Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2020

Εγώ έμαθα να ξανασηκώνομαι, να ισιώνω το κορμί μου και να προχωρώ. Εσύ ;

Εγώ έμαθα να ξανασηκώνομαι, να ισιώνω το κορμί μου και να προχωρώ. Εσύ; 

Δεν θα μιλήσω για έρωτα, δεν θα μιλήσω για αγάπες. Θα μιλήσω για μένα, για σένα, για εκείνη, για εκείνον, για εκείνους. 

Ποιος είσαι εσύ που με κρίνεις; 

Ποιος είσαι εσύ που με προσβάλλεις; 

Ποιος είσαι εσύ που με κατηγορείς; 

Με ξέρεις; 

Ξέρεις ποια είμαι; Ξέρεις τι κάνω; Ξέρεις πόσο πονάω κάθε μέρα; Ξέρεις πόσο παλεύω κάθε μέρα; 

Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να με μειώνεις; 

Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να μιλάς για μένα απο δω και από εκεί; 

Όχι! 

Εγώ δεν σου έδωσα κανένα δικαίωμα! 

Όχι! 

Εγώ δεν σου επέτρεψα ποτέ να μου μιλάς με αυτόν τον τρόπο! 

Κι όταν αντέδρασα γιατί άνθρωπος είμαι…με σώμα, με ψυχή, με άποψη, εσύ τι έκανες; 

Έβγαλες χολή, γιατί η χολή είναι εύκολη! 

Δύσκολη είναι η κατανόηση! 

Δύσκολο είναι να αντιληφθείς πως νιώθει ο συνομιλητής σου! 

Δύσκολο είναι να σκεφτείς πώς να ένιωσε ο άλλος που του μίλησες έτσι 

Δεν αισθάνομαι θυμό, απογοήτευση αισθάνομαι! 

Δεν μου ταιριάζει ο θυμός, δεν είμαι εγώ. 

Εγώ λειτουργώ με το συναίσθημα και η απογοήτευση είναι το χειρότερο συναίσθημα που μπορώ να νιώσω. 

Απογοήτευση, γιατί πιστεύω στο καλό, σε έναν καλό λόγο που θα με κάνει να προχωρήσω. Δεν πειράζει. 

Ξέρεις εγώ έμαθα αλλιώς, έμαθα πως όταν με πατάνε, όταν με τσαλακώνουν, εγώ να ξεδιπλώνομαι και να ισιώνω το κορμί μου, ξεκινώντας πάλι από την αρχή! 

Κι όταν ξεκινάω, να ξέρεις δεν με σταματάει τίποτα…γιατί στο τέλος εγώ τα καταφέρνω, και τότε; 

Τότε προχωράω μπροστά πετώντας τα σκουπίδια μακριά μου! Γιατί στα σκουπίδια πάνε οι μύγες κι εγώ μύγα δεν θα γίνω ποτέ! 




Κατερίνα Μίσσια 

Πάντα να ξαναρχίζεις…!!!!

Να ξαναρχίζεις λοιπόν, να κάνεις εκείνο το βήμα, ξεχνώντας ποιος είσαι και το που βρίσκεσαι. 

Για να αδειάσει το μέσα σου και να γεμίσει αλλιώς. 

Να ξαναρχίζεις, έχοντας όπλο το παρόν και σοφία το παρελθόν. 

Και θα δεις ότι μόνο έτσι θα μάθεις την κατανόηση, για να δημιουργήσεις με σιγουριά το μέλλον. 

Να ξαναρχίζεις, όσο χαμηλά και αν έχεις πέσει στο τώρα. 

Όσες πληγές και αν σου έχουν χαράξει. 

Όσο σκοτάδι και αν έχεις βιώσει. 

Να μαζεύεις τα κομμάτια σου και να πηγαίνεις στην αρχή σου. 

Να ξαναρχίζεις, όσο και αν ο πόνος, σε έχει αποδυναμώσει. 

Θυμήσου ότι το αύριο, σου δίνει μια δεύτερη ευκαιρία. 

Μια δεύτερη ζωή. 

Να ξαναρχίζεις και να χαμογελάς τόσο δυνατά που η σκιά του φόβου να τρομάξει και να φύγει. 

Στη θέα του ήλιου ακόμα κι αυτή θα κάνει πιο πέρα. 

Να ξαναρχίζεις και να συγχωρείς το παρελθόν σου. 

Τους ανθρώπους του, τις επιλογές σου. 

Διότι, κανείς δεν ξέρει πώς ακριβώς να παίξει. 

Δεν υπάρχει σκηνοθέτης για το έργο μας. 

Όλα αυτοσχεδιασμός είναι. 

Ό,τι φέρει η στιγμή. 

Μονάχα την αδράνεια μην αγαπήσεις. 

Διότι, θα σε προδώσει. 

Να ξαναρχίζεις και να ερωτεύεσαι με δύναμη. 

Να διεκδικείς χωρίς δόση εγωισμού αλλά από βαθιά ανάγκη για να νιώσεις επιτέλους. 

Να αγαπάς και να μοιράζεσαι. 

Όσο και αν πληγώθηκες και προδόθηκες, πάντα υπάρχει χώρος στη ζωή να ξαναζήσεις. 

Ποτέ δεν είναι αργά. 

Να ξαναρχίζεις και να στοχεύεις όσο πιο ψηλά μπορείς. 

Και να δίνεσαι με πάθος σε αυτό που πιστεύεις. 

Μόνο έτσι δείχνεις την αλήθειά σου. 

Να ξαναρχίζεις, ακόμα και αν νομίζεις πως όλα τελείωσαν. 

Πάντα υπάρχει στο βάθος μια πόρτα από φως. 

Μην τρέμεις. 

Η φλόγα του κεριού δεν θα σβήσει. 

Να ξαναρχίζεις και να ποντάρεις στην ελπίδα. 

Μην το ξεχνάς ποτέ αυτό. 

Διότι, η ζωή δεν σε ξεχνά. 

Εσύ ίσως να αγνοείς εσένα. 

Να ξαναρχίζεις και να σε ψάχνεις. 

Μπορεί να μην είσαι πια ο άνθρωπος που νόμιζες αλλά ο άνθρωπος που έπρεπε να γίνεις. 

Μην παίρνεις στραβά την αλλαγή. 

Γιατί όλα τελικά στην ζωή μια αλλαγή είναι. 

Δεν υπάρχουν δεδομένα. 

Πάντα να ξαναρχίζεις λοιπόν. 

Και παίξε όσο πιο δίκαια μπορείς. 

Και μην παραιτείσαι ποτέ. 

Και αν νομίζεις πως δεν μπορείς να πετάξεις, στην ανάγκη, σύρσου. 

Μην ξεχνάς να προσπαθείς για εσένα. 

Πάντα να ξαναρχίζεις από το μηδέν ότι και να γίνει. 

Με οποιοδήποτε τέλος. 

Με οποιαδήποτε αρχή. 




«Toujours recommencer» – Paul Valéry 
Συγγραφέας Νικόλ Παπαδοπούλου 

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2020

Μακροζωία : Νέοι κανόνες για να ζήσουμε περισσότερο…!!!!

Τα νέα «μυστικά» της μακροζωίας δεν προσθέτουν μόνο χρόνια στη ζωή μας αλλά και πολύ περισσότερο γεμίζουν ζωή τα χρόνια μας. 

Για πολλούς το προσδόκιμο ζωής είναι θέμα γονιδίων, ωστόσο η γενετική προδιάθεση φαίνεται ότι δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο, σύμφωνα τουλάχιστον με την επιστημονική κοινότητα. 

Καθημερινοί και φαινομενικά απλοί παράγοντες, όπως ο τρόπος ζωής και η διατροφή, έχουν αποδειχθεί εδώ και καιρό τα κομβικότερα ίσως σημεία-«κλειδιά» για την μακροζωία και όχι αδίκως. 

Δεν μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη το γεγονός ότι αρκούν μόλις 15 λεπτά γυμναστικής την ημέρα για να αυξήσουμε το προσδόκιμο ζωής κατά τρία έτη, σύμφωνα με επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό «Lancet». 

Εξίσου συνηθισμένες είναι και οι γενικές συμβουλές που περιλαμβάνουν τη διακοπή του καπνίσματος και την περιορισμένη κατανάλωση αλκοόλ, την υιοθέτηση μιας περισσότερο μεσογειακής διατροφής, την αποφυγή στρεσογόνων καταστάσεων, δίνοντας προτεραιότητα στη χαλάρωση, στην ξεκούραση και στην ευτυχία. 

Τα δεδομένα όμως της καθημερινότητας αλλάζουν με ραγδαίους ρυθμούς και μαζί τους φαίνεται πως μεταβάλλονται και τα επιστημονικά ευρήματα για την πολυπόθητη μακροζωία. Τα νέα μυστικά που θα αποτελέσουν τις αγαπημένες σας συνήθειες, περιλαμβάνουν : 

Αγαπήστε την οργάνωση 
Πρωτοακούσαμε την ανάγκη για οργάνωση και πρόγραμμα στο σχολείο και έκτοτε φαίνεται πως τα οφέλη της μόνο πολλαπλασιάζονται. 

Μάλιστα, σύμφωνα με ερευνητές, οι άνθρωποι που είναι πειθαρχημένοι, οργανωμένοι και προσανατολισμένοι στους στόχους τους από παιδιά, διατηρώντας αυτές τις αρετές καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής τους, ζουν 11% περισσότερο ενώ εμφανίζουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση, χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη ή προβλημάτων που αφορούν τις αρθρώσεις και την καρδιά. 

Αυτό μπορεί να οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι τα οργανωτικά άτομα είναι λιγότερο πιθανό να πάρουν επικίνδυνα ρίσκα ή να αντιδράσουν αρνητικά στο άγχος ενώ θεωρείται πιθανότερο να έχουν επιτυχημένη επαγγελματική ζωή, δίχως να αμελούν την υγεία τους. 

Λιγότερες θερμίδες, περισσότερη ζωή 
Η σύνδεση της μακροζωίας και της πρόσληψης θερμίδων έχει κεντρίσει το επιστημονικό ενδιαφέρον, με τους ερευνητές να διαπιστώνουν την ισχυρή σχέση της μειωμένης πρόσληψης θερμίδων με τη μακροζωία αλλά και τον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών και άλλων νόσων. 

Επιπλέον, ο περιορισμός των θερμίδων μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του υπερβολικού σωματικού βάρους και του λίπους που συγκεντρώνεται στην περιοχή της κοιλιάς, παράγοντες που φαίνεται, σύμφωνα με μελέτες, να μειώνουν το προσδόκιμο ζωής. 

Eίναι λοιπόν σημαντικό να ακολουθείτε μια ισορροπημένη διατροφή, με θερμίδες που δεν ξεπερνούν αυτές που ο οργανισμός έχει ανάγκη και υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά, τα καύσιμα δηλαδή του οργανισμού. 

Θαυματουργές πολυφαινόλες 
Γνωρίζουμε ότι οι πολυφαινόλες αποτελούν από τις πλέον αντιγηραντικές ουσίες, καθώς προστατεύουν τα κύτταρα από τη γήρανση. Νέα στοιχεία έρχονται να αναδείξουν μία ακόμη δράση τους που συμβάλλει στη μακροζωία. 

Σύμφωνα με μια μελέτη από το Ινστιτούτο Ερευνας Τροφίμων και Φυτών της Νέας Ζηλανδίας, οι πολυφαινόλες μπορούν να ενισχύσουν την εντερική μικροχλωρίδα στο πεπτικό σας σύστημα αλλά και να επεκτείνουν τη διάρκεια ζωής μας. 

Και αυτό γιατί οι πολυφαινόλες, που χαρίζουν τα λαμπερά χρώματα στα φρούτα και στα λαχανικά και βρίσκονται επίσης στον καφέ, στο τσάι, στους ξηρούς καρπούς και στα όσπρια, διασπώνται σε μόρια που βοηθούν τους ευεργετικούς μικροοργανισμούς του πεπτικού. 

Εν ολίγοις, μπορούν να υποστηρίξουν την υγεία του εντέρου, η οποία όλο και περισσότερο αναγνωρίζεται ως ζωτικής σημασίας για τη γενική μας ευημερία, χαρίζοντάς μας επιπλέον χρόνια ευεξίας. 

Μεσογειακή διατροφή; Επιστροφή στις διατροφικές μας ρίζες 
Γίνετε περισσότερο μεσογειακοί. Αφήστε κατά μέρος τη δυτικού τύπου διατροφή με τα πολλά ζωικά λιπαρά, το κρέας, τη ζάχαρη και το αλάτι και επιστρέψτε στην παραδοσιακή μας διατροφή. Τρώτε περισσότερα όσπρια, ψάρι, ξηρούς καρπούς, ολικής αλέσεως προϊόντα όπως το παξιμάδι ολικής, ο τραχανάς, το πλιγούρι κ.ά., φρούτα, λαχανικά και χρησιμοποιείτε ελαιόλαδο στο φαγητό και στο μαγείρεμα. 

Έχετε ακόμα να μάθετε πολλά… 
Αφήστε το μυαλό σας να «περιπλανηθεί» σε κάτι νέο και εμπνευστείτε από καινούργια πράγματα γιατί είναι καλό για την υγεία σας. Μελέτες υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι που διαβάζουν βιβλία ζουν περισσότερο, με την εκμάθηση νέων δεξιοτήτων να προάγει τόσο τη μνήμη όσο και την ευεξία. 

Μπορείτε να δοκιμάσετε δραστηριότητες, όπως η ζωγραφική και η μουσική, που σχετίζονται με τη βελτιωμένη λειτουργία του εγκεφάλου, καθώς ενισχύουν την επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών περιοχών του. 

Μπορούν επίσης να ενισχύσουν την ψυχολογική ανθεκτικότητα, την άμυνά μας δηλαδή απέναντι στις δύσκολες ή στις στρεσογόνες καταστάσεις της καθημερινότητας. Οι άνθρωποι που συνεχίζουν να μαθαίνουν καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής τους έχουν γενικά καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία, γεγονός που σηματοδοτεί τον μειωμένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και παχυσαρκίας. 

Όποιος βιάζεται δεν σκοντάφτει 
Τα οφέλη της βάδισης για κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το βάρος του, είναι γνωστά. Νέα όμως μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο «Mayo Clinic Proceedings», υποστηρίζει ότι θα μπορούσατε να αυξήσετε τα χρόνια που θα ζήσετε αν αυξήσετε τον ρυθμό που περπατάτε. 

Οι άνθρωποι με ταχύτερο ρυθμό βάδισης φαίνεται πως έζησαν περισσότερο από εκείνους που περπατούσαν πιο αργά, σύμφωνα με τους ερευνητές που παρακολούθησαν τις συνήθειες και τον τρόπο θανάτου σχεδόν 475.000 ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν στα 50 ετών στην αρχή της μελέτης. 

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι οι γυναίκες που περπατούσαν πιο γρήγορα είχαν διάρκεια ζωής περίπου 87 έτη, συγκριτικά με εκείνες που περπατούσαν πιο αργά και είχαν τα 72 χρόνια. Οι άνδρες που περπατούσαν πιο γρήγορα είχαν διάρκεια ζωής περίπου 86 έτη σε σύγκριση με εκείνους που περπατούσαν πιο αργά και είχαν τα 65 χρόνια. 

Τι κάνετε στις διακοπές σας; 
Γνωρίζουμε ότι η ξεκούραση είναι κομβικής σημασίας, αυτό όμως που ξεχνάμε είναι ότι δεν περιλαμβάνει απλώς και μόνο τον ύπνο. Είναι σημαντικό πέραν της σωματικής, να θέσετε σε προτεραιότητα και την ψυχική ξεκούραση. 

Πώς; Προσπαθήστε στον ελεύθερό σας χρόνο να κάνετε πράγματα που σας γεμίζουν, ανεξάρτητα από το εάν θα είστε μόνοι σας ή με παρέα. Το νέο μυστικό των ειδικών είναι να αφιερώσετε μερικά λεπτά για να σκεφθείτε τι θα κάνατε αν βρισκόσασταν σε διακοπές. «Ξεκλέψτε» λοιπόν μερικές ώρες και κάντε κάτι εκτός προγράμματος. Αν αυτό δεν είναι επιλογή, μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να κάνετε το ίδιο πράγμα. 

Αντί να τρέξετε στον διάδρομο, επιλέξτε μια διαδρομή σε ένα πάρκο ή δίπλα στη θάλασσα και «σπάστε» τη μονοτονία. Η χαρά κρύβεται στις λεπτομέρειες και όσο νωρίτερα το συνειδητοποιήσουμε τόσο περισσότερο και καλύτερα θα ζήσουμε. 




ΑΝΝΑ - ΜΑΡΙΑ ΔΡΟΣΟΥ 

Τι κερδίζετε αν τρώτε 3 χουρμάδες την ημέρα…!!!!

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί ποτέ τι θα συνέβαινε στο σώμα σας αν αρχίζατε να τρώτε λίγους χουρμάδες κάθε μέρα; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι οι χουρμάδες έχουν πολλά και ιδιαίτερα οφέλη για την υγεία. 

Αν αρχίσετε να τρώτε μόλις τρεις χουρμάδες την ημέρα, δείτε τι αλλαγές θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε σταδιακά στο σώμα σας: 

Πολλά θρεπτικά συστατικά 
Το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσετε είναι ότι έχουν μερικά μεγάλα διατροφικά οφέλη. Δεν θα χρειάζεστε συμπληρώματα βιταμινών, αν τρώτε 3 χουρμάδες την ημέρα. Περιέχουν χαλκό, κάλιο, φυτικές ίνες, μαγγάνιο, βιταμίνη Β-6 και μαγνήσιο. 

Καλύτερη υγεία του πεπτικού συστήματος 
Αν έχετε προβλήματα, όπως σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, δυσκοιλιότητα ή πολλά άλλα πεπτικά προβλήματα, οι χουρμάδες θα σας βοηθήσουν. Περιέχουν ίνες που έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και όχι μόνο. Συνιστώνται ακόμη και σε θεραπείες για αιμορροΐδες. 

Λειτουργούν ως παυσίπονα 
Επειδή περιέχουν πολύ μαγνήσιο (που έχει αντιφλεγμονώδη δράση) οι χουρμάδες μπορούν να ανακουφίσουν τους πόνους και να μειώσουν το πρήξιμο. Μελέτες έχουν δείξει ότι το μαγνήσιο στο φρούτο αυτό μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της αρτηριακής φλεγμονής και του εν γένει κινδύνου για καρδιακές παθήσεις.
 
Πιο υγιής εγκυμοσύνη 
Μια μελέτη που έγινε στο UST εξέτασε το πόσο μπορεί να βοηθήσουν οι χουρμάδες στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Οι ερευνητές εξέτασαν 69 γυναίκες και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, εκείνες που έτρωγαν αυτό το καταπληκτικό φρούτο κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων εβδομάδων εγκυμοσύνης, είχαν πιο ήπιο τοκετό. βοηθούν επίσης στην απώλεια βάρους μετά από μια εγκυμοσύνη. 

Για την μείωση της υπέρτασης και την αποφυγή εγκεφαλικού επεισοδίου 
Το μαγνήσιο στους χουρμάδες έχει ακόμα μία λειτουργία, καθώς συμβάλλει στην μείωση της υπέρτασης. Επίσης, και το κάλιο που περιέχουν βοηθά την λειτουργία της καρδιάς και μειώνει την αρτηριακή πίεση. 

Επιπλέον, έρευνα έδειξε ότι το μαγνήσιο μειώνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου κατά περίπου 10% για κάθε εκατό χιλιοστόγραμμα που καταναλώνετε σε καθημερινή βάση. Η εν λόγω έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Clinical Nutrition και δείχνει ότι συγκεκριμένα οι χουρμάδες μειώνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου. 




Μιχάλης Θερμόπουλος 

Αποκαλύπτοντας το εγώ…!!!!

Αν φοράς μια μάσκα για πολύ καιρό αρχίζεις να ξεχνάς ποιος κρύβεται πίσω απ’ αυτή. 

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας κάποιον εγωκεντρικό τύπο, συνήθως σκεφτόμαστε ένα επηρμένο, αλαζονικό, εγωπαθές άτομο που κοιτάζει υποτιμητικά όλους τους άλλους γύρω του. Ωστόσο είναι σίγουρο πως το «εγώ» μπορεί να εμφανιστεί σε όλα τα σχήματα και τα μεγέθη. 

Στην πραγματικότητα, ο καθένας μας έχει ένα «εγώ» που το μόνο στο οποίο διαφέρει από το εγώ του πλησίον του είναι κάποιες μικρές ή μεγαλύτερες λεπτομέρειες. Το «εγώ» μας δεν είναι παρά η αίσθηση του εαυτού μας, η ιδέα που έχουμε για το ποιοι είμαστε. 

Για παράδειγμα, ένα άτομο που λέει : «είμαι πολύ θρησκευόμενος, συμπεριφέρομαι πάντα ευγενικά στους συνανθρώπους μου, είμαι έξυπνος, είμαι ενάρετος» λειτουργεί εξίσου εγωκεντρικά με ένα άτομο που ισχυρίζεται πως : «εγώ εργάζομαι σκληρά και δεν ανέχομαι τους τεμπέληδες» ή «εγώ πάντα πετυχαίνω τους στόχους μου γιατί είμαι πειθαρχημένος». 

Και οι δύο παραπάνω τύποι ανθρώπων λειτουργούν από μια ψευδαίσθηση για την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η ψευδαίσθηση την οποία όχι μόνο μαθαίνουμε να πιστεύουμε αλλά προσπαθούμε να πείσουμε και τους γύρω μας ότι είναι αληθινή, γίνεται τελικά η στενή φυλακή μας. 

Για παράδειγμα ένα άτομο που είναι δογματικά προσκολλημένο στη θρησκεία του δε θα είναι πρόθυμο να εξετάσει ιδέες ή έννοιες από άλλες θρησκείες επειδή ήδη έχει στο μυαλό του ότι αυτές οι ιδέες δεν ταιριάζουν με την εικόνα που έχει οικοδομήσει για τον εαυτό του. 

Από την άλλη, αυτός που βλέπει τον εαυτό του σαν ένα σκληρά εργαζόμενο και φιλόδοξο άτομο θα πέσει σε κατάθλιψη αν ξαφνικά χάσει τη δουλειά του ή αν η εταιρεία του πτωχεύσει γιατί η πεποίθησή του γι’ αυτό που νομίζει ότι είναι αναπάντεχα θα καταρρεύσει. 

Αυτό που ονομάσαμε «εγώ» βασίζεται πάντα σε έννοιες και συστήματα πίστης και όχι σε κάτι πραγματικό ή απτό. Έτσι, τι συμβαίνει όταν σταματήσουμε να πιστεύουμε σ’ αυτό; 


Όταν αρχίσουμε να εναρμονιζόμαστε περισσότερο με τον αληθινό εαυτό μας, ο οποίος είναι το εσωτερικό εκείνο κομμάτι μας που μπορεί να παρατηρεί το «εγώ», όχι το ίδιο το εγώ, αντιλαμβανόμαστε ότι κάτω από την επιφάνεια της ύπαρξής μας υπάρχει πάντα εκείνη η γλυκύτατη κατάσταση της ειρήνης.

Αυτή η αΐδιος ειρήνη ξεπερνά όλες τις έννοιες και ιδέες που μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι θα πρέπει να είμαστε. 

Όσο περισσότερο λοιπόν ένα άτομο έρχεται σε επαφή με την Αλήθεια του, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι όλα όσα πίστευε για τον εαυτό του, για τους άλλους ή για τη ζωή γενικότερα ήταν βασισμένα σε μια μεγάλη παραίσθηση. 

Οι πεποιθήσεις του αυτές δημιουργούσαν ισχυρότατους περιορισμούς που τον κρατούσαν φυλακισμένο σε ένα ασφυκτικά στενό και ανήλιαγο κελί. Πως λοιπόν θα διαπιστώσουμε τελικά αν λειτουργούμε από τον εγωκεντρισμό ή από τον αληθινό εαυτό; 

Παρακάτω παραθέτουμε κάποιες ερωτήσεις που μπορείτε να θέσετε στον εαυτό σας και να λάβετε μόνοι σας την απάντηση. 

Νιώθω συχνά προσβεβλημένος; 
Ο αληθινός εαυτός δεν μπορεί να προσβληθεί. Δεν έχει κάποια προκατάληψη για το πώς οι άλλοι άνθρωποι θα πρέπει να του συμπεριφέρονται και για το τι θα πρέπει να αποφεύγουν να του κάνουν. Δέχεται τα πράγματα κυριολεχτικά έτσι όπως ακριβώς είναι. 

Οι άνθρωποι που λειτουργούν από τον εγωισμό τους προσβάλλονται συχνά από τους άλλους όταν ο τρόπος που τους φέρονται δεν συμφωνεί με τις προκαταλήψεις τους. Συνεπώς δε μπορούν να δεχτούν τις καταστάσεις όπως τους εμφανίζονται στη ζωή. 

Έχω άποψη για τα πάντα; 
Το εγώ εκλιπαρεί για προσοχή. Θέλει να νιώθει σημαντικό με κάθε τρόπο. Ακόμα και λέγοντας ανοησίες. Όσο πιο εγωκεντρικό είναι ένα άτομο τόσο περισσότερο θέλει να επιβάλει τη γνώμη του για οποιοδήποτε θέμα άσχετα αν είναι ή όχι της ειδικότητάς του. 

Δεν έχει σημασία αν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω απ’ τις καλύτερες γαρνιτούρες για μια πίτσα, απ’ τα σπουδαιότερα έργα της όπερας ή τις τελευταίες ανακαλύψεις της αστροφυσικής, το ριζωμένο στο εγώ άτομο θα έχει άποψη για τα πάντα. 

Έχω βάλει στον εαυτό μου πολλές ταμπέλες; 
Από τη στιγμή που το εγώ βασίζεται στην πίστη σ’ αυτό για να επιβιώσει, μεταμφιέζεται με διάφορες ταμπέλες έτσι ώστε να επιβάλει τη νομιμότητά του. Ταμπέλες που μπορεί να λένε οτιδήποτε, όπως: «είμαι ντροπαλός», «είμαι αστείος», «είμαι δυνατός» ή «είμαι αδύναμος», «είμαι μορφωμένος» ή «είμαι πνευματικό άτομο», ότι τέλος πάντων μπορεί να ισχυριστεί ένα άτομο για τον εαυτό του. 

Όταν ένα άτομο ταυτίζεται με την ταμπέλα του τότε νιώθει να απειλείται από οποιονδήποτε αμφισβητεί αυτή την ταμπέλα. Φανταστείτε να πείτε σε ένα άτομο που ισχυρίζεται πως είναι πνευματικό (κανένα πραγματικά πνευματικό άτομο δε θα τολμούσε να ισχυριστεί κάτι τέτοιο) πως έχει σημαντικά ελαττώματα. 

Το εγώ του θα πληγωνόταν βαθύτατα κι ίσως να εξοργιζόταν μαζί σας παρότι η ψευδαίσθηση της πνευματικότητάς του θα προσπαθούσε να πνίξει αυτή την οργή. Ο αληθινός εαυτός δεν πιστεύει ποτέ πως είναι κατηγορηματικά κάτι ιδιαίτερο κι έτσι δεν μπορεί να νιώσει προσβολή επειδή κάποιος αμφισβήτησε μια ανύπαρκτη ταμπέλα. 

Μήπως ασχολούμαι υπερβολικά με το τι σκέφτονται για μένα οι άλλοι; 
Όταν οι άλλοι άνθρωποι δεν επικυρώνουν την πίστη μας για το ποιοι είμαστε, το εγώ νοιώθει επίσης να απειλείται. Αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι προσπαθούν να έχουν κοντά τους κόλακες και όχι πραγματικούς φίλους που να θέλουν το καλό τους και να τους λένε την αλήθεια. 

Αυτά τα άτομα βασίζονται στην γνώμη των άλλων για να τονώσουν την μοναδικότητά τους και την δήθεν εξαιτερικότητά τους σε κάποιους τομείς κι έτσι όταν κάποιος άλλος άνθρωπος ή κάποιο γεγονός δεν ενισχύει αυτή τους την ανάγκη τότε το εγώ τους νοιώθει απογοητευμένο γιατί αντιλαμβάνεται πως δεν είναι τόσο μοναδικό όσο ήθελε να πιστεύει. 

Ο αληθινός εαυτός, χωρίς να έχει την ανάγκη να αποδείξει κάτι, δρα πάντα με απόλυτη φυσικότητα, είτε όλοι οι υπόλοιποι τον επιβραβεύουν είτε τον κατηγορούν γι’ αυτή του τη δράση. 

Μήπως έχω την τάση να χαρακτηρίζω εύκολα τους συνανθρώπους μου; 
Το εγώ ενισχύεται όταν κρίνει και όταν συγκρίνει. Έτσι, όπως ακριβώς οι θεατές μιας ταινίας, το εγώ κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους αλόγιστα σε καλούς ή κακούς. Και μόλις αξιολογήσει κάποιον, σχεδόν ποτέ δεν αλλάζει τη γνώμη που έχει γι’ αυτόν. Ωστόσο, όλοι κάποτε στη ζωή μας, έχουμε πράξει κάτι που κάποιος άλλος θα μπορούσε να το θεωρήσει κακό ή ακόμη και διαβολικό. 

Είναι όμως αλήθεια αυτό που θα πρέπει να μας χαρακτηρίζει για το υπόλοιπο της ζωής μας; Όταν λειτουργούμε από τον αληθινό μας εαυτό είναι ευκολοδιάκριτο ότι ο καθένας μας ενεργεί κάθε στιγμή από το επίπεδο της συνειδητότητας που βρίσκεται εκείνη ακριβώς την στιγμή και που μπορεί ανάλογα με τις συνθήκες που θα του παρουσιαστούν να αναδιαμορφωθεί. 

Συμπερασματικά θα καταλήξουμε ότι το να προσπαθήσουμε να ξεφορτωθούμε το εγώ μας ίσως να είναι τελικά μια μάταιη προσπάθεια. Δεν μπορούμε να το διώξουμε με τη βία παρά μόνον να αποκτήσουμε επίγνωση της ύπαρξής του και να αρχίσουμε να γελάμε μαζί του κάθε φορά που το ανακαλύπτουμε. 

Όταν θα καταφέρουμε να αρχίσουμε να το παρατηρούμε χωρίς να το κρίνουμε αυστηρά, όταν καταφέρουμε να αποκαλύπτουμε τους ύπουλους τρόπους με τους οποίους συμπεριφέρεται, τότε θα μπορέσουμε να χαλαρώσουμε την προσκόλλησή μας επάνω του. 

Όταν πάψουμε επιτέλους να πιστεύουμε σε οτιδήποτε το εγώ μας επιμένει πως είμαστε υποχρεωμένοι να πιστέψουμε τότε αντιλαμβανόμαστε ότι τελικά εμείς και μόνον εμείς κατέχουμε το κλειδί που ανοίγει την καγκελένια πόρτα του στενάχωρου κελιού μας. Τότε γινόμαστε λίγο πιο ελεύθεροι, πιο συνειδητοί και πιο χαρούμενοι σ’ αυτόν αφιλόξενο κόσμο που ζούμε κι όχι ισοβίως κρατούμενοι από τον ίδιο μας του νου. 




Το λουλούδι της Ζωής...!!!!

Το λουλούδι της ζωής είναι ένα ιδιαίτερο σχήμα που θυμίζει εξάγωνο και έχει εγγεγραμμένους κύκλους και ένα σχέδιο σε σχήμα λουλουδιού. Το λουλούδι της ζωής αναφέρεται ως ένα από τα σχήματα της Ιερής Γεωμετρίας, δηλαδή τα σχήματα που αποτέλεσαν τη ζωή σε όλο το σύμπαν. Το λουλούδι της ζωής συναντάται σε διαφορετικούς αρχαίους πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο. 

Το “Λουλούδι της Ζωής” είναι ένας τύπος ρόδακα που αποτελείται από 19 κύκλους, με τις περιφέρειές τους να περνούν πάνω από τα κέντρα των γειτονικών αυτών. Η διάταξή τους είναι η εξής : 

Ο κεντρικός κύκλος συμβολίζει τον ήλιο και τον νου. Γύρω και διακεντρικά του κύκλου αναπτύσσεται ένα στεφάνι από 6 διατεμόμενους κύκλους που συμβολίζουν τις έξι ημέρες της δημιουργίας αλλά και την ψυχή που περιβάλλει τον νου. 

Γύρω και διακεντρικά του εξάκυκλου στεφανιού αναπτύσσεται ένας μεγαλύτερος κύκλος από 12 διατεμνόμενους κύκλους , οι οποίοι συμβολίζουν τους δώδεκα μήνες ή ζωδιακούς αστερισμούς, που συνθέτουν το ηλιακό έτος. 

Το λουλούδι της ζωής έχει βρεθεί ανάγλυφο σε αρχαίους ναούς διαφόρων πολιτισμών. Όμως το αρχαιότερο, το οποίον αντέγραψαν οι μεταγενέστεροι, βρίσκεται χαραγμένο σε δύο κολώνες του ναού “Οσύριον” στην Άβυδο της Αιγύπτου. 

Ο ναός αυτός χρονολογείται περί του 2.500 π.Χ.. Πάνω στις κολώνες είναι χαραγμένα συνολικά 13 σχέδια του λουλουδιού της ζωής, τα οποία εφάπτονται μεταξύ τους. 

Γύρω ενός από αυτά είναι χαραγμένη η φράση “Θεός Νείλος”στα Ελληνικά, στοιχείο που έχει οδηγήσει στην υπόθεση πως το λουλούδι της ζωής αποτελεί μετα-γενέστερη ελληνική προσθήκη πάνω στους κίονες. 

Κοντά σε αυτό είναι χαραγμένο το αρχαϊκό δίγαμμα F. Μεμονωμένο το F συμβολίζει τον αριθμό 6. 

Αν και κάποιοι υποστηρίζουν πως το κείμενο με τα λουλούδια της ζωής αποτελούν προσθήκη υπό των Ελλήνων της ελληνιστικής περιόδου, το δίγαμμα F κατά την εποχή του Αλεξάνδρου δεν εχρησιμοποιείτο. 

Επομένως, ανάγουν την προσθήκη του λουλουδιού της ζωής στην αρχαϊκή εποχή, όταν ο Πυθαγόρας επισκέφθηκε την Αίγυπτο (535 π.Χ.). 

Ένα τέτοιο γεωμετρικό σχήμα θεωρούν πως ταιριάζει να έχει επινοηθεί από τον Πυθαγόρα. Αξιοσημείωτο όμως είναι πως οι χαράξεις φαίνονται να έχουν γίνει με υψηλή τεχνολογία. 

Κατά τις ανασκαφές στο Οσίριον έχουν βρεθεί αρκετές πινακίδες με ελληνικά κείμενα, που χρονικά τοποθετούνται στην ελληνιστική εποχή. Όμως, σύμφωνα με τους γεωλόγους, τα στρώματα γης που εκάλυπταν το Οσίριον, χρονολογήθηκαν ηλικίας 18.000 ετών. 

Σε αυτήν την περίπτωση η χρονολόγηση του ναού μαζί και του αιγυπτιακού πολιτισμού μετατίθεται χιλιετηρίδες πριν. 

Εδώ διασταυρωνόμαστε με την πληροφορία που έδωσαν οι Αιγύπτιοι ιερείς στον Σόλωνα, περί ενός λαμπρού προκατακλυσμιαίου πολιτισμού που εδόθη από την Μεγάλη Θεά αρχικά στους Έλληνες και αργότερα στους Αιγυπτίους. Επί πλέον, περί της απελευθερώσεως των Αιγυπτίων υπό των Αθηναίων από τους επιδρομείς Άτλαντες. 

Σύμφωνα με την χρονολόγηση του Αιγύπτιου ιερέα, υπολογίζουμε πως ο εν λόγω Ελληνικός πολιτισμός ανεπτύχθη περ.11.500 χρόνια πριν από σήμερα, ενώ ο αιγυπτιακός 10.500 χρόνια πριν(Βλ. Πλάτωνος, Τίμαιος, 22b-25d). 

Υπάρχει εξάλλου μερίδα αρχαιολόγων που παρουσιάζει τεκμήρια πως όλα τα αιγυπτιακά μνημεία, όπως η σφίγγα ή οι πυραμίδες είναι προκατακλυσμιαία. Σε αυτήν την περίπτωση το λουλούδι της ζωής είναι ένα πανάρχαιο θρησκευτικό σύμβολο. 

Το γεγονός πως το λουλούδι της ζωής συντίθεται μόνον από κύκλους, αιτιολογείται από το κυκλικό σχήμα των ατόμων, των κυττάρων, των σπόρων, των πλανητών, των ηλιακών συστημάτων και την κοσμολογική τους αναφορά. 

Μερικοί επιστήμονες υποστηρίζουν πως το σχήμα του λουλουδιού της ζωής αποτυπώνει την πρωταρχική διαδικασία διαμόρφωσης ενός εμβρύου, όταν το γονιμοποιημένο ωάριο διαιρείται. 

Αν ανατρέξουμε στον Τίμαιο του Πλάτωνα, 32-35, διαβάζουμε πως το τελειότερο όλων των σχημάτων είναι ο κύκλος, γι' αυτό ο Θεός έδωσε αυτό το σχήμα στον κόσμο. 

Έτσι, ο κόσμος είναι ομοιόμορφος, λείος, ομαλός και από παντού ισαπέχει με το κέντρον, ως συμμετρικός. 

Στο κέντρο αυτού έθεσε ψυχή, η οποία διαπλατύνεται προς την περιφέρεια πληρώντας το σώμα του πανταχού και υπερεξέξοντας αυτού. 

Ώστε, το λουλούδι της ζωής μακροκοσμικά συμβολίζει τον κυκλοτερή κόσμο, που αποτελείται από κυκλικούς γαλαξίες, κυκλικά ηλιακά συστήματα, κυκλικούς πλανήτες. Τα σώματα αυτά μεταξύ τους αλληλοσυνδέονται με μία ζωογόνο διαλεκτική. 

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ηλιόσφαιρα, δηλαδή το μαγνητικό πεδίο που παράγει ο ήλιος εντός του ηλιακού μας συστήματος, αντανακλά ακτινοβολία από άλλες περιοχές του γαλαξία, διά της οποίας καθίσταται τη ζωή στη γη εφικτή. (Βλ. econews.gr). 

Αυτή η ανταλλαγή ζωτικών ακτινοβολιών, καθιστά τα ηλιακά συστήματα αενάως αλληλοσυνδεόμενα και συνδιαλεγόμενα, ενώ παράλληλα διατηρούν τα ιδιαίτερα όριά τους. 

H πεποίθηση πως το λουλούδι της ζωής αποτελεί συμβολικό σχεδιάγραμμα του σύμπαντος υποστηρίζεται από την παρουσία του δίγαμμα F, που δηλώνει τις 6 ημέρες της δημιουργίας. 

Ο ουράνιος χορός των πλανητών, συντίθεται από αρμονικές κινήσεις μεταξύ τους προς αλλήλους και προς το όλον, διαγράφοντας σχήματα κυκλοτερή και εύσχημα, συμμετρικά προς το κέντρο. Το κάτωθι σχήμα αποτυπώνει τον ουράνιο χορό μεταξύ Γης και Αφροδίτης. 

Η σύνθεση των κινήσεών τους σχηματίζει έναν διανοιγόμενο πενταπέταλο λωτό, εμφαινόμενον ως παραλλαγή του λουλουδιού της ζωής. Το σχήμα αποτυπώθηκε κατόπιν 8 περιστροφών της Γης και 13 της Αφροδίτης. 

Επιστημονικές έρευνες έδειξαν πως η θέαση αλλά και η φιλοτέχνηση από έναν άνθρωπο του λουλουδιού της ζωής, βοηθά στην αναδόμηση των αδύναμων κυττάρων του σώματος. Επί πλέον, επιδρά ευεργετικά στο κεντρικό νευρικό σύστημα εξισορροπώντας τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου. 

Γενικά η θέα και η μελέτη της περικεντρικής συμμετρίας ισοζυγίζει την λειτουργία των δύο ημισφαιρίων. Άλωστε, και η ίριδα του ανθρώπινου οφθαλμού είναι διαμορφωμένη βάσει της περικεντρικής συμμετρίας. 

Η σχεδίαση του λουλουδιού της ζωής, δηλαδή ενός ρόδακα που συντίθεται από κύκλους, σύμφωνα με τους θεραπευτές μέσω της τέχνης, ενδυναμώνει το αίσθημα της ασφάλειας και της αυτοπεποίθησης στον άνθρωπο, καθώς ο κύκλος εκφράζει τον εσωτερικό χώρο του ανθρώπου. 

Επίσης, οι θεραπευτές συστήνουν την σχεδίαση ενός ρόδακα σε όσους αδυνατούν να προσαρμοσθούν σε καινούργιες συνθήκες ζωής, ή βασανίζονται από εσωτερικές συγκρούσεις. Η φιλοτέχνηση ενός ρόδακα τους μεταδίδει μία αίσθηση ανάπαυσης και ελευθερίας. 




Δύσκολο θέμα η ευτυχία…!!!!

-Δάσκαλε είναι δύσκολο θέμα η ευτυχία! 

-Παιδί μου ο μόνο λόγος που υπάρχει ώστε να μην είσαι ευτυχισμένος είναι το ότι συνεχώς βρίσκεσαι σε μια διαδικασία σύγκρισης με τα πάντα γύρω σου. 

Χάνεις την ευτυχία στις ανθρώπινες σχέσεις σου γιατί όσο προχωράς μέσα σε αυτές τόσο τις συγκρίνεις με τις παρελθοντικές στιγμές που σου χάρισαν χαρά και ενώ μπορεί αυτή η στιγμή να μην είναι η καταλληλότερη για χαρές, εσύ μέσα από αυτή τη σύγκριση θεωρείς ότι κάτι δεν πάει καλά. 

Ή αναλογίζεσαι τους μελλοντικούς στόχους που έχεις θέσει για τους γύρω σου και τις απαιτήσεις που έχεις βάλει στο μυαλό σου και βάση αυτού συγκρίνεις το πόσο απέχεις από αυτά την τωρινή σου στιγμή και χάνεις την ευτυχία που θα μπορούσες να έχεις. 

Και περνάει ο καιρός γεμίζοντας ανεκπλήρωτες επιταγές από το παρελθόν που εξουσιάζουν τις προσδοκίες για το μέλλον σου χάνοντας έτσι κάθε τωρινή στιγμή ευτυχίας. 

Χάνεις την ευτυχία με τους συντρόφους σου γιατί συγκρίνεις συνεχώς την ιδεατή σχέση που έχεις στο μυαλό σου με την πραγματική που ζεις, και να σου πω, πάντα η πραγματική θα υστερεί της ιδεατής, οπότε αφήνεις την ευτυχία σου σε ένα όνειρο χωρίς ελπίδα! 

Γέμισες ευτυχία από αυτό που γνώρισες εκείνες τις πρώτες φορές, και αντί να φροντίζεις να ανανεώνεις αυτή τη γνωριμία ώστε να ανανεώνεις την ευτυχία σου, εσύ στέκεσαι σε όλα αυτά που είναι προφανές ότι θα αλλάξουν και θα μεταβληθούν με το πέρασμα του χρόνου. 

Αλίμονο αν οι άνθρωποι παρέμεναν ως έχουν για δύο, δέκα, είκοσι χρόνια! Τι απελπιστική σαπίλα θα ήταν αυτό! Και όμως, αυτό αποτελεί αιτία να χάσουμε την ευτυχία μας! 

Χάνεις την ευτυχία στην καθημερινότητά σου γιατί πάντα την συγκρίνεις ή με αυτό που ποθείς ή με αυτό που είχες ή με αυτό που ποτέ σου δεν απόκτησες. 

Αν όμως ξαφνικά, χωρίς καμιά προηγούμενη γνώση και εμπειρία, σε φυτεύαμε στη σημερινή σου κατάσταση, τότε μια χαρά ευτυχισμένος θα ήσουν γιατί δεν θα είχες κανένα σημείο αναφοράς ώστε να συγκρίνεις, ούτε κανένα σύστημα αξιών ώστε με τη σύγκριση να βλέπεις ότι υστερείς ή ότι μειονεκτείς, ή ακόμα ότι είσαι πολύ ανώτερος. Δες τα μωρά για να καταλάβεις. 

Χάνεις την ευτυχία στον εργασιακό σου χώρο γιατί πάντα σε συγκρίνεις με όλα γύρω σου. 

Συγκρίνεσαι με τους ανώτερους, συγκρίνεσαι με τους ισόβαθμους, συγκρίνεσαι με τους κατώτερους, συγκρίνεσαι με το τι έχουν τι παράγουν και τι εισπράττουν ακόμα και όταν είναι σε διαφορετικές βαθμίδες από τη δική σου, συγκρίνεσαι με το τι κάνουν και τι λένε, συγκρίνεσαι ακόμα και με το πώς ζουν οι συνάδελφοί σου και από τη σύγκριση αυτή καθορίζεις το συναίσθημά σου. 

Συγκρίνεσαι συνεχώς με τη θέση που έχεις στην εργασία σου σε σχέση με τη θέση που θεωρείς ότι αξίζεις να έχεις και αυτό έχει πόνο. 

Χάνεις την ευτυχία σου γιατί συνεχώς κάνεις έναν απολογισμό σε σχέση με το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεσαι και συνεχώς βλέπεις αυτό το περιβάλλον να σου φταίει καθώς συγκρίνεις τον εαυτό σου με κάτι το οποίο έχεις μέσα στο μυαλό σου και το έχεις βαφτίσει ως ιδανικό. 

Φταίει η βροχή, φταίει η ζέστη, φταίει ο γείτονας, η πεθερά σου, η γυναίκα σου, τα παιδιά σου, το πολιτικό σύστημα, το κοινωνικό σύστημα, το φορολογικό σύστημα, οι άνθρωποι γύρω σου, οι γειτονιές που δεν είναι καθώς πρέπει, οι πόλεις, η χώρα στην οποία βρίσκεσαι, οι ευκαιρίες που δεν υπάρχουν, η οικονομία που δεν σε ευνοεί, οι συνθήκες που... 

αν ήταν αλλιώς, η ήπειρος, ο πλανήτης, οι Θεοί που δεν κάνουν κάτι, η ζωή που είναι άδικη, η μοίρα σου που είναι δύσμοιρη. Και μέσα σε αυτήν την αξιολόγηση, το βασικότερο που λείπει είναι εσύ! Το περιβάλλον δεν είναι ποτέ ούτε θετικό ούτε αρνητικό. Είναι αυτό που εσύ θα του προσδώσεις σαν πρόσημο. 

Ευτυχία και σύγκριση δεν γίνεται να συμβαδίζουν. Αν υπάρχει το ένα, τότε υστερεί το άλλο. Δεν μιλάω να μην έχεις επιθυμίες, να μην έχεις στόχους και οράματα, να μην θέλεις για τη ζωή σου, να μην δουλεύεις για τα θέλω σου. 

Λέω όμως αυτά να μην σου ορίζουν την ψυχική σου υγεία γιατί τότε θα στην καταστρέψουν. Λέω αυτά να είναι οι δείκτες για τη διαδρομή του ταξιδιού σου και όχι το προαπαιτούμενο για ένα ευτυχισμένο ταξίδι. 

Λέω ότι στο ευτυχισμένο ταξίδι, είσαι εκατό τα εκατό παρόν, είτε στη μπουνάτσα είτε στον τυφώνα, και δεν περιμένεις κάτι άλλο να γίνει αλλά αντιμετωπίζεις την κάθε στιγμή με τη δέουσα προσήλωση. Και όταν κάποιος είναι αφοσιωμένος δεν έχει χρόνο για να συγκρίνει.