Το άγχος και ο φόβος προκαλούνται από τον μυ της ψυχής σας ;

Ο μυς της ψυχής σας λέγεται ψοΐτης. Αυτός ο μυς είναι ο βαθύτερος πυρήνας του σώματος σας. 

Βρίσκεται κοντά στο οστό του ισχίου. Επηρεάζει την ευελιξία, την κινητικότητα, την λειτουργία των αρθρώσεων, την ισορροπία και πολλά άλλα. Η λειτουργία του είναι να διατηρεί την όρθια στάση του σώματος και την κίνηση. 

Ωστόσο, πιστεύεται ότι μας δίνει τη δυνατότητα να συνδεθούμε με το παρόν όταν είναι τεντωμένος κι έτσι η ένταση απελευθερώνεται από το σώμα. 

Σύμφωνα με μελέτες, ο ψοΐτης είναι βασικός για την δομική υγεία όπως και για την ψυχολογική ευημερία. Αυτός ο μυς είναι η ανάγκη μας για επιβίωση. Αυτό σημαίνει πως είναι σημαντικότερος από όσο νομίζουμε. Είναι ακόμα δυνατό να βελτιώσουμε την ψυχική υγεία και να μαζέψουμε θεραπευτική ενέργεια αν τον διατηρήσουμε υγιή. 

Η τοποθεσία του μυ της ψυχής 

Ο ψοΐτης είναι ένας από τους σημαντικότερους μύες για την σωματική σταθερότητα. Εκτείνεται από τα πόδια έως την σπονδυλική στήλη και είναι ο μόνος μυς που κάνει αυτή τη σύνδεση. Ξεκινά από τον Τ12 σπόνδυλο μέχρι τους πέντε οσφυϊκούς σπονδύλους και αγγίζει το πάνω μέρος του μηριαίου οστού. 

Η ερπετική σύνδεση 

Εκτός από τη σύνδεση των ποδιών με την σπονδυλική ο ψοΐτης συνδέεται επίσης και με το διάφραγμα. Μπορεί επίσης να βρίσκεται στο σημείο όπου τα σωματικά και αυτά που σχετίζονται με τον φόβο συμπτώματα εκδηλώνονται. 

Αυτό ίσως συμβαίνει λόγω της σύνδεσης μεταξύ του μυός και του ερπετικού εγκεφάλου, που είναι το αρχαιότερο τμήμα του εγκεφαλικού στελέχους. 

Πριν από την ανάπτυξη της οργανωτικής ικανότητας και του προφορικού λόγου, ο ερπετικός εγκέφαλος -ή το ένστικτο επιβίωσης- διατηρούσε τη βασική λειτουργία του πυρήνα. 

Στη σημερινή εποχή, ο ψοΐτης βρίσκεται συνεχώς σε μάχη λόγω της μόνιμης βιασύνης μας για επιτεύγματα και του ανταγωνισμού. 

Προβλήματα που σχετίζονται με τη χρόνια ένταση στον μυ της ψυχής 

Λόγω αυτής της «μάχης» , ο ψοΐτης βρίσκεται μονίμως σε ένταση και συστολή από την γέννηση μας. Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται ακόμα περισσότερο από τον σύγχρονο τρόπο ζωής, από τα καθίσματα των αυτοκινήτων, από τα παπούτσια, από τις καρέκλες και τα σφιχτά ρούχα που περιορίζουν τις σωματικές κινήσεις, διαστρεβλώνουν τη στάση του σώματος κι έτσι συστέλλουν και πιέζουν ακόμα περισσότερο τον ψοΐτη. 

Η χρόνια πίεση του μυός οδηγεί σε πολλά προβλήματα υγείας όπως τον πόνο στα γόνατα, στην μέση και στο ισχίο, στην δυσλειτουργική αναπνοή και σε πεπτικά προβλήματα. Αυτή η πίεση και η ένταση ίσως να είναι η αιτία για τους σωματικούς πόνους που τόσοι άνθρωποι βιώνουν. 

Η συνεχής ένταση και πίεση του ψοΐτη δεν επηρεάζουν αρνητικά μόνο το σώμα μας. Αυτός ο μυς είναι κάτι παραπάνω από ένας μυς που σταθεροποιεί το σώμα. Επηρεάζει τα πάντα στη ζωή, από το πώς αισθανόμαστε έως το πως συμπεριφερόμαστε στους άλλους και στο πως βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας. 

Τα προβλήματα που συνδέονται με την πίεση του ψοΐτη- επηρεάζουν αρνητικά την συναισθηματική κατάσταση μας, τις διαπροσωπικές μας σχέσεις και την γενική ευχαρίστηση της ζωής μας. Θα δώσουμε στον μυ την προσοχή που χρειάζεται όταν συνειδητοποιήσουμε πως η ευεξία του είναι βασική για την σωματική και συναισθηματική μας ευεξία. 

Ο πιεσμένος ψοΐτης είναι συχνά η αιτία της εξάντλησης, του πόνου στην πλάτη, του πόνου στα γόνατα και του άγχους. 

Ο μυς της ψυχής και ο φόβος 

Ο ψοΐτης σχετίζεται με το αίσθημα το φόβου. Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να εκδηλωθεί και ως σωματική και ως συναισθηματική ένταση. Μπορεί να επηρεάσει και την σωματική και την συναισθηματική ευεξία μας. 

Επομένως, ένας υγιής ψοΐτης μπορεί να απελευθερώσει την ένταση που προκαλεί ο φόβος. Θα νιώθετε λιγότερη ένταση και πόνους όπως και εσωτερική γαλήνη μόλις επαναφέρετε την ισορροπία στον ψοΐτη σας. 

Ψοΐτης και ενεργητικό σώμα 

Η απελευθέρωση της έντασης από τον ψοΐτη θα σας γειώσει στη Γη η οποία είναι γεμάτη με θεραπευτική ενέργεια που θα σας βοηθήσει να νιώσετε περισσότερο συνδεδεμένοι με το παρόν. Ένας υγιής ψοΐτης θα σας δώσει περισσότερη ενέργεια. Θα υποστηρίξει σωστά το σώμα σας και οι κινήσεις θα απαιτούν λιγότερη προσπάθεια και ενέργεια έτσι ώστε να είστε πιο ενεργητικοί. 

Η αρχαία γνώση του μυ της ψυχής 

Η γνώση του ψοΐτη έρχεται από τις αρχαίες εποχές. Η γιόγκα δείχνει ξεκάθαρα πως οι γκουρού κατανοούσαν τη σημασία που είχε η απελευθέρωση της έντασης από τον ψοΐτη. Πολλές στάσεις της γιόγκα μπορούν να την απελευθερώσουν και να επαναφέρουν την ισορροπία σε όλο το σώμα. 

Η συνεχής εξάσκηση της γιόγκα θα σας διδάξει πως να απομονώσετε αυτόν τον μυ, κάτι που είναι εξαιρετικά χρήσιμο για ολόκληρο το σώμα. 

Η γιόγκα επίσης θα σας βοηθήσει να μετρήσετε και την υγεία του μυ. Για παράδειγμα, ας δούμε την στάση του δέντρου όπως και κάποιες άλλες στάσεις. Δεν μπορεί να τις καταφέρει κάποιος αν δεν έχει υγιή ψοΐτη. Ο μυς συστέλλεται όταν πιέζετε τη μέση ή τα γόνατα όταν κάνετε μια άσκηση της γιόγκα. 

Ο μυς της ψυχής είναι ένας εξαιρετικά σημαντικός μυς για τη σωματική και ψυχική υγεία. Η παραμέληση του εκδηλώνεται στα αναπνευστικά προβλήματα, στο άγχος, στα πεπτικά προβλήματα, στην κατάθλιψη, στον πόνο στα γόνατα, στον πόνο στη μέση κ.α. 

Μάγεια Τ.

Μετάφραση: Awakengr.com via offroadmind.com 

https://www.awakengr.com

Όλη η αρνητικότητα των ανθρώπων ξεκινάει από τον φόβο...!!!!

Συχνά νιώθουμε αρνητικότητα προς τους άλλους γύρω μας όταν δεν κάνουν κάποια πράγματα που πιστεύουμε εμείς ότι πρέπει να κάνουν. 

Ίσως πρέπει να είναι πιο συνεπείς ή πιο υπεύθυνοι ή να κάνουν περισσότερες εργασίες ή να είναι πιο δημιουργικοί ή πιο παραγωγικοί. Υπάρχει μια σκέψη που θα μας βοηθήσει σ’ αυτές τις περιπτώσεις: 

Αν ο άνθρωπος αυτός είχε δύο σπασμένα πόδια και δεν μπορούσε να δουλεύει και δεν μπορούσε να είναι συνεπής στις ευθύνες του, θα τον δικαιολογούσαμε έτσι δεν είναι; Δε θα λέγαμε ότι «είναι τεμπέλης» ή «είναι ανάξιος», θα λέγαμε ότι δεν μπορεί, γιατί έχει δύο σπασμένα πόδια. 

Όταν καταλάβουμε ότι η προσωπικότητα έχει δύο πόδια που το ένα λέγεται αυτοπεποίθηση και το άλλο αυτοπαραδοχή και ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αυτά τα πόδια σπασμένα από τα παιδικά τους χρόνια, από τη συμπεριφορά των γονιών, των δασκάλων και της κοινωνίας, τότε θα δούμε τον άνθρωπο αυτόν και την τεμπελιά του και την έλλειψη ευθύνης και συνέπειας που έχει από μια άλλη άποψη. 

Θα λέμε ότι έχει σπασμένα πόδια, ότι δηλαδή η προσωπικότητά του έχει χάσει τα δύο στηρίγματα, την αυτοπαραδοχή και την αυτοπεποίθηση και γι’ αυτό συμπεριφέρεται έτσι. Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε κατανόηση. 

Αλλά, ειδικά αν έχουμε ένα ρόλο ευθύνης απέναντί του, θα προσπαθήσουμε συγχρόνως να τον βοηθήσουμε να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και αυτοπαραδοχή για να μάθει να κρατάει το δικό του φορτίο στη ζωή και να μην εξαρτάται από τους άλλους. 

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές όταν βλέπουμε κάποιον να τεμπελιάζει, δημιουργούμε αρνητικά συναισθήματα μέσα μας επειδή δεν τον καταλαβαίνουμε, επειδή δεν μπαίνουμε στη θέση του. 

Αν μπούμε, θα καταλάβουμε ότι η τεμπελιά του είναι αποτέλεσμα φόβου, έλλειψης σιγουριάς για τον εαυτό του. 

Η φύση του ανθρώπου είναι η δημιουργικότητα, η παραγωγικότητα και αν δεν την εκδηλώνει, ο λόγος είναι ότι έχει σπασμένα ψυχολογικά πόδια. Γι’ αυτό θα τον κατανοήσουμε, δε θα τον απορρίψουμε και θα τον βοηθήσουμε να θεραπεύσει τα πόδια του. Δε θα τον μπλοκάρουμε ακόμα περισσότερο με το να τον κριτικάρουμε και να τον απορρίπτουμε. 

Γιατί αυτό ακριβώς είναι που έχει φέρει τον άνθρωπο σ’ αυτήν την κατάσταση, να μην μπορεί να είναι δημιουργικός στη ζωή του. Όταν τον απορρρίπτουμε συνεχώς του σπάμε τα πόδια ακόμα περισσότερο. Αυτό που χρειάζεται είναι βοήθεια να δυναμώσει την πίστη στον εαυτό του και την αυτοπαραδοχή του. 

Όλη η αρνητικότητα των ανθρώπων ξεκινάει από τον φόβο, από την άγνοια. Όταν το καταλάβουμε αυτό, έχουμε πολύ λιγότερα αρνητικά συναισθήματα προς τους άλλους ανθρώπους και μπορούμε να τους βοηθήσουμε πολύ πιο αποτελεσματικά. 

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ» του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ 

Sxeseis-kai-sunaisthimata.com

Photo by Anthony Samaniego | flickr 

https://www.awakengr.com

Πώς να βάζεις όρια στους άλλους...!!!!

Τα προσωπικά μας όρια που πρέπει να βάζουμε στους άλλους συνηθίζονται πολλές φορές να κατηγοριοποιούνται σε 7 κατηγορίες. Αυτές τις κατηγορίες θα σας παρουσιάσω σήμερα, προσθέτοντας και τις δικές μου παρατηρήσεις. 

Φυσικά όρια: Αναφέρονται στο σεβασμό που πρέπει να δείχνουν οι άλλοι για τον δικό σου προσωπικό χώρο. Παραβιάζονται όταν κάποιος μπαίνει στο δωμάτιό σου χωρίς να σου ζητήσει την άδεια, χρησιμοποιεί τα πράγματά σου χωρίς να σε ρωτήσει ή διαβάζει προσωπικές σου σημειώσεις όπως το ημερολόγιό σου, ακόμα και τα μηνύματα στο κινητό σου στα κρυφά. 

Στα φυσικά όρια συμπεριλαμβάνονται φυσικά και τα σωματικά, όταν κάποιος σε αγγίξει ή σε πειράξει σωματικά χωρίς να το θέλεις. 

Διανοητικά όρια: Αναφέρονται στο σεβασμό για τις ιδέες και τις σκέψεις σου. Παραβιάζονται όταν κάποιος προσπαθεί να υποτιμήσει την αντίληψή σου λέγοντας πράγματα όπως «αυτό είναι μονάχα στη φαντασία σου» ή «αυτό δεν μπορεί να το πιστεύεις πραγματικά» κτλ. 

Συναισθηματικά όρια: Συνεχίζονται με το σεβασμό για τα αισθήματά σου. Παραβιάζονται όταν κάποιος προσπαθεί να τα ακυρώσει ή τα αγνοεί. Επίσης όταν σε θεωρεί δεδομένο ή σου επιτίθεται μειώνοντάς σε ή ντροπιάζοντάς σε. 

Κοινωνικά όρια: Αφορούν το σεβασμό για τις επιλογές των κοινωνικών σου επαφών. Παραβιάζονται όταν κάποιος σου κάνει κριτική γι αυτές τις επιλογές. Μα τι στο καλό θες μαζί της! Γιατί θες να πας να δεις την ταινία; Και όλα τα παρόμοια… 

Σεξουαλικά όρια: Ορίζουν τον δικό σου ιδιωτικό χώρο : Ποιον θα αγγίξεις και ποιος θέλεις να σε αγγίξει. Έτσι, κανείς δεν μπορεί να σε αγγίξει σωματικά. Ορισμένες από τις παραβιάσεις αυτών των ορίων είναι προφανείς όπως ο βιασμός από έναν άγνωστο ή γνωστό. Άλλες όμως όπως το πονηρό βλέμμα το γδύσιμο με τα μάτια και το δήθεν αθώο πείραγμα είναι λιγότερο προφανείς γι αυτό και προκαλούν σύγχυση. 

Οικονομικά όρια: Αναφέρονται στον δικό σου τρόπο να κερδίζεις να ξοδεύεις και να αποταμιεύεις τα χρήματά σου καθώς και στο ελάχιστο που χρειάζεσαι για να νιώσεις ασφάλεια. Οι διαφορετικές στάσεις απέναντι στο χρήμα μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στις σχέσεις ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει σεβασμός για τον τρόπο ζωής του άλλου ανθρώπου. 

Χρονικά όρια: Αφορούν το σεβασμό για τους τρόπους διεκπεραίωσης των πραγμάτων τους δικούς μας και των άλλων. Μερικοί είναι ακριβείς και τακτοποιούν τις υποθέσεις τους έγκαιρα. Άλλοι πάλι είναι της τελευταίας στιγμής και προτιμούν να ζουν με την ένταση που φέρνει η εκπνοή μιας προθεσμίας. 

Δυστυχώς αυτό που δεν είναι παρά ασαφή προσωπικά όρια συχνά παρερμηνεύεται. 

Εκλαμβάνεται ως προσβολή. Εγώ λόγου χάρη δεν είχα καλή σχέση με την ώρα. Πήγαινα πάντα καθυστερημένη. Αυτό προσέβαλλε τους ανθρώπους που με περίμεναν. Φαινόταν σαν να μην μπορούσα να σχεδιάσω τον χρόνο μου. Προγραμμάτιζα να κάνω πολλά πράγματα πριν συναντήσω κάποιον και έτσι δεν προλάβαινα να είμαι στην ώρα μου. 

Αυτός όμως ήταν ο προφανής λόγος. Στην πραγματικότητα χωρίς να το συνειδητοποιώ επέλεγα να πάω στο ραντεβού αργότερα από τον άλλο. Ήταν γιατί η αναμονή μου προξενούσε μεγάλο άγχος. Σκεφτόμουν ότι με ξέχασαν ότι με έστησαν ανησυχούσα για την απόρριψη. Καλύτερα λοιπόν να με περιμένουν παρά να τους περιμένω εγώ. 

Η σύγχυση των ορίων 

Τα όρια είναι ένας φράχτης γύρω από το σπίτι σου. Αυτοί οι συμβολικοί φραγμοί έχουν τρεις στόχους. 

-Να κρατήσουν μακριά τους άλλους από τον δικό μας χώρο 

-Να μας κρατήσουν μακριά από τον χώρο των άλλων 

-Να μας δώσουν μια αίσθηση ολότητας. 

Ένας χαμηλός φράχτης επιτρέπει την επικοινωνία μεταξύ των γειτόνων. Δεν εμποδίζει την ροή της ενέργειας (από και προς). Παρόλα αυτά ξέρουμε που τελειώνει ο ένας και που αρχίζει ο άλλος. Όμως όταν κάποιος φτιάξει έναν πολύ υψηλό τοίχο η επικοινωνία σταματά. 

Οι άνθρωποι που αντί να θέτουν όρια χτίζουν τείχη το κάνουν γιατί χρειάζονται επιπλέον προστασία και ασφάλεια. Αν όμως ήξεραν να χαράξουν σαφή όρια, ίσως δεν θα ήταν αναγκαίο να κλειστούν μέσα σε τείχη. 

Γράφει η ψυχολόγος Εlyane Savage 

boro.gr

https://www.o-klooun.com

Διαλογισμός : Μια «επανεκκίνηση» για το μυαλό και την ψυχή...!!!!

Ο Ρίτσαρντ Ντέιβιντσον κατέληξε να βλέπει την «ευτυχία όχι ως γνώρισμα αλλά ως δεξιότητα, όπως το τένις… Αν θέλεις να είσαι καλός τενίστας, δεν αρκεί απλώς να πιάσεις μια ρακέτα – πρέπει να προπονηθείς», είπε. 

«Μπορούμε πραγματικά να προπονηθούμε για να ενισχύουμε την ευεξία μας. Κάθε στοιχείο των επιστημονικών ευρημάτων δείχνει προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι διαφορετικό από το να μαθαίνεις να παίζεις βιολί ή γκολφ. Με την εξάσκηση, βελτιώνεσαι». Και, πιστέψτε με, είναι πολύ πιο εύκολο από το να μάθεις βιολί ή να γίνεις επαγγελματίας παίκτης του γκολφ. 

Ο Ντέιβιντσον βρήκε «αξιοσημείωτα αποτελέσματα σ’ αυτούς που έκαναν πενήντα χιλιάδες κύκλους διαλογισμού, αλλά και είκοσι λεπτά την ημέρα επί τρεις βδομάδες, πράγμα που, φυσικά, ταιριάζει περισσότερο στη σύγχρονη εποχή μας». 

Ο διαλογισμός μπορεί να είναι μια μοναχική δραστηριότητα στην οποία πρέπει να εστιάσουμε προς τα μέσα, αυξάνει όμως και την ικανότητά μας να συνδεόμαστε με τους άλλους, κάνοντάς μας περισσότερο συμπονετικούς. 

Επιστήμονες από το Χάρβαρντ και τα Πανεπιστήμια των Βορειοανατολικών Πολιτειών διαπίστωσαν ότι ο διαλογισμός «έκανε τους ανθρώπους πρόθυμους να φέρονται ενάρετα –να βοηθούν κάποιον που υπέφερε – ακόμα κι όταν αυτό ήταν κάτι που κατά κανόνα δεν συνηθιζόταν». 

Ο διαλογισμός ενισχύει επίσης τη δημιουργικότητά μας. «Οι ιδέες είναι σαν τα ψάρια», έγραψε ο σκηνοθέτης και παλιός οπαδός του διαλογισμού Ντέιβιντ Λιντς στο βιβλίο του Πιάνοντας τα Μεγάλα Ψάρια. «Αν θέλετε να πιάσετε μικρά ψάρια, μπορείτε να μείνετε στα ρηχά. 

Αν όμως θέλετε να πιάσετε μεγάλα ψάρια, πρέπει να πάτε πιο βαθιά. Βαθιά κάτω, τα ψάρια είναι πιο δυνατά και πιο αγνά. Είναι πελώρια και αφηρημένα – και πολύ όμορφα». 

Ο Στιβ Τζομπς, που ασχολούνταν σ’ όλη του τη ζωή με τον διαλογισμό, επιβεβαίωσε τη σχέση ανάμεσα στον διαλογισμό και τη δημιουργικότητα: «Αν καθίσεις απλώς και παρατηρήσεις, θα δεις πόσο ανήσυχο είναι το μυαλό σου. 

Αν προσπαθήσεις να το ηρεμήσεις, απλώς θα χειροτερέψει, με τον καιρό όμως ηρεμεί, και τότε δημιουργείται χώρος ν’ ακούσεις πιο ανεπαίσθητα πράγματα – τότε είναι που η διαίσθησή σου αρχίζει να διευρύνεται και αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα με μεγαλύτερη διαύγεια αλλά και να είσαι περισσότερο στο παρόν. 

Το μυαλό σου απλώς κόβει ταχύτητα, και βλέπεις τη στιγμή να παίρνει τεράστιες διαστάσεις. Βλέπεις πολλά περισσότερα απ’ όσα έβλεπες πριν». Ο διαλογισμός μπορεί να μας βοηθήσει όχι μόνο να συγκεντρωθούμε, αλλά και να ξανασυγκεντρωθούμε αφού είχαμε αφαιρεθεί – ένας κίνδυνος όλο και πιο συχνός στην πολιορκημένη από την τεχνολογία ζωή μας. 

Ο Τζουζέπε Πανιόνι, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Έμορι, διαπίστωσε ότι, έπειτα από μια διακοπή, το μυαλό των συμμετεχόντων που διαλογίζονταν μπορούσε να επιστρέψει στο θέμα στο οποίο εστίαζαν πιο γρήγορα από εκείνων που δεν διαλογίζονταν. 

«Η τακτική άσκηση διαλογισμού μπορεί να ενισχύσει την ικανότητά μας να περιορίσουμε την επίδραση σκέψεων που δημιουργούν περισπασμούς», είπε. 

Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για εκείνους που νιώθουν ότι οι μέρες τους έχουν γίνει μια θορυβώδης, μετ’ εμποδίων διαδρομή, γεμάτη σκέψεις που διασπούν την αυτοσυγκέντρωσή τους. Δεν είναι παράξενο ότι η συνειδητότητα και ο διαλογισμός υιοθετούνται όλο και περισσότερο από εταιρείες και ιδρύματα σ’ όλον τον κόσμο. 

Η Τράπεζα της Αγγλίας προσέφερε συνεδρίες διαλογισμού στο προσωπικό της καθώς και τη δυνατότητα να γραφτούν σε πληρωμένα μαθήματα διαλογισμού διάρκειας έξι εβδομάδων. 

Στον στρατό επίσης, κι ενώ το Σώμα Πεζοναυτών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής πειραματίζεται μ’ ένα πρόγραμμα Εκπαίδευσης στην Ψυχική Υγεία, η Επιχείρηση Ευεξίας Πολεμιστών του Ιδρύματος David Lynch έφερε τον διαλογισμό στους απόμαχους αλλά και στο προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων και στις οικογένειές τους, γεγονός που οδήγησε σε μια ουσιαστική μείωση της διαταραχής μετατραυματικού στρες και των συμπτωμάτων κατάθλιψης. 

Κανείς δεν βλέπει πια τον διαλογισμό ως κάποιο είδος φυγής τύπου Νιου Έιτζ. Τον αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο στις σωστές του διαστάσεις : μια τεχνική που μας βοηθάει να υπάρχουμε μ’ έναν τρόπο που είναι πιο παραγωγικός, πιο δραστήριος, πιο υγιής και λιγότερο στρεσογόνος. 

Ο κατάλογος γνωστών προσωπικοτήτων που παραδέχτηκαν ότι ασχολούνται με τον διαλογισμό μεγαλώνει καθημερινά. 

Περιλαμβάνει τον πρόεδρο της Ford Μπιλ Φορντ, τον διευθύνοντα σύμβουλο του LinkedIn Τζεφ Γουάινερ, τον διευθύνοντα σύμβουλο της Aetna Μαρκ Μπερτολίνι, τον διευθύνοντα σύμβουλο της Salesforce Μαρκ Μπένιοφ, τον συνιδρυτή του Twitter Έβαν Γουίλιαμς, τον παρουσιαστή του ABC Τζορτζ Στεφανόπουλος, τους Τζέρι Σάινφελντ, Κένεθ Μπράνα, Όπρα Γουίνφρι (στο πρόγραμμά της «Εμπειρία Διαλογισμού είκοσι μίας ημερών με τον Ντίπακ Τσόπρα» συμμετέχουν σχεδόν δύο εκατομμύρια άτομα σε πάνω από διακόσιες χώρες) και τον Ρούπερτ Μέρντοκ, ο οποίος, τον Απρίλιο του 2013, έγραψε στο Twitter : «Προσπαθώ να μάθω υπερβατικό διαλογισμό. Όλοι τον συστήνουν, δεν είναι εύκολο να ξεκινήσει κανείς, λένε όμως ότι βελτιώνει τα πάντα!». 

Όπως μου είπε πρόσφατα και ο διευθυντής του Ιδρύματος David Lynch Μπομπ Ροθ, που έχει διδάξει διαλογισμό σε πολλούς μεγαλοεπιχειρηματίες : «Το κάνω αυτό σαράντα χρόνια, και την προηγούμενη χρονιά υπήρξε μια εντυπωσιακή αλλαγή στην αντιμετώπιση του διαλογισμού». 

Η Λένα Ντάναμ, δημιουργός και πρωταγωνίστρια της τηλεοπτικής σειράς Girls, διαλογίζεται από τα εννιά της χρόνια, όταν διαγνώστηκε με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. 

Αστειεύεται ότι προέρχεται από «μια σειρά νευρωτικών Εβραίων γυναικών που χρειάζονται τον υπερβατικό διαλογισμό περισσότερο από οποιονδήποτε» και περιγράφει πόσο την ηρεμεί η άσκησή του όταν της φαίνεται ότι ο κόσμος της «γυρίζει γρήγορα» γύρω της : 

«O διαλογισμός με κάνει να συγκεντρώνομαι και να νιώθω οργανωμένη και ευτυχισμένη, και ικανή να αντιμετωπίσω τις προκλήσεις του κόσμου, τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού». 

Η Παντμασρί Γουόριορ, επικεφαλής του τεχνολογικού τομέα της Cisco, αποκαλεί τον διαλογισμό «μια επανεκκίνηση για το μυαλό και την ψυχή σου». Διαλογίζεται κάθε βράδυ και περνάει τα Σάββατά της κάνοντας ψηφιακή αποτοξίνωση. 

Η Γουόριορ βασίστηκε στις ασκήσεις διαλογισμού της για να διευθύνει 22.000 υπαλλήλους από την προηγούμενη θέση της ως επικεφαλής του μηχανολογικού τομέα της Cisco. 

Απόσπασμα από το βιβλίο της Arianna Huffington με τίτλο «Δες τη ζωή αλλιώς» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Μπορείτε να το βρείτε εδώ

Photo: Author/Depositphotos

https://enallaktikidrasi.com

Πώς να αντέχεις τους δύσκολους ανθρώπους : Η λύση της καρφίτσας...!!!!

Όλοι γνωρίζουμε ανθρώπους οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Ένα στριμμένο αφεντικό, ένας δύσκολος σύζυγος, μια αυταρχική γυναίκα, ένας νευρικός υπάλληλος, ή ένας ανυπόφορος γείτονας. Εκνευριζόμαστε όταν το άτομο δίπλα μας μιλάει δυνατά στο κινητό ή κορνάρει το από πίσω αυτοκίνητο. Γιατί εκνευριζόμαστε τόσο εύκολα και πώς μπορούμε να παραμείνουμε ήρεμοι σε τέτοιες στιγμές; 

Τα κίνητρα 

Ο βασικός λόγος που τέτοιου είδους συμπεριφορές μας θυμώνουν είναι η ερμηνεία που κάνουμε για τα κίνητρα πίσω από αυτές. Στη νομική, υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα σε ένα φόνο εξ αμελείας και ένα φόνο εκ προθέσεως. Και στις δυο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ένα πτώμα. Όμως όλοι αναγνωρίζουμε ότι πρέπει να είμαστε πιο ελαστικοί ως προς την ποινή για τα εγκλήματα εξ αμελείας. 

Το ίδιο ακριβώς κάνουμε όταν ένα μωρό ή ένα μικρό παιδάκι συμπεριφέρεται με τρόπους οι οποίοι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν εκνευριστικοί. Όταν πετάει κάτω το πιάτο με το φαγητό ή όταν ρίχνει επάνω μας την πορτοκαλάδα ή όταν αρχίζει και κλαίει δυνατά στη μέση της νύχτας. Εκείνη τη στιγμή θα είμαστε ιδιαίτερα γενναιόδωροι με την ερμηνεία μας, θα πούμε ότι ίσως πονάει το δοντάκι του, ή είναι κουρασμένο. Δε θα το πάρουμε προσωπικά. 

Όταν όμως κάποιος από πίσω μας κορνάρει στο αμάξι, τότε η ερμηνεία που δίνουμε είναι πολύ διαφορετική. «Θέλει να μας σπάσει τα νεύρα. Νομίζει ότι είμαι ανίκανος; Δε βλέπει ότι ο δρόμος είναι μπλοκαρισμένος;». Όταν το δύσκολο αφεντικό βρει κάτι για να μας κάνει παρατήρηση στη δουλειά, θα σκεφτούμε ότι «το κάνει για να με μειώσει». Θα το πάρουμε προσωπικά. 

Γιατί το παίρνουμε προσωπικά; 

Γιατί όμως είμαστε τόσο έτοιμοι να το πάρουμε προσωπικά; Η απάντηση είναι η σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αρκετά χαμηλή αυτοπεποίθηση. Δεν αγαπάμε τον εαυτό μας και τόσο. Έτσι, πιστεύουμε ότι αξίζουμε να είμαστε οι στόχοι αρνητικών συμπεριφορών. Σκεφτόμαστε, πως είναι φυσιολογικό οι άλλοι να μας επιτίθενται. Ασυνείδητα ψάχνουμε γύρω μας διαρκώς για σημάδια ότι οι άλλοι μας φέρονται άσχημα, ώστε να επιβεβαιώσουμε την πεποίθησή μας αυτή. 

Όταν πιστεύω ότι μου αξίζει να μου φέρονται άσχημα τότε κάθε ενοχλητική συμπεριφορά που ανιχνεύω γύρω μου θα την παίρνω προσωπικά. Εγώ ήμουν ο στόχος. Τα νεύρα του υπαλλήλου είναι εξ αιτίας μου. Ο γείτονας βάζει τη μουσική δυνατά για να μου τη σπάσει. Το αφεντικό μου αλλάζει συνέχεια γνώμη για να με μπερδεύει και μου κάνει διαρκώς παρατηρήσεις επειδή είμαι άχρηστος. Όλα έχουν να κάνουν με μένα επειδή κατά βάθος πιστεύω ότι παίρνω αυτό μου αξίζει. Η ερμηνεία είναι ξεκάθαρα προσωπική. 

Η λύση της καρφίτσας 

Ο Γάλλος φιλόσοφος Emile-Auguste Chartier, γνωστός ως Alain, επινόησε μια τεχνική για να μπορεί να παραμένει ήρεμος σε τέτοιες περιπτώσεις. Την τεχνική της καρφίτσας. «Ποτέ μη λες ότι οι άνθρωποι είναι κακοί», είπε. «Χρειάζεται μόνο να ψάξεις για την καρφίτσα». Αυτό που εννοούσε είναι πως χρειάζεται να ψάξεις για την αιτία που κάνει τον άνθρωπο απέναντί σου να συμπεριφέρεται με τον ενοχλητικό τρόπο. 

Η καθησυχαστική σκέψη είναι ότι υποφέρει εσωτερικά όταν είναι μόνος του, μακριά από τα μάτια των υπολοίπων. Μπορεί να φαίνεται ήρεμο και συγκροτημένο σαν άτομο, μπορεί να μην παρουσιάζει στοιχεία ψυχολογικής ασθένειας, μπορεί να φαίνεται σαν να είναι ένα άτομο γεμάτο αυτοπεποίθηση όμως η καρφίτσα πρέπει να είναι εκεί. Κάπου μέσα τους και να τους ενοχλεί. Αλλιώς δε θα συμπεριφέρονταν με αυτόν τον τρόπο. 

Συμπόνια 

Όταν οι άλλοι μας τρελαίνουν, πρέπει να φανταζόμαστε την ανησυχία, τη θλίψη, τη μοναξιά, την αναταραχή κάτω από την επιθετική τους επιφάνεια. Κάτι δικό τους, τους ταλαιπωρεί και τους βασανίζει. 

Ας δείξουμε συμπόνια σε αυτούς που μας εκνευρίζουν και μας θυμώνουν, καθώς σίγουρα μέσα τους υποφέρουν. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Αν αλλάξουμε οπτική τότε θα μεταλλαχθούν και τα συναισθήματά μας προς εκείνους. Η ερμηνεία θα πάψει να είναι προσωπική. Θα πάψουν να μας εκνευρίζουν. Θα αρχίσουμε να τους λυπόμαστε. 

Εμπνευσμένο από video του School of Life 

Δημήτρης Φλαμούρης

https://www.awakengr.com/po

7 τρόποι για να αναπτυχθούν νέοι νευρώνες σε οποιαδήποτε ηλικία...!!!!

Ο εγκέφαλός μας μπορεί να αναπτύξει νέους νευρώνες καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Διαβάστε αυτό το άρθρο για να μάθετε μερικούς τρόπους να κρατάτε τον εγκέφαλό σας νέο όσο μεγαλώνετε! 

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως χάνουμε νευρώνες όσο μεγαλώνουμε και πως δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’αυτό ή να τους επαναφέρουμε. Ωστόσο, αυτό δεν είναι εξ ολοκλήρου αληθές, καθώς στην πραγματικότητα μπορούμε να αναπτύξουμε νέους νευρώνες. 

Η νευρογένεση (σχηματισμός νέων εγκεφαλικών κυττάρων) συνεχίζεται ακόμα και όσο γερνάμε. Ένα από τα κύρια μέρη του εγκεφάλου που συνεχίζει να συμβαίνει αυτό, είναι ο ιππόκαμπος, ο οποίος παίζει ρόλο στη μνήμη και τη μάθηση.

Μόλις αναπτυχθούν αυτοί οι νευρώνες, καταλήγουν να ενώνονται με το νευρικό σας δίκτυο όπως οποιοδήποτε άλλο κύτταρο του εγκεφάλου. 

Η ανάπτυξη νέων νευρώνων έχει θετική επίδραση στην προσοχή, τη μνήμη, τη μάθηση, τα κίνητρα, τα συναισθήματα και το στρες. 

Πολλές επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι συγκεκριμένες δραστηριότητες μπορούν να ενισχύσουν την ανάπτυξη νευρώνων και να αναζωογονήσουν τον εγκέφαλό σας. Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε σε ορισμένους από αυτούς τους τρόπους ανάπτυξης νέων νευρώνων. Μην χάσετε αυτήν την εκπληκτική ευκαιρία! 

Επτά τρόποι να αναπτυχθούν νέοι νευρώνες σε οποιαδήποτε ηλικία 

1. Παίξτε ένα μουσικό όργανο 

Το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου, μπορεί πραγματικά να ενισχύσει την νοητική σας ευκινησία και τις ικανότητες εκμάθησης. Δεν χρειάζεται να είστε βιρτουόζος για να λειτουργήσει αυτό. 

Το σημαντικό εδώ είναι ο συνδυασμός της ακουστικής, απτικής, αισθητικής, λογικής και αναλυτικής εμπλοκής. Αυτό, μαζί με το ρυθμό, θα κάνει τον εγκέφαλό σας να χρησιμοποιεί αρκετές περιοχές του ταυτόχρονα. 

Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου, κάνει για στον εγκέφαλό σας ότι κάνει η σωματική άσκηση στο σώμα σας. Με συνεπή, μακροπρόθεσμη πρακτική, θα βελτιώσετε τις ικανότητές σας για την επίλυση προβλημάτων, συνδυάζοντας την πρακτική με τη δημιουργική σας πλευρά. 

Μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να γίνετε καλύτερος στην απομνημόνευση πληροφοριών και μάθησης. 

Συμπληρωματικά, μπορεί ακόμα και να ενισχύσει το IQ ενός μικρού παιδιού! Μια μελέτη που διεξήχθη σε παιδιά προσχολικής ηλικίας που έμαθαν να παίζουν πιάνο, έδειξε ότι το IQ τους ήταν πολύ υψηλότερο από τα παιδιά που δεν είχαν κάνει ποτέ μαθήματα πιάνου. 

Έτσι, ανεξάρτητα από το πόσο χρονών είστε, βάλτε τη μουσική στη ζωή σας για να αναπτύξετε νέους νευρώνες! 

2. Δώστε οξυγόνο στον εγκέφαλο σας 

Το δυναμικό περπάτημα, το τζόκινγκ, ο χορός, το κολύμπι και η ποδηλασία, είναι παραδείγματα αερόβιας άσκησης. Αυτά τα είδη ασκήσεων μπορούν να σας βοηθήσουν να αναπτύξετε νέους νευρώνες, ειδικά για να βελτιώσετε τις δυνατότητες του εγκεφάλου σας. 

Μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη ροή του αίματος, η οποία είναι σημαντική για τον εγκέφαλό σας. Αλλά πέρα από αυτό, μπορούν ακόμη και να δημιουργήσουν νέα αιμοφόρα αγγεία και να ενισχύσουν αυτά που έχετε ήδη. 

Με τη βελτίωση της ροής του αίματός, ενισχύετε επίσης τον αριθμό των θρεπτικών συστατικών και του οξυγόνου που λαμβάνει ο εγκέφαλός σας, πράγμα που σας βοηθά να αναπτύξετε νέους νευρώνες. 

Μια πρόσφατη επιστημονική μελέτη που διεξήχθη σε άτομα που ασκούσαν αερόβια άσκηση με συνέπεια για τρεις μήνες, έδειξε ενισχυμένη οξυγόνωση σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου που τείνουν να επιδεινώνονται με την ηλικία. 

Επίσης, πέτυχαν καλύτερα αποτελέσματα στα τεστ μνήμης και εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα νευρώνων σε αυτές τις περιοχές. Αυτό ίσως να σήμαινε ότι οι εγκέφαλοί τους ήταν νεότεροι. 

3. Βγείτε για βόλτα! 

Ορισμένες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ζώα που έτρεχαν σε τροχούς, έχουν δείξει ότι η κίνηση των ποδιών σας μπορεί να ενισχύσει την παραγωγή νευρώνων, σε περιοχές που σχετίζονται με τη μνήμη και τη μάθηση. 

Όσο περισσότερο κινείτε τα πόδια σας, τόσο περισσότερους νευρώνες παράγετε. Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο περπατάτε, τόσο περισσότερο θα ενισχύσετε την νευρογένεση στα κέντρα μνήμης και μάθησης του εγκεφάλου σας. Αυτό είναι λογικό να συμβαίνει, μιας και το περπάτημα σε καινούργιες περιοχές, διεγείρει τον εγκέφαλό σας καθώς εξερευνάτε ένα νέο περιβάλλον και ταυτόχρονα πρέπει να παραμείνετε προσανατολισμένοι. 

Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι η διερεύνηση νέων χώρων και η ανακάλυψη νέων αντικειμένων, μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ και βελτιώνει τη μνήμη σας. 

Έτσι, αν ψάχνετε για έναν καλό τρόπο να αναπτύξετε νέα κύτταρα του εγκεφάλου σας, το να περπατάτε μεσαίες ή μεγάλες αποστάσεις σε άγνωστα μέρη, είναι ένας πολύ καλός τρόπος. Σπάστε τη ρουτίνα σας και εκπλήξτε τον εγκέφαλό σας με νέα πράγματα! 

Η μη μετακίνηση των ποδιών σας, μπορεί να μειώσει επίσης την παραγωγή νέων νευρώνων. Για παράδειγμα, έχει αποδειχθεί ότι οι αστροναύτες που περνούν μήνες με μηδενική βαρύτητα και άτομα με περιορισμένη κινητικότητα, μπορούν να έχουν μέχρι 70% χαμηλότερα ποσοστά νευρογένεσης. Ο διαλογισμός είναι μια καλή εναλλακτική λύση σε αυτές τις περιπτώσεις. 

4. Ασκήσεις μυαλού-σώματος 

Το να κάνεις διαλογισμό, γιόγκα, tai-chi, τεχνικές ενσυνειδητότητας και άλλες ψυχο-σωματικές δραστηριότητες, περιλαμβάνουν τη μάθηση σχετικά με τη φυσική ροή των σκέψεων και των μοντέλων συμπεριφοράς σας, χωρίς απαραίτητα να εμπλέξετε τα συναισθήματά σας. 

Οι ασκήσεις μυαλού-σώματος μπορούν να βελτιώσουν τη μνήμη και τη λήψη αποφάσεων και να τονώσουν πολλά μέρη του εγκεφάλου σας. 

Για παράδειγμα, ο καθημερινός διαλογισμός Zen, η ενσυνειδητότητα ή η γιόγκα, μέσα σε λίγους μήνες μπορούν να τροποποιήσουν σημαντικά τα νευρικά σας κυκλώματα. Υπάρχει αποδεδειγμένη αύξηση στη φαιά ουσία, στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μνήμη και τη συναισθηματική επεξεργασία. 

Κάνοντας αυτά τα πράγματα, επίσης, βοηθάτε να φτάσετε σε ένα μοτίβο βαθύτερης αναπνοής, που είναι εξαιρετικά καλό για τον εγκέφαλό σας. Όπως αναφέραμε παραπάνω, ο εγκέφαλός σας θα πάρει όση ποσότητα οξυγόνου μπορεί! 

5. Φάτε και για τους τρεις εγκεφάλους σας 

Προκύπτει ότι τα λιπαρά οξέα όπως το ωμέγα-3 είναι απαραίτητα για τον εγκέφαλό μας. Το ωμέγα-3 τείνει να συγκεντρώνεται στα κέντρα του εγκεφάλου που αφορά τη μνήμη και τη μάθηση (εγκεφαλικός φλοιός και ιππόκαμπος). Αλλά ο εγκέφαλός μας δεν είναι σε θέση να παράγει μόνος του ωμέγα-3, γι' αυτό πρέπει να προσπαθήσετε να το συμπεριλάβετε στη διατροφή σας. 

Πολλές επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι μια καλή ημερήσια πρόσληψη ωμέγα-3 δεν επιβραδύνει μόνο τον θάνατο των νευρώνων, αλλά ενισχύει και την παραγωγή τους. Έχει παρόμοια επίδραση στη διάθεση. Όταν τα επίπεδα ωμέγα-3 είναι χαμηλά, είναι πιθανότερο να πάσχετε από κατάθλιψη. 

Είναι επίσης σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι τρώτε τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες και γαλακτικές ζυμώσεις, μαζί με φρούτα και λαχανικά. 

Αυτό θα σας βοηθήσει να κρατήσετε το παχύ και το λεπτό έντερό σας υγιή, παρέχοντας ένα καλό περιβάλλον για τους μικροοργανισμούς που ζουν εκεί. Αυτά ονομάζονται μερικές φορές "ο δεύτερος και ο τρίτος εγκέφαλός σας". 

Όλα τα δεδομένα φαίνεται να υποδηλώνουν ότι τα υγιή έντερα μπορούν να ενισχύσουν τα είδη των μορίων που χρειάζεστε για την ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων. Έτσι, πάρτε όλα αυτά τα απαραίτητα λιπαρά οξέα και τις φυτικές ίνες για χάρη του εγκεφάλου σας. 

6. Γράψτε ένα βιβλίο 

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2018, όπου οι έρευνες μέτρησαν τις ικανότητες των εγκεφάλων των συγγραφέων, έδειξε ότι είχαν περισσότερη φαιά ουσία (που ουσιαστικά σημαίνει ότι είχαν περισσότερους νευρώνες) σε περιοχές του εγκεφάλου που συμμετέχουν στην παραγωγή, οργάνωση και ανάλυση ιδεών. 

Με άλλα λόγια, τα στοιχεία που χρειάζεστε για να γράψετε ένα βιβλίο. Οι δημιουργικοί συγγραφείς επίσης, εμπλέκουν τον εγκέφαλό τους σε εργασίες που απαιτούν μακροχρόνια μνήμη. 

7. Χρησιμοποιήστε τη δημιουργική πλευρά σας! 

Ακόμα κι αν η γραφή δεν είναι και από τα πιο δυνατά σας σημεία, οι εικαστικές τέχνες, το θέατρο και σχεδόν οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα που αφορά τη δημιουργικότητα μπορεί να σας βοηθήσει να αναπτύξετε νέους νευρώνες. 

Η δημιουργικότητα, είναι ένα από τα πράγματα που ο εγκέφαλός σας καταναλώνει την περισσότερη ενέργεια και ένα από αυτά που τον διεγείρει περισσότερο. Η δημιουργικότητα, είναι ένα πραγματικά βαθύ μέρος της ανθρώπινης φύσης. 

Μου αρέσει πολύ η ιδέα πως απλά έχοντας γράψει αυτό το άρθρο, με βοήθησε να φτιάξω ένα ή δύο νέους νευρώνες! Αν περπατάγατε ή ακούγατε μουσική ενώ το διαβάζατε, είναι πολύ πιθανό το ίδιο να συνέβη και σε εσάς. Εκπληκτικό! Έτσι δεν είναι; 

exploringyourmind.com

Μετάφραση: Άννα Μπαρδακά

Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

PsychologyNow Team

https://www.psychologynow.gr

Ο εγκέφαλος αρχίζει να «τρώει» τον εαυτό του όταν δεν κοιμάται καλά...!!!!

Ο ύπνος είναι κάτι πολύ παραπάνω από μία απλή ξεκούραση. 

Ο λόγος που κοιμόμαστε, βρίσκεται πολύ πιο πέρα ​​από την απλή αναπλήρωση των ενεργειακών μας επιπέδων, η οποία γίνεται κάθε 12 ώρες. Οι εγκέφαλοί μας αλλάζουν την κατάστασή τους όταν κοιμόμαστε, προκειμένου να καθαρίσουν τα τοξικά παραπροϊόντα της νευρικής δραστηριότητας που απομένουν κατά τη διάρκεια της ημέρας. 

Είναι αρκετά περίεργο ότι η ίδια διαδικασία αρχίζει να συμβαίνει και στους εγκεφάλους των ανθρώπων που υποφέρουν επίσης από χρόνια αϋπνία, εκτός εκείνων που βρίσκονται σε υπερδιέγερση. 

Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι ο επαναλαμβανόμενος κακός ύπνος προκαλεί στον εγκέφαλο την εξαφάνιση μιας σημαντικής ποσότητας νευρώνων και συναπτικών συνδέσεων και η ανάκτηση του ύπνου μπορεί να μην είναι σε θέση να αντιστρέψει τη ζημιά. 

Μια ομάδα ερευνητών από το Marche Polytechnic University στην Ιταλία εξέτασε την ανταπόκριση του εγκεφάλου των θηλαστικών σε κακές συνήθειες ύπνου και βρήκε μια παράξενη ομοιότητα ανάμεσα στα ποντίκια που είχαν ξεκουραστεί και στα άυπνα ποντίκια. 

Όπως και τα κύτταρα που βρίσκονται σε άλλο σημείο στο σώμα σας, έτσι και οι νευρώνες στον εγκέφαλό σας, ανανεώνονται συνεχώς από δύο διαφορετικούς τύπους γλοιακών κυττάρων, μίας μορφής υποστηρικτικών κυττάρων. 

Τα μικρογλοιακά κύτταρα είναι υπεύθυνα για την εκκαθάριση παλαιών και φθαρμένων κυττάρων μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φαγοκυττάρωση. 

Η δουλειά των αστρογλοιακών κυττάρων είναι να κόψουν τις περιττές συνάψεις (συνδέσεις) στον εγκέφαλο ώστε να ανανεώσουν και να αναμορφώσουν την σύνδεση. 

Γνωρίζουμε ότι αυτή η διαδικασία συμβαίνει όταν κοιμόμαστε ώστε να καθαριστεί η νευρολογική φθορά της ημέρας, αλλά τώρα φαίνεται ότι το ίδιο συμβαίνει όταν αρχίζουμε να μην κοιμόμαστε καλά. 

Αλλά αντί αυτό να είναι κάτι καλό, ο εγκέφαλος χάνει το όριο με την εκκαθάριση και αρχίζει να προκαλεί βλάβη στον εαυτό του. 

Σκεφτείτε το εξής : σαν κάποιος να καθαρίζει τα σκουπίδια όταν κοιμάστε, σε αντίθεση με κάποιον που έρχεται στο σπίτι σας μετά από αρκετές άυπνες νύχτες και αδιάκριτα πετάει έξω την τηλεόραση, το ψυγείο και το σκυλί της οικογένειάς σας. 

«Για πρώτη φορά φαίνεται ότι τα αστρογλοιακά κύτταρα τρώνε κυριολεκτικά τμήματα των συνάψεων εξαιτίας της απώλειας ύπνου», δήλωσαν οι ερευνητές. 

Για να το διαπιστώσουν αυτό, οι ερευνητές μελέτησαν τους εγκεφάλους τεσσάρων ομάδων ποντικών: 

· Μία ομάδα αφέθηκε να κοιμηθεί για 6 έως 8 ώρες (η ξεκούραστη ομάδα) 

· Μια άλλη την ξυπνούσαν περιοδικά από τον ύπνο (η αυθόρμητα ξύπνια ομάδα) 

· Μια τρίτη ομάδα διατηρήθηκε ξύπνια για επιπλέον 8 ώρες (η στερημένη από ύπνο ομάδα) 

· Και μια τελική ομάδα διατηρήθηκε αφυπνισμένη για πέντε ημέρες χωρίς καθόλου ξεκούραση (η χρόνια στερημένη από ύπνο ομάδα). 

Όταν οι ερευνητές συνέκριναν τη δραστηριότητα των αστρογλοιακών κυττάρων στις τέσσερις ομάδες, τα εντόπισαν στο 5,7% των συνάψεων στους εγκεφάλους της ξεκούραστης ομάδας και στο 7,3% των αυθόρμητα ξύπνιων ποντικιών. 

Στην στερημένη από ύπνο και στη χρόνια στερημένη από ύπνο ομάδα, παρατηρούσαν κάτι διαφορετικό: τα αστρογλοιακά κύτταρα είχαν αυξήσει τη δραστηριότητά τους στην κατανάλωση τμημάτων των συνάψεων, όπως τα μικρογλοιακά κύτταρα τρώνε τα απόβλητα, μια διαδικασία γνωστή ως αστρογλοιακή φαγοκυττάρωση. 

Στους εγκεφάλους ποντικών που είχαν υποστεί στέρηση ύπνου, τα αστρογλοιακά κύτταρα βρέθηκαν να είναι ενεργά στο 8,4% των συνάψεων και στα χρόνια στερημένα από ύπνο ποντίκια, ένα επιβλητικό 13,5% των συνάψεών τους, παρουσίαζε ενεργοποίηση των αστρογλοιακών κυττάρων. 

Οι περισσότερες από τις συνάψεις που φαγώθηκαν στις δύο ομάδες ποντικών που είχαν υποστεί στέρηση ύπνου ήταν οι μεγαλύτερες, οι οποίες ήταν και οι παλαιότερες και πιο βαριά χρησιμοποιούμενες - «σαν τα παλιά έπιπλα ενός σπιτιού» - κάτι που είναι καλό. 

Όμως, όταν η ομάδα ήλεγξε τη δραστηριότητα των μικρογλοιακών κυττάρων στις τέσσερις ομάδες, διαπίστωσαν ότι είχε επίσης επιδεινωθεί στην ομάδα που είχε υποστεί χρόνια στέρηση ύπνου. 

Και αυτό είναι μια ανησυχία, επειδή η αχαλίνωτη μικρογλοιακή δραστηριότητα έχει συνδεθεί με ασθένειες του εγκεφάλου όπως η νόσος του Alzheimer και άλλες μορφές νευροεκφυλισμού. 

«Αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι η αστρογλοιακή φαγοκυττάρωση, κυρίως των προσυναπτικών στοιχείων σε μεγάλες συνάψεις, παρουσιάζεται μετά από οξεία και χρόνια απώλεια ύπνου, αλλά όχι μετά από αυθόρμητο ξύπνημα, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να προωθήσει την εκκαθάριση και την ανακύκλωση φθαρμένων συστατικών των ισχυρά χρησιμοποιούμενων, ισχυρών συνάψεων», αναφέρουν οι ερευνητές. 

«Αντίθετα, μόνο η χρόνια απώλεια ύπνου ενεργοποιεί τα μικρογλοιακά κύτταρα και προάγει τη φαγοκυτταρική δραστηριότητά τους ... υποδηλώνοντας ότι η εκτεταμένη διακοπή του ύπνου μπορεί να προκαλέσει μικρογλοία και ίσως να προδιαθέσει τον εγκέφαλο σε άλλες μορφές προσβολής». 

Πολλά ερωτήματα φυσικά παραμένουν, όπως εάν η διαδικασία αυτή αναπαράγεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο και εάν η ανάκτηση του ύπνου, μπορεί να αντιστρέψει τη ζημιά. 

Αλλά το γεγονός ότι οι θάνατοι του Αλτσχάιμερ έχουν αυξηθεί κατά ένα απίστευτο 50% από το 1999, μαζί με την δυσκολία που πολλοί από εμάς αντιμετωπίζουμε για να έχουμε έναν καλό ύπνο, σημαίνει ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να ερευνήσουμε σε βάθος και γρήγορα. 

Η έρευνα έχει δημοσιευθεί στο Journal of Neuroscience. 

sciencealert.com

Image Credit: Juliette Borda

Απόδοση – Επιμέλεια: Psychologynow.gr 

PsychologyNow Team

https://www.psychologynow.gr