Για όλα φταίνε οι άλλοι ; Όχι βέβαια. Ας κάνουμε αυτοκριτική...!!!!

Αποτύχαμε στη δουλειά μας; Μας φταίει το αφεντικό μας. Ήταν παράξενος, είχε πολλά κόμπλεξ, συμπαθούσε την «κλίκα» του. Αποτύχαμε στο γάμο μας; Μας φταίει ο σύντροφος που επιλέξαμε. Δεν ήταν, τελικά, αυτό που έδειχνε. Είχε άσχημη συμπεριφορά, ζήλευε, είχε παραξενιές, δεν υπήρχε επικοινωνία, και στο ερωτικό κομμάτι της σχέσης ήταν απών. Αποτύχαμε στις σπουδές; Ήταν δύσκολα τα θέματα. Δεν έπεσαν τα «sos». Απέτυχε η μία κυβέρνηση; Φταίνε οι πολιτικοί. Δεν έκαναν αυτά που μας υποσχέθηκαν. 

Η αποτυχία είναι κάτι που πρέπει να αποδεχτούμε εμείς οι ίδιοι πρώτα. Φταίμε. Όχι 100%, άλλα έχουμε μερίδιο ευθύνης. Αν για παράδειγμα απολυθήκαμε από τη δουλειά μας, δεν φταίει μόνο το αφεντικό μας. Ίσως και εμείς δεν ήμαστε σωστοί στις υποχρεώσεις μας και δεν ήμαστε παραγωγικοί. 

Δεν θα πρέπει να κοιτάμε μία ζωή τι κάνει ο συνάδελφός μας, και αν η θέση που έχει, την έχει επειδή είναι κολλητός του αφεντικού. Ότι κάνουμε το κάνουμε για τον εαυτό μας πρώτα. Και όχι για να αποδείξουμε κάτι στους άλλους. 

Τώρα, αν ο γάμος διαλύθηκε, δεν πρέπει να ρίχνουμε τις ευθύνες στον σύντροφο μας. Ήταν δική μας επιλογή. Τις επιλογές μας πρέπει να τις στηρίζουμε ακόμη και αν δεν ήταν οι πιο σωστές, γιατί ήταν δικές μας. Τι θα πει, δεν ήταν αυτός που ονειρευόμασταν ; 

Μήπως πρέπει πρώτα από όλα να μάθουμε πώς θέλαμε να ήταν αυτός που περιμέναμε; Αν δηλαδή επιλέξουμε τον σύντροφό μας, με βάση την εξωτερική ομορφιά, θα πρέπει να υποστούμε και τις συνέπειες. Δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να τον κατηγορήσουμε για πράγματα που γνωρίζαμε εξαρχής ότι δεν έχει… Είναι άδικο. 

Και πάμε τώρα στους μαθητές Λυκείου που προετοιμάζονται για τις εξετάσεις. Τις περισσότερες ώρες τις περνούν σερφάροντας στο διαδίκτυο, και όχι πάνω από τα βιβλία τους. Κάνουν φροντιστήρια, ιδιαίτερα μαθήματα, αλλά αν δεν διαβάσουν δεν πρόκειται στις εξετάσεις να γράψουν καλά. 

Οι πιο πολλοί μελετούν τα «sos» θέματα και στα υπόλοιπα δεν δίνουν καμία απολύτως σημασία. Πλησιάζουν οι εξετάσεις, πέφτουν άλλα θέματα από εκείνα που είχαν διαβάσει και βρίζουν τους καθηγητές τους και αυτούς που επέλεξαν να τα βάλουν. 

Δε λέω, και εγώ πέρασα από αυτήν την κατάσταση, και το να ρίχνεις ευθύνες στους άλλους είναι το πιο εύκολο. Δεν είναι, όμως, έτσι. Θα πρέπει να καταλάβεις και να συνειδητοποιήσεις ότι έχεις μεγάλο μερίδιο ευθύνης. 

Όπως μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχεις και για τη σημερινή κατάσταση που βιώνουμε σαν χώρα. Γιατί όσο και αν θέλουμε να βρίζουμε τους πολιτικούς και τις εκάστοτε κυβερνήσεις, ευθύνη είχαμε και εμείς και, μάλιστα, μεγάλη. Και αυτό φαίνεται καθαρά στην κάλπη. 

Εκεί είναι η στιγμή της αλήθειας. Εκεί κρίνονται όλα. Και εκεί όλοι εμείς, όλοι κάθε φορά κάνουμε το ίδιο λάθος. Ψηφίζουμε ανθρώπους που η ιστορία έδειξε ότι δεν πρέπει να τους έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη. 

Αλλά, κακά τα ψέματα, έτσι ο Νεοέλληνας. Προκειμένου να βολέψει το παιδί του στο δημόσιο, ή να λαδώσει κάποιον για να κάνει τα στραβά μάτια στην προβληματική του επιχείρηση, ψήφιζε το ανάλογο κόμμα που θα του εξασφάλιζε αυτές τις παροχές. Και όχι μόνο. 

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν ρίχνω το φταίξιμο σε όλους, αλλά σε μία αρκετά μεγάλη μερίδα κόσμου, που τους ψήφιζε τόσα χρόνια, γιατί τους βόλευε η κατάσταση. Η ευθύνη είναι δικιά μας. Άλλωστε εκλογές πλησιάζουν και θα φανεί τι επιλογή θα κάνουμε. 

Που θέλω να καταλήξω; Ότι θα πρέπει να σταματήσουμε να ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους για ότι κακό μας συμβαίνει. Εμείς οι ίδιοι το προκαλούμε. Εμείς κάναμε την επιλογή στο τέλος βγήκε ακατάλληλη. Δεν μας επιβάλλει κανείς τίποτα. 

Έχουμε μέχρι στιγμής τουλάχιστον, την ελευθερία, να επιλέγουμε πράγματα, ανθρώπους, καταστάσεις. Σίγουρα υπάρχουν και περιπτώσεις που θα αδικηθούμε. 

Αλλά αυτό που έμαθα μέσα από τη ζωή μέχρι τώρα, είναι ότι τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Ακόμη και μία κακή επιλογή μπορεί να σε βοηθήσει να προχωρήσεις παραπέρα. Θα φας τα μούτρα σου, θα δεις την πραγματικότητα, και τότε θα έρθει η ώρα που θα θες να την αλλάξεις. Και θα το κάνεις.

Ας σταματήσουμε να γκρινιάζουμε και ας κάνουμε αυτοκριτική. Τότε θα αλλάξουν πολλά πράγματα στη ζωή μας. Και πρώτα από όλα οι επιλογές μας. Θα είναι αυτές ακριβώς που μας αξίζουν. 

Μαρκέλλα Σαράιχα

https://www.aixmi.gr

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Μια Ελληνίδα ειδικός εξηγεί :Πώς θα αλλάξει η σχέση μας με το φαγητό μέσα από την κλινική ύπνωση...!!!!

Στη συναισθηματική πείνα στοχεύει η θεραπευτική μέθοδος που περιγράφει η Άννα Λιάσκα, σύμβουλος ψυχικής υγείας εξειδικευμένη στην Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία. 

Η Άννα Λιάσκα, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας*, καταρρίπτει τους μύθους γύρω από την ύπνωση και εξηγεί πώς μπορεί η συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδος να μας βοηθήσει να αλλάξουμε τη σχέση μας με το φαγητό, βγάζοντας από τη ζωή μας τις συνήθειες που βαραίνουν τη σιλουέτα αλλά και την ψυχική μας διάθεση. 

Η Κλινική Υπνοθεραπεία αποτελεί μια θεραπευτική μέθοδο που τείνει να εξάπτει τη φαντασία και την περιέργεια του ελληνικού κοινού και παράλληλα να προβληματίζει για το τι είναι τελικά και το πώς μπορεί να χρησιμεύσει θεραπευτικά. 

Στη χώρα μας μοιάζει να πλαισιώνεται από ένα πέπλο μυστηρίου και ίσως σε αυτό να έχουν συμβάλει διάφοροι μύθοι που επικρατούν γύρω από την ύπνωση καθώς και εικόνες που συναντάμε στο διαδίκτυο και στις κινηματογραφικές ταινίες. 

«Θα κοιμάμαι;», «θα χάσω τον έλεγχο;», «θα θυμάμαι μετά την ύπνωση;» είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που γεννούνται στο μυαλό ενός ατόμου σχετικά με την Κλινική Υπνοθεραπεία. 

Σας προσκαλώ λοιπόν να ανατρέξουμε μαζί νοερά σε εκείνες τις στιγμές όπου όντας έντονα απορροφημένοι σε κάποια σκέψη, χάνουμε την αίσθηση όσων συμβαίνουν γύρω μας. 

«Θα κοιμάμαι;», «θα χάσω τον έλεγχο;», «θα θυμάμαι μετά την ύπνωση;» είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που γεννούνται στο μυαλό ενός ατόμου σχετικά με την Κλινική Υπνοθεραπεία. 

Σε όλους μας έχει συμβεί να μας μιλάει κάποιος και καθώς είμαστε τόσο βυθισμένοι στην θάλασσα του νου μας να μην ακούμε τίποτα. Ίσως να χρειάζονται κάποια δευτερόλεπτα ώστε να επαναφέρουμε την προσοχή μας στην «επιφάνεια» του εξωτερικού κόσμου όταν η φωνή του συνομιλητή μας μοιάζει με εξασθενημένο απόηχο. 

Αυτή η τόσο οικεία σε όλους μας αίσθηση μπορεί εύκολα να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε εμπειρικά τι είναι η Ύπνωση και πώς μπορεί καθημερινά ο νους μας να λειτουργεί σε αυτή την κατάσταση χωρίς εμείς να το συνειδητοποιούμε. 

Μιλάμε λοιπόν για μια φυσική κατάσταση του νου που δεν έχει καμία σχέση με τον ύπνο ή με την απώλεια ελέγχου καθώς η ικανότητα ενός ανθρώπου να υπνωτίζεται είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό με το οποίο γεννιέται, όπως αναφέρει και ο Ίρβιν Γιάλομ στο βιβλίο του «Ο δήμιος του έρωτα». 

Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι μια κατάσταση «χαλαρής εγρήγορσης» του εγκεφάλου μας, κατά την οποία η αντίληψη μας μετατοπίζεται από τον εξωτερικό στον εσωτερικό μας κόσμο και είναι εστιασμένη σε αυτόν. 

«Κλινική Ύπνωση είναι μια φυσική κατάσταση του νου που δεν έχει καμία σχέση με τον ύπνο ή με την απώλεια ελέγχου καθώς η ικανότητα ενός ανθρώπου να υπνωτίζεται είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό με το οποίο γεννιέται», εξηγεί η σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Άννα Λιάσκα.

Η Σύγχρονη Κλινική Υπνοθεραπεία με θεωρητικές βάσεις στη Συγκινησιακή Νευροεπιστήμη είναι η μέθοδος θεραπείας που χρησιμοποιεί την ύπνωση ως το πλαίσιο μέσα στο οποίο εφαρμόζεται η ψυχοθεραπεία από έναν επαγγελματία ψυχοθεραπευτή. 

Στόχο έχει την υποσυνείδητη προσέγγιση ενός προβλήματος προκειμένου αυτό να αντιμετωπιστεί γρήγορα, αποτελεσματικά και σε ένα πλαίσιο ασφάλειας. 

Έχοντας άμεση πρόσβαση στο υποσυνείδητο, εργαζόμαστε θεραπευτικά στα βαθιά επίπεδα του νου με μη συνειδητά ψυχοσυναισθηματικά μοτίβα, με μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς που είναι δυσλειτουργικά, για να επιφέρουμε ριζικές ασυνείδητες αλλαγές. 

Κλινική ύπνωση και διατροφικές δυσκολίες 

Η Κλινική Υπνοθεραπεία εφαρμόζεται αποτελεσματικά σε ένα μεγάλο εύρος ψυχοσυναισθηματικών και ψυχοφυσιολογικών διαταραχών ανάμεσα στις οποίες είναι και οι διατροφικές διαταραχές και ιδιαίτερα αυτές που αφορούν την υπερβολική κατανάλωση τροφής όπως είναι η ψυχογενής βουλιμία και η επεισοδιακή ή συναισθηματική υπερφαγία. 

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να θυμηθούμε πως η σχέση μας με την τροφή αναπτύσσεται από τις πρώτες στιγμές της ύπαρξης μας στον κόσμο. Από τις πρώτη κιόλας φορά που ως βρέφη θηλάζουμε, η τροφή αρχίζει να συνδέεται άρρηκτα με συναισθήματα φροντίδας, ασφάλειας, συναισθηματικής ευδαιμονίας και άνεσης. 

Έτσι λοιπόν μπορούμε να αντιληφθούμε την άμεση σύνδεση που έχουν η τροφή και οι διατροφικές συμπεριφορές που υιοθετούμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας με αντίστοιχους ψυχοσυναισθηματικούς παράγοντες που τις διαμορφώνουν. 

Αυτή η βαθιά χαραγμένη στο υποσυνείδητο σχέση μεταξύ τροφής και συναισθημάτων καθρεφτίζεται μέσα από τον τρόπο με τον οποίο θρέφουμε τον οργανισμό μας καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. 

Για να τραφούμε, βέβαια, χρειάζεται να καταναλώνουμε τόσο τις τροφές που αφορούν την βιολογική μας πείνα όσο και εκείνες που αφορούν τη συναισθηματική μας πείνα, δηλαδή την πείνα μας για αγάπη, φροντίδα, στοργή, ασφάλεια, τρυφερότητα, χαρά, μια αγκαλιά και πολλά ακόμα άλλα. 

Επειδή όμως μοιάζει τα πάντα να είναι τροφή, πολύ συχνά η ανάγκη μας για συναισθηματική τροφή μπερδεύεται με την ανάγκη μας για φαγητό. 

Έτσι, όταν δεν αναγνωρίζουμε πως «πεινάμε» για μια αγκαλιά, και άρα δεν καλύπτουμε την ανάγκη μας αυτή με τον αντίστοιχο τρόπο, προσπαθούμε να καλύψουμε το συναισθηματικό κενό που δημιουργείται τρώγοντας τελικά φαγητό. 

Όταν δεν αναγνωρίζουμε πως «πεινάμε» για μια αγκαλιά, προσπαθούμε να καλύψουμε το συναισθηματικό κενό που δημιουργείται τρώγοντας τελικά φαγητό. 

Η Κλινική Υπνοθεραπεία στόχο έχει, ως θεραπεία Υποσυνειδήτου, να εντοπίσει τη βαθιά ασυνείδητη αιτία της εκάστοτε δυσλειτουργικής για την ζωή του ατόμου διατροφικής συνήθειας. 

Το σημείο δηλαδή από το οποίο ξεκινά η διατροφική δυσκολία και διατηρείται μέσω του υποσυνείδητου. 

Ένα σημαντικό κομμάτι της θεραπευτικής διαδικασίας είναι η σύνδεση με το σώμα και η επαφή με τις αυθεντικές του ανάγκες ώστε να μπορούμε να αναγνωρίζουμε τον τρόπο έκφρασης τους και έτσι να τις φροντίζουμε με τον κατάλληλο τρόπο. 

Ακόμα, μέσω της Υπνοθεραπείας το άτομο προσεγγίζει την μη συνειδητή πλευρά του εαυτού του, που συνδέεται με την διατροφική του δυσκολία. 

Η πτυχή αυτή του εαυτού έμαθε κάποτε να καλύπτει τις συναισθηματικές τις ανάγκες μέσω της κατανάλωσης φαγητού προκειμένου να αισθανθεί πληρότητα. Εντοπίζοντας τη συγκεκριμένη πλευρά και φροντίζοντας τις συναισθηματικές της ανάγκες ανοίγει ο δρόμος για τη θεραπευτική αλλαγή, καθώς αυτό το κομμάτι του εαυτού μας δεν θα χρειάζεται πια να τρώει προκειμένου να «χορτάσει» συναισθηματικά. 

Η ενασχόλησή μας με την τροφή είναι κομμάτι του τρόπου ύπαρξης μας και μάλιστα μείζονος σημασίας καθώς χωρίς το φαγητό δεν θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε στη ζωή. Είναι χρήσιμο να καταρρίψουμε το μύθο πως οι διατροφικές δυσκολίες συνδέονται μόνο με αυξημένο σωματικό βάρος.

Διατροφική δυσκολία είναι οποιαδήποτε δυσκολία υπάρχει στη σχέση μεταξύ του εαυτού μας και του φαγητού, ανεξαρτήτως του σωματικού μας βάρους, και όπως κάθε στενή σχέση χρειάζεται και αυτή την αμέριστη προσοχή και τη φροντίδα μας για να διατηρείται μέσα στα χρόνια σε ισορροπία. 

*Η Άννα Λιάσκα είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και έχει εξειδικευτεί στην Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία. Είναι κάτοχος Διπλώματος Ανώτερης Πρακτικής στην Κλινική Ύπνωση – Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία καθώς και του βρετανικού διπλώματος Advanced Qualification in Hypnotherapy Practice του GHSC. Είναι πιστοποιημένη από το Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής και μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Συμβουλευτικής. Εργάζεται θεραπευτικά στο «Θεραπευτικό Μονοπάτι» (www.therapypath.gr). 

https://www.womantoc.gr

Ανιδιοτελής αγάπη: Η σχέση ενός puma με το «κορίτσι-Μόγλη» μετά από ένα αεροπορικό δυστύχημα...!!!!

Η Anna, ένα βραβευμένο animation του 2015 θα σε κάνει να ανατριχιάσεις από συγκίνηση. 

Την άνοιξη του 1941 ένα αεροπλάνο πέφτει στις καναδικές οροσειρές και η καταστροφή του είναι ολοκληρωτική. Η μοναδική επιζώσα ένα μικρό κοριτσάκι, που δεν είναι σε ηλικία να καταλάβει το μέγεθος της τραγωδίας. Προφανώς οι γονείς της σκοτώθηκαν μαζί με τους υπόλοιπους επιβάτες και το πλήρωμα του αεροσκάφους. 

Η μικρή μπουσουλάει, ίσα που περπατάει -είναι σε αυτή την ηλικία, του ενός με δύο ετών περίπου- και χαζεύει στα συντρίμμια, προσπαθώντας να βρει κάτι να φάει ή να πιεί λίγο νερό από τις λάσπες. Ξαφνικά ένα puma κάνει την επιθετική εμφάνισή του. Κι εκεί που νομίζει ότι ο νόμος της φύσης και τα ένστικτα θα νικήσουν, νικάει η αγάπη, το ανώτερο των συναισθημάτων. 

Τα δύο πλάσματα γίνονται φίλοι, το puma προστατεύει την μικρή κι αυτή παίζει μαζί του. Τότε, στην ιστορία εμφανίζεται ένα ακόμα άκακο πλάσμα, ένας σκύλος. Ο σκύλος ψάχνει στα συντρίμμια και βρίσκει την κούκλα της μικρής. 

Της τη δίνει και αυτομάτως γίνονται φίλοι κι αυτοί. Ακολουθεί μία μίνι κόντρα μεταξύ puma και σκύλου, η οποία σβήνει πριν ακόμα αρχίσει, βλέποντας τη μικρή να χαίρεται με την κούκλα της και να μη δίνει σημασία στη δική τους αντιπαράθεση. 

Η μικρή φεύγει με τον σκύλο -με αυτόν θα μπορέσει να ζήσει καλύτερα λόγω συμβατότητας ή θα την οδηγήσει σε κατοικήσιμη περιοχή - και χάνεται πίσω από έναν βράχο, ενώ το puma μένει να τους κοιτάζει. 

Μια μαγική ιστορία για τη δύναμη της ανιδιοτελούς αγάπης, που δαμάζει και τα πιο άγρια ένστικτα. 

Δείτε την ταινία:

Αναΐς Παρίση 

https://www.womantoc.gr

Ένα αρνητικό μυαλό δεν θα σου προσφέρει ποτέ μια θετική ζωή...!!!!

Ένας αρνητικά σκεπτόμενος σύντροφος, μια χειριστική φίλη, ένας συνάδελφος θρασύς και τοξικός που κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να σε μειώσει με κάθε ευκαιρία. Εσύ. Εσύ που προσπερνάς όλα τα παραπάνω, τα δέχεσαι παθητικά και ελπίζεις σε μια μέρα θετική. Δεν θα σου την προσφέρεις ποτέ.

Το ότι αρνείσαι να δεχτείς κάποια «στραβά» της ζωής σου είτε από φόβο, είτε από συνήθεια, δεν βοηθά. Και κυρίως δεν βοηθά εσένα. Ελπίζοντας σε μια ευτυχία, δώρο εξ’ ουρανού με μεταμεσονύχτιες προσευχές να τη συνοδεύουν… Άστο. Αυτά τα πράγματα πηγαίνουν αλλιώς. Και για να μιλάμε σωστά, χτίζονται. Βήμα βήμα, σκαλί το σκαλί, ανάσα την ανάσα. Με θέληση.

Όταν βασική σου προτεραιότητα είναι οι άλλοι, ο σύντροφος, η φίλη, η μάνα, ο συνάδελφος, τότε μην περιμένεις μια ζωή γεμάτη ευτυχία να σου σερβιριστεί για πρωινό. Δεν τη θες. Δεν το δείχνεις. Δεν το νιώθεις. Δε σε αφορά ειλικρινά.

Σε ενδιαφέρει να συντηρήσεις μια αδιάφορη σχέση που σε ρίχνει και εν καιρώ φθίνει, αλλά τη θες, σε ενδιαφέρει να κρατήσεις τη φίλη, γιατί… είναι φίλη, σε ενδιαφέρει η μάνα γιατί είναι μάνα και δε θες να τη στεναχωρήσεις, σε ενδιαφέρει ο συνάδελφος γιατί θες η επαγγελματική σου εικόνα να είναι «ακέραια» και «συνεπής» και δέχεσαι ό,τι δέχεσαι.

Θα σου πω το εξής. Άλλο ακέραιος και συνεπής και άλλο θύμα. Άλλο «θέλω να βλέπω τη μητέρα μου ευτυχισμένη» και άλλο «θα κάνω ό,τι χρειαστεί για να μην απογοητευτεί από εμένα». Άλλο «θέλω να είμαι καλά με το σύντροφό μου» και άλλο «δέχομαι τα πάντα προκειμένου να είναι αυτός καλά, άρα… και εγώ» και άλλο «Έτσι είναι η Γιώτα μωρέ, την ξέρω, μην της χαλάσω το χατίρι» και άλλο «γίνομαι χίλια κομμάτια για να περάσει το δικό της».

Όταν προτεραιότητά σου είναι οι άλλοι, οι όποιοι άλλοι και η σχέση σου μαζί τους, τότε μάντεψε: χάνεις εσένα. Πηγαίνεις με τα νερά τους, διαβάζεις τους κώδικες επικοινωνίας τους και «για το καλό της σχέσης σας» τους υιοθετείς, χάνεις την ταυτότητά σου, χάνεις το είναι σου το αληθινό, τις δικές σου ανάγκες, τα δικά σου θέλω και έπειτα χάνεσαι.

Ποιο το νόημα όλων αυτών; Ποιος εν τέλει είναι καλά; Ποιος άραγε έχει διατηρήσει την πιο αρνητική στάση στην ιστορία; Προσοχή! Αρνητικός δεν είναι μόνο εκείνος που υιοθετεί μια στάση «μίζερη» απέναντι στη ζωή, ή κάνει μαύρες σκέψεις και το εκφράζει. Αρνητική είναι η τοξικότητα, η εξάρτηση, η παθητικότητα στο χειρισμό. Ξέρεις την απάντηση.

Όταν κάνω λόγο για θετικότητα και «θετική ζωή», μιλάω για την ευτυχία. Για μια ευτυχία ολόψυχη και ολοκληρωμένη. Απόλυτη, χαμογελαστή, βαθιά. Προσωπικά, ξέρω ότι την αξίζεις. Κι εγώ την αξίζω και όλοι μας. 

Κατά πόσο όμως έχουμε τα μάτια μας πραγματικά στραμμένα σε εκείνη την πολυπόθητη κυρία Ευτυχία, όταν διαρκώς μπουκώνουμε με αρνητισμό οικειοθελώς, μαζεύουμε χαστούκια τα οποία εξίσου οικειοθελώς δεχόμαστε, καταπίνουμε συναισθήματα;

Η απάντηση είναι μέσα μας και την ξέρουμε όλοι. Όταν ξεκινήσουμε σοβαρά να ακούμε τη φωνή μας, το παιδί μέσα μας, τις ανάγκες, τα θέλω, το σώμα, τη διαίσθησή μας, όταν ξεκινήσουμε να νιώσουμε τα όνειρά μας, όταν αποδεχτούμε τα δεδομένα της πραγματικότητάς μας ως έχει, τα αγκαλιάσουμε και περάσουμε σε «ξεσκαρτάρισμα» ανθρώπων, καταστάσεων και μη υγιών για εμάς συνθηκών, τότε η κυρία Ευτυχία θα μας κλείσει το μάτι.

Τότε, θα αισθανθούμε μέσα μας ένα Φως. Τότε, αυτό το Φως θα περιλούσει την καρδιά μας και θα αστράψει το μυαλό μας. Τότε θα ευτυχήσουμε. Κόντρα σε προβλέψεις δυσοίωνες για την έως τώρα πορεία μας, κόντρα σε φόβους και εγκλωβισμούς. 

Η κυρία Ευτυχία τότε θα μας χαμογελάσει και όσο τη στηρίζουμε θα μας στηρίζει. Φυσικά, όμορφα και αβίαστα. Όπως οφείλει να είναι η Ευτυχία για τον κάθε ένα από εμάς. Όπως την αξίζουμε.

Photo: Author/Depositphotos

Συγγραφέας Μάρη Γαργαλιάνου - enallaktikidrasi.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Το σύμπαν συνωμοτεί, μας δοκιμάζει...!!!!

Το σύμπαν είναι ικανό να σου προσφέρει ότι ζητήσεις, να γίνει υπηρέτης σου για να σε κάνει ευτυχισμένο. Ένα πράγμα μονάχα ζητά από σένα, να απαιτείς από εκείνο μόνο πράγματα που πραγματικά επιθυμείς. Να μην παίζεις μαζί του, να μην το εξαπατάς.

Βέβαια πολλές φορές δεν ξέρεις τι ακριβώς θες. Έτσι, ζητάς τον ουρανό με τ’ άστρα από το σύμπαν με την ελπίδα να σου χαρίσει έστω και το πιο μικρό του άστρο. Μα ούτε αυτό στο δίνει. Γιατί το σύμπαν δεν χαρίζεται, χρυσό μου, διεκδικείται και κερδίζεται. Για το σύμπαν, το να διεκδικείς αυτό που θες είναι η απόδειξη ότι αξίζεις να το αποκτήσεις.

Το σύμπαν δε μας χαρίζει ό,τι επιθυμούμε. Μας δοκιμάζει για να ανακαλύψει αν το αξίζουμε. Βάζει εμπόδια ανάμεσα σε μας και τις επιθυμίες μας. Χτίζει φράχτες και τοίχους που μας χωρίζουν από τα όνειρα μας. 

Και εμείς; Τι κάνουμε εμείς; «Τα γκρεμίζουμε» μας φωνάζει η λογική μας. Μα τα γκρέμισες; Ή μήπως συμβιβάστηκες με ένα μικρό άστρο ενώ λαχταρούσες ολόκληρο φεγγάρι; Μα ποιο φεγγάρι; Αξίζεις εσύ το φεγγάρι; Τόσο όμορφο και λαμπερό, τόσο εντυπωσιακό και μοναδικό. Είναι ένα και εσύ δεν είσαι ο μόνος που το διεκδικείς.

Για δες, έφτασες στα μέσα του τοίχου. Σχεδόν γκρεμίστηκε μα οι αντοχές σου στέρεψαν. Κάποιος πιο δυνατός τον γκρέμισε πριν προλάβεις εσύ. Μην πεις ότι είναι άδικο, δεν είναι. 

Το σύμπαν είναι πάντα δίκαιο και περιμένει διαρκώς από σένα να του αποδείξεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις για τα όνειρα σου. Τον βλέπεις να κρατά το φεγγάρι σου και να χαμογελά. Μοιάζει αλήθεια ικανοποιημένος. 

Τι θα κάνεις τώρα; Τι θα σκεφτείς; Μην ξεχάσεις, όσο ζεις, το σύμπαν σου δίνει διαρκώς ευκαιρίες. Ακόμα και όταν νιώσεις πως όλα έχουν τελειώσει, το σύμπαν σε μια απρόσμενη στιγμή θα σου δώσει μια ακόμα ευκαιρία. Τι θα κάνεις, λοιπόν; Θα την εκμεταλλευτείς;

Είναι γνωστό πως όταν κάτι το θέλεις πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει δικό σου. Κάποιοι άνθρωποι δεν το πιστεύουν αυτό, υπάρχουν όμως πολλοί που το πιστεύουν και απογοητεύονται όταν νιώθουν ότι το σύμπαν πρόδωσε τις προσπάθειες τους. 

Αν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία,να θυμάσαι πως όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, πράγματι όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει δικό σου. Πρόσεξε όμως, όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ. Όταν είσαι ικανός να κάνεις τα πάντα στο όνομα αυτού του «κάτι».

Και αν προσπάθησες και απογοητεύτηκες, και αν θεωρείς πως το σύμπαν δε σε έχει ανταμείψει, και αν νιώθεις ότι ήθελες κάτι πάρα πολύ μα δεν πραγματοποιήθηκε να θυμάσαι από δω και πέρα πως ό,τι δε γίνεται στη ζωή σου, δεν το θες αρκετά. 

Σταμάτα να κυνηγάς τα αδύναμα θέλω σου και ξεκίνα να διεκδικείς το “πάρα πολύ” που κρύβεις μέσα σου. Σταμάτα να αμφισβητείς αν τελικά το σύμπαν συνωμοτεί. Ναι, συνωμοτεί,όχι για τα θέλω σου όμως, συνωμοτεί για τα πάρα πολύ σου.

Τζένης Ντεμιράι

awakengr.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Μέχρι χθες ήμουν αυτό που μπορούσα, από σήμερα θα είμαι αυτό που επιθυμώ...!!!!

Μέχρι πρόσφατα ήμασταν αυτό που μπορούσαμε, ή, για να το πούμε με μεγαλύτερη ακρίβεια, αυτό που μας άφηναν οι άλλοι να είμαστε. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, η καρδιά μας ζεστάθηκε και το βλέμμα μας απέκτησε γενναιότητα και θάρρος. 

Αφήσαμε πίσω τους φόβους μας και αποφασίσαμε ότι από σήμερα θα είμαστε αυτό που εμείς επιθυμούμε, χωρίς περιορισμούς, χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς φόβο!

Αυτή η αλλαγή δεν γίνεται αμέσως, είναι αποτέλεσμα ενός άγνωστου ταξιδιού, το οποίο πρέπει να ξεκινήσουμε. Το προσωπικό επίτευγμα δεν έρχεται απαραίτητα με την ηλικία, όπως οι πρώτες ρυτίδες και τα πρώτα λευκά μαλλιά. 

Η επίτευξη της πληρότητας, αυτό το αίσθημα ευημερίας και εσωτερικής ισορροπίας, δεν είναι κάτι προγραμματισμένο εκ των προτέρων στον εγκέφαλό μας, κάτι που μπορούμε να κατεβάσουμε και να ενεργοποιήσουμε ως εφαρμογή για smartphone.

«Η ευτυχία είναι όταν αυτό που σκέφτεστε, αυτό που λέτε κι αυτό που κάνετε βρίσκονται σε αρμονία μεταξύ τους».

-Ghandi-

Υπάρχει κάτι πολύ περίεργο σε αυτή την προσωπική αναζήτηση που είναι κοινή για όλους μας. Μερικές φορές, σε κάποιους περιπάτους, ίσως ακούσουμε φευγαλέες συζητήσεις άλλων ανθρώπων, κι όλοι επιθυμούν το ίδιο, όλοι κάνουν την ίδια επίκληση, μια μορφή ικεσίας: «Εγώ, το μόνο που θέλω είναι να είμαι ευτυχισμένος».

Αυτή η φράση συχνά εκφράζεται με μια αίσθηση απελπισίας και μια πραγματική επιθυμία να βιώσει κάποιος κάτι που φαίνεται αδύνατο. 

Μας πλημμυρίζει ένα αίσθημα απώλειας της προσωπικότητάς μας, σαν να είμαστε εγκλωβισμένοι σε μια πραγματικότητα με την οποία δεν ταυτιζόμαστε, στην οποία δεν ανήκουμε, γιατί δεν μας φέρνει πραγματική ευτυχία. 

Αυτό που σας προτείνουμε είναι να στοχαστείτε πάνω σε αυτό το άρθρο και να ξεκινήσετε να κάνετε αλλαγές στον τρόπο που υπάρχετε και διαχειρίζεστε μια νέα πραγματικότητα, πιο ικανοποιητική!

Το μυστικό για μια ζωή γεμάτη: αρχίστε από σήμερα! 

Για πολλά χρόνια, όλες οι μελέτες για την ευτυχία έχουν έναν στόχο: να μας δείξουν πώς να γίνουμε ευτυχισμένοι. Στην πραγματικότητα, είναι εύκολο να δούμε ότι όλα τα βιβλία που προορίζονται για να μας προσφέρουν ψυχολογική υποστήριξη στη ζωή μας, ορίζουν την ευτυχία μόνο ως έναν στόχο που πρέπει να επιτευχθεί. 

Η ευτυχία, όμως, δεν πρέπει να αποτελεί στόχο, αλλά μια συνέπεια, ένα προϊόν δράσης που εκτελούμε καθημερινά, εκείνων που δίνουν νόημα στη ζωή μας.

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα, αυτό του Alastair Humphreys, ενός ανθρώπου που θα μπορούσαμε να του δώσουμε τον χαρακτηρισμό του «τυχοδιώκτη». 

Αυτός ο συγγραφέας και εκπαιδευτής ενθάρρυνσης ενηλίκων εργάζεται για το National Geographic. Το 2012, ξεκίνησε μια εκστρατεία για τους αναγνώστες μέσω του περιοδικού. 

Σκοπός του ήταν να τους διδάξει τον τρόπο να βοηθήσουν την προσωπική τους ανάπτυξη, ώστε να μπορέσουν τελικά να κάνουν αυτό που επιθυμούσαν οι ίδιοι, και όχι αυτό που επιθυμούσαν οι άλλοι από αυτούς.

Για να το πετύχει αυτό, τους δίδαξε μια τεχνική που ονομάζεται «μικρο-περιπέτειες». Είναι μια άμεση πρόσκληση να βρεθεί η εσωτερική ισορροπία ξεκινώντας μια σειρά από μικρές καθημερινές προκλήσεις. Ο τρόπος για να γίνει αυτό δεν θα μπορούσε να είναι απλούστερος. Δείτε τι πρότεινε ο Alastair Humphreys στους αναγνώστες του. 

Η καθημερινή αναζήτηση της απόλαυσης, της γνωριμίας και της ελευθερίας. 

Το μυστικό μιας πληρέστερης ζωής είναι να ξεκινήσουμε σήμερα, όπως ήδη είπαμε. Αλλά γι 'αυτό, θα χρειαστούμε δύο βασικά συστατικά : συνεχή αφοσίωση και δημιουργικότητα. Μόνο τότε οι καθημερινές μας μικρές περιπέτειες θα μας επιτρέψουν να οικοδομήσουμε νέες σκέψεις, νέα συναισθήματα και απόλυτη ευημερία.

Διαβάστε ορισμένα παραδείγματα μικρο-περιπέτειας:

• Αλλάξτε το δρομολόγιο που χρησιμοποιείτε για να φτάσετε στη δουλειά σας. Αν κυκλοφορείτε συνήθως με αυτοκίνητο, πάρτε το λεωφορείο και απολαύστε τη στιγμή για να παρατηρήσετε την πόλη σας και τους κατοίκους της.

Εάν ταξιδεύετε ήδη με λεωφορείο, κατεβείτε στη στάση πριν από τη συνηθισμένη στάση σας, στη συνέχεια συνεχίστε με τα πόδια. Επωφεληθείτε από την παρούσα στιγμή, τι αισθάνεστε, τι βλέπετε και τι σας περιβάλλει.

• Κάντε πικ-νικ σε ένα πάρκο, διευρύνετε τον κύκλο των γνωριμιών σας και συναντήστε νέους ανθρώπους.

• Σπάστε τη ρουτίνα σας, τολμήστε να χαθείτε μέσα στην πόλη, να ρίξετε το βλέμμα σας σε νέα πράγματα.

• Το πρωί, βρείτε χρόνο να διαλογιστείτε χαζεύοντας την ανατολή του ηλίου. Σκεφτείτε τους στόχους σας ακόμη κι όσα δεν θέλετε να κάνετε.

• Κάνετε καινούργια πράγματα κάθε μέρα: ένα νέο άθλημα, ένα νέο βιβλίο, ένα νέο πάθος, μια νέα φιλία, ένα νέο κούρεμα, μια νέα σκέψη…

Ίσως σήμερα να είναι η αρχή για όλα αυτά που αναζητούμε κι επιθυμούμε….

Η εφαρμογή αυτών της κάθε μικρής περιπετειούλας θα σας δώσει τη δυνατότητα να δημιουργήσετε μικρές αλλαγές στην καθημερινή σας ζωή, που θα σας δώσουν μια εντελώς νέα ώθηση. Θα συνειδητοποιήσετε γρήγορα ότι η αληθινή ευτυχία είναι μέρος μιας ολόκληρης διαδικασίας και δεν είναι αυτός ο μη επιτεύξιμος στόχος που συχνά απεικονίζεται από τα περιοδικά και τα βιβλία ψυχολογικής βοήθειας. 

Αυτό που θα κάνουμε είναι να γκρεμίσουμε τα τείχη, τους φραγμούς και τις συμπεριφορές που μας περιορίζουν και δεν μας αφήνουν να αναδείξουμε την αληθινή μας προσωπικότητα.

Αυτό που ήμουν χτες και αυτό που είμαι σήμερα. 

Μερικοί άνθρωποι υπερηφανεύονται ότι δεν αλλάζουν ποτέ, ότι δεν αλλάζουν τίποτα στην προσωπικότητά τους, ότι έχουν πάντα τον ίδιο τρόπο σκέψης, τις ίδιες συμπεριφορές και τις ίδιες αξίες. 

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αυτό το είδος προσωπικότητας, διότι οι άνθρωποι, είτε μας αρέσει είτε όχι, πρέπει να αναπτύσσονται και να εξελίσσονται ως άτομα, να είναι πιο ευέλικτοι και να προσαρμόζονται στην εξελικτική πραγματικότητα, προκειμένου να μπορέσουν να οικοδομήσουν μια πιο ολοκληρωμένη, πιο αληθινή και πιο ικανοποιητική ευτυχία.

Δεν είναι τραγωδία να αλλάξουμε την προσωπικότητά μας από τη μία μέρα στην άλλη. Διότι, παρά τα χτυπήματα, τις απογοητεύσεις και τις απώλειες από τα οποία υποφέρουν όλοι, μπορεί και πρέπει να προκύψει κάτι καινούργιο, κάτι όμορφο, φωτεινό και, χωρίς αμφιβολία, πολύ ισχυρότερο. 

Αυτό που είμαστε σήμερα είναι αποτέλεσμα του παρελθόντος μας, γιατί μας δίνει την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον και την ευχαρίστηση ενός δώρου που πρέπει να επωφεληθούμε από το να είμαστε πλήρως εμείς οι ίδιοι.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι η ευτυχία είναι μια διαδικασία και όχι αυτοσκοπός. Πρέπει να μάθουμε ότι σήμερα είναι πάντα η καλύτερη στιγμή για να λάβουμε αποφάσεις, να διεκδικήσουμε και να ξεπεράσουμε τα εμπόδια των φόβων μας, ώστε να επιτύχουμε ό, τι πραγματικά αξίζουμε, ευτυχισμένες μέρες…

Κείμενο – Απόδοση Λ.Τ. Εικόνα: Rudolph Carl Gorman 

share24.gr / Spirit Alive

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Θέλει κότσια να είσαι ντόμπρος, ευθύς, τίμιος και αληθινός...!!!!

Οι καθαρές ψυχές σπανίζουν, αλλά αξίζουν

Ως συνήθως τα σπάνια, τα γνήσια και τα καθαρά αξίζουν. Το ατόφιο χρυσάφι, το αληθινό διαμάντι και οι «καθαρές» ψυχές είναι το όνειρο όλων των κυνηγών θησαυρών.

Πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τον αυθορμητισμό τους , ντρέπονται να πουν ποιοι πραγματικά είναι , τι θέλουν, τι τους αρέσει.

Αν’ αυτού «κρύβονται» πίσω από μάσκες, δήθεν γούστα και προσχήματα και εσχάτως και ψεύτικα προφίλ στα Social Media (για να χρησιμοποιήσουμε μια λέξη του συρμού).

Με συνέπεια να ζουν την ζωή κάποιου άλλου, οι πράξεις τους και οι επιθυμίες τους να μην είναι σε αρμονία, άλλα να λένε και άλλα να εννοούν.

Θέλει κότσια να είσαι ντόμπρος, ευθύς , τίμιος και αληθινός. Δεν είναι εύκολο. Αλλά ο άνθρωπος που διαθέτει τέτοια χαρίσματα είναι, αποδεικνύεται αληθινός θησαυρός και όχι άνθρακας. Αγκάλιασέ τον γιατί το αξίζει.

Γιάννη Αραχωβίτη

successmentor, awakengr.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com