Κυριακή 9 Ιουνίου 2019

Επτά σημάδια που πρέπει να γνωρίζετε για τα αυτοάνοσα νοσήματα...!!!!

Έχεις πλήρη άγνοια περί αυτοάνοσων νοσημάτων; Καλό θα ήταν να ενημερωθείς, διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο, καθώς το συγκεκριμένο είδος νοσημάτων προσβάλει ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων. 

Τα αυτάνοσα νοσήματα έχουν γίνει ευρέως γνωστά τα τελευταία χρόνια κυρίως γιατί προσβάλλουν όλο και περισσότερα άτομα ενώ το παράδοξο είναι ότι φαίνεται να… προτιμούν τις γυναίκες - υπολογίζεται ότι η πλειοψηφία των ασθενών με κάποιο αυτοάνοσο νόσημα είναι γένους θηλυκού. 

Το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ότι το ανοσοποιητικό σύστημα υπερλειτουργεί, αρχίζει να παράγει αντισώματα και να επιτίθεται στους υγιείς ιστούς και τα κύτταρα του οργανισμού, καταστρέφοντάς τους. 

Κάποια από τα πιο γνωστά αυτοάνοσα νοσήματα είναι η ψωρίαση, η κοιλιοκάκη, η θυρεοειδίτιδα Hasimoto αλλά και η Σκλήρυνση κατά Πλάκας. 

Τα συμπτώματά τους μπορεί να διαφέρουν (εξάλλου, κάθε ασθένεια είναι πιθανό να εκδηλωθεί διαφορετικά στον καθένα από εμάς), όμως κάποια από τα συχνότερα και φαινομενικά «αθώα» σημάδια τους αρκούν για να μας αφυπνίσουν! 
Αλλοιώσεις στο δέρμα 
Τυχόν αλλαγές που θα παρατηρήσετε στο δέρμα σας, εξανθήματα και κοκκινίλες στο σώμα ή το πρόσωπο θα πρέπει να σας υποψιάσουν αν εμφανίστηκαν ξαφνικά και δεν ξέρετε τι τα προκάλεσε. Συνήθως σχετίζονται με την ψωρίαση, το σκληρόδερμα και τον λύκο και μάλιστα μπορεί να επιδεινωθούν σε περιόδους έντονου στρες. 

Πόνοι στις αρθρώσεις και τους μύες 
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο λύκος μπορεί να εκδηλωθούν με πόνους στις αρθρώσεις σε χέρια και πόδια ενώ οι ενοχλήσεις στους μύες καταγράφονται σε διάφορα αυτοάνοσα νοσήματα όπως η θυρεοειδίτιδα Χασιμότο.

Πρόκειται για πόνους που δεν υποχωρούν και που προφανώς δεν οφείλονται σε κάποιο μεμονωμένο περιστατικό, όπως την άρση ενός μεγάλου βάρους. 

Μούδιασμα στα χέρια ή τα πόδια 
Το μούδιασμα στα άκρα που επιμένει θεωρείται ένα από τα αρχικά και βασικά συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπως επίσης και οι μυϊκοί σπασμοί. Σε περίπτωση που παρατηρήσετε ότι τα συμπτώματα δεν φεύγουν, επικοινωνήστε με τον νευρολόγο που θα εκτιμήσει την κατάστασή σας. 

Ξηρότητα στο στόμα, τα μάτια και το δέρμα 
Είναι βασικό σύμπτωμα του συνδρόμου Σιόγκρεν, το οποίο μπορεί να συνυπάρχει με την αρθρίτιδα και προκαλείται από τη μείωση της παραγωγής σάλιου και δακρύων, με αποτέλεσμα ο ασθενής να δυσκολεύεται όταν τρώει ή προσπαθεί να καταπιεί. 

Έντονη κόπωση 
Η αδικαιολόγητη κούραση είναι ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα των αυτοάνοσων νοσημάτων που μπορεί να σχετίζεται είτε με τα αυτοάνοσα του θυρεοειδούς, όπως η Χασιμότο και η Νόσος Graves, η Σκλήρυνση κατά Πλάκας και η μυασθένεια Gravis. 

Το λάθος μας είναι ότι συνήθως θεωρούμε την κούραση δεδομένη, γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι αρκεί να κοιμηθούμε και να ξεκουραστούμε για να μας «περάσει». 

Αν όμως η κόπωση δεν υποχωρεί, σημαίνει ότι θα πρέπει να αναζητήσουμε αλλού τις αιτίες της, πέρα από την επιβαρυμένη καθημερινότητά μας. 

Διαταραχές στο βάρος 
Η απώλεια ή η αύξηση του βάρους είναι πολύ πιθανό να οφείλονται σε κάποιο αυτοάνοσο νόσημα. Συνήθως, οι αυξομειώσεις του βάρους συνδέονται με τις αυτοάνοσες παθήσεις του θυρεοειδούς, γι’ αυτό ο ενδοκρινολόγος είναι ο γιατρός που πρέπει να συμβουλευτείτε σε αυτή την περίπτωση. 

Δεν αποκλείεται, όμως, τα σύμπτωμα αυτό να οφείλεται και στην κοιλιοκάκη, που πρόκειται για τη δυσανεξία στη γλουτένη και επηρεάζει τόσο τις διατροφικές επιλογές όσο και το βάρος του ασθενούς. 

Γαστρεντερικές διαταραχές 
Διαταραχές του εντέρου όπως η διάρροια και η δυκοιλιότητα μπορεί να συνδέονται με τις αυτοάνοσες παθήσεις του θυρεοειδούς όπως η Χασιμότο και η Νόσος Graves αλλά και με την κοιλιοκάκη και τη Νόσο του Addison. 

Πλέον, κι εσύ γνωρίζεις για τα συμπτώματα των αυτοάνοσων νοσημάτων. 




Αυτοάνοσα νοσήματα και κρίσεις πανικού : Αν δε μιλήσει το στόμα, θα μιλήσει το σώμα...!!!!

Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι χρόνιες ασθένειες που εμφανίζονται όταν ο οργανισμός επιτίθεται και καταστρέφει τα δικά του κύτταρα και όργανα. 

Τι έλεγε ο Ιπποκράτης για τα αυτοάνοσα νοσήματα 
Ο Ιπποκράτης έλεγε ότι κάθε ασθένεια ξεκινά πρώτα από την ψυχή και μετά εκδηλώνεται στο σώμα. Από τότε υπάρχουν πληθώρα ερευνών από τις επιστήμες της ψυχολογίας και της νευροψυχολογίας. Καθώς και εμπειρίες ψυχοθεραπευτών από ιστορίες πελατών τους. 

Αυτές βγάζουν στο φως τη δύναμη που έχουν οι σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας πάνω στο σώμα μας και έρχονται με κάποιο τρόπο να επιβεβαιώσουν την Ιπποκρατική θεώρηση των πραγμάτων. 

Αυτοάνοσα νοσήματα : Το μήνυμα της ασθένειας 
Η ασθένεια ως μεταφορά, ως συμβολισμός έρχεται περισσότερο να δώσει ένα μήνυμα στο άτομο που νοσεί. Μήνυμα πιθανόν για εσωτερικές συγκρούσεις που βιώθηκαν και δεν λύθηκαν Ή για συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν, για σκέψεις που χρωματίστηκαν αρνητικά. 

Ή για πλευρές εσωτερικές που δεν αναγνωρίστηκαν και για κομμάτια του εαυτού που δε συνδέθηκαν, δε φωτίστηκαν, δεν κατανοήθηκαν και απλά αποσιωπήθηκαν. Τέλος, για σωματικά και ψυχολογικά όρια που πιθανόν ξεπεράστηκαν. 

Το σύμπτωμα ως καμπανάκι έρχεται να προειδοποιήσει, να αφυπνίσει και ίσως να προστατέψει το άτομο από ένα μεγαλύτερο «κίνδυνο» ή μια «απειλή». 

Καμία ασθένεια ψυχική, ψυχοσωματική, σωματική δεν είναι τυχαία. Κανένα όργανο ή μέρος του σώματος που νοσεί δεν είναι τυχαίο. 

Η ασθένεια δεν προκύπτει απλά, κατά κάποιο τρόπο την “επιλέγουμε”. Μερικές φορές αυτό που ονομάζουμε πρόβλημα στην πραγματικότητα μπορεί να είναι λύση. 

Αυτοάνοσα νοσήματα: Όταν το στόμα δεν μιλά…. 
Όταν το στόμα δε μιλά, αναλαμβάνει να μιλήσει το σώμα και κάποιες φορές με τρόπο σφοδρό. Το αυτοάνοσο νόσημα, μυοσκελετικοί πόνοι, καρδιακές-εγκεφαλικές παθήσεις, καρκίνος… Αυτές είναι μόνο μερικές από τις ασθένειες που χτυπούν την πόρτα μας. 

Άλλοτε με οξύ τρόπο άλλοτε ως χρόνιες καταστάσεις. Ίσως ως μια απέλπιδα προσπάθεια του οργανισμού να «ακουστεί» πρωτίστως από εμάς τους ίδιους και δευτερογενώς από τους σημαντικούς άλλους. 

Συγκεκριμένα συμπτώματα και πόνοι παίρνουν συμβολικό ρόλο, σχεδόν τελετουργικό και εκφράζουν πιθανές ανάγκες εξωτερίκευσης βαθύτερων συναισθημάτων και αναγκών. 

Μια καρδιά που πονά και “ραγίζει” εκδηλώνει πιθανά καρδιακά προβλήματα. Ένας θυμός εγκλωβισμένος καταλήγει σε στομαχικές διαταραχές, δυσκολία ανάληψης αποφάσεων ή/και αίσθηση οτι βαδίζω σε μη λειτουργικά μονοπάτια πιθανόν συνοδεύεται απο πόνους στα άκρα, δυσκολία στην οριοθέτηση και στις σχέσεις με δερματικές παθήσεις κ.α 

«ΠΡΙΝ ΛΟΙΠΟΝ ΘΕΡΑΠΕΥΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ, ΡΩΤΗΣΕ ΤΟΝ ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΕΙ» ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ. 

Αυτοάνοσα νοσήματα : Νοηματοδοτώντας την ασθένεια 
Νοηματοδοτώντας την ασθένεια ως αγγελιοφόρο με σημαντικά για μας μηνύματα, έχουμε την ευκαιρία να δούμε ποιες αλλαγές χρειάζεται να γίνουν στα πιστεύω μας. Αλλά και στη σκέψη μας, στην μέχρι τότε πορεία της ζωής μας, καθώς και στα φυσικά ή ψυχικά μας όρια που πιθανόν ξεπεράσαμε. 

Η ίαση μπορεί να επέλθει και στο σώμα μας, όταν αποφασίσουμε να βουτήξουμε σ’ εκείνα τα κομμάτια του εαυτού μας που είναι ασθενή, αδύναμα και τελικά αρρωσταίνουν. Δίνοντας λόγο στην ασθένεια, ανοίγουμε το δρόμο προς την ίαση. 

Ή έστω προς τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας. Η αυτοίαση είναι ένα σύνθετο θέμα, αλλά υφίσταται μέσα από τους ίδιους μηχανισμούς που μας θέσανε στη θέση του ασθενή, αρκεί όπως λέει και ο Ιπποκράτης: 

«Αν κάποιος επιθυμεί καλή υγεία, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να ρωτήσει τον εαυτό του, είναι αν νοιώθει έτοιμος να απαλλαγεί από τις αιτίες της ασθένειας του. Μόνο τότε είναι δυνατόν να βοηθηθεί». 




Σας δάνεισα το γέλιο μου γιατί ήσασταν ανίκανοι να φτιάξετε δικό σας...!!!!

Φίλησα στόματα, που τώρα μιλούν άσχημα για μένα. Στέγνωσα δάκρυα ανθρώπων, που πλημμύρισαν με δάκρυα τα δικά μου μάτια. Σήκωσα ανθρώπους, που έριξαν εμένα κάτω. Ήμουν εκεί για ανθρώπους, που δεν ήταν ποτέ εκεί για μένα. Όλα είναι μαθήματα. Και μάλιστα σωστά μαθήματα από τους λάθους ανθρώπους. Μαθήματα ζωής θα τα ονόμαζα, που θα με συντροφεύουν για πάντα.

Κοιτάξτε με, ρε, τώρα. Δεν με χαλάσατε. Είμαι ακόμα εγώ. Δεν με αλλάξατε. Παραμένω ακόμα παιδί στην ψυχή. Απλά με μάθατε, ρε. Με μάθατε να μην γίνω σαν τα μούτρα σας. Το μόνο αρνητικό που μου αφήσατε είναι η επιφυλακτικότητα. Να μην πιστεύω ό,τι βλέπω. Να μην είμαι τόσο αφελής. 

Μόνο αυτό αλλάξατε πάνω μου. Ίσως και να σας ευγνωμονώ γι’ αυτό. Ίσως έτσι προστατεύσω λίγο την καρδιά μου. Ίσως έτσι καταφέρνω να διακρίνω τους ψεύτες τους εγωιστές και τους μίζερους. 

Ίσως έτσι μάθω να ξεχωρίζω τα πρόσωπα από τα προσωπεία. Ίσως έτσι μάθω να διαθέτω τον χρόνο μου και την ενέργεια μου σε αληθινούς ανθρώπους.

Δεν είναι αγγελικά πλασμένος ο κόσμος μου, πότε δεν ήταν, αλλά τον έφτιαξα με πολύ κόπο, για να τον κάνω έστω και λίγο όπως ονειρεύομαι. Μέσα σε αυτόν θέλω να μπαίνουν άνθρωποι που αξίζουν. Τέλος οι συμβιβασμοί που υπέβαλα στον εαυτό μου, για να είναι όλοι ευχαριστημένοι.

Τέλος στα μηδενικά που έκανα νούμερα και τους έδωσα αξία να πιστεύουν πως αξίζουν κάτι.

Τέλος σε όλους αυτούς που έκλεψαν το γέλιο μου, γιατί ήταν ανίκανοι να φτιάξουν το δικό τους.

Σας το δάνεισα, ρε, να δείτε πως είναι να χαίρεσαι με απλά πράγματα. Πως είναι να χαμογελάς ακόμα κι όταν όλα πάνε στραβά. Πως είναι μέσα στην δυστυχία να βρίσκεις λόγους να χαμογελάς. 

Πως είναι μέσα από πίκρες να φτιάχνεις ένα χαμόγελο και να φωτίζεται ο κόσμος σου, όταν μπορείς να είσαι ο λόγος που κάποιοι χαμογελούν. Δανεικό ρε ήταν, σας λέω.

Δείτε τα μούτρα σας τώρα στον καθρέπτη. Σας το πήρα πίσω, γιατί ήταν δικό μου. Στα δικά μου ζόρια πάλεψα και έφτιαξα αυτό το χαμόγελο. 

Δεν σας το χάρισα, δεν σας το χρωστούσα. Λίγο μόνο θέλησα να σας δείξω πως να θυμηθείτε να χαμογελάτε. Κι αντί να θελήσετε να δημιουργήσετε το δικό σας, προτιμήσατε να κλέψετε το δικό μου.

Δρόμο σας λέω, τέρμα. Αδειάστε μου τη γωνιά. Εγώ το φόρεσα πάλι, γιατί είναι κομμένο και ραμμένο στα δικά μου μέτρα. Κόπιασα σας λέω, και δεν θα αφήσω άνθρωπο πια να μου το κλέψει. 




Λία Ευαγγελίδου

Ανέκδοτο παλαιό, αλλά πάντα επίκαιρο που είναι σωστό να διαβάσετε …!!!!

Ανέκδοτο παλαιό, αλλά πάντα επίκαιρο που είναι σωστό να διαβάσετε …

Το κόμμα των πολιτικών κομμάτων 

Τα ζωτικά όργανα και μέλη του ανθρώπινου σώματος μια μέρα αποφάσισαν να βγάλουν αρχηγό.

Λέει λοιπόν η καρδιά:

– Εγώ πρέπει να γίνω αρχηγός, γιατί εγώ τροφοδοτώ όλο το σώμα με αίμα για να ζει..!

Πετάγετε τότε το μυαλό και λέει:

– Όχι εγώ θα γίνω αρχηγός γιατί εγώ δίνω τις εντολές για κάθε λειτουργία στο σώμα…!

Τότε λέει και το στομάχι:

– Λάθος κάνετε, εγώ να γίνω αρχηγός γιατί εγώ είμαι αυτό που επεξεργάζομαι την τροφή και δίνω ενέργεια στο σώμα…

Τα πόδια πάλι διαφώνησαν λέγοντας:

– Μάλλον εμείς πρέπει να είμαστε οι αρχηγοί διότι εμείς κρατάμε όλο το σώμα όρθιο…!

Εκεί που τσακωνόντουσαν για την αρχηγία, πετάγεται κι η κουράδα και λέει:

– Εγώ πρέπει να γίνω αρχηγός, μου πάει καλύτερα…!

Τα υπόλοιπα μέλη κοιτάχτηκαν και έσκασαν στα γέλια χλεύαζοντας την κουράδα που ήθελε να γίνει αρχηγός….

Η κουράδα τότε θύμωσε και αρνήθηκε να βγει για 4 μέρες!!!

Η καρδιά άρχισε να χτυπάει γρήγορα, το μυαλό θόλωσε, το στομάχι φούσκωσε κι άρχισε να πονάει και τα πόδια άρχισαν να λυγίζουν και να τρέμουν….!

Τότε ΟΛΟΙ αποφάσισαν να κάνουν την κουράδα ΑΡΧΗΓΟ!!

Κάπως έτσι γίνεται και με το κόμμα των πολιτικών κομμάτων…….

Άντε βρε και καλή ΨΗΦΟ……….




Σάββατο 8 Ιουνίου 2019

10 λόγοι για να ερωτευτείτε έναν πνευματικό άνθρωπο...!!!!

Ο πνευματικός άνθρωπος δεν είναι ένας κοινός άνθρωπος. Είναι αυτός που θα σας βοηθήσει να εξελιχθείτε μαζί του, είναι αυτός που θα σας δώσει μια νέα οπτική στη ζωή, είναι αυτός που με την συμπεριφορά και την ευγένεια της ψυχής του θα σας κάνει να αισθανθείτε την αύρα του από το πρώτο δευτερόλεπτο που θα τον γνωρίσετε. 

Μόλις διαβάσετε αυτό το άρθρο θα θέλετε να ερωτευτείτε έναν πνευματικό άνθρωπο. 

1. Πιστεύει πως όλα έχουν κάποιο σκοπό. Πιστεύει στην συγχρονικότητα σαν ένα σημάδι από το σύμπαν. Είναι πεπεισμένος πως ήρθατε στην ζωή του για κάποιο λόγο, για κάποιο διάστημα ή για μια ζωή. Ότι πρόκειται να του δώσετε κάτι ανεκτίμητο είτε είναι διασκορπισμένες αναμνήσεις, ένα μάθημα ζωής ή ένα μόνιμο κομμάτι της καρδιάς σας. 

2. Είναι αυθεντικός. Είναι ανοιχτός και ξεκάθαρος, αφού δεν βλέπει το νόημα στο να προσποιείται κάποιον που δεν είναι. Αγαπά τις ατέλειες του. Μαζί του, αυτό που βλέπετε , είναι αυτό που λαμβάνετε από αυτόν. 

3. Αγαπάει την ζωή και όλους γύρω του. Αγαπά την οικογένεια, τους φίλους του, τα ζώα και τα φυτά. Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί είναι ενέργεια. 

4. Για πάντα θα μαθαίνει και θα μεγαλώνει. Ξέρει ότι δεν είναι τέλειος, αλλά θα συνεχίσει να προσπαθεί για να πετύχει το καλύτερο που μπορεί. 

5. Αγκαλιάζει το άγνωστο. Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται τα πράγματα που δεν μπορούν να δουν, που δεν μπορούν να πιάσουν, αλλά αυτός είναι διαφορετικός. Δέχεται ότι στον κόσμο υπάρχει κάτι παραπάνω από εκεί που μπορούμε να δούμε. Ότι υπάρχουν μυστικά που περιμένουν να αποκαλυφθούν. Δεν τον τρομάζει. Τον ενδυναμώνει. 

6. Έχει ακλόνητη πίστη. Πάντα βρίσκει το θετικό μιας αρνητικής κατάστασης, με ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά. Πιστεύει ότι το σύμπαν είναι με το μέρος του. 

7. Δεν είναι υλιστής. Θα προτιμούσε να δημιουργήσει μια ανάμνηση για την υπόλοιπη ζωή του, από το να του δοθεί ένα προσωρινό δώρο. 

8. Είναι συμπονετικός για κάθε είδους ζωή. Δεν μπορεί να περπατήσει μπροστά από ένα καταφύγιο αστέγων ή αδέσποτων χωρίς να σκιρτήσει η καρδιά του. 

9. Είναι ένα με την φύση. Θα προτιμούσε να είναι περιτριγυρισμένος από την φύση παρά από την πόλη. 

10. Επιδιώκει την ειρήνη. Το δράμα δεν προσκολλάται πάνω του. Βλέπει το καλό στα πάντα, πιστεύοντας ότι υπάρχει καλό μέσα σε κάθε άνθρωπο. Προτιμά να είναι μόνος του από το να έχει ψεύτικους φίλους. Μπορείς πάντα να βασιστείς πάνω του. Στ’ αλήθεια είναι ειλικρινής. 




Δεν ζούμε στην πραγματικότητα όπως είναι, αλλά στην εικόνα που έχουμε εμείς γι’ αυτήν - Χ.Μπουκάι...!!!!

Ας το επαναλάβουμε λοιπόν : Ακόμη κι αν το παρόν είναι καλύτερο από το παρελθόν, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να επεξεργαστούμε το πένθος.

Γι’ αυτό λέω ότι πρέπει να μάθουμε πώς να περνάμε αυτόν τον δρόμο : δρόμο των απωλειών. 

Πρέπει να μάθουμε να θεραπεύουμε τα τραύματα που προκαλούνται όταν αλλάζει κάτι, όταν φεύγει κάποιος, όταν μια κατάσταση φτάνει στο τέλος της, όταν δεν έχω πια αυτό που είχα ή νόμιζα πως είχα (αφού δεν έχει καμιά σημασία αν το είχα πραγματικά ή δεν το είχα). 

Το πένθος είναι επίσης αναγκαίο για την επεξεργασία της απώλειας που συνεπάγεται η ακύρωση ενός σχεδίου, η ματαίωση ενός ευσεβούς πόθου, η απόλυτη βεβαιότητα ότι δεν θα αποκτήσω ποτέ αυτό που περίμενα ή λαχταρούσα να αποκτήσω μια μέρα.

H πορεία αυτή έχει τους κανονισμούς της˙ μια συγκεκριμένη γραμμή πλεύσης. O δρόμος έχει τους χάρτες του, κι αν τους γνωρίζει κανείς, αυτό θα τον βοηθήσει σίγουρα να φτάσει στο τέλος πιο δυνατός.

Ένας εξαιρετικός επιστήμονας, o Κορσίμπσκι, έλεγε ότι στην πραγματικότητα κατασκευάζουμε όλοι ένα σχεδιάγραμμα του κόσμου στον οποίο κατοικούμε, έναν «χάρτη» του τόπου όπου ζούμε. O χάρτης, όμως, λέει με σαφήνεια o Κορσίμπσκι, δεν είναι o τόπος.

O χάρτης αυτός είναι μόλις και μετά βίας ο δικός μας χάρτης. Είναι η ιδέα που έχουμε εμείς για την πραγματικότητα, αν και πολύ συχνά διαστρεβλωμένη από τις προκαταλήψεις μας. Η αλήθεια είναι, ότι ακόμη κι αν δεν ανταποκρίνεται ακριβώς στα γεγονότα, ακόμη κι αν απέχει πολύ από την πραγματικότητα των άλλων, ΑΥΤΟΣ είναι o δικός μας χάρτης, και με βάση αυτόν ζούμε.

Δεν ζούμε στην πραγματικότητα όπως είναι, αλλά στην εικόνα που έχουμε εμείς γι’ αυτήν.

Εάν έχω καταγράψει στο χάρτη μου ότι μέσα στο δωμάτιό μου υπάρχει ένα δέντρο - ακόμη κι αν δεν υπάρχει, ακόμη κι αν δεν υπήρχε ποτέ -, είναι σίγουρο, όπως καταλαβαίνετε, ότι θα ζήσω την υπόλοιπη ζωή μου αποφεύγοντας το δέντρο.

Ακόμη κι αν - εφόσον το δέντρο δεν υπάρχει στον δικό σας χάρτη -, περάσατε αμέριμνοι από το σημείο αυτό και, βλέποντάς με να αποφεύγω τον κορμό, μου πείτε :
«Μα τι κάνεις εκεί, τρελάθηκες;»

Αν δεν λάβει κανείς υπόψη του τον χάρτη μου, η συμπεριφορά αυτή φαίνεται από ηλίθια έως και διασκεδαστική, στην πράξη, όμως, μπορεί να γίνει επικίνδυνη.

Λέγεται πως ήταν μια φορά ένας μεθυσμένος και περπατούσε αμέριμνα στην εξοχή.

Ξαφνικά, βλέπει να έρχονται προς το μέρος του δύο ταύροι - ο ένας αληθινός, ο άλλος φανταστικός. Ο τύπος αρχίζει και τρέχει για να γλιτώσει από τους ταύρους, και φτάνει σ’ ένα σημείο όπου βλέπει μπροστά του δυο τεράστια δέντρα.

Το ένα είναι κι αυτό φανταστικό, το άλλο ευτυχώς αληθινό.

Ο μεθυσμένος, σαν μεθυσμένος που ήταν, επιχείρησε ν΄ανέβει στο φανταστικό δέντρο… και ενώ πάλευε να σκαρφαλώσει, ο αληθινός ταύρος όρμησε και τον άρπαξε, τον κακομοίρη.

Και φυσικά…έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…

Δηλαδή, το πώς θα επεξεργαστώ την απώλεια εξαρτάται από το πώς έχω χαράξει το χάρτη της ζωής μου, εξαρτάται από τη θέση που έχει κάθε πράγμα στο σχέδιό μου, εξαρτάται από τις πεποιθήσεις που διαμορφώνουν την πορεία μου. Πώς θα πορευτώ σ’ αυτόν τον δρόμο που ξεκινάει όταν υφίσταμαι ή συνειδητοποιώ μιαν απώλεια. Και τελειώνει όταν αυτήν την απώλεια την έχω ξεπεράσει.




Ο δρόμος των δακρύων -Χόρχε Μπουκάϊ
Εκδόσεις opera
lecturesbureau 

Όσο περισσότερο αλλάζουμε εμείς, τόσο η ζωή φέρνει στο διάβα μας καλύτερους ανθρώπους...!!!!

Όσο περισσότερο αλλάζουμε εμείς, τόσο η ζωή φέρνει στο διάβα μας καλύτερους ανθρώπους.Οι περισσότεροι άνθρωποι, αν τους ρωτήσεις, θα σου πουν πως θέλουν να βρουν σωστούς φίλους, συνεργάτες, συντρόφους. 

Θα σου ομολογήσουν πως αναζητούν το πρόσωπο εκείνο που θα συγκεντρώνει όλα τα γνωρίσματα που επιθυμούν, ώστε να αισθανθούν επιτέλους πως βρίσκουν τα επιθυμητά πρόσωπα ώστε να τα συμπεριλάβουν στη ζωή τους.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι θλιμμένοι, διότι δεν μπορούν να βρουν – όπως ομολογούν – αυτό που θέλουν στη ζωή τους. Πάντοτε ελπίζουν σε κάτι και στο τέλος μένουν μόνοι.

Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει το τέλειο. Ούτε ιδανική ζωή υπάρχει, ούτε άνθρωπος που δε σφάλλει και σε όλα του είναι τέλειος. 

Απλώς, προσπαθούμε να βρούμε έναν άνθρωπο με έναν αρκετά δομημένο χαρακτήρα τον οποίο εμείς θα θεωρήσουμε ιδανικό μαζί με το αίσθημα της αγάπης που θα αισθανθούμε. Βρίσκουμε κάτι το οποίο ναι μεν είναι ατελές, αλλά η αγάπη μας βοηθάει να το θεωρήσουμε ως το τέλειο.

Για εμένα, σημαντικό δεν είναι να ψάχνεις το ιδανικό σε άλλους ανθρώπους, αλλά να προσπαθήσεις να γίνεις εσύ ιδανικός. Δεν έχει σημασία να προσπαθείς να διορθώσεις κανένα άλλο πρόσωπο, αυτό που μετράει είναι εσύ να επιδιώκεις να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. 

Η ευτυχία στη ζωή μας δεν κρίνεται από κανέναν άλλο, μόνο εμείς κρατάμε το κλειδί της ευτυχίας στα χέρια μας και μόνο εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε τη ζωή μας να αλλάξει προς το καλύτερο.

Όσο περισσότερο αλλάζουμε εμείς, τόσο περισσότερο διαπιστώνουμε πως η ζωή φέρνει στο διάβα μας καλύτερους ανθρώπους. Αν εμείς ωθήσουμε το φως που υπάρχει μέσα μας να λάμψει, τότε όλο και περισσότερο οι άλλοι θα το πιστεύουν και θα έρχονται σε εμάς. Οι άλλοι άνθρωποι, ευτυχώς ή δυστυχώς, είναι πάντοτε έξω από εμάς.

Όσο και να μας θυμώνουν, δεν μπορούμε δυστυχώς, να τους αλλάξουμε διότι στο τέλος θα διαπιστώσουμε πως σπαταλήσαμε άδικα τον πολύτιμο χρόνο μας. Μην ψάχνεις τους καλύτερους ανθρώπους, γίνε εσύ ο καλύτερος άνθρωπος.




Photo: Author/Depositphotos