Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2018

10 βήματα που θα σε γεμίσουν ενέργεια όταν είσαι στις πιο αδύναμες στιγμές σου...!!!!

1.Πράξε προς έναν ανώτερο σκοπό.
Σύμφωνα με τις πιο σύγχρονες έρευνες της ψυχολογίας, το να εργαζόμαστε για κάτι το οποίο δεν περιορίζεται μόνο στο ατομικό μας συμφέρον, είναι πηγή ευτυχίας. Ο εθελοντισμός αλλά και η βοήθεια σε εκείνους που μας χρειάζονται είναι πηγές καλής διάθεσης και ψυχικής ευφορίας. Όταν βοηθάς τους άλλους, στην ουσία βοηθάς τον εαυτό σου.

2. Μην περιμένεις να γίνεις τέλειος. Ξεκινά τώρα!
Tι είναι αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα, το οποίο είναι λίγο παραπάνω από ότι έκανες εχθές; Βάλε μικρά βήματα ανάπτυξης. Γράψτα σε μια λίστα. Στο τέλος της ημέρας διάβασε τα πολλά μικρά που ολοκλήρωσες. Σιγά σιγά θα κάνουν ένα μεγάλο. Και θα σου δώσουν μεγαλύτερη ηρεμία και αυτοεκτίμηση.

3. Ψάξε και βρες εκείνους που είναι το ίδιο δραστήριοι όπως και εσύ.
Ή και περισσότερο. Η παρέα με ανθρώπους που έχουν ήδη καταφέρει αυτό που θέλεις θα σου δώσει μια μεγαλύτερη ώθηση, καθώς επίσης θα σε πείσει ότι αυτό που επιθυμείς να γίνει…γίνεται!

4. Βάλε στόχους αλλά κράτησε την ευελιξία σου.
Το να βάλεις στόχο θα σου δώσει καλή διάθεση (η σωστή στοχοθεσία βοηθάει στην έκκριση ντοπαμίνης και ενδορφίνης – των νευροδιαβιβαστών της καλής ενέργειας, όπως αναφέρει στο βιβλίο του «Νικήστε τους φόβους σας» ο νευροεπιστήμονας Σρι Πιλέυ ). 

Στη συνέχεια όμως, κράτα ένα στρατηγικό σχέδιο επίτευξης του στόχου σου, έτσι ώστε να ξέρεις πότε είναι ασφαλές να συνεχίσεις και πότε θα ήταν έξυπνο να αλλάξεις πλεύση και να επενδύσεις το χρόνο σου αλλού για να πάρεις το αποτέλεσμα που επιθυμείς. Πάντα με στρατηγική!

5. Απόφυγε τους αρνητικούς ανθρώπους.
Το να κάνεις τακτική παρέα μαζί τους και να θέλεις να πετύχεις τους στόχους σου, είναι σαν να σε πυροβολείς στο πόδι και μετά να θέλεις να πας για τρέξιμο. Η κακή ενέργεια είναι κολλητική. Το έχεις παρατηρήσει;

Οι συνήθειες, οι αξίες και οι πεποιθήσεις εκείνων με τους οποίους κάνουμε παρέα πιο συχνά, είναι μεταδοτικές, όπως αναφέρει ο Robin Sharma ένας από τους μεγαλύτερους Leadership Coaches παγκοσμίως.

6. Ανάλαβε την ευθύνη των πράξεων σου.
Αν κατηγορείς την τύχη, τους άλλους, τη μοίρα, τους γονείς σου ή τον εργοδότη σου για τις δυσκολίες που σου συμβαίνουν, στην ουσία επιτρέπεις στον εαυτό σου να πάρει το ρόλο του θύματος και δίνεις στον άλλον το ρόλο του θύτη. Είναι σαν να του ανακοινώνεις ότι έχει μερικό ή και περισσότερο έλεγχο της ζωής σου!!!

Αυτό είναι μια από τις τοξικές πρακτικές σκέψης όπως αναφέρει στο βιβλίο του Super Brain ο Deepak Chopra. Ζήτα βοήθεια για να δεις που είναι η περιοχή στην οποία μπορείς να δράσεις διαφορετικά και να απελευθερωθείς από αυτή την πρακτική. Το Life Coaching μπορεί να σε βοηθήσει σε αυτό.

7. Ξεπέρνα τα όρια σου λίγο λίγο καθημερινά.
Αυτό θα κάνει θαύματα στην αυτοεκτίμηση σου! Αν κάνεις αυτό που πάντα έκανες, θα πάρεις αυτό που πάντα έπαιρνες…

8. Κράτησε σε καλή κατάσταση το μυαλό σου.
Εκπαιδεύσου σε έναν θετικό τρόπο σκέψης. Υπάρχουν πλέον πληθώρα μεθόδων οι οποίες μπορούν να σε βοηθήσουν να μάθεις να έχεις μεγαλύτερο έλεγχο του τι σκέψη θα λάβει χώρο μέσα στο περιβάλλον του μυαλού σου. 

Το Life Coaching με NLP (Neurolinguistic Programming) στοχεύει ακριβώς εκεί. Με στοχευμένες ασκήσεις αλλάζουν οι νευροσυσχετισμοί και χτίζεται σταδιακά ένας νέος τρόπος σκέψης, πιο υγιής και πιο ικανός να μας βοηθήσει να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα μας.

9. Μην παίρνεις την επιτυχία για αυτά που ήδη κατάκτησες πολύ στα σοβαρά.
Σου αξίζει ένα μεγάλο μπράβο, αλλά μη σταματάς τώρα. Μπορεί να χάσεις τα δώρα της αν την πάρεις ως δεδομένη.

10. Σκέψου πριν μιλήσεις. Και σκέψου και πάλι. Διάλεξε τις λέξεις σου προσεκτικά.
Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε μπορούν να μας ενεργοποιήσουν ή να μας αδειάσουν από ενέργεια. Δοκίμασε να μιλάς συνεχώς αρνητικά για μισή ώρα. Για τις δυσκολίες, για τους άλλους ή και για εσένα. 

Παρατήρησε την αλλαγή στα επίπεδα ενέργειας σου. Τώρα δοκίμασε να μιλάς για μια ιδέα, για ένα ιδανικό ή για κάποιον τον οποίο θαυμάζεις πραγματικά. Να μιλάς για κάτι για το οποίο νιώθεις ευγνωμοσύνη. 

Βγάλε το συμπέρασμα, από την επίδραση των λέξεων στην ίδια τη σύσταση της χημείας στο σώμα σου. Στο βιβλίο «Τα μυστικά μηνύματα του νερού» ο Μασάρου Εμότο αναφέρει ότι εκπέμπουμε στην ψηλότερη συχνότητα όταν βρισκόμαστε στην κατάσταση ευγνωμοσύνης. 

Από την άλλη, ο θυμός, ο φόβος και το άγχος μπορούν να ρίξουν την ενέργεια που εκπέμπουμε στα χαμηλότερα επίπεδα. Και να επηρεάσουν ανάλογα τη ζωή μας!




Mε εκτίμηση,
Ελίνα Γιαχαλή

''Έφυγε'' ο Χάτσικο της Κρήτης – Η ιστορία του συγκίνησε το Πανελλήνιο...!!!!

Οκτώ χρόνια περίμενε το αφεντικό του να επιστρέψει....
Επί οκτώ χρόνια πήγαινε κάθε πρωί σε σούπερ μάρκετ στη περιοχή των Πατελλών, περιμένοντας το αφεντικό του το οποίο όμως έχει φύγει από τη ζωή. 

Κάθε μέρα εμφανιζόταν στην είσοδο του σούπερ μάρκετ, με την ελπίδα να ξαναδεί τον καλύτερο του φίλο, τον οποίο συνόδευε στα ψώνια. 

Ποτέ όμως δεν έχασε την ελπίδα ότι θα ξαναδεί το αφεντικό του, το οποίο όμως πέθανε από ανακοπή στο σούπερ μάρκετ. Με θλιμμένο βλέμμα, αποχωρούσε από το σημείο αργά το βράδυ και επέστρεφε στο σπίτι που διέμενε ο ιδιοκτήτης του. 

Ο σκύλος, η αλλιώς ο Χάτσικο της Κρήτης, που συγκίνησε το Πανελλήνιο με την αξιοθαύμαστη αφοσίωση στο αφεντικό του, αγγίζοντας τις χορδές στις καρδιές μας, παραδίδοντας μαθήματα αληθινής αγάπης, δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσα μας. 

Η κατάσταση της υγείας στο γέρικο σκυλί επιβαρύνθηκε με συνέπεια να μην υπάρχει επιστροφή. Γείτονες που τον φρόντιζαν όσο μπορούσαν, συγκέντρωσαν ένα μικρό χρηματικό ποσό καθώς η ευθανασία ήταν μονόδρομος. 

«Δεν ήθελε να «παραδώσει» το πνεύμα του. Περίμενε το αφεντικό του να βγει από το κατάστημα. «Ψυχορραγούσε». Οι δυνάμεις του, τον εγκατέλειπαν. Και όμως δεν ήθελε να πεθάνει», δήλωσε ο κ. Νίκος Γαρεφαλάκης, κάτοικος Πατελλών ο οποίος παράλληλα αναφέρθηκε στα παράσιτα, τα οποία όπως είπε είχαν τσακίσει το σκυλί, το οποίο δεν μπορούσε να αντιδράσει. 

«Ο κτηνίατρος μας είπε ότι έπρεπε να του κάνουμε ευθανασία. Μαζέψαμε ένα μικρό χρηματικό ποσό για να το λυτρώσουμε», επεσήμανε ο κ. Γαρεφαλάκης ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους γείτονες οι οποίοι έμαθαν την συγκλονιστική ιστορία του σκυλιού καθώς και το τραγικό συμβάν με το ηλικιωμένο ιδιοκτήτη του τετράποδου. 

«Το πρόσωπο του σκυλιού ήταν πάντα στραμμένο προς το σούπερ μάρκετ, διότι περίμενε το αφεντικό του, το οποίο όμως υπέστη ανακοπή μέσα στο σούπερ μάρκετ. 

Τον άτυχο ηλικιωμένο τον έβγαλαν από την πίσω πόρτα του σούπερ μάρκετ και έτσι το σκυλί δεν έμαθε ποτέ τι συνέβη στο αφεντικό του», πρόσθεσε και κατέληξε λέγοντας: «Ο Χάτσικο αποτελεί ένα τρανό παράδειγμα της σχέσης του τετράποδου με τον άνθρωπο. Είναι και ένα κοινωνικό μήνυμα προς όλους τους ανθρώπους». 
Τέλος, ο κ. Γαρεφαλάκης ευχαριστεί όλους τους δημότες και τους εργαζόμενους στο σούπερ μάρκετ που φρόντιζαν το σκυλί όλα αυτά τα χρόνια, όπως και τους διερχόμενους οδηγούς οι οποίοι «έκοβαν» ταχύτητα στο συγκεκριμένο σημείο, στο ύψος του Στρατολογικού Γραφείου καθώς γνώριζαν το σκυλί, το οποίο κινούνταν με δυσκολία όπως και τη διαδρομή που ακολουθούσε κάθε μέρα. 

Εδώ και δύο μήνες, η θέση του είναι κενή. Δάκρυα, αναμνήσεις και με την απουσία του να είναι αισθητή… Ένα κύπελο με λίγες σταγόνες νερό είναι η μοναδική εικόνα που άφησε πίσω του, ο Χάτσικο, τον οποίο θα θυμούνται όλοι με αγάπη… όπως τον Χάτσι, ο οποίος ράγισε καρδιές μέσα από την αληθινή ιστορία αγάπης και τον ισχυρό δεσμό με το αφεντικό του, το οποίο συνόδευε μέχρι τον σιδηροδρομικό σταθμό… και τον περίμενε για τα επόμενα δέκα χρόνια, μέχρι που περαστικοί τον βρήκαν νεκρό στη γνώστη ταινία με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Γκιρ. 

Και ο δικός μας Χάτσικο έμεινε πιστός για όλη του τη ζωή στο αφεντικό του, συγκλονιστική ιστορία που αποκάλυψε η ΚΡΗΤΗ TV και η οποία θα μείνει στο μυαλό όλων μας! 




Πολύ αμφιβάλω ότι θα διαβαστεί η ανάρτηση αλλά εγώ θα την κάνω...!!!!

Γιάννης Γεωργίου εξοργισμένος. 
Πολύ αμφιβάλω ότι θα διαβαστεί η ανάρτηση αλλά εγώ θα την κάνω. 

Βέβαια αν ο μουσαμάς ήταν γεμάτος γάτες ή σκυλιά που οι περισσότεροι από εμάς αγαπάμε και φροντίζουμε, ε τότε τα likes και η οργή μας θα είχε ξεχειλίσει. 

Αν δε η ανάρτηση περιείχε και καμιά ξεβράκωτη ε τότε ήταν που θα παίρναμε φωτιά.....

Δυστυχώς όμως εδώ έχουμε χιλιάδες μέλισσες νεκρές, επηρεασμένες από τη χρήση φυτοφαρμάκων και στη χώρα μας.

Δυστυχώς ο κύκλος της ζωής μας σταμάτα κάπου εδώ.

Αν κάποτε οι μέλισσες αφανιστούν από προσώπου γης, δεν θα απομείνουν στον άνθρωπο παραπάνω από τέσσερα χρόνια ζωής...... 




Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2018

Ένας διάλογος με τον πονοκέφαλό μου...!!!!


Π: Καλημέρα!!!

Εγώ: Ωχ… πάλι εσύ εδώ;

Π: Φυσικά πάλι εδώ. Τι να κάνω, κάθε φορά που με καλείς έρχομαι.

Εγώ: Σε καλώ; Εγώ; Όχι, όχι φίλε μου, εγώ δεν σε έχω καλέσει και αν θες να μάθεις είσαι αγενέστατος γιατί έρχεσαι πάντα απρόσκλητος και πάντα μου χαλάς τη μέρα.

Π: Χμμμ… μπορείς να με κατηγορήσεις για πολλά αλλά για ένα πράγμα μόνο δεν μπορείς να μου προσάψεις την ευθύνη, ότι έρχομαι απρόσκλητος.

Εγώ: Δηλαδή τι θέλεις να πεις; Πώς σε κάλεσα εγώ; Για εξήγησέ μου!

Π: Τι μέρα είναι σήμερα;

Εγώ: Μην υπεκφεύγεις. Σε ρώτησα κάτι και άλλα μου λες τώρα.

Π: Όχι, δεν σου λέω άλλα, θα σου απαντήσω ακριβώς, σε αυτό που θέλεις.

Εγώ: Έχεις όρεξη μου φαίνεται για παιχνίδια. Αλλά τέλος πάντων, Τετάρτη είναι σήμερα. Και τι μ’ αυτό;

Π: Και τι μέρα είναι αύριο;

Εγώ: Α… αν δεν ξέρεις και τις μέρες της εβδομάδας, κακώς ξεκινήσαμε τον διάλογο. Μα Πέμπτη είναι αύριο φυσικά.

Π: Και τι έχεις να κάνεις αύριο;

Εγώ: Άστα, μην τα ρωτάς. Έχω να πάω εφορία, έχω δύο ραντεβού με δυσαρεστημένους πελάτες της εταιρείας, έχουμε meeting το απόγευμα και το βράδυ έχω να πάω και επίσκεψη κάπου που δεν θέλω. Ούτε να τα σκέφτομαι δεν θέλω.
Άουτς! Τι δυναμώνεις ρε συ; Διάλογο κάνουμε, μην με ταλανίζεις!

Π: Είδες λοιπόν που στα ‘λεγα; Με προσκάλεσες και ήρθα!

Εγώ: Α καλά! Είμαι κι εγώ ένας περίεργος τύπος που συζητάω με τον πονοκέφαλό μου αλλά κι εσύ δεν πας πίσω. Τι ασυναρτησίες είναι αυτά που λες; Πώς προέκυψε από αυτά που σου είπα ότι εγώ σε προσκάλεσα;

Π: Είπες ότι η μέρα σου αύριο είναι δύσκολη και ότι δεν θέλεις καν να σκέφτεσαι αυτά που έχεις να κάνεις;

Εγώ: Ναι, αυτό είπα. Η πρόσκληση σε σένα, από που προκύπτει;

Π: Τώρα που ξύπνησες τι σκεφτόσουν;

Εγώ: Τι να σκεφτώ; Τίποτα δεν μπορούσα να σκεφτώ με εσένα που έχεις απλωθεί κατά μήκος του κεφαλιού μου, και να ήθελα δεν μπορούσα.

Π: Είδες λοιπόν; Έτσι με προσκάλεσες και γι’ αυτό ήρθα. Δεν ήθελες να σκεφτείς την αυριανή σου μέρα και έτσι εγώ φροντίζω να μπλοκάρω τη σκέψη σου ή μάλλον να την εστιάσω αλλού. Έτσι με προσκαλούσες από τότε που ήσουν έφηβος. Κάθε φορά που δεν ήθελες να σκεφτείς κάτι δυσάρεστο εμφανιζόμουν εγώ και σου κατεύθυνα τις σκέψεις σου σε εμένα.

Εγώ: Δηλαδή θέλεις να πεις ότι ο λόγος που εμφανίζεσαι είναι για να μου αποσπάσεις το μυαλό από αυτά που δεν θέλω να σκέφτομαι;

Π: Ακριβώς!

Εγώ: Και γιατί δεν μου το έχεις πει τόσο καιρό, παρά με αφήνεις να υποφέρω;

Π: Γιατί δεν ενδιαφέρθηκες ποτέ να μάθεις. Γιατί μέσα σου γνώριζες γιατί ερχόμουν και προτιμούσες να μην σκαλίσεις περαιτέρω την υπόθεση. Όταν με βαριέσαι… απλά παίρνεις ένα παυσίπονο και φεύγω. Αλλά είμαι πάντα εκεί για να σε βοηθήσω όταν με έχεις ανάγκη.

Εγώ: Δηλαδή αν σου πω να φύγεις από μόνος σου θα φύγεις; Χωρίς να πάρω παυσίπονο;

Π: Φυσικά!

Εγώ: Ε φύγε τότε! Άσε με ήσυχο!

Π: Δεν κατάλαβες καλά. Όπως δεν με προσκάλεσες ποτέ απευθείας έτσι και δεν μπορείς να με διώξεις απευθείας.

Εγώ: Σιγά μην ήταν εύκολο! Δηλαδή τι πρέπει να κάνω για να φύγεις; Τεμενάδες;

Π: Όχι, δεν χρειάζεται να κάνεις τεμενάδες. Χρειάζεται απλά να εξαλείψεις τον λόγο για τον οποίο με προσκάλεσες.

Εγώ: Και πώς θα το κάνω αυτό; Μπορείς να με βοηθήσεις;

Π: Φυσικά, γι’ αυτό είμαι εδώ και κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Κάθε φορά που δεν θέλεις να σκέφτεσαι κάτι δυσάρεστο, εγώ έρχομαι για να σου τραβήξω την προσοχή από αυτό που δεν θέλεις. Για να φύγω λοιπόν, το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι αντί να προσπαθείς να μην σκέφτεσαι αυτά που δεν θέλεις, να προσπαθείς να βρεις μια λύση που να σε ικανοποιεί. Να κάνεις τη ζωή σου έτσι ώστε αυτά που δεν θα θέλεις να σκέφτεσαι να είναι όσο το δυνατόν λιγότερα και τελικά να τα εξαλείψεις.

Εγώ: Μα πώς να το κάνω αυτό; Δεν ζω σε έναν παραδεισένιο κόσμο. Υπάρχουν πράγματα που απλά δεν μου αρέσουν και πρέπει να τα αντιμετωπίσω.

Π: Σαφώς. Τα αντιμετωπίζεις με το να αποφεύγεις να τα σκέφτεσαι;

Εγώ: Όχι.

Π: Άρα αυτό σου λέω. Απλά αντιμετώπισέ τα. Βάλε κάτω το αυριανό σου πρόγραμμα. Δες ποια είναι αναγκαία να γίνουν και ποια όχι. Αν είναι όλα αναγκαία, απλά προγραμμάτισε σωστά τη μέρα σου και κάν΄τα. Μη μιζεριάζεις, μην κατσουφιάζεις και προπαντός μην προσπαθείς να αποφύγεις το αναπόφευκτο. Γιατί τότε θα έρχομαι εγώ να σε βοηθάω. Αν κάτι μπορείς να το αλλάξεις, άλλαξέ το και μην σκας. Αν δεν μπορείς να το αλλάξεις, απλά κάντο και πάλι μη σκας.

Εγώ: Έχω μείνει άφωνος! Έτσι είναι όλοι οι πονοκέφαλοι;

Π: Εγώ είμαι ο δικός σου πονοκέφαλος και μπορώ να σου μιλήσω για εσένα. Αλλά φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι πονοκέφαλοι έχουν τους λόγους τους…

Εγώ: Τα λόγια σου με βοήθησαν. Έχεις δίκιο. Θα σηκωθώ αμέσως και θα κάνω ό,τι μπορώ καλύτερα για να αντιμετωπίσω την αυριανή ημέρα. Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Τώρα μπορείς πραγματικά να φύγεις.

Π: Ναι, τώρα βλέπω πως δεν χρειάζεσαι τη βοήθειά μου. Θα φύγω και ελπίζω να τα λέμε ολοένα και πιο αραιά με αυτόν τον τρόπο. Σ’ αγαπώ! 




Μωυσής

Μη χαραμίζεις τη ζωή, μέσα σε ανεκπλήρωτες επιθυμίες...!!!!

Η αμέλεια σε οδηγεί στη φυλακή του τίποτα.

Ζωές φτιαγμένες από ανεκπλήρωτες επιθυμίες, από μαζεμένα γιατί και αν.

Οι μέρες περνούν και αφήνουμε για μετά αυτό για το οποίο δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα.

Ποτίζουμε με μικρά και μεγάλα ψέμματα κάθε μέρα τις ζωές μας.

Αύριο, την άλλη βδομάδα, τον άλλο μήνα.

Περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή.

Και αν δεν έρθει ποτέ αυτή η κατάλληλη στιγμή, γιατί πολύ απλά η κατάλληλη στιγμή είναι τώρα.

Επιθυμίες παρέα με φόβους και ανασφάλειες.

Πόσες φορές έχουμε αφήσει μετέωρα αν χωρίς να παίρνουμε καμιά απάντηση.

Πόσες ευκαιρίες δεν έχουμε αφήσει να πάνε χαμένες με την δικαιολογία άστο για αργότερα.

Και αργότερα τι γίνεται;;
Θα εμφανιστούν και άλλες ευκαιρίες;;

Ή θα μείνουμε να φανταζόμαστε και τι θα είχε γίνει αν είχα προχωρήσει.

Αν είχα κάνει αυτό που επιθυμώ περισσότερο.

Και γιατί αυτό που επιθυμούμε τόσο να το φοβόμαστε και τόσο;

Η ζωή είναι μικρή για να φορτώνεται με αν και γιατί.

Όταν σπας το φραγμό του φόβου μόνο την απελευθέρωση μπορείς να δεχτείς.

Και προχωράς…πολλές φορές δεν ξέρεις προς τα πού.

Μα το νιώθεις πως ο δρόμος είναι ο σωστός.

Ξέρεις πως άφησες πίσω σου ότι σε κρατούσε δέσμιο.

Ξέρεις πως τώρα προχωράς.
Και ξέρεις πως τα αν και τα γιατί ήταν ψεύτικα.

Κλείνεις μια υπόθεση και από μέσα σου έδιωξες ένα βάρος.

Έκανες σίγουρα το σωστό.
Να νιώθεις καλά αυτό είναι το σπουδαιότερο.
Μπορεί να έχεις αφήσει πίσω σου μια αγάπη.

Ακόμα και αυτό ξεπερνιέται.

Τώρα σίγουρα το ξέρω.
Και στο επόμενο κεφάλαιο τι υπάρχει;

Εγώ θα σου πω να μη σε νοιάζει.
Εμένα δε με νοιάζει αυτό το παρακάτω.

Το τώρα μόνο έχει σημασία.
Τώρα να αισθάνεσαι καλά γιατί πάντα θα υπάρχουν άπειροι λόγοι, αρκεί να θες να τους δεις.

Το μετά… άστο για μετά. 




Γεωργία Μαυρίδου 

Γράμμα στον αγαπημένο μου σύζυγο - Σατυρικό…!!!!

Αγαπημένε μου σύζυγε. 
Μετά από 10 χρόνια, 3 μήνες και 16 ημέρες έγγαμου βίου, αισθάνομαι την ανάγκη και την υποχρέωση να σου παρουσιάσω το σπίτι μας, γιατί πολλές φορές μου δίνεις την εντύπωση πως ζούμε σε διαφορετικό σπίτι, εάν όχι σε διαφορετικό πλανήτη. 

Ας ξεκινήσουμε από το χωλ. Σε περίπτωση που δεν το έχεις προσέξει, διαθέτει μια τεράστια ντουλάπα η οποία είναι χωρισμένη στην μέση. Η μισή είναι παπουτσοθήκη, που η χρήση της - όπως μαρτυράει και το όνομά της - είναι για να βάζουμε τα παπούτσια μας, ΜΕΣΑ σε αυτήν και όχι έξω από αυτήν. 

Το δεύτερο μισό της ντουλάπας, έχει τέσσερα ράφια. Στο ένα από αυτά διαθέτουμε μια πλούσια συλλογή από πετσέτες πολύ καλής ποιότητας (προίκα μου), που μπορείς να πάρεις και να σκουπίσεις το κορμί σου όταν παίρνεις το μπάνιο σου. Όχι, δεν μπορώ να στην φέρνω εγώ την πετσέτα ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που κάνεις μπάνιο, γιατί την ξέχασες! 

Στο μπάνιο μας λοιπόν, έχουμε ένα καλάθι για τα άπλυτα ρούχα. Ένα ταπεινό καλάθι που βάζουμε ΜΕΣΑ τα άπλυτα ρούχα μας. Πρόσεξε : ΜΕΣΑ σε αυτό. Όχι γύρω από αυτό, ούτε πάνω στο πλυντήριο. Η χρήση του είναι πολύ απλή. 

Ανοίγεις το καπάκι, βάζεις μέσα τα ρούχα, κλείνεις το καπάκι. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Ακριβώς απέναντί του, βρίσκεται το πλυντήριο ρούχων το οποίο μας πήρε δώρο στον γάμο μας ο αδερφός μου. 

Η λειτουργία του δεν χρειάζεται γνώσεις πυρηνικής φυσικής και για να το χρησιμοποιήσεις δεν χρειάζεται ειδική άδεια. Απλά βάζεις απορρυπαντικό στην ειδική θήκη, γυρνάς ΕΝΑΝ διακόπτη, πατάς ΕΝΑ μόνο κουμπί και voila !!!!!!!!!! το πλυντήριο πλένει τα ρουχαλάκια σου και τα βγάζει καθαρά, απαλά και μοσχοβολάνε πράσινο μήλο ! 

Επίσης, σε ενημερώνω ότι το μπάνιο μας διαθέτει μόνο μπανιέρα και όχι πισίνα. Θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα αν όποτε κάνεις μπανάκι δεν άφηνες μια λίμνη νερά στο πάτωμα, γιατί μπαίνω μετά εγώ, γλυστράω και καταλήγω άκομψα και χωρίς καθόλου χάρη ομολογώ, μέσα στη μπανιέρα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια επάνω, σε μια εντελώς άβολη στάση και όχι τίποτε άλλο, θα φύγει από την θέση του ο χειρουργημένος μου σπόνδυλος και θα τρέχουμε. 

Όχι, για να μαζέψουμε τα νερά, δεν χρησιμοποιούμε ούτε τις πετσέτες, ούτε τα ρούχα μας. Διαθέτουμε ωραιότατο κουβά και σφουγγαρίστρα γι' αυτή τη δουλειά. Επίσης, θα το εκτιμούσα πολύ αν όταν κάνεις το μπανάκι σου, ανάψεις μετά το θερμοσίφωνα για να ξαναζεσταθεί το νερό, γιατί ομολογώ πως όσο καλό κι αν κάνει το παγωμένο νερό στην επιδερμίδα, εγώ προτιμώ το ζεστό νερό για να πλένομαι. 

Η κουζίνα μας : Η κουζίνα μας έχει πολλά ντουλάπια. Σε ένα από αυτά έχουμε τα ποτήρια. Μπορείς να τα χρησιμοποιείς, δεν θα σε υποχρεώσω να πίνεις νερό με την χούφτα, αλλά θα ήθελα αφού ξεδιψάσεις, να τα επιστρέφεις στον νεροχύτη και να μην τα αφήνεις σκόρπια σε όλο το σπίτι. Είναι επιβεβαιωμένο πως δεν γυρίζουν πίσω μόνα τους. 

Επίσης, έχουμε πιάτα, στα οποία μπορείς να βάζεις ότι θέλεις να φας, ειδικά εάν πρόκειται για φρυγανιές, μπισκότα, ψωμί γιατί όταν δεν το κάνεις αφήνεις πίσω σου ψίχουλα - ίχνη και σε διαβεβαιώ πως δεν θα σου χρειαστούν, δεν είσαι ο κοντορεβυθούλης. 

Μιας που βρισκόμαστε στην κουζίνα, η ηλεκτρική συσκευή με τα πολλά κουμπιά που έχει πάνω της συνήθως μια ή περισσότερες κατσαρόλες, χρησιμοποιείται ΚΑΙ για το ζέσταμα του φαγητού. 

Πρόσεξε: Όταν το φαγητό έχει ζεσταθεί αρκετά, κατεβάζουμε την κατσαρόλα από το ζεστό μάτι, γιατί αν δεν το κάνεις, το φαγητό καίγεται και η κατσαρόλα δεν καθαρίζει ούτε αν την τρίψει ολόκληρο το Villabacho. Στο πλυντήριο πιάτων δεν θα επεκταθώ, είναι δύσκολη πίστα. Μου φτάνει να αφήνεις τα βρώμικα πιάτα στον νεροχύτη. 

Τα ψίχουλα και οι χαρτοπετσέτες, δεν εξαφανίζονται ως δια μαγείας από το τραπέζι. Πρέπει κάποιος να τα μαζέψει. Το ίδιο ισχύει για τα χρησιμοποιημένα πιάτα, ποτήρια και μαχαιροπίρουνα. Τα σκουπίδια καλό είναι να τα πετάμε καθημερινά και όχι να μαζεύονται οι σακούλες για να τις πετάξουμε μια φορά την εβδομάδα. 

Το ψυγείο και τα ντουλάπια δεν γεμίζουν από μόνα τους, νεράιδα και τζίνι δεν υπάρχουν, μην πιστεύεις σε βλακείες. Πρέπει κάποιος να αφιερώσει χρόνο, να σκεφτεί τι χρειάζεται το σπίτι και να πάει σe super market, μανάβη και χασάπη, να φορτωθεί σαν το συμπαθές παρεξηγημένο τετράποδο (ναι τον γάιδαρο εννοώ) και να τα φέρει σπίτι. 

Όχι, δεν είναι καθόλου ευχάριστη διαδικασία, δεν εννοούν αυτό όταν λένε "shopping therapy". Οχι, δεν χρειάζεται να αγοράζεις την μεγαλύτερη συσκευασία σε κάθε είδος και θα το εκτιμούσα αν όταν επέστρεφες έφερνες τα πράγματα που σου έχω ζητήσει και όχι μόνο πατατάκια, κομπόστες και σοκολάτες. 

Τα ρούχα, τα παιχνίδια των παιδιών, τα βιβλία και γενικά όλα τα αντικείμενα του σπιτιού, έχουν μια ακριβή θέση. Κάποια από αυτά, μπορείς κι εσύ να τα βάλεις στη θέση τους. 

Όχι, για τα ρούχα δεν είναι οι καρέκλες και τα κρεβάτια. Τα βρώμικα τα βάζουμε στο "καλάθι για τα άπλυτα" (βλέπε μπάνιο) και τα καθαρά στις ντουλάπες. Ναι, μπορείς να ζητήσεις από τα παιδιά να μαζέψουν τα δικά τους και να τους δείξεις πως να το κάνουν. 

Πρέπει να ξέρεις λοιπόν, πως και στο καλύτερο ξενοδοχείο αν πας, η κουζίνα κλείνει γύρω στις 10.00 το βράδυ. Το ίδιο περίπου ισχύει και για το σπίτι μας. Όχι, δεν μπορώ να φτιάξω μια μπυροποικιλία, ούτε ομελέτα, ούτε μακαρονάδα στις 11.15 μ.μ. που μου το ζητάς. 

Δεν έχει "γιατί;". Απλά δεν μπορώ! Αν θέλεις, μπορείς να παραγγείλεις από ένα ντελίβερι (προλαβαίνεις μέχρι τα μεσάνυχτα). Οι κατάλογοι βρίσκονται στην βιτρίνα στο χωλ, στο πρώτο συρτάρι. Μην ψάχνεις εκεί, στο πρώτο από πάνω εννοώ! 

Όταν με ρωτάς "που είναι το ψαλιδάκι" και σου απαντάω "στην ντουλάπα στο δωμάτιό μας, στο αριστερό φύλλο, στο πάνω ράφι, μέσα στο ροζ τσαντάκι" τι δεν καταλαβαίνεις και δεν το βρίσκεις ;;;; 

Αγάπη μου, όλα αυτά δεν στα λέω, ούτε γιατί ο Ερμής είναι ανάδρομος, ούτε γιατί η γκρίνια είναι στην φύση μου, ούτε γιατί έχω περίοδο! Απλά ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ !!!!!!!!!!!!! 

Επίσης, στα λέω όλα αυτά, γιατί μεγαλώνουμε και έναν γιο, που καλό είναι να μάθει να κάνει κάποια πράγματα μέσα στο σπίτι, γιατί διαφορετικά η νύφη μου θα με βρίζει !!! 

Σε φιλώ με αγάπη 
η γυναίκα σου 




Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2018

Αξίζω το καλύτερο και θα το διεκδικήσω...!!!!

Αξίζω για κάτι καλύτερο, έτσι έλεγα πάντα κι έτσι λέω και τώρα.Και φεύγω και πάντα θα φεύγω από τρύπιες αγκαλιές που δεν μ’ αγάπησαν, που δεν μ’ εκτίμησαν.

Γιατί τα καλύτερα έρχονται, έτσι δεν λένε;

Γιατί αξίζουμε πάντα τα καλύτερα.

Κι όσο για σένα που με κοιτάς και δεν με θαυμάζεις πλέον, ένα θα σου πω, έχει ο καιρός γυρίσματα.

Κι όπως λέει και το άσμα, δύο όψεις έχουν όλα τα νομίσματα.

Τι νόμιζες λοιπόν, ότι θα καθόμουν να χτυπιέμαι για πάντα;

Δεν υπάρχει το πάντα φιλαράκι, μας τελείωσε, όπως μας τελείωσες κι εσύ την ώρα που μας αρνήθηκες.

Την ώρα που ξεστόμισες το αντίο.
Το αντίο που εγώ δεν μπόρεσα να πω.

Γιατί έρχονται στιγμές στην ζωή μας που πρέπει να αποχωριστούμε κάποιον.

Κάποιον που υπήρξε για εσένα κάτι μαγικό, κάτι ασύλληπτο.
Κάτι που ο νους δεν μπορεί να ερμηνεύσει.

Γιατί δεν ερμηνεύεται ο έρωτας και γιατί ο κοινός νους παύει να υφίσταται όταν κάνει την είσοδό του.

Κι όσο το παλεύεις, τόσο σε παλεύει.
Είναι δύσκολη η πάλη μαζί του, θέλει πολύ δύναμη.

Αυτός την έχει, εσύ την χάνεις σιγά σιγά.

Οπότε αφήνεσαι χωρίς τα κλασικά στερεότυπα και όπου πάει και όπου βγει.

Και συνήθως οι μεγάλοι έρωτες με το απόλυτο και έντονο πάθος, έχουν ημερομηνία λήξης.

Κι αυτό το ξέρεις, αλλά θέλεις να βάλεις το δάχτυλο μέσα στο βάζο με το μέλι.

Κι έρχεται η στιγμή που ζεις γι αυτόν, μέσα απ’ αυτόν και δεν μπορείς να τον αποχωριστείς.

Πώς θα αντέξεις χωρίς αυτόν;
Δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο, εκτός απ’ αυτόν.

Έχει κυριεύσει τα πάντα μέσα σου, μυαλό, άλλωστε αυτό το έχασες στην πορεία, ψυχή και καρδιά.

Αλλά πρέπει να συνεχίσεις, γιατί τίποτα δεν σταματάει.
Μαζεύεις την καρδιά σου, ότι απέμεινε απ’ αυτήν δηλαδή.
Μαζεύεις την ψυχή σου και προχωράς.

Και θα κάνεις καινούριες αρχές και θα γνωρίσεις κι άλλα άτομα αλλά, εσύ θα έχεις χάσει κάτι πολύτιμο για εσένα.

Αυτήν την μαγεία που ένιωσες!
Δεν μπορούμε να πούμε αντίο στην μαγεία, την αφήνουμε να ζει μέσα μας, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Και συνεχίζουμε χωρίς αντίο, γιατί μπορεί να χάσαμε αυτήν/ον αλλά την μαγεία θα την κρατήσουμε μέσα στην ψυχή μας.

Αλλά η ζωή συνεχίζεται και συνεχίζει.
Και σκοπός της είναι να αναζητήσει καινούριους έρωτες, καινούριες στιγμές, καινούριες αγάπες.

Γιατί οι παλιές μας τελειώσανε ανήκουν στο παρελθόν κι εκεί δεν ζούμε ΠΙΑ.

Γιατί πως να στο πω ρε μαλάκα, αξίζω για κάτι καλύτερο κι αυτό θα διεκδικήσω..