Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2019

Αποδοχή : Αποδέξου το για να το αλλάξεις...!!!!

Ένα βασικό κομμάτι στην αυτογνωσία και στην πνευματική εξέλιξη αποτελεί η αποδοχή. Ας την αναλύσουμε, λίγο, από μια άλλη σκοπιά, κάπως διαφορετική από την ετυμολογική έννοια της λέξης. Η αποδοχή είναι μια από τις αρετές στην οποία μαθητεύουμε σε κάθε ενσάρκωσή μας μέχρι να την κατακτήσουμε, να την εμπεδώσουμε, να γίνουμε «μάστερ» σε αυτή. Τώρα θα αναρωτηθείς τι χρειάζεται να αποδεχτείς και για ποιο λόγο. 

Η σύντομη απάντηση είναι : τα ΠΑΝΤΑ!!! 

Όλα όσα είσαι, όλα όσα υπάρχουν και συμβαίνουν στη ζωή σου, από πρόσωπα μέχρι καταστάσεις! Όλα όσα διαδραματίζονται γύρω σου! (ξέρω, δεν θέλεις, και αδυνατείς να το κάνεις). Για ποιο λόγο; 

Μα για να έχεις το δικαίωμα να τα αλλάξεις! Σίγουρα δεν μπορείς ν’ αλλάξεις το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά κάποιου άλλου, αλλά μπορείς να επιλέξεις ή και ν΄αλλάξεις τις εμπειρίες που φέρνει αυτός στη ζωή σου, καθώς και το πώς αντιδράς σε αυτά ή ακόμα και να βγάλεις τελείως αυτό το άτομο από την πραγματικότητά σου. Ίσως, έχεις ακούσει τη φράση «αφέσου στη ροή».
Ίσως, όσες φορές έχεις επιχειρήσει να το κάνεις, αποτυγχάνεις! Αλλά ακόμα και τις φορές που αντιστέκεσαι στις προκλήσεις και παλεύεις ενάντια στα κύματα, κουράζεσαι, εξαντλείσαι και πάλι αποτέλεσμα μηδέν! Λογικό δεν είναι; Η αντίσταση απαιτεί τεράστια ψυχική και σωματική δύναμη, και συνεχείς προσπάθειες, οι οποίες τις περισσότερες φορές δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Ξέρεις για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό; Επειδή προσπαθείς συνεχώς και παλεύεις με κάτι που θεωρείς ότι είναι έξω από εσένα και στο τέλος εγκαταλείπεις κατάκοπος, νομίζοντας ότι έτσι αφήνεσαι στη ροή. Χρειάζεται να καταλάβουμε ότι όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας είναι η αντανάκλαση και η εκδήλωση όλων όσων υπάρχουν μέσα μας. 

Τίποτα απολύτως δεν υπάρχει στη ζωή μας που δεν είναι δικό μας κομμάτι, που δεν υπάρχει μέσα μας ή που δεν έχουμε επιτρέψει – συνειδητά ή ασυνείδητα – να υπάρχει. 

Αυτό, είναι πολύ ενθαρρυντικό, αφού όπως επιτρέψαμε σε κάτι να υπάρχει με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να το αφαιρέσουμε! Επίσης, είναι αποδεδειγμένο και είναι νόμος ότι δεν μπορούμε να επέμβουμε ή να αλλάξουμε κάτι που δεν είναι δικό μας. 

Π.χ. όσο κι αν δεν μας αρέσει ο κήπος του γείτονα, δεν έχουμε το δικαίωμα να μπούμε μέσα, να πετάξουμε τα φυτά που έχει και να βάλουμε αυτά που θέλουμε εμείς. Σωστά; Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με αυτά που βιώνουμε στη ζωή μας. Δεν μπορούμε να τ’ αλλάξουμε αν δεν είναι δικά μας. Αν δεν τ’ αναγνωρίσουμε ως δικά μας. 

Εδώ είναι που μπαίνει ο ρόλος της αποδοχής. 

Αποδέχομαι και αναγνωρίζω ότι αυτό που μου συμβαίνει, είναι η έκφραση και η εκδήλωση ενός δικού μου κομματιού, ένα μέρος του εαυτού μου και μου ανήκει. (Ουπς! Αυτογνωσία!) Και μόνο τότε, έχω το δικαίωμα αλλά και τη δυνατότητα να το κάνω ό,τι θέλω. 

Και σίγουρα τότε, θα βρω και τον κατάλληλο τρόπο για να το κάνω. Ακόμα κι αν αυτό που βιώνω, φαινομενικά, κάποιοι άλλοι το έφεραν στη ζωή μου. Αυτοί οι άλλοι είναι αυτοί που εσύ ο ίδιος τους ζήτησες να το φέρουν στη ζωή σου, τη συγκεκριμένη στιγμή, προκειμένου να κατανοήσεις, να μάθεις κάτι μέσα από αυτήν την εμπειρία. 

Φυσικά, δεν μπορείς να αλλάξεις τη συμπεριφορά ή το χαρακτήρα ενός ατόμου, μπορείς όμως να επιλέξεις πώς ν’ αντιδράσεις σ’ αυτό, αλλά και να αλλάξεις τις εμπειρίες που φέρνει αυτό το άτομο στη ζωή σου ή και να το απομακρύνεις εντελώς. 

Αρκετοί έχουμε λανθασμένη αντίληψη για την αποδοχή. Να θυμάσαι ότι «αποδέχομαι» δεν σημαίνει «εγκρίνω». Δεν σημαίνει «παραιτούμαι κι εγκαταλείπω» ούτε «παραδίνομαι». Δεν σημαίνει «δέχομαι να το έχω στη ζωή μου», ούτε «θα το έχω για πάντα στη ζωή μου». Δεν σημαίνει «αδυναμία», ούτε «συμβιβασμός». Δεν σημαίνει «το επιτρέπω», ούτε «το ανέχομαι». Δεν σημαίνει «είμαι θύμα» ούτε «αφήνομαι στη μοίρα μου». 

Αντίθετα, «αποδέχομαι», σημαίνει ότι αναγνωρίζω κάτι ως δικό μου κομμάτι, αναλαμβάνω την ευθύνη μου γι΄αυτό κι έτσι μου δίνεται το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να κάνω ό,τι θέλω μ’ αυτό…να το αλλάξω, να το διορθώσω ακόμα και να το πετάξω! 

Η αποδοχή είναι απελευθέρωση απ’ ό,τι με βαραίνει και με περιορίζει στη δράση μου. Σημαίνει, «αφήνομαι με εμπιστοσύνη στη Σοφία της Ζωής, ρέω στη Ζωή χωρίς να της αντιστέκομαι». Δηλαδή δρω, ενεργώ, μέσω της αποδοχής. Αυτό, είναι ΔΥΝΑΜΗ!!! Αυτό, είναι «παίρνω τη ζωή μου στα χέρια μου»! Αυτό, είναι «ζω χωρίς φόβο»! 

Επειδή ξέρω πως οτιδήποτε αποδεχτώ ως δικό μου, έχω το δικαίωμα και τη δύναμη να το αλλάξω ή και να το βγάλω τελείως από την πραγματικότητά μου με όποιον τρόπο επιλέξω. Αποδέξου, λοιπόν, ό,τι κι αν ΕΙΣΑΙ. 

Την αδυναμία σου, την ατολμία σου, τους φόβους και τις φοβίες σου. Αποδέξου το σώμα σου, τα λάθη σου και τις κακές επιλογές σου, την ατυχία σου, τη θυματοποίησή σου, την κούρασή σου, την κατάθλιψή σου και την ασθένειά σου.

Αποδέξου το μικρό θλιμμένο, αδικημένο παιδί μέσα σου, τη μίζερη ζωή σου, την αφραγκιά σου, τον καταπιεστικό εργοδότη σου και τον προδότη συνάδελφό σου, τον άπιστο σύντροφό σου, την οχιά συγγενή σου. 

Αποδέξου ότι εκφράζουν και εκδηλώνουν κατά παραγγελία, ένα δικό σου κομμάτι. Επειδή, έτσι θα μπορέσεις να τ’ αλλάξεις! Είναι σίγουρο ότι θα βρεις τον κατάλληλο τρόπο να το κάνεις αφού θα έχεις μπει στη ροή! Κι έτσι, οδηγείσαι στην αυτοεκτίμηση, στην αυτοπεποίθηση και στο «ΑΞΙΖΩ το καλύτερο για μένα»! 

Αποδέξου τον Εαυτό σου με όλα τα κομμάτια του!!! Αποδέξου τη ΔΥΝΑΜΗ σου!!! ΑΞΙΖΕΙΣ!!! Είναι το γενετήσιο, Θεϊκό σου ΔΙΚΑΙΩΜΑ!!! 




Σχετικά με το συντάκτη Πρόσφατα Άρθρα Έλενα Σαμλόγλου Ξεκίνησα το 1990 το οδοιπορικό της Ενθύμησης του Εαυτού, της Αυτογνωσίας και της θεραπείας της Ψυχής. Πιστεύω βαθιά ότι η πρόθεση, η πίστη και η αστείρευτη εσωτερική μας δύναμη σε συνδιασμό με τηναυτογνωσία είναι τα κύρια εργαλεία για να επιτύχουμε τον οποιοδήποτε στόχο και επιθυμία μας και να δημιουργήσουμε την πραγματικότητα που ονειρευόμαστε να ζήσουμε. Στόχος και επιθυμία μου σε κάθε συνεδρία και σεμινάριο είναι να αφυπνιστεί ο Άνθρωπος έτσι ώστε να ενθυμηθεί την Τελειότητα του, να ανακαλύψει την εντός του Δύναμη, την ικανότητα του να αυτοθεραπεύεται, την ικανότητα του να δημιουργεί ο ίδιος την πραγματικότητα που επιθυμεί να βιώσει... 
Δείτε τα πλήρη στοιχεία της Έλενας Σαμλόγλου

Τι να λέμε όταν θυμιάζουμε στο σπίτι μας...!!!!

Θυμιάτισμα: Όταν ξυπνήσουμε το πρωί και αφού έχουν φύγει τα πρόσωπα εκείνα που πιθανόν να τους ενοχλεί το λιβάνι για να μη τους δώσουμε αφορμή να αγανακτήσουν και να νευριάσουν και έτσι να χάσουμε την ήρεμη ψυχική κατάσταση που χρειάζεται για να λιβανίσουμε.

Ετοιμαζόμαστε λοιπόν και προτού πιούμε τον καφέ μας ή φάμε οτιδήποτε άλλο για πρωινό παίρνουμε το λιβανιστήρι.

Πρώτα λέμε την εξής προσευχή: Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιόν σου· έπαρσις των χειρών μου θυσία εσπερινή, εισάκουσόν με, Κύριε.

Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστέ ο Θεός ημών, εις οσμήν ευωδίας πνευματικής· ο προσδεξάμενος εις το υπερουράνιόν σου Θυσιαστήριον, αντικατάπεμψον ημίν την χάριν του Παναγίου σου Πνεύματος.

Παίρνουμε άνθη από επιτάφιο ή άνθη από την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως που μας δίνει ο ιερέας δενδρολίβανο ή από την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου τον βασιλικό ή και των Βαΐων τα βάγια τα ξεραίνουμε καλά, όχι στον ήλιο για μερικές ημέρες.

Αφού λοιπόν ξεραθούν καλά, τα τρίβουμε να γίνουν μικρά κομματάκια σαν τα όσπρια. Τα φυλάμε για όλο το χρόνο μέσα σε γυάλινο ή χάρτινο κουτί. Παίρνουμε το λιβανιστήρι και ντύνουμε με αλουμινόχαρτο το σκαφάκι του, καθώς επίσης και το επάνω μέρος του λιβανιστηριού.

Αυτό το κάνουμε για να μην τρίβουμε και να καθαρίζουμε το λιβανιστήρι που μετά από λίγο καιρό θα μαυρίσει και θα κολλάει. Κερδίζουμε έτσι κόπο και χρόνο.

Έτσι με αυτό τον τρόπο διατηρούμε το λιβανιστήρι μας καθαρό αφαιρώντας μόνο το αλουμινόχαρτο και βάζοντας καινούργιο μετά από λίγο διάστημα.

Αφού λοιπόν ετοιμάσαμε έτσι το λιβανιστήρι μας και έχουμε έτοιμα τα αποξηραμένα άνθη παίρνουμε με την τσιμπίδα μας μερικά και τα βάζουμε στο λιβανιστήρι.

Κατόπιν ανάβουμε το καρβουνάκι μας φυσώντας το συνέχεια μέχρις ότου κοκκινίσει καλά, και το βάζουμε αναμμένο επάνω στα άνθη του λιβανιστηριού.

Έπειτα παίρνουμε ένα σπυρί μοσχολίβανο εάν είναι μεγάλο ή τρία εάν τα σπυριά είναι μικρά. Βάζοντας τα επάνω στο αναμμένο καρβουνάκι το ένα σπυρί να λέμε ένας είναι ο Θεός.

Εάν βάλουμε 2 να λέμε δύο είναι οι φύσεις του Χριστού Θεός και άνθρωπος (Θεάνθρωπος) Ένας Θεός. Εάν βάλουμε τα τρία μικρά να λέμε Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Τρία πρόσωπα ένας Θεός. Αρχίζουμε λοιπόν να λιβανίζουμε πρώτα το εικονοστάσι με τις εικόνες και να λέμε στο Χριστό.

Κύριε ελέησον και ευλόγησαν τον οίκο τούτον ως αγαθός και ελεήμων Θεός. Μετά στην Παναγία και να λέμε Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς και προστάτεψε τους δούλους του υιού σου. Μετά τους Αγίους και να λέμε. Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών. Δόξα σοι ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού δόξα σοι.

Αφού τελειώσουμε με το εικονοστάσι και τις εικόνες πηγαίνουμε σε κάθε ένα δωμάτιο και επάνω από το κρεβάτι του κάθε ατόμου να σταυρώνουμε τρεις φορές με το λιβανιστήρι λέγοντας.

Κύριε ελέησον και ευλόγησαν τον δούλον σου (τάδε ….. ) ως αγαθός και ελεήμων Θεός. Επαναλαμβάνουμε τρεις φορές. Τελειώνοντας τα δωμάτια βγαίνουμε στην εξώπορτα, και σταυρώνουμε τρεις φορές με το λιβανιστήρι λέγοντας τρεις φορές.

Κύριε αποδίωξαν κάθε εχθρό ορατών και αόρατων και πολέμιων εκ του οίκου τούτου ως αγαθός και ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός.

Τέλος βγαίνοντας στην μπαλκονόπορτα για να αφήσουμε το λιβανιστήρι λέμε και εκεί σταυρώνοντας τρεις φορές με το λιβανιστήρι και λέγοντας τρεις φορές το Κύριε αποδίωξαν κάθε εχθρό και πολέμιον εκ του οίκου τούτου ως αγαθός και ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός.

Μετά το λιβάνισμα του σπιτιού μας κάνουμε την προσευχή μας προσευχόμενοι μπροστά στο εικονοστάσι με τις εικόνες, ανάβοντας τρία καθαρά κεριά ή δύο ή ένα.

Τα τρία είναι τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος τα δύο οι δύο φύσεις του Χριστού Θεού και ανθρώπου Θεάνθρωπος και το ένα δηλώνει τον ένα Αληθινό Θεό.

Μόλις τελειώσουμε την προσευχή μας τα σβήνουμε τα κεριά. Την στάχτη από το λιβανιστήρι την άλλη μέρα την βάζουμε σε μια χαρτοπετσέτα και την ρίχνουμε σε ένα τενεκέ και όταν μαζευτούν πολλά τα καίμε, και την στάχτη από τον τενεκέ την θάβουμε στον κήπο μας ή εάν δεν έχουμε κήπο όταν βρεθούμε στο ύπαιθρο.

Λιβανίζουμε έτσι κάθε πρωί (αλλά και οποιαδήποτε ώρα μέρα ή νύχτα μπορούμε να λιβανίζουμε) ούτως ώστε να μας έχει φυλαγμένους όλη μέρα ο Θεός η Παναγιά μας και οι Άγιοί μας.




Ό,τι χρειάζεστε, θα έρθει σε εσάς την κατάλληλη στιγμή...!!!!

Όλοι έχουμε την δική μας μοναδική ιστορία στην ζωή. Όλοι έχουμε το δικό μας ταξίδι να ακολουθήσουμε. Μια αναζήτηση για τα πράγματα που κινητοποιούν την ψυχή μας. Έναν στόχο που χρειάζεται να εκπληρώσουμε πριν τελειώσει ο χρόνος μας εδώ. Όλοι έχουμε ένα διαφορετικό δρόμο στην ζωή με εμπειρίες που προοριζόμαστε να ζήσουμε. 

Αλλά επίσης έχουμε και κάτι ακόμα κοινό. 

Ως ανθρώπινα όντα, δεν θέλουμε να είμαστε αυθόρμητοι. Ο αυθορμητισμός και η απροβλεψία μας αγχώνουν και μας κάνουν ανασφαλείς. Αγαπάμε να ξέρουμε το που θα μας οδηγήσει ακριβώς η ζωή. Χρειαζόμαστε έναν συγκεκριμένο δρόμο στην ζωή μας ώστε να νιώθουμε ασφαλείς. Νιώθουμε πιο δυνατοί όταν έχουμε τον έλεγχο σε όλα όσα συμβαίνουν. 

Κι έτσι τείνουμε να πιέζουμε τις καταστάσεις που δεν πήγαν όπως θα θέλαμε, καταστάσεις που ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα συμβούν και πράγματα που αλλάζουν την καθημερινότητα μας και μας αναγκάζουν να αφήσουμε την ζώνη ασφαλείας μας. 

Θέτουμε υψηλές προσδοκίες και απεγνωσμένα προσπαθούμε να ελέγξουμε την ζωή. Σχεδιάζουμε τα πάντα ελπίζοντας πως η ζωή θα πάει σύμφωνα με αυτό που έχουμε στο μυαλό μας. 

Πιέζουμε την αγάπη. Πιέζουμε την ευτυχία. Πιέζουμε τον εαυτό μας να τελειώσει το Πανεπιστήμιο και να πάρει πτυχίο. Πιέζουμε τον εαυτό μας να παντρευτεί σε μια συγκεκριμένη ηλικία. Πιέζουμε τον εαυτό μας να γίνουμε το άτομο που πάντα ήθελαν οι γονείς μας. Συνέχεια βιαζόμαστε κι έτσι ξεχνάμε να βρούμε την ευτυχία. 

Δεν είναι ότι δεν ξέρουμε πόσο απρόβλεπτη είναι η ζωή. Πιστεύω πως πέρα από τις ωραίες εμπειρίες όλοι έχουμε βιώσει και την άσχημη πλευρά της ζωής. Ξέρουμε πόσο εκπληκτική είναι, αλλά γνωρίζουμε πως μερικές φορές είναι επίσης επώδυνη. 

Τα ξέρουμε όλα αυτά από τις εμπειρίες κι όμως εξακολουθούμε να την πιέζουμε, χωρίς να αφήνουμε την μοίρα να κάνει την δουλειά της. Αρνούμαστε να περιμένουμε το πώς θα ξετυλιχθεί η ζωή, επειδή μερικές φορές φέρνει δυσάρεστα γεγονότα που μας κάνουν να υποφέρουμε. 

Και μόλις η απροβλεψία της ζωής μας χτυπήσει και δεν μπορούμε να πετύχουμε τις προσδοκίες μας πέφτουμε και τα παρατάμε. Νιώθουμε απογοητευμένοι και προδομένοι. Δουλέψαμε τόσο σκληρά για να φτάσουμε τον στόχο μας και ξαφνικά η ζωή μας χαλά την ισορροπία. Χωρίς να το περιμένουμε. 

Γιατί σε μένα; Τι έκανα για να το αξίζω αυτό; Γιατί συμβαίνει σε μένα και όχι σε κάποιον άλλον; 

Άσε με να σου πω γιατί. Υπάρχω σε αυτή την γη αρκετό καιρό για να συνειδητοποιήσω πως ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπαθήσεις να έχεις πάντα τον έλεγχο του τι συμβαίνει, η ζωή δεν θα πηγαίνει πάντα σύμφωνα με αυτό το σχέδιο. Είναι η αλήθεια. Τίποτα δεν είναι υποσχόμενο σε αυτή τη ζωή. 

Αυτό που θέλω να πω είναι πως είναι τρομακτικό να μην έχεις κανένα στοιχείο για το που πας. Αλλά αυτό δεν κάνει το ταξίδι μας πιο συναρπαστικό; 

Δεν ήρθαμε σε αυτόν τον κόσμο για να ζήσουμε την ζωή αποκλειστικά σύμφωνα με τις αυστηρές αρχές μας. Δεν ήρθαμε στον κόσμο για να ακολουθήσουμε μια βαρετή και επαναλαμβανόμενη ρουτίνα. 

Υπάρχουν πολλά περισσότερα στην ύπαρξη μας. Πιστεύω πως ο σκοπός μας είναι να ζήσουμε μια ολοκληρωμένη ζωή, να αλλάξουμε τους κανόνες της κοινωνίας που ορίζουν τι είναι σωστό και λάθος, να ακολουθήσουμε τους βαθύτερους στόχους μας και να μοιραστούμε τις μοναδικές ιστορίες μας με τον κόσμο για να υπενθυμίσουμε σε όλους να μην σταματούν ποτέ να ονειρεύονται. 

Αλλά για να κάνουμε αυτές τις αλλαγές και ταυτόχρονα να βρούμε την ευτυχία, πρέπει να αφήσουμε την ιδέα πως ελέγχουμε την ζωή. Πρέπει να σταματήσουμε να πιέζουμε την ζωή μας. 

Σταμάτα να πιέζεις τις καταστάσεις. 

Η αλήθεια είναι πως τα πάντα στην ζωή συμβαίνουν στην ώρα τους. Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ το αποκαλώ μοίρα. Και ειλικρινά πιστεύω πως αν κάτι είναι γραφτό να σου συμβεί, θα γίνει. Ανεξάρτητα από τα εμπόδια που θα βρεθούν στον δρόμο. 




Μαγεία Τ. 

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2019

Σίγκμουντ Φρόυντ : Το πραγματικό αρσενικό είναι μονογαμικό...!!!!

Απόψεις του βαθυστόχαστου αναλυτή του 20ου αιώνα 
Ο θεμελιωτής της ψυχαναλυτικής σχολής στον τομέα της ψυχολογίας που μελέτησε και προσδιόρισε έννοιες όπως το ασυνείδητο, η απώθηση και η παιδική σεξουαλικότητα.Η επίδραση του Φρόυντ δεν περιορίστηκε μόνο στην ψυχολογία και την ψυχιατρική, αλλά απλώθηκε σε πολλούς τομείς της επιστήμης (ανθρωπολογία, κοινωνιολογία, φιλοσοφία) και της τέχνης. 

1. Το πραγματικό αρσενικό είναι μονογαμικό. 

2. Ο άνθρωπος είναι το προϊόν των τραυμάτων της παιδικής του ηλικίας. 

3. Η μεγαλύτερη ερώτηση που δεν έχει απαντηθεί ποτέ και που κι εγώ δεν έχω κατορθώσει να απαντήσω μετά από τριάντα χρόνια έρευνας, είναι: «τι θέλει μια γυναίκα;» 

4. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης. 

5. Κάποια μέρα κοιτάζοντας πίσω, τα χρόνια που αγωνίστηκες θα σου φαίνονται τα πιο ωραία. 

6. Πίσω από κάθε ισχυρή γυναίκα, κρύβεται ένας τυραννικός πατέρας. 

7. Πού πάει μια σκέψη όταν έχει ξεχαστεί; 

8. Ο διάβολος παραμένει πάντα η καλύτερη δικαιολογία για να απενοχοποιήσουμε το Θεό. 

9. Αν ένας άνθρωπος υπήρξε το αδιαμφισβήτητα αγαπημένο παιδί της μητέρας του, διατηρεί σε όλη του τη ζωή το αίσθημα θριάμβου, την πίστη στην επιτυχία, που συχνά οδηγεί πραγματικά στην επιτυχία. 

10.Σε αποφάσεις δευτερευούσης σημασίας, είναι χρήσιμο να εξετάζουμε τα υπέρ και τα κατά. Σε κρίσιμα ζητήματα όμως, η απόφαση πρέπει να προέρχεται από την καρδιά. 

11. Από λάθος σε λάθος, ανακαλύπτει κανείς ολόκληρη την αλήθεια. 

12. Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί. 

13. Η ερμηνεία των ονείρων είναι η βασιλική οδός για την εξερεύνηση του υποσυνείδητου. 

14. Οι δύο θεμέλιοι λίθοι της ευτυχίας: αγάπη και δουλειά. 

15. Η θρησκεία είναι νεύρωση. 




Τί είναι τελικά αληθινή αφθονία και πώς μπορούμε να τη βιώσουμε ;

Η Αφθονία είναι μία παρεξηγημένη έννοια. Αφθονία – το φανερώνει και η ίδια η λέξη - είναι μία κατάσταση, στην οποία υπάρχω, χωρίς κανέναν απολύτως φθόνο. Είμαι σε εσωτερική αρμονία και γαλήνη, όπου τίποτε δε με ταράζει. Σε μία τέτοια κατάσταση του είναι, ο αληθινός εαυτός, η ψυχή βρίσκεται στο τώρα, στη στιγμή, απόλυτα ικανοποιημένη. 

Και τότε μόνο μπορεί να ρέει με όλους και με όλα, να ανταλλάσσει αγάπη και καλές ευχές με τους άλλους και να είναι ελεύθερη. Μία τέτοια ψυχή είναι γεμάτη αγάπη και ευγνωμοσύνη. Το ερώτημα που μπορεί να τεθεί εδώ εύλογα από κάποιους, είναι πως μπορεί ένας άνθρωπος να φτάσει σε ένα τέτοιο στάδιο εσωτερικής ευφορίας; 

Η απάντηση είναι απλή: Με το διαλογισμό και μέσω της συνεχούς προσφοράς και της ανταλλαγής καλής ενέργειας με τους άλλους, μπορεί να επιτευχθεί. Όταν ο άνθρωπος είναι διαθέσιμος να δώσει το χρόνο του και την ενέργειά του εκεί, όπου θα ωφελήσει πραγματικά τους συνανθρώπους του και αυτό το κάνει συνειδητά και από την καρδιά του, τότε αυτός ο άνθρωπος βιώνει αληθινή αφθονία. 

Όταν η ψυχή βιώνει καθημερινά στο διαλογισμό το φως της αγάπης και μεταδίδει αυτή τη Θεϊκή Αγάπη και αυτό το Φως στους άλλους, τότε αισθάνεται αληθινή αφθονία. 

Όταν είναι ευγνώμων στο τώρα και απολαμβάνει την κάθε στιγμή, τότε νιώθει αληθινή αφθονία. Όταν μοιράζεται κοσμήματα πνευματικής γνώσης με τους άλλους και έχει αληθινούς φίλους, τότε νιώθει αληθινή αφθονία. 

Εύλογα τώρα κάποιος που διαβάζει τα παραπάνω, θα μπορούσε να αναρωτηθεί επίσης: Και αν αυτό είναι αληθινή αφθονία, τότε γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι ποθούν διακαώς την οικονομική αφθονία και όχι την εσωτερική αφθονία; 

Η απάντηση είναι επίσης εύλογη: γιατί απλούστατα για να βιώσουμε αληθινή αφθονία, απαιτούνται κάποιες θυσίες από εμάς στις σκέψεις, στο χρόνο και στις πράξεις μας, που συχνά δεν τις κάνουμε. 

Όταν δε βιώνουμε πληρότητα, αληθινή αγάπη και ευγνωμοσύνη, η ψυχή ζητάει κάτι άλλο για να γεμίσει το κενό της. Καθώς η ίδια δε φορτίζεται από την Πηγή της αληθινής αγάπης, στρέφεται σε άλλες εξωτερικές πηγές ενέργειας για να νιώσει καλά. 

Σημαντικό: Όταν βιώνουμε αληθινή αφθονία, είναι θέμα χρόνου και η οικονομική ευημερία, να μας ακολουθήσει. Καθώς γινόμαστε πηγές Προσφοράς και Γενναιοδωρίας για όλους, το σύμπαν μας το ανταποδίδει και μας γεμίζει με πλούσια δώρα. Με αυτόν τον τρόπο, μας εκφράζει το ευχαριστώ του. 

Συνήθως εμείς λειτουργούμε ανάποδα. Οραματιζόμαστε και ποθούμε την εξωτερική αφθονία, χωρίς συχνά να συντονίζουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας, για να αποκτήσουμε εσωτερική αρμονία και αληθινή αφθονία. 

Για αυτό δεν ευθυνόμαστε εμείς, επειδή έχουμε εκπαιδευτεί να σκεφτόμαστε από παιδιά με έναν εξωστρεφή τρόπο. Ως ενήλικες τώρα, χρειάζεται να δίνουμε καθημερινά χρόνο στην ενδοσκόπηση. Στο διαλογισμό, στο στοχασμό και στην παρατήρηση του εαυτού μας. 

Κάθε μέρα, ας ρωτάμε τον εαυτό μας: Τι είναι αυτό που θα με κάνει αληθινά ευτυχισμένο-η; Ποιες αρετές είναι αυτές και ποιες ποιότητες ενέργειας, θα μπορούσα να μοιραστώ με τους ανθρώπους γύρω μου; 

Ποιες σκέψεις και πράξεις είναι αυτές, που θα με γεμίσουν με πληρότητα και εσωτερική αφθονία; Ποιες πράξεις μου είναι αυτές, που μπορούν να ωφελήσουν τους συνανθρώπους μου; Ο καθημερινός αυτοέλεγχος και η επίγνωση, θα μας οδηγήσουν στην αληθινή αφθονία και τότε η οικονομική αφθονία εύκολα θα ακολουθήσει. 




Σχετικά με το συντάκτη Πρόσφατα Άρθρα Τάνια Ρούμκου H εμπειρία μου με την αυτογνωσία και το διαλογισμό της ράτζα-γιόγκα 21 χρόνια τώρα, με έχει κάνει να ενσταλάξω την πεποίθηση, ότι μόνο η πνευματικότητα και η αυτογνωσία, θα φέρουν αληθινή βελτίωση στον εαυτό μας και τον κόσμο μας. Δείτε τα πλήρη στοιχεία της Τάνιας Ρούμκου
Τάνια Ρούμκου 

Ασκήσεις αναπνοής για να διώξετε μακριά το στρες...!!!!


Υπάρχει λόγος που σε περιόδους μεγάλου στρες, έντονου θυμού και βαθύτατης απογοήτευσης συνιστώνται οι βαθιές αναπνοές. Όταν παίρνουμε βαθιές αναπνοές, δίνουμε σήμα στο κεντρικό σύστημα του εγκεφάλου να χαλαρώσει. 

Όπως έχουν αποδείξει πολλές έρευνες από τα πανεπιστήμια Harvard, Northwestern University, University of New Mexico αλλά και από το Εθνικό Ινστιτούτο για την Υγεία, οι βαθιές αναπνοές μειώνουν την πίεση του αίματος και τη φλεγμονή, ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα και κατεβάζουν τα επίπεδα της ορμόνης του στρες, δηλαδή της κορτιζόλης. 

«Όταν είμαστε στρεσαρισμένοι, ανήσυχοι, ακόμα και όταν ασκούμαστε, πολλοί από εμάς κρατάμε την αναπνοή μας», εξηγεί η Λόρα ΜακΝτόναλντ, γυμνάστρια και δασκάλα της γιόγκα. 

«Αν όμως αποφασίσουμε να πάρουμε μερικές βαθιές αναπνοές, θα δούμε άμεσα αποτελέσματα», προσθέτει. Μια απλή άσκηση, σύμφωνα με την ίδια, είναι να ακουμπήσουμε το ένα χέρι πάνω στη κοιλιά μας και να αναπνεύσουμε από τη μύτη μέχρι να νιώσουμε τη κοιλιά μας γεμάτη από αέρα. Εκπνέουμε από τη μύτη ή το στόμα νιώθοντας την κοιλιά μας να αδειάζει από τον αέρα. 
«Χρειάζεται λίγη πρακτική αλλά σύντομα θα μπορέσετε να συνδεθείτε με την αναπνοή σας, δημιουργώντας έναν ρυθμό, μια σύνδεση με το μυαλό και το σώμα σας, κερδίζοντας μια αίσθηση ηρεμίας, ειρήνης και χαλάρωσης», τονίζει η ΜακΝτόναλντ. Τέσσερις ασκήσεις αναπνοών για να διώξετε μακριά το στρες είναι οι ακόλουθες: 

Για την Καταπολέμηση του Στρες: Αργές Αναπνοές 
Όταν είμαστε αγχωμένοι, η καρδιά μας χτυπά δυνατά και το σώμα και το μυαλό μας είναι λες και ετοιμάζονται για μάχη. Για όλα ευθύνεται το συμπαθητικό νευρικό μας σύστημα που γεμίζει το σώμα μας με ορμόνες που μας δημιουργούν ένταση, μας κάνουν να αισθανόμαστε ανήσυχοι, ακόμα και εκτός ελέγχου. Οι βαθιές, αργές αναπνοές βοηθούν άμεσα το σώμα μας να χαλαρώσει. 

Για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα, η ΜακΝτόναλντ μας προτείνει να αναπνεύσουμε από τη μύτη μας για 3-5 δευτερόλεπτα, να κρατήσουμε την αναπνοή μας για το ίδιο χρονικό διάστημα και να εκπνεύσουμε από τη μύτη ή το στόμα μας ξανά για 3-5 δευτερόλεπτα. 

Για την επανασυγκέντρωση της προσοχής: Αναπνοές του μποξ 
Η Σούζαν Λόκεν, δρομέας πρώτης γραμμής και προπονήτρια μαραθωνοδρόμων προτείνει τις αναπνοές του μποξ ως μέθοδο άμεσης χαλάρωσης. Ξεκινήστε εκπνέοντας όλον τον αέρα που έχετε μέσα σας. 

Κρατήστε την αναπνοή σας μετρώντας μέχρι το 4 και στη συνέχεια αναπνεύστε από τη μύτη σας μετρώντας και πάλι μέχρι το 4. Κρατήστε την αναπνοή σας μετρώντας ξανά μέχρι το 4 και εκπνεύστε απαλά από τη μύτη με τον ίδιο τρόπο μετρήματος. Αυτός, όπως εξηγεί η Λόκεν, είναι ένας γύρος αναπνοών του μποξ. Η ίδια συστήνει 5-8 γύρους για πλήρη χαλάρωση. 

Για ηρεμία πριν την κατάκλιση: Αναπνοές ύπνου 
Η ΜακΝτόναλντ συστήνει βαθιές αναπνοές κάθε βράδυ πριν πέσετε για ύπνο, προκειμένου να αποσυμπιεστείτε από όσα σας συνέβησαν μέσα στη μέρα και να ετοιμαστείτε για ένα ποιοτικό ύπνο. Ξεκινήστε αναπνέοντας βαθιά μέχρι να γεμίσει το στήθος σας, τα πλευρά και η κοιλιά σας μετρώντας αργά μέχρι το 5. 

Στη συνέχεια κρατήστε την αναπνοή σας μετρώντας μέχρι το τρία και εκπνεύστε μετρώντας και πάλι αργά μέχρι το 5. Εάν διάφορες σκέψεις εισβάλλουν στο μυαλό σας και αποσπάσουν την προσοχή σας, συγκεντρωθείτε ξανά στην αναπνοή σας. 

«Η συμβουλή να ξεκινήσετε ασκήσεις αναπνοών μπορεί να ακούγεται κλισέ, μπορεί όμως να αλλάξει τη ζωή σας όταν το πάρετε απόφαση», τονίζει η ίδια. 

Χαλαρώνοντας με εικόνες: Ελεγχόμενες αναπνοές με οπτικοποίηση των φαντασιώσεων 
Με απλά λόγια η οπτικοποίηση είναι η διαδικασία κατά την οποία δημιουργείται μια εικόνα με κάθε λεπτομέρεια στο μυαλό σας. Η δύναμη της οπτικοποίησης μιας φαντασίωσης σας και συγκεκριμένα της χαλάρωσης είναι ότι νιώθετε σαν να χαλαρώνετε πραγματικά εκείνη τη στιγμή. 

Και κάπως έτσι το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα είναι εύκολα εφικτό. «Συγκεντρώνομαι και βλέπω τον εαυτό μου να εισπνέει δύναμη από την μύτη και να εκπνέει πόνο από το στόμα», δηλώνει η Λόκεν που χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη τεχνική για να μειώνει το στρες πριν από κάθε αγώνα δρόμου. 




bhg.com 
Σχετικά με το συντάκτη Πρόσφατα Άρθρα Όμορφη Ζωή Άρθρα Στην Όμορφη Ζωή είμαστε αφιερωμένοι με πάθος στο σκοπό να ενημερώνουμε τους ανθρώπους για τους δρόμους που υπάρχουν για να βελτιώσουντην ζωή τους. Στόχος μας να αποτελεί την πρώτη επιλογή για κάθε αναγνώστη που θέλει να διανύσει το ταξίδι της ζωής του όμορφα και με θετικό τρόπο. Αν θέλεις κι εσύ να συμμετέχεις στην ομάδα μας, σαν αρθρογράφος ή συνεργάτης, στείλε μας μήνυμα στο georgia@omorfizoi.gr 

Οι μέλισσες, αντανάκλαση μιας ανώτερης νοημοσύνης...!!!!

Γιατί μας εγκαταλείπουν σήμερα; 
Ανέκαθεν, οι μυημένοι ενδιαφέρονταν για τις μέλισσες, καθώς αποτελούν εικόνα μιας πνευματικής πραγματικότητας γεμάτης μυστήρια και ομορφιά. 

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι αποκαλούσαν τον Φαραώ τους «η Μέλισσα» διότι είχαν επίγνωση της μεγάλης σοφίας που αυτή και το μελίσσι ενσάρκωναν. Κατ’ εικόνα της βασίλισσας του μελισσιού, ο Φαραώ αναπαριστούσε τον κινητήρα που έκανε να δονείται όλο το έθνος, οδηγώντας το προς την ευημερία. 

Ήταν ο φορέας του σπόρου που μπορούσε να διασφαλίσει την ευημερία και την υγεία της συλλογικότητας. Αυτά τα όντα ζούσαν μέσα στη συνείδηση της ενότητας και του λεπτοφυούς των κόσμων. 

Κατανοούσαν πως πίσω από τη μέλισσα ζει μια Θεότητα φορέας των κλειδιών που ανοίγουν στον άνθρωπο τις πύλες της αθανασίας. Σε αυτό η μέλισσα ήταν τιμημένη και σεβαστή, όπως πρέπει να είναι μια Θεότητα. 

Η σοφία του αληθινού ανθρώπου άρχισε να εξαφανίζεται όταν έπαψε να βλέπει τα ορυκτά, τα φυτά, τα ζώα ως αδελφούς του και αδελφές του αλλά σαν κατώτερα όντα προς εκμετάλλευση. 

Μέσα στον κόσμο του, ο άνθρωπος προβάλλει πάνω στις μέλισσες τις ιδέες του για αποδοτικότητα, κερδοφορία, παραγωγικότητα καθώς επίσης την ιδέα της υπεροχής της ανθρώπινης ύπαρξης. 

Όμως η ασέβεια προς τους οικουμενικούς νόμους έχει συνέπειες. Οι μέλισσες έχουν αρχίσει να μας εγκαταλείπουν και σημάνουν το τέλος με το μήνυμά τους, λέγοντας ξεκάθαρα πως δεν είναι η κάθε λογής μόλυνση που τις σκοτώνει, αλλά η εξατομίκευση του ανθρώπου όντος που διαχωρίστηκε από το σύνολο. 

Ο άνθρωπος αναζητά αιτίες και λογικές ερμηνείες για τις ανισορροπίες που ο ίδιος έχει δημιουργήσει μέσα από τις σκέψεις του, τις αντιλήψεις του, τις πράξεις του. 

Πίσω όμως από όλες τις εμφανείς αιτίες που έχουν δοθεί μέσα από μελέτες ,στατιστικές, επιστημονικά ονόματα αυτά τα μικρά όντα-φορείς μηνυμάτων μας δίνουν τη δικιά τους εξήγηση : 

Για τις μέλισσες που εργάζονται ακατάπαυστα , συνεχώς μέσα στη χαρά της υπηρεσίας, η καθεμία στη θέση της, στην αποστολή της, για το κοινό Αγαθό, το Όλον, την κοινότητα, η αντίληψη της ατομικότητας που έχει αναπτύξει ο άνθρωπος είναι κάτι το ασύλληπτο. 

Οι μέλισσες δε μπορούν να αναπνεύσουν μέσα σε έναν κόσμο ατομικότητας. Αναπνέουν με ανώτερους αγγελικούς κόσμους, και η εξαφάνισή τους είναι η αντανάκλαση της αποσύνδεσής μας από την αγνή και απλή ζωή. Μέσα στη φύση, δεν υπάρχει παρά τελειότητα και ομορφιά για εκείνον που ξέρει να κοιτάζει με τα μάτια του πνεύματος. 

Η ανώτερη διάνοια των μελισσών μάς παραδίδει ένα μήνυμα υψίστης σημασίας, αυτό της κοινότητας. Με την αφοσίωσή της, τις τελετουργίες της, όλον τον τρόπο που ζει ως συλλογικό άτομο του οποίου η μοναδική θέληση είναι να εργάζεται για το καλό του μελισσιού, η μέλισσα είναι φορέας ενός θησαυρού διδασκαλιών. 

Κανονίζει και εξισορροπεί τον κόσμο, όπως ακριβώς το κάνει και στο εσωτερικό του μελισσώνα. Η δόνηση του πετάγματός της κρύβει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια, αυτό του ΟΜ, του βασικού ήχου της ζωής, επάνω στον οποίον τοποθετούνται όλες οι αρμονικές. Το ΟΜ είναι η απαλότητα του ιερού θηλυκού που φέρει στο κόρφο του όλα τα όντα και τους επιτρέπει να ανθίσουν προς το πιο ευγενές πεπρωμένο τους. 

Σήμερα οι άνθρωποι οδηγούνται σε μια ακραία μορφή ατομικότητας φθάνοντας στο σημείο να ξεχνάνε τις οικογένειες τους, τους κοντινούς τους , δεν σκέφτονται πλέον για το κοινό συμφέρον αλλά ουσιαστικά για το δικό τους. 

Ο άνθρωπος όντας δημιουργός, απελευθερώνει γύρω του μια αναπνοή που σβήνει τις αξίες της κοινότητας, θεμέλιο της ζωής των μελισσών. Έτσι, ανίκανος να ζει πλέον με αυτές τις αξίες, οδηγεί τις μέλισσες στο να εγκαταλείψουν τη γη. 

Ο άνθρωπος αναζητά με κάθε μέσο να μην αισθάνεται εξαρτημένος από κανέναν. Η επιθυμία του να είναι εντελώς ανεξάρτητος, τον περιχαρακώνει σε έναν κόσμο μέσα στον οποίο παριστάνει τον κυρίαρχο. 

Όμως πίσω από αυτήν την επιθυμία, υπάρχει μια διάνοια που θέλει να απομονώσει τον άνθρωπο, να τον αποδυναμώσει και να αδράξει το πεπρωμένο του. 

Από τις απαρχές οι μέλισσες ζούσαν με τον άνθρωπο για να τον μεταμορφώνουν. Είχαν μαζί του μια σχέση μέσα στους αιθέρες. Μπορούσαν να ταξιδεύουν και να μετασχηματίζουν κάθε τι που εκπορευόταν από αυτόν. 

Του πρόσφεραν αυτό που προσφέρουν σήμερα στα λουλούδια, μια ολική μεταμόρφωση έως την απτή πραγματικότητα. 

Σε ανταπόδοση οι άνθρωποι καλούσαν και τιμούσαν τους ανώτερους κόσμους και υπήρχε έτσι μια τροφή που ανταλλασσόταν από τον ένα κόσμο στον άλλο, μια ισορροπία ανάμεσα στις προσφορές, στις ανταλλαγές με αποτέλεσμα όλοι οι κόσμοι να μπορούν να θρέφονται. 

Οι μέλισσες, προσφέροντας γενναιόδωρα στον άνθρωπο τον καρπό της αλχημιστικής εργασίας τους, κάνουν ουσιαστικά μια προσφορά προς τους Θεούς. 

Τον διδάσκουν πώς να μεταμορφώνεται και να πετά προς το αληθινό του είναι κάνοντας να κυλήσει το μέλι, «το νέκταρ των θεών» επάνω στη γη. 

Έχοντας για τροφή τους το αδιάφθορο των αγνότερων ουσιών της ζωής, η μέλισσες μπορούν να τις μεταμορφώνουν, με το ίδιο τους το σώμα, σε ευημερία για όλους. 

Και ο άνθρωπος; Mε ποιά τροφή τρέφεται; Ποιες είναι οι σχέσεις του, οι συμμαχίες του; Αυτή η τροφή, σε τι εξυπηρετεί το κοινό Αγαθό και τις μελλοντικές γενιές; Ορίστε ερωτήματα που οι μέλισσες μας καλούν να θέσουμε στον εαυτό μας. 

Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις θα καθορίσουν το πεπρωμένο μας: Είτε δεν θα μείνει τίποτε από το πέρασμά μας, είτε θα κάνουμε κάτι να ανθίσει η γη και να χαμογελάσουν οι μέλισσες. 

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Είναι θεμελιώδες να δημιουργήσουμε χώρους απομακρυσμένους από τους ανθρώπους ώστε οι μέλισσες να μπορέσουν να συνεχίσουν να ζουν, εφόσον είναι οι ιδέες των ανθρώπων που τις δηλητηριάζουν και τις σκοτώνουν. 

Σύντομα οι μέλισσες καθώς και οι ανώτεροι κόσμοι θα απομακρυνθούν από τον άνθρωπο. 

Εναπόκειται σε εμάς να διατηρήσουμε τις αισθήσεις μας ανοιχτές, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, να ανοίξουμε ένα νέο μονοπάτι και να δημιουργήσουμε έναν άλλο κόσμο όπου όλα τα όντα θα είναι καλοδεχούμενα και θα τυγχάνουν σεβασμού. 

Αυτό είναι το μονοπάτι μιας Παράδοσης Φωτός. Ας υψωθούμε και ας στηρίξουμε επίσης αυτούς που διαφυλάσσουν την παραδοσιακή βιολογική μελισσοκομία, τις προγονικές αξίες του σεβασμού και της αρμονίας με τη Μητέρα-Γη. Είθε μακριά από τον κόσμο των ανθρώπων, οι μέλισσες να μπορέσουν να ζήσουν. 

Είθε οι μέλισσες να μπορέσουν εκ νέου να λάβουν το σεβασμό που τους ανήκει και είθε εμείς να μπορέσουμε να θυμηθούμε την ιερή πράξη του ανάμματος ενός φυσικού κεριού μέλισσας ως μια προσφορά προς τους ανώτερους κόσμους. Μια πράξη που καθίσταται πιθανή χάρη στο έργο αγάπης και γενναιοδωρίας αυτών των εξαιρετικών όντων που αναπνέουν με τους Αγγέλους. 




Olivier Manitara