Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2019

Έρευνα από το Harvard : Η διαλειμματική νηστεία επιβραδύνει τη διαδικασία γήρανσης...!!!!

Αμέτρητες επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει τα οφέλη της διαλειμματικής νηστείας και τώρα ερευνητές του Harvard θέλησαν να μελετήσουν ενδελεχώς την επίδρασή της στη διαδικασία γήρανσης.

Η διαλειμματική νηστεία αναφέρεται σε ένα διατροφικό μοτίβο που εναλλάσσει περιόδους νηστείας και κατανάλωσης τροφής. Η πιο συνηθισμένη μέθοδος διαλειμματικής νηστείας περιλαμβάνει 16 ώρες νηστείας ή νηστεία για 24 ώρες, δύο φορές την εβδομάδα.

Οι υποστηρικτές της διαλειμματικής νηστείας ισχυρίζονται ότι οι άνθρωποι νήστευαν από τα αρχαία κιόλας χρόνια. Ορισμένες φορές ήταν επειδή δεν υπήρχε διαθέσιμη τροφή, αλλά επίσης αποτελεί θρησκευτικό έθιμο όπως στο Ισλάμ, στον Χριστιανισμό και στον Βουδισμό.

Η έρευνα του Harvard δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cell Metabolism και αποκαλύπτει ότι η διαλειμματική νηστεία επιβραδύνει τη διαδικασία γήρανσης. 
Αν θέλουμε να ζήσουμε λοιπόν περισσότερο, μία από τις επιλογές είναι και αυτή : η διαλειμματική νηστεία.

Τα μιτοχόνδρια αποτελούν το κλειδί
Η έρευνα εξέτασε μια βασική λειτουργία των κυττάρων: την αποδυνάμωσή της δυνατότητάς τους να παράγουν ενέργεια με τον καιρό, ένα χαρακτηριστικό που προκαλεί γήρανση αλλά και διάφορες ασθένειες που σχετίζονται με αυτή. Επιπλέον, μελέτησαν αυτή τη λειτουργία σε σχέση με τη διαλειμματική νηστεία.

Τα μιτοχόνδρια είναι οργανίδια ή αλλιώς μέρη ενός ευκαρυωτικού κυττάρου. Προμηθεύουν το κύτταρο με τρισφωσφορική αδενοσίνη, μόρια που του παρέχουν ενέργεια. Η ικανότητά τους αυτή μειώνεται με την ηλικία, αλλά μέχρι πριν την έρευνα η επίδραση στον μεταβολισμό και στην κυτταρική λειτουργία ήταν ασαφής.

Οι ερευνητές αποκάλυψαν μια αιτιώδη σχέση ανάμεσα στις δυναμικές αλλαγές των μιτοχονδριακών δικτύων και στην μακροζωία. Συγκεκριμένα, μελέτησαν ένα είδος σκουληκιού, τα C. Elegans, το οποίο ζει μόνο δύο εβδομάδες. 

Αυτό το χαρακτηριστικό τους έδωσε τη δυνατότητα να μελετήσουν τη διαδικασία γήρανσης. Περιόρισαν τη διατροφή τους και βρήκαν ότι αυτή η συνθήκη διατήρησε τα δίκτυα μιτοχονδρίων τους στο μέγιστο «νεανικό» βαθμό λειτουργίας τους.

«Συνθήκες χαμηλής ενέργειας όπως διατροφικός περιορισμός και διαλειμματική νηστεία έχουν και παλαιότερα αποδειχθεί ότι προάγουν την υγιή γήρανση. 

Τώρα μάθαμε γιατί υπάρχει αυτή η σχέση και είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να εκμεταλλευτούμε τα οφέλη αυτά θεραπευτικά», δήλωσε η Heather Weir, κύρια ερευνήτρια. «Τα ευρήματά μας ανοίγουν νέες διόδους έρευνες για θεραπευτικές στρατηγικές που θα μειώσουν την πιθανότητα ανάπτυξης ασθενειών που σχετίζονται με τη γήρανση».

Η έρευνα αυτή δείχνει πόσο κρίσιμη είναι η πλαστικότητα των μιτοχονδριακών δικτύων για τα οφέλη της νηστείας. 

Σε γενικές όμως γραμμές, η διαλειμματική νηστεία έχει πολυάριθμα οφέλη εκτός της διαδικασίας γήρανσης, όπως την απώλεια βάρους, την χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και τη μειωμένη χοληστερόλη.




Photo: Author/Depositphotos

Οι παππούδες ποτέ δεν πεθαίνουν πραγματικά, απλώς δεν τους βλέπουμε πια...!!!!

Κατά πάσα πιθανότητα όλοι μας έχουμε παππούδες και γιαγιάδες που έχουν πεθάνει, αλλά παρόλο που δεν ζουν πλέον ακόμα νιώθετε την παρουσία τους και συγκεκριμένα πράγματα σας τους θυμίζουν. Αυτό οφείλεται στο ότι οι παππούδες μας, όπως πολλοί κοντινοί μας άνθρωποι, δεν σταματούν απαραίτητα να μας προσέχουν αφού τελειώσει η ζωή τους. 

Ο δεσμός που έχει ένα εγγόνι με τους παππούδες του προέρχεται από την άνευ όρων αγάπη και εκτίμηση. 

Ενώ πολλοί μεγαλώνουν έχοντας τους, πολλοί είναι αυτοί που τους χάνουν από την παιδική ηλικία. Αυτός είναι ένας φοβερός πόνος που είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί, και ιδιαίτερα σε μικρή ηλικία είναι ακόμα πιο δύσκολος. 

Έτσι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί που αγαπάμε εξακολουθούν να είναι μαζί μας. Είναι εκεί κάθε μέρα είτε το παρατηρούμε είτε όχι. Αρκετοί πιστεύουν ότι μετά τον θάνατο οι παππούδες μας επιλέγουν να γίνουν οι πνευματικοί οδηγοί μας για να μας βοηθούν καθώς προχωράμε σε αυτόν τον κόσμο. 

«Οι πολύ παλιοί και οι πολύ νέοι έχουν κάτι κοινό που τους συνδέει. Η αυγή και το ηλιοβασίλεμα βλέπουν τα αστέρια να λάμπουν στον ουρανό. Το πρωί, το μεσημέρι και το απόγευμα, όχι». – Ελίζαμπεθ Γκοτζ

Οι παππούδες ίσως να «πεθαίνουν» αλλά είναι πραγματικά νεκροί; Το ότι τους νιώθετε κάποιες φορές δεν είναι τυχαίο. Το ότι δεν ανήκουν πλέον σε «αυτόν τον κόσμο» δεν σημαίνει ότι δεν είναι μαζί σας. 

Δεν είναι τόσο «νεκροί» όσο φαίνονται, είναι θα λέγαμε αόρατοι και δεν μπορείτε να τους μιλήσετε. Μπορείτε όμως να επικοινωνήσετε μαζί τους αν πραγματικά πιέσετε τον εαυτό σας. 

Οι άνθρωποι για τους οποίους ενδιαφερόμαστε δεν πρόκειται να μας εγκαταλείψουν, ακόμα και τις πιο δύσκολες στιγμές μένουν δίπλα μας. Πρέπει να βρίσκουμε παρηγοριά σε αυτό. 

Οι παππούδες σας είναι κάποιοι από τους πιο καταπληκτικούς ανθρώπους που θα βρείτε σε αυτόν τον κόσμο, και αν εξακολουθείτε να τους έχετε, σας παρακαλώ μην ξεχνάτε να τους υπενθυμίζετε πόσο σημαντικοί είναι για εσάς. Ίσως να είναι εδώ τώρα, αλλά αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα. 




Μαγεία Τ. 

Είναι ευλογία να μπορείς να εκτιμάς όσα έχεις...!!!!

Τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν, την υγεία, το σπίτι σου, όλα αυτά που αγαπάς, όλα όσα σε πεισμώνουν κι όλα αυτά που συμβάλλουν για να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. 

Είναι ευλογία να μπορείς να εκτιμάς τους ανθρώπους της ζωής σου. Αυτούς που σε νοιάζονται πραγματικά. 

Που στέκονται δίπλα σου στα δύσκολα όταν ο κόσμος σου δείχνει να καταρρέει. Που μιλούν όταν δεν βρίσκεσαι παρών με τα καλύτερα για σένα. Που σε γνωρίζουν αλλά δεν το βάζουν στα πόδια. Σε γουστάρουν έτσι όπως είσαι και χαίρονται το ίδιο που κι εσύ, υπάρχεις στη δική τους ζωή. 

Είναι ευλογία να μπορείς να ξεχωρίζεις τους αληθινούς φίλους, αυτούς που μπορεί να μην είναι αίμα σου αλλά στέκονται κοντά σου σαν οικογένεια. Είναι μεγάλη τύχη να έχεις τη δύναμη να βγάζεις από τη ζωή σου αυτούς που σε επηρεάζουν αρνητικά, που ζηλεύουν, που δεν έχουν όμορφο χαρακτήρα. 

Είναι ευλογία να μπορείς να ασχολείσαι με τη δουλειά που αγαπάς. Να είναι το πάθος σου. 

Είναι ευλογία να έχεις καινούριους λόγους να ξυπνάς κάθε μέρα. Και να μπορείς να εκτιμάς τα απλά, καθημερινά. Αυτά που κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη, πιο όμορφη. 

Είναι ευλογία να μπορείς να δίνεις. Για αυτό μην τσιγκουνεύεσαι ούτε τις καλημέρες. Μπορεί χωρίς να το αντιληφθείς, να φτιάξεις τη μέρα κάποιου ανθρώπου. Κι αν όλα αυτά σου ακούγονται κάπως ρομαντικά, αυτό χρειαζόμαστε. Το ρομαντισμό για να γίνεται η κάθε μέρα μας καλύτερη. 

Είναι ευλογία να βρίσκεσαι σε ένα μέρος και να μην ταξιδεύει το μυαλό σου κάπου αλλού. Μεγάλη ηρεμία να μπορείς να τιθασεύσεις τα θέλω σου και να τα φέρνεις στα δικά σου μέτρα. 

Είναι ευλογία να φτιάχνεις τη ζωή με τους δικούς σου κανόνες. Και όλοι οι δικοί σου άνθρωποι να χωράνε εκεί. 

Είναι ευλογία να έχεις αληθινούς φίλους, να ζεις αληθινές στιγμές. 

Μην ξεχνάς ποτέ ποιος είσαι, τι θέλεις. Μην ξεχνάς ποτέ πόσο όμορφη είναι η απλότητα των πραγμάτων. 

Μάθε να βλέπεις το τώρα, μάθε να συγχωρείς τους ανθρώπους που σε πλήγωσαν. Μάθε να ημερεύεις το μέσα σου και να γεμίζεις τη ζωή σου με αυτά που αγαπάς και σε κάνουν καλύτερο. 




Μαρίνας Αβραάμ. dolce.com.cy

Σύντομο Φροϋδικό τεστ : Ποια είναι η στάση σας στη ζωή…!!!!

Ένας από τους βασικούς κανόνες αυτού του τεστ είναι να απαντήσετε στις ερωτήσεις, γράφοντας σύντομες απαντήσεις σε ένα χαρτί για το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό. 

Το τεστ είναι βασισμένο στο βιβλίο του Σίγκμουντ Φρόυντ “Γενική Εισαγωγή στην Ψυχανάλυση” (A General Introduction to Psychoanalysis) του 1920 και, συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο σχετικά με τους συμβολισμούς των ονείρων. 

Δεν πειράζει αν έχετε τις ίδιες απαντήσεις σε διαφορετικές ερωτήσεις του τεστ. Αλλά μην διαβάσετε όλες τις ερωτήσεις με την μία! Απαντήστε σε κάθε μία ξεχωριστά και μετά διαβάστε την επόμενη. 

Δεν θα είναι τόσο ενδιαφέρον αν κάθε φορά διαβάζετε πρόωρα την επόμενη ερώτηση, προτού γράψετε τις σκέψεις σας ως απάντηση στην προηγούμενη. 

Πάρτε, λοιπόν, ένα στυλό και ένα κομμάτι χαρτί και ξεκινήστε το τεστ: 

1. Αγναντεύετε προς τη θάλασσα, τι αισθάνεστε; Εστιάστε μόνο στην πρώτη σας εντύπωση. Μπορείτε να κλείσετε τα μάτια σας για να το αισθανθείτε καλύτερα… 

2. Περπατάτε μέσα από το δάσος και κοιτάτε προς το έδαφος. Γράψτε τι αισθάνεστε. 

3. Τι αισθάνεστε όταν κοιτάτε γλάρους να πετούν; Μην ανησυχείτε αν σε αυτή την περίπτωση δώσετε μια σύντομη απάντηση. 

4. Κάντε το ίδιο πάλι, αλλά αντί για γλάρους, φανταστείτε ένα κοπάδι άλογα. Γράψτε το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σας, αποφύγετε να σκεφτείτε για πολύ χρόνο. 

5. Είστε στην έρημο και στέκεστε δίπλα στον τοίχο που έχει μια μικρή τρύπα. Μέσα από την τρύπα βλέπετε μια όαση. Ποιες είναι οι ενέργειές σας; Μην γράψετε μόνο τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας, αλλά επικεντρωθεί σε ό,τι θα κάνατε σε αυτή την κατάσταση. 

6. Είστε ακόμα στην έρημο, εντελώς εξαντλημένοι και ξαφνικά βλέπετε μια κανάτα με νερό. Τι κάνετε; Για άλλη μια φορά, αυτό που έχει σημασία είναι να σημειώσετε τις ενέργειές σας σε αυτή την κατάσταση. Η απάντησή σας μπορεί να ακούγεται κοινότοπη, αλλά μην διστάσετε να την γράψετε. 

7. Είστε χαμένοι στο δάσος το βράδυ και βλέπετε ένα σπίτι με τα φώτα αναμμένα. Τι κάνετε; Γράψτε τι κάνετε σε αυτή την περίπτωση. 

8. Είστε στην ομίχλη και δεν βλέπετε τίποτα. Τι κάνετε; Για άλλη μια φορά, επικεντρωθείτε στο τι κάνετε και γράψτε το πώς συμπεριφέρεστε. 
Ερμηνεία των απαντήσεων 

1. Η στάση σας στη ζωή, τα συναισθήματα, τις αισθήσεις. 

2. Ο τρόπος που αισθάνεστε στην δική σας οικογένεια. 

3. Η στάση σας απέναντι στις γυναίκες. 

4. Η στάση σας προς τους άνδρες. 

5. Η βασική στρατηγική ζωής και ο στόχος σας. Ο τρόπος να λύσετε τα προβλήματά σας. 

6. Πόσο επιλεκτικοί είστε στην σeξουαλική ζωή. Το πώς επιλέγετε τον/την σύντροφό σας στο σeξ/έρωτα. 

7. Η ετοιμότητά σας για γάμο. 

8. Η στάση ως προς τον θάνατο. 




Σας επηρεάζει ακόμα η γέννηση σας ;

          FEATURE IMAGE: Detail of Embryo by Alex Grey 
Κατανοώντας την περιγεννητική μήτρα και πως μπορεί να επηρεάσει τη ζωή μας. 

Ακριβώς όπως ένας σπόρος περιέχει το σχέδιο για τη ζωή ενός φυτού, η ιστορία δημιουργίας ενός ανθρώπου έχει μια βαθιά επίδραση στη ζωή του. 

Σύμφωνα με τον πατέρα της Διαπροσωπικής Ψυχολογίας Στάνισλαβ Γκροφ, πιθανώς να επηρεάζεστε από την γέννηση σας περισσότερο από όσο συνειδητοποιείτε. 

Η προοπτική του Γκροφ υποστηρίζεται από πρωτοποριακή έρευνα στον τομέα της προ-περιγεννητικής ψυχολογίας. Υπάρχει ένα βιολογικό καλούπι συναισθηματικών εντυπώσεων και μοτίβων που συχνά μπορούν να εντοπιστούν πίσω στην πρώτη εμφάνιση σας στον κόσμο. 

Ο Γκροφ αναφέρεται σε αυτά ως βασικές περιγεννητικές μήτρες (BPM) και η κατανόηση τους μπορεί να αποκαλύψει πολλά για εσάς όπως και να προσφέρει μια σπουδαία δομή για την απελευθέρωση παλαιών μοτίβων, επούλωση και ανάπτυξη. 

«Η διαπροσωπική ψυχολογία μπορεί να ονομαστεί η ψυχολογία της πνευματικότητας και εκείνων των περιοχών του ανθρώπινου μυαλού που αναζητούν τις ανώτερες σημασίες της ζωής και που κινούνται πέρα από τα περιορισμένα όρια του εγωισμού για να έχουν πρόσβαση σε μια ενισχυμένη ικανότητα σοφίας, δημιουργίας, άνευ ορίων αγάπης και συμπόνιας.» – British Psychological Society, Shamanism and Spirituality in Therapeutic Practice 
                         Η εμπειρία της γέννησης 

Η θεραπεία είναι ένα προσωπικό ταξίδι που αναλαμβάνουμε ως άτομα, αλλά τα μοτίβα που θεραπεύουμε είναι συχνά διαγενεακά, τα οποία εκτείνονται πολύ πιο πίσω, πριν γεννηθούμε. Σε βιολογικό επίπεδο, είναι καταπληκτικό να σκεφτείτε ότι το αυγό από το οποίο γεννηθήκατε εσείς κυριολεκτικά μεταφέρθηκε από την γιαγιά σας. 

Αφού η μητέρα σας ανέπτυξε τα αυγά της ενώ ήταν έμβρυο στη μήτρα της μητέρας της. Οι μηχανισμοί αντιγραφής, τα μοτίβα του στρες, του οικογενειακού συστήματος καθώς και τα κοινωνικά και οικονομικά περιβάλλοντα μέσω αυτών μας έχουν αφήσει αποτυπώματα που ακόμα ταξινομούμε. 

Το όμορφο για την προσέγγιση της θεραπείας από αυτή την προοπτική είναι ότι η προσωπική μας θεραπεία φέρνει επίσης λύση στο ευρύτερο δίκτυο των σχέσεων μας που κινείται προς τα εμπρός και προς τα πίσω με τον χρόνο. 

Σύμφωνα με τη σύγχρονη έρευνα, τα πιο ισχυρά από αυτά τα αποτυπώματα συμβαίνουν ενώ βρισκόμαστε στη μήτρα και κατά τα πρώτα χρόνια μετά τη γέννηση μας. 

Στο «Η βία είναι προληπτική διαταραχή του εγκεφάλου» διερευνήσαμε το έργο του Robin Grille, το οποίο καλύπτει την ανάπτυξη του εγκεφάλου κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. 

Οι βασικές περιγεννητικές μήτρες (BPM) όπως ορίζονται από τον Στάνισλαβ Γκροφ, χωρίζονται σε τέσσερις διαφορετικές φάσεις τοκετού και αυτά τα συγκεκριμένα στάδια μιας γέννας έχουν διαχρονικές επιρροές στη συναισθηματική ζωή μας και στην εμπειρία της πραγματικότητας. 

«Η Δυτική Επιστήμη προσεγγίζει μια αλλαγή στο παράδειγμα των άνευ προηγουμένων αναλογιών που θα αλλάξει τις αντιλήψεις μας για την πραγματικότητα και την ανθρώπινη φύση, θα γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην αρχαία σοφία και τη σύγχρονη επιστήμη και θα συμβιβάσει τις διαφορές μεταξύ της ανατολικής πνευματικότητας και του δυτικού ρεαλισμού.» – – Stan Grof from Beyond the Brain 
Για να κατανοήσουμε την λογική πίσω από αυτή την έρευνα πρέπει να εξετάσουμε τι ο Γκροφ ονομάζει «συστήματα συμπυκνωμένης εμπειρίας» ή COEX. Ένα παράδειγμα αυτής της έννοιας θα ήταν το πώς όταν κάποιος σε μια συζήτηση πει μια αστεία ιστορία όλοι οι υπόλοιποι αρχίζουν να γελούν. Κάτι που τους κάνει να θυμηθούν δικές τους αστείες ιστορίες. 

Όταν το κάνουμε αυτό για κάθε είδους ισχυρή συναισθηματική μνήμη (χαρά, λύπη, τρόμο κτλ.) εύκολα αρχίζουμε να ανακαλούμε τις μνήμες όλων των παρόμοιων εμπειριών που μας προκάλεσαν τα ίδια συναισθήματα. 

Η έρευνα βασίζεται στην προϋπόθεση ότι τα συναισθήματα μας και οι ιστορίες που συνδέονται με αυτές τις εμπειρίες είναι στενά συνδεδεμένα με τον ψυχισμό μας. 

Ο Γκροφ άρχισε να ψάχνει την ρίζα της εμπειρίας, την πρώτη φορά που νιώσαμε αυτά τα συναισθήματα. Η αναγνώριση αυτών των εμπειριών παρέχει μια συνεκτική γενεαλογία ή μια «ιστορία» για τα συναισθηματικά και ψυχολογικά πρότυπα. 

«Με μια άμεση ανακεφαλαίωση, προσελκύουμε ασυνείδητα ή ελκυόμαστε από συγκεκριμένες καταστάσεις και/ή ανθρώπους που αναδημιουργούν την ακριβή δυναμική του αρχικού τραύματος. Για παράδειγμα, αν βιώσαμε έντονη πίεση κατά τη διάρκεια της γέννησης που ήταν συντριπτική, την αναβιώνουμε με το να βρισκόμαστε σε σχέσεις και εργασιακά περιβάλλοντα όπου νιώθουμε συνεχώς πίεση και κατακλυσμένοι.» -Enhancing the Future 

Ο συναισθηματικός μας εγκέφαλος αναπτύσσεται νωρίτερα από τον ορθολογικό και τον γλωσσικό, έτσι πολλά από αυτά τα πρότυπα έχουν ρίζες που πηγαίνουν πίσω στην ύπαρξη μας στην μήτρα και στην γέννηση μας. 

Καθώς ο Γκροφ προσδιόριζε αυτά τα τέσσερα πρωταρχικά στάδια, άρχισε να παρατηρεί αρχέτυπους συσχετισμούς για κάθε στάδιο και πρότυπα και για το πώς σχετίζονται με την συναισθηματική μας ζωή. 
                                Μέσα στη μήτρα 

Το πρώτο στάδιο- Το αμνιακό σύμπαν 
Η BPM I είναι η φάση του εμβρύου που επιπλέει μέσα στη μήτρα σε μια διαχρονική κατάσταση. Ανάλογα με την συναισθηματική και σωματική υγεία της μητέρας, το περιβάλλον και τη διατροφή, μπορεί να είναι μια ευχάριστη ή δυσάρεστη εμπειρία. 

· Οι θετικές εμπειρίες αυτού του σταδίου συνδέονται με την αίσθηση της ενότητας, της διαχρονικότητας, του μυστηρίου και της υπερβατικότητας. 

· Οι αρνητικές εμπειρίες αυτού του σταδίου συνδέονται με την αίσθηση της αδικίας και της απεμπλοκής από τη ζωή. 
                      Ωθείται προς το κανάλι γέννησης 

Η δεύτερη φάση- Η κοσμική καταπίεση 
Η BPM II είναι η φάση όπου η μήτρα αρχίζει να κλείνει, μας συμπιέζει και μας ωθεί προς τη γέννηση. Δεδομένου ότι δεν αιωρούμαστε πλέον, αυτή η φάση είναι η πρώτη φορά που αρχίζουμε να παρατηρούμε την κίνηση του χρόνου μαζί με την αντίθεση ανάμεσα στην ευρυχωρία και στην συμπίεση, την αρχή της δυαδικότητας. 

Οι ορμονικές αλλαγές περιλαμβάνουν τη μείωση του οξυγόνου και την πίεση των συσπάσεων κατά της κλειστής τραχήλου. 

· Οι θετικές εμπειρίες αυτού του σταδίου συνδέονται με τον ενθουσιασμό για μια νέα προοπτική ή την ενσωμάτωση νέων πληροφοριών ή σοφίας. 

· Οι αρνητικές εμπειρίες αυτού του σταδίου συνδέονται με μια αίσθηση επικείμενης κρίσης ή φόβου ή αντίστασης στις νέες εξελίξεις της ζωής. 

Η Τρίτη φάση- Ο αγώνας Θανάτου-Αναγέννησης 
Η BPM III είναι όταν μπαίνομε πραγματικά στο τούνελ της γέννησης. Αυτό το αυξημένο άγχος ή συμπίεση σχετίζεται με τον αγώνα και την επίτευξη του φωτός στο τέλος του τούνελ. 

· Μια θετική εμπειρία αυτού του σταδίου είναι η ροή- η κατάσταση συνείδησης όπου οι ικανότητες ταιριάζουν απόλυτα με τις αντιλήψεις- όπου φροντίζετε τα πράγματα καθώς αυτά έρχονται σχεδόν αυτόματα. Έχετε δεσμευτεί με τα καθήκοντα σας με την μέγιστη απόδοση. 

· Μια αρνητική εμπειρία αυτού του σταδίου είναι η αίσθηση ότι είστε συμπιεσμένοι ή ακόμα και συνθλιμμένοι από τις συνθήκες της ζωής ή καταπιεσμένοι από το να αγωνιστείτε για τις απαιτήσεις της ζωής. 
             Detail of painting from The Birth Project by Amanda  
                                        Greavette 

Η τέταρτη φάση- Η εμπειρία του Θανάτου-Αναγέννησης 
Η BPM IV είναι η εμφάνιση μας από το τούνελ της γέννας στον κόσμο. 

· Το μωρό υπάρχει στο τούνελ της γέννας, η διαδικασία της γέννησης ολοκληρώνεται και η ζωή αρχίζει. Αυτό το στάδιο συνδέεται με την απελευθέρωση, τη χαρά, την ευκολία και το σημαντικότερο, με την ελευθερία. 

Κάθε μια από αυτές τις φάσεις αντιπροσωπεύει κυριολεκτικά τη δική μας προσωπική ιστορία δημιουργίας, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη το πόσο βαθιά μπορούν να μας επηρεάσουν στη διάρκεια της ζωής μας. 

Ωστόσο, αυτό δεν είναι καταστροφικό επειδή η σχέση μας με αυτές τις μνήμες, όταν γίνεται συνειδητή, μπορεί να μας ενδυναμώσει ανεξάρτητα από τις ποικίλες θετικές/αρνητικές μας εμπειρίες. 

Αν αυτές οι πληροφορίες σαν κάνουν να αναρωτιέστε τι μπορείτε να κάνετε για να θεραπευτείτε ή να επιλύσετε αυτά τα βαθύτερα συναισθήματα, δεν είστε μόνοι. Είναι σημαντικό να υποδεχτείτε ακόμη και τις αρνητικές πτυχές της ιστορίας σας με αγάπη, χωρίς κριτική και με συμπόνια. 

Αυτές είναι οι ενέργειες που σας βοήθησαν να διαμορφωθείτε, δεν είστε θύμα, είστε ένα ισχυρό ον και είστε εδώ για να μεταμορφώσετε και να εξελίξετε αυτά τα συναισθήματα. 

Το να μπορείτε να αποδεχτείτε και να κατανοήσετε αυτό από μια ευρύτερη οπτική γωνία θα σας επιτρέψει να «γίνετε φίλοι» με τη διαδικασία σας. 

Γνωρίζοντας ότι κάθε φάση δίνει τη θέση της στην επόμενη και συνεχίζουμε να περνάμε μέσα από αυτές, όλες οι μεταβάσεις της ζωής μας επιτρέπουν να χαλαρώνουμε και να «αναπνέουμε μέσω των συσπάσεων». 

Αυτό το συναρπαστικό ταξίδι ανακάλυψης μπορεί να οδηγήσει σε μια βαθύτερη αίσθηση σύνδεσης με τον εαυτό σας και μπορεί επίσης να ανοίξει έναν όμορφο διάλογο με την οικογένεια σας. 

Οι συνομιλίες με τους γονείς ή τα παιδιά σχετικά με αυτή την ισχυρή φάση της ζωής μπορούν να ενδυναμώσουν την σχέση, τη συμπόνια και την κοινή αίσθηση ότι όλοι είμαστε εδώ για να θεραπεύσουμε τα πράγματα που έχουν περάσει μέσα από τις γενιές. 

Καθώς το κάνουμε ο καθένας ξεχωριστά, βοηθάμε όλους τους γύρω μας να εξελιχθούν και να θεραπευτούν φτιάχνοντας τη ζωή μας ως διαπροσωπικά όντα πλούσια και όμορφα! 

Όλοι γνωρίζουμε πως είναι η αίσθηση της καταπίεσης από διάφορες συναισθηματικές καταστάσεις. Αναγνωρίζοντας αυτές τις καταστάσεις ως βιολογικές μήτρες, θα είμαστε πιο δυνατοί, για να περιηγηθούμε σε αυτές με χάρη. 

Αυτό είναι ζωτικής σημασίας ώστε να δημιουργήσετε τη ζωή που ονειρεύεστε. Το καλύτερο με το να πιαστείτε σε μια περιγεννητική μήτρα είναι ότι συνειδητά απελευθερώνετε τον εαυτό σας από αυτή! 




Του Jacob Devaney
Μετάφραση – επιμέλεια: Μ.Τ. – awakengr.com

Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2019

Οι άντρες δεν μιλούν για την ψυχική τους υγεία και αυτό τους σκοτώνει...!!!!

Η απάντηση για κάθε άντρα που βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάθλιψης δεν μπορεί να είναι ποτέ το "μια χαρά είσαι". 

Σε μια από τις σπουδαιότερες στιγμές του στο ‘Sopranos’, ο James Galdolfini υποδύεται φανταστικά την ανδρική αμηχανία του χαρακτήρα του, Tony Soprano, κατά την πρώτη επίσκεψή του σε μια ψυχοθεραπεύτρια. 

Κατά τη διάρκεια της πρώτης τους συνομιλίας, ο Tony αρνείται πεισματικά ότι υπέστη κρίση πανικού, ενώ, όταν ερωτάται για το πώς νιώθει, απαντάει μονολεκτικά “Good, fine”. Μια τυπική απάντηση ενός άντρα σε κάθε τέτοια ερώτηση που αφορά τα συναισθήματα του, "μια χαρά". 

Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο προφανές ότι η ψυχική υγεία είναι ένα κομμάτι ιδιαίτερα σημαντικό για την ανθρώπινη ζωή, καθώς αποτελεί μέρος - σημαντικό κιόλας - της γενικότερης καλής υγείας ενός ανθρώπου. 

Σε αυτό το πλαίσιο έχει δημιουργηθεί ένα ολόκληρο κίνημα με σκοπό να τελειώνουμε επιτέλους μια και καλή με τον στιγματισμό της ψυχικής νόσου. Ομολογουμένως έχουν γίνει σπουδαία βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. 

Δυστυχώς όμως αυτό δεν ισχύει τόσο για τους άνδρες που θεωρούν τα ζητήματα ψυχικής υγείας ένα ταμπού για το οποίο αποφεύγουν επισταμένα και με διάφορους τρόπους να μιλήσουν. 

Μέρος της επιτέλεσης φύλου είναι για τους άντρες ακριβώς αυτό: το να μη μιλούν δηλαδή για τα συναισθήματά τους και να εφευρίσκουν διάφορους τρόπους, για να αποφύγουν οποιαδήποτε σχετική συζήτηση. 

Όταν μάλιστα το κάνουν, αντί να επιδοκιμαστούν για το θάρρος τους, γίνονται συχνά αντικείμενο κριτικής. 

Η πιο συχνή φράση που ακούει ένας άντρας, όταν δεν είναι καλά συναισθηματικά, από τη στιγμή μάλιστα που γεννιέται, είναι "να γίνει άντρας", να αντεπεξέλθει στα προβλήματά του, να σκληραγωγηθεί. Και όταν πας σχολείο τι θα κάνεις; Και όταν πας στρατό; Και όταν πιάσεις δουλειά; Και όταν κάνεις οικογένεια; 

Αυτή η κοινωνική πίεση οδηγεί τους άντρες -ίσως όχι συνειδητά- να κρύβουν αυτού του τύπου τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι όντας σιωπηροί γι’ αυτά και φυσικά θεωρώντας αδιανόητο να επισκεφτούν έναν ειδικό..., 

ακριβώς επειδή υποχρεώνονται να επιτελέσουν τον ρόλο του μάτσο αρρενωπού άντρα ο οποίος πρακτικά πρέπει να κινείται με βάση έναν άξονα καθόλου πολύπλοκων συναισθημάτων. Οι άντρες δεν κλαίνε και, όταν κλαίνε, επιτρέπεται να το κάνουν για πολύ συγκεκριμένους λόγους. 

Αυτός ο δισταγμός των ανδρών να πάνε στους ειδικούς ψυχικής υγείας κυριολεκτικά τους σκοτώνει. 

Έτσι τουλάχιστον πιστεύουν πολλοί επιστήμονες που προσπαθούν να εξηγήσουν τον λόγο που, ενώ οι γυναίκες είναι πολύ πιο εύκολο και συχνό να διαγνωστούν με κατάθλιψη (αυτή η κοινωνία μπορεί να προσφέρει άπειρους λόγους για να συμβεί αυτό), ο αριθμός των ανδρών που αυτοκτονούν είναι πολύ μεγαλύτερος. 

Συγκριτικά με τις γυναίκες, οι άντρες είναι τρεις φορές πιο πιθανό να πεθάνουν από αυτοκτονία στην Αυστραλία, 3,5 φορές στις ΗΠΑ και περίπου τέσσερις στη Ρωσία. 

Είναι προφανές ότι αυτό που έχει οριστεί ως τοξική αρρενωπότητα, ως ένας πολύπλοκος εξουσιαστικός μηχανισμός που στην πραγματικότητα μπορεί να επιδρά πολύ άσχημα και σε κάποιους άντρες που δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα. 

Ο Αντρέας Αλαβέρας είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής και μου μίλησε για το αν πράγματι οι άντρες δυσκολεύονται περισσότερο να μιλήσουν για τα ψυχικά τους προβλήματα, καθώς και για τα πράγματα εκείνα που πρέπει να υποψιάσουν κάποιον ότι ίσως χρειάζεται να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας. 

“Aπό έρευνες έχει φανεί ότι σχεδόν οι διπλάσιες γυναίκες παρουσιάζουν κατάθλιψη. Ο άντρας από την άλλη έχει μεγαλώσει σε μια κοινωνία που πρέπει να είναι και να δείχνει άτρωτο. Αυτό οδηγεί στη δημιουργία ενός στίγματος για κάποιους από αυτούς”. 

Αυτή η εικόνα του άτρωτου, εκείνου που πρέπει να φαίνεται και να είναι δυνατός μπορεί να είναι παράγοντας που θα τον εμποδίσει να επισκεφτεί έναν ειδικό:  

“Ισχύει σε γενικές γραμμές μιλώντας ότι οι άντρες θα επισκεφτούν πιο δύσκολα ένα ειδικό. Νομίζω ότι είναι και πιο εύκολο για τις γυναίκες να συζητήσουν με τις φίλες τους και εκείνες να τις παροτρύνουν να επισκεφτούν έναν ειδικό. Κάτι τέτοιο συμβαίνει πιο δύσκολα στους άντρες. 

Αυτό βέβαια σχετίζεται και με άλλους παράγοντες, όπως το πού έχεις μεγαλώσει, έχει σημασία δε και το επίπεδο μόρφωσης”. 

Το δύσκολο βήμα είναι πάντα το πρώτο βήμα που θα δώσει το θάρρος στον άντρα να ζητήσει τη βοήθεια ενός ειδικού: "Η θεραπευτικη διαδικασία δεν είναι πιο δύσκολη από τη στιγμή που ο άντρας αποφασίσει να επισκεφτεί ένα ειδικό. 

Εγώ τουλάχιστον από τη δική μου εμπειρία δεν το πιστεύω αυτό. Αν κάνει το πρώτο βήμα, είναι μετά στο χέρι του ψυχαναλυτή να τον καθοδηγήσει. Αυτό βέβαια είναι και χαρακτηρολογικό". 

Ποια είναι κάποια από τα στοιχεία που πρέπει να υποψιάσουν έναν άντρα ότι μπορεί να χρειάζεται τη βοήθεια ενός ειδικού; "Υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια. Ο κακός ύπνος είτε είναι αϋπνία είτε ο πολύς ύπνος είτε ο διακεκομμενός ύπνος. Η κακή διάθεση. 

Μπορεί πράγματα που αισθάνεσαι να έχουν και σωματικά συμπτώματα: σπυριά ή εφίδρωση από το άγχος. Η υπερφαγία ή το να μην τρως. 

Το πώς ο άνθρωπος βλέπει τον εαυτό του μέσα σε ένα σύνολο. Το να αισθάνεσαι θλίψη ή οργή για τον εαυτό σου. Βέβαια για να θεωρήσουμε ότι κάποιος έχει κατάθλιψη πρέπει να πληροί κάποια κριτήρια”.' 

Το σίγουρο είναι ότι είναι επιτακτική ανάγκη να αρχίσουμε να μιλάμε περισσότερο για τα πράγματα που μας προβληματίζουν. Είτε σε άτομα που βρίσκονται κοντά μας, στον στενό μας κύκλο, είτε - στις περιπτώσεις που αυτό δεν αρκεί - σε κάποιον ειδικό. Η ψυχική υγεία δεν είναι παιχνίδι και σίγουρα το να διαταράσσεται αυτή δεν είναι κάτι που πρέπει να μας δημιουργεί την οποιαδήποτε ενοχή. 




Νίκος Σταματίνης

Δεν χρειάζεται να αντιδράς σε όλα όσα σε ταράζουν...!!!!

Έχετε παρατηρήσει ότι η ευτυχία και η ικανοποίηση σας για την ζωή εξαρτώνται από αυτά που αντιμετωπίζετε στο εδώ και τώρα; Σκεφτείτε τις μέρες που όλα πάνε καλά μέχρι να λάβετε κάποια άσχημα νέα που θα συντρίψουν τα πάντα. 

Είναι μια συνηθισμένη κατάσταση, όλοι ανεβαίνουμε σε αυτό το τρενάκι που μια μας ανεβάζει απίστευτα ψηλά και την άλλη μας ρίχνει στα χαμηλά και θλιβερά σε αυτή την ζωή. 

Εν τέλει, ποτέ δεν θα εκτιμούσαμε τις σπουδαίες στιγμές αν όλα ήταν καταπληκτικά συνέχεια. 

Ωστόσο, χρειάζεται να συνειδητοποιήσετε ότι δεν είστε ένα αβοήθητο θύμα στην ζωή. Παρόλο που δεν υπάρχει τρόπος για να αποφύγετε εντελώς τις δυσκολίες και τις προκλήσεις, μπορείτε να ελέγξετε την αντίδραση σας- και αυτό είναι το κλειδί για να βρείτε την αληθινή ευτυχία. 

Πολύ συχνά, επιτρέπουμε στον εαυτό μας να πέσει στην παγίδα του να προσπαθούμε να ελέγξουμε τις καταστάσεις ή τους ανθρώπους. Αυτή είναι μια απογοητευτική πράξη ματαιότητας. Γιατί; 

Κανείς μας δεν μπορεί να ελέγξει τα πάντα παρά μόνο τον εαυτό μας. Δεν μπορείτε να αλλάξετε τα πάντα, ούτε να υπαγορεύσετε στους άλλους πώς να αντιδράσουν στις καταστάσεις της ζωής. 

Οπότε, γιατί καθορίζετε την ευτυχία σας από την ικανότητα σας να κάνετε κάτι αδύνατο; Αυτός δεν είναι ο ορισμός του να προορίζετε τον εαυτό σας για την αποτυχία; 

Την επόμενη φορά που η ζωή θα εμφανίσει ένα εμπόδιο στον δρόμο σας, κάντε ένα βήμα πίσω και εξετάστε την κατάσταση. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να αναγνωρίσει τα πολλά απογοητευτικά, ενοχλητικά και επώδυνα πράγματα που δεν μπορείτε να ελέγξετε - διάφορες καταστάσεις της ζωής, το μέλλον και ανθρώπους που έχετε συναντήσει. 

Μην αρνείστε τον πόνο και τα αρνητικά συναισθήματα που νιώθετε, και οπωσδήποτε μην τα κρύβετε γιατί θα επιστρέψουν και θα σας κυνηγήσουν. 

Αντιθέτως, καθίστε μαζί τους, νιώστε τα και βιώστε τα. Μόνο αγκαλιάζοντας τα αρνητικά συναισθήματα μπορείτε να τα απελευθερώσετε, ελευθερώνοντας έτσι και τον εαυτό σας από την τοξικότητα τους. 

Τι σημαίνει αυτό για σας; Θα σας απελευθερώσει από τις αδύνατες προσδοκίες, που σας κάνουν να επιμένετε στην ιδέα ότι μπορείτε να ελέγξετε τα πάντα γύρω σας. 

Θα σας απελευθερώσει από την ενοχή που αισθάνεστε επειδή δεν μπορούσατε να ελέγξετε διάφορες καταστάσεις στο παρελθόν- εν τέλει, το παρελθόν ανήκει στο παρελθόν. Και πιο σημαντικά, θα σας επιτρέψει να εστιάσετε σε αυτά που μπορείτε να ελέγξετε. 

Πώς επιλέγετε να αντιδράσετε στις προκλήσεις της ζωής; Διαλέγετε να παίξετε τον ρόλο του θύματος και να ανησυχείτε περισσότερο για το αν πληγωθείτε παρά γι αυτά που μπορείτε να κάνετε για να κινηθείτε προς μια θετική κατεύθυνση; 

Υποθάλπετε τον θυμό και την δυσαρέσκεια, κατηγορώντας και μοιράζοντας τον πόνο στους γύρω σας; Ή επιλέγετε να βρείτε το φως ακόμα και στους πιο σκοτεινούς καιρούς; 

Δεν μπορείτε να ελέγξετε τις δυσκολίες της ζωής, αλλά μπορείτε να μάθετε από αυτές. Αυτή είναι η ευκαιρία σας να γίνετε καλύτεροι, δυνατότεροι και πιο ικανοί. Μπορείτε να βρείτε την ευτυχία ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές, απλώς πρέπει να επιλέξετε να αναζητήσετε το φως.