Σάββατο 26 Μαΐου 2018

Τα ναι και τα όχι της διαχείρισης θυμού...!!!!

Αν έχετε προβλήματα με την διαχείριση θυμού, αυτά είναι τα πράγματα που πρέπει - και εκείνα που δεν πρέπει - να κάνετε. Τα προβλήματα διαχείρισης θυμού είναι σοβαρό ζήτημα, και πρέπει να αντιμετωπίζονται με ευαισθησία. Αν αντιμετωπίζετε δυσκολία στο να ελέγξετε τα νεύρα σας, έχουμε μερικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε το πρόβλημα καλύτερα. 

Ναι : Να μιλάτε για τα πράγματα που είναι σημαντικά για εσάς 
Αν κάποιο ζήτημα είναι σημαντικό για εσάς, δεν πρέπει να το αφήνετε και να το προσπερνάτε, επειδή τα αισθήματά σας συσσωρεύονται. Και όσο περισσότερο μένει η οργή μέσα μας, τόσο χειρότερο θα είναι το ξέσπασμα. 

Όχι : Μην μιλάτε όταν τα πράγματα έχουν φτάσει σε κρίσιμο σημείο 
Σε πολλές σχέσεις, οι καυγάδες μπορεί να δράσουν ευεργετικά, αλλά είναι λάθος να αποφασίσετε να μιλήσετε όταν νιώθετε πως ήδη είστε θυμωμένοι ή σε ένταση, καθώς δεν θα έχετε απόλυτο έλεγχο αυτών που θα πείτε, και η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει πολύ γρήγορα. 

Ναι : Κάντε ένα διάλειμμα 
Ζητήστε λίγο χρόνο για να σκεφθείτε το πρόβλημα καλύτερα και να ξεκαθαρίσετε την θέση σας. Δώστε στον εαυτό σας τον χρόνο που χρειάζεται για να επεξεργαστεί την κατάσταση, ώστε να μπορέσετε να βρείτε μια λύση με ψυχραιμία. 

Όχι : Στα χτυπήματα “κάτω από την ζώνη” 
Που σημαίνει ότι είναι λάθος να ρίχνετε το φταίξιμο, να αλλάζετε τα λόγια του άλλου ατόμου, να βάζετε “ταμπέλες” ή να παριστάνετε τον ψυχαναλυτή. Προφανώς, οποιαδήποτε τακτική που να είναι έστω και στο ελάχιστο απειλητική πρέπει να αποφεύγεται σε κάθε περίπτωση. 

Ναι : Στο εγώ και όχι στο εσύ 
Όταν συζητάτε ένα πρόβλημα, εστιάστε στο πώς αισθάνεστε και τι σκέφτεστε εσείς. Το να ξεκινάτε μια πρόταση απευθυνόμενοι στο άλλο πρόσωπο, μπορεί σύντομα να εξελιχθεί σε κατηγορία. 

Ναι : Στην κατανόηση 
Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, και ο καθένας έχει τα “κουμπιά” του. Προσπαθήστε να το κατανοήσετε αυτό και να μπείτε για λίγο στην θέση του άλλου ατόμου- ή, ακόμα καλύτερα, ζητήστε του να σας αναλύσει την δική του οπτική γωνία. 

Όχι : Στον έλεγχο 
Είναι απαράδεκτο να λέμε σε ένα άλλο άτομο τι θα έπρεπε να σκέφτεται, να πιστεύει ή να κάνει. Δείχνει πως δεν έχουμε σεβασμό, και η έλλειψη σεβασμού σκοτώνει τις ανθρώπινες σχέσεις. 

Όχι : Στα τρίτα πρόσωπα 
Αν είστε θυμωμένοι με κάποιο άτομο, μην προσπαθήσετε να μπλέξετε και κάποιον τρίτο. Ούτε σαν φερέφωνο αυτών που θέλετε να πείτε, ούτε σαν αφορμή για να εκφράσετε εν τέλει τα δικά σας παράπονα. Είναι χειριστικό και μπορεί να πληγώσει τους ανθρώπους γύρω σας ακόμα χειρότερα. 




Κόμπλεξ κατωτερότητας : Πώς θα το ξεπεράσω ;

Τα αισθήματα κατωτερότητας δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο, από τον οποίο είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγουμε…Μπορούμε να κάνουμε κάτι; 

Όλοι οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί. Μοναδικοί, ο καθένας με τον τρόπο μας. Δυστυχώς, αυτό δεν είναι κάτι που όλοι μας θυμόμαστε. Και πολλές φορές είναι πολύ εύκολο να συγκρίνουμε αρνητικά τον εαυτό μας με τους άλλους, και αυτό μπορεί να μας δημιουργήσει κόμπλεξ κατωτερότητας. 

Αυτό συμβαίνει όταν το άτομο δεν μπορεί να σταματήσει να εστιάζει στα αδύναμα σημεία του. Συνεχώς σκέφτεται πως οι υπόλοιποι είναι καλύτεροι, στο οτιδήποτε, και δυσκολεύεται να επικοινωνήσει με τους άλλους - ειδικά αν αντιμετωπίζει ανθρώπους με έντονη αυτοπεποίθηση. 

Μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και σωματικά συμπτώματα, όπως έντονος ιδρώτας, και προβλήματα στην ομιλία. Συνεπώς, το κόμπλεξ κατωτερότητας μπορεί να μας εμποδίσει από το να πετύχουμε τους στόχους μας. 

Ένας τρόπος για να θυμίζετε στον εαυτό σας καθημερινά ότι όλες αυτές οι σκέψεις δεν έχουν δύναμη, είναι να κάνετε μια λίστα με αυτά που πιστεύετε είναι οι καλύτερες αξίες σας.

Αφιερώστε χρόνο για να σκεφτείτε όσο περισσότερα πράγματα μπορείτε, καθώς δεν είναι πάντα εύκολο να λέμε θετικά πράγματα για τον εαυτό μας - και το να αναλύαμε γιατί συμβαίνει αυτό, ειδικά για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, θα χρειαζόταν ένα καινούριο άρθρο από την αρχή. 

Δοκιμάστε να κρατάτε ημερολόγιο, στο οποίο θα καταγράφετε κάθε μέρα τα όμορφα πράγματα που κάνατε ή σας συνέβησαν. Δοκιμάστε να δημιουργήσετε, να διοχετεύσετε τα αισθήματά σας στην τέχνη, καθώς η τέχνη είναι από τους πιο σημαντικούς αγωγούς, και έχει θεραπευτικές ιδιότητες. 

Είναι πάρα πολύ σημαντικό να ορίσετε τους στόχους σας. Στόχους για την καριέρα, την ζωή ή και τις προσωπικές σας σχέσεις, και να στηριχθείτε στις δυνάμεις σας. 

Θυμίστε καθημερινά στον εαυτό σας ότι είστε δυνατοί, ότι έχετε καταφέρει πράγματα και ότι μπορείτε να ξεπεράσετε τις δυσκολίες που η ζωή έχει φέρει μπροστά σας. Αν μη τι άλλο, το να ζητήσετε βοήθεια αν αισθάνεστε πως δεν μπορείτε να διαχειριστείτε ορισμένες καταστάσεις, δεν είναι ντροπή. 

Πόσο μάλλον, μπορεί να είναι το ξεκίνημα καινούριων σχέσεων, βασισμένων στην ειλικρίνεια, στην επικοινωνία και στην πεποίθηση ότι οι άνθρωποι, όσο μοναδικοί κι αν είμαστε, μπορούμε να υπερνικήσουμε τα πάντα με τους κατάλληλους συντρόφους δίπλα μας. 




Το μέγα μυστήριο της Τηλεπάθειας…!!!!

Ο περίφημος Άγγελος Τανάγρας υπήρξε διακεκριμένος Πρόεδρος της Εταιρίας Ψυχικών Ερευνών. Στο τεύχος του περιοδικού του, που κυκλοφόρησε στις αρχές του 1928, περιείχε μερικές συνταρακτικές περιπτώσεις τηλεπάθειας.

               Άγγελος Τανάγρας (07/03/1877 – 05/02/1971)
Η Μαρία Καλογεροπούλου, μετά τον θάνατο του συζύγου της Βασίλη, αδερφού του πολιτευτή Χαλκίδας, δεν μπορούσε να βρει ένα σημαντικό ποσό μετοχών. Όλες οι έρευνες για τις μετοχές απέβησαν άκαρπες, μέχρι που ένα βράδυ είδε στον ύπνο της τον σύζυγό της.

Μέσα σ’ ένα ολοζώντανο όνειρο, του είπε:
-Τι κρίμα που πέθανες και δεν πρόλαβες να τακτοποιήσεις τις υποθέσεις σου! Οι μετοχές έχουν γίνει άφαντες και δεν μπορώ να τις βρω πουθενά! Αν ξέρεις πού είναι, να μου το πεις ή να μου το γράψεις κάπου… 

-Πρώτον, δεν πέθανα. Όσο για τις μετοχές που ψάχνεις, δεν είμαι σε θέση να σου γράψω, αλλά ντύσου, να σε πάω να τις βρεις.

Τότε, εκείνη, στο όνειρό της, ντύθηκε, έστρωσε τα μαλλιά της στον καθρέφτη και πήγαν μαζί στην αποθήκη του σπιτιού. Εκεί, της έδειξε μια μικρή βαλίτσα.

-Να, εδώ είναι, της είπε κι εξαφανίστηκε.

Πράγματι, την επόμενη ημέρα το πρωί, η Μαρία Καλογεροπούλου έτρεξε στην αποθήκη, όπως της είχε υποδείξει ο νεκρός σύζυγός της και ανακάλυψε τα πολύτιμα έγγραφα μέσα στο βαλιτσάκι. Η έκπληξη και η χαρά της ήταν τόσο μεγάλη, που διηγήθηκε την ιστορία της σε πολλούς φίλους και γνωστούς της.

Από τότε, σχεδόν κάθε βράδυ, έβλεπε τον άντρα της στον ύπνο της και συζητούσαν για διάφορα θέματα. Κάθε φορά, όμως, που του ανέφερε τον θάνατό του, εκείνος θύμωνε και της έλεγε:

-Μα, μη με στενοχωρείς… Σου λέω πως δεν πέθανα!

Μάλιστα, η επιμονή του ήταν τόση, ώστε κι εκείνη αναγκαζόταν να συμφωνεί μαζί του, για να μην τον βλέπει θλιμμένο.

Σύμφωνα με τον Άγγελο Τανάγρα, μια εξήγηση του φαινόμενου ήταν ότι η Μαρία Καλογεροπούλου θα είχε αντιληφθεί την τοποθέτηση των μετοχών ασυνείδητα και η μνήμη της, κατά τη διάρκεια του ύπνου, της επανέφερε την πληροφορία με τρόπο συμβολικό. 

Όμως, η ίδια αρνούνταν πεισματικά αυτή την ερμηνεία, τονίζοντας ότι σε εκείνη την αποθηκούλα τοποθετούσαν μόνο άδεια κιβώτια και ποτέ τους δεν είχαν βάλει εκεί κάτι πολύτιμο, πόσο δε μάλλον μετοχές. Θεωρούσε αδιανόητο να εμπιστευτούν ένα τέτοιο μεγάλο ποσό σε τόσο επισφαλές μέρος.

Κατά την ψυχομετρική εξήγηση, αποδεικνυόταν ότι τα αντικείμενα που αγγίζουμε, εμποτίζονται με τις επιρροές μας, το λεγόμενο “Επιψυχίδιο”, ειδικά σε καταστάσεις συγκινησιακής φόρτισης. Αυτό ακριβώς το “Επιψυχίδιο” είναι που χρησιμεύει ως ίχνος για το μέντιουμ, ώστε να αναπαραστήσει ένα γεγονός, ψηλαφίζοντας ένα αντικείμενο.

Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, λοιπόν, η Μαρία Καλογεροπούλου, η οποία φαινόταν ότι διέθετε διαισθητικές ιδιότητες, υπέστη την επίδραση του επιψυχιδίου, αποκωδικοποίησε την κατάσταση και τη συμβόλισε με την υπόδειξη του νεκρού συζύγου της.

Η επόμενη ερμηνεία, που δόθηκε στο φαινόμενο, ήταν πνευματιστική, δηλαδή να είχε εμφανιστεί πράγματι ο άντρας της στον ύπνο της και να τις είχε δώσει όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες για τις χαμένες μετοχές.

Ένα ακόμη περιστατικό τηλεπάθειας είχε αναφερθεί στο συγκεκριμένο τεύχος του περιοδικού.

Μια ηλικιωμένη γυναίκα, μια αγράμματη πρόσφυγας με το όνομα Κωνσταντία Τσαχτσιρτζή, είχε παρουσιαστεί στον Γενικό Γραμματέα της Προσφυγικής Οργάνωσης Πολυγώνου, ώστε να κάνει μια δήλωση αποζημίωσης.

Δυστυχώς, όμως, δεν ήξερε ούτε την οδό, ούτε τον αριθμό της οικίας της στη Σμύρνη, όπου κατοικούσε πριν τον Ξεριζωμό, αλλά ούτε μπορούσε να συναντήσει κάποιον δικό της, ώστε να τη διευκολύνει στο αδιέξοδο αυτό. Έτσι, η υπόθεσή της δε γινόταν να προχωρήσει και να λάβει τη σχετική αποζημίωση, που της αναλογούσε.

Επομένως, για δυο – τρεις μήνες πήγαινε συνέχεια στην Προσφυγική Οργάνωση Πολυγώνου, αλλά ματαίως παρακαλούσε. Τίποτε δεν μπορούσε να γίνει, εφόσον δε διέθετε τα απαιτούμενα στοιχεία.

Έξαφνα, όμως, εμφανίστηκε μια μέρα χαρούμενη, λέγοντας στους υπαλλήλους ότι είχε δει στον ύπνο της τον νεκρό γιο της, μέσα σ’ ένα φωσφορίζον φως και της έδωσε την πλήρη διεύθυνση του σπιτιού τους στη Σμύρνη και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που χρειάζονταν.

Σύμφωνα με τον Άγγελο Τανάγρα, θα μπορούσε η ηλικιωμένη να είχε θυμηθεί ασυναίσθητα τα στοιχεία, που έμοιαζε να είχε λησμονήσει και η αγωνία, που βίωνε, να τα επανέφερε στη μνήμη της με συμβολική μορφή.

Η δεύτερη εξήγηση, μάλλον απίθανη, θα μπορούσε να ήταν η εξής : Κάποιος παλιός γείτονας να είχε θυμηθεί την κυρία Κωνσταντία και να της μετέδωσε τηλεπαθητικά τις πληροφορίες.

Η τρίτη εξήγηση ήταν καθαρά πνευματιστική, δηλαδή να είχε δει πράγματι στον ύπνο της τον πεθαμένο γιο της, ο οποίος, αγωνιώντας για τα βάσανα της μητέρας του, να φρόντισε να τη βγάλει από τη δύσκολη θέση.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 07/03/1928…
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 07/03/1928

Να σπαταλάς σωστά το χρόνο σου...!!!!

«Ποια συμβουλή θα μου δώσεις», είπε ο νεαρός άνδρας καθώς έβαζε στο σακίδιο του τα τελευταία του ρούχα και ετοιμαζόταν για αναχώρηση.

Ο γέροντας τον κοίταξε και αφού ξεφύσηξε το καπνό από την παλιά, φθαρμένη πίπα, είπε: «Να σπαταλάς σοφά τον χρόνο σου. Αυτή είναι η συμβουλή μου.»

«Νόμιζα πως θα μου έλεγες να σπαταλάω σοφά τα συναισθήματα μου, τα χρήματα μου ακόμη και τα λόγια μου», είπε ο νεαρός σαστισμένος.

«Αν σπαταλάς σωστά το χρόνο σου, όλα θα γίνονται σωστά. Γιατί ο χρόνος είναι ό,τι πολυτιμότερο έχεις. Φρόντισε λοιπόν όταν τον ξοδεύεις, να αξίζει. »
Από αδημοσίευτη ιστορία μου
Ο χρόνος μας αξίζει όσο όλο το χρυσάφι του κόσμου. Ας τον διαθέσουμε σωστά και ας είμαστε ευγνώμονες σε όσες τον διαθέτουν για μας. Ας μην τον απαιτούμε, αλλά να τον σεβόμαστε. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο Κρόνος (Χρόνος) τρώει τα παιδιά του. Άραγε πόσους από μας έχει καταπιεί.




O γνωστός συγγραφέας και ψυχίατρος Ρ. Κόουλς προειδοποιεί : Ρίξτε τους ρυθμούς των παιδιών σας. Μάθετέ τα να ζουν τη στιγμή...!!!!

Παλιότερα οι ψυχολόγοι θεωρούσαν τη συναισθηματική νοημοσύνη ως το κλειδί της ευτυχίας. H σύγχρονη Ψυχολογία μας λέει πως η «πνευματικότητα» είναι αυτή που καθορίζει τα υγιή και ισορροπημένα παιδιά.

Όλοι οι γονείς έχουν μια κοινή επιθυμία : 
Να είναι τα παιδιά τους ευτυχισμένα. Βέβαια, η έννοια της ευτυχίας, για κάποιους είναι ταυτισμένη με την οικονομική ευημερία, για άλλους με τη δόξα ή την επιτυχία. Φυσικά, τα παιδιά δεν μπορούν να ταυτιστούν με τέτοιες έννοιες. 

Όταν οι γονείς τους λένε: «Φρόντισε να διαβάζεις, για να πετύχεις στη ζωή», τα παιδιά απορούν. Ο καθηγητής του Χάρβαρντ και συγγραφέας του βιβλίου «The Spiritual Life of Children» (Η πνευματική ζωή των παιδιών), Ρόμπερτ Κόουλς, ανατρέπει όλα τα κλισέ, υποστηρίζοντας πως η ευτυχία για τα παιδιά είναι ταυτισμένη με άλλες λέξεις, όπως η ξενοιασιά, η πνευματική υγεία και η ασφάλεια. 

Πέρα, λοιπόν, από τις ακαδημαϊκές γνώσεις, οι σύγχρονοι γονείς οφείλουν να εκπαιδεύσουν κατάλληλα τα παιδιά τους, ώστε να αποκτήσουν ενσυναίσθηση και πνευματικότητα.

Τι σημαίνει πνευματικότητα;
Είναι η αίσθηση της σημασίας και του σκοπού, του νοήματος που έχουμε για τη ζωή, και συνδέεται άμεσα με τη βαθιά συνειδητοποίηση και τις αξίες μας. Τα παιδιά, σύμφωνα με το δρ. Κόουλς, δεν παρατηρούν απλά, νιώθουν το περιβάλλον και κυριολεκτικά το ζουν. 

Επιπλέον, εντοπίζουν, απορροφούν και αντιδρούν σε αυτό πολύ πιο έντονα από ό,τι οι ενήλικοι. Τα μικρά παιδιά είναι πολύ καλά συντονισμένα με τη διαίσθησή τους, επειδή δεν έχουν ακόμα βυθιστεί μέσα στην «πραγματικότητα» και συχνά ακούν και βλέπουν πράγματα που εμάς μας διαφεύγουν. 

Μέχρι τα έξι τους χρόνια περίπου, είναι εναρμονισμένα με τον πνευματικό κόσμο και με πράγματα αθέατα. Μετά τα έξι, όταν πια πάνε σχολείο και «εκτεθούν» στον παραδοσιακό τρόπο σκέψης και στις λογικές διεργασίες, αυτός ο συντονισμός ελαττώνεται. 

Τι μπορούμε να κάνουμε, για να διατηρήσουν αυτή την πνευματικότητα, αλλά και να την αναπτύξουν, ώστε να γίνουν - αν όχι ευτυχισμένοι - τουλάχιστον ικανοποιημένοι ενήλικοι;

1. Μυήστε τα στη θετική σκέψη.
Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και τα παιδιά έχουν τα πάνω και τα κάτω τους. Εμείς, αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να τα σεβόμαστε και να τα αντιμετωπίζουμε θετικά σε όλες τις περιπτώσεις. 

Αντί να θυμώσετε με μια αφηρημάδα τους, μια αταξία ή ένα λάθος που θα κάνουν στο σχολείο, πείτε τους απλά: «Δεν πειράζει, την επόμενη φορά θα τα καταφέρεις καλύτερα». Έτσι, θα μάθουν να βλέπουν τη θετική πλευρά σε δύσκολες ή δυσάρεστες καταστάσεις. Και την επόμενη φορά, όντως θα τα καταφέρουν καλύτερα.

2. Μάθετέ τα να ζουν τη στιγμή.
Και, βέβαια, ζήστε αυτές τις στιγμές μαζί τους. Δώστε την απαιτούμενη προσοχή σε αυτά που σας λένε, αφήστε το να σας μιλήσει για τους φόβους, τα όνειρά του. Κάθε στιγμή της ζωής είναι πολύτιμη, και αυτό θα το μάθει μέσα από τη δική σας ικανότητα να το ακούτε.

3. Μάθετέ τα να σέβονται τα δικαιώματα και τα αισθήματα των άλλων.
Εξηγήστε του πόσο καλό να μοιράζεται και να προσφέρει σε άλλους που είναι ίσως λιγότερο τυχεροί από εκείνο. Μάθετέ του να έχει αυτοέλεγχο-ώστε να λύνει ειρηνικά τις διαφορές του-, αλλά ταυτόχρονα να αναγνωρίζει και να σέβεται και τα δικά του συναισθήματα. Ο σεβασμός θα βοηθήσει στη βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων του, αλλά και στην ένταξή του στο κοινωνικό σύνολο.

4. Ρίξτε τους ρυθμούς
Για πολλά παιδιά της εποχής μας, ο ελεύθερος χρόνος είναι ένα άπιαστο όνειρο. Αφήστε το να χαζέψει ένα πουλάκι, να μυρίσει ένα λουλούδι, να τελειώσει μια ζωγραφιά. Αυτά τα μικρά πράγματα είναι που θα το βοηθήσουν να νιώσει αρμονικά με τη ζωή και να κατανοήσει τις ομορφιές του κόσμου που μας περιβάλλει.

5. Μην τα επιβαρύνετε με υπερβολικές προσδοκίες.
Συχνά, κάτω από ένα πιεστικό πρόγραμμα κρύβονται οι υπερβολικές γονεϊκές προσδοκίες. Σε πολύ μικρή ηλικία, περιμένουμε από τα παιδιά να αφήσουν τα παιχνίδια τους και να γίνουν σοβαρά και ανταγωνιστικά. 

Όλος αυτός ο αγώνας δρόμου προς τον ορθολογισμό μπλοκάρει δραματικά τη δημιουργικότητα, ενίοτε και τα συναισθήματά τους. Τι θα λέγατε αν απλά αφήναμε τα παιδιά να ανακαλύψουν ποια είναι, χωρίς να τους επιβάλλουμε να γίνουν αυτό που εμείς θέλουμε; Θα είναι ωραίο να κοιτούν «πίσω» και να θυμούνται μια χαρούμενη παιδική ηλικία.

6. Ενισχύστε τη δημιουργικότητά τους.
Τα παιδιά έχουν μια βαθιά επιθυμία να καταλάβουν τη θέση τους στον κοινωνικό τους περίγυρο. Ενθαρρύνετέ τα να διαβάζουν, να ακούνε μουσική, συνοδέψτε τα σε μια θεατρική παράσταση. Η δημιουργικότητα είναι απαραίτητη προκειμένου να αναζητήσει τις δικές του λύσεις και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματά.

7. Εμπιστευτείτε το ένστικτό τους.
Τα παιδιά έχουν μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη διαίσθηση. Μπορούν να νιώσουν την κακή ενέργεια και τα συναισθήματα των άλλων. Δεν είναι τυχαίο που κάποιες φορές αποφεύγουν κάποιον μόνο και μόνο γιατί νιώθουν τον κίνδυνο. Το ένστικτο ενός παιδιού είναι ένας αλάνθαστος κριτής.

8. Ανακαλύψτε τι κάνει εσάς ευτυχισμένους.
Πριν αρχίσουμε να ανησυχούμε για το πόσο ευτυχισμένα δείχνουν ή πρόκειται να γίνουν τα παιδιά μας, μήπως να αναρωτιόμασταν πρώτα για τη δική μας ευτυχία; 

Τα παιδιά μπορούν να δουν τα πάντα, καταλαβαίνουν τα ψεύτικα χαμόγελα, τα ψεύτικα γέλια. Μην υποκρίνεστε, λοιπόν, πως είστε οι τέλειοι γονείς. Προσπαθήστε απλώς να είστε ευτυχισμένοι.




Με τη συνεργασία της δρ Βίκυς Ντριβονίκου-Βένερη (Διδάκτωρ Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Surrey, Επιστημονική Υπεύθυνη «www. psixo-logw.gr»)

Παρασκευή 25 Μαΐου 2018

Συναισθηματικό IQ : Όσα πρέπει να γνωρίζετε...!!!!

Τι είναι η συναισθηματική νοημοσύνη και τι οφείλουμε να γνωρίζουμε για αυτήν; Πώς μπορεί να βοηθήσει την καθημερινότητα και την εργασία μας. 

Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας, όπως και τα συναισθήματα των άλλων. 

Ο αυτοέλεγχος, ο ζήλος και η επιμονή, η συμπόνια και η ικανότητα να συμβιώνουμε με τους υπόλοιπους ανθρώπους είναι όλα στοιχεία που δείχνουν πόσο υψηλή είναι η συναισθηματική μας νοημοσύνη, σύμφωνα με τον δημιουργό του ορισμού, Daniel Goleman. Σε αντίθεση με τα βιβλία αυτοβοήθειας, η συναισθηματική νοημοσύνη λειτουργεί βάσει της θεωρίας των “δύο μυαλών”, του λογικού και του συναισθηματικού. 

Πώς συνδέεται το η συναισθηματική νοημοσύνη με το IQ; 

Δεν υπάρχει άμεση σχέση αυτών των δύο. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύεται πως τα άτομα με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη και χαμηλότερο IQ μπορούν να είναι πολύ πιο πετυχημένα στη δουλειά και τις προσωπικές τους σχέσεις σε σχέση με άτομα με πολύ υψηλότερο IQ. 

Με πολύ απλά λόγια, αυτό σημαίνει πως η εξυπνάδα δεν μπορεί να κάνει θαύματα αν δεν καταλαβαίνουμε τα συναισθήματά μας και δεν ξέρουμε πώς να προσεγγίσουμε τους ανθρώπους. 

Κάποιοι επιστήμονες πιστεύουν πως όλοι γεννιόμαστε με ένα σταθερό IQ που δεν μπορεί να αλλάξει σημαντικά μέσω της εκπαίδευσης και των εμπειριών μας. 

Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, το τι θα συμβεί στη ζωή μας είναι προκαθορισμένο. Ο Goleman, πάλι, έχει πιο αισιόδοξη θεωρία για την συναισθηματική νοημοσύνη, πιστεύοντας πως είναι μια δεξιότητα που οι ενήλικες μπορούν να βελτιώσουν. Αλλά, ίσως το πιο σημαντικό, είναι πως μπορούν να ξεκινήσουν να μαθαίνουν πώς να το κάνουν από παιδιά. 

Τι καθορίζει την υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη; 

Το συναισθηματικό IQ καθορίζεται από πέντε βασικούς παράγοντες : 

§ Το να είμαστε ενήμεροι για τα συναισθήματά μας και να μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε ανά πάσα στιγμή. 

§ Το να μπορούμε να διαχειριστούμε αυτά τα συναισθήματα και πώς πράττουμε βάσει αυτών. 

§ Το να ξέρουμε πώς να δίνουμε στον εαυτό μας κίνητρο και να δείχνουμε επιμονή όταν αντιμετωπίζουμε εμπόδια. 

§ Το να αναγνωρίζουμε και να κατανοούμε τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων. 

§ Το να μπορούμε να χτίζουμε και να διατηρούμε υγιείς σχέσεις, στο χώρο της δουλειάς, στις φιλίες, με τους συντρόφους και με την οικογένειά μας. 
Πώς μπορώ να βελτιώσω την συναισθηματική νοημοσύνη μου; 

Υπάρχουν τέσσερις τρόποι για να καταφέρουμε να αυξήσουμε το συναισθηματικό IQ μας : 

§ Πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας, κάνοντας ένα βήμα πίσω και παρατηρώντας την κατάσταση, αλλά και τις αντιδράσεις που μας προκαλεί. 

§ Είναι καλό να κάνουμε εξάσκηση ονομάζοντας τα συναισθήματά μας, αλλά και αναγνωρίζοντας τι τα προκαλεί. Για παράδειγμα, η οργή μπορεί να προέρχεται από ζήλεια ή ανασφάλεια. Για ορισμένους ανθρώπους είναι πολύ βοηθητικό να καταγράφουν αυτά που νιώθουν σε ένα ημερολόγιο, ώστε να τα κατανοήσουν και να τα επεξεργαστούν καλύτερα. 

§ Πρέπει να μάθουμε να διαχειριζόμαστε τα αισθήματά μας, ώστε να αποφεύγουμε βίαια ξεσπάσματα. Είναι, επίσης, σημαντικό να ξέρουμε ποια συναισθήματα είναι κατάλληλα για την κάθε στιγμή. Δεν έχει να κάνει με το να καταπιέζουμε αυτά που αισθανόμαστε, αλλά το να μην τα αφήνουμε να μας κατακλύζουν και να χάνουμε τον έλεγχο. 

§ Τέλος, πρέπει να καταλάβουμε ότι η επικοινωνία δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με τις λέξεις. 

Η ικανότητα να καταλαβαίνουμε τι αισθάνονται οι άλλοι άνθρωποι μπορεί να αναπτυχθεί με το να ακούμε προσεκτικά, και να παρατηρούμε τη γλώσσα του σώματος και τις εκφράσεις του προσώπου. 

Έτσι μπορούμε να αποκτήσουμε πιο ουσιαστικές σχέσεις με τους άλλους. Οι πετυχημένες διαπροσωπικές σχέσεις εξαρτώνται από αρκετούς παράγοντες, όπως το κατά πόσο μπορούμε να δείξουμε συμπόνια, να μιλήσουμε ειλικρινά για τα αισθήματά μας, να έχουμε υπομονή ακούγοντας τους υπόλοιπους, όπως και την ικανότητα να ηρεμούμε τον εαυτό προτού μιλήσουμε για ένα πρόβλημα. 

Μπορεί το συναισθηματικό IQ να βοηθήσει τον γάμο μου; 

Οπωσδήποτε. Στους γάμους, όπως και σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις, τα προβλήματα που δημιουργούνται μπορούν να λυθούν αν υπάρχει σωστή επικοινωνία. 

Τα σημαντικότερα λάθη που κάνουν άντρες και γυναίκες είναι πως είτε αποφεύγουν την συζήτηση του προβλήματος, είτε παρεξηγούν τα ξεσπάσματα του/της συντρόφου τους ως προσωπική επίθεση, είτε – στην χειρότερη περίπτωση – εκφράζουν τα παράπονά τους με την μορφή κριτικής. 
Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να αναπτύξω αυτές τις δεξιότητες; 

Όπως και με τις περισσότερες επικοινωνιακές δεξιότητες, πρέπει να αρχίσουν να καλλιεργούνται από την παιδική ηλικία. Αν διδάσκουμε στο παιδί μας από νωρίς πώς να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του, θα του δώσουμε ένα τεράστιο πλεονέκτημα στην ζωή του. 

Τέλος, μαθαίνοντας από νωρίς αυτοέλεγχο, μειώνονται σημαντικά οι πιθανότητες για βίαια συναισθηματικά ξεσπάσματα στο μέλλον. 




Επιμέλεια: Θοδωρής Διάκος 

Πώς συμπεριφέρονται οι έξυπνοι άνθρωποι ; Τα χαρακτηριστικά που τους ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους. Ίσως τα διαθέτετε και εσείς...!!!!


Υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που μοιράζονται οι περισσότεροι έξυπνοι άνθρωποι και αντικατοπτρίζονται στη συμπεριφορά τους. Αυτά τους κάνουν και να ξεχωρίζουν.Σύμφωνα με ψυχολόγους, ένα βασικό χαρακτηριστικό των έξυπνων είναι η προσαρμοστικότητα.

Η ικανότητα να μπορεί κάποιος να αλλάζει συμπεριφορά και να ενεργεί σε διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικούς ανθρώπους είναι ένδειξη ευφυίας.

Η προσαρμοστικότητα απαιτεί αντίληψη, γνώση, μνήμη, λογική σκέψη αλλά και γρήγορη εύρεση λύσεων σε διάφορα προβλήματα. Η ευφυΐα δεν είναι μόνο ένα πράγμα, αλλά πολλές διαφορετικές ικανότητες μαζί.

Παρ’ όλα αυτά, δεν ξέρουν τα πάντα και το παραδέχονται.
Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τα όρια τους και ότι δεν είναι δυνατό να γνωρίζουν τα πάντα. Αυτό όμως, σημαίνει και ότι ξέρουν τι πραγματικά είναι.

Αντιλαμβάνονται ότι οι ικανότητές τους είναι ξεχωριστές, αλλά δεν έχουν ανάγκη να το δείξουν με υπερβολές.

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Cornell στη Νέα Υόρκη, οι λιγότερο έξυπνοι είναι πιο πιθανό να υπερεκτιμήσουν τις δυνατότητές τους.

Συγκεκριμένα, στην έρευνα οι συμμετέχοντες που είχαν χαμηλό σκορ στο τεστ που τους δόθηκε, πίστευαν ότι είχαν πολύ περισσότερες σωστές απαντήσεις. Αντίθετα, εκείνοι που είχαν καλύτερα σκορ, υπολόγιζαν ότι είχαν λιγότερες σωστές απαντήσεις.

«Δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο. Απλώς είμαι παθιασμένα περίεργος» είχε πει ο Albert Einstein. Και αυτό είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των έξυπνων ανθρώπων. Η περιέργεια τους κάνει περισσότερο δημιουργικούς και ανοιχτούς σε νέες εμπειρίες και γνώσεις.

Βρετανοί επιστήμονες που μελέτησαν τα στοιχεία περισσότερων από 5000 ατόμων για 50 χρόνια, βρήκαν ότι η ευφυΐα συνδέεται άμεσα με τη δεκτικότητα και την αναζήτηση νέων εμπειριών. Συγκεκριμένα, τα παιδιά που είχαν υψηλό δείκτη νοημοσύνης σε ηλικία 11 ετών, όταν μεγάλωσαν, ήταν περισσότερο περίεργοι να μάθουν νέα πράγματα. 

Ο Christopher Langan είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο με το δείκτη νοημοσύνης του να κυμαίνεται στο 195 με 210......Παράλληλα, οι έξυπνοι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερο αυτοέλεγχο και δεν επηρεάζονται εύκολα από τα συναισθήματά τους. Λειτουργεί περισσότερο η λογική, καθώς υπερισχύει το σημείο του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη μνήμη και τη λήψη των αποφάσεων.

Αυτό απέδειξε και έρευνα του Πανεπιστημίου Yale, στην οποία ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να διαλέξουν ανάμεσα σε μια μικρή ανταμοιβή που θα έπαιρναν εκείνη τη στιγμή και σε μια μεγαλύτερη που θα έπαιρναν αργότερα.

Εκείνοι που είχαν την αυτοσυγκράτηση και ήταν διατεθειμένοι να περιμένουν για να πάρουν κάτι, τα πήγαν καλύτερα και στα τεστ νοημοσύνης.

Οι άνθρωποι με μεγαλύτερο δείκτη ευφυΐας είναι μοναχικοί και λιγότερο κοινωνικοί.

Δεν τους προσφέρει ιδιαίτερη ικανοποίηση η γνωριμία με νέα άτομα, καθώς πολλοί νιώθουν περισσότερο δημιουργικοί, όταν είναι μόνοι τους και δεν επηρεάζονται από άλλους.

«Τα πιο ευφυή άτομα δεν ικανοποιούνται από τη συχνή κοινωνικοποίηση με φίλους», διαπίστωσε βρετανική έρευνα. Αυτό βέβαια αλλάζει όταν συναναστρέφονται ενδιαφέροντες χαρακτήρες που ανανεώνουν το ενδιαφέρον τους και συμμετέχουν σε δημιουργικές συζητήσεις.