείδητό μας, επηρεάζοντας τη ζωή μας μέχρι τη στιγμή που θα το αποκαλύψουμε και θα το επεξεργαστούμε.

Στην ενήλικη ζωή, η υγιής ροή και η επεξεργασία των δυσάρεστων συναισθημάτων, όπως ο θυμός, η θλίψη, η ντροπή και ο φόβος είναι ουσιαστικής σημασίας για τη θεραπεία από το ψυχικό τραύμα της παιδικής ηλικίας.

Η πιο υγιής απάντηση στις συναισθηματικές πληγές της παιδικής ηλικίας είναι επίσης και η πιο σπάνια : 

Όταν συμβαίνει το τραύμα, αναγνωρίζουμε την παραβίαση που προκάλεσε στην αίσθηση του εαυτού μας, αισθανόμαστε τα φυσιολογικά συναισθήματα που ακολουθούν και στη συνέχεια συνειδητοποιούμε ότι η παραβίαση δεν λέει τίποτα για εμάς προσωπικά, και έτσι μπορούμε να το ξεπεράσουμε.

Αλλά επειδή τα συναισθήματα όπως ο θυμός και η θλίψη είναι οδυνηρά – και επειδή το κλάμα ή το να ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με τους άλλους ανθρώπους δεν είναι συχνά κοινωνικά αποδεκτό – αυτή η διαδικασία δεν συμβαίνει αυτόματα.

Αντ ‘αυτού, μπορεί να καταπνίξουμε τα συναισθήματά μας, αντί να τα αισθανόμαστε και να τα επεξεργαζόμαστε. Όταν είμαστε παιδιά, αυτή η διαδικασία είναι ακόμα πιο δύσκολη. Αυτό που μπορεί να επηρεάσει ελάχιστα έναν ενήλικα – π.χ. μια προσβολή σχετικά με την εμφάνιση – μπορεί να είναι “μαχαιριά” για ένα παιδί και να του δημιουργήσει προβλήματα όπως κατάθλιψη, διαταραχές στη διατροφή κοκ.

Στη συνέχεια κουβαλάμε αυτά τα ψυχικά τραύματα στην ενήλικη ζωή μας και αυτά επηρεάζουν τις σχέσεις μας, την καριέρα, την ευτυχία, την υγεία … τα πάντα. Αυτό συμβαίνει μέχρι να τα επεξεργαστούμε και να τα θεραπεύσουμε αναγνωρίζοντας τα συναισθήματά μας.

Γιατί δεν αισθανόμαστε πάντα τα συναισθήματά μας

Ακόμη και οι πιο προστατευτικοί γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους, μπορούν να βλάψουν μακροχρόνια την συναισθηματική υγεία τους. Επειδή δεν θέλουν να τα βλέπουν να βιώνουν αρνητικά συναισθήματα όπως ο πόνος, οι γονείς πολλές φορές σπεύδουν όταν το παιδί αντιμετωπίζει μια αρνητική κατάσταση. 

“Μην αισθάνεσαι άσχημα – όλα είναι εντάξει”, λένε όταν το παιδί αρχίζει να κλαίει. Η αλήθεια είναι ότι το πρόσκαιρο αρνητικό συναίσθημα μπορεί να είναι καλό για εμάς. Χρειάζεται να το βιώσουμε για λίγο, να το αναγνωρίσουμε και να σκεφτούμε γιατί αισθανόμαστε έτσι.

Υπάρχουν και γονείς που δεν είναι συμπονετικοί και ζητούν από τα παιδιά να σταματήσουν το κλάμα. Είτε έτσι είτε αλλιώς, το παιδί δεν μαθαίνει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του.

Δεν μαθαίνει ότι τα συναισθήματα είναι προσωρινά και φευγαλέα. Ότι έχουν μια προβλέψιμη αρχή, μέση και τέλος και τελικά θα τα ξεπεράσουμε. Όταν δεν μαθαίνουμε πώς να αντιλαμβανόμαστε τα συναισθήματά μας, ίσως αρχίσουμε να ερμηνεύουμε όλα τα συναισθήματα ως τρομακτικά.

Για να θεραπεύσουμε ένα τραύμα της παιδικής ηλικίας, πρέπει να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία που έπρεπε να ξεκινήσει πριν από δεκαετίες, όταν συνέβη το τραυματικό περιστατικό.

Την πρώτη φορά που δοκιμάζετε αυτή την τεχνική, καλό είναι να αρχίσετε με ένα μικρής σημασίας περιστατικό.

Βήμα 1: Γείωση

Για να λειτουργήσει αυτή η διαδικασία, πρέπει να βιώνετε το παρόν. Αρχικά, βρείτε ένα ήσυχο μέρος, όπου δεν θα σας ενοχλήσει κανείς. Καθίστε άνετα με τα μάτια σας κλειστά και πάρτε αρκετές βαθιές αναπνοές που στρέφουν την προσοχή σας στο σώμα σας. 

Πιέστε και απελευθερώστε τους μυς και νιώστε τη βαρύτητα στα χέρια σας. Αφήστε τον εαυτό σας να αισθανθεί συνδεδεμένος με το έδαφος κάτω από τα πόδια σας. Φανταστείτε ένα ρεύμα ενέργειας από την ουρά σας μέχρι το κέντρο της γης. Μόλις αισθανθείτε ότι εστιάζεστε στο σώμα σας, μεταβείτε στο Βήμα 2.

Βήμα 2: Ανάκληση

Σκεφτείτε μια κατάσταση που σας αναστάτωσε πρόσφατα. Βρείτε κάτι που προκάλεσε μια ήπια έως ισχυρή συναισθηματική αντίδραση. Ελέγξτε τι συνέβη με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες και φανταστείτε τον εαυτό σας πίσω σε εκείνη την στιγμή και τον τόπο. Ζήστε όλο το περιστατικό ξανά με τις αισθήσεις σας. Όταν αρχίζουν να εμφανίζονται συναισθήματα, μεταβείτε στο Βήμα 3.

Βήμα 3: Αίσθηση

Συνεχίστε να αναπνέετε βαθιά και να χαλαρώνετε. Στη συνέχεια, αναζητήστε νοητά στο σώμα σας για οποιεσδήποτε αισθήσεις. Παρακολουθήστε κάθε φυσική αντίδραση που αντιμετωπίζετε – μυρμήγκιασμα, σφίξιμο, καψίματα, πόνος κλπ. Κάθε μία από αυτές τις αισθήσεις είναι μια μικρή πληροφορία που σας βοηθάει να καταλάβετε... 

την αρνητική εμπειρία σας στο παρελθόν. Εξερευνήστε αυτές τις αισθήσεις και σιωπηλά περιγράψτε τις στον εαυτό σας με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες. Μόλις διερευνήσετε και περιγράψετε όλες τις φυσικές σας αντιδράσεις, μπορείτε να προχωρήσετε στο Βήμα 4.

Βήμα 4: Ονομάστε το

Συνδέστε ένα συναίσθημα με κάθε μία από τις αισθήσεις που αισθάνεστε. Είναι το σφίξιμο που νιώθετε στο στήθος, άγχος; Είναι η θερμότητα που αισθάνεστε στα χέρια ή στον αυχένα, θυμός; Είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε τις λεπτές διαφορές μεταξύ παρόμοιων συναισθημάτων. 

Αυτό θα σας δώσει μια μεγαλύτερη αίσθηση της εμπειρίας σας και την πληρέστερη γνώση του εαυτού σας. Μόλις ονομάσετε τα συναισθήματά σας, μεταβείτε στο Βήμα 5.

Βήμα 5: Αγάπη

Ως μέρος μιας προσεκτικής προσέγγισης για την επούλωση του τραύματος, πρέπει να αποδεχτούμε πλήρως όλα όσα αισθανόμαστε. Πείτε: “Αγαπώ τον εαυτό μου που νιώθει (θυμωμένος, λυπημένος, ανήσυχος κλπ.).” Κάνετε αυτό με κάθε συναίσθημα που νιώθετε, ιδιαίτερα με τα πιο σκληρά.

Αγκαλιάστε την ανθρώπινη φύση σας και αγαπήστε τον εαυτό σας γι ‘αυτό. Αφού αποδεχτείτε και αγαπήσετε τον εαυτό σας για κάθε σας συναίσθημα, προχωρήστε στο βήμα 6.

Βήμα 6: Νιώστε το και ζήστε το

Καθίστε με τα συναισθήματά σας και τις αισθήσεις σας, αφήνοντας τα συναισθήματα να σας διαπερνούν και να ρέουν. Μην προσπαθήσετε να τα αλλάξετε ή να τα αποκρύψετε. Παρατηρήστε τα. Αναγνωρίστε και καλωσορίστε κάθε δυσφορία που αισθάνεστε, γνωρίζοντας ότι θα φύγει σύντομα και θα σας βοηθήσει να θεραπευτείτε. 

Αφήστε το σώμα σας να ανταποκριθεί με τον τρόπο που θέλει ή χρειάζεται. Αν νιώθετε την ανάγκη να κλάψετε, κάντε το. Εάν αισθάνεστε την ανάγκη να φωνάξετε ή να ρίξετε μια γροθιά σε ένα μαξιλάρι, θα πρέπει να φωνάξετε ή να χτυπήσετε το μαξιλάρι. 

Εκφράζοντας τα συναισθήματά σας – με παραγωγικό τρόπο – είναι το κλειδί για να ενεργοποιηθούν μέσα σας και να τα επεξεργαστείτε πλήρως. Όταν αισθανθείτε και βιώσετε τα συναισθήματά σας, μεταβείτε στο βήμα 7.

Βήμα 7: Λάβετε το μήνυμα και τη σοφία του

Οι αισθήσεις ή τα συναισθήματα που βιώνετε τώρα συνδέονται με μία ή περισσότερες εμπειρίες στο παρελθόν σας; Σας δίνει οποιαδήποτε εικόνα για τη ρίζα του τραύματος ή μια αρνητική, περιοριστική πεποίθηση για τον εαυτό σας; Αυτή τη στιγμή, ίσως να σκέφτεστε, “Δεν μου έρχεται τίποτα.” 

Ρωτήστε τον εαυτό σας: “Αν αυτή η αίσθηση ή το συναίσθημα θα μου έλεγαν κάτι, τι θα ήταν;” Όταν νομίζετε ότι έχετε ακούσει όλα τα μηνύματα που σας στέλνουν τα συναισθήματα, προχωρήστε στο Βήμα 8.

Βήμα 8: Μοιραστείτε το

Εάν αισθάνεστε άνετα να μοιράζεστε τις σκέψεις σας με κάποιον άλλο, κάντε το. Διαφορετικά, γράψτε για αυτές σε ένα χαρτί. Περιγράψτε τι συνέβη όταν συνέβη το περιστατικό που σας τραυμάτισε για πρώτη φορά, πώς αντιδράσατε εκείνη την στιγμή και τι μπορείτε να δείτε τώρα. 

Μιλώντας ή γράφοντας για τις εμπειρίες και τα συναισθήματά σας είναι ένα σημαντικό βήμα για την επούλωση του τραύματος. Γράφοντας γράμματα (χωρίς να τα στέλνετε) σε εκείνους που σας βλάπτουν μπορεί να είναι μια πολύ αποτελεσματική μέθοδος για να διώξετε ένα συναίσθημα. Μόλις έχετε μοιραστεί τις σκέψεις σας, πηγαίνετε στο τελικό βήμα.

Βήμα 9: Αφήστε το να φύγει

Οπτικοποιήστε την ενέργεια που τραυματίστηκε μέσα σας ή πραγματοποιείστε μια τελετουργική απελευθέρωση, όπως σκίζοντας μια επιστολή που γράψατε στο άτομο που σας έβλαψε ή απορρίπτοντας το τραύμα με τη μορφή ενός αντικειμένου στη θάλασσα.

Ενώ η διαδικασία επούλωσης των συναισθηματικών πληγών μπορεί να σας κάνει να νιώσετε άβολα στην αρχή, τελικά θα αποδειχθεί ένα πολύ ικανοποιητικό ταξίδι και θα ανταμειφθείτε.

Η ενέργεια που σπαταλούμε όταν δεν έχουμε επουλώσει το τραύμα θα απελευθερωθεί και ο χώρος που καταλάμβανε κάποτε μέσα μας, θα γεμίσει με μια νέα θετική ενέργεια που μπορεί να μας βοηθήσει να οικοδομήσουμε μια ζωή που θα αγαπήσουμε.

psychologytoday.com

 Andrea Brandt Ph.D. M.F.T.

Μετάφραση-επιμέλεια: enallaktikos.gr

Image by Silvia Grav

Byawakengr

https://www.awakengr.com

Δυνατό....αλλά αληθινό...!!!!

Ήρθες γυμνός. Θα φύγεις πάλι γυμνός.

Ήρθες αδύναμος. Τόσο αδύναμος που θα φύγεις το ίδιο ξανά.

Ήρθες χωρίς λεφτά ή υλικά. Θα φύγεις το ίδιο χωρίς λεφτά και υλικά.

Το πρώτο σου ντους; ήταν κάποιος που σε έπλυνε.

Το τελευταίο σου ντους; κάποιος θα σε πλύνει.

Αυτός είναι ο άνθρωπος!

Γιατί λοιπόν τόση υπερηφάνεια, τόση κακία, τόσο φθόνο, τόσο μίσος, τόσο δυσαρέσκεια, τόσο εγωισμός ...;

Έχουμε περιορισμένο χρόνο στη Γη και τη σπαταλάμε στη ματαιότητα.

Συμφωνείτε; Συγγνώμη για την εικόνα είναι σκληρή αλλά ας γίνουμε άνθρωποι έρχεται Μεγάλη Εβδομάδα την αγάπη μου σε όλη την ομάδα μας...

Ειρήνη Καραγιαννοπούλου

Ιωάννης Παναγιωτόπουλος

Παιδικά τραύματα και η αποδοχή του εαυτού μας...!!!!

«Οι γονείς μου με χτυπούσαν όταν ήμουν παιδί και δεν είμαι τραυματισμένος», είπε ο άντρας τον οποίον η πρώην σύντροφός του τον κατήγγειλε για σωματική βία.

«Όταν ήμουν παιδί με άφηναν να κλαίω μόνος μου μέχρι να κοιμηθώ και ήταν τόσο άσχημο που δεν έβγαινα πια από το δωμάτιο μου », είπε ο άντρας που περνά πολλές ώρες στα κοινωνικά δίκτυα, επηρεάζοντας έτσι τον ύπνο του.

"Με τιμωρούσαν ως παιδί και είμαι καλά", είπε ο άντρας που, κάθε φορά που κάνει λάθος, λέει στον εαυτό του λόγια περιφρόνησης, ως μια μορφή αυτό-τιμωρίας.

«Ως παιδί, με χτυπούσαν και υποφέρω από ένα τραύμα που ονομάζεται« εκπαίδευση», είπε η γυναίκα που ακόμα δεν καταλαβαίνει γιατί όλοι οι σύντροφοι που επιλέγει καταλήγουν να είναι επιθετικοί .

«Όταν γινόμουν ''ιδιότροπη'' ως παιδί, ο πατέρας μου με κλείδωνε σε ένα δωμάτιο μόνη μου, για ''να μάθω'' και σήμερα το εκτιμώ που το έκανε », είπε η γυναίκα που παθαίνει άγχος και δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί φοβάται τόσο πολύ να βρίσκεται σε μικρούς χώρους.

"Οι γονείς μου, μου έλεγαν ότι θα με αφήσουν μόνο μου ή ότι θα με έδιναν σε κανέναν ξένο, όταν είχα ξεσπάσματα και δεν έχω τραύματα από την παιδική μου ηλικία ", είπε η γυναίκα που προσεύχεται να βρει την αγάπη και έχει συγχωρήσει τις επαναλαμβανόμενες απιστίες του συντρόφου της, ώστε να μην νιώσει εγκαταλειμμένη.

«Οι γονείς μου με έλεγχαν μόνο με το βλέμμα τους και να΄μαι. Δείτε! Μια χαρά βγήκα!», είπε η γυναίκα που δεν μπορεί να διατηρήσει βλεμματική επαφή με όποιον έχει «εξουσία» χωρίς να νιώθει φόβο .

«Ως παιδί, με χτυπούσαν ακόμη και με σιδερένιο καλώδιο και σήμερα είμαι καλός άνθρωπος και σωστός επαγγελματίας», είπε ο άντρας που οι γείτονές του τον κατήγγειλαν στην αστυνομία ότι μεθυσμένος κλωτσούσε /πετούσε /χτυπούσε πράγματα και φώναζε στη γυναίκα του.

«Οι γονείς μου με ανάγκαζαν να μελετώ και να ακολουθήσω μια καριέρα που θα μου απέφερε χρήματα και ορίστε! Είμαι μια χαρά!», είπε ο άντρας που ονειρεύεται την Παρασκευή κάθε μέρα επειδή είναι απελπισμένος με τη δουλειά του κάνοντας κάθε μέρα κάτι που δεν είναι αυτό που πάντα αναζητούσε/ονειρευόταν.

«Όταν ήμουν μικρή, με ανάγκαζαν να κάθομαι στο τραπέζι μέχρι να τελειώσω όλο το φαγητό και μάλιστα με έβαζαν με δύναμη, όχι όπως αυτοί οι επιτρεπτικοί σημερινοί γονείς», επιβεβαίωσε η γυναίκα που δεν καταλαβαίνει γιατί δεν μπορεί να έχει μια υγιή σχέση με το φαγητό και η εφηβεία της ήρθε μαζί με την διατροφική διαταραχή.

"Η μητέρα μου με δίδαξε να σέβομαι! Με την βοήθεια της παντόφλας της αλλά η πρόθεση και το αποτέλεσμα ήταν σωστά.'', είπε η γυναίκα που καπνίζει 5 πακέτα τσιγάρα την ημέρα για να ελέγξει το άγχος της.

«Ευχαριστώ τη μαμά και τον μπαμπά μου για κάθε χτύπημα και κάθε τιμωρία, γιατί, αν δεν το έκαναν, ποιος ξέρει που θα είχα καταλήξει», είπε ο άντρας που δεν μπόρεσε ποτέ να έχει μια υγιή σχέση στη ζωή του και του οποίου ο γιος του, του κρύβεται λέγοντας ψέματα συνεχώς γιατί τον φοβάται .

Και κάπως έτσι περνάμε όλοι οι υπόλοιποι τη ζωή μας, ακούγοντας ανθρώπους να ισχυρίζονται ότι είναι καλοί άνθρωποι χωρίς τραύματα, αλλά παραδόξως σε μια κοινωνία γεμάτη βία και τραυματισμένους ανθρώπους!

The Fellow Empath

Μετάφραση /επιμέλεια :Διαπροσωπικές Σχέσεις

Georgia Kyriakopoulou

Ένα μάθημα προσευχής και ευγνωμοσύνης του Αρχάγγελου Μιχαήλ...!!!!

“Τι όμορφη μέρα. Όλα βρίσκονται σε πλήρη τάξη και απόλυτη ηρεμία. Ευχαριστώ για αυτό!”

Κάνοντας αυτή την σκέψη έκλεισε τα μάτια της και επικαλέστηκε κοντά της τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.

Σε παρακαλώ έλα κοντά μου, είπε και αμέσως ένα δροσερό αεράκι, χάιδεψε το πρόσωπό της.

– Έλα… πάμε να πετάξουμε, της είπε.

Δεν έχασε ευκαιρία… Του έδωσε το χέρι της με απόλυτη σιγουριά.

Πέταξαν ψηλά, έγιναν ένα με τον καταγάλανο Ουρανό.

Κάθισαν σε ένα κατάλευκο σύννεφο και αγνάντευαν την τελειότητα.

– Ξέρεις τι σκέφτομαι τις τελευταίες μέρες;

Πως υπάρχουν φορές που προσεύχομαι αλλά δεν αλλάζει κάτι.

Και τελικά αναρωτιέμαι… με ακούει κανείς;

Γύρισε, την κοίταξε και με γλυκύτητα της απάντησε…

– Πάντα σε ακούω. Ακούω την κάθε σου σκέψη. Νιώθω το κάθε τι που αισθάνεσαι. Ακούω ακόμα και την παραμικρή σκέψη, τον παραμικρό ψίθυρο πίσω από την σκέψη σε κάθε σου προσευχή.

– Τότε γιατί δεν γίνεται αυτό που επιθυμώ;

– Με τι διάθεση προσεύχεσαι;

– Με τι διάθεση προσεύχομαι; Ζητώ βοήθεια. Κάνω έκκληση για βοήθεια, γιατί νιώθω μόνη, φοβισμένη.

– Ακριβώς. Ζητάς βοήθεια με κίνητρο το φόβο και την έλλειψη. Με τον τρόπο που προσεύχεσαι δηλώνεις πως κάτι σου λείπει. Προσεύχεσαι νιώθοντας έντονα τον φόβο μέσα σου, ελπίζοντας και εκλιπαρώντας απλά για μία αλλαγή, για ένα Θαύμα.

– Ε ναι. Και που είναι το κακό σε αυτό; Δεν καταλαβαίνω. Αφού όντως αυτό που ζητώ δεν το έχω.

– Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, για να σε βοηθήσω να το αλλάξεις αυτό. Έχουμε πει πολλές φορές πως είσαι ο Δημιουργός της Ζωής σου.

Πως δημιουργείς την πραγματικότητά σου με βάση αυτά που σκέφτεσαι και αυτά που νιώθεις.

Βέβαια, τα συναισθήματά σου υπάρχουν, επειδή έκανες τις συγκεκριμένες σκέψεις. Αν επομένως αλλάξεις τις σκέψεις σου, θα αλλάξουν αυτόματα και τα συναισθήματά σου. Ωραία ως εδώ;

– Ναι. Αυτά μου τα έχεις πει τόσες πολλές φορές και νομίζω πως ήδη έχω καταφέρει να ελέγχω τις σκέψεις μου, άρα και τα συναισθήματά μου σε ένα μεγάλο βαθμό.

– Ναι γλυκό μου παιδί, μια χαρά τα καταφέρνεις. Συνεχίζουμε;

– Φυσικά, φυσικά του είπε και του χαμογέλασε γλυκά.

– Την στιγμή λοιπόν που κάνεις την προσευχή σου και αισθάνεσαι ότι αυτό που ζητάς δεν το έχεις, γίνεσαι μία συνειδητότητα έλλειψης.

Άρα ζητάς από την πλευρά της έλλειψης και του φόβου.

Γνωρίζεις όμως ήδη, πως εσύ δημιουργείς την πραγματικότητά σου, με βάση αυτά που σκέφτεσαι και αυτά που νιώθεις.

Άρα πώς γίνεται να πραγματοποιήσεις το θετικό και η προσευχή σου να υλοποιηθεί όταν ζητάς κάτι από την οπτική της έλλειψης;

Πώς γίνεται μέσω του αρνητικού να φέρεις το θετικό στην Ζωή σου;

Πώς περιμένεις να έρθει η θετική αλλαγή μέσω της αρνητικής σκέψης, συναισθήματος και λόγου; Όταν εστιάζεις στο αρνητικό, αυτό θα υλοποιήσεις.

Το αρνητικό φέρνει πάντα αρνητικό αποτέλεσμα.

Το θετικό φέρνει το θετικό.

– Άρα όταν προσεύχομαι είναι σαν να ικετεύω τον Θεό και Εσάς να κάνετε κάτι για εμένα. Δηλώνω πως κάτι μου λείπει. Και η προσευχή καταντά δράμα και εγώ θύμα.

– Ναι, αγγελένια μου. Ενώ η προσευχή για να είναι σωστή, στην ουσία παίρνει την μορφή της Ευγνωμοσύνης!

Πως κάτι ήδη το έχεις.

Όχι πως κάτι σου λείπει και παρακαλάς για να έχεις.

Επίσης, την στιγμή που κάθεσαι να προσευχηθείς, μέσα σου τρέμεις.

Όταν παρακαλάς για κάτι, στην πραγματικότητα φοβάσαι πως ίσως και να μην λάβεις ποτέ.

Άρα αμφιβάλλεις για το αποτέλεσμα. Σωστά;

– Ναι… του απάντησε κουνώντας το κεφάλι της διστακτικά.

– Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;

Αυτό σημαίνει πως αμφιβάλλεις για τον ίδιο τον Θεό και για την δύναμη που λες ότι έχει.

Ή μέσα σου σκέφτεσαι πως ο Θεός επιλέγει, σε ποια προσευχή θα πει ναι και σε ποια όχι.

Αλλά Ένα έχω να σου πω. Πως ο Θεός ακούει, απαντάει και πραγματοποιεί όλες τις προσευχές!

– Μα πώς γίνεται αυτό;

Αφού…υπάρχουν προσευχές που δεν έχουν απαντηθεί.

Ακόμα και εκείνες πως έχω κάνει μέσω της Ευγνωμοσύνης.

– Όταν προσεύχεσαι η σκέψη σου, το συναίσθημα σου και ο λόγος σου είναι θετικά;

– Ναι, είναι.

– Μην βιάζεσαι να απαντήσεις.

Η πραγματική σκέψη είναι θετική;

Η σκέψη που κρύβεται πίσω από όλα αυτά είναι θετική;

Εκείνη η μικρή φωνούλα μέσα σου, συμφωνεί με αυτά που σκέφτεσαι, νιώθεις και λες;

Ή την στιγμή που προσεύχεσαι ακόμα και μέσω της Ευγνωμοσύνης,

όπως λες, σου ψιθυρίζει πως αυτό δεν γίνεται;

Γλυκό μου παιδί, όσο περισσότερο ξεκάθαρη γίνεσαι και Είσαι με τον εαυτό σου, άλλο τόσο θα είναι και ο Θεός μαζί σου.

Ο Θεός υλοποιεί αυτά που πραγματικά ζητάς, νιώθεις και λες.

Πραγματικά!

Δεν είναι επιλεκτικός!

Υλοποιεί αυτά που πραγματικά επιθυμείς εσύ για εσένα!

– Τώρα καταλαβαίνω…

Μου λες να ανακαλύψω την μοναδική μου Αλήθεια…

– Ακριβώς… Η μοναδική σου, μονάκριβη Αλήθεια σου ποια είναι;

Πάντα να την ελέγχεις γιατί σου λέει πάντα και μόνο την Αλήθεια!

– Κατάλαβα… Επιτέλους κατάλαβα.

Οπότε κάθε φορά που προσεύχομαι και νιώθω μέσα μου την μικρή φωνούλα να αμφισβητεί, χρειάζεται να αποκωδικοποιώ αυτό που αισθάνομαι,

για να προσεύχομαι χωρίς φόβο, αλλά με Ευγνωμοσύνη.

Τέλεια!

Να ρωτήσω επίσης κάτι άλλο. Μου είπες πριν πως αμφιβάλλω για τον ίδιο τον Θεό, όταν προσεύχομαι με φόβο.

Άρα η προσευχή και η υλοποίηση της έχει να κάνει με την σχέση μου με τον Θεό και Εσάς, τους Αγγέλους μας; Αυτό μου λες;

– Ναι. Η υλοποίηση των προσευχών σου, έχουν να κάνουν με το τι πραγματικά πιστεύεις μέσα σου για τον Θεό και Εμάς, όπως λες.

Σε ρώτησα και πριν.

Πιστεύεις πως ο Θεός είναι Παντοδύναμος;

Πιστεύεις πως έχει την δύναμη να υλοποιεί τα πάντα και πως τα πάντα προέρχονται από αυτόν;

Τι αληθινά πιστεύεις για τον Θεό;

– Σωστά… όταν μέσα μου πιστεύω πως ο Θεός είναι Παντοδύναμος αυτόματα σταματώ να αμφιβάλλω πως δεν μπορεί να υλοποιήσει αυτό που ζητώ, γιατί η Πίστη μου παραμένει ακλόνητη.

Ενώ μέχρι τώρα υπήρχαν φορές που ζητούσα, ικετεύοντας και παρακαλώντας, αμφιβάλλοντας για το αποτέλεσμα.

Άρα όταν πιστεύω ακράδαντα πως ο Θεός υλοποιεί τα πάντα, στην ουσία, όταν προσεύχομαι δεν παρακαλώ, αλλά ευγνωμονώ και ευχαριστώ προκαταβολικά νιώθοντας απόλυτη Σιγουριά για το αποτέλεσμα.

– Ακριβώς. Μπράβο, μπράβο, της είπε γελώντας.

Άρα, κάτω από αυτό το πρίσμα η κάθε προσευχή, από μία προσευχή ικεσίας μετουσιώνεται σε μία προσευχή Ευγνωμοσύνης και ευχαριστιών.

Γιατί γνωρίζεις πως ήδη έχεις.

Γιατί πιστεύεις πως ο Θεός απαντάει πάντα!

Γιατί πιστεύεις στην Παντοδυναμία του Θεού!

Γιατί αυτή, είναι μία αιώνια Αλήθεια!

Αυτή δεν αναζητάς τόσο καιρό;

– Ναι. Αναζητώ και επιθυμώ να συνδέομαι με την Μία, αιώνια Αλήθεια!

– Αυτή είναι Μία Αλήθεια!

Τι θα κάνεις τώρα με αυτή; Θα πιστέψεις; Θα αμφισβητήσεις ξανά;

Πώς θα προσευχηθείς την επόμενη φορά;

– Με Ευγνωμοσύνη και λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ…. γιατί η Αλήθεια είναι πως ήδη έχω.

Γιατί ο Θεός είναι μόνο Αγάπη και όλα προέρχονται από Αυτόν.

Είναι Πανταχού Παρόν και τα Πάντα Πληρών. Τα Πάντα Πληρών!

Θα το λέω συνέχεια μέχρι να το συνειδητοποιήσω πλήρως.

Πραγματικά είναι μία από τις πιο σπουδαίες συνειδητοποιήσεις και μία εκπληκτική Αλήθεια!

Σε ευχαριστώ… Ειλικρινά…

– Είμαι πάντα εδώ για εσένα… Το ξέρεις αυτό…

– Φυσικά…

Και έτσι όπως καθόντουσαν στα σύννεφα, ήρθαν δίπλα τους και άλλοι Αρχάγγελοι και Άγγελοι. Κάθισαν όλοι μαζί παρέα. Πείραζαν ο ένας τον άλλον, γελούσαν.

– Επιθυμώ να προσευχηθώ, τους είπε δυνατά.

Όλοι γύρισαν και την κοίταξαν.

Εκείνη έκλεισε τα μάτια, τοποθέτησε τα χέρια της μπροστά από την καρδιά και με καθαρή φωνή είπε…

– Σας ευχαριστώ που είστε δίπλα μου διαρκώς!

Σας ευχαριστώ που στέκεστε στο πλευρό μου!

Σας ευχαριστώ, γιατί μου προσφέρετε πάντα ό,τι Αγαπώ και επιθυμώ!

Σας ευχαριστώ γιατί μαζί σας γίνομαι ένα παιδί και πάλι…

Και θυμάμαι πόσο όμορφα είναι όταν παίζεις και πως μέσω του γέλιου, της Χαράς και της Αγάπης μπορώ να ανακαλύψω την Αλήθεια, να εξελιχθώ και να θυμηθώ!

Σας ευχαριστώ! Σας Αγαπώ!

Είχαν μαζευτεί Όλοι γύρω της! Ο Ένας αγκάλιαζε τον Άλλον, ώσπου έγιναν όλοι Ένα! Μία μεγάλη, ζεστή, φωτεινή αγκαλιά!

Αγάπη και Φως

Χρυσάφη Μαρία

Αγγέλων Φως  aggelonfos.com

Η Ανάσταση θε να’ρθει…!!!!

Να’ ταν θεέ μου να ξεσπάσει μια δυνατή καταιγίδα,

Τα εμπόδια στον δρόμο μου που ψηλά ορθώνονται

Με τα ορμητικά της νερά να παρασύρει.

Πίσω από την κλειστή πόρτα, πίσω από το κλειστό παραθύρι

Σ’ αναστολή αισθήματα, καμώνονται

Πως είναι τάχα, απασφαλισμένη χειροβομβίδα.

Σε μια μόνιμα καθυστερημένη καταιγίδα,

Σε μια ουσιαστικά ανενεργή χειροβομβίδα,

Αναπαύω καθησυχαστικά την όποια μου ελπίδα.

Άνθρωπε, δες τα όποια σου λάθη σαν άγια πάθη

Έστω και τώρα, την ύστατη ώρα, προχώρα

Και μάθε, ό,τι μέχρι τώρα δεν έχεις μάθει:

Μετά την Σταύρωση, η Ανάσταση θε να ΄ρθει.

Γιώργος Χίτζιος

http://loveletters.gr

https://thesecretrealtruth.blogspot.com

Τι συμβολίζει το πέρασμα κάτω από τον Επιτάφιο...!!!!

Την ξεχωριστή συγκίνηση του περάσματος κάτω από τον επιτάφιο έχουν νοιώσει οι περισσότεροι ως παιδιά. Τι συμβολίζει όμως αυτό το πέρασμα;

Το νόημα της συμβολικής αυτής κίνησης αποκαλύπτει η ρήση:

«Εκφράζω τη βαθύτατη ευλάβειά μου και την πίστη μου στον θυσιασθέντα, παθόντα και ταφέντα Κύριο, και θέτω τον εαυτό μου εν ταπεινώσει κάτω από Αυτόν και κάτω από τη θαυμαστή και θεϊκή επίδραση και ευλογία Του».

Το ίδιο γίνεται και με το Ιερό Πετραχήλι, όπου σκύβω κάτω από αυτό, για να δεχθώ την ευλογία και την ευχή του Ιερέα, είτε στην Εξομολόγηση, είτε στο Ευχέλαιο, είτε σε οποιαδήποτε άλλη Ευχή.

Όπως και όταν εορτάζει κάποιος Άγιος και λιτανεύεται η Ιερά Εικόνα του, ή το σκήνωμά του (π.χ. Αγ.Γεράσιμος) ή ένα θαυματουργό Εικόνισμα της Παναγίας (πχ στην Τήνο).

Βλέπουμε εκατοντάδες ανθρώπων που στρώνονται στο έδαφος, για να περάσει από πάνω τους η «χάρη».

Αλλά, παρόμοια συνήθεια περιγράφεται και στις Πράξεις των Αποστόλων, όπου θαυμαστά σημεία λάμβαναν χώρα, όταν και μόνο η σκιά των Αποστόλων που περνούσε πάνω από ασθενείς, ήταν αρκετή για να τους θεραπεύσει:

«Ο σεβασμός δε και η εκτίμησις του λαού προς αυτούς (τους Αποστόλους) δια την θείαν δύναμιν, που ενεργούσε δια μέσου αυτών, ήτο τόσος, ώστε έβγαζαν τους ασθενείς εις τας πλατείας και τους έβαζαν οι μεν πλούσιοι επάνω εις κλίνας, οι δε πτωχοί εις απέριττα κρεββάτια, ώστε, όταν θα ήρχετο και θα επερνούσε ο Πέτρος, και η σκια του έστω να πέση επάνω εις κανένα από αυτούς, δια να τον θεραπεύση». (Πράξ. 5,15), όπως αναφέρει το laikiparadosi.blogspot.gr.

ΓΡΑΦΕΙ: THETOC TEAM

https://www.thetoc.gr