Τα παιδιά είναι εθισμένα με τα social media γιατί δεν έχουν σωστά πρότυπα...!!!!

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή αλλιώς social media (facebook, instagram, twitter κλπ.) είναι τα μέσα που μας βοηθούν να συνομιλήσουμε με τους άλλους, να κοινωνικοποιηθούμε και να κάνουμε καινούριους φίλους από όλο τον κόσμο με εύκολο τρόπο. 

Τα social media ελλοχεύουν αρκετούς κινδύνους αλλά προσφέρουν και αρκετά θετικά. 

Πρώτον, όπως προανέφερα είναι ένας εύκολος τρόπος να κοινωνικοποιηθείς και να κάνεις νέους φίλους. 

Δεύτερον, μέσα από τον προσωπικό σου λογαριασμό σε αυτές τις εφαρμογές μπορείς να φτιάξεις ένα image, μία εικόνα δηλαδή εντελώς διαφορετική από αυτό που πραγματικά είσαι. Μπορείς δηλαδή να κρύψεις τον πραγματικό σου εαυτό και να παρουσιάσεις με εύκολο τρόπο κάτι που θα γίνει αρεστό στους άλλους. 

Τρίτον, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας ψυχαγωγούν καθώς συνδυάζουν συνομιλία με τους άλλους, εικόνες, παιχνίδια, βίντεο κλπ. 

Λέμε για τους έφηβους ότι είναι «κολλημένοι» στα social media και δεν ασχολούνται με τίποτε άλλο παρά μόνο με το κινητό τους. Έχουμε αναλογιστεί όμως ποτέ ότι ακόμη και εμείς οι ενήλικες είμαστε εξίσου κολλημένοι με αυτές τις εφαρμογές; 

Το ερώτημα είναι λοιπόν το εξής : αφού οι ενήλικες είναι (εξίσου) εθισμένοι με τα social media γιατί να μην είναι και οι έφηβοι; 

Προσπαθώντας λοιπόν να κάνουμε τους έφηβους να απεξαρτηθούν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενώ εμείς είμαστε «κολλημένοι» μοιάζει απλά με κακόγουστο αστείο. Είναι σαν να πηγαίνεις στον καρδιολόγο και να σου λέει κόψε το τσιγάρο και ο ίδιος να καπνίζει μπροστά σου. 

Είναι άραγε ένα σωστό πρότυπο που πρέπει να το ακολουθήσουμε; Μάλλον όχι... Για να έχουμε λοιπόν μία επιτυχής απεξάρτηση από τα μέσα αυτά θα πρέπει να αναλογιστούμε τι έχουν και μας κάνουν να εθιζόμαστε τόσο εμείς οι ενήλικες όσο και οι έφηβοι. 

Οι έφηβοι θεωρώ ότι είναι εθισμένοι με τα social media γιατί δεν έχουν σωστά πρότυπα. Δεν υπάρχει άρτια παιδεία και τα πρότυπα που υπάρχουν στα σημαντικά πλαίσια για την ανάπτυξη του παιδιού όπως είναι η οικογένεια, το σχολείο και η κοινωνία γενικότερα είναι προς αποφυγή (ή τουλάχιστον δεν είναι αρκετά ελκυστικά, πειστικά). 

Τα παιδιά έχουν «βαρεθεί» να αντικρίζουν ''λάθος'' παραδείγματα προς μίμηση και προτιμούν να στραφούν στη μικρή οθόνη του υπολογιστή ή του κινητού και να «σπαταλήσουν» το χρόνο τους στο facebook, το instagram και άλλες τέτοιου είδους εφαρμογές. 

Οι περισσότεροι ενήλικες και οι ''σημαντικοί άλλοι'' για την σωστή διαπαιδαγώγηση του παιδιού έχουν υπερβολικές υποχρεώσεις και καταβάλλονται από άγχος στην προσπάθειά τους να τα προλάβουν όλα με αποτέλεσμα να μένει ελάχιστος έως και καθόλου χρόνος να ασχοληθούν με τα παιδιά. 

Τα παιδιά και ιδιαίτερα οι έφηβοι που βρίσκονται στο στάδιο διαμόρφωσης της ταυτότητάς τους, και αυτό που χρειάζονται είναι η επικοινωνία και η συζήτηση των προβληματισμών τους, αντικρίζοντας αυτή την απαθή στάση των ενηλίκων παύουν να ασχολούνται μαζί τους και αναζητούν «συντροφιά» και παρέα στα social media. 

Αν λοιπόν διορθώσουμε κάπως αυτή τη συμπεριφορά μας και βρούμε και λίγο παραπάνω χρόνο να ασχοληθούμε με τους προβληματισμούς και τις ανάγκες των παιδιών, σίγουρα θα πάψουν να υπάρχουν και οι εξαρτήσεις ή έστω θα περιοριστούν. 

Αφιερώνοντας χρόνο στον έφηβο και προσφέροντάς του την δυνατότητα του διαλόγου μέσω της εγγύτερης επικοινωνίας και όχι της εικονικής, θα τον βοηθήσει σίγουρα να μην είναι μονομερής αλλά να μοιράζει το χρόνο του και σε άλλες δραστηριότητες και ενδιαφέροντα πέρα από την προσκόλλησή του μπροστά από μία οθόνη. 

Έτσι θα ξεκολλήσουν: Θα ξεκολλήσουν αν διορθώσουμε τη σχέση μας με τα παιδιά και αν επικοινωνούμε περισσότερο με αυτά. Δεν σημαίνει ότι δε θα ξανασχοληθούν με τα social media - αυτό θα ήταν το άλλο άκρο - αλλά σίγουρα θα ξέρουν να επιλέξουν το σωστό, θα ξέρουν να προστατευτούν από πιθανούς κινδύνους και προπάντων θα έχουν μέτρο στη χρήση των μέσων αυτών. 

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος 

Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr) 

https://www.o-klooun.com

Όσοι μας πληγώνουν… Όσα μας προσβάλουν…!!!!

Πόσες φορές δεν έχουμε αναρωτηθεί: Γιατί μας πληγώνουν; Γιατί τους αφήνουμε να μας πληγώσουν; Γιατί τους επιτρέπουμε να απομακρυνθούμε από τον καλό μας, πραγματικό εαυτό μας; Έναν εαυτό που παλεύουμε, προσπαθούμε να είναι ευτυχισμένος και πλήρης... Έναν εαυτό που δεν θέλουμε να του αφαιρέσουμε «κομμάτια» του. 

Τί μπορούμε να κάνουμε ώστε να το αποτρέψουμε; Τι χρειάζεται να κάνουμε για να μην πληγωνόμαστε, ώστε να σταματήσουμε την προσωπική απαξίωση και την αλλοτρίωση μας και να ξαναγυρίσουμε στις βασικές μας αξίες; 

-Αρχικά, πρέπει να κάνουμε προσπάθειες για να αγαπήσουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας. Εμείς οι ίδιοι είμαστε η βάση μας, το στήριγμα μας, η αφετηρία μας για το δύσκολο ταξίδι της απαγκίστρωσης. Όσοι μας πληγώνουν δεν αξίζουν να βρίσκονται κοντά μας, πλάι μας. Δεν μας αξίζει να συναναστρεφόμαστε άτομα τα οποία δεν μας σέβονται, μας καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση μας, και εντέλει δεν μας αγαπούν! 

-Τα άτομα που μας πληγώνουν, έχουν ως προτεραιότητα να εξυπηρετήσουν τον εαυτό τους, τα δικά τους θέλω, αξίες και πιστεύω με τρόπο πονηρό και ραδιούργο. Πρόκειται για άτομα βαθύτατα εγωιστικά. Είναι ανήμποροι να δημιουργήσουν μια σχέση που να στηρίζεται στην εμπιστοσύνη και το σεβασμό. 

-Όσοι μας πληγώνουν είναι άνθρωποι που γνωρίζουν να μιλούν κυρίως υποτιμητικά, αγενέστατα και σε υψηλό τόνο. Προσβάλουν την ύπαρξη μας, μπλοκάρουν την επικοινωνία καθώς δεν βασίζεται στο διάλογο και δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας. 

-Θέλει να πιστέψουμε στον εαυτό μας, που πρόσκαιρα μπορεί να τον έχουμε «χάσει» . Για αυτό τον λόγο, χρειάζεται να δείξουμε θάρρος και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και στις αξίες μας. Θέλει να μπορούμε να πούμε «ΟΧΙ» σε ότι προσβάλει την αξιοπρέπειά μας, ώστε να μην μπορούν να μας βλάψουν. 

Τελικά οφείλουμε να αναρωτηθούμε: Τι πιστεύουμε για τον εαυτό μας; Αξίζουμε να μας αγαπάνε, να μας σέβονται; Και φυσικά αξίζουμε! Τότε για ποιο λόγο να επιτρέπουμε να μας πληγώνουν και να μας δημιουργούν αισθήματα κατωτερότητας; 

Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής 

Γιάννης Ξηντάρας 

CoverPhoto: Daisuke Yokota 

https://www.o-klooun.com

Γιατί δυσκολευόμαστε να πάρουμε αποφάσεις…!!!!

Συχνά στη ζωή μας έχουμε να πάρουμε αποφάσεις είτε για απλά, καθημερινά θέματα είτε για πιο σοβαρά. Πολλές φορές έχουμε σκεφτεί πως θα θέλαμε κάποιος άλλος να αποφασίσει για εμάς, κάποιος άλλος να πάρει το βάρος της απόφασης, για να νιώσουμε πιο «ελαφροί».

Μας δημιουργούνται αισθήματα πίεσης και άγχους, όταν έχουμε να πάρουμε μία απόφαση λόγω του αποτελέσματός και των συνεπειών της, το οποίο μπορεί να αρέσει είτε σε εμάς είτε στους άλλους.

Εκείνες τις στιγμές είναι που οι περισσότεροι, θέλουμε όσο τίποτα άλλο να μεταφέρουμε το βάρος της απόφασής μας σε κάποιον άλλον!

Θα έχετε προσέξει πως όταν είναι να πάρουμε μία απόφαση, «τρώμε» αρκετό από τον πολύτιμο μας χρόνο. Λέτε να υπάρχει κάποια λύση ώστε να μας διευκολύνει από το βάρος της απόφασης...;

Από την άλλη πλευρά, όταν έχουμε αποφασίσει να κινηθούμε με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο, αμφιβάλλουμε για την εγκυρότητα της απόφαση μας. «Έπραξα σωστά;», «Τι αντίκτυπο θα έχει μελλοντικά σε εμένα ή και τους γύρω μου;». Αγωνιούμε και νιώθουμε αβοήθητοι μπροστά σε τέτοιες στιγμές. 

Τέτοιες αποφάσεις συνήθως έχουν να κάνουν με την υγεία μας, τη σχέση μας, τη δουλειά μας, την οικογένεια μας, ή τις σχέσεις με τον περίγυρο μας .

Συνήθως το πρώτο άτομο που σκεφτόμαστε όταν παίρνουμε μία απόφαση είναι το δικό μας όφελος. Ταυτόχρονα όμως, την ίδια στιγμή σκεφτόμαστε, τι αντίκτυπο θα έχει για τους άλλους αυτές οι αποφάσεις; Θα τους στενοχωρήσουμε, θα τους δυσκολέψουμε, εντέλει μήπως θα τους πληγώσουμε;

Άλλη μία σκέψη είναι αν αυτή η απόφαση, θα μας κάνει καλό; Θα είμαστε πιο ευτυχισμένοι; Ή είναι ένας τρόπος που θα δημιουργηθεί κάποιο κακό στον εαυτό μας. 

Για παράδειγμα, αποφασίζουμε να σταματήσουμε μία σχέση που ενώ είχαμε αισθήματα, δεν περνάγαμε καλά. Ή αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε γυμναστήριο που δεν μας αρέσει, αλλά θα μας βοηθήσει στην προσπάθεια της απώλειας των περιττών κιλών μας.

Επίσης, βοηθά αυτή η απόφαση στο να επιτύχουμε και να εφαρμόζουμε εκείνες τις αρχές που διέπουν και μας κάνουν πιο ολοκληρωμένους, ελεύθερους από τους περιορισμούς των νοητικών μας αναταραχών; Αυτή η απόφαση μας κάνει να νιώθουμε πιο ήρεμοι;

Όλα αυτά θα μπορούσαμε να πούμε πως στηρίζονται σε μια ώριμη από τις εμπειρίες κοινή λογική. Ωστόσο... γυρνώντας στο παρελθόν, θα παρατηρήσουμε πως μερικές φορές συμβαίνουν πράγματα που δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε με την κοινή λογική.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, ίσως χρειάζεται να αφεθούμε στα χέρια της ίδιας της ζωής, που έχει κι εκείνη τους δικούς της κανόνες και αρχές. Έχοντας κι αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού μας, μπορούμε να έχουμε μια σταθερότητα και ηρεμία στην καθημερινότητά μας.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής 

Γιάννης Ξηντάρας

https://www.o-klooun.com

Υπάρχουν και σήμερα ασκητές μέσα στον κόσμο...!!!!

Δεν υπάρχουν μόνο προχωρημένης ηλικίας άνθρωποι που εκκλησιάζονται και προσπαθούν να ζήσουν χριστιανικά. Υπάρχουν και νέοι που αγωνίζονται κατά του κοσμικού φρονήματος, που εκκλησιάζονται τακτικά, που εγκρατεύονται, που παρθενεύουν, που νηστεύουν, που προσεύχονται καθημερινώς κάνοντας παρακλήσεις, το απόδειπνο, γονυκλισίες… 

Υπάρχουν νέοι άνθρωποι, λαϊκοί, που έχουν τέτοια αυταπάρνηση που θα ζήλευαν πολλοί μοναχοί, που έχουν τέτοια καθαρότητα βίου που θα ζήλευαν πολλοί κληρικοί, που έχουν τέτοια υπακοή στον πνευματικό τους, που δύσκολα την βρίσκεις μέσα σε κοινόβια μοναστήρια ή σε σκήτες και κελιά. 

Υπάρχουν λαϊκοί άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες, που αν και δεν έχουν προχωρημένη ηλικία, βρίσκονται σε προχωρημένη πνευματική κατάσταση λόγο της σταθερής απόφασης που πήρανε να γίνουνε του Χριστού ό,τι κι αν τους στοιχίσει. 

Και είναι τόσο όμορφο να συναντάς τέτοιους ανθρώπους και να συνδέεσαι μαζί τους διότι παίρνεις παράδειγμα ζωής, πίστης και αγάπης προς τον Χριστό. Βλέπεις αυτόν τον πόθο για την Σωτηρία, βλέπεις την σωφροσύνη που έχουνε αυτοί οι νέοι και ωφελείσαι. 

Υπάρχουν νέοι που έχουν ξεπεράσει στα πνευματικά τους ηλικιωμένους, του ιερείς και μοναχούς. Και τους έχουν ξεπεράσει γιατί κατάλαβαν νωρίς ότι αξία δεν έχει απλά το να ζεις καλά (να περνάς καλά) αλλά να ξέρεις γιατί ζεις. 

Υπάρχουν νέοι λοιπόν οι οποίοι παρά τον πόλεμο που δέχονται από τον κοινωνικό τους περίγυρο, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν λόγο της εργασίας τους, λόγο της νιότης τους, αυτοί επιμένουν να ζούνε χριστιανικά χωρίς να ντρέπονται για την επιλογή τους. 

Δεν ντρέπονται που έρχονται στην εκκλησία, που έχουνε πνευματικό πατέρα, που νηστεύουν, που παρθενεύουν, που συμμετέχουν σε πνευματικές ομιλίες και συζητήσεις, που κάνουνε τον σταυρό τους καθώς περνούν έξω από έναν Ιερό Ναό, που ντύνονται σεμνά, που συναναστρέφονται ρασοφόρους, που συχνάζουν σε μοναστήρια, που βοηθούν την ενορία τους σε διάφορες δράσεις της. 

Υπάρχουν ασκητές μέσα στον κόσμο που ακουμπούν τα κράσπεδα του ουρανού κι ας μην έχουν ρυτίδες στο πρόσωπο, κι ας μην έχουν άσπρα μαλλιά. 

Έχουν πρόσωπα νέα, γεμάτα Θείο ζήλο, σεμνότητα και αγαθότητα που χαμογελούν μπροστά στην απαξίωση των πολλών. Χαμογελούν άκακα, όπως ο κάθε άνθρωπος που ξέρει ποιος είναι και είναι σίγουρος για το τι κάνει. Χαμογελούν γιατί ελπίζουν, γιατί βιώνουν αυτήν την χαρά που κανείς μίζερος δεν μπορεί να την μειώσει. 

Χαμογελούν γιατί ζούνε στην ασφάλεια της υπακοής τους, γιατί ζούνε μέσα στον κόσμο ως κοσμήματα του κόσμου. Χαμογελούν και είναι το χαμόγελό τους η μαρτυρία της Αλήθειας του Χριστού. 

Υπάρχουν πολλοί νέοι που έχουν παραδοθεί στα πάθη τους έχοντας αναγάγει την ασωτία τους σε καμάρι τους, σε μαγκιά τους. Εγώ δεν μένω σ’αυτούς. Μένω σ΄ όλους εκείνους και σ’ όλες εκείνες που κάνουν την μεγαλύτερη επανάσταση. 

Μια επανάσταση που δεν θέλει να νικήσει τους άλλους αλλά μια επανάσταση που ποθεί την προσωπική πνευματική εξέλιξη και μεταμόρφωση του επαναστάτη. Μια επανάσταση που φέρνει ανάσταση, αφθαρσία, σωτηρία. Που κάνει τον άνθρωπο κατά Χάριν θεάνθρωπο. 

Οι νέοι αυτοί είναι σύγχρονοι άνθρωποι…μάλλον τι σύγχρονοι; Καλύτερα να πούμε ότι είναι μπροστά από την εποχή τους. Διότι ο κάθε άνθρωπος που ζει θεάρεστα πραγματώνοντας τον Ευαγγελικό λόγο είναι μπροστά από κάθε εποχή. 

Έχει ξεπεράσει κάθε ενδοκοσμικό status κάθε οριοθετημένο κοινωνικοπολιτισμικοοικονομικό θεσμό. Ζει ως πολίτης της αιωνιότητος, ως συμπολίτης των Αγίων, ως κοινωνός της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας. 

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος 

http://imverias.blogspot.com

simeiakairwn

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Το χάδι και η αγκαλιά μειώνουν το άγχος, τους παλμούς της καρδιάς και την υψηλή πίεση...!!!!

Οι άνθρωποι είμαστε όντα κοινωνικά, γεγονός που σημαίνει πως έχουμε ανάγκη την αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους. Μέσα στη δίνη της καθημερινότητας, ξεχνάμε πόσο μεγάλη αξία έχουν για όλους εμάς οι απλές καθημερινές ενέργειες, οι οποίες όμως περικλείουν μέσα τους την αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους.

Η ανθρώπινη επαφή, το ίδιο το άγγιγμα, μας απελευθερώνει από το άγχος καθώς όπως έχει διαπιστωθεί, ''χτυπάει'' εκείνο το μέρος του εγκεφάλου το οποίο ευθύνεται για το άγχος εκκρίνοντας ενδορφίνες οι οποίες δρουν αποτρεπτικά απέναντι σε αυτό. 

Η ευεργετική επίδραση του χαδιού αγγίζει και εκείνο το λεπτό θέμα που αφορά την ίδια την εμπιστοσύνη μας απέναντι στους ανθρώπους, τροφοδοτώντας παράλληλα το ίδιο μας το δέρμα, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο όργανο του σώματός μας.

Το χάδι, η αγκαλιά, αποβάλλουν από μέσα μας το άγχος, μειώνουν τους παλμούς της καρδιάς και την υψηλή πίεση, καλλιεργούν στον άνθρωπο το αίσθημα της αλληλοβοήθειας και της εμπιστοσύνης στους άλλους ανθρώπους. 

Πολλοί γονείς δεν προσφέρουν πολλές αγκαλιές στο παιδί τους, διότι θεωρούν πως εκείνο θα εξελιχθεί σε έναν μαλθακό ενήλικα και δε θα αποκτήσει συναισθηματική αντοχή.

Αυτή όμως, είναι μία λανθασμένη συμπεριφορά διότι το παιδί έχει απόλυτη ανάγκη να αισθάνεται ασφάλεια και προστασία, όπως και τη δημιουργία της αίσθησης πως είναι αγαπητό. Γι’ αυτό όσοι είναι γονείς, να αγκαλιάζουν όσο περισσότερο γίνεται τα παιδιά τους. 

Το χάδι είναι απαραίτητο για την υγιή ανάπτυξη του ανθρώπου, διότι μειώνει μέσα του την εσωτερική ένταση, το θυμό και την έντονη νευρικότητα, επιδρώντας θετικά στην αμυγδαλή που είναι το μέρος του εγκεφάλου το οποίο είναι υπεύθυνο για τα συναισθήματα.

Το χάδι δεν είναι μόνο το ερωτικό. Ακόμα και η πλατωνική αγάπη, τα φιλικά συναισθήματα, μπορούν να εκφραστούν με μία αγκαλιά, ακόμα και ένα απαλό χτύπημα στην πλάτη μπορεί να είναι ιδιαίτερα τονωτικό για την αυτοπεποίθηση και το χτίσιμο της εμπιστοσύνης του ίδιου του ανθρώπου. 

Δεν είναι τυχαίο πως σε όλες τις μεγάλες αθλητικές και καλλιτεχνικές διοργανώσεις παγκοσμίως, υπάρχει χειραψία μεταξύ των συμμετεχόντων. Παράλληλα, έχει διαπιστωθεί πως σε όσα σχολεία οι εκπαιδευτικοί ενθάρρυναν τα παιδιά στο να αγγίζουν το ένα το άλλο, εκείνα εμφάνιζαν καλύτερες επιδόσεις στα σχολικά μαθήματα.

Όμως, το χάδι δεν περιορίζεται μεταξύ ανθρώπων. Ειδικοί ψυχικής υγείας συνιστούν σε πολλούς θεραπευόμενους, την απόκτηση ενός κατοικίδιου. 

Το χάδι σε μία γάτα, λειτουργεί εξαιρετικά αγχολυτικά και πολλές φορές η ίδια η άδολη και αληθινή αγάπη που μας παρέχει ένα αθώο πλάσμα, μας ενισχύει την εμπιστοσύνη στον εαυτό και την αξία μας, αποβάλλοντας από μέσα μας την αρνητικότητα.

Το χάδι έρχεται φυσικά και σε συνάρτηση με διάφορες πολιτιστικές, πολιτισμικές, θρησκευτικές και κοινωνικές αντιλήψεις. 

Ας γνωρίζουμε τα προσωπικά όρια το εκάστοτε ανθρώπου, ώστε να μην αισθανθεί και ο ίδιος παραβίαση του προσωπικού του χώρου – ειδικότερα, αν είναι άτομο το οποίο δε γνωρίζουμε καλά. Ας βάλουμε περισσότερο το άγγιγμα στη ζωή μας. Δεν είναι μέρος της ζωής, αλλά η ίδια η ζωή.

Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη - enallaktikidrasi.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Να μη φοβάστε τη μοναξιά αλλά τις αδιάφορες σχέσεις...!!!!

Το να ανοίγετε κάθε βράδυ την πόρτα σ’ ένα σπίτι στο οποίο δε σας περιμένει κανείς, τουλάχιστον άνθρωπος, δεν είναι και τόσο τρομαχτικό τελικά. Για σκεφτείτε το λίγο. Πιο τρομαχτικό θα ήταν αν σας περίμενε ένας άνθρωπος τον οποίο πια δεν αντέχετε ή κάποιος που θα σας έλεγε ένα αδιάφορο “καλησπέρα” χωρίς καν να σας κοιτάξει.

Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν στις μέρες μας να μείνουν σε μία σχέση που πια δεν τους γεμίζει είτε για οικονομικούς λόγους, είτε για τα παιδιά τους, είτε γιατί φοβούνται να μείνουν μόνοι, είτε γιατί βαριούνται τη διαδικασία του χωρισμού και τις κριτικές των άλλων. 

Για να χωρίζεις όταν πια είσαι δυστυχισμένος, χρειάζεται αρχικά να αποδεχθείς την αποτυχία της σχέσης και κατά δεύτερον να βρεις την ψυχική δύναμη που χρειάζεται για να προχωρήσεις μόνος.

Είναι, όμως, πραγματικά μόνος όποιος ζει single; Ακόμη πιο μόνοι νιώθουν και πολλοί άνθρωποι που συζούν ή έχουν μια σχέση. Εξάλλου, υπάρχει ζωή και για τους single ανθρώπους. Υπάρχουν οι φίλοι, η οικογένεια και τα χόμπι τους.

Το να είστε σε μία σχέση που σας πληγώνει ή που δε σας γεμίζει ή χειρότερα που σας κάνει να νιώθετε άσχημα με τον εαυτό σας, είναι σίγουρα χειρότερο από το να επιλέξετε τη μοναχικότητα. 

Εξάλλου, πώς θα γνωρίσετε την πραγματική αγάπη αν συνεχώς επιλέγετε να μένετε δίπλα από ανθρώπους που σας ρουφάνε το αίμα αργά, σιωπηλά και οδυνηρά.

Ο χρόνος περνάει και κανέναν δεν περιμένει. Κι όταν επιτέλους αποφασίσετε ν’ αγαπήσετε τον εαυτό σας και να του δώσετε όσα αξίζει, ίσως να είναι πια αργά. Για να δώσετε στον εαυτό σας, λοιπόν, αυτό που πραγματικά θα τον κάνει ευτυχισμένο, απαντήστε σε αυτές τις ερωτήσεις :

– Τι φοβάστε περισσότερο; Να είστε κύριοι του εαυτού σας ή να είστε με κάποιον που δε σας αφήνει να είστε ο εαυτός σας;

– Τι προτιμάτε; Να περνάτε κάποιο χρόνο μόνοι ή να περνάτε το χρόνο σας με τη λάθος, βαρετή ή εκνευριστική παρέα;

– Φοβάστε να κάνετε οι ίδιοι λάθη ή να είστε με τον λάθος άνθρωπο;

– Φοβάστε περισσότερο να μην κάνετε έρωτα ή να κάνετε έρωτα κάθε βράδυ ενώ δε νιώθετε τίποτα;

– Φοβάστε το ότι δε θα έχετε κάποιον για να μιλήσετε ή να μιλάτε σε κάποιον που δε σας καταλαβαίνει ή δε σας ακούει καν πραγματικά;

– Φοβάστε ότι κάποια βράδια θα κλαίτε επειδή είστε μόνοι ή φοβάστε περισσότερο να κλαίτε επειδή σας πληγώνουν;

– Και τέλος, φοβάστε πιο πολύ να είστε μόνοι ή να είστε σε μία αδιάφορη σχέση;

Ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε μία υγιή σχέση όπου νιώθουν ασφαλείς, γεμάτοι και αγαπιούνται όπως είναι. 

Ένας άνθρωπος που δεν έχει όρεξη ή χρόνο να κάνει έρωτα μαζί σας αντί για σεξ, που δεν έχει χρόνο να σας ακούσει, να παίξει μαζί σας, να χαρεί με τα επιτεύγματά σας και γενικά να σας αγαπήσει, δεν είναι ο άνθρωπός σας. 

Γι’ αυτό, μη φοβάστε να είστε μόνοι αν δεν έχετε βρει τον άνθρωπό σας. Θα είστε σίγουρα καλύτερα με τον εαυτό σας παρά με τον λάθος άνθρωπο.

Συγγραφέας Πράξια Αρέστη - enallaktikidrasi.com

Οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο ύπνο γιατί έχουν πιο σύνθετο εγκέφαλο...!!!!

Σύμφωνα με μια αμερικανική μελέτη επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Ντιουκ (Duke University) της Βόρειας Καρολίνας, η ικανότητα των γυναικών να φέρνουν εις πέρας πολλαπλές δραστηριότητες παράλληλα κατά τη διάρκεια της ημέρας κουράζει περισσότερο τον εγκέφαλό τους, με αποτέλεσμα να χρειάζονται περισσότερη ξεκούραση από τους άνδρες. 

Οι επιστήμονες με επικεφαλής τον κλινικό ψυχολόγο Michael Breus, βρήκαν ότι οι γυναίκες που δεν κοιμούνται αρκετά το βράδυ τείνουν να πάσχουν από κατάθλιψη ή να είναι υπερβολικά νευρικές. 

Από την πλευρά τους, οι άνδρες που δεν κοιμούνταν επαρκώς δεν εμφανίζουν παρόμοια προβλήματα. Μάλιστα οι ερευνητές βρήκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων. 

Μια από τις κυριότερες λειτουργίες του ύπνου είναι ότι επιτρέπουν στον εγκέφαλο να ξεκουραστεί και να αναζωογονηθεί. Όσο περισσότερο χρησιμοποιείτε τον εγκέφαλό σας κατά τη διάρκεια της ημέρας, τόση περισσότερη ξεκούραση χρειάζεται, κατά συνέπεια, έχετε ανάγκη περισσότερο ύπνο. 

“Βρήκαμε ότι οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη κατάθλιψη, περισσότερο θυμό και ότι είναι πιο εχθρικές το πρωί” ανέφερες ο Breus στους δημοσιογράφους. Και σημείωσε ότι οι άνδρες δεν παρουσιάζουν τα συμπτώματα των γυναικών από τον ελλειπή ύπνο. 

Μάλιστα συμβούλεψε τις γυναίκες που έχουν έλλειψη ύπνου να “παίρνουν υπνάκους” των 25-90 λεπτών το μεσημέρι καθώς παραπάνω ύπνος μπορεί να προκαλέσει υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας. 

Η μελέτη αυτή έρχεται κάπως σε αντίθεση με προηγούμενες που έδειχναν ότι οι γυναίκες μπορούν να αντιμετωπίζουν το άγχος καλύτερα από τους άνδρες. 

Ο ύπνος τονώνει τον εγκέφαλο 

Πολλές έρευνες έχουν συνδέσει την έλλειψη ύπνου με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών και ψυχικών νόσων ή ακόμα και ανάπτυξη φλεγμονής. 

Οι Αμερικανοί επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι τα προβλήματα που σχετίζονται με τον ύπνο μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα, εφαρμόζοντας μια «κούρα» ξεκούρασης με ύπνους μικρής διάρκειας μέσα στην ημέρα. 

«Ο ύπνος ουσιαστικά βοηθά στην επιδιόρθωση και αποκατάσταση του εγκεφάλου», σχολιάζει από την πλευρά του ο καθηγητής Τζιμ Χορν, διευθυντής του Κέντρου Ερευνας για τον Ύπνο του Πανεπιστημίου Λοουμπόροου, στη Βρετανία, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. 

Οι άνδρες 

«Κατά τη διάρκεια του βαθέος ύπνου, ο φλοιός του εγκεφάλου – που σχετίζεται με τη διαδικασία της σκέψης, τη μνήμη και τη γλώσσα αποσυνδέεται από τις αισθήσεις και μπαίνει σε φάση αποκατάστασης. 

Όσο περισσότερο χρησιμοποιεί κανείς τον εγκέφαλό του κατά τη διάρκεια της ημέρας, τόσο περισσότερο χρόνο αποκατάστασης, δηλαδή ύπνο, χρειάζεται τη νύχτα. 

Οι γυναίκες τείνουν να επιδίδονται σε multitasking και για αυτόν τον λόγο φαίνεται ότι χρειάζονται περισσότερο ύπνο. Ωστόσο και ένας άνδρας με μια δουλειά η οποία απαιτεί αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα, ενδεχομένως να έχει την ίδια ανάγκη για περισσότερη ξεκούραση», εξηγεί ο ειδικός. 

Να σημειωθεί ότι ο μέσος ενήλικα χρειάζεται 7-9 ώρες ύπνου κάθε βράδυ. Υπολογίζεται ότι το 80% του πληθυσμού κοιμάται λιγότερο. 

[sleepfoundation] [independent]

diaforetiko.gr 

http://thesecretrealtruth.blogspot.com