Παρασκευή 21 Ιουνίου 2019

Wi-Fi : Ο σιωπηλός δολοφόνος που μας σκοτώνει αργά και χωρίς να το καταλαβαίνουμε! Δείτε τι μας κάνει...!!!!

Στη σύγχρονη κοινωνία, όλοι σχεδόν κατά κάποιο τρόπο είναι εθισμένοι στο Internet, πράγμα που έγινε ακόμα πιο εμφανές με την επανάσταση του Wi-Fi.

Πλέον είμαστε σε θέση να «σερφάρουμε» στο διαδίκτυο όποτε το θελήσουμε, ανεξάρτητα από το που βρισκόμαστε ή που πάμε.

Όταν πρόκειται για την ασφάλειά μας, οι εταιρείες που παράγουν Wi-Fi routers πρέπει να ακολουθούν μερικές αυστηρές προδιαγραφές ώστε να κάνουν αυτές τις συσκευές ασφαλείς για την υγεία μας. 

Ωστόσο, θα σας αποκαλύψουμε μερικά γεγονότα σχετικά με την ασφάλεια των ασύρματων συσκευών και τα Wi-Fi routers:Το πρώτο πράγμα που πρέπει να εξετάσουμε είναι ο τρόπος που μια συσκευή συνδέεται με το router χωρίς καλώδια. 

Οι ασύρματες συσκευές όπως τα κινητά τηλέφωνα, τα tablets και οι φορητοί υπολογιστές, εκπέμπουν WLAN σήματα (ηλεκτρομαγνητικά κύματα), για να συνδεθούν στο δρομολογητή.

Ωστόσο, ο βρόχος αυτών των σημάτων βλάπτει την υγεία μας με πολλούς τρόπους. Ο Βρετανικός Οργανισμός Υγείας πραγματοποίησε μια μελέτη η οποία έδειξε ότι οι δρομολογητές θέτουν σε κίνδυνο την υγεία μας και την ανάπτυξη, τόσο των ανθρώπων, όσο και των φυτών. 
Μερικές από τις συνέπειες της έκθεσης σε αυτά τα σήματα είναι :

· Δυσκολία στη συγκέντρωση 

· Ωταλγία 

· Συχνοί, έντονοι πονοκέφαλοι 

· Χρόνια κόπωση 

· Προβλήματα ύπνου 

Όμως, είναι γεγονός ότι δεν μπορούμε να αποφύγουμε εντελώς τη χρήση των νέων τεχνολογιών και ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να σας συμβουλεύσουμε να σταματήσετε τη χρήση των ασύρματων συσκευών και των Wi-Fi routers, αλλά μπορούμε να σας προτείνουμε πολλές χρήσιμες συμβουλές για το πως να περιορίσετε την επιβλαβή επιρροή τους και να μειώσετε τις παρενέργειες τους:

Βεβαιωθείτε ότι έχετε αποσυνδέσει τα προγράμματα Wi-Fi πριν πάτε για ύπνο.

Δεν θα πρέπει να τοποθετείτε το router στην κουζίνα ή την κρεβατοκάμαρά σας.

Χρησιμοποιήστε ενσύρματο τηλέφωνο στο σπίτι, προκειμένου να μειωθούν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα.

Απενεργοποιήστε το Wi-Fi όταν δεν το χρησιμοποιείτε, για να ελαχιστοποιήσετε τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που βλάπτουν την ανάπτυξη των παιδιών σας. 




Η Ελληνική υπερτροφή που είναι φάρμακο...!!!!

Είναι μία από τις υπερτροφές που παράγει η ελληνική γη και παρέχει πλειάδα θρεπτικών συστατικών. Διόλου τυχαία την έχουν αποκαλέσει «μαύρο χρυσό». Βάλτε αυτή την πολύτιμη τροφή στην καθημερινότητά σας

Η κορινθιακή σταφίδα ως προϊόν σταφιδοποίησης (μετατροπής δηλαδή, του σταφυλιού σε σταφίδα) είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, σάκχαρα και μικροθρεπτικά συστατικά με ιδιαίτερη αξία για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Μέρος των φυτικών ινών της σταφίδας αφορά τις λεγόμενες φρουκτάνες, πρεβιοτικά με θετική επίδραση σε πολλούς δείκτες υγείας.

Ως πρεβιοτικό καθορίζεται κάθε άπεπτο διατροφικό συστατικό που επηρεάζει ευεργετικά τη χλωρίδα του παχέος εντέρου, με το να προάγει επιλεκτικά την ανάπτυξη και/ή τη δράση ενός ή μίας ομάδας βακτηρίων, τα οποία αποδεδειγμένα βελτιώνουν την υγεία του οργανισμού. 

Φανταστείτε πως κάθε φορά που καταναλώνετε κορινθιακή σταφίδα, τρέφετε τα καλά βακτήρια του εντέρου σας.

Για ένα κιλό σταφίδας απαιτούνται περίπου τρία κιλά σταφυλιών τα οποία υπόκεινται σε ξήρανση, κυρίως στον ήλιο και χωρίς τη χρήση προσθέτων.

Η υψηλή περιεκτικότητά της σε σάκχαρα και, επομένως, σε άμεσης μορφής ενέργεια αποτελεί τη βασική αιτία ταύτισης της σταφίδας με θερμαντική τροφή, απαραίτητη συντροφιά κάθε ορειβάτη.

Στο παρελθόν, αυτό το χαρακτηριστικό της βρέθηκε στο επίκεντρο διαφημιστική καμπάνιας που προσδιόριζε την κορινθιακή σταφίδα ως εναλλακτική πρόταση για το σχολικό κολατσιό.

Το θρεπτικό στοιχείο που δεσπόζει στην κορινθιακή σταφίδα είναι σίγουρα το κάλιο, ενώ οι πιο πρόσφατες αναλύσεις υποδεικνύουν πως αξιοσημείωτο είναι το περιεχόμενό της σε αντιοξειδωτικά (βανιλλικό οξύ, γαλλικό οξύ, καφεϊκό οξύ, κερκετίνη, ανθοκυανίνες κ.α.) αλλά και σε υδατοδιαλυτές βιταμίνες Β1,Β2, Β6, παρ’ ότι πρόκειται για αποξηραμένο φρούτο.

Δύο κουταλιές της σούπας κορινθιακή σταφίδα ισοδυναμούν με μια μικρομερίδα φρούτου και στο πλαίσιο της μεσογειακής διατροφής πρέπει να καταναλώνουμε μία ποικιλία τριών μικρομερίδων φρούτων ημερησίως (μία μικρομερίδα φρούτου ισούται με ένα μήλο, μισό αχλάδι, ένα μικρό πορτοκάλι κ.λπ.) όπως αναφέρουν οι διαιτολόγοι Κωνσταντίνος Ξένος και Αστερία Σταματάκη στο βιβλίο τους «Γνωρίστε τα ελληνικά super foods».

Ευεργετικά οφέλη – Εντυπωσιακά επιστημονικά στοιχεία

Μελέτη επιστημόνων του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου που διερεύνησε τη δράση ειδικού εκχυλίσματος της κορινθιακής σταφίδας σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα του παχέος εντέρου, κατέληξε στο συμπέρασμα πως το εκχύλισμα είχε σημαντικές αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και κυτταροπροστατευτικές επιδράσεις.

Η υψηλή περιεκτικότητα της κορινθιακής σταφίδας σε ισχυρά αντιοξειδωτικά, τα οποία ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να απορροφήσει και να αξιοποιήσει (η επιστημονική τους ονομασία είναι βιοδιαθέσιμα), φαίνεται να αποτελεί τη βασική αιτία αυτών των θετικών επιδράσεων.

Άλλωστε η αντιοξειδωτική δράση της κορινθιακής σταφίδας έχει πιστοποιηθεί με αναλύσεις Ελλήνων επιστημόνων και στο παρελθόν.

Η επίδραση ειδικού εκχυλίσματος κορινθιακής σταφίδας έχει διερευνηθεί εργαστηριακά και σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα του στομάχου (AGS) με ανάλογα εξαιρετικά αποτελέσματα.

Άλλη μελέτη σε άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, έδειξε ότι η κορινθιακή σταφίδα (που αντικατέστησε δύο μικρομερίδες άλλων φρούτων του διαιτολογίου) βοηθά στη ρύθμιση της διαστολικής (μικρής) πίεσης αυτών των ατόμων και μάλιστα χωρίς να διαταράξει τα επίπεδα σακχάρου νηστείας, όπως θα περιμέναμε λόγω των αυξημένων σακχάρων που εμπεριέχει η σταφίδα. Κρίνεται, λοιπόν, ασφαλής και γι’ αυτό το ιδιαίτερο γκρουπ ασθενών.

Τέλος αξίζει να αναφερθεί ότι πολύ πρόσφατα δεδομένα αναδεικνύουν την κορινθιακή σταφίδα ως όπλο και κατά της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του συκωτιού, μιας κατάστασης που ο λαός αναφέρει ως «λίπος στο συκώτι».

Πηγή: Γνωρίστε τα ελληνικά super foods, Κωνσταντίνος Ξένος & Αστερία Σταματάκη, εκδόσεις Διόπτρα




ygeiamou.gr 

Η Τέχνη να Επιβιώνεις...!!!!


ΚΑΘΕ ΠΡΟΙΚΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, κάθε άνθρωπος που δεν ανήκει στα θλιβερά 5/6 της ανθρωπότητας που είναι εκ φύσεως μειονεκτικά, όταν περάσει τα σαράντα είναι δύσκολο να μη δείξει κάποια στοιχεία μισανθρωπισμού. 

Γιατί κρίνοντας απ’ τον εαυτό του, έχει καταλήξει στα συμπεράσματά του σχετικά με τους άλλους κι έχει ανα­καλύψει πως σε ό,τι αφορά το κεφάλι αλλά και την καρ­διά, πολλές φορές μάλιστα και τα δύο, έχει φτάσει σ’ ένα επίπεδο που οι άλλοι αδυνατούν να φτάσουν, γι’ αυτό και αποφεύγει την οποιαδήποτε σχέση μαζί τους. 

Για τον ίδιο λόγο, ο καθένας αγαπάει ή μισεί τη μοναξιά του, με άλλα λόγια την παρέα με τον εαυτό του, ανάλογα με το πόσο αξίζει ο ίδιος.

ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΟΙ, Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ, θεωρούμε πως η ζωή είναι ατέλειωτη και χρησιμοποιούμε τον χρόνο μας απερίσκεπτα - όσο μεγαλώνουμε όμως, αρχίζουμε να κάνουμε οικονομία. Γιατί προς τα τέλη της ζωής μας, κάθε μέρα που ζούμε μας προκαλεί μια αίσθηση που μοιάζει μ’ αυτήν που έχει σε κάθε του βήμα ο εγκληματίας, όταν τον πάνε στο ικρίωμα.

ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΖΟΥΜΕ, τόσο λιγότερα γεγονότα μάς φαίνονται σημαντικά, ή αρκετά σπουδαία, για να θέλουμε να τα θυμόμαστε αργότερα, να τα κρατήσουμε δηλαδή σταθερά στη μνήμη μας: γι’ αυτό και μόλις περάσουν, τα ξεχνάμε. Περνάει λοιπόν ο χρόνος έτσι, χωρίς ν’ αφήνει ίχνη.

ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΜΕ, ΖΟΥΜΕ με όλο και λιγότερη συνείδηση. Τα πράγματα έρχονται και παρέρχονται χωρίς να μας κάνουν εντύπωση· σαν ένα έργο τέχνης που το έχουμε δει χιλιάδες φορές: κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε και μετά δεν ξέρουμε αν το έχουμε κάνει ή όχι. 

Και καθώς η ζωή γίνεται όλο και πιο ασυναίσθητη, επιταχύνεται και η γενικότερη ασυνειδησία, οπότε η ζωή περνάει όλο και πιο γρήγορα.

ΓΕΝΙΚΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙ ότι τα πρώτα σαράντα χρό­νια της ζωής μάς δίνουν το κείμενο, τα επόμενα τριάντα τα σχόλια πάνω στο κείμενο, τα οποία μας επιτρέπουν να καταλάβουμε για πρώτη φορά σωστά το νόημα, τις ανα­φορές, τα ηθικά διδάγματα και τις λεπτές έννοιες του κει­μένου.

ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, συμβαίνει κάτι ανάλογο μ’ αυτό που γίνεται στο τέλος ενός χορού μεταμφιεσμένων : πέφτουν οι μάσκες. Τότε βλέπεις καθαρά ποιους ακρι­βώς είχες συναναστραφεί στη διάρκεια της ζωής σου. Γιατί τότε βγαίνουν οι χαρακτήρες των ανθρώπων πραγ­ματικά στο φως, οι πράξεις έχουν επιτέλους καρποφορή­σει, τα επιτεύγματα έχουν σωστά εκτιμηθεί και καθετί το ψεύτικο έχει γκρεμιστεί.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ότι γενικά, και ανεξάρτητα από τις επιμέρους συνθήκες και τις ιδιαιτερότητες, η νιότη χαρακτηρίζεται από μια κάποια μελαγχολία και θλίψη, ενώ τα γηρατειά αντίθετα χαρακτηρίζονται από μια σχε­τική ευθυμία: και ο λόγος γι’ αυτό δεν είναι άλλος απ’ το γεγονός ότι ο νέος υπηρετεί δουλικά τον δαίμονα εκείνο, που δεν τον αφήνει ούτε στιγμή ήσυχο.

ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΑΙΤΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΟΘΕΙ σχεδόν κάθε δυστυχία που καταδυνα­στεύει ή απειλεί τον άνθρωπο. Ο ηλικιωμένος όμως είναι χαρούμενος και γαλήνιος, μοιάζει με κάποιον που μετά από πολλά χρόνια έχει απαλλαγεί από τα δεσμά του και κινείται πια ελεύθερα. 

Από την άλλη μεριά ωστόσο πρέ­πει να ειπωθεί ότι, όταν σβήνει το σεξουαλικό ένστικτο, χάνεται ο πραγματικός πυρήνας της ζωής, και το μόνο που μένει είναι το κέλυφος· η ζωή δηλαδή μοιάζει με μια κωμωδία, που ξεκινάει με κανονικούς ηθοποιούς και μετά συνεχίζει να παίζεται μέχρι το τέλος από κούκλες που έχουν φορέσει τα ρούχα των ανθρώπων.

Άρθουρ Σοπενχάουερ – Η τέχνη να επιβιώνεις, εκδόσεις Γνώση




www.doctv.gr, www.stixovoli.com
enallaktikidrasi.com 

Πέμπτη 20 Ιουνίου 2019

Μόνο από τον εαυτό μας κινδυνεύουμε...!!!!

Από έναν έρωτα μπορείς να ξεφύγεις πιο εύκολα. Από τον οίκτο όχι.

Ο κίνδυνος της συμπόνιας, της συμπόνιας με την έννοια του ρυπαρού οίκτου και όχι της φιλαλληλίας που εξευγενίζει τη ζωή, είναι εξουθενωτικός, ευνουχιστικός, παραμορφωτικός.

Είναι αδύνατον να πιστέψει κανείς πόσο πολλές, στενές σχέσεις βασίζονται σε τούτο το νοσηρό αίσθημα και μόνο, επιβιώνουν μέσα στον δικό του εγκλωβισμό, γι’ αυτό και είναι γεμάτες από ακατανόητα σκοτάδια, αρνητικά αισθήματα, συγκρούσεις και αντιφάσεις, παρανοϊκούς διαλόγους.

Κομποδένουν και κουρελιάζουν τη γνώμη μας και την εκτίμησή μας προς τον εαυτό μας, μας μεταβάλλουν στα μάτια μας σε ένα ανεξέλεγκτο, ρευστό πράγμα.

Τις σχέσεις αυτές τις διαρρέει ο οίκτος.

Όχι η αγάπη, όχι η απολαυστική συνομιλία, όχι ο υγιής θαυμασμός και η γενναία αλληλοστήριξη, αλλά ο γλιστερός, σαν χυμένο βρώμικο λάδι, οίκτος και οι ενοχές που σέρνει μαζί του, αρρωστημένα και παραμορφωμένα τερατώδη μέλη.

Έτσι όπως κάποιοι ζητιάνοι, επιδεικνύοντας τους αποτρόπαιους ακρωτηριασμούς τους, μας κάνουν να νιώθουμε ένοχοι επειδή εμείς είμαστε γεροί και καταβάλλουμε το τίμημα που θα εξορκίσει την ατυχία.

Σ’ αυτές λοιπόν τις σχέσεις δεν υφίσταται ισοτιμία.

Ο ένας πρέπει να είναι ισχυρός και ο άλλος αδύναμος, ώστε να προσφέρει ο ισχυρός και να απορροφάει, σαν αξεδίψαστη άμμος το νερό, ο διαρκώς αδύναμος.

Το δαιμονικό σ’ αυτό το ζευγάρωμα είναι ότι στην πραγματικότητα η ισορροπία δυνάμεων είναι εντελώς ανάστροφη.

Δυνατός εδώ είναι ο αδύναμος και αδύναμο θύμα ο χαρακτηρισμένος – από τον αδύναμο – ισχυρός.

Τον ιστό της αράχνης τον πλέκει και τον τυλίγει ο δήθεν αδύναμος και μια μέρα θα ξυπνήσει ο δήθεν δυνατός, μυγάκι ακινητοποιημένο, αποδυναμωμένο και τυλιγμένο από την κολλώδη ουσία του.

Συμβαίνει συχνά σε ζευγάρια παντρεμένα, αλλά εκεί που κάτι τέτοιο φτάνει το έγκλημα είναι όταν συμβαίνει ανάμεσα σε παιδί και γονιό, παιδί και μάνα τις περισσότερες φορές.

Μια προσωπικότητα, όταν δεν αισθάνεται ισχυρή, ελεύθερη και αξιαγάπητη ώστε να εμπνεύσει αγάπη και αυθεντικούς δεσμούς, θα χρησιμοποιήσει στην πορεία το δόλωμα του οίκτου.

Θα προσπαθεί να είναι διαρκώς «αδύναμη», «δυστυχής», «άρρωστη», προκειμένου να κρατήσει κοντά της εκείνους που «είναι υποχρεωμένοι» να μένουν κοντά της και να τη νοιάζονται.

Ένα από τα μεγαλύτερα βασανιστήρια που έχει ανακαλύψει ο άνθρωπος, προκειμένου να δυναστεύει και να εκμεταλλεύεται το συνάνθρωπό του, είναι να του εμπνέει ενοχές.

Όταν αισθανόμαστε ενοχές, κατά βάθος θυμώνουμε με αυτόν που μας τις εμπνέει. Ακόμη και με το γονιό, ακόμη και με τον Θεό, εφόσον οι σχέσεις μαζί τους είναι τσιμεντωμένες με ενοχές.

Μπορεί να μη βρίσκουμε το σθένος να απομακρυνθούμε, ωστόσο τους θυμώνουμε διότι μας στερούν ό, τι πολυτιμότερο μας έχει χαριστεί: την ελευθερία μας. Μας κρατούν αλυσοδεμένους πάνω τους και μας ακινητοποιούν με απειλές.

Απειλές όχι εναντίον μας – αυτές θα ήταν πιο εύκολο να τις αντιμετωπίσουμε – αλλά εναντίον του κακόμοιρου του εαυτού τους.

Κυρίως: «Με βασανίζεις…» ή «Είσαι αχάριστος, αναίσθητος», ή «Θα με αρρωστήσεις, θα με πεθάνεις», ή «Εγώ για σένα θυσιάστηκα».

Μόνο από τον εαυτό μας κινδυνεύουμε, μόνο εκεί στο βυθό του βρίσκεται η Κόλαση και ο Παράδεισός μας, γι’ αυτό και προς τα εκεί, προς τα μέσα, αξίζει να οδοιπορούμε.

Κάθε δρόμος, και ο πιο μακρινός, και ο πιο φιλόδοξος πνευματικά, από εκεί περνάει. Από εκεί περνάει ακόμη και η απάρνηση του εαυτού όταν την αποφασίσουμε.

Γι’ αυτό θυμώνουμε όταν μας εμποδίζουν το μόνο δημιουργικό ταξίδι ζωής: να βρούμε τον εαυτό μας.




Μάρω Βαμβουνάκη 

4 συνήθειες που σας χαρίζουν χρόνια...!!!!


Ο υγιεινός τρόπος ζωής μεταφράζεται σε μακροβιότητα. Το συγκεκριμένο πόρισμα προκύπτει από έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «American Journal of Public Health».Χρησιμοποιώντας δημογραφικά στοιχεία των Η.Π.Α., από το 1988 έως το 2006, οι ερευνητές καθόρισαν ότι άνθρωποι ηλικίας 17 ετών και άνω, που...

δεν καπνίζουν, ασκούνται σε τακτική βάση, ακολουθούν υγιεινή διατροφή και καταναλώνουν μέτρια ποσότητα αλκοόλ, έχουν 63% λιγότερες πιθανότητες θανάτου σε μικρή ηλικία, σε σχέση με ανθρώπους που δεν ακολουθούν υγιεινό τρόπο ζωής. Στην έρευνα έλαβαν μέρος σχεδόν 17.000 άνθρωποι.

Χωριστά η καθεμία συμπεριφορά παρέχει προστασία, αλλά το μεγαλύτερο όφελος προέρχεται από τις 4 σε συνδυασμό.

Όσοι είχαν υιοθετήσει τις 4 συμπεριφορές παρουσίαζαν κίνδυνο θνησιμότητας από καρκίνο και καρδιοπάθεια κατά τα δύο τρίτα χαμηλότερο, ενώ άλλες αιτίες θανάτου ήταν 57% χαμηλότερες σε σχέση με όσους δεν ακολουθούσαν κάποια από τις παραπάνω συμπεριφορές.

Ο Thomas R. Frieden, διευθυντής του CDC, δήλωσε ότι, αν κάποιος θέλει να ζήσει περισσότερο και να αισθάνεται ευεξία, θα πρέπει να υιοθετήσει υγιεινές συμπεριφορές, να μην καπνίζει, να ασκείται τακτικά, να τρώει υγιεινά και να αποφεύγει την υπερβολική χρήση αλκοόλ.

Οι γυναίκες που ακολουθούσαν τις 4 συμπεριφορές είχαν ελαφρώς καλύτερη εικόνα από τους άνδρες. Ο κίνδυνος θνησιμότητας από όλα τα αίτια ήταν 63% χαμηλότερος, ενώ των ανδρών ήταν 62% χαμηλότερος.

Εστιάζοντας σε καθεμία συμπεριφορά χωριστά, άνθρωποι που δεν κάπνιζαν είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο. Η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ – όχι περισσότερα από 2 ποτά την ημέρα για τους άνδρες και ένα ποτό την ημέρα για τις γυναίκες – συνδεόταν πιο ισχυρά με χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό επεισόδιο.

Από τους συμμετέχοντες στην έρευνα, ποσοστό 40 έως 50% ήδη είχε υιοθετήσει τουλάχιστον μία από τις 4 συμπεριφορές. Στόχος είναι η ενίσχυση των συγκεκριμένων συμπεριφορών, σημειώνουν οι ερευνητές. 




Το κατοικίδιο βοηθά τη διαχείριση του πένθους..πως βιώνουμε όμως τη δική του απώλεια...!!!!

Ένα κατοικίδιο μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο που πενθεί. 

Πώς βιώνουμε την απώλεια του αγαπημένου μας κατοικίδιου αλλά και πώς ένα κατοικίδιο μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε την απώλεια ενός δικού μας ανθρώπου; 

Όπως εξηγεί η Δέσποινα Λιμνιωτάκη, ψυχολόγος MSc, ειδικευμένη σε θέματα διαχείρισης πένθους, για πολλούς ανθρώπους, ένα ζώο συντροφιάς δεν είναι απλώς ένας σκύλος ή μία γάτα αλλά ένας σύντροφος ζωής και ένας πολύτιμος βοηθός για όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης ή κίνησης. 

Είναι, επομένως, λογικό και αναμενόμενο γι’ αυτούς να αισθάνονται τα ίδια συναισθήματα θλίψης και πένθους που θα βίωναν στον χαμό ενός μέλους οικογένειας. 

Συμβαίνει όμως και το αντίθετο: ένα κατοικίδιο ζώο είναι ικανό να βοηθήσει τη διαδικασία διαχείρισης της απώλειας, να απαλύνει τη μοναξιά των ηλικιωμένων ανθρώπων και να συμβάλει στην διατήρηση ισορροπίας για όσους υποφέρουν από ψυχικές νόσους. 
                            Η κ. Δέσποινα Λιμνιωτάκη 

Πενθούν οι άνθρωποι όταν χάσουν το αγαπημένο τους κατοικίδιο; 

Η ψυχολόγος αναφέρει: 

“Ίσως όχι με το ίδιο τελετουργικό που χρησιμοποιούμε όταν χάνουμε έναν άνθρωπο. Τα συναισθήματα όμως είναι εξίσου έντονα, ενώ μπορεί να οδηγήσουν σε συναισθηματικά αδιέξοδα. 

Η αντίδρασή μας στην απώλεια έχει σχέση με την ηλικία μας, τον βαθμό οικειότητας, τη θέση που είχε το κατοικίδιο στην ζωή μας και τον τρόπο που αυτό χάθηκε. Για πολλούς ανθρώπους το κατοικίδιο είναι το παιδί τους ή το αδελφάκι τους. 

Τα παιδιά πρωτομαθαίνουν τον θάνατο μέσα από τη φθορά και τον αφανισμό του φυσικού περιβάλλοντος. Άλλες φορές το κατοικίδιο είχε ρόλο βοηθού σε εργασίες. Το πένθος είναι έτσι ή αλλιώς πολύ προσωπική υπόθεση για να σου υπαγορεύσει κάποιος τι θα αισθανθείς, πότε και για ποιον λόγο”. 

Ποια είναι όμως τα συναισθήματα τα οποία βιώνει κάποιος σε αυτές τις περιπτώσεις; 

“Είναι ακριβώς τα ίδια με οποιαδήποτε άλλη απώλεια: θλίψη, ματαίωση, φόβος, ανασφάλεια για την καθημερινότητα και άλλα που έχουν να κάνουν με την προσωπική διαδρομή του καθενός από μας” τονίζει η Δ. Λιμνιωτάκη και συμπληρώνει: 

“Τα κατοικίδια μάς χαρίζουν μια αίσθηση θαλπωρής και ασφάλειας, μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ένα πλάσμα μας αγαπάει και φυσικά εξαρτάται από μας. 

 Ξαφνικά, μένουμε μόνοι. Υπάρχει πολλή μοναξιά στον θρήνο για ένα κατοικίδιο ζώο και αναμνήσεις που μπορεί να μείνουν χαραγμένες στη μνήμη μας για χρόνια με τρόπο που να μην έχει συμβεί με κάποιον άνθρωπο. Είναι σημαντικό να μην ντρεπόμαστε να εκφραστούμε σε σχέση με τη συγκεκριμένη απώλεια και να αναζητήσουμε επαγγελματική βοήθεια όταν τα πράγματα δυσκολέψουν”. 

Ένα ζώο μάς βοηθάει στο πένθος 

Τι γίνεται σε περίπτωση που ένα ζώο έρχεται να βοηθήσει το άτομο που πενθεί; 

“Στο ταίριασμα ανθρώπων που πενθούν με κατοικίδια ζώα, υπάρχει πάντα ελπίδα για «ίαση». Αυτό που θέλω να πω είναι ότι τα κατοικίδια παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανακουφιστική φροντίδα συγγενών τεθνεώτων αλλά και στη φροντίδα ανθρώπων που υποφέρουν από χρόνιες νόσους. 

Στα «θεραπευτικά» ζώα συγκαταλέγονται κυρίως οι σκύλοι, οι γάτες, τα κουνέλια, τα άλογα, τα ψάρια και τα πουλιά. Η συγκατοίκηση με ένα κατοικίδιο και η άδολη αγάπη που δίνουμε και εισπράττουμε βελτιώνουν τη συνολική μας φυσική κατάσταση βοηθώντας μας να κρατήσουμε χαμηλά τα επίπεδα του άγχους και της αρτηριακής πίεσης και ψηλά το ηθικό. 

Στην περίπτωση των ψυχικών παθήσεων, τα κατοικίδια φαίνεται να μειώνουν τα επίπεδα κατάθλιψης και να μετριάζουν τα συμπτώματα της διπολικής διαταραχής, ενώ υπάρχουν μαρτυρίες ανθρώπων που παραδέχονται ότι η συμβίωση με ένα ζώο τούς έσωσε από σκέψεις για αυτοκτονία”. 

Όπως επισημαίνει η ψυχολόγος: 

“Ήδη σε όλο τον κόσμο, καταλήγει, λειτουργούν προγράμματα στα οποία εκπαιδευμένοι σκύλοι συμβιώνουν με ασθενείς σε νοσοκομεία, ψυχιατρικά ιδρύματα, ξενώνες ατόμων με άνοια και σε ορφανοτροφεία για τα παιδιά που χρειάζονται να έχουν την αίσθηση της οικογένειας. Αυτό είναι τα κατοικίδια, η οικογένειά μας, κάποιος που φροντίζουμε και μας φροντίζει με τον δικό του τρόπο”. 




8 σημάδια που δείχνουν ότι ο σκύλος σας πλησιάζει στο τέλος του...!!!!

Καλό θα είναι να είστε προετοιμασμένοι. 
Είναι πολύ σπάνιο ένας σκύλος να πεθάνει απότομα και χωρίς προειδοποιητικά σημάδια. Το πιθανότερο είναι πως ο σκύλος σας θα σας δείξει μερικά σημάδια ή συμπτώματα που μάλλον υπονοούν πως πλησιάζει στο τέλος της ζωής του. 

Με όποιον τρόπο κι αν επιλέξετε να πεθάνει ο σκύλος σας, είναι σημαντικό να ξέρετε αυτά τα σημάδια. 

Βέβαια, μπορεί μερικά από αυτά τα σημάδια να είναι συχνά, αλλά κάθε σκύλος έχει την διαφορετικότητα του. Ίσως να μην έχει και κανένα από τα παρακάτω. Όμως αν δείτε κάποια από αυτά καλό θα είναι να μιλήστε με τον κτηνίατρό σας. 

Μεγάλη κούραση 
Αν ο σκύλος φτάνει στο τέλος του θα δώσει σημάδια κούρασης. Σε βαθμό που θα ξαπλώνει σε ένα σημείο την περισσότερη ώρα και δεν προσπαθεί ούτε καν να σηκωθεί. Σε μερικές περιπτώσεις δεν μπορεί να σηκώσει ούτε το κεφάλι του. 

Ανορεξία 
Ο σκύλος δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για φαγητό ή και νερό. Αν τρώει, τότε δεν μπορεί να καταπιεί εύκολα, και αν πλησιάζει πολύ κοντά στον θάνατο, δεν θέλει να φάει καθόλου. 

Εμετοί 
Αν και οι εμετοί μπορεί να εμφανιστούν για πολλούς λόγους, από ναυτία μέχρι λοιμώξεις, για έναν σκύλο που πλησιάζει στο τέλος της ζωής του, το πεπτικό του σύστημα δεν λειτουργεί φυσιολογικά. Το φαγητό που βρίσκεται στο στομάχι του δεν χωνεύεται και προκαλεί ναυτία στον σκύλο. 

Θα κάνει λοιπόν εμετό για να ανακουφιστεί. Οι εμετοί είναι ένα από τα πιο σοβαρά σημάδια, αφού ίσως να μην μπορεί να κρατήσει και το νερό και σιγά σιγά να αφυδατώνεται. 
     
Έλλειψη συντονισμού 
Γίνεται ασταθής και δυσκολεύεται να μετακινηθεί από ένα σημείο σε ένα άλλο. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε σωματική αδυναμία, εγκεφαλική δυσλειτουργία ή και τα δυο. Πάντως, μια ξαφνική έλλειψη συντονισμού, μπορεί να οφείλεται και σε άλλους λόγους, όπως μια λοίμωξη στο αυτί. 

Τίναγμα 
Μπορεί να τινάσσεται ή να τρέμει πολλές φορές. Είναι κάτι που δεν το θέλει,. Οφείλεται στο ότι η θερμοκρασία του σώματός του αρχίζει να πέφτει. Μπορείτε να τον κάνετε να αισθανθεί πιο άνετα και ήρεμα αν τον ζεστάνετε με οποιονδήποτε τρόπο. 

Ακράτεια 
Όταν το σκυλί πεθαίνει, χάνει σταδιακά τον έλεγχο των σωματικών του λειτουργιών. Μπορεί να είναι τόσο αδύναμος που να μην μπορεί να σηκωθεί και να έχει ατυχήματα όσο βρίσκεται ξαπλωμένος. Και όσο το σώμα του γίνεται όλο και πιο αδύναμο, χάνει τον έλεγχο της κύστης του. 

Κανένα απολύτως ενδιαφέρον για το περιβάλλον του 
Οι σκύλοι τείνουν να κλείνονται όλο και περισσότερο στον εαυτό τους, όταν πλησιάζουν στο τέλος τους. Δεν αντιδρούν σχεδόν σε τίποτα και ίσως να μην αναγνωρίζουν ακόμα και τα αγαπημένα τους πρόσωπα. 

Δυσκολία στην αναπνοή 
Οι σκύλοι έχουν μια δυσκολία στην αναπνοή αν κάνει πολύ ζέστη. Όμως, όταν αυτό γίνεται συνέχεια και ταυτόχρονα έχουν δυσκολία να καταπιούν το σάλιο τους, τότε είναι ένα ακόμα κακό σημάδι. 

Το να βλέπεις τον σκύλο σου σε μια τέτοια κατάσταση είναι κάτι το οδυνηρό. Μπορεί να τον βοηθήσεις, προσφέροντάς του ένα ζεστό περιβάλλον, λίγο φαγητό και λίγο νερό χωρίς να τον αναγκάσεις, να τον χαϊδέψεις και να του μιλήσεις γλυκά και κυρίως να εξασφαλίσεις ότι δεν πονάει.