Παρασκευή 18 Αυγούστου 2017

Το σημείο που πονάτε αποκαλύπτει το συναισθηματικό σας μπλοκάρισμα...!!!!

Δείτε τι φανερώνει το είδος του πόνου που βιώνετε για τη συναισθηματική σας υγεία.

Πολλοί άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι υπάρχει μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ του σώματος και του μυαλού, καθώς και μεταξύ των συναισθημάτων μας με του πνεύματος. Η δυτική ιατρική αρνείται επίσης αυτή τη θεωρία. Ακόμα κι αν πολλοί άνθρωποι βιώνουν την αντιστοιχία ανάμεσα στην ψυχική και σωματική υγεία, πολύ λίγοι από αυτούς το αντιλαμβάνονται.

Ωστόσο, ο καλύτερος τρόπος για την αντιμετώπιση κάθε είδους πόνου είναι να αντιμετωπίσει κάποιος και τις συναισθηματικές ρίζες του.

Δείτε, λοιπόν, 9 είδη σωματικών πόνων που συνδέονται με συναισθηματικό στρες :

Οσφυαλγία στο πάνω μέρος της πλάτης.
Αν αντιμετωπίζετε πόνο στο πάνω μέρος της περιοχή της πλάτης σας, τότε μάλλον δεν έχετε συναισθηματική υποστήριξη. Το κλειδί είναι να μιλήσετε περισσότερο με τους φίλους και την οικογένειά σας αν νομίζετε ότι κανείς τους δεν σας σέβεται ή δεν σας αγαπά. Φροντίστε να διαχειριστείτε τα αρνητικά συναισθήματα και να μιλήσετε γι` αυτά, αντί να τα διατηρείτε μέσα σας.

Πόνος στον ώμο.
Σοβαρά συναισθηματικά προβλήματα αντανακλώνται πάντα στους ώμους. Εάν σας απασχολεί ένα συναισθηματικό πρόβλημα, μπορεί να ζήσετε έντονο πόνο στην περιοχή αυτή. Σε αυτήν την περίπτωση μπορείτε να συνειδητοποιήσετε πως προέκυψε το ρητό «επωμίζονται ένα πρόβλημα». Προκειμένου να ανακουφίσετε τον πόνο, θα πρέπει να βρείτε τη κατάλληλη λύση σε αυτό το συναισθηματικό ζήτημα.

Πονοκέφαλος.
Ο πιο συνηθισμένος λόγος για τον πονοκέφαλο είναι το στρες, έτσι για να τον αποφύγετε, θα πρέπει να μείνετε μακριά από στρεσογόνες καταστάσεις και να προσπαθήσετε να χαλαρώσετε περισσότερο.

Πόνος στον αυχένα.
Λόγω του γεγονότος ότι ο πόνος στον αυχένα δείχνει ότι αντιμετωπίζετε πρόβλημα στο να συγχωρείτε τους άλλους ή ακόμη και τον ίδιο σας τον εαυτό, θα πρέπει να προσπαθήσετε να σκέφτεστε πιο θετικά και να αποφύγετε τις αρνητικές σκέψεις. Επικεντρωθείτε σε πράγματα που αγαπάτε στον εαυτό σας και τους άλλους

Οσφυαλγία κάτω πλάτης.
Όταν οι άνθρωποι ανησυχούν για οικονομικά θέματα, συνήθως βιώνουν πόνο στο κάτω μέρος της πλάτης τους. Φροντίστε να επικεντρωθείτε στην διαχείριση των χρημάτων σας.

Πόνος στο γόνατο.
Ένας πόνος στο γόνατο είναι σήμα ότι το άτομο που πονάει, νιώθει υπεροψία για τον εαυτό του και κατά συνέπεια περιφρονεί τους υπόλοιπους. Μπείτε στην διαδικασία να βοηθήσετε άλλους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, εάν αισθάνεστε πόνο στο γόνατό σας. Για παράδειγμα, θα μπορούσατε να δοκιμάσετε τον εθελοντισμό.

Πόνος στο ισχίο.
Οι άνθρωποι που φοβούνται να προχωρήσουν/προοδέψουν στη ζωή τους ή να κάνουν κάποιες σημαντικές αλλαγές συνήθως βιώνουν πόνο στο ισχίο. Μην διστάσετε να αναλάβετε ρίσκα, δεδομένου ότι μόνο εκείνοι που διακινδυνεύουν θα κερδίσουν εν τέλει στο παιχνίδι της ζωής.

Πόνος στο χέρι.
Η μοναξιά και η απομόνωση μπορεί να συμβάλει στον πόνο στα χέρια σας, έτσι για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο, θα πρέπει να φροντίσετε να περνάτε περισσότερο χρόνο με τους φίλους σας, καθώς και να συναντήσετε νέους ανθρώπους όποτε αισθάνεστε μοναξιά.

Πόνος στον αγκώνα.
Αρκετοί φοβούνται να κάνουν αλλαγές στη ζωή τους και αυτό μπορεί να τους προκαλέσει πόνο στους αγκώνες τους. Εάν ταυτόχρονα, δεν είναι και ευέλικτοι (ευπροσάρμοστοι) μπορεί να συμβάλει σε ακόμη περισσότερα προβλήματα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αναλάβετε περισσότερα ρίσκα στη ζωή και να μην αντισταθείτε στις φυσικές αλλαγές στη ζωή σας.




Επιμέλεια/Μετάφραση : proionta-tis-fisis.com via dailyhealthkeeper.com
Η σελίδα έχει πληροφοριακό χαρακτήρα. Συμβουλεύεστε πάντα το γιατρό σας. Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.

Δευτέρα 14 Αυγούστου 2017

Γιατί δεν απαντά πάντοτε η Παναγία στις προσευχές μας...!!!!

Πολλοί χριστιανοί, και από αυτούς που συμμετέχουν πολύ συχνά στη Λατρευτική ζωή της Εκκλησίας, θέτουν το εξής ερώτημα: Γιατί δεν απαντάει πάντοτε η Παναγία μας, στις θερμές και επίμονες παρακλήσεις που τις κάνουμε.

Την απάντηση μας την δίνει ένας από τους στίχους της Παρακλήσεως .«Κάθε πιστός, λέει, λαμβάνει το δώρημα, δηλ. την απάντηση, ανάλογα με το συμφέρον της αιτήσεως».

Ζητούμε πολλά, πάρα πολλά από την Παναγία μας. Όμως όλα τα αιτήματά μας δεν είναι προς το συμφέρον μας. Εμείς, σαν άνθρωποι που είμαστε έχουμε μάτι περιορισμένο. Μάτι που βλέπει μόνο το παρόν. 

Γι΄ αυτό ζητούμε πράγματα που στην πρώτη όψη τους φαίνονται σωστά και δίκαια, στην ουσία τους είναι ψεύτικα και επιζήμια. Δεν συντελούν δηλ. στην σωτηρία μας. Για παράδειγμα θα αναφέρω ένα γεγονός μέσα από την Αγ. Γραφή. Οι Ισραηλίτες ζήτησαν από τον Θεό να τους γλιτώσει από την αιχμαλωσία των Αιγυπτίων και την φτώχεια. Ο Θεός τους άκουσε και τους δώρισε την ελευθερία και πολλά αγαθά.

Οι Ισραηλίτες όμως απ΄ όλα βλάφτηκαν. Αφού γεύθηκε όλα τα αγαθά του Θεού ο λαός του Ισραήλ, στην συνέχεια απέρριψε τον αληθινό Θεό και άρχισε να προσκυνάει τα είδωλα. Να λοιπόν γιατί δεν λαμβάνουμε πάντοτε την απάντηση που θέλουμε στις Παρακλήσεις μας. 

Γιατί δεν είναι πάντα προς το αιώνιο συμφέρον μας. Ο Ι. Χρυσόστομος λέει ότι όταν δεν μας απαντάει ο Θεός, τότε μας δίνει την ωραιότερη απάντηση. Γιατί τότε έχει να μας δώσει στον Ουρανό κάτι πολύ ανώτερο από αυτό που ζητούμε εδώ στη γη.

Γι΄ αυτό να δείξουμε εμπιστοσύνη στον Θεό, και στην Παναγία Μητέρα Του και να ζητούμε μόνον «Τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών…» Αμήν.




Πηγή: orthognosia

Τα μεγάλα, θυμωμένα παιδιά...!!!!

Η σχέση μας με την μητέρα δείχνει ξεκάθαρα την σχέση που αναπτύσσουμε με το συναίσθημα μας.

Ο τρόπος μας, φυσικά, νοητικά, συναισθηματικά που την αντιμετωπίζουμε, ζωγραφίζει τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε συναισθηματικά απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό αλλά και στους υπόλοιπους γύρω μας.

Όταν η βασική ανάγκη του παιδιού να συνδεθεί με την μητέρα όπως αυτό θα ήθελε , δεν καλύπτεται, δημιουργεί αποκοπή στο συναίσθημα και απόσταση.

Η σύγχυση και η σύγκρουση συμβαίνει όταν αυτό την κρίνει και την απορρίπτει θυμώνοντας, ενώ ταυτόχρονα φοβάται για την απώλεια της.

Με τον ίδιο τρόπο ο νους μας κρίνει και απορρίπτει τις συναισθηματικές επιθυμίες μας και ταυτόχρονα φοβάται ότι αν δεν υλοποιηθούν θα υπάρξει απώλεια του ίδιου του εαυτού.

Το μικρό παιδί έχει προσδοκίες και επιθυμίες από τους γονείς και ειδικότερα από την μητέρα που έχει άμεση σύνδεση με την ίδια την ζωή. Αυτή το κυοφόρησε, αυτή το θήλασε , αυτή το φρόντισε για να ζήσει. Αν δεν υπήρχε η μητέρα δεν θα υπήρχε κι αυτό.

Ο τρόπος που μεγάλωσε η μητέρα, οι αρχές, οι πεποιθήσεις και οι εικόνες που πήρε κι εκείνη με την σειρά της από την οικογένεια της, περιγράφει τον τρόπο που θα μεγαλώσει, θα διαπαιδαγωγήσει και θα διαιωνίσει το πατρόν της οικογενειακής συμπεριφοράς που διδάχτηκε με λίγο πιο εξελιγμένο τρόπο. Κάθε γενεά είναι λίγο πιο εξελιγμένη από την προηγούμενη.

Τα παιδιά χρειάζονται την ολοκληρωτική προσοχή της μητέρας τους. Οι ανάγκες της ζωής η καθημερινότητα, αστάθμητοι παράγοντες και η οικογενειακή εκπαίδευση απαγορεύουν την παρουσία και την πλήρη συναισθηματική σύνδεση του παιδιού με την μητέρα. Πχ το φαγητό, οι δουλείες του σπιτιού, η εργασία.

Το παιδί νιώθει παραμελημένο και απορριπτέο συναισθηματικά γιατί νοητικά αργότερα θα δίνει εξηγήσεις που δικαιολογούν την στάση της μητέρας. Μ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργείται σύγχυση, εσωτερική και σύγκρουση του νοητικού, με το συναισθηματικό που από την μια πλευρά δικαιολογεί κι από την άλλη κρίνει.

Έτσι έχουμε θυμωμένους ενήλικες που εκλογικεύουν το συναίσθημα τους και το απορρίπτουν με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν και στην μητέρα τους.

Η αντίδραση στην μητέρα είναι ο καταπιεσμένος θυμός για την απόρριψη που ένιωσε το παιδί και η τιμωρία διαιωνίζεται με την συναισθηματική απόσταση και εγκατάλειψη, ακόμη και με φυσικό τρόπο.

Η συναισθηματική κακοποίηση συνεχίζεται και το κάνει ο ίδιος ο ενήλικας στον εαυτό του με τον θυμό και τις ενοχές να τον διχάζουν.

Ο ενήλικας παραμένει ένα μικρό θυμωμένο παιδί που προσπαθεί να πάρει αποδοχή και αναγνώριση έτσι ώστε να καλυφτούν οι ανάγκες του.

Ανάγκες όμως που δεν μπορεί να καλύψει ο σύντροφος του και ο περίγυρος γιατί η βαθιά υποσυνείδητη ανάγκη του είναι να τις καλύψει η μητέρα του.

Μ΄ αυτόν τον τρόπο γίνεται η προβολή της μητέρας πάνω στους άλλους. Έτσι δεν βλέπουμε ποιον έχουμε απέναντι μας αλλά αντίθετα προβάλουμε απαιτήσεις και ανάγκες που είχαμε από μικρά παιδιά από τους γονείς μας.

Όταν η μητέρα δεν γνωρίζει πώς να γεφυρώσει το χάσμα με το παιδί της και πώς να το γνωρίζει άλλωστε αφού δεν της το δίδαξε κανείς. Δεν υπήρχε σχολή γονέων στην εποχή της, λειτουργούσε ενστικτωδώς απ΄όσα είχε δει και εκείνη από τους γονείς της. Τότε η απόσταση μεγαλώνει.

Ο ενήλικας παραμένει μικρό παιδί γιατί δεν αναλαμβάνει την ευθύνη του, κατηγορεί εσωτερικά ή εξωτερικά τους γονείς του και ειδικότερα την μητέρα του για όλα τα δεινά που τον έχουν βρει. Έχει άρνηση να καλύψει ο ίδιος τις ανάγκες του.

Δημιουργεί στην εμπειρία του καταστάσεις που εντείνουν την συναισθηματική αποσύνδεση βιώνει μοναξιά και εγκατάλειψη.

Κακοποιεί τον εαυτό του με συναισθήματα οργής και ενοχών και κατά συνέπεια κακοποιεί έξω ασυνείδητα, όλους όσους του θυμίζουν με την συμπεριφορά, τους γονείς του.Η κακοποίηση συμβαίνει πρώτα μέσα πριν εκδηλωθεί έξω .

Πολύ, πολύ δύσκολα ένας ενήλικας θα δημιουργήσει υγιή σχέση , ειδικά όταν είναι άνδρας, αν η σχέση με την μητέρα του δεν είναι καλή. Θα μεταφέρει την παρουσία της ασυνείδητα σε κάθε σχέση που κάνει.

Αν παρατηρήσουμε την συμπεριφορά του θα προσέξουμε ότι συμπεριφέρεται στον εαυτό του και στους άλλους γύρω του με τον ίδιο τρόπο που κατηγορεί και κρίνει την μητέρα του.

Παράδειγμα :
Αν κατηγορεί την μητέρα του ότι είναι ασύνδετη, βρίσκεται αλλού, σκέπτεται μόνο τον εαυτό της και είναι συναισθηματικά αποστασιοποιημένη, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο διαχειρίζεται τον εαυτό του και τις σχέσεις του με τους άλλους. 

Είναι ο ίδιος ασύνδετος, σου δίνει την εντύπωση ότι βρίσκεται αλλού και συναισθηματικά δεν αντιλαμβάνεται τις συνέπειες που προκαλεί με την συμπεριφορά του, που είναι άκρως εγωκεντρική σκεπτόμενος το δικό του προσωπικό δράμα, μην έχοντας επαφή πως νιώθουν οι γύρω του με την αρνητικότητα και το εγώ του. 

Η αποκατάσταση έρχεται όταν συνειδητοποιούμαστε, πως αντιγράφουμε με τον ίδιο αλλά και αντίστροφο τρόπο τους γονείς. Ένας θυμωμένος ενήλικας μπορεί να πιστεύει ότι λειτουργεί αντίθετα από του γονείς του, στην ουσία όμως τους αντιγράφει ασυνείδητα.

Νοητικά μπορεί να συγχωρούμε τους γονείς μας για τα τυχόν λάθη τους, συναισθηματικά όμως για να γίνει αυτό, χρειάζεται να δούμε στον ίδιο μας τον εαυτό, που λειτουργούμε σαν πιστό αντίγραφο τους αλλά λίγο πιο εξελιγμένο.

Όσο τιμωρούμε τους γονείς με την κρίση, την αντίσταση, την απόσταση, τον θυμό, τιμωρούμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Συναισθηματική συγχώρεση προς την μητέρα, κρύβει την συναισθηματική συγχώρεση και την σύνδεση με τον εαυτό μας.

Αποκαθιστά την συναισθηματική και νοητική τάξη, ενηλικιώνει τον άνθρωπο μέσα από αγάπη δίχως όρους.

Η κρίση του νου διαχωρίζει και κακοποίει, δεν μπορεί να υπάρξει ανιδιοτελής αγάπη μέσα από κακοποίηση.

Οι γονείς κάνουν ότι καλύτερο μπορούν, κανείς δεν είναι τέλειος και ούτε μπορεί να γίνει. Η πρόθεση είναι η αγάπη, ο τρόπος που εκδηλώνει ο γονιός την αγάπη του για το παιδί είναι ο τρόπος που έμαθε μεγαλώνοντας κι ο ίδιος. Δεν φταίει. Το παιδί είναι πάντα αθώο, αυτό που πήρε, αυτό θα δώσει.

Το μεγαλύτερο δώρο των γονιών μας είναι η ίδια η ζωή, αξίζει τον κόπο να τους τιμήσουμε γι αυτό!




Ζωή

Κυριακή 13 Αυγούστου 2017

Η ζωή δε μας χρωστάει τίποτα. Εμείς χρωστάμε στον εαυτό μας...!!!!

Ένας σκύλος κάνει επιτόπου σβούρες κυνηγώντας την ουρά του χωρίς να μπορεί να τη φτάσει. Με τον ίδιο τρόπο ο άνθρωπος μπαίνει σε μια ατέρμονη προσπάθεια να κατακτήσει αυτό το οποίο είναι κομμάτι του αναπόσπαστο, δίπλα του, μέσα του ή πίσω του. Είναι τόσο απορροφημένος στο κυνηγητό για να την ανακαλύψει και το άγχος όταν δεν την αποκτήσει που ούτε καν τη βλέπει. Την ευτυχία.

Η ευτυχία έχει τόσα πολλά πρόσωπα και χρώματα όσα κι οι άνθρωποι που κατοικούν στη Γη. Για κάποιους ευτυχία είναι η αναγνώριση, η χλιδή, μια καλή δουλειά, για άλλους η οικογένεια, για κάποιους τα χρήματα ή μια στέγη, γι’ άλλους ο έρωτας, τα χρώματα της φύσης, τα χαμόγελα γύρω τους, μια αγκαλιά που θα δώσουν ή θα πάρουν.

Η σπουδαιότητα που έχουν τα πράγματα για κάθε άνθρωπο είναι υποκειμενική.

Ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που τους ρωτάς τι θέλουν απ’ τη ζωή τους και απαντάνε «ευτυχία». Για όλους μας εννοείτε η ευτυχία. Πιστεύουμε ότι η υγεία, τα χρήματα, η εξουσία είναι τα μέσα για να την αποκτήσουμε. Οι περισσότεροι από εμάς είναι υγιείς, άλλοι από εμάς έχουν επιτύχει ή έχουν αποκτήσει πολλά απ’ τα υλικά που ονειρεύονταν. Είμαστε όμως ευτυχισμένοι;

Το κυνήγι προς την ευτυχία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη δυστυχία. Δικαιολογημένα ονομάστηκε απ’ τους ψυχολόγους «χαμένη Ατλαντίδα των συναισθημάτων», όλοι λένε ότι υπάρχει αλλά κανείς δεν ξέρει πού να ψάξει να τη βρει.

Πόσες ανθρώπινες ζωές εκεί έξω έχουν θέσει στόχο να είναι συνεχώς ευτυχισμένοι και πόσο περισσότερο χρόνο έμειναν σε ένα γραφείο, πόσα παιδιά ή συντρόφους παραμέλησαν, πόσο έρωτα στερήθηκαν ή ποια χόμπι θυσίασαν γιατί νόμιζαν πως έτσι θα αποκτήσουν ευτυχία; Αυτά από μόνα τους δεν ορίζουν ευτυχία; Γιατί λοιπόν να τη θυσιάσουμε για να την αποκτήσουμε όταν την έχουμε ήδη;

Το σπίτι, η περιουσία κι η αναγνώριση μπορεί να προσφέρουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την ευτυχία, αλλά από μόνα τους ούτε τη διδάσκουν ούτε τη χαρίζουν. 

Είναι όπως όταν αγοράζουμε μια γυάλα για το ψάρι και δεν έχουμε ακόμα αποκτήσει το ψάρι ή δεν έχουμε σκεφτεί πώς θα το θρέψουμε για να μεγαλώσει. 

Αν δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος αξιοποιώντας αυτά που ήδη έχεις, δε θα γίνεις ευτυχισμένος ούτε με τα περισσότερα γιατί πάντα κάτι θα λείπει κι εσύ πάντα θα αναζητάς όσα υποτίθεται δεν έχεις. Άρα μια ζωή θα είμαστε ανικανοποίητοι και δυστυχείς.

Ξέρεις, η ζωή δε μας χρωστάει τίποτα. Εμείς χρωστάμε στον εαυτό μας. Ακόμα και το λυχνάρι του Αλαντίν να είχαμε όλοι στο σπίτι, αυτό θα μπορούσε να μας φέρει υλικά αγαθά, να αλλάξει καταστάσεις, να φέρει ανθρώπους κοντά μα δε θα μας έφερνε την ευτυχία. 

Για τον απλούστατο λόγο ότι η ευτυχία δεν είναι υλικό αγαθό αλλά μία από τις πολλές οπτικές γωνίες που επιλέγει κανείς να βλέπει τα πράγματα. Μια φίλη πρόσφατα πέρασε από καρκίνο. «Θα με ταλαιπωρήσει μα δε θα με σκοτώσει» είπε. Ένας άλλος φίλος μια μέρα μου διηγήθηκε πώς έγινε το ατύχημα που του στοίχισε το πόδι του «Ενώ έβλεπα το πόδι μου να κόβεται, σκεφτόμουν πως για να μπορώ να το βλέπω, ακόμα ζω».

Η ευτυχία είναι και δικαίωμα κι επιλογή του καθενός. Όπως επιλογή είναι και το να είσαι δυστυχισμένος. Αν υπάρχουν εννιά άνθρωποι που μας αγαπάνε κι ένας που δε μας αγαπάει, εμείς επιτρέπουμε σ’ αυτόν τον έναν άνθρωπο να μη μας αφήνει να ευτυχίσουμε. Τι θα γινόταν αν αρκούμασταν στην αγάπη των εννιά αντί να ζητάμε την αγάπη του ενός;

Ευτυχία είναι να είσαι αυτάρκης. Ευτυχία είναι όταν δεν υπάρχει τίποτα να ζητήσεις. Ευτυχία είναι στα μικρά απλά και καθημερινά που δε δίνεις σημασία στην προσπάθειά σου να ανακαλύψεις αυτό που ήδη έχεις. Η ευτυχία είναι η αξιοποίηση όλων όσων μας περιτριγυρίζουν.

Είναι οι κοινωνικές ανθρώπινες σχέσεις που αναπτύσσουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας, είναι οι φίλοι που δε μας εγκαταλείπουν, οι στιγμές με την οικογένεια, το φαγητό που θα δώσεις στον άστεγο, το γράμμα που θα αφήσεις στην πόρτα της, το χαμόγελο που θα ζωγραφίσεις σ’ ένα δακρυσμένο πρόσωπο, η ελπίδα που θα δώσεις στο αδιέξοδο του άλλου.... 

ο χρόνος που θα αφιερώσεις στο κατοικίδιό σου, το δείπνο που θα ετοιμάσεις στη σχέση σου, η προπόνηση που θα κάνεις για να πάρεις το μετάλλιο, τα μαθήματα κιθάρας που θα ξεκινήσεις, η συγχώρεση, τα όνειρα που θα κάνεις ανεξαρτήτως ηλικίας και κοινωνικοοικονομικού υπόβαθρου.

Στις μικρές λεπτομέρειες βρίσκεται. Στις μοναδικές στιγμές που εύχεσαι να σταματούσε ο χρόνος, στις ανατολές κάθε εποχή του χρόνου, στην ελευθερία που νιώθεις όταν βουτάς στο νερό, στον αέρα που σου κτυπά το πρόσωπο και σε κάνει να κλείνεις τα μάτια, στις μπίρες που μοιράστηκες με τους σημαντικούς άλλους της ζωής σου, στην αγάπη που δέχεσαι απ’ τους αφανείς ήρωες στην πορεία σου.

«Όταν πήγα στο σχολείο με ρώτησαν τι ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω. Έγραψα: ευτυχισμένος. Μου είπαν ότι δεν κατάλαβα το ερώτημα και τους είπα ότι δεν καταλαβαίνουν τη ζωή». John Lennon




Μαρίας Παναγιώτου

Οι επαναστάτες του καναπέ...!!!!

Οι περισσότεροι από εμάς ήταν από τα τυχερά παιδιά. Από αυτά που δεν τα είχαν εύκολα στη ζωή τους. Και δεν μιλάω για λεφτά, ρούχα, δασκάλους και σχολεία... 
Μιλάω για ελευθερία, για ανεξαρτησία...

Έπρεπε να παλέψουμε εκεί μέσα στις αλάνες για να κερδίσουμε την ικανοποίηση, τη νίκη, τη ζωή μας. Έπρεπε να πέσουμε και να σηκωθούμε αμέσως, χιλιάδες φορές. Να ορμίσουμε, να σπρώξουμε, να ματώσουμε, να αγκαλιάσουμε και να γελάσουμε άλλες τόσες... 

Κανένας δεν καθάριζε για πάρτη μας... Η τόλμη σπινθήριζε στη ματιά μας... 

Όλος ο κόσμος στα πόδια μας κι όλα τα γράφαμε στα παλιά μας τα παπούτσια. Που να φτάσει να μείνει καινούριο το παπούτσι με τόσο τρέξιμο, τόσα σκαρφαλώματα...

Δεν μας σταματούσε τίποτα. Ποιος μπορεί να σταματήσει ένα παιδί από το παιχνίδι; Γιατί όλα αυτά για μας ήταν παιχνίδι. Κι ο θυμός κι οι φωνές και τα σπρωξίματα και τα γέλια, ακόμα και οι δυσκολίες και τα κλάματα... 

Και το βράδυ κοιμόμασταν τον ''ύπνο του δικαίου'' γιατί μέσα στη μέρα μας είχαμε νιώσει κι είχαμε αφήσει να εκδηλωθούν όλες οι ποιότητες της καρδιάς μας. Όλα τα συναισθήματα.... 

Δυναμώναμε το μυαλό μας με την εφευρετικότητα μας. Δυναμώναμε την καρδιά μας γιατί όλα τα εκφράζαμε όπως τα νιώθαμε και δυναμώναμε και την κοιλιά μας, το κέντρο της θέλησης, γιατί τότε κατακτούσαμε τον κόσμο. Κι αναρωτιέμαι που είναι εκείνα τα παιδιά με την κοφτερή ματιά; Τι έγινε η αποφασιστικότητα μας, η τόλμη μας; 

Γιατί τώρα νοιαζόμαστε τόσο πολύ για τα καινούρια μας παπούτσια; 

Γιατί τώρα, όχι μόνο δεν τα λερώνουμε, δεν τα γρατζουνάμε αλλά δεν επιτρέπουμε και κανένα μελάνι να γράψει πάνω τους....

Γιατί τώρα αφήνουμε τους άλλους να καθαρίζουν για πάρτη μας και με όποιον τρόπο θέλουν εκείνοι; 

Γιατί εμείς έχουμε γίνει οι επαναστάτες του καναπέ;

Τι είναι αυτό που μας κρατάει ακίνητους και ξεχάσαμε ότι η ζωή είναι παιχνίδι; 

Το μόνο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό σαν απάντηση είναι ο θάνατος. Και φοβόμαστε τόσο πολύ τον θάνατο γιατί ξεχάσαμε τη ζωή. Συμβιβαστήκαμε και φυλακίσαμε το αγέρωχο πνεύμα μας μέσα στις φυλακές του "πρέπει", του "εγώ είμαι" και του "εγώ έχω''. Ψαλιδίσαμε τα φτερά μας και κοντύναμε τις ανάσες μας γιατί πιστέψαμε ότι είναι επικίνδυνο να πετάμε και να αναπνέουμε βαθιά...

Έτσι ήθελαν να μας κάνουν να πιστέψουμε και δυστυχώς πέσαμε στην παγίδα τους. Και ξεχάσαμε ότι όλοι οι θησαυροί, όλες οι δυνατότητες, όλο αυτό το αγέρωχο πνεύμα δεν βρίσκετε στο μυαλό αλλά στην κοιλιά και το συναντάμε κάθε φορά που αναπνέουμε βαθιά. Κάθε φορά που δεν σκεφτόμαστε τη ζωή αλλά την αισθανόμαστε να κυλά βαθιά, μέχρι το μεδούλι μας...

Ποτέ όμως δεν είναι αργά και είμαστε πραγματικά τυχεροί γιατί ότι έχουμε βιώσει υπάρχει σαν εμπειρία μέσα στα κύτταρα μας. 

Αν θέλουμε να είμαστε αγέρωχα πλάσματα, να πετάμε στους ουρανούς του Σύμπαντος και να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να μας κυβερνά με τον τρόπο που θέλει εκείνος χρειάζεται απλά να ανακαλέσουμε εκείνες τις μνήμες από το τότε, που έχουμε σαν παιδιά. 

Να ξανανιώσουμε όλη αυτή την ελευθερία και την αφοβία να μας πλημμυρίζει... 

Να ξανανιώσουμε τη ζωή να κυλάει πάλι μέσα στο μεδούλι μας και να ξεχυθούμε για ''παιχνίδι ''. 

Τότε κανένας δεν θα μπορεί να μας ορίσει και κανένας δεν θα μπορεί να πει για μας ότι είμαστε οι επαναστάτες του καναπέ...




despoina palamari

Βρώμη και σπόροι chia, ο καλύτερο συνδυασμός μια επίπεδη κοιλιά...!!!!

Η βρώμη και οι σπόροι chia είναι γεμάτοι θρεπτικά συστατικά και ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία μας. Καταναλώστε τα το πρωί, ώστε να παρέχεται στον οργανισμό σας όλα τα απαραίτητα συστατικά που θα σας δώσουν ενέργεια για το μεγαλύτερο μέρος τη ημέρας. Επίσης θα σας βοηθήσουν να κάψετε τα περιττά κιλά και να αποκτήσετε μια επίπεδη κοιλιά.

Τα οφέλη της βρώμης και των σπόρων chia

Βρώμη : περιέχει απορροφήσιμες ίνες (β-γλυκάνη) που βοηθούν στη διατήρηση της καρδιοαγγειακής υγείας και μειώνουν την χοληστερόλη. Η συχνή της κατανάλωση μπορεί αν ελαττώσει τα επίπεδα της γλυκόζης. Επίσης είναι γεμάτη πρωτεΐνες, μέταλλα και φυτικές ίνες.

Σπόροι chia :  έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες,μειώνουν την κακή χοληστερόλη στο αίμα και μπορεί να αποτρέψουν τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που περιέχουν μειώνουν τη δυσκαμψία και τον πόνο. Μελέτες έχουν δείξει ότι η μειωμένη φλεγμονή μειώνει τον κίνδυνο για καρδιακή νόσο, αρθρίτιδα και ορισμένους τύπους καρκίνου.
Συνταγή για πρωινό με βρώμη και σπόρους chia

Συστατικά :

· 500ml νερό

· 1 κούπα βρώμη

· 4 κουταλιές της σούπας σπόροι chia

· 2 κουταλιές της σούπας βανίλια

· 2 κουταλιές της σούπας μέλι

· λίγο αλάτι

· 1 κουταλιά σκόνη κανέλας

Προετοιμασία :
Βάλτε την κανέλα και την βανίλια σε ένα κατσαρολάκι και προσθέστε το νερό. Τοποθετήστε το κατσαρολάκι σε δυνατή φωτιά. Μόλις αρχίζει να βράζει χαμηλώστε την φωτιά , προσθέστε την βρώμη και αφήστε το για 5 λεπτά. Μην το καλύψετε. Στη συνέχεια βάλτε το από τη φωτιά και αφήστε το για 5 λεπτά, καλύψτε το και αφήστε το για άλλα 5 λεπτα.

Προσθέστε το μέλι και ελάχιστο αλάτι και ανακατέψτε καλά.

Σερβίρετέ το σε ένα μπολ και ρίξτε σπόρους chia από πάνω, καλό είναι να τους έχετε μουσκέψει προηγουμένως γιατί ποτέ δεν τρώγονται χωρίς να είναι μουσκεμένοι σε νερό, είναι επιτακτική ανάγκη να το κάνετε αυτό.

Επίσης, μπορείτε να προσθέσετε μπανάνα, φράουλες ή μήλο για καλύτερη γεύση.

*Οι πληροφορίες που περιέχονται στο hippieteepee.gr έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα. Συμβουλεύεστε πάντα κάποιον ειδικό πριν εφαρμόσετε οποιαδήποτε πληροφορία. Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.




Δείτε πως Αλλάζει ο Εγκέφαλος όταν Καταναλώνετε συχνά Κουρκουμά...!!!!

Τα οφέλη που έχει για την υγεία μας η κατανάλωση κουρκουμά είναι γνωστά εδώ και καιρό. Αποτελεί ένα φυσικό αντιβιοτικό, αντιφλεγμονώδες και αναλγητικό, ενώ έχει επίσης αντικαρκινική δράση. Θεωρείται ως το μπαχαρικό θαύμα.

Η αντιοξειδωτική ουσία κουρκουμίνη που περιέχει έχει αποδειχθεί υπεύθυνη για όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό εξάλλου τα συμπληρώματα κουρκουμίνης έχουν γίνει τόσο δημοφιλή. Εκτός όμως από αυτή τη χημική ουσία έχει και άλλα φυτοχημικά συστατικά, που το κάνουν ακόμα πιο ισχυρό.

Τα θαυμάσια χημικά συστατικά του κουρκουμά που κάνουν καλό στην υγεία μας.

Μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Stem Cell Research and Therapy διερεύνησε τις ιδιότητες μια άλλη ένωση που βρίσκεται στον κουρκουμά, που φαίνεται επίσης σημαντική για την υγεία μας. Η ουσία αυτή είναι η αρωματική τουρμερόνη (ar-turmerone) και είναι αυτή που δίνει στον κουρκουμά το άρωμα και τη γεύση του.

Η επίδραση του κουρκουμά στον εγκέφαλό μας
Η τουρμερόνη επάγει τον πολλαπλασιασμό και την ανάπλαση των νευρικών βλαστοκυττάρων. Το βασικό πρόβλημα σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως στη νόσο του Alzheimer, είναι ότι οι νευρώνες στον εγκέφαλο σταματούν να επικοινωνούν μεταξύ τους. 

Αυτό οδηγεί στην αποδυνάμωση αυτών των κυττάρων και στην καταστροφή τους. Η τουρμερόνη αναζωογονεί τους νευρώνες και προωθεί τη δημιουργία νέων βλαστοκυττάρων. Έτσι, η ουσία αυτή προάγει τη διαφοροποίηση των κυττάρων επιτρέποντας στα βλαστοκύτταρα να μετατραπούν σε νέους νευρώνες (1).

Όλο αυτό ολοκληρώνεται και συνδυάζεται με τις απίθανες αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που έχει επίσης ο κουρκουμάς. Η μείωση της νευρικής φλεγμονής και προώθηση της δημιουργίας νέων βλαστοκυττάρων είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τους ανθρώπους που αναρρώνουν μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο προκαλεί βλάβες στα κύτταρα του εγκεφάλου, μέσω της ανακοπής της ροής του αίματος (2).

Επιπλέον, οι αντιοξειδωτικές ουσίες του κουρκουμά έχει βρεθεί πως αναστρέφουν τα συμπτώματα των παρενεργειών που προκαλούνται από φαρμακευτικές ουσίες, ιδιαίτερα στη θεραπεία της σχιζοφρένειας. 

Τα κοινά συνταγογραφούμενα αντιψυχωσικά φάρμακα συχνά προκαλούν ακούσιες μυικές συσπάσεις και σοβαρές αλλαγές στη συμπεριφορά. Μια έρευνα διαπίστωσε ότι μετά από κατανάλωση κουρκουμίνης, οι κινητικές διαταραχές της όψιμης δυσκινησίας αντιστράφηκαν (3).

Η τουρμερόνη όχι μόνο προάγει την αναγέννηση των νευρικών κυττάρων, ωφελώντας έτσι τους ασθένειες που πάσχουν από ασθένειες όπως Πάρκινσον, αλλά λειτουργεί επίσης ως αντικαταθλιπτικό (4).

Εκτός από το να θεραπεύει τον εγκέφαλο, η αρωματική τουρμερόνη επίσης σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα. Μελέτες σε καλλιέργειες κυττάρων έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτή η ισχυρή ένωση προκαλεί το θάνατο των καρκινικών κυττάρων και προλαμβάνει την ανάπτυξη των καρκινικών όγκων μέσω της ενεργοποίησης πρωτεϊνών στο σώμα, οι οποίες επιτίθενται στα καρκινικά κύτταρα (5, 6, 7, 8).

Δεν είναι μόνο αυτά, υπάρχουν περισσότερα που κάνει ο κουρκουμάς

Το 2005, βρέθηκε πως ένα από τα ενεργά φυτοχημικά του κουρκουμά, η αρωματική τουρμερόνη, ρυθμίζει τη γλυκόζη του αίματος:

“Τα αποτελέσματα δείχνουν πως ο κουρκουμάς είναι ένα πολλά υποσχόμενο φαρμακευτικό βότανο που μπορεί να προλαμβάνει ή / και να βελτιώνει το διαβήτη τύπου 2 με τις ουσίες που συμβάλουν σε αυτές τις επιδράσεις να είναι η κουρκουμίνη, η διμεθοξυκουρκουμίνη, η δισμεθοξυκουρκουμίνη, και η αρωματική τουρμερόνη.” (9)

Αυτές και άλλες μελέτες δείχνουν ότι για να επωφεληθείτε συνολικά από αυτή τη θαυμάσια ρίζα θα πρέπει να καταναλώνετε τον κουρκουμά στη φυσική του μορφή και όχι απλά να παίρνετε συμπληρώματα κουρκουμίνης.

Η ικανότητα του οργανισμού να χρησιμοποιεί την κουρκουμίνη μόνη της, όταν λαμβάνεται σε συμπληρώματα, είναι περιορισμένη. Η απορρόφησή της αυξάνεται σημαντικά όταν μαζί με αυτή παίρνουμε και αρωματική τουρμερόνη (10). 

Επιπλέον, η τουρμερόνη βρίσκεται σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στον φρέσκο κουρκουμά σε σχέση με τον ξηρό και επεξεργασμένο (11).

Πλέον όλο και περισσότερα καταστήματα πουλούν ρίζες κουρκουμά και αν υπάρχει ζήτηση, όλο και περισσότερα καταστήματα θα το φέρνουν, έτσι μπορείτε να το ζητήσετε να το παραγγείλει στο τοπικό σας κατάστημα, αν αυτό δεν το φέρνει. Μαγειρεύετε τον κουρκουμά με μαύρο πιπέρι για να αυξήσετε την βιοδιαθεσιμότητά του ή καταναλώστε τον ωμό πασπαλισμένο σε σαλάτες, smoothies ή σε σάντουιτς.

Ο κουρκουμάς είναι θαύμα της φύσης αλλά υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις

Πέρα από τα παραπάνω, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι εάν παίρνετε συγκεκριμένα φάρμακα με την κατανάλωση κουρκουμά μπορεί να παρουσιαστούν δυσάρεστες και μερικές φορές επικίνδυνες παρενέργειες ως αποτέλεσμα χημικών αλληλεπιδράσεων. Μην καταναλώνετε κουρκουμά ως φάρμακο εάν παίρνετε αντιπηκτικά, αντιόξινα ή φάρμακα κατά του διαβήτη.

*Οι πληροφορίες που περιέχονται στο http://share24.gr δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας. Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας.