Το χαμένο καλτσάκι.....!!!!!!!

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν δύο γαλάζια καλτσάκια που αγαπιόντουσαν πολύ. Ήταν όλη μέρα μαζί, μαζί μέσα στα παπούτσια, μέσα στο συρτάρι, μέσα στο πλυντήριο, έξω στην απλώστρα... Δεν χώριζαν ποτέ, ποτέ ποτέ - ποτέ ποτέ!

Μία μέρα που γύρισαν από την παιδική χαρά και ήταν βρόμικα πολύ, η μαμά τα πήρε αμέσως και τα έβαλε πλυντήριο, να πλυθούν καλά, έβαλε και μαλακτικό να μοσχομυρίσουν, να είναι πεντακάθαρα γαλάζια καλτσάκια! 

Τα καλτσάκια έκλεισαν τα μάτια τους και απόλαυσαν το μπάνιο τους, τραγουδούσαν κιόλας 'λα λα λα... λαλααααααα' (το αριστερό καλτσάκι τραγουδούσε όμορφα, το δεξί καλτσάκι από τα πολλά πλυσίματα είχε κλείσει η φωνή του, ήταν σαν να ακούς βραχνιασμένο βάτραχο. Που τραγουδάει με το στόμα γεμάτο γιουβαρλάκια.)

Μέσα στο πλυντήριο, ενώ πλένονταν με ζεστό νερό στο πρόγραμμα για τα πολύ λερωμένα ρούχα, ο Αριστερός Γαλάζιος Καλτσάκης χαλάρωσε πολύ... "μμμμ" είπε.. "μου φαίνεται πως θα με πάρει ο ύπνος... ραντεβού στην απλώστρα Ζzzzzz "

Άνοιξε τα μάτια του δύο ώρες αργότερα. Ήταν απλωμένο στο μπαλκόνι.

"Ε φίλε, μήπως είδες το ταίρι μου;" ρωτάει τον Κύριο Μανταλάκι. 

- τι χρώμα είναι, απαντάει το μανταλάκι.

"Ροζ με κόκκινες βούλες, ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ;!! ΤΙ ΧΡΩΜΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΟΥ ΣΟΥ ΛΕΩ ΤΟ ΤΑΙΡΙ ΜΟΥ, γαλάζιο βέβαια!"

-νευρικούλης είσαι ε; Δεν είδα τίποτα 

"χμ, μάλλον θα στέγνωσε νωρίτερα από μένα και θα το μάζεψε η μαμά από την απλώστρα., θα συναντηθούμε στο συρτάρι με τα καθαρά" σκέφτηκε το αριστερό γαλάζιο καλτσάκι, λίγο ανήσυχο.

Όταν όμως η μαμά το ξεκρέμασε από την απλώστρα, την άκουσε να λέει "άντε πάλι ένα μονό καλτσάκι, που στην ευχή είναι το άλλο; Που στην ευχή πάνε όλες οι κάλτσες, τις τρώει το πλυντήριο;!"

Το καλτσάκι μας τρελάθηκε! ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΤΑΙΡΙ ΤΟΥ; 

"όχι ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ ΑΥΤΟ! Δεν είναι δυνατόν!"

Είχε ακούσει ιστορίες για χαμένες κάλτσες που εξαφανίζονταν μυστηριωδώς και κανείς δεν έμαθε ποτέ που πήγαν! Είχε φίλους, μονές κάλτσες που ποτέ δεν βρήκαν το ταίρι τους κι έμεναν μόνες, ξεχασμένες στο συρτάρι.

"Όχι, ποτέ δεν θα το επιτρέψω αυτό να γίνει. Δεν θα σε εγκαταλείψω ποτέ Δεξί Γαλάζιο Καλτσάκι! Θα σε ψάξω, θα σε βρω, δεν θα τα παρατήσω ποτέ!"

Άρχισε να ψάχνει παντού. Μόλις η μαμά έφυγε από το δωμάτιο, χοπ! το καλτσάκι πήδηξε έξω από το συρτάρι. Χοπ χοπ χοπ, πήγε στο καλάθι με τα ασιδέρωτα "ίσως μπερδεύτηκε η μαμά και το έβαλε με τα παντελόνια και τις μπλούζες"

- Εεεεε παιδιά, μήπως είδατε τον Δεξί Γαλάζιο Καλτσάκι;

- Εγώ όχι, δεν τον είδα, είπε ο Άσπρος Ζακέτας της Μαρίας.

- Ούτε εγώ, είπε ο Μπλε Σορτσάκης του Κωνσταντίνου.

- Λυπάμαι Αριστερέ Γαλάζιε Καλτσάκι, ούτε εγώ το είδα το ταίρι σου, είπε η Γκλίττερ Μπλούζα της μαμάς.

- Εγώ! Εγώ τον είδα! φώναξε με ενθουσιασμό ο Πράσινος Ισοθερμικός Φανελάκης του μπαμπά, Νάτος! και έδειξε μία κάλτσα σε μία καρέκλα.

-Να μου κάνεις τη χάρη, πετάχτηκε μία άλλη κάλτσα από μια άλλη καρέκλα παραδίπλα, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΑΙΡΙ, μας έβγαλε και μας πέταξε εδώ η Μαρία για να βάλει το καλσόν της, θέλουμε πλύσιμο, ζέχνουμε, 5 μέρες μας φορούσε. Δεν είμαστε γαλάζιες κάλτσες κανονικά, λευκές είμαστε, από τη βρομιά αλλάξαμε χρώμα, αλλά είμαστε μαζί, δεν έχουμε χαθεί!

Ο καλτσάκης μας ήταν απαρηγόρητος. Όμως ήταν αποφασισμένος. Όταν βρεις το ταίρι σου, είναι για πάντα! Δεν το εγκαταλείπεις στα δύσκολα. "ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ, ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ ΒΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΟ ΒΑΤΡΑΧΑΚΙ ΜΟΥ, Δεξί Γαλάζιο Καλτσάκι μου!"

Tα άλλα ρούχα τον κοιτούσαν λυπημένα. Είχαν ακούσει και εκείνα, για κάλτσες που χάθηκαν στο πλυντήριο και δεν βρέθηκαν ποτέ. Πίστευαν πως τα δύο γαλάζια καλτσάκια δεν θα ξαναέσμιγαν ποτέ, ποτέ ποτέ - ποτέ ποτέ. 

Όμως το Αριστερό Γαλάζιο Καλτσάκι ήταν ένας μικρός ήρωας, ένας μαχητής της αγάπης, ένας στρατιώτης της καρδιάς! Χοπ χοπ χοπ, χοροπηδώντας έφτασε μέχρι το μπάνιο και παίρνοντας φόρα, δίνει ένα σάλτο και ΤΣΟΥΠ από την μισάνοιχτη πόρτα βρίσκεται μέσα στον άδειο κάδο του πλυντηρίου!

Πόσο σκοτεινά και τρομαχτικά ήταν εκεί, τώρα που ήταν ολομόναχος. Δεν είχε κανένα άλλο ρούχο μέσα, μα πιο πολύ του έλειπε το ταίρι του, πρώτη φορά βρισκόταν στο πλυντήριο μόνο του! "ΕΕΕΕΕΕΕ είναι κανείς εδώώώώώώ;" φώναξε.

Καμία απάντηση, σιωπή. 

"Ακούει κανείς;; Δεξί Γαλάζιο Καλτσάκι, μ'ακούς; Εγώ είμαι! Σε θέλω πίσωωωωω! Δε θέλω να είμαι μόνο μου, ακούς;;; Καλτσάκι μουουουουουουου!!!!!"

Σιωπή...

Το Αριστερό Γαλάζιο Καλτσάκι ακούμπησε με την πλατούλα του στον κάδο του πλυντηρίου και άρχισε να κλαίει. Τα ματάκια του έτρεχαν γαλάζια καλτσένια δάκρυα. Κρύωνε και ήταν μόνο του. Μα η καρδιά του ήταν δυνατή, "όχι, δεν θα τα παρατήσω, ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ" είπε και σηκώθηκε. "Είσαι κάπου εδώ, εδώ χάθηκες, κάπου εδώ θα είσαι και θα σου λείπω, τόσο όσο λείπεις και συ σε μένα. Δε με έχεις ξεχάσει και ούτε εγώ θα σε ξεχάσω!" 

Συνέχισε να ψάχνει με πείσμα μέσα στο σκοτεινό πλυντήριο, κάθε σημείο, σπιθαμή προς σπιθαμή! Ήταν κουρασμένο ιδρωμένο, φοβισμένο μα δεν σταματούσε, έψαχνε, έψαχνε, έψαχνε...

ώσπου ΞΑΦΝΙΚΑ...

όπως ακούμπησε σ'ενα σημείο του πλυντηρίου, ένιωσε μια μικρή προεξοχή. Προσπάθησε να δει καλύτερα, έβαλε όλη του τη δύναμη και ΤΟΤΕ.... 

... μία καταπακτή άνοιξε, ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΠΙΕ!! Εξαφανίστηκε ο Καλτσάκης! Εντελώς! Άδειο κι έρημο φαινόταν πάλι το πλυντήριο! 

Το καλτσάκι ένιωθε να πέφτει στο κενό, να στροβιλίζεται, να στροβιλίζεται, να πέφτει, να πέφτει, να πετάει, να χάνεται! Έκλεισε τα μάτια του, τρομαγμένο, ζαλισμένο!

Όταν άνοιξε τα μάτια του, είχε προσγειωθεί. Κοίταξε δεξιά αριστερά γύρω του. Ε, δεν το πίστευε αυτό που έβλεπε!! 

Μία ΚΑΛΤΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑ!!!! Παντού κάλτσες, καλτσάκια, σοσονάκια και καλσόν! Καλτσοσχολεία, καλτσονοσοκομεία, καλτσοτράπεζες, καλτσοσούπερ μάρκετ, καλτσοπαιδικές χαρές... Τρελάθηκε από τη χαρά του ο Αριστερός Γαλάζιος Καλτσάκης! Ώστε εδώ λοιπόν βρίσκονται όλες οι κάλτσες που χάνονται, εδώ ζουν, εδώ είναι ο κόσμος τους! 

Εδώ θα βρέθηκε και το ταίρι μου όταν άνοιξε η καταπακτή του πλυντηρίου και τον ρούφηξε! " Έρχομαι να σε βρω!!!" φώναξε και άρχισε να ψάχνει στους δρόμους της καλτσοπολιτείας. Πήγε στο καλτσοσινεμά, πήγε στο καλτσοθέατρο, πήγε στον καλτσοζωολογικό κήπο και στο καλτσονηπιαγωγείο! 

Πήγε στην καλτσοταβέρνα και σε καλτσοκαφετέριες... Έψαχνε όλη μέρα στην καλτσοπολιτεία. Βρήκε εκατοντάδες κάλτσες που του έμοιαζαν πολύ! Μα δεν ήταν το καλτσάκι του...

Τότε είδε ένα καλτσοπαγωτατζίδικο στη γωνία του δρόμου. Ήταν κουρασμένος και τόσο λυπημένος. Σκέφτηκε "να, θα πάρω μια ανάσα εκεί, θα φάω ένα παγωτό και θα συνεχίσω να ψάχνω, ποτέ δεν θα τα παρατήσω!"

Πήγε με σκυμμένο το κεφάλι εκεί, και κατσουφιασμένος ετοιμάστηκε να παραγγείλει το αγαπημένο του παγωτό, αυτό που πάντα έτρωγαν μαζί.

-Ένα παγωτό καλτσοφυστίκι καλτσοφράουλα, θα ήθελα. Με τριμμένο...

"καλτσομπισκότο και καλτσοσιρόπι σοκολάτας" ακούστηκε μια βραχνή φωνή δίπλα του να παραγγέλνει το αγαπημένο τους παγωτό.

Ο Αριστερός Γαλάζιος Καλτσάκης γύρισε το κεφάλι ξαφνιασμένος προς τα εκεί που ακούστηκε η γνώριμη φωνή. "Βατραχάκι μου!!! Δεξί Γαλάζιο Καλτσάκι μου!!!" είπε με φωνή που έτρεμε από συγκίνηση και έπεσε στην αγκαλιά του. "Σε βρήκα, ταίρι μου! Σε βρήκα!!"

"Με βρήκες, δε θα χωρίσουμε ποτέ ξανά" είπε και ο Δεξιός Καλτσάκης,τον έσφιξε δυνατά και του γλυκοφίλησε το καλτσομαγουλάκι! 

Κι έτσι, τα δύο καλτσάκια έζησαν μαζί για πάντα στην όμορφη καλτσοπολιτεία,ήταν ευτυχισμένα και τραγουδούσαν μαζί στο μπάνιο. Το Αριστερό τραγουδούσε ωραία, το Δεξί σα βραχνιασμένο βατραχάκι. Έμειναν για πάντοτε ζευγάρι και δεν χώρισαν ξανά ποτέ, , ποτέ ποτέ - ποτέ ποτέ!

http://fystikixorevei.blogspot.gr

Δε θέλω πια να είμαι καλή, να είμαι καλά θέλω.....!!!!!!

Να μη γίνομαι άλλο χαλί να σκουπίζουν τα πόδια τους οι ξένοι που μπαίνουν στην ζωή μου. Να μην είμαι πια το λιμάνι που θα αράξουν οι ναυτικοί μέχρι να περάσει η μπόρα τους. Η ομπρέλα που προστατεύει από τις καταιγίδες τους μουσκεμένους και κατατρεγμένους αυτής της γης. Το δεκανίκι που στηρίζει τους οι ανάπηρους. Να μην γίνομαι το αποκούμπι να ξαποστάσουν οι κουρασμένοι. Ο φάρος να βρουν το δρόμο τους οι χαμένοι. 

Το νερό στην έρημο της ζωής των διψασμένων αυτού του κόσμου. Να ταΐζω από το υστέρημά μου τους ζητιάνους αυτής της γης. Να σπαταλάω το σάλιο μου γιατρεύοντας τις πληγές των τραυματισμένων αυτής της κοινωνίας. 

Να κάνω γέφυρα το σώμα μου να περνούν οι διαβάτες από τη ζωή μου στην αντίπερα όχθη. Να γίνομαι κομμάτια για να να ικανοποιήσω τις ανάγκες των αχάριστων και ανίκανων. Να προλαβαίνω πάντα τις επιθυμίες των ανάξιων και αγνωμόνων. Να προσπαθώ να διδάξω τους αγράμματους και ανεπίδεκτους μαθήσεως αυτού του κόσμου. 

Να γίνομαι στάχτη στην φωτιά που άναψαν για να με κάψουν. Γι’ αυτό σου λέω, κουράστηκα πια να είμαι καλή. Δεν έχω άλλη υπομονή για τις ιδιορρυθμίες και ιδιοτροπίες των άλλων. Δεν ανέχομαι πια την κριτική. Δεν μπορώ την ρητορική τους. Δε με αντιπροσωπεύουν τα ουτοπικά όνειρα.

Δε με εκφράζουν τα ακαδημαϊκά τους λόγια. Δεν ακούω τους ψεύτικους επαίνους. Δε θέλω να αναλώνομαι άλλο σε εγωκεντρικές προσωπικότητες. Να ασχολούμαι με μικρόψυχους ανθρώπους. Να ξοδεύομαι σε αλαζονικές και υπεροπτικές συμπεριφορές. Να γίνομαι ο καραγκιόζης των μίζερων και απαισιόδοξων. Να πνίγω τα συναισθήματα μου σε άγνωστους και απύθμενους ωκεανούς. 

Δεν μπορώ να δίνω δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες σε ανθρώπους που μου απέδειξαν ότι δεν τις αξίζουν. Δεν ψάχνω πια ελαφρυντικά και δικαιολογίες σε προσποιητές συμπεριφορές. Δεν συγχωρώ πλέον τους άτιμους και ανέντιμους που κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Δε δίνω άφεση αμαρτιών στους ψεύτες και εκμεταλλευτές της κοινωνίας. 

Δεν αντέχω τις φασαρία των ρηχών ανθρώπων. Αντίθετα εκτιμώ την σιωπή των σοφών. Βαρέθηκα να θυσιάζω την ειλικρίνειά μου στο βωμό της υποκρισίας τούτου του κόσμου. Δε με αφορά η συμπάθεια όσων δεν συμπαθώ. Δε με απασχολεί η αγάπη των αχάριστων. 

Δεν υποβάλλεται ο χαρακτήρας μου σε αλλοιώσεις και μεταποιήσεις για να είναι συμπαθής. Δεν επιδέχεται άλλες δοκιμασίες η ιδιοσυγκρασία μου για να είμαι αγαπητή. Γι’ αυτό σου λέω, να είμαι καλά επιδιώκω. Να πραγματοποιήσω τα δικά μου όνειρα και να μη στοχεύω στα όνειρα των περαστικών από τη ζωή μου. Να φτάσω τους δικούς μου στόχους και να μην χειραγωγούμαι από τους άλλους. 

Να ξορκίσω το κακό από τη ζωή μου για το δικό μου καλό. Να καθορίσω εγώ το μέλλον μου χωρίς να δεσμεύομαι από το παρελθόν μου. Να κρατήσω καθάρια την ύπαρξη μου χωρίς να λεκιάζομαι από την βρωμιά αυτής της κοινωνίας. 

Να μπορώ να ελπίζω χωρίς να μου σκοτώνουν την ελπίδα μου.Να συλλογιέμαι ελεύθερα χωρίς να υποκινούν την σκέψη μου. Δεν έχω χώρο στην ζωή μου για ότι με στεναχωρεί και με πληγώνει. Δεν έχω χρόνο για ότι με φθείρει και με υποτιμά. Έχω αποβάλει από την ζωή μου ότι δεν με σέβεται. Έχω απαρνηθεί ότι δε με εκτιμά. 

Έχω διαγράψει ότι με πόνεσε. Έφυγα μακρυά από ότι με πρόδωσε. Έχω απεγκλωβιστεί από τα πλοκάμια της διαβολής. Έχω απελευθερωθεί από τα δίκτυα της μισαλλοδοξίας. Επέλεξα να κρατήσω κοντά μου ότι με αποδέχεται όπως ακριβώς είμαι. 

Ότι αναγνώρισε την αξία μου και εκτίμησε τη μοναδικότητα μου. Ότι με προβάλλει και με εξυψώνει. Ότι με γεμίζει χαρά και αισιοδοξία. Ότι μου φέρνει θετικότητα και ευτυχία. Ότι ικανοποιεί την αυτοπραγμάτωση μου. 

Κι ας ξοδεύεται τούτος ο κόσμος σε σκοπιμότητες. Κι ας χαραμίζεται σε μίση και κακίες. Εγώ κουράστηκα πια να είμαι καλή. Καλά θέλω να είμαι και σε όποιον αρέσω… για τους άλλους δε θα μπορέσω. 

[anapnoes]

http://www.tilestwra.com

Οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο ύπνο επειδή ο εγκέφαλός τους δουλεύει σκληρότερα. γυναίκες.....!!!!!!!!

Οι γυναίκες πολλές φορές κάνουν μια νοητική λίστα και οργανώνουν ένα πρόγραμμα καθώς ετοιμάζουν το πρωινό, απαντούν στο τηλέφωνο και στρώνουν το τραπέζι. Το να κάνουν πολλά πράγματα μαζί είναι ένα απίστευτο ταλέντο που δυστυχώς οδηγεί πάντα στο άγχος και την εξάντληση. 

Θα θέλαμε να σας δείξουμε τα αποτελέσματα μιας έρευνας που εξηγούν πόσο ύπνο χρειάζονται οι γυναίκες για να μείνουν υγιείς, λαμπερές και παραγωγικές στη δουλειά τους. 

Ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Loughborough στο Ηνωμένο βασίλειο διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιούν το μυαλό κατά τη διάρκεια της ημέρας, τόση περισσότερη ξεκούραση και ύπνο χρειάζονται. 

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως ο γυναικείος εγκέφαλος λειτουργεί με πιο περίπλοκο τρόπο μιας και οι γυναίκες τείνουν να κάνουν πολλά πράγματα μαζί. Ως εκ τούτου, χρειάζονται περισσότερο ύπνο. «Οι εγκέφαλοι των γυναικών είναι πιο περίπλοκοι από ότι των ανδρών, έτσι η ανάγκη του ύπνου τους είναι ελαφρώς μεγαλύτερη» δήλωσε ο καθηγητής Jim Horne και συγγραφέας της μελέτης. 

Ένας μέσος ενήλικας χρειάζεται 6-8 ώρες ύπνου για να ανακάμψει από την κούραση και την εξάντληση από τις δραστηριότητες που διεξάγονται κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας. Οι γυναίκες χρειάζονται μόνο 20 λεπτά περισσότερο ύπνο από τους άνδρες ώστε να επιτρέπουν στον εγκέφαλο να επιδιορθωθεί και να ξυπνήσει ανανεωμένος.

Διαπιστώθηκε επίσης ότι η λίγη ξεκούραση έχει χειρότερες επιπτώσεις στην υγεία των γυναικών από ότι σε αυτή των ανδρών. Για παράδειγμα μπορεί να εμφανιστούν καρδιαγγειακά προβλήματα, διαβήτης, κατάθλιψη, άγχος ή στρες. Καθώς η νύχτα προχωρά, τα όνειρα των γυναικών γίνονται ελαφρύτερα και έτσι είναι πιο εύκολο να ξυπνήσουν από ότι οι άνδρες. 

Επίσης είναι πολύ πιο ευαίσθητες σε υψηλής συχνότητας θόρυβο. Εν κατακλείδι, με 20 λεπτά επιπλέον ύπνου και καλή ξεκούραση, μπορείτε να είστε η χαρούμενη και δραστήρια γυναίκα που θαυμάζουν όλοι. Έτσι, αλλάξτε το ξυπνητήρι σας και κοιμηθείτε επιπλέον 20 λεπτά. Το συνιστά η επιστήμη.

http://www.tilestwra.com

Η βοήθεια των κρυστάλλων στην περίοδο της μεγάλης αλλαγής....!!!!!!

Οι εποχές που βιώνονται εδώ και κάποιο καιρό προκαλούν δυσκολίες και αναπάντεχες αλλαγές που τις περισσότερες φορές συνοδεύονται από πόνο, ο οποίος στην συνέχεια μεταλλάσσεται σε θυμό και απόγνωση. 

Ειδικά το τελευταίο συναίσθημα είναι αυτό που δημιουργεί την μεγαλύτερη πληγή στην ψυχολογία του ανθρώπου, αφού «ροκανίζει» την σταθερότητα που μέχρι τώρα διατηρούσε και τον ωθεί πολλές φορές σε κινήσεις επιπόλαιες, ή ακόμα και σε πράξεις ριψοκίνδυνες, χωρίς να υπάρχει μία πραγματική ουσία πίσω από αυτές. 

Ο άνθρωπος αρχίζει να αμφισβητεί τον εαυτό του, τις επιλογές που έκανε μέχρι τώρα και τον τρόπο που διαχειρίστηκε καταστάσεις και πόρους που πέρασαν από τα χέρια του. Ψάχνει να βρει τον φταίχτη για αυτή του την δυσκολία, καταλήγοντας συνηθέστερα στην αυτοτιμωρία, τις τύψεις και τον φόβο.

Όταν η βασική αίσθηση της ασφάλειας αφαιρείται, τότε αρχίζει να υπάρχει μία σταδιακή πτώση του βασικού οικοδομήματος της προσωπικότητας, μιας και όλα τα χαρακτηριστικά που ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει ξεκινούν από την παρουσία μίας σταθερής βάσης, των πρωταρχικών θεμελίων που θα στηρίξουν και όλο το υπόλοιπο κατασκεύασμα. 

Είναι φυσικό έτσι να επαυξάνεται το άγχος - κατακόρυφα μάλιστα - και η γενικότερη υπερένταση στον οργανισμό, χαρακτηριστικά που σιγά σιγά σωματοποιούνται και επιδρούν κυριότερα στην καρδιά και το στομάχι. Δεν είναι τυχαίο που τα καρδιοαγγειακά νοσήματα έχουν παρουσιάσει μία αλματώδη αύξηση τα τελευταία 3 χρόνια παγκοσμίως, μαζί με ψυχολογικές παθήσεις και διαταραχές του ύπνου. 

Κάθε τι που διακόπτει την ροή της καθημερινότητας που ζει ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει εσωτερική ταραχή διαφορετικού μεγέθους, σημαντικού όμως ώστε να προκληθούν σωματικές ανισορροπίες και διάσπαση της προσωπικότητας.

Σε όλη αυτή την δύσκολη περίοδο χρειάζεται να βρεθεί στον καθένα από εμάς το θάρρος να προσπαθήσουμε να πατήσουμε σταθερά στα πόδια μας, παρ' όλο που αυτό λέγεται πιο εύκολα από το να γίνει. Η αλλαγή ποτέ δεν γίνεται εύκολα, και τουλάχιστον όχι με τον ήρεμο τρόπο που θα προτιμούσε ο καθένας. 

Συνήθως οτιδήποτε αλλάζει αφήνει στην αρχή μία αίσθηση πόνου, όπως γίνεται σε κάθε αποχωρισμό. Το συναίσθημα που κυριότερα επικρατεί είναι ο φόβος του τι θα έρθει μετά την αλλαγή, αν θα είναι καλύτερο ή χειρότερο-για αυτό και τείνει ο άνθρωπος να προσκολλάται σε αυτό που ήδη έχει, μιας και η δεύτερη πιθανότητα είναι αυτή που τον τρομοκρατεί περισσότερο. 

Αυτή η προσκόλληση είναι που δημιουργεί και τον πόνο έπειτα όταν κάτι μεταλλαχθεί, τον πανικό και το άγχος. Για αυτό και χρειάζεται να αποκατασταθεί όσο πιο σύντομα γίνεται η εσωτερική ισορροπία και να βρεθεί η επαφή με τον εαυτό, αυτή τη φορά με ουσία και ακεραιότητα προκειμένου να αποφευχθεί σύντομα πάλι η έξαρση του άγχους, ο πανικός και ο φόβος.

Είναι καλό να έχει κανείς κοντά του και μερικούς κρυστάλλους ώστε να μπορέσει να βιώσει περισσότερη ηρεμία και γαλήνη καθώς και ανακούφιση από το άγχος. Αν και οι κρύσταλλοι δεν είναι πανάκεια, ωστόσο η ενέργεια τους μπορεί να τονώσει την αύρα, βοηθώντας έτσι να επέλθει περισσότερη καθαρότητα στον νου και το συναίσθημα. Η παρουσία τους είναι πολύ σημαντική, ειδικά σε περιόδους έντονης φόρτισης και συναισθηματικής πίεσης.

Ο Καπνίας Χαλαζίας είναι εξαιρετικός για το άγχος. Ηρεμεί την εσωτερική αγωνία και προσφέρει περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό και τις δυνατότητες που έχει. Γενικά είναι ίσως ο πιο χρήσιμος κρύσταλλος για το στρες, εξουδετερώνοντας σταδιακά κάθε φοβία και ταραχή.

Το Τυρκουάζ απορροφά κάθε πόνο και αρνητικότητα, δίνοντας χώρο για περισσότερο υγιείς δονήσεις εντός αλλά και στην αύρα του ανθρώπου. Είναι ο λίθος που θα βοηθήσει σε στιγμές που κάποιος νοιώθει πως δεν μπορεί να ξεφύγει από την θλίψη και τις άσχημες σκέψεις.

Το Περίδοτο βοηθά να αποκολληθεί κανείς από εξωτερικές επιρροές και να βρει τις δικές του δυνάμεις. Διαλύει σιγά σιγά τα ενοχικά συναισθήματα και τον αποθηκευμένο θυμό που μολύνει τις σκέψεις.

Ο Όνυχας ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την υγιή αίσθηση ευθύνης. Βοηθά να έχει κανείς λογική και να βλέπει κάθε κατάσταση με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Οδηγεί τον καθένα να αναλάβει την ευθύνη των πράξεων του.

Ο Πυρίτης θωρακίζει απέναντι στον ψυχολογικό εκβιασμό και πόλεμο, δίνει εσωτερική τόνωση και υπενθυμίζει πως κάθε τι που δεν προέρχεται από τον πραγματικό εαυτό είναι καταδικασμένο να μην επιβιώσει. Ενσταλάζει σταθερότητα και πάθος για τη ζωή, ασχέτως εξωτερικών καταστάσεων.

Αυτοί είναι μερικοί από τους πιο βοηθητικούς κρυστάλλους, όπου μπορούν να συνεισφέρουν αποτελεσματικά στο να μην χάσει κανείς την επαφή με την πραγματικότητα του αλλά και να μην γεμίσει άγχος και αμφιβολία για τον ίδιο του τον εαυτό. 

Μπορεί ο καθένας να τους έχει σε ένα πουγκάκι, να επιλέξει τον πιο κατάλληλο για αυτόν ή ακόμα και να διαλογίζεται μαζί τους. Σε κάθε περίπτωση, η εσωτερική θέληση και πίστη στον εαυτό είναι που θα κάνει την διαφορά και θα βοηθήσει και τους κρυστάλλους να αγγίξουν πραγματικά την ανθρώπινη ύπαρξη και να την ανακουφίσουν.

Δήμητρα Παράσχου

http://old.astrolife.gr

Ένα πολύ σημαντικό ερώτημα: Γιατί άραγε χάνουμε τους φίλους μας καθώς μεγαλώνουμε ;

Όταν είμαστε νέοι, οι φίλοι μας είναι όλος ο κόσμος μας. Αλλά όταν μεγαλώνουμε δυστυχώς συχνά μπαίνουν στην άκρη. ‘Όμως ακόμη και σε μεγάλη ηλικία χρειαζόμαστε την φιλία τόσο πολύ όσο και όταν είμαστε νέοι. 

Μέσα στην απαιτητική καθημερινότητα, σίγουρα εκτιμούμε την ώρα που θα μιλήσουμε με τους φίλους, και θα συζητήσουμε μικρά καθημερινά θέματα άνευ σημασίας αλλά και σοβαρά πράγματα που μας ανησυχούν. 

Όταν συναντιόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο συχνά δεν τους χορταίνουμε και αυτά που έχουμε να πούμε είναι τόσα πολλά που δεν σώνονται. Αλλά γιατί οι φίλοι εξαφανίζονται καθώς μεγαλώνουμε; Φταίμε εμείς; Και τι μπορούμε να κάνουμε για να μην τους χάσουμε εντελώς; 

Αυτό το άρθρο από την δημοσιογράφο Julie Beck προσπαθεί να δώσει απάντηση σε αυτές τις, ζωτικής σημασίας, ερωτήσεις. Φιλία σημαίνει ελευθερία. Αυτό την κάνει όμορφη… αλλά και αδύναμη. Στην ιεραρχία των σχέσεων η φιλία έρχεται τελευταία. 

Οι ρομαντικές σχέσεις, οι γονείς, τα παιδιά – όλα αυτά έρχονται πρώτα. Αυτό είναι αλήθεια στην ζωή αλλά και στην επιστημονικά έρευνα που τείνει να εστιάζει στα ζευγάρια και στην οικογένεια. Οι φιλίες είναι σχέσεις μοναδικές γιατί αντίθετα με τις οικογενειακές σχέσεις, είμαστε εμείς που τις επιλέγουμε. Αντίθετα με άλλους δεσμούς που κάνουμε με την θέλησή μας όπως ο γάμος και οι ρομαντικές σχέσεις, η φιλία δεν έχει επίσημη μορφή. 

Μπορεί να μην κάνετε μήνες να μιλήσετε με κάποιον άλλον σημαντικό (ελπίζουμε) άνθρωπο στην ζωή σας αλλά μπορεί να κάνετε μήνες να έρθετε σε επαφή με έναν φίλο. Πάρα πολλές έρευνες δείχνουν πόσο σημαντική είναι η φιλία για την ευτυχία των ανθρώπων. 

Αν και οι φιλίες τείνουν να αλλάζουν καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα πράγματα που οι άνθρωποι ζητούν από αυτές. 

'' Έχω ακούσει νέους 14 χρονών και γέρους 100 χρονών να μιλάνε για τους στενούς φίλους. Τρία είναι αυτά που όλοι προσδοκούν από έναν στενό φίλο,'' λέει ο William Rawins,Stocker Professor of Interpersonal Communication στο Πανεπιστήμιο του Ohio. 

''Κάποιον για να μιλάνε, κάποιον για να βασίζονται και κάποιον για να απολαμβάνουν. Αυτές οι προσδοκίες παραμένουν οι ίδιες αλλά οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες αυτά επιτυγχάνονται αλλάζουν''. 

Η εθελοντική φύση της φιλίας την κάνει ευάλωτη στις παραξενιές της ζωής περισσότερο από τις άλλες επίσημες σχέσεις. Όταν οι άνθρωποι ενηλικιώνονται και φεύγουν, οι φιλίες είναι οι πρώτες που πλήττονται. Αφιερώνεις τον εαυτό σου στην οικογένεια και δίνεις προτεραιότητα στον σύντροφό σου. Εκεί που κάποτε έτρεχες, δίπλα, στο σπίτι του φίλου σου χωρίς προειδοποίηση για να δεις αν θα παίξετε, τώρα πρέπει να τον ρωτήσεις αν έχει 1-2 ώρες για να πιείτε ένα ποτό σε δυο εβδομάδες. 

Το όμορφο, ιδιαίτερο πράγμα στην φιλία, δηλαδή το ότι οι φίλοι είναι φίλοι γιατί το θέλουν και διαλέγουν ο ένας τον άλλον, περικλείει και το ότι μπορώ να επιλέξω να βγω ή να μπω, λέει η Langan. 

Σε όλη την διάρκεια της ζωής, από το δημοτικό μέχρι την σύνταξη, η φιλία συνεχίζει να οφελεί το σώμα και τον νου. Αλλά καθώς η ζωή προχωρά γρήγορα, οι προτεραιότητες και οι ευθύνες των ανθρώπων αλλάζουν και οι φιλίες επηρεάζονται προς το καλύτερο ή μάλλον προς το χειρότερο δυστυχώς. 

Πως η φιλία αλλάζει με την ηλικία 

Η επική ιστορία της φιλίας αρχίζει καλά. ''Πιστεύω πως όταν αρχίζει κανείς να ενηλικιώνεται, είναι η εποχή της χρυσής φιλίας'', λέει ο Rawlins. 

''Ιδιαίτερα για ανθρώπους που έχουν το προνόμιο και την ευλογία να μπορούν να παρακολουθήσουν το Πανεπιστήμιο''. Τότε οι φιλίες είναι πιο πολύπλοκες και με νόημα, Στην παιδική ηλικία φίλοι είναι κυρίως παιδιά που παίζουν μαζί. Στη εφηβεία υπάρχει μεγαλύτερη υποστήριξη μεταξύ φίλων αλλά ακόμη ανακαλύπτουν τον εαυτό τους. 

Η φιλία τους βοηθά και σε αυτό. Σαν νέοι έχουν τον χρόνο να αφιερώσουν στους φίλους. Σύμφωνα με την Encyclopedia of Human Relationships, οι νέοι συχνά περνούν 10 με 15 ώρες την εβδομάδα με φίλους και η έρευνα από το 2014 American Time Use Survey βρήκε ότι οι άνθρωποι μεταξύ 20 και 24 χρόνων περνούν τον περισσότερο χρόνο της ημέρας τους με διάφορες άλλες ηλικιακές ομάδες. 

Καθώς οι άνθρωποι γίνονται μεσήλικες, τείνουν να πιέζονται με τον χρόνο τους και πολλοί αρχίζουν να πιέζουν με την σειρά τους την φιλία. Εξ’ άλλου είναι πιο εύκολο να αναβάλλεις κάτι με ένα φίλο παρά να παραλείψεις το παιχνίδι με το παιδί σου ή ένα σημαντικό επαγγελματικό ταξίδι. 

''Το ιδανικό της φιλίας αντιμετωπίζει την πίεση λόγω της σκληρής πραγματικότητας στην ζωή τους'', λέει ο Rawlins. ''Η γλυκόπικρη αλήθεια είναι ότι ξαφνικά ανακαλύπτεις ότι δεν έχεις πια χρόνο για την φιλία που σε βοήθησε σαν νέο να ανακαλύψεις τον εαυτό σου. 

Δεν έχεις χρόνο για αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους που σε βοήθησαν να πάρεις τόσες αποφάσεις''. Ο χρόνος διοχετεύεται κυρίως στην δουλειά και στην οικογένεια. Δεν παντρεύονται βέβαια όλοι αλλά και αυτοί που μένουν ανύπαντροι βλέπουν την φιλία τους να επηρεάζεται από τον γάμο των φίλων τους. 

''Η μεγαλύτερη απομάκρυνση των φίλων είναι όταν παντρεύονται'', λέει ο Rawlins και συνεχίζει, ''είναι ειρωνικό ότι στον γάμο καλούν τους φίλους τους, και αυτό είναι σαν μια τελευταία φορά που θα ιδωθούν''. Αλλά όταν πια σαν μεγάλοι έχουν απαλλαχθεί από ευθύνες και εργασία, τότε έχουν και πάλι τον χρόνο να μοιραστούν την ζωή τους με φίλους. 

Οι άνθρωποι τείνουν να επανασυνδέονται με παλιούς φίλους που είχαν χάσει επαφή. Φαίνεται ότι τώρα είναι επείγον να περνούν χρόνο με αυτούς – σύμφωνα με την κοινωνικο- συναισθηματική επιλεκτική θεωρία, προς το τέλος της ζωής τους. Οι άνθρωποι αρχίζουν να τακτοποιούν τις εμπειρίες τους με προτεραιότητα στο τι τους κάνει ευτυχισμένους τώρα, όπως το να περνούν την ώρα τους με στενούς φίλους και την οικογένεια. 

Πως βρίσκουν οι άνθρωποι νέους φίλους 

Καθώς οι άνθρωποι βαδίζουν μέσα στην ζωή, κάνουν και διατηρούν τις φιλίες με διάφορους τρόπους : Μερικοί είναι ανεξάρτητοι και κάνουν φιλίες όπου κι αν είναι και ίσως έχουν περισσότερες φιλικές γνωριμίες παρά βαθιές φιλίες. Άλλοι είναι επιλεκτικοί και έχουν λίγους αλλά καλούς φίλους που είναι δίπλα τους για χρόνια. 

Αλλά το στενό δέσιμο με αυτούς σημαίνει πως όταν κάποιος από αυτούς χαθεί η απώλεια είναι τρομερή. Οι πιο ευέλικτοι είναι αυτοί που κρατούν την επαφή με τους παλιούς φίλους αλλά συνεχίζουν να κάνουν και νέες γνωριμίες. 

Τι βοηθά στην διατήρηση της φιλίας; 

Μερικοί καταφέρνουν να διατηρήσουν τους φίλους τους για μια ζωή ή για το μεγαλύτερο μέρος της. Αλλά τι είναι αυτό που προβλέπει ποιος θα την διατηρήσει στην ώριμη ηλικία και μέχρι τα αργυρά χρόνια; Είτε οι άνθρωποι κρατήσουν τις παλιές φιλίες ή χωριστούν από αυτές είναι ζήτημα αφοσίωσης και επικοινωνίας. 

Σε μακροχρόνια έρευνα της Ledbetter για τους καλούς φίλους, ο αριθμός των μηνών που αναφέρθηκε ότι ήταν φίλοι μαζί το 1983 προέβλεψε εάν θα ήταν ακόμη φίλοι το 2002, συμπεραίνοντας ότι όσο περισσότερο έχεις επενδύσει σε μια φιλία τόσο πιο δύσκολα την αφήνεις να φύγει. 

Άλλη έρευνα βρήκε ότι οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να παίρνουν από μια φιλία όσα δίνουν και ότι αυτή η ισότητα μπορεί να προβλέψει την επιτυχημένη συνέχεια μιας φιλίας. Η επικοινωνία μέσω διαδικτύου δεν είναι αρκετή. 

Φυσικά υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι που μπορούν οι άνθρωποι να επικοινωνούν με φίλους και η θεωρία της κοινωνικής πολυπλοκότητας συμπεραίνει ότι όσο περισσότερα μέσα χρησιμοποιούν για να επικοινωνούν – με μηνύματα,ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, στέλνοντας αστείες φωτογραφίες, χρησιμοποιώντας το Facebook και συναντώντας ο ένας τον άλλον – τόσο δυνατότερη είναι μια φιλία. 

''Εάν έχουμε μόνο το Facebook να μας ενώνει, τότε πιθανόν αυτή η φιλία να μην επιβιώσει στο μέλλον'', λέει η Ledbetter. Η Langan λέει ότι οι φοιτητές της ακόμη χρησιμοποιούν τον όρο  ''αληθινή'' επικοινωνία και εννοούν ''πρόσωπο με πρόσωπο''. Υπάρχουν τέσσερα στάδια διατήρησης μιας σχέσης και η ψηφιακή επικοινωνία λειτουργεί καλύτερα για μερικούς από ότι σε άλλους. 

Το πρώτο είναι μόλις να κρατάς την σχέση ζωντανή, απλά να υπάρχει. Να λες ''Καλά Γενέθλια'',να έχεις το tweet κάποιου ή την διεύθυνσή του στο Facebook. Αυτά είναι μηχανήματα διατήρησης ζωής σε μια φιλία. Την αφήνουν να αναπνέει αλλά μηχανικά. 

Το δεύτερο είναι να κρατάς την φιλία σταθερά κοντά. ''Νομίζω ότι μπορείς να το κάνεις αυτό και διαδικτυακά'', λέει η Langan. ''Σήμερα υπάρχουν πολλές διαδικτυακές πλατφόρμες που δίνουν την δυνατότητα να γράψεις ένα μήνυμα ή να στείλεις σχόλια ενθαρρυντικά. Μερικές φορές είναι δυνατόν ακόμη και να επιδιορθώσεις μια σχέση διαδικτυακά, ανάλογα με το πόσο χαλασμένη είναι – απαντώντας σε κάποιο κάλεσμα ή στέλνοντας ένα ηλεκτρονικό μήνυμα συγγνώμης''. 

Αλλά όταν περνάς στο επόμενο στάδιο που είναι : ''Μπορώ να την κάνω μια σχέση που να μου δίνει ικανοποίηση; Τότε είναι πιστεύω η δυσκολία και το τράνταγμα αυτής της σχέσης'', λέει η Langan. ''Γιατί οι άνθρωποι όταν λένε ικανοποιητική σχέση αναφέρονται σε κάτι περισσότερο από μια διαδικτυακή παρουσία''. 

Οι κυριότεροι εχθροί της φιλίας : ευγένεια και περιστάσεις Ένα πράγμα θα σας πω, λέει ο Rawlins. ''Οι φιλίες είναι ευάλωτες στις περιστάσεις. Εάν σκεφτείτε όλα αυτά τα πράγματα που πρέπει να κάνουμε – δουλειά,παιδιά, γονείς – οι φίλοι καταλαβαίνουν, έτσι τους βάζουμε στην αναμονή. Πέφτουν στις χαραμάδες''. 

Μετά την ενηλικίωση,λέει, ο λόγος που οι φίλοι παύουν να είναι φίλοι είναι συνήθως περιστασιακοί – που δεν σχετίζονται με την σχέση την ίδια. Ένα από τα ευρήματα από τους ''κανόνες φιλίας'' της Langan ήταν ότι ''οι ενήλικες αισθάνονται την ανάγκη να είναι πιο ευγενικοί με τις φιλίες τους'', λέει. ‘Δεν αισθανόμαστε όπως στην εφηβεία που απαιτούμε πολλά από τους φίλους. 

Είναι άδικο γιατί έχουν τόσα να κάνουν τώρα. Έτσι σταματάμε να περιμένουμε πολλά, πράγμα λυπηρό για εμένα, που απομακρυνόμαστε για αυτόν τον λόγο.’ Για χάριν της ευγένειας. Αλλά τα πράγματα που κάνουν την φιλία εύθραυστη την κάνουν ταυτόχρονα και ευέλικτη. 

Οι άνθρωποι που έλαβαν μέρος σε συνεντεύξεις στην έρευνα του Rawlins έβλεπαν την φιλία τους σαν μια συνέχεια μολονότι δεν επικοινωνούσαν. Αυτό είναι ελπιδοφόρο – δεν θα υπέθετες ότι τα έχεις καλά με τους γονείς σου αν δεν έπαιρνες νέα από αυτούς για μήνες. 

Αλλά η κύρια υπόθεση με τους φίλους είναι ότι είστε ακόμη φίλοι. ''Να πως οι φιλίες συνεχίζουν, γιατί οι άνθρωποι ζουν με την προσδοκία τους. Αν αυτή είναι χαλαρή του ενός για τον άλλον ή την έχουμε αναστείλει για καιρό, υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι δεν πέρασε παρά μια στιγμή από τότε που άρχισε η φιλία''. 

Ίσως είναι λυπηρό που σταματάμε να βασιζόμαστε στους φίλους όσο μεγαλώνουμε αλλά μια άλλη είδους σχέση αναπτύσσεται που βασίζεται στην αμοιβαία κατανόηση και στα ανθρώπινα όρια. Δεν είναι ιδανική αλλά είναι αληθινή. Όπως και ο Rawlins θα έλεγε, η φιλία είναι μια σχέση χωρίς δεσμά εκτός από αυτά που διαλέγεις για να δεθείς, μια φιλία που είναι εκεί και κάνεις ότι μπορείς για αυτήν.

http://www.tilestwra.com

Γνωρίστε την τεχνική της αντι-σκέψης για απελευθέρωση του νου σας....!!!!!!!

Μάθετε την τεχνική της αντί σκέψης και ελευθερωθείτε από τον νου σας. Γνωρίζετε ότι οι σκέψεις σας κλέβουν τα φώτα της δημοσιότητας από την συνειδητότητά σας;

Όλοι επιθυμούμε να έχουμε τον έλεγχο του νου μας και προτιμούμε ο εσωτερικός μας χώρος να είναι απαλλαγμένος από διασπαστικές σκέψεις που μας προκαλούν αντιδράσεις.

Οι αντιδράσεις σε αυτό το πλαίσιο σημαίνουν να σκεφτόμαστε ακόμα περισσότερες σκέψεις που προκύπτουν από τις σκέψεις που προγραμματιζόμαστε από το ΕΓΩ, να έχουμε.

Το ΕΓΩ ζει μόνο με τη σκέψη και την χρησιμοποιεί για να δημιουργήσει την πραγματικότητά μας.

Έχουμε την ανάγκη να απαλλαχτούμε από όλες τις σκεπτομορφές. Μια σκεπτομορφή είναι μια σκέψη που έχει ενεργοποιηθεί μέχρι το σημείο να αποκτήσει την δική της ζωή και κυριαρχεί μέσα στον αιχμάλωτο νου. Είναι κυριολεκτικά μια δημιουργημένη οντότητα που ζει μέσα μας και έχει άποψη.

Μια σκεπτομορφή μπορεί να συγκριθεί με κολλημένη ταινία – επαναλαμβάνεται συνέχεια και χρησιμεύει για να μας κρατάει σε δυσλειτουργία και ασυνείδητη ύπαρξη.

Γινόμαστε όπως ένας υπολογιστής που προσπαθεί να λειτουργήσει έχοντας ιό. Όλα είναι ένας αγώνας και η ταχύτητά μας είναι πιο αργή από ό, τι θα έπρεπε.

Οι σκεπτομορφές ριζώνουν στο μυαλό μας και κυβερνάνε την ζωή μας ενώ είμαστε ''αναίσθητοι''.

Πολλοί από εμάς έχουμε γίνει δούλοι των συνεπειών του να είσαι θύμα αυτών των οντοτήτων οι οποίες αποκτούν μεγαλύτερη πρόσβαση στο μυαλό μας μέσα από το σύστημα, με βάση κατασκευασμένες πληροφορίες, όπως λέξεις, αριθμούς, σχήματα, χρώματα και ήχους.

Το λυπηρό γεγονός είναι ότι όσο περισσότερη πλασματική γνώση και πληροφορία έχουμε αντλήσει από το σύστημα, τόσο πιο εύκολο είναι για μας να γίνουμε θύμα των πολλών δεδομένων που έχουμε απορροφήσεί.

Μόλις αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε το ολόγραμμα που ζούμε ως πραγματικότητα και την επιστήμη ή την θρησκεία, κατευθυντήριους φάρους της αλήθειας, τότε φυλακιζόμαστε.

Όσο περισσότερο ζούμε με τον νόμο της σκέψης, τόσο πιο δύσκολο είναι να ανακτήσουμε το συνειδητό μυαλό μας μέσα από την ολογραφική πραγματικότητα.

Να θυμάστε ότι τα λόγια προέρχονται από τις σκέψεις και οι σκέψεις δημιουργούν φως. Οι σκέψεις έχουν συχνότητα επειδή είναι ενεργητικές δονήσεις. Η δόνηση είναι ενέργεια και η ενέργεια λάμπει σαν φως.

Αν και αυτό το φως δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από την περιορισμένη όρασή μας, είναι εκεί και είναι αυτό που δημιουργεί την ολογραφική πραγματικότητα.

Μαθαίνουμε το αλφάβητο και το αριθμητικό σύστημα στο σχολείο, έτσι ώστε να μπορούμε να ‘μαγεύουμε’ τους εαυτούς μας με όλα αυτά τα γράμματα και τους αριθμούς που ποσοτικοποιούν την αιώνια, πανταχού παρούσα φύση μας.

Όλοι έχουμε σκεπτομορφές αποτυπωμένες στην συνείδησή μας, διαφορετικά δεν θα μπορούσαμε να εκδηλώσουμε τίποτα σε αυτήν την πραγματικότητα. Το λιγότερο, πιστεύουμε ότι υπάρχουμε. Αυτή η σκέψη είναι ικανή να μας κρατήσει ζωντανούς.

Η βαρύτητα είναι μια μορφή σκέψης, η ενέργεια είναι μια μορφή σκέψης και ακόμη και ο χρόνος είναι μια μορφή σκέψης.

Κανένας από αυτούς τους γραπτούς νόμους της σκέψης είναι πραγματικός, αλλά γίνονται πολύ πραγματικοί από εμάς, από τις πεποιθήσεις που απορροφούμε από το κατασκεύασμα της συστημικής σκέψης που διαπερνά τις συχνότητες του νου μας, ο οποίος είναι προγραμματισμένος να λαμβάνει αυτό το ψεύτικο φως και το οποίο είναι ο μεγάλος απατεώνας.

Το ψεύτικο φως μεταδίδεται από όλα τα θεσμικά όργανα της γνώσης που επιμένουν ότι η πραγματικότητα είναι μόνο ό, τι είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε με τις πέντε (πολύ περιορισμένες!) αισθήσεις.

Οι αισθήσεις μας είναι δεκτικές στις προτάσεις των σκεπτομορφών.

Όλες οι αισθήσεις μας είναι δέκτες που είναι συντονισμένοι στην τρισδιάστατη πραγματικότητα του συστήματος. Χρησιμεύουν μόνο για να βιώνουμε την ψευδαίσθηση. Και μόνο η πεποίθηση ότι μπορούμε μόνο με τις πέντε αισθήσεις να αντιληφθούμε την πραγματικότητα, δημιουργεί τον περιορισμένο τρισδιάστατο υλικό κόσμο.

Μόλις πιστέψουμε ότι αυτά που λαμβάνουμε είναι πραγματικά, τότε υποσυνείδητα συντονιζόμαστε με το ψεύτικο σόου φωτός που συμβαίνει γύρω μας.

Πιστεύοντας ότι αυτό το ψεύτικο σόου φωτός είναι το μόνο που υπάρχει, το χρησιμοποιούμε κάθε φορά που θέλουμε οι αισθήσεις μας να απολαύσουν, όχι εμείς, οι αισθήσεις μας. Και αν πιστεύουμε σε κάποιον θεό, τότε αισθανόμαστε ένοχοι, γιατί οι περισσότερες απολαύσεις θεωρούνται αμαρτίες. Και νιώθουμε ένοχοι, ένα σωρό τύψεις, λύπη και φόβο.

Εάν ένα ανθρώπινο ον βιώνει φόβο σε οποιαδήποτε μορφή, είναι σαν μια αιμορραγούσα φώκια σε νερά γεμάτα καρχαρίες. Ο φόβος σε ανοίγει διάπλατα στις καταστροφικές σκέψεις που οδηγούν σε κάθε είδους καταστροφικά αποτελέσματα.

Εκείνοι που βιώνουν πολύ φόβο, παρουσιάζουν τον υψηλότερο βαθμό δυσλειτουργίας στην πραγματικότητα τους. Όσο περισσότερο φόβο νιώθουμε, που εκδηλώνεται ως ενοχή, θυμός, νεύρα κτλ., τόσο βαθύτερα θα βυθιζόμαστε στην δίνη των αρνητικών εικόνων και καταστροφικών σκεπτομορφών.

Μπορούμε να το ονομάσουμε αυτό «δαιμονική κατοχή» αν θέλετε. Πολύ περισσότεροι άνθρωποι απ΄όσους πιστεύουν είναι υπό κατοχή. Οι περισσότεροι μάλιστα ζούμε καθημερινά και κουβαλάμε αυτές τις σκεπτομορφές μέσα μας. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η σκέψη δίνει ζωή στις σκεπτομορφές.

Σκέφτομαι άρα Υπάρχω - Καρτέσιος

Ο Καρτέσιος ήταν κατά το ήμισυ σωστός, μόνο που δεν είσαι εσύ και ποτέ δεν ήσουν εσύ αυτός που σκέφτεται. Το ΕΓΩ σκέφτεται. Ο ΕΑΥΤΟΣ μας σκέφτεται.

εαυτός <μτγν. ἑαυτός<αρχ. αντων. ἑαυτοῦ, η οποία αποτελείται από το ἕ (γ’ πρόσωπο προσ. αντων.) «αυτόν» + αὐτός (το ἕ είναι ΤΡΙΤΟ πρόσωπο)

Όσο βαθύτερα η συνείδηση κατοικεί στην δυαδικότητα, τόσες περισσότερες σκεπτομορφές προσκαλούνται και μας κάνουν να αντιδρούμε, προκαλώντας μας να τροφοδοτούμαστε από την ψευδαίσθηση, μόνο που ως επί το πλείστων είναι αρνητική.

Γι 'αυτό όλες οι θρησκείες είναι βασισμένες στον φόβο και την δυαδικότητα. Τι έξυπνο πλάνο των μυστικών οργανώσεων να στήσουν τα θεμέλια και την πλατφόρμα δημιουργίας πραγματικότητας αυτού του κόσμου!

Είναι πολύ σημαντικό να αφαιρέσετε τον εαυτό σας από τη δυαδικότητα, έτσι ώστε να σταματήσετε να τροφοδοτείτε δύο διαφορετικές όψεις της ίδιας ψευδαίσθησης με τις σκέψεις. Μόλις η δυαδικότητα αποπρογραμματιστεί, θα έχετε πολύ περισσότερο χώρο στην διάθεσή σας, εκεί όπου πριν είχατε συγκρουόμενες σκέψεις μεταξύ καλού και κακού.

Η ζωή και ο θάνατος είναι επίσης βασισμένος στην δυαδικότητα.

Η έννοια των δύο αντιθέτων μπορεί να υπάρξει μόνο με την ύπαρξη του άλλου, και αν αφαιρέσετε το ένα, τότε η όλη έννοια παύει να υπάρχει.

Ο περιττός φόβος του κακού (π.χ. θάνατος) δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει δημιουργηθεί. Οι αρχαίοι δεν φοβήθηκαν ποτέ τον θάνατο. Ήξεραν ότι ο θάνατος εδώ σήμαινε ότι θα «ξυπνήσεις» κάπου αλλού.

Τι και αν υπήρχε μόνο η ζωή; Τι και αν υπήρχε μόνο ο θάνατος;

Όλα είναι μελετημένα για να μας εξαπατήσουν και μπερδέψουν. Ο αληθινός σου εαυτός είναι αιώνιος και τώρα βρίσκεσαι σε μια τρισδιάστατη ψευδαίσθηση που έχεις δημιουργήσει επειδή πιστεύεις ότι είναι πραγματική. Είναι καιρός να βγεις από το κουτί και να παίξεις!

Πώς να κάνετε αλχημικά σε μια σκεπτομορφή

Πολλές πνευματικές παραδόσεις του παρελθόντος έχουν χρησιμοποιήσει την νηστεία για την εξάλειψη των επιβλαβών σκεπτομορφών του νου. Αυτή η πραγματικότητα είναι βασισμένη στο φως και στην ενέργεια. Η τροφή δίνει ενέργεια στον νου και ο νους δημιουργεί σκεπτομορφές.

Σου έχει τύχει ποτέ να είσαι γεμάτος ενέργεια αλλά να είσαι αναγκασμένος να κάτσεις ακίνητος και ήσυχος; Νιώθεις ότι ο νους σου θα εκραγεί. Είναι σαν να παθαίνεις βραχυκύκλωμα.

Το μυαλό σας χρειάζεται ένα ξεκαθάρισμα κάθε λίγο και λιγάκι. Υπάρχουν ιοί, με τη μορφή των σκεπτομορφών που ''τρέχουν'' προγράμματα και θα πρέπει να κάνουμε κάτι 

γι 'αυτούς!

Όταν νηστεύουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα αυτό που επιτυγχάνουμε είναι να αποδυναμώσουμε τις σκέψεις μας (δεν βρίσκουν ενέργεια αφού δεν τρώμε) έτσι ώστε να μπορέσουμε να στοχεύσουμε σε αυτές που θα είναι οι τελευταίες που θα απομείνουν και οι οποίες είναι αυτές που επικρατούν στην ψυχή μας και μειώνουν τον ενεργειακό εφοδιασμό. Μόλις τις εντοπίσουμε μπορούμε να κάνουμε αλχημικά, δηλαδή να τις μεταμορφώσουμε.

Μπορεί να είναι μια δύσκολη συναισθηματική διαδικασία, γιατί θα είναι μια μάχη με τους δαίμονές μας που δεν θέλουν να φύγουν, δεδομένου ότι ζουν μόνο εξαιτίας μας. Μόλις εντοπίσουμε το μοτίβο, την ημερήσια διάταξη και το σημείο προέλευσής τους, τότε μπορούμε να τους συγχωρήσουμε και να τους αγαπήσουμε, να τους απελευθερώσουμε και να ανασάνουμε με ανακούφιση …

Αλλά μπορεί να ξανάρθουν. Αν το κάνουν, υπάρχει μια άλλη τεχνική που πρόσφατα έμαθα στην διαδικασία καθαρισμού μου.

Κάθε φορά που είστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα σκέψης στο μυαλό και στο σώμα, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την δήλωση «Αυτό δεν είναι αυτό». Αυτό σημαίνει «τα συστήματα πληροφοριών δεν είναι τα συστήματα πληροφοριών».

Οι σκέψεις είναι συστήματα πληροφοριών (της Matrix προγραμματισμένης πραγματικότητας) που εμφυτεύονται στο μυαλό μας, το οποίο είναι επίσης σύστημα πληροφοριών, αλλά εμείς δεν είμαστε αυτό (σύστημα πληροφοριών).

Επισημαίνοντας το πρόβλημα στην ψυχή μας σωστά, λέγοντας, «Αυτό δεν είναι αυτό», θα μετατοπίσουμε το πρόβλημα από τον χώρο που καταλάμβανε και θα καταλάβουμε τον χώρο στον οποίο το πρόβλημα υπάρχει.

Αν το πρόβλημα είναι αυτό που λέμε ότι είναι, τότε αλχημικά δεν θα έχουμε πλέον πρόβλημα.

«Αυτό δεν είναι αυτό!» Η δήλωση αυτή ακυρώνει το μυαλό. Είναι παράδοξο!

Θα χρησιμεύει για την αντιμετώπιση των σκεπτομορφών και μας φέρνει πίσω στο κενό και την ακινησία, όπου υπάρχει μόνο τώρα.

Tου Arno Pienaar

Μετάφραση Αγγελίνα Αγγελακοπούλου

Επιστήμη του Πνεύματος

Dream Catcher Reality

awakengr.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Γίνε άνθρωπος, άνοιξε κανένα βιβλίο, ρώτα για να μάθεις....!!!!!!!

Γίνε άνθρωπος, τι σου ζητάνε;

Άσε και μια ρημάδα κουβέντα να πέσει κάτω, μην ψάχνεις συνεχώς λόγους να καυγαδίσεις.

Σεβάσου τον διπλανό σου, τον υφιστάμενό σου, τη διαφορετικότητα, την αντίθετη γνώμη. Δείξε συμπόνοια στον αδύναμο, μην ακονίζεις τα νύχια σου σε κάθε ευκαιρία, μην ορμάς να κατασπαράξεις αυτό που δεν φτάνεις ή αυτό που γεννήθηκε με λιγότερα προνόμια από εσένα.

Γίνε άνθρωπος.

Ξεκίνα να δίνεις, αντί να παίρνεις μόνο.

Χτυπάς και φεύγεις, μαζεύεις και μετράς, και με τα λάφυρά σου φτιάχνεις βουνά, βουνά που πριν το τέλος θα πέσουν και θα σε πλακώσουν.

Και δεν είναι που δεν θα πάρεις τίποτα από όλα αυτά μαζί σου, είναι που δεν θα νιώσεις ούτε μια φορά στη μίζερη ζωή σου, πόσο ευλογημένο συναίσθημα είναι να δίνεις χαρά, να αγαπάς και να αγαπιέσαι.

Δείξε λίγο φιλότιμο, λίγη μπέσα, μην είσαι αχάριστος. Μη χλευάζεις, μην ξεχνάς κατά το δοκούν, μην πουλάς τους ανθρώπους που σε εμπιστεύτηκαν, κράτα το λόγο σου.

Πάλεψε μια φορά και για κάποιον άλλον εκτός από τον εαυτό σου, γίνε χρήσιμος. Μη μένεις θεατής στα γεγονότα, πάρε μέρος, πάρε θέση, κάνε ένα βήμα μπροστά, ένα μόνο αρκεί για να κάνεις μια μικρή διαφορά.

Γίνε άνθρωπος. Μάθε πέντε γράμματα, άνοιξε ένα βιβλίο, ρώτα για να μάθεις, ξεστραβώσου.

Τόσο, όσο για να μπορέσεις να αποκτήσεις και να προσφέρεις με αξιοπρέπεια, όχι να γίνεις επιστήμονας.

Μη μένεις στα σκοτάδια, τρέξε προς το φως. Τόσο, όσο χρειάζεται ώστε όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά, να μην ξεσπάς όλα σου τα απωθημένα στη γυναίκα, στα παιδιά σου, σε εκείνους που σε περιβάλλουν.

Προτού σκεφτείς να απλώσεις το χέρι σου για να κάνεις κακό, ξερίζωσέ το και πέτα το στα σκουπίδια.

Φαντάσου τώρα, να το άπλωνες για να πιαστούν όσοι είχαν την ανάγκη του. Αυτή τη στιγμή θα ήταν στη θέση του κι εσύ δεν θα ήσουν λειψός, ανάπηρος ψυχικά και σωματικά.

Και παιδιά, επιτέλους, μην κάνεις παιδιά αν δεν μπορείς να τα αναθρέψεις.

Αν δεν μπορείς να τα ταΐσεις και τα βγάζεις στους δρόμους ξυπόλητα να ζητιανεύουν για το ψωμάκι τους. Ή για τη δόση σου, το αλκοόλ και τα τσιγάρα σου.

Σου απαγορεύεται να λέγεσαι, και πόσο μάλλον να γίνεσαι γονιός, όταν δεν μπορείς να μεγαλώσεις το παιδί σου όπως αρμόζει σε ένα πλάσμα αθώο και απροστάτευτο, όταν αντί για σπίτι του δίνεις φυλακή, αντί για χάδι ξύλο, αντί για αγάπη μίσος.

Γίνε άνθρωπος. Πάψε να κρίνεις εκ του ασφαλούς και να υποτιμάς τους γύρω σου με τόση ευκολία.

Δεκάρα δεν δίνουν για το ποιος είσαι εσύ, για το τι θα έκανες εσύ, δεν είσαι αυτοί, δεν καίγεσαι εσύ, δεν είσαι στη θέση τους.

Σε ένα χορό που δεν έχεις χορέψει, δεν σου επιτρέπεται να μιλάς για βήματα. Μπες και χόρεψε αν έχεις τα κότσια ή, βγάλε τους έξω από τον κύκλο αν μπορείς, μη στέκεσαι απλώς κάνοντας υποδείξεις.

Μη στερείς την ελπίδα, τι σου ζητάνε;

Η ελπίδα σβήνει και αυτός ο κόσμος, αν δεν γίνεις εσύ πρώτα άνθρωπος, δεν θα αλλάξει ποτέ.

Σοφία Ισμήνη.

Photo artist: Rachel McCampbell

awakengr.com